Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Effect of fibrolytic enzyme and tomato pomace as a fiber sources on carcass quality of turkeys
No full textIn this study, the influence of fibrolytic enzymes in diet contained tomato pomace as a fiber sources on carcass quality of 2 month old turkeys was assessed. A total of 24 birds were arranged in a completely
randomized design (CRD). The birds were assigned to 4 dietary treatments: control diet (T1), control diet + 0.2% of fibrolytic enzymes (T2), control diet + 10% of tomato pomace (T3), and control diet + 0.2% of fibrolytic enzymes + 10% of tomato pomace (T4). The results were shown that the carcass quality and breast weight of all groups were no t difference (P>0.05). For meat color, the redness color (a* value) and yellowness color (b* value) of breast were higher in birds fed control diet + 10% of tomato pomace (T3) and control diet + 0.2% of fibrolytic enzymes + 10% of tomato pomace (T4) compared to those fed control diet (T1) and control diet + 0.2% of fibrolytic enzymes (T2). Supplementation of 10% tomato pomace together with 0.2% fibrolytic enzyme influenced feed efficiency and
reduces color of breast meat in turkey.ศึกษาผลของการใช้เอนไซม์ย่อยเยื่อใยในอาหารที่ใช้กากมะเขือเทศเป็นแหล่งเยื่อใยต่อคุณภาพซากในไก่งวง อายุ 2 เดือน จำนวน 24 ตัว วางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ (Completely Randomized Design; CRD) แบ่งอาหารทดลองเป็น 4 กลุ่ม ดังนี้ กลุ่มอาหารควบคุม (T1), กลุ่มอาหารควบคุมเสริมเอนไซม์ย่อยเยื่อใย 0.2% (T2), กลุ่มอาหารควบคุมเสริมกากมะเขือเทศ 10% (T3) และกลุ่มอาหารควบคุมเสริมเอนไซม์ย่อยเยื่อใย 0.2% ร่วมกับกากมะเขือเทศ 10% (T4) พบว่า คุณภาพซากและน้ำหนักเนื้ออกของไก่งวงทั้ง 4 กลุ่ม ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) สำหรับค่าสีแดง (a*) และสีเหลือง (b*) ของเนื้ออก ไก่งวงของกลุ่มอาหารควบคุมเสริมกากมะเขือเทศ 10% (T3) และกลุ่มอาหารควบคุมเสริมเอนไซม์ย่อยเยื่อใย 0.2% ร่วมกับกากมะเขือเทศ 10% (T4) มีค่าสูงกว่ากลุ่มอาหารควบคุม (T1) และกลุ่มอาหารควบคุมเสริมเอนไซม์ย่อยเยื่อใย (T2) สรุปผลการศึกษาครั้งนี้พบว่า การเสริมเอนไซม์ย่อยเยื่อใยระดับ 0.2%
ร่วมกับกากมะเขือเทศระดับ 10% มีผลต่อประสิทธิภาพการใช้อาหารและค่าสีแดงของเนื้ออกไก่งวง การเสริมกาก
มะเขือเทศในอาหาร ทำให้เนื้ออกของไก่งวงมีสีแดงและสีเหลืองมากขึ้
"Dry seed dipping machine" new alternative for floating rice seed production
No full textThere were 24 farmers from Watbot and Maikhet sub-district , Muang district, Prachinburi province participated with the efficiency increasing of floating rice seed production development project by using dry seed dipping machine in 258 rais. The objective was to implement floating rice seed production (Khao Ban Nah 432) model by using dry seed dipping machine. Total seed yields were 108,100 kilograms with average yield at 409 kg. per rai. There were only 6 farmers passed the red rice seed standard of certified rice seed standard, (less than 10 red rice seeds per 500 grams of paddy). The average red rice quantity was 79 seeds per 500 gram paddy. All farmers collected 53,270 kilograms of their own seeds for next season. They sold 45,530 kilograms of seeds at 13-18 bahts per kilogram. In 2014, farmers are expected to grow rice by using dry seed dipping machine in 730 rais. As the farmer opinion, floating rice seed production by using dry seed dipping machine had more advantage than dry seed broadcasting not only saving seeds rate, easily to rouging and weeding between rows, less risk from drought but also more tillering, big stem, good panicle, lower fertilizer using and get more yields. Moreover birds and rodents cannot destroyed, get more yield and lower costs than hand sowing method.โครงการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวขึ้นน้ำโดยใช้เครื่องหยอดข้าวแห้ง มีเกษตรกรเข้าร่วม 24 ราย พื้นที่รวม 258 ไร่ ในพื้นที่ ต.วัดโบสถ์ และ ต.ไม้เค็ด อ.เมือง จ.ปราจีนบุรี มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาต้นแบบการผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวขึ้นน้ำพันธุ์ขาวบ้านนา 432 โดยวิธีหยอดข้าวแห้ง พบว่า ได้ผลผลิตรวม 108,100 กิโลกรัม ผลผลิตเฉลี่ย 409 กิโลกรัมต่อไร่ มีเกษตรกรจำนวน 6 ราย ที่มีปริมาณข้าวแดงไม่เกิน 10 เมล็ด ในข้าวเปลือก 500 กรัม ปริมาณข้าวแดงเฉลี่ย 79 เมล็ด เกษตรกรทุกรายเก็บเมล็ดพันธุ์ที่ผลิตไว้ใช้เอง จำนวน 53,270 กิโลกรัม จำหน่ายและรอจำหน่ายเมล็ดพันธุ์ จำนวน 45,530 กิโลกรัม ในราคา 13-18 บาทต่อกิโลกรัม คาดว่าในปี 2557 เกษตรกรจะปลูกวิธีการหยอดข้าวแห้ง จำนวน 730 ไร่ โดยให้ความเห็นว่า การใช้เครื่องหยอดมีข้อดี คือ ประหยัดเมล็ดพันธุ์ ตัดเก็บข้าวปนในแปลงและสามารถกำจัดวัชพืชระหว่างแถวได้ง่าย มีความเสี่ยงเรื่องฝนแล้งน้อย นก หนูไม่สามารถทำลายได้ ข้าวแตกกอดี ต้นดี ต้นใหญ่ รวงดี ใส่ปุ๋ยน้อยกว่า ผลผลิตดี สามารถลดต้นทุนการใช้เมล็ดพันธุ์ ต้นทุนต่ำกว่าการหว่านมื
Delaying of rice seed quality deterioration by storage pests management
No full textStorage pests are one of the main causes of the seed quality deterioration. Thus, the aim of this research was to study the efficacy of phosphine fumigant in combination with plant pesticide powder to protect the rice seed from storage pests. The experiment was conducted at Pranakorn Si Ayutthaya Rice Research Center with 3 periods. The 1st period was during February to June, 2012. Sampling was kept with four replications to obtained amount and type of storage pests. The results showed that in 250 grams seed weight there were 4 storage pests in Lesser grain borer, Angoumois grain moth, Red flour beetle and Rice weevil with average amount were 66.8, 4.4, 1.2 and 0.5 respectively. The 2nd period was during August, 2012 to February, 2013 study on Suphan Buri 1 variety. A split plot in RCBD with three replications was employed. Main plots were seed fumigated with phosphine and non – fumigated. Sub plots were plant pesticide powders, clove myrtle grass white derris and without plant pesticide powder. The results showed that the rice seed with myrtle grass powder trend to reduced the amount of lesser grain borer and grain moth than other plant powder while the rice seed with white derris trend to reduced the amount of red flour beetle. The 3th period was during March to September, 2013. A split plot in RCBD with four replications was employed to confirm the 2nd period results. In the 3th period clove powder was replaced by aloe powder because clove reduced seed germination. The results showed as same as the 2nd period that the rice seed with myrtle grass powder trend to reduced the amount of lesser grain borer and grain moth than other plant pesticide powder while the rice seed with white derris trend to reduced the amount of red flour beetle.แมลงศัตรูในโรงเก็บสามารถสร้างความเสียหายแก่เมล็ดพันธุ์ได้เป็นจำนวนมาก เป็นสาเหตุหนึ่งของการเสื่อมคุณภาพของเมล็ดพันธุ์ข้าว การทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อจัดการแมลงศัตรูในโรงเก็บโดยศึกษาการใช้สารรมฟอสฟีนร่วมกับสารธรรมชาติในการป้องกันแมลงศัตรูในโรงเก็บ ทำการทดลองในโรงเก็บเมล็ด พันธุ์ข้าว ศูนย์วิจัยข้าวพระนครศรีอยุธยาทั้งหมด 3 ระยะ ระยะที่ 1 ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ – มิถุนายน 2555 สุ่มสำรวจชนิดและปริมาณแมลงศัตรูในโรงเก็บที่พบจำนวน 10 ครั้ง ครั้งละ 4 ซ้ำ พบ มอดข้าวเปลือก (Lesser grain borer: Rhyzopertha dominica) ผีเสื้อข้าวเปลือก(Angoumois grain moth: Sitotroga cerealella) และด้วงงวงข้าว(Rice weevil: Sitophilus oryzae) ในปริมาณเฉลี่ยเท่ากับ 66.8 4.4 1.2 และ 0.5 ตัวต่อปริมาณข้าวเปลือก 250 กรัม ตามลำดับ การทดลองระยะที่ 2 ระหว่างเดือนสิงหาคม 2555 – เดือนกุมภาพันธ์ 2556 วางแผนการทดลองแบบ Split plot in RCBD จำนวน 3 ซ้ำ ดำเนินการในข้าวเปลือกสุพรรณบุรี 1 ประกอบด้วย Main plot ได้แก่ การรมสารฟอสฟีน และไม่รมสารฟอสฟีน ส่วน Sub plot คือการใช้สารธรรมชาติแบบผงคลุกเมล็ดพันธุ์ได้แก่ กานพลู ว่านน้ำ หางไหล และไม่คลุกสาร ประสิทธิภาพของสารธรรมชาติคลุกเมล็ดข้าวร่วมกับการรมสารฟอสฟีน พบว่าว่านน้ำมีแนวโน้มในการป้องกันผีเสื้อข้าวเปลือกและมอดข้าวเปลือกได้ดีกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับการคลุกสารธรรมชาติ ในกรรมวิธีอื่นๆ ในขณะที่หางไหลมีแนวโน้มในการป้องกันมอดแป้ง การทดลองระยะที่ 3 ระหว่างเดือนมีนาคม – เดือนกันยายน 2556 วางแผนการทดลองแบบ Split plot in RCBD จำนวน 4 ซ้ำ ทำการทดสอบเพื่อยืนยันผลการทดลองในระยะที่ 2 โดยเปลี่ยนการคลุกสารธรรมชาติกานพลูที่มีผลทำให้ความงอกเมล็ดพันธุ์ลดลง เป็นว่านหางจระเข้ ผลจากการทดลองสอดคล้องกับการทดลองครั้งแรกที่พบว่าว่านน้ำมีแนวโน้มในการป้องกันผีเสื้อข้าวเปลือกและมอดข้าวเปลือกได้ดี ในขณะที่หางไหลมีแนวโน้มในการป้องกันมอดแป้
Gall midge resistance promising rice line: PRE04012-20-1-1-1
No full textGall midge is a major problem in the upper Northern part, a glutinous rice line PRE04012-20-1-1-1 was derived from a single cross between Sahm Samai and PRE96011-SPT-1-2-2-1-1 since 2004. The farmer field trials had tested in 2011-2013. In the wet season the high potential yield was 1,043 kg/rai while the average yield was 703 kg/rai which is non significant different from 710 kg/rai of RD14 and 704 kg/rai of SPT1. In the dry season the high potential yield was 916 kg/rai while the average yield of PRE04012-20-1-1-1 and SPT1 were 714 kg/rai, but lower than RD14 (759 kg/rai) by 6 percent. The fertilizer test showed on the maximum yield of 780 kg/rai at the nitrogen level 20.4 kg. The line performed gall midge resistance (R-MS in green house, R-S in field test) better than SPT1 (MS-S in green house, MR-HS in field test) and RD14 (S in green house, MS-HS in field test) but not to the brown planthopper, white backed planthopper, leaf blast and bacterial leaf blight. The line is a non-photoperiod sensitivity, 117 cm height, Samoeng Rice Research Center, Samoeng, Chiang Mai 50250 Tel. 0-5337 8093-4
130-133 days maturity by transplanting method. Its hull color is straw. Seed dormancy of the paddy was 10 weeks after harvest in wet season and 6 weeks in dry season. Brown rice has average 7.45 mm long, 2.5 mm wide, 1.85 mm thick, intermediate shape. It has good milling quality, whole grain and head rice are about 49.2 percent. Farmers recognized both agronomic traits and quality cooking.พื้นที่ปลูกข้าวในเขตภาคเหนือตอนบนหลายแห่งประสบปัญหาแมลงบั่วเข้าทำลาย โครงการวิจัยและปรับปรุงพันธุ์ข้าวนาชลประทานภาคเหนือตอนบน ได้ปรับปรุงพันธุ์ข้าว ตั้งแต่ ปี 2547 จนได้ข้าวเหนียวสายพันธุ์ PRE04012-20-1-1-1 ซึ่งได้จากการผสมพันธุ์ข้าวระหว่างพันธุ์สามสมัย กับสายพันธุ์ PRE96011-SPT-1-2-2-1-1 จากการทดสอบผลผลิตในนาราษฎร์ พ.ศ. 2553-2556 มีศักยภาพการให้ผลผลิตในฤดูนาปีสูงถึง 1,043 กิโลกรัมต่อไร่ และ 916 กิโลกรัมต่อไร่ ในฤดูนาปรัง และให้ผลผลิตเฉลี่ย 703 และ 714 กิโลกรัมต่อไร่ ตามลำดับ โดยฤดูนาปีให้ผลผลิตเฉลี่ยใกล้เคียงกับพันธุ์ กข14 และสันป่าตอง 1 ที่ให้ผลผลิตเฉลี่ย 710 และ 704 กิโลกรัมต่อไร่ ตามลำดับ ในฤดูนาปรังให้ผลผลิตเฉลี่ย 714 กิโลกรัมต่อไร่ เท่ากับพันธุ์สันป่าตอง 1 (714 กิโลกรัมต่อไร่) แต่ผลผลิตเฉลี่ยต่ำกว่าพันธุ์ กข14 (759 กิโลกรัมต่อไร่) ร้อยละ 6 การตอบสนองต่อปุ๋ยไนโตรเจนให้ผลผลิตสูงสุด 780 กิโลกรัมต่อไร่ ที่ 20.4 กิโลกรัมไนโตรเจนต่อไร่ สายพันธุ์ PRE04012-20-1-1-1 มีลักษณะเด่นคือมีปฏิกิริยาต้านทานต่อแมลงบั่ว (R-MS สภาพโรงเรือน, R-S สภาพแปลง) ดีกว่าพันธุ์ข้าวที่นิยมปลูกในพื้นที่คือพันธุ์ สันป่าตอง 1 (MS-S สภาพโรงเรือน, MR-HS สภาพแปลง) และ กข14 (S สภาพโรงเรือน, MS-HS สภาพแปลง) แต่อ่อนแอต่อเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลและเพลี้ยกระโดดหลังขาว และไม่ต้านทานต่อโรคไหม้และโรคขอบใบแห้ง เป็นข้าวเหนียวไม่ไวต่อช่วงแสง ความสูงเฉลี่ย 117 เซนติเมตร อายุเก็บเกี่ยว 130-133 วัน เมื่อปลูกโดยวิธีปักดำ เมล็ดข้าวเปลือกสีฟาง ระยะพักตัว 10 สัปดาห์เมื่อปลูกในฤดูนาปี และ 6 สัปดาห์เมื่อปลูกในฤดูนาปรัง ความยาวข้าวกล้องเฉลี่ย 7.45 มิลลิเมตร กว้าง 2.5 มิลลิเมตร หนา 1.85 มิลลิเมตร รูปร่างปานกลาง คุณภาพการสีดี ได้ข้าวเต็มเมล็ดและต้นข้าว 49.2 เปอร์เซ็นต์ ข้าวสุกอ่อน นุ่ม เกษตรกรให้การยอมรับทั้งลักษณะทางการเกษตรและคุณภาพหุงต้
Rice variety "Luempua" from research to utilization: Production technology
No full textLuempua is a dark-purple glutinous upland rice belongs to the Mong hilltribe. The origin prior to the time of seed purification was the mountainous area 450 m above sea level. The variety is normally grown in the wet season under upland condition. To obtain the information for appropriate time of sowing and growing with water as for the lowland sowing, Luempua was sown by transplanting in the cement container every 15 days from 2010-2013 at Phitsanulok Rice Research center (PSL). Results revealed that the most appropriate time of sowing is from mid to the end of May and the lowland areas especially those prone to Brown planthopper infestation are not recommended. Seed conservation was carried out at 3 sites i.e. upland farmer’s field, amphoe Khao Kor, Phetchabun province (KK), Mae Hong Son Rice Research Center (MHS), Samoeng Rice Research Center (SMG) in 2012 of which the sites were limited to only KK in 2013 due to delayed and sparse rainfall in the other sites. Seed production was carried out at KK, SMG and Chum Phae Rice Research Center (CPA) in 2012 and only KK in 2013 due to the limited rainfall. Since anthocyanin production prefers low temperature, 3 packages of production technology for Luempua were carried out at KK and MHS during 2012-2013 i.e. chemical, chemical+organic and organic. 2012 results showed that at KK the tendency for the best package was the organic one giving the highest yield of 432 kg/rai and 6,563 Bht. as a profit while the best one at MHS was chemical+organic package giving 394 kg/rai. Results from 2013 followed the same trend, the chemical + organic and the organic packages at KK provided the similar best yield of 389 and 385 kg/rai giving 3,043 and 3,885 Bht. as the profit, respectively. The similar yield but different profit reflected the lower cost of production for the organic package than the chemical+organic one. At MHS, the best package remained the same being chemical+organic giving 217 kg/rai and 1,306 Bht. as a profit. Seeds from all treatments at both KK and MHS were analyzed for chemical residue and results completely showed no evidence. All the information obtained would be the base knowledge for Luempua production aiming for the health market.ข้าวลืมผัว เดิมเป็นข้าวเหนียวดำหอมที่เป็นข้าวไร่พื้นเมืองของกลุ่มชาติพันธุ์ม้ง ระยะเวลาปลูกและสภาพที่เหมาะสมในการเจริญเติบโต คือ การปลูกในฤดูนาปีในสภาพไร่ดินร่วนซุยและมีความอุดมสมบูรณ์สูง พื้นที่ที่ปลูกเดิมก่อนนำมาทำพันธุ์ให้บริสุทธิ์ อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 450 เมตร ในการทดสอบช่วงเวลาที่เหมาะสมในการปลูก โดยการปลูกทุก 15 วัน แบบปักดำ ระหว่างปี 2553-2556 ในบ่อซีเมนต์ ที่ศูนย์วิจัยข้าวพิษณุโลก พบว่า ควรปลูกในฤดูนาปีตั้งแต่กลางจนถึงสิ้นเดือนพฤษภาคม ผลผลิตจะลดลงเรื่อยๆ เมื่อปลูกล่าช้าลง และการปลูกในพื้นราบที่มีการระบาดของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล ทำให้ผลผลิตเสียหายได้อย่างรุนแรง จึงไม่แนะนำในพื้นที่เสี่ยงต่อการระบาด ในปี 2555 มีการปลูกเพื่อรักษาพันธุ์บริสุทธิ์ที่แปลงเกษตรกร อ.เขาค้อ จ.เพชรบูรณ์ ศูนย์วิจัยข้าวแม่ฮ่องสอน และศูนย์วิจัยข้าวสะเมิง ซึ่งต่อมาในปี 2556 คงปลูกเพื่อรักษาพันธุ์ไว้ เฉพาะที่แปลงเกษตรกร อ.เขาค้อ จ.เพชรบูรณ์ สำหรับการปลูกเพื่อขยายพันธุ์บริสุทธิ์ดำเนินการในปี 2555 ที่แปลงเกษตรกร อ.เขาค้อ จ.เพชรบูรณ์ ศูนย์วิจัยข้าวสะเมิง และศูนย์วิจัยข้าวชุมแพ และปี 2556 เหลือเพียงแห่งเดียว คือ แปลงเกษตรกร อ.เขาค้อ จ.เพชรบูรณ์ และเนื่องจากปริมาณสารแอนโทไซยานินมีความสัมพันธ์ในเชิงบวกกับอุณหภูมิต่ำ ปี 2555-56 จึงได้ศึกษาแนวโน้มการให้ผลผลิตในสภาพไร่พื้นที่สูงเพื่อให้มีแนวทางสำหรับคำแนะนำแก่ผู้ผลิตเชิงสุขภาพ โดย เปรียบเทียบการผลิตในสภาพไร่ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล 2 ระดับ คือ ที่ศูนย์วิจัยข้าวแม่ฮ่องสอน (650 เมตร)และแปลงเกษตรกรอ.เขาค้อ จ.เพชรบูรณ์ (714 เมตร) ใช้ชุดเทคโนโลยี 3 ชุด คือ เคมี เคมี+อินทรีย์ และอินทรีย์ พบว่าในปีแรก แนวโน้มผลผลิตที่ดีที่สุดของทั้งแปลงเกษตรกรอำเภอเขาค้อ (432 กิโลกรัมต่อไร่) และศูนย์วิจัยข้าวแม่ฮ่องสอน (394 กิโลกรัมต่อไร่) มาจากชุดเทคโนโลยีเคมี+อินทรีย์ โดยที่แปลงเกษตรกรอำเภอเขาค้อ ให้กำไร 6,563 บาทต่อไร่ ต่อมาในปี 2556 พบว่า ที่แปลงเกษตรกรอำเภอเขาค้อนั้น แนวโน้มของผลผลิตสูงสุดมาจากเทคโนโลยีเคมี+อินทรีย์ (389 กิโลกรัมต่อไร่)ใกล้เคียงกับ เทคโนโลยีอินทรีย์ (385กิโลกรัมต่อไร่) ซึ่งสูงกว่าเทคโนโลยีเคมี (310 กิโลกรัมต่อไร่) โดยผลกำไรได้ 3,043 3,885 และ 2,039 บาทต่อไร่ ตามลำดับ การที่ผลผลิตของเทคโนโลยีอินทรีย์น้อยกว่าเคมี+อินทรีย์ แต่กำไรมากกว่า เป็นผลสะท้อนเนื่องจากการลดต้นทุนการผลิตในด้านสารเคมีป้องกันกำจัดศัตรูข้าว ส่วนที่ศูนย์วิจัยข้าวแม่ฮ่องสอนนั้นแนวโน้มของชุดเทคโนโลยีที่ให้ผลผลิตสูงสุดยังคงเป็นเทคโนโลยีเข้าสู่วิถีอินทรีย์ ซึ่งให้ผลผลิต 217 กิโลกรัมต่อไร่ และให้ผลกำไร 1,306 บาทต่อไร่ เมล็ดจากทุกกรรมวิธีของทั้งสองแห่งไม่พบสารพิษตกค้างใดๆ ข้อมูลทั้งหมดที่ได้ เป็นข้อมูลพื้นฐานซึ่งสามารถนำไปปรับใช้ในการผลิตข้าวลืมผัวเพื่อสุขภา
Sew Daeng: Glutinous rice for locality
No full textข้าวไร่มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่งสำหรับชีวิตเกษตรกรในเขตเกษตรที่กำลังพัฒนา โดยเฉพาะประชากรที่ทำการเกษตรและอาศัยอยู่บนที่สูง ถิ่นทุรกันดาร ข้าวไร่ที่ปลูกมีลักษณะเป็นพันธุ์พื้นบ้านและมักจะมีพันธุ์แต่ละท้องถิ่นเป็นของตนเอง เป็นการปลูกเพื่อบริโภค ผลผลิตอยู่ในเกณฑ์ต่ำ ไม่เพียงพอกับการบริโภคตลอดทั้งปี จึงเป็นเหตุผลหนึ่งที่ต้องมีการปรับปรุงพันธุ์ข้าวไร่เพื่อให้ได้พันธุ์ข้าวที่มีความเหมาะสมกับสภาพแวดล้อม เป็นที่ยอมรับของเกษตรกร และช่วยแก้ปัญหาต่างๆ ในการปลูกข้าวไร่เพื่อให้ได้ผลผลิต ที่สม่ำเสมอเพียงพอต่อการบริโภคในครัวเรือน ซิวแดง เป็นพันธุ์ข้าวเหนียวท้องถิ่น ทำการคัดเลือกและนำมาปรับปรุงพันธุ์ ตามโครงการพัฒนาข้าวในเขตเกษตรล้าหลัง ตั้งแต่ปี 2531-2535 และนำเข้าโครงการปรับปรุงพันธุ์ข้าวไร่ในเขตภาคเหนือตอนบนตั้งแต่ปี 2536 เป็นต้นมา ได้ดำเนินการตามขั้นตอนการปรับปรุงพันธุ์ การเปรียบเทียบผลผลิตภายในสถานี ชุดข้าวเหนียว พบว่าพันธุ์ซิวแดง ให้ผลผลิตเฉลี่ย 334 กิโลกรัมต่อไร่ สูงกว่าพันธุ์มาตรฐานเปรียบเทียบซิวแม่จัน ที่ให้ผลผลิต 278 กิโลกรัมต่อไร่ เปรียบเทียบผลผลิตระหว่างสถานี พบว่าข้าวซิวแดงให้ผลผลิตเฉลี่ย 550 กิโลกรัมต่อไร่ สูงกว่าพันธุ์มาตรฐานเปรียบเทียบซิวแม่จัน ที่ให้ผลผลิตเฉลี่ย 483 กิโลกรัมต่อไร่ และนำมาทดสอบพันธุ์ข้าวไร่ท้องถิ่นในพื้นที่เกษตรกรจังหวัดเชียงใหม่ น่าน เชียงราย และแม่ฮ่องสอน ชุดข้าวเหนียวที่ราบ ในปี 2537-2539 พบว่าซิวแดงให้ผลผลิตเฉลี่ย 350 กิโลกรัมต่อไร่ สูงกว่าพันธุ์มาตรฐานเปรียบเทียบซิวแม่จัน (289 กิโลกรัมต่อไร่) คิดเป็นร้อยละ 14 ปลูกทดสอบการตอบสนองต่อปุ๋ยไนโตรเจนของข้าวไร่สายพันธุ์ดีในภาคเหนือตอนบน และศูนย์วิจัยข้าวแพร่ ได้ศึกษาระยะพักตัวของข้าวสายพันธุ์ดีเด่นพบว่ามีระยะพักตัว 3 สัปดาห์ ทดสอบคุณภาพการสีของข้าวไร่ ซิวแดงให้คุณภาพการสีปานกลาง ทดสอบคุณภาพการหุงต้มและรับประทาน เมื่อหุงสุกจะได้ข้าวนุ่มและเหนียว ทดสอบปฏิกิริยาของสายพันธุ์ข้าวต่อโรคไหม้ ที่ศูนย์วิจัยข้าวเชียงใหม่ พบว่ามีปฏิกิริยาต่อโรคไหม้ในระดับต้านทาน (R) และปลูกเป็นพันธุ์ดักที่ศูนย์วิจัยข้าวสะเมิง ปี 2550-255
Evaluation of rice major nutrient requirement on rice terrace: Omission plot technique
No full textConverting Upland Rice Fields to Rice Terraces in slope area is one of an alternative rice planting system for sustainable rice cultivation on the mountainous area in the upper northern of Thailand. It can produce double yield compared with those of upland rice. However, soil fertility should be considered when first converted. Therefore, rice nutrient management by Omission Plot Technique has been studied. Results in wet season 2554 found that yield from applying phosphorus in combination with potassium chemical fertilizer (+PK or -N) was not significantly different from applying nitrogen, phosphorus and potassium combination (+NPK) and as same as non phosphorus (+NK or -P) or non potassium application (+NP or -K) in which always showed significantly lower rice yield than applying nitrogen in combination with phosphorus and potassium chemical fertilizer (+NPK) but more than those of no fertilizer treatment (-NPK). In wet season 2555, nitrogen and potassium had an effect on yield of terraces rice because the yield from applying nitrogen and potassium (+NK or -P) was not significantly different from applying nitrogen, phosphorus and potassium combination (+NPK). In wet season 2556, macro nutrient had an effect on yield of terraces rice because the yield from applying nitrogen, phosphorus and potassium combination (+NPK) applying non nitrogen chemical fertilizer (+PK or -N) non phosphorus (+NK or -P) or non potassium application (+NP or -K) was significantly more than those of no fertilizer treatment (-NPK) While in wet season 2554 2555 and 2556 pot condition found that phosphorus had an effect on rice yield as non phosphorus (+NK or -P) decreased rice yield as same as no fertilizer applied (-NPK). However, this study should be test nutrient management by Omission Plot Technique in field for guarantee and promoting knowledge to farmer.การปรับพื้นที่ปลูกข้าวไร่เป็นนาขั้นบันไดในพื้นที่ลาดชัน เป็นหนึ่งในระบบการปลูกข้าวที่ใช้เป็นทางเลือกเพื่อสร้างความยั่งยืนบนพื้นที่ภูเขาสูงของภาคเหนือตอนบน เพราะสามารถสร้างผลผลิตข้าวมากกว่าการปลูกข้าวไร่ระบบเดิม ไม่น้อยกว่า 1 เท่า แต่การปรับพื้นที่ปลูกข้าวไร่เป็นนาขั้นบันไดมักพบปัญหาเรื่องการความอุดมสมบูรณ์ของดิน เนื่องจากการขุดปรับเป็นนาใหม่ จึงดำเนินการทดลองเรื่อง การจัดการธาตุอาหาร โดยวิธี Omission Plot Technique พบว่า ในฤดูนาปี 2554 การใส่ปุ๋ยธาตุอาหารฟอสฟอรัสร่วมกับโพแทสเซียม (+PK หรือ -N) ทำให้ผลผลิตข้าวไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญกับการใส่ปุ๋ยธาตุอาหารไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม (+NPK) สอดคล้องกับการไม่ใส่ปุ๋ยธาตุอาหารฟอสฟอรัส (+NK หรือ -P) หรือโพแทสเซียม (+NP หรือ -K) ในแปลงนาขั้นบันได มีผลให้ผลผลิตข้าวน้อยกว่าการใส่ปุ๋ยธาตุอาหารไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม (+NPK)อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่มากกว่าการไม่ใส่ธาตุอาหาร และในฤดูนาปี 2555 นั้น ธาตุอาหารไนโตรเจนและโพแทสเซียมมีผลต่อผลผลิตข้าวนาขั้นบันได เนื่องจากการใส่ธาตุอาหารไนโตรเจน และโพแทสเซียม (+NK หรือ -P) ทำให้ผลผลิตข้าวไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญกับการใส่ปุ๋ยธาตุอาหารไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม (+NPK) สำหรับในฤดูนาปี 2556 นั้น การใส่ธาตุอาหารหลักมีผลต่อผลผลิตข้าวนาขั้นบันได เนื่องจากการใส่ปุ๋ยธาตุอาหารไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม (+NPK) การไม่ใส่ปุ๋ยธาตุอาหารไนโตรเจน (+PK หรือ -N) ฟอสฟอรัส (+NK หรือ -P) และโพแทสเซียม (+NP หรือ –K) ทำให้ผลผลิตข้าวมากกว่าการไม่ใส่ธาตุอาหารหลัก (-NPK) อย่างมีนัยสำคัญ ในขณะที่การทดลองสภาพกระถางในฤดูนาปี 2554 2555 และ 2556 พบว่า ธาตุฟอสฟอรัสมีผลต่อผลผลิตข้าวในกระถาง กล่าวคือ ถ้าไม่มีการใส่ธาตุฟอสฟอรัส (+NK หรือ -P) ทำให้ผลผลิตข้าวลดลงใกล้เคียงกับการไม่ใส่ธาตุ (-NPK) แต่อย่างไรก็ดีควรมีการทดสอบเรื่องการจัดการธาตุอาหาร โดยวิธี Omission Plot Techniqueในแปลงเกษตรกร เพื่อยืนยันผลการทดลองและถ่ายทอดองค์ความรู้ให้แก่เกษตรก
Technology to increase rice yield and reducing production cost in southern area
No full textThree years experiments were conducted during 2010-2012 in order to develop and testing for rice yield improvement and production cost reduction in Southern part of Thailand. The first two years, the experiment was conducted in Phatthalung Rice Research Center, and the third year in the farmer fields. The Split Plot in Randomized Complete Block design was employed comprising rice varieties as main plots and rice seed rate or spacing as subplots with 4 replications. Results in the research center found that, by direct seeding, Phitsanulok 2, a non-photoperiod sensitive variety, gave the highest yield when seeded at 20 kilogram per rai seed rate whereas the photoperiod sensitive variety, Chiang Phatthalung showed the highest yield when seeded at 15 kilogram per rai seed rate. In transplanting field, Phitsanulok 2 also gave the highest yield when transplanted at 20x20 centimeter and Songyod Phatthalung the photoperiod sensitive variety showed the highest yield at 25x25 centimeter spacing.การผลิตข้าวในภาคใต้ยังมีผลผลิตเฉลี่ยที่ต่ำกว่าภาคอื่นๆ สาเหตุหนึ่งเนื่องมาจากมีการใช้เทคโนโลยีการผลิตที่ค่อนข้างน้อย จึงดำเนินการศึกษาการพัฒนาและทดสอบเทคโนโลยีเพื่อเพิ่มผลผลิตและลดต้นทุนการผลิตข้าวในแหล่งปลูกข้าวภาคใต้ พ.ศ. 2554-2556 วางแผนการทดลองแบบ split plot in RCB จำนวน 4 ซ้ำ Main plot คือ พันธุ์ข้าวไม่ไวต่อช่วงแสง จำนวน 4 พันธุ์ ได้แก่ พันธุ์ชัยนาท 1 กข37 ปทุมธานี 1 และพันธุ์พิษณุโลก 2 และพันธุ์ข้าวไวต่อช่วงแสงจำนวน 3 พันธุ์ ได้แก่ พันธุ์เล็บนกปัตตานี เฉี้ยงพัทลุง และพันธุ์สังข์หยดพัทลุง Sub plot คือ อัตราเมล็ดพันธุ์ จำนวน 4 อัตรา และระยะปลูกจำนวน 4 ระยะ สองปีแรกเป็นการทดลองเพื่อคัดเลือกเทคโนโลยีเพื่อให้ได้เทคโนโลยีที่ดีที่สุด ภายในศูนย์วิจัยข้าวพัทลุง เพื่อพัฒนาสู่แปลงนาเกษตรกร จังหวัดพัทลุง และจังหวัดสงขลาในปีที่สาม ผลการทดสอบภายในศูนย์วิจัยข้าวพัทลุง ด้านอัตราเมล็ดพันธุ์ พบว่า พันธุ์ข้าวที่ไม่ไวต่อช่วงแสงจะให้ผลผลิตสูงที่สุดที่อัตรา 20 กิโลกรัมต่อไร่ และพันธุ์ข้าวที่ให้ผลผลิตสูง คือ พันธุ์ปทุมธานี 1 และพันธุ์ กข37 ส่วนพันธุ์ข้าวที่ไวต่อช่วงแสง พบว่า อัตราเมล็ดพันธุ์ 15 กิโลกรัมต่อไร่ จะให้ผลผลิตสูงที่สุดในพันธุ์ข้าวเฉี้ยงพัทลุง และสังข์หยดพัทลุง สำหรับการปลูกแบบหว่านแห้ง พบว่า อัตราเมล็ดพันธุ์ 20 กิโลกรัมต่อไร่ จะให้ผลผลิตสูงที่สุด ในข้าวพันธุ์เล็บนกปัตตานี และสังข์หยดพัทลุง สำหรับระยะปลูกพันธุ์ข้าวที่ไม่ไวต่อช่วงแสง พบว่า ระยะปักดำที่ 20x20 เซนติเมตร จะให้ผลผลิตสูงที่สุด และพันธุ์ข้าวที่ให้ผลผลิตสูง คือ พันธุ์พิษณุโลก 2 และพันธุ์ปทุมธานี 1 ส่วนพันธุ์ข้าวที่ไวต่อช่วงแสง พบว่า ระยะปักดำที่ 25x25 เซนติเมตร ให้ผลผลิตสูง ในพันธุ์ข้าวสังข์หยดพัทลุง ส่วนด้านการลดต้นทุนการผลิตด้านการใช้ปุ๋ย พบว่า การใช้ปุ๋ยตามค่าวิเคราะห์ดินช่วยลดต้นทุนการผลิตข้าวได้ 318-750 บาทต่อไร่ จากการใช้ปุ๋ยของเกษตรกรซึ่งมีต้นทุนการใช้ปุ๋ย 936-1,368 บาทต่อไร
PTNC09002-59 : Hawm Gra Dang Ngah, local rice promising lines in Narathiwat province
No full textHawm Gra Dang Ngah rice variety was collected from Tak Bai district, Narathiwat province. A promising line, PTNC09002-59 was selected as a uniform best plant type from the 59th row of 200 rows. It is a photoperiod – sensitive, non-glutinous rice which flowering occurs in mid February. It has 131 cm height and 10 panicles per hill. An average grain yield under intra-station yield trial (Pattani) was 501 kilograms per rai. Paddy hull is straw-colored and grain shape is slender. Brown rice is red and the grain length is 6.33 mm. It has moderate amylose content, hard gel and medium spreading value. Quality of cooked rice is sleazy-crumbly with aromatic. It is popularly in Narathiwat and the products has been made for sale. Besides, there are nutritional values such as high protein, iron and antioxidant activity in brown rice, High fatty substances, calcium, zinc, vitamin E compounds and GABA are found in germinated brown rice whereas high carbohydrates in milled rice. However, it is moderately susceptible to rice blast disease.ข้าวหอมกระดังงาสายพันธุ์ PTNC09002-59 ได้จากการเก็บรวบรวมพันธุ์จากอำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส นำมาปลูกคัดพันธุ์บริสุทธิ์แบบรวงต่อแถวจำนวน 200 รวง คัดเลือกได้แถวที่ 59 ซึ่งมีลักษณะดีที่สุดตามที่ต้องการ กำหนดรหัสสายพันธุ์เป็น PTNC09002-59 เป็นข้าวเจ้าไวต่อช่วงแสง ออกรวงประมาณวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ความสูงเฉลี่ย 131 เซนติเมตร จำนวนรวง 10 รวงต่อกอ ให้ผลผลิตเฉลี่ยในสภาพแปลงทดลองของศูนย์วิจัยข้าวปัตตานี 501 กิโลกรัมต่อไร่ ข้าวเปลือกสีฟาง เมล็ดข้าวเปลือกยาว รูปร่างเรียว ข้าวกล้องสีแดงยาว 6.33 มิลลิเมตร ปริมาณอมิโลสปานกลาง ความคงตัวของแป้งสุกแข็ง อุณหภูมิแป้งสุกปานกลาง ข้าวสุกมีลักษณะร่วนแต่ไม่แข็งและมีกลิ่นหอม ลักษณะเด่นนอกจากเป็นพันธุ์ข้าวที่นิยมปลูกในจังหวัดนราธิวาสและมีการผลิตเป็นสินค้าจำหน่ายแล้ว ยังมีจุดเด่นด้านคุณค่าทางโภชนาการ โดย พบว่า มีปริมาณโปรตีน ธาตุเหล็ก และฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระมากในข้าวกล้อง ปริมาณไขมัน สังกะสี แคลเซียม สาร GABA และสารกลุ่มวิตามินอีมากในข้าวกล้องงอก ส่วนในข้าวสารพบปริมาณของคาร์โบไฮเดรตมาก แต่มีข้อควรระวัง คือ ค่อนข้างอ่อนแอต่อโรคไหม
Effect of planting dates on some characteristic variation of photoperiod sensitive rice varieties
No full textThis research aims to study the effect of planting dates on the variation of some important agronomic characteristics of photoperiod sensitive cultivars. The experiment was conducted at Nakorn Ratchasima Rice Research Centre during wet season 2011-2013 by using a split plot in RCB design with 3 replicates. Main plots consisted of 5 planting dates; May 5, June 5, July 5, August 5, and September 5. Sub plots consisted of 4 photoperiod sensitive rice cultivars; i.e. KDML105, RD45, RD6, and RD12. Some important agronomic characteristics were recorded. Data sets from each year were analyzed using a single site analysis. Treatment means were compared using a Duncan's Multiple Range Test (DMRT). The results showed that planting dates significantly affected some agronomic characteristics of 4 rice cultivars, i.e. plant height, days to flowering, number of panicles per hill, yield, number of filled grains per panicle, 1,000 grain weight, grain size of brown rice, chalkiness, and storability. Late planting of photoperiod sensitive cultivars caused some variations in agronomic characteristics by reducing plant height, days to flowering, number of panicles per hill, yield, number of filled grains per panicle, and 1,000 grain weight. Late planting also affected size of brown rice, chalkiness, and storability. The variety that gave the average highest yield from 5 planting dates was RD45. The most suitable planting dates for all 4 tested varieties were during June – July.งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของวันปลูกต่อความแปรปรวนของลักษณะประจำพันธุ์ที่สำคัญบางอย่างของข้าวพันธุ์ไวต่อช่วงแสง ทำการทดลองในศูนย์วิจัยข้าวนครราชสีมา วางแผนการทดลองแบบ Split plot in RCB มี 3 ซ้ำ main plot ประกอบด้วย 5 วันปลูก คือ ทุกวันที่ 5 ของเดือนพฤษภาคม มิถุนายน กรกฎาคม สิงหาคม และ กันยายน ของฤดูนาปี 2554-2556 sub plot คือพันธุ์ข้าวจำนวน 4 พันธุ์ ได้แก่ ขาวดอกมะลิ 105 กข45 กข6 และ กข12 บันทึกข้อมูลลักษณะประจำพันธุ์บางลักษณะที่สำคัญ วิเคราะห์ความแปรปรวนของแต่ละลักษณะในแต่ละปี และเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยระหว่างกรรมวิธีโดยวิธี Duncan’s Multiple Range Test ผลการทดลองพบว่า วันปลูกมีผลทำให้ลักษณะ ความสูง จำนวนวันออกดอก จำนวนรวงต่อกอ ผลผลิต จำนวนเมล็ดดีต่อรวง น้ำหนักข้าวเปลือก 1,000 เมล็ด ขนาดของข้าวกล้อง ปริมาณท้องไข่ และอายุการเก็บรักษา ของข้าวทั้ง 4 พันธุ์ แตกต่างกันทางสถิติ การปลูกข้าวพันธุ์ไวต่อช่วงแสงล่าช้า ทำให้ความสูง จำนวนวันออกดอก จำนวนเมล็ดดีต่อรวง ผลผลิต และน้ำหนักข้าวเปลือก 1,000 เมล็ด ลดลงอย่างมาก รวมทั้งส่งผลต่อขนาดของข้าวกล้อง ปริมาณการเกิดท้องไข่ และอายุการเก็บรักษา พันธุ์ที่ให้ผลผลิตเฉลี่ยจากทั้ง 5 วันปลูกสูงที่สุด คือ กข45 ช่วงเวลาปลูกที่เหมาะสมของข้าวทั้ง 4 พันธุ์ คือ เดือนมิถุนายนถึงกรกฎาค