Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Effect of climate change on growth and yield of rice
No full textInvestigation was made of growth and yield rice in response to different environments of irrigated rice varieties in paddy field at Klong Luang Rice Research Center during 2012 to 2013. The objective of this research was to correlate the effect of climate change on growth and rice yield. Five non-photoperiod sensitive rice varieties (Suphanburi 1, Suphanburi 2, Pathumtani 1, RD 29 and RD 43) were varied planting date. The results showed that 1) Increasing of the mean temperature, rain, humidity, wind speedy and the cumulative of sunshine per day will tend increasing height and number tiller of rice during sowing date to tillering stage. 2) Low temperature and lese of the cumulative amount of sunshine per day effect to the ripening stage was shorter and 3) The cumulative amount of sunshine per day for the whole season is high, the average yield of 5 varieties: Suphanburi 1, Suphanburi 2, Pathumtani 1, RD 29 and RD 43 will be high (674 671 699 641 kg/rai respectively).การศึกษาการเจริญเติบโตและการให้ผลผลิตของข้าวที่ตอบสนองต่อสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน ได้ดำเนินการทดลองในพื้นที่แปลงนาของศูนย์วิจัยข้าวคลองหลวง ปี 2555 ถึง 2556 เป็นระยะเวลา 2 ปี เพื่อหาความสัมพันธ์ของผลการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมที่มีต่อการเจริญเติบโตและการให้ผลผลิตของข้าว 5 พันธุ์ได้แก่ กข43 สุพรรณบุรี 1 สุพรรณบุรี 2 ปทุมธานี 1 และ กข29 ที่ปลูกต่างกันจำนวน 3 วันปลูก จากผลการทดลองพบว่า 1) ความสูงของต้นข้าวและการแตกกอในระยะแตกกอจะมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตามค่าเฉลี่ยของอุณหภูมิ ปริมาณน้ำฝน ปริมาณความชื้นสัมพัทธ์ในอากาศ ความเร็วลม และปริมาณแสงแดดต่อวันสะสม ตั้งแต่วันตกกล้าจนถึงวันที่เก็บข้อมูลความสูงของข้าวในระยะแตกกอ และ 2) อุณหภูมิและปริมาณแสงแดดต่อวันต่ำจะทำให้อายุการสุกแก่ของข้าวสั้นลง 3) ปริมาณแสงแดดสะสมตลอดฤดูปลูกสูง จะทำให้ผลผลิตเฉลี่ย 2 ปี ของข้าวพันธุ์สุพรรณบุรี 1 สุพรรณบุรี 2, ปทุมธานี1, กข 29 และ กข 43 ที่ปลูกในพื้นที่ศูนย์วิจัยข้าวคลองหลวงให้ผลผลิตสูง คือ 674, 671, 699 และ 641 กิโลกรัมต่อไร่ตามลำดั
PSL97060-17-CNT-1-2-1, promising rainfed rice line
No full textIn wet season, the rainfed area in the Lower North of Thailand region has abundance soil and water. It’s suitable for grow the rice variety which high yield potential. However, the favorite rice varieties have often had low yield and highly susceptible to rice pests. The rice breeding for high yield and resistance to rice insect pests and rice diseases but has maintained favorite good qualities for eating. It’s the importance alternative of farmer for change variety to good qualities, increase yield and adequate to consumption. The promising lines designated PSL97060-17-CNT-1-2-1 was obtained the three way cross between KLG88028-22-1-2-2 and F1 of SPR88096-17-3-2-2 and IR60 at Phitsanulok Rice Research Center. After that Chai Nat Rice Research Center has selected F4-F6, Observation, Intra-station, Inter-station and farmers’ field yield trial. It’s Iincluding responding to nitrogen fertilizer test, reactions to rice insect pests and rice diseases, studying to physical, chemical, cooking and milling qualities since 2007. It’s found that PSL97060-17-CNT-1-2-1 is a photoperiod sensitive, non-glutinous rice line having early maturity being harvested in the middle of November providing an average grain yield of 578 kg/rai. It has a rather upright tiller, strong culm and lodging resistance. The average height is 143 cm. The paddy grain weight is 10.6 kg/thang. One-thousand grain weight is 32.0 g. The seed has a straw color. The brown rice has length x width x thickness as 8.18 x 2.27 x 1.81mm, respectively. It has low chalkiness, low amylose content 15.66 %, soft gel consistency, low gelatinization temperature and normal elongation ratio (1.66 times). Cooked rice texture is as soft as KDML105 and aromatic. It’s suitable for the rainfed area in the Lower North and Center region which need the early rice, good yield and moderate resistance to bacterial leaf blight.ในฤดูนาปีพื้นที่นาน้ำฝนในเขตภาคเหนือตอนล่าง ส่วนใหญ่ น้ำ และดินค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ เหมาะสำหรับการปลูกข้าวไวต่อช่วงแสงที่มีศักยภาพในการให้ผลผลิตสูง แต่เนื่องจากพันธุ์ข้าวที่เกษตรกรนิยมปลูกมักให้ผลผลิตค่อนข้างต่ำ และอ่อนแอต่อการเข้าทำลายของศัตรูข้าว การปรับปรุงพันธุ์เพื่อให้ได้ข้าวผลผลิตสูง ต้านทานต่อการเข้าทำลายของโรคและแมลง แต่ยังคงคุณภาพในการหุงต้มรับประทานซึ่งเป็นที่นิยมไว้ จึงเป็นอีกทางเลือกที่สำคัญสำหรับเกษตรกร เพื่อปรับเปลี่ยนพันธุ์ข้าวให้มีคุณภาพดี ผลผลิตเพิ่มขึ้น และเพียงพอต่อการบริโภค สายพันธุ์ PSL97060-17-CNT-1-2-1 เป็นข้าวที่ได้จากการผสมสามทางระหว่าง KLG88028-22-1-2-2 กับ ลูกผสมชั่วที่ 1 ของ SPR88096-17-3-2-2 และ IR60 ที่ศูนย์วิจัยข้าวพิษณุโลก ต่อมาศูนย์วิจัยข้าวชัยนาท ทำการคัดเลือกข้าวพันธุ์ผสมชั่วอายุที่ 4-6 ปลูกศึกษาพันธุ์ เปรียบเทียบผลผลิตภายในสถานี ระหว่างสถานี และในนาราษฎร์ รวมทั้งทดสอบการตอบสนองต่อปุ๋ยไนโตรเจน ปฏิกิริยาต่อการเข้าทำลายของโรคและแมลงที่สำคัญ ศึกษาคุณภาพทางกายภาพ เคมี หุงต้ม และคุณภาพการสี ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2550 เป็นต้นมา พบว่า PSL97060-17-CNT-1-2-1 เป็นข้าวเจ้าไวต่อช่วงแสง อายุเบา เก็บเกี่ยวประมาณกลางเดือนพฤศจิกายน ผลผลิตเฉลี่ย 578 กิโลกรัมต่อไร่ ทรงต้นค่อนข้างตั้ง ต้นแข็ง ไม่ล้มง่าย ความสูงเฉลี่ย 143 เซนติเมตร น้ำหนักข้าวเปลือก 10.6 กิโลกรัมต่อถัง ข้าวเปลือก 1,000 เมล็ด หนัก 32.0 กรัม เปลือกเมล็ดสีฟาง เมล็ดข้าวกล้องยาว 8.18 มิลลิเมตร กว้าง 2.27 มิลลิเมตร หนา 1.81 มิลลิเมตร ท้องไข่น้อย ปริมาณอมิโลสต่ำ 15.66 เปอร์เซ็นต์ ความคงตัวของแป้งสุกอยู่ในระดับอ่อน อุณหภูมิแป้งสุกต่ำ การยืดตัวของเมล็ดข้าวสุกปกติ(1.66 เท่า) ข้าวหุงสุกอ่อนนุ่ม คล้ายขาวดอกมะลิ 105 และมีกลิ่นหอม เหมาะสำหรับพื้นที่นาอาศัยน้ำฝนในเขตภาคเหนือตอนล่าง และภาคกลาง ที่ต้องการข้าวอายุเบา ผลผลิตดี และค่อนข้างต้านทานต่อโรคขอบใบแห้
Tagosodes pusanus (distant): A new rice insect pest in upper northern Thailand
No full textTagosodes pusanus (Distant) is one of the planthopper species, which has been reported as a minor insect pest in Thailand in 2000. The morphology of T. pusanus closely resembles the whitebacked planthopper, Sogatella furcifera (Horvath). However, it could be distinguished by the pattern of the dark markers of its forewings, pale yellow pronotum in the middle of the segment, color of the clypeus, and shapes and number of spines of aedeagus. The population dynamic of T. pusanus was studied by sampling in the rice fields using D-vac and Blower-vac sucking machines. The results showed that the number of T. pusanus was higher than S. furcifera at heading stages of the rice plants in Nakhon Nayok province in 2011. The relationship between the numbers of two species was highly significant. The number of T. pusanus population in Chiang Rai province has a tendency to increase during 2011 to 2012. The relationship between the numbers of T. pusanus and S. furcifera was highly significant in both years. In addition, the number of both planthoppers caught by the light traps in Nakhon Nayok during March to December 2013 were also related highly significant. According to the results, it could be implied that if the population of S. furcifera is increasing, the population of T. pusanus tends to increase as well. Therefore, T. pusanus can become a major insect pest of rice in the upper northern Thailand.เพลี้ยกระโดด (Planthopper: Tagosodes pusanus (Distant) เป็นแมลงอีกชนิดหนึ่ง ซึ่งมีรายงานการพบครั้งแรกในนาข้าวของประเทศไทยในปี 2543 แต่พบในจำนวนน้อยมาก เป็นแมลงที่มีลักษณะภายนอกคล้ายกับเพลี้ยกระโดดหลังขาว (Whitebacked planthopper: Sogatella furcifera (Horvath)) มาก แต่สามารถจำแนกความแตกต่างได้ ดังนี้ 1) ปลายปีกคู่หน้าของเพลี้ยกระโดด T. pusanus มีลวดลายที่เป็นรูปแบบเฉพาะ 2) อกปล้องที่ 1 เป็นสีเหลืองอ่อนเฉพาะตรงกลางของปล้องอก 3) สีของแผ่น clypeus เป็นสีน้ำตาลเข้ม แต่มีสีจางกว่าเพลี้ยกระโดดหลังขาว และ 4) ส่วนปลายของ aedeagus เรียว และเป็นรูปทรงกระบอก บริเวณตรงกลางมีหนาม 4 อัน และตรงส่วนปลายอีก 5-9 อัน ศึกษาการเปลี่ยนแปลงประชากรจากการสุ่มสำรวจในนาข้าว โดยใช้เครื่องดูดแมลง D-vac และ Blower-vac ในปี 2554 และ 2555 พบว่า ปี 2554 นาข้าวในจังหวัดนครนายกพบจำนวนเพลี้ยกระโดด T. pusanus สูงกว่าเพลี้ยกระโดดหลังขาว โดยเฉพาะในข้าวระยะออกรวง พบเพลี้ยกระโดด T. pusanus ถึง 272 ตัวต่อแปลง ส่วนเพลี้ยกระโดดหลังขาว พบ 7.2 ตัวต่อแปลง จำนวนเพลี้ยกระโดด T. pusanus กับเพลี้ยกระโดดหลังขาว พบว่า มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญยิ่ง ส่วนนาข้าวในจังหวัดเชียงรายมีแนวโน้มการเพิ่มขึ้นของเพลี้ยกระโดด T. pusanus จากปี พ.ศ.2554 - 2555 และจำนวนเพลี้ยกระโดด T. pusanus กับเพลี้ยกระโดดหลังขาว มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญยิ่ง ทั้งในปี 2554 และ 2555 เช่นเดียวกับจำนวนแมลงในกับดักแสงไฟ ที่ติดตั้งในบริเวณแปลงนาเกษตรกรจังหวัดนครนายก ในเดือนมีนาคม – ธันวาคม 2556 พบว่า เพลี้ยกระโดดทั้ง 2 ชนิด มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญยิ่ง กล่าวได้ว่า ถ้าประชากรเพลี้ยกระโดดหลังขาวเพิ่มขึ้นประชากรของเพลี้ยกระโดด T. pusanus จะเพิ่มขึ้นตาม หรือถ้าเกิดการระบาดของเพลี้ยกระโดดหลังขาวในนาข้าว มีแนวโน้มจะเกิดการระบาดร่วมของเพลี้ยกระโดด T. pusanus ได้ โดยเฉพาะในพื้นที่ภาคเหนือตอนบ
Soil survey and classification of highland rice cultivation areas to indicate acid soil crisis
No full textSurvey and classification of highland rice cultivation areas to indicate acid soil crisis was conducted on altitude 700 meters above sea level. Soil sampling was conducted form 7 districts of Mae Hong Son province are namely Muang, Khun Yuam, Mae La Noi, Mae Sariang, Sop Muey, Pai and Pang Ma Pha in the year 2012-2013. A total of 115 soil samples were consisting of 68 paddies and 47 upland conditions. Soil samples were analysis to find out the soil pH. The result showed that the strongly acid, moderately acid and slightly acid are 39.13, 21.74 and 20.86 percentages, respectively. In other hand, the natural, very strongly acid and extremely acid are 8.7, 7.83 and 1.7 percentages, respectively. However 39 percent of upland soil sample and 38 percent of paddy soil sample showed that strongly acid. .About 47 percent of highland paddy soil sample property is moderately to slightly acid soil.การสำรวจและจำแนกพื้นที่ปลูกข้าวไร่และข้าวนาที่สูงเพื่อบ่งชี้สภาวะวิกฤติจากสภาพดินกรด ได้ดำเนินการเก็บตัวอย่างดินบนพื้นที่สูงตั้งแต่ 700 เมตรจากระดับทะเลปานกลางขึ้นไปในพื้นที่ 7 อำเภอ ของจังหวัดแม่ฮ่องสอน ได้แก่ อำเภอเมือง ขุนยวม แม่ลาน้อย แม่สะเรียง สบเมย ปาย และปางมะผ้า ในระหว่างปี พ.ศ. 2555-2556 จำนวน 115 ตัวอย่าง จำแนกเป็นดินนา 68 ตัวอย่าง และดินไร่ 47 ตัวอย่าง เพื่อวิเคราะห์หาข้อมูลความเป็นกรดด่างของดินในพื้นที่ปลูกข้าวไร่และข้าวนาที่สูง สำหรับใช้เป็นข้อมูลใน การจัดการผลิตข้าวบนพื้นที่สูง ผลการวิเคราะห์พบว่าตัวอย่างดินร้อยละ 39.13 เป็นกรดจัด ร้อยละ 21.7
Integrated pest management in irrigated paddy fields in southern region
No full textIntegrated pest management trials were conducted in order to test pest management practices in Phatthalung, Nakhon Si Thammarat and Songkhla provinces during 2011-2013 wet seasons. The data on population of insect pests, natural enemies, percent damage of diseases, percent damage of animal pests, weed species with wet weight, grain yield per rai, input costs, price of paddy and net benefit were collected comparing to the farmers’ practice trials. The results showed that the integrated pest management trials having more natural enemies than the farmers’ practice trials. The major pests were rice thrips, green leafhoppers, rice leaf-folder, zigzag planthopper, whitebacked planthopper, rice bug. Rice diseases found were blast and brown spot. The animal enemies were rats and golden apple snail. Weed species observed in the areas were Leptochloa chinensis, Fimbristylis miliaceaf, Echinochloa crus-galli and Cyperus iria weeds. It is concluded that the integrated pest management could reduce the input costs between 100- 580 baht per rai and made more net benefit than farmers’ practice between 440 - 11,083 baht per rai.การจัดการศัตรูข้าวแบบผสมผสาน ดำเนินการในแปลงนาของเกษตรกรในเขตพื้นที่ 3 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดพัทลุง สงขลา และนครศรีธรรมราช เป็นระยะเวลา 3 ปี 5 ฤดู เริ่มตั้งแต่ฤดูนาปี พ.ศ. 2554 ถึงฤดูนาปี พ.ศ. 2556 โดยเก็บข้อมูลต่างๆ เช่น จำนวนประชากรแมลงศัตรูข้าว และศัตรูธรรมชาติ เปอร์เซ็นต์การทำลายของโรคข้าว สัตว์ศัตรูข้าว ชนิดและน้ำหนักสดวัชพืช ผลผลิตต่อไร่ ต้นทุนการผลิต ราคาผลผลิต และผลตอบแทนสุทธิ เปรียบเทียบกับการจัดการศัตรูข้าวตามการปฏิบัติของเกษตรกร ผลการทดลองพบว่าแปลงการจัดการศัตรูข้าวแบบผสมผสานมีจำนวนศัตรูธรรมชาติมากกว่าแปลงตามการปฏิบัติของเกษตรกรและพบการระบาดของศัตรูข้าว ได้แก่ เพลี้ยไฟ เพลี้ยจักจั่นสีเขียว หนอนห่อใบข้าว เพลี้ยจักจั่นปีกลายหยักเพลี้ยกระโดดหลังขาว แมลงสิง หนู หอยเชอรี่ โรคไหม้ โรคใบจุดสีน้ำตาล หญ้าดอกขาว หนวดปลาดุกหญ้าข้าวนก และกกทราย ซึ่งควรเฝ้าระวังเพลี้ยจักจั่นสีเขียว และโรคใบจุดสีน้ำตาล แปลงการจัดการ ศัตรูข้าวแบบผสมผสานสามารถลดต้นทุนการผลิตได้เท่ากับ 100-580 บาทต่อไร่ และให้ผลตอบแทนสุทธิมากกว่า 440-11,083 บาทต่อไร
PSL97060-17-CNT-1-2-1: Rainfed promising rice line
No full textIn wet season, rainfed area in Lower Northern of Thailand has has an abundance of soil and water availability which is suitable for growing a photoperiod-sensitive rice with high yield potential. However, favorite rice varieties often have low yield and are susceptible to rice pests. Breeding for high yield and resistance to disease and insect pests while maintaining good eating quality is, therefore, the major approaches in changing rice varieties for good qualities, increased yield and adequate consumption. A promising lines, PSL97060-17-CNT-1-2-1, was obtained from three-way cross between KLG88028-22-1-2-2 and F1 of SPR88096-17-3-2-2 and IR60 at Phitsanulok Rice Research Center. Selection in F4-F6 was subsequently conducted at Chai Nat Rice Research Center since 2000. PSL97060-17-CNT-1-2-1 is a photoperiod-sensitive, non-glutinous and early maturing rice line. It is harvested in the middle of November, giving an average grain yield of 629 kg/rai. The average height is 153 cm. It has a rather upright tiller, strong culm and lodging resistance. One-thousand grain weight is 38.1 g. The seed has a straw color. The brown rice has length x width x thickness of 8.14 x 2.41 x 1.91 mm, respectively. It has low chalkiness, low amylose content (16.27%), soft gel consistency, low gelatinization temperature and normal elongation ratio (1.60 times). Cooked rice is as soft as KDML105 and aromatic. It is suitable for the rainfed area in the Lower Northern and Central regions which need the early maturing rice, good yield and moderate resistance to bacterial leaf blight.ในฤดูนาปีพื้นที่นาน้ำฝนในเขตภาคเหนือตอนล่าง ส่วนใหญ่ น้ำและดิน ค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ เหมาะสำหรับการปลูกข้าวไวต่อช่วงแสงที่มีศักยภาพในการให้ผลผลิตสูง แต่เนื่องจากพันธุ์ข้าวที่เกษตรกรนิยมปลูกมักให้ผลผลิตค่อนข้างต่ำ และอ่อนแอต่อการเข้าทำลายของศัตรูข้าว การปรับปรุงพันธุ์เพื่อให้ได้ข้าวผลผลิตสูง ต้านทานต่อการเข้าทำลายของโรคและแมลง แต่ยังคงคุณภาพในการหุงต้มรับประทานซึ่งเป็นที่นิยมไว้ จึงเป็นแนวทางสำคัญของเกษตรกรในการปรับเปลี่ยนพันธุ์ข้าวให้มีคุณภาพดี ผลผลิตเพิ่มขึ้น และเพียงพอต่อการบริโภค สายพันธุ์ PSL97060-17-CNT-1-2-1 เป็นข้าวที่ได้จากการผสมสามทาง ระหว่าง KLG88028-22-1-2-2 กับ ลูกผสมชั่วที่ 1 ของ SPR88096-17-3-2-2 และ IR60 ที่ศูนย์วิจัยข้าวพิษณุโลก ต่อมาศูนย์วิจัยข้าวชัยนาท ทำการคัดเลือกข้าวพันธุ์ผสมชั่วอายุที่ 4-6 ตั้งแต่ พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา สายพันธุ์ PSL97060-17-CNT-1-2-1เป็นข้าวเจ้าไวต่อช่วงแสง อายุเบา เก็บเกี่ยวประมาณกลางเดือนพฤศจิกายน ผลผลิตเฉลี่ย 629 กิโลกรัมต่อไร่ ความสูงเฉลี่ย 153 เซนติเมตร ทรงต้นค่อนข้างตั้ง ต้นแข็ง ไม่ล้มง่าย ข้าวเปลือก 1,000 เมล็ด หนัก 38.1 กรัม เปลือกเมล็ดสีฟาง เมล็ดข้าวกล้องยาว 8.14 มิลลิเมตร กว้าง 2.41 มิลลิเมตร หนา 1.91 มิลลิเมตร ท้องไข่น้อย ปริมาณอมิโลสต่ำ 16.27 เปอร์เซ็นต์ ความคงตัวของแป้งสุกอยู่ในระดับอ่อน อุณหภูมิแป้งสุกต่ำ อัตราการยืดตัวของข้าวสุกปกติ (1.60 เท่า) ข้าวหุงสุกอ่อนนุ่ม คล้ายขาวดอกมะลิ 105 และมีกลิ่นหอม เหมาะสำหรับพื้นที่นาอาศัยน้ าฝนในเขตภาคเหนือตอนล่าง และภาคกลาง ที่ต้องการข้าวอายุเบา ผลผลิตดี และค่อนข้างต้านทานต่อโรคขอบใบแห้
Brown planthopper migration prediction using outbreak data sets
No full textPaddy fields survey in 2013 amount 54 fields as follow : Mueang Chai Nat 13 fields, Manorom 6 fields, Wat Sing 5 fields, Sapphaya 7 fields, Sankhaburi 9 fields, Hankha district 10 fields, Nakhon Sawan 1 field, Uthai Thani 1 field, Sing Buri 1 field and Suphan Buri province 1 field. The first survey was begun at 15 days after planting to 90 days and weekly outbreak data sets from Department of Agricultural Extension used for decision. The survey results showed high population of brown planthopper in 2 times per year. The first time was in February to March in Mueang Chai Nat and Hankha district because of brown planthopper outbreak in Suphan Buri have migrated to Hankha district due to influence of southern wind. The second time was in July to August in Mueang Chai Nat, Hankha and Sankaburi district after that brown planthopper have migrated to Manorom and Sapphaya district by influence of southwest wind. The study revealed that brown planthopper always migration to close area due to influenes of wind patterns which original outbreak was in susceptible varicty (Pathum Thani 1) and weekly outbreak data rets could be used for decision.ทดสอบการเคลื่อนย้ายของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล (Brown planthopper, Nilaparvata lugens (Stal)) โดยสุ่มสำรวจแปลงนาข้าวของเกษตรกรในจังหวัดชัยนาท พ.ศ. 2556 จำนวน54 แปลง ใน 6 อำเภอ ได้แก่ อำเภอเมืองชัยนาท 13 แปลง อำเภอมโนรมย์ 6 แปลง อำเภอวัดสิงห์ 5 แปลง อำเภอสรรพยา 7 แปลง อำเภอสรรคบุรี 9 แปลง อำเภอหันคา 10 แปลง และจังหวัดที่มีเขตติดต่อกับจังหวัดชัยนาท จังหวัดละ 1แปลง ได้แก่ จังหวัดนครสวรรค์ อุทัยธานี สิงห์บุรี และสุพรรณบุรี เริ่มสุ่มสำรวจตั้งแต่ข้าวอายุ 15 วันหลังหว่าน จนถึงข้าวอายุ 90 วัน และใช้ข้อมูลรายงานการระบาดรายสัปดาห์ของกรมส่งเสริมการเกษตร เพื่อประกอบการตัดสินใจ ผลการสุ่มสำรวจ พบว่า ช่วงที่มีจำนวนเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลในแปลงนามากมี 2 ช่วง ได้แก่ ช่วงที่ 1 เดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคมในเขตอำเภอเมืองชัยนาทและอำเภอหันคา และมีรายงานพบการระบาดในจังหวัดสุพรรณบุรีช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์ โดยเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลเคลื่อนย้ายจากจังหวัดสุพรรณบุรีเข้าเขตอำเภอหันคาที่มีพื้นที่ติดต่อกันและมีอิทธิพลของกระแสลมฝ่ายใต้ร่วมด้วย ช่วงที่ 2 เดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคมในเขตอำเภอเมืองชัยนาท อำเภอหันคาและอำเภอสรรคบุรี หลังจากนั้นเคลื่อนย้ายไปอำเภอมโนรมย์และสรรพยา มีอิทธิพลของกระแสลมตะวันตกเฉียงใต้พัดขึ้นมาร่วมด้วย สรุปได้ว่าแบบการเคลื่อนย้ายของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลจะเคลื่อนย้ายไปในพื้นที่เขตอำเภอที่ติดต่อกันเสมอ โดยมีอิทธิพลของกระแสลมประจำท้องถิ่นช่วยในการเคลื่อนย้าย จุดเริ่มต้นการระบาดในแปลงที่ปลูกข้าวพันธุ์อ่อนแอ ได้แก่ พันธุ์ข้าวปทุมธานี 1 และสามารถใช้ข้อมูลรายงานการระบาดรายสัปดาห์ร่วมตัดสินใจได
Feeding of high protein premix to improve dairy production in smallholder dairy farms in the northeastern region of Thailand
No full textThe objective of this study was to investigate the effect of high protein premix on milk production in lactating dairy crossbreds on 15 smallholder dairy farms. Randomized complete block design (RCBD) was employed using 60 lactating cows by using each farm as a block. Four cows per farm were subjected into 2 groups to receive traditional concentrate diet (control) and protein premix mixed with the energy source to contain 18% CP. All cows were received ruzi grass as a roughage source ad libitum. The results were revealed that cows received protein mixture had higher organic matter and crude protein digestibility than those in the control group (P<0.05). Milk yield and 3.5% fat corrected milk was significantly higher (P < 0.05) in cows fed with protein mixture. Moreover, milk income and the profit from milk sale were significantly higher (P < 0.05) in cows fed with protein mixture. On-farm use of protein mixtureremarkably improved digestibility and increased profitability of small dairy farms. Therefore, this protein mixture is highly recommended to prepare as on-farm for use to improve small dairy farming in the northeastern region of Thailand.วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้คือ เพื่อศึกษาผลของการให้หัวอาหารสูตรโปรตีนสูงต่อการให้ผลผลิตน้ำนมของโคนมลูกผสมพันธุ์โฮสไตน์ฟรีเชี่ยนในฟาร์มเกษตรกรรายย่อย 15 ฟาร์ม จำนวนโครีดนม 60 ตัว ใช้แผนการทดลองแบบ Randomized complete block design (RCBD) โดยใช้ฟาร์มเป็นบล็อค และโคนม 4 ตัวในแต่ละฟาร์มถูกแบ่งเป็น 2 กลุ่ม ซึ่งกลุ่มแรกกำหนดให้ได้รับอาหารข้นปกติที่ใช้ในฟาร์ม (กลุ่มควบคุม) และกลุ่มที่สองให้กินหัวอาหารสูตรโปรตีนสูงผสมกับแหล่งคาร์โบรไฮเดรตที่ใช้ในฟาร์มให้มีโปรตีนอยู่ที่ 18 เปอร์เซ็นต์โดยทั้งสองกลุ่มให้หญ้ารูซี่เป็นอาหารหยาบแบบเต็มที่ ผลการศึกษาพบว่า โคนมที่ได้รับหัวอาหารโปรตีนมีความสามารถในการย่อยได้ของอินทรียวัตถุ และโปรตีนหยาบสูงกว่ากลุ่มควบคุม (P < 0.05) ผลผลิตน้ำนมและ 3.5% fat corrected milk ในกลุ่มโคนมที่ได้รับหัวอาหารโปรตีนก็มีค่าสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < 0.05) นอกจากนี้ ยังพบว่ารายได้และผลกำไรจากการจำหน่ายนมในกลุ่มโคนมที่ได้รับหัวอาหารโปรตีนก็มีค่าสูงกว่ากลุ่มควบคุม (P < 0.05) การให้หัวอาหารโปรตีนนั้น ให้ผลการศึกษาที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่งในการช่วยปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้ประโยชน์ของอาหารและเพิ่มผลกำไรให้แก่ฟาร์มเกษตรกรรายย่อย ดังนั้นจึงเหมาะอย่างยิ่งในการแนะนำให้ใช้ประโยชน์ของหัวอาหารโปรตีนเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพระบบการให้อาหารและการเลี้ยงโคนมในฟาร์มเกษตรกรรายย่อยในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไท
Physiological responses to heat stress on differential genotypes of HSP70-2 in dairy cattle
No full textHSP70-2 is well accepted as an indicator of heat stress. The purpose of this study was to investigate the physiological responses to heat stress of differential genotypes of HSP70-2 in dairy cattle. Thirty two female Holstein Friesian (HF) crossbred heifers, 2-3 years of age, 266 ± 5.6 kg body weight were placed outdoor with partial roof. Blood samples were collected to do genotyping of HSP70-2 using polymerase chain reaction-restriction fragment length polymorphism (PCR-RFLP) technique. Ambient temperature, relative humidity and physiological responses, including rectal temperature, respiration rate, sweating rate, pulse rate, skin temperature, and N/L ratio were examined at 06.00, 14.00, 18.00 and 22.00. Genotyping revealed that there were 14 and 18 heifers with genotypes AA and AB, respectively. Physiological responses of both genotype AA and AB heifers were increased according to the increase of THI. However, the changes in rectal temperature, respiration rate, sweating rate, heart rate, skin temperature and N / L ratio at each point of THI between heifers of genotype AA and AB were not different (P> 0.05). However, at 22.00h when THI reduced from the previously elevated, the rectal temperature of heifers with genotype AA went down (P<0.05) while heifers with genotype AB did not. In conclusion, this study could not confirm the different in physiological responses between heifers of two genotype of HSP70-2 but there was tendency that heifers with AA genotypes recovering from the impact of heat stress on rectal temperature better than those with genotype AB.โปรตีน HSP70-2 ได้รับการยอมรับว่าเป็นตัวบ่งชี้ความเครียดเนื่องจากความร้อน การทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการตอบสนองทางสรีรวิทยาต่อความเครียดเนื่องจากความร้อนในโคนมที่มีรูปแบบจีโนไทป์ของยีน HSP70-2 ต่างกัน โดยใช้โคนมลูกผสมโฮลสไตน์ฟรีเชียนเพศเมีย จำนวน 32 ตัว อายุ 2-3 ปี น้ำหนักตัวเฉลี่ย 266±5.6 กก. เลี้ยงในคอกกลางแจ้งที่มีหลังคาบางส่วน เก็บตัวอย่างเลือดเพื่อศึกษารูปแบบจีโนไทป์ของยีน HSP70-2 ด้วยเทคนิค Polymerase chain reaction - restriction fragment length polymorphism (PCR -RFLP) บันทึกค่าอุณหภูมิ ความชื้นสัมพัทธ์ของสภาพแวดล้อม และวัดการตอบสนองทางสรีรวิทยา ได้แก่อุณหภูมิทวารหนัก, อัตราการหายใจ, อัตราการขับเหงื่อ, อัตราการเต้นของหัวใจ, อุณหภูมิผิวหนัง และสัดส่วนเม็ดเลือดขาวนิวโทรฟิลต่อลิมโฟไซต์ ที่เวลา 06.00, 14.00, 18.00 และ 22.00 น. ผลการศึกษาพบว่าจากโคทดลองทั้งหมด 32 ตัว พบโคที่มีรูปแบบจีโนไทป์ AA 14 ตัว จีโนไทป์ AB 18 ตัว แต่ไม่พบโคจีโนไทป์ BB โคแต่ละกลุ่มมีการตอบสนองทางสรีรวิทยาเพิ่มขึ้นเมื่อค่าดัชนีอุณหภูมิความชื้น (THI) เพิ่มขึ้น แต่ค่า THI ของสภาพแวดล้อมในแต่ละเวลาไม่ส่งผลให้อุณหภูมิทวารหนัก อัตราการหายใจ อัตราการขับเหงื่อ อัตราการเต้นของหัวใจ
อุณหภูมิผิวหนัง และสัดส่วนเม็ดเลือดขาวนิวโทรฟิลต่อลิมโฟไซต์ของโคจีโนไทป์ AA และ AB แตกต่างกัน (P>0.05) เมื่อติดตามการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิทวารหนักในช่วงเวลา 22.00 ซึ่งมีค่า THI ลดลง พบว่าโคจีโนไทป์ AA มีอุณหภูมิทวารหนักลดลง ในขณะที่โคจีโนไทป์ AB ยังคงมีอุณหภูมิทวารหนักสูง จากผลการศึกษาครั้งนี้ยังไม่พบการตอบสนองทางสรีรวิทยาต่อความเครียดเนื่องจากความร้อนที่แตกต่างกันระหว่างโคที่มีจีโนไทป์ HSP70-2 แตกต่างกัน แต่โคจีโนไทป์ AA มีแนวโน้มที่แสดงถึงการฟื้นตัวจากผลกระทบจากความร้อนได้ดีกว่าโคจีโนไทป์ A
Efficacy of commonly used rice herbicides in the Philippines
No full textThe efficacy of bispyribac sodium, fenoxaprop-p-ethyl + ethoxysulfuron, and
propanil+butachlor were evaluated in greenhouse and field experiments, Weed Science, Crop and Environmental Sciences Division, IRRI in February - April 2013. The field plots had high weed density that had 4-6 leaves when the herbicides were applied at 15 days after land preparation. In the greenhouse experiment we grew Echinocloa crus-galli, Ludwigia octovalvis, Cyperus iria, weedy rice (Oryza sativa f. spontanea Acc. 105798 (THA)), and rice cultivars KDML105 and IR64 in pots. At 7 days after rice and weed germination, we sprayed herbicides to the above-mentioned species using a research track sprayer. The results showed that bispyribac sodium and fenoxaprop-p-ethyl+ethoxysulfuron were very effective in controlling weeds. Fenoxaprop-p-ethyl+ethoxysulfuron controlled 91% of all weeds under field conditions. However, both bispyribac sodium and fenoxaprop-p-ethyl+ethoxysulfuron were more toxic to KDML105, IR64 and weedy rice compared with ropanil+butachlor. Toxicity due to bispyribac sodium and fenoxaprop-p-ethyl+ethoxysulfuron was characterized by brown spots and stunted growth.ประสิทธิภาพของสารเคมีป้องกันกำจัดวัชพืช bispyribac sodium, fenoxaprop-p-ethyl+ethoxysulfuron และ propanil+butachlor ในครั้งนี้ ดำเนินการที่ Weed Science, Crop and Environmental Sciences Division, IRRI ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์-เมษายน 2556 มี 2 การทดลอง คือในสภาพแปลงทดลองที่มีเฉพาะวัชพืชขึ้นหนาแน่น ระยะการเจริญเติบโต 4-6 ใบ ฉีดพ่นสารเคมีป้องกันกำจัดวัชพืชในระยะ 15 วันหลังไถเตรียมแปลง และสภาพเรือนทดลองปลูกหญ้าข้าวนก (Echinocloa crus-galli) เทียนนา (Ludwigia octovalvis) กกทราย (Cyperus iria) ข้าววัชพืช (Oryza sativa f. spontanea Acc. 105798 (THA)) ข้าวพันธุ์ KDML105 และ IR64 แล้วฉีดพ่นสารเคมีป้องกันกำจัดวัชพืชด้วยเครื่องฉีดพ่นสารเคมีป้องกันกำจัดวัชพืชเพื่อการวิจัย (research track sprayer) หลังข้าวและวัชพืชงอก 7 วัน ผลพบว่า bispyribac sodium และ fenoxaprop-p-ethyl+ethoxysulfuron มีประสิทธิภาพสูงในการควบคุมวัชพืช โดยเฉพาะ fenoxaprop-p-ethyl+ethoxysulfuron มีประสิทธิภาพในการควบคุมวัชพืชทุกชนิดในสภาพแปลงได้ดีถึง 91% อย่างไรก็ตามสารกำจัดวัชพืชทั้งสองชนิดนี้ก็มีความเป็นพิษต่อข้าวพันธุ์ KDML105, IR64 และข้าววัชพืช สูงกว่า propanil+butachlor โดยความเป็นพิษของ bispyribac sodium และ fenoxaprop-p-ethyl+ethoxysulfuron พิจารณาจากจุดสีน้ำตาลที่ใบ และการชงักการเจริญเติบโ