Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
PSL05101-93-1-3-2: Irrigated promising rice line
No full textIrrigated paddy fields are the rice growing areas having high yield potential.Two significant factors enhancing high yield are the well-adapted variety and good in rice production management. PSL05101-93-1-32 is a promising rice line derived from the 3-way cross of PSL00508-3-1-1-4/IR66738-118-1-2//IR67966-188-2-2-1 in 2005. It had as high yield as 965 kg/rai (6.03t/ha).The average grain yield was 730 kg/rai which was greater than PSL2, CNT1 and RD47 by 14, 13 and 7%, respectively. The maturity was 115 days after sowing by transplanting method. Plant height was 83-90 cm. This promising line is a non-glutinous long grain rice having straw-color husk. The paddy rice seed dimensions was 10.4×2.61×2.10 mm. by width x length x thickness, respectively.The paddy grain weight was 30.2 gram per 1,000 grain and 10.9 Kg/20 liter container (thang) Their brown rice has slender shape with dimensions given in length x width x thickness of 8.02 x 2.18 x 1.81mm. For the milled rice,Their grain having a slightly chalkiness of 0.06. It had a very good milling quality with 54.6% whole kernels and head rice resulting in an excellent 100% class I grain. It’s white rice composition can be classified as 87-100% long grain class I, 0-13% long grain class II and 0-1% long grain class III without any short grain. For chemical properties, it had a high amylose content of 27.27% with soft gel consistency (89 mm.) and low alkali spreading value. The elongation ratio was normal at 1.66. In terms of reactions to major rice pests, it was moderately resistant to the new biotype of brown planthopper and moderately resistant to rice blast in the central plain.The other advantage was the moderately tolerant to low temperature at the booting stage. It has 6-7 weeks of seed dormancy. Despite of these good characteristics,There were some disadvantages of this line that were the susceptibility and moderately susceptibility to bacterial blight and rice blast in the area of Phitsanulok, respectively.พื้นที่นาในเขตชลประทานเป็นพื้นที่ที่มีศักยภาพในการให้ผลผลิตสูง ปัจจัยสำคัญที่จะทำให้ได้ผลผลิตสูง คือ พันธุ์ที่เหมาะสมกับแต่ละพื้นที่ และการจัดการที่ดี ข้าวสายพันธุ์ดี PSL05101-93-1-3-2 ได้จากคู่ผสมระหว่าง PSL00508-3-1-1-4/IR66738-118-1-2//IR67966-188-2-2-1 ในปี 2548 มีศักยภาพการให้ผลผลิตสูงถึง 965 กิโลกรัมต่อไร่ ให้ผลผลิตเฉลี่ย 730 กิโลกรัมต่อไร่ สูงกว่าพันธุ์พิษณุโลก 2 (640 กก. /ไร่) ชัยนาท 1 (646 กก./ไร่) และกข47 (681 กก./ไร่) คิดเป็นร้อยละ 14, 13 และ 7 ตามลำดับ อายุเก็บเกี่ยว 115 วัน (ปักดำ) ความสูง 83-90 เซนติเมตร เป็นข้าวเจ้าเมล็ดยาวข้าวเปลือกสีฟางยาว 10.4 มิลลิเมตร กว้าง 2.61 มิลลิเมตร หนา 2.10 มิลลิเมตร มีน้ำหนัก 1,000 เมล็ด 30.2 กรัม น้ำหนักข้าวเปลือก 10.9 กิโลกรัมต่อถัง ข้าวกล้องสีขาว ขนาดยาว 8.02 มิลลิเมตร กว้าง 2.18 มิลลิเมตร หนา 1.81 มิลลิเมตร รูปร่างเรียว ท้องไข่น้อย คุณภาพการสีดีมาก ได้ข้าวเต็มเมล็ด และต้นข้าว 54.6 เปอร์เซ็นต์ มีส่วนประกอบพื้นข้าวข้าวสารเมล็ดยาวชั้น 1 อยู่ระหว่าง 87-100 เปอร์เซ็นต์เมล็ดยาวชั้น 2 อยู่ระหว่าง 0-13 เปอร์เซ็นต์ และเมล็ดยาวชั้น 3 อยู่ระหว่าง 0-1 เปอร์เซ็นต์ ไม่มีข้าวเมล็ดสั้นสามารถผลิตข้าวสาร 100 เปอร์เซ็นต์ ชั้น 1 ได้ เป็นข้าวอมิโลสสูง (27.27%) ความคงตัวของแป้งสุกในระดับแป้งอ่อนมีค่าการไหลของแป้ง 89 มิลลิเมตร อุณหภูมิแป้งสุกต่ำ การยืดตัวของเมล็ดข้าวสุกปกติ (1.66 เท่า) ค่อนข้างต้านทานต่อเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลชีวชนิดใหม่ ค่อนข้างต้านทานต่อโรคไหม้ในเขตภาคกลาง ค่อนข้างทนหนาวในระยะตั้งท้อง ระยะพักตัว 6-7 สัปดาห์ ข้อควรระวัง อ่อนแอต่อโรคขอบใบแห้ง ค่อนข้างอ่อนแอต่อโรคไหม้ในเขตจังหวัดพิษณุโล
Effect of fungicide usage on neck blast infection levels in Khow Dok Mali 105 seed production field
No full textStudies was conducted to determine the effects of fungicide usage on rice blast disease, caused by Pyricularia grisea (Cooke) Sacc. [= Magnaporthe grisea (Hebert) Barr] on rice cultivar KDML105 in Mae Hong Son Province. The four fungicides usage were isoprothiolane (Fuji one) tricyclazol (Beam 75%wp) Azoxystrobin + Difenoconazole (Ortiva 32 SC and Carbendazim (Cardazin-F). The results showed the four fungicides were use in rice KDML105 to be more effective in suppressing blast and protecting yield, compared to control (non-treat). The fungicides that Azoxystrobin + Difenoconazole was moderately resistant to leaf and neck blast, with the lowest percentage unfilled grains per panicle and have highest yield (669 kg/rai) with compare to the other.โรคไหม้เกิดจากเชื้อราสาเหตุ Pyricularia grisea (Cooke) Sacc. ซึ่งในระยะการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ Magnaporthe grisea (Hebert) Barr. เชื้อสาเหตุสามารถเข้าทาลายได้ตั้งแต่ระยะกล้าจนถึงระยะข้าวออกรวง เข้าทาลายได้ที่ใบ ข้อ ข้อต่อใบ ข้อต่อลำต้น คอรวง และบางส่วนของรวง แต่ส่วนใหญ่ จะเข้าทำลายที่ใบ และหากเข้าทำลายในระยะออกรวงทำให้ผลผลิตลดลงมากที่สุดถึง 80 เปอร์เซ็นต์ จากการที่เชื้อสาเหตุโรคไหม้มีความแปรปรวนมากทำให้การป้องกันกำจัดโรคทำได้ค่อนข้างยาก พื้นที่ปลูกข้าวในจังหวัดแม่ฮ่องสอนการป้องกันกำจัดโรคไหม้ในการปลูกข้าวพันธุ์ขาวดอกมะลิ 105 นั้นทำได้ยาก ซึ่งโรคไหม้คอรวงเป็นโรคที่สำคัญของการปลูกข้าวพันธุ์ขาวดอกมะลิ 105 รวมถึงการผลิตเมล็ดพันธุ์ด้วย การหาวิธีและสารป้องกันกำจัด ที่เหมาะสมในการป้องกันโรคไหม้คอรวงนั้นเป็นสิ่งสำคัญของการผลิตเมล็ดพันธุ์ ในพื้นที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน การทดลองนี้พบว่าเมื่อพ่นสารป้องกันกำจัดโรคไหม้ isoprothiolane (Fuji one) tricyclazol (Beam 75%wp) Azoxystrobin + Difenoconazole (Ortiva 32 SC) และ Carbendazim (Cardazin-F) ทำให้เปอร์เซ็นต์การเกิดโรคไหม้ลดลง และผลผลิตเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับแปลงที่ไม่พ่นสารและพ่นสาร Azoxystrobin + Difenoconazole มีประสิทธิภาพในการป้องกันโรคไหม้สูงสุด ทำให้เมล็ดลีบน้อยที่สุด และได้ผลผลิตมากที่สุดคือ 669.11 กิโลกรัมต่อไร่ และมีค่าการเกิดโรคต่ำสุด และยังพบว่าแปลงที่ไม่พ่นสารป้องกันกำจัดโรคไหม้ทำให้ผลผลิตลดลง 50.90 เปอร์เซ็นต์ เมื่อเทียบกับแปลงที่ให้ผลผลิตสูงสุ
Appropriate technology for rice production cost reduction in Saraburi province
No full textRice production cost reduction model of village community project was conducted in 2013, at Moo 2, Huaikamin sub district, Nong Khae district, Saraburi province. It aims to provide farmer to obtain knowledge and understanding the process of reducing the cost of rice production and developing the capacity of farmers in sustainable rice production. There are 4 activities 1) Preparing the learning plot of 20 rais with growing rice; Suphan buri 1, RD31 and RD47. 2) Promoting conversion to farmers area of 300 rais with growing rice Suphan buri 1, RD31, RD41 and RD47. 3) Establishment and development of organic fertilizer and green manure seed production farmer group. 4) Establishment and development of management of rice pests and warning systems. There were 33 farmers held a community forum to determine the technology of rice production costs and the summarized as follows 1) Using quality seed for broadcasting, transplanting and parachute with 18, 10 and 5 kg/rai seed rates, respectively. 2) Using fertilizer and organic fertilizer based on soil analysis, including planting juncia to improve the soil. 3) Prepare household accounts. 4) Certified production system. Result showed that prepared learning plot of 20 rais with 3 farmers joined had an average yield of 844 kg/rai, average production costs of 2,732 baht/rai and 1,723 baht/rai or 15 percent income increased. Promoted conversion area of 300 rais with 30 farmers attended showed an average yield of 826 kg/rai, average production costs of 2,911 baht/rai and 1,632 baht/rai or 16 percent income increased. The establishment and development of the Group Executive Management of rice pests farmers and warning systems are subject to sampling insects every 15 days and produced biological products. Various technologies to reduce the production cost of rice were used in order to increase yields and farmer income.โครงการหมู่บ้านชุมชนต้นแบบการลดต้นทุนการผลิตข้าวดำเนินงานในปี 2556 ในพื้นที่ บ้านห้วยทองหลาง หมู่ที่ 2 ตำบลห้วยขมิ้น อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี มีวัตถุประสงค์เพื่อให้เกษตรกรมีความรู้ความเข้าใจขั้นตอนการลดต้นทุนการผลิตข้าวอย่างยั่งยืน และพัฒนาศักยภาพเกษตรกรในการผลิตข้าว ซึ่งมี 4 กิจกรรม ดังนี้ 1) กิจกรรมการจัดทำแปลงเรียนรู้พื้นที่ 20 ไร่ ใช้พันธุ์สุพรรณบุรี 1 กข31 และ กข47 2) กิจกรรมการจัดทำแปลงส่งเสริมสู่เกษตรกรเครือข่ายพื้นที่ 300 ไร่ ใช้พันธุ์สุพรรณบุรี 1 กข31 กข41 และ กข47 3) กิจกรรมการจัดตั้งและพัฒนากลุ่มการผลิตปุ๋ยอินทรีย์และเมล็ดพันธุ์ปุ๋ยสด และ 4) กิจกรรมการจัดตั้งและพัฒนากลุ่มบริหารจัดการศัตรูข้าวพร้อมระบบเตือนภัย จากผลการดำเนินงาน มีเกษตรกรเข้าร่วมโครงการจำนวน 33 ราย จัดเวทีชุมชนเพื่อกำหนดเทคโนโลยีการลดต้นทุนการผลิตข้าวได้ข้อสรุป ดังนี้ 1) การใช้อัตราเมล็ดพันธุ์คุณภาพดีในการปลูกแบบหว่านน้ำตม ปักดำด้วยรถปักดำ และโยนกล้าที่เหมาะสม คือ 18, 10 และ 5 กิโลกรัมต่อไร่ ตามลำดับ 2) การใช้ปุ๋ยแนะนำให้ใช้ปุ๋ยอินทรีย์ และปุ๋ยเคมีตามค่าวิเคราะห์ดิน รวมทั้งการปลูกปอเทือง เพื่อปรับปรุงบำรุงดิน 3) จัดทำบัญชีครัวเรือน และ 4) มีการตรวจรับรองระบบการผลิต ผลการจัดทำแปลงเรียนรู้พื้นที่ 20 ไร่ มีเกษตรกรเข้าร่วม จำนวน 3 ราย พบว่า มีผลผลิตข้าวเฉลี่ย 844 กิโลกรัมต่อไร่ ต้นทุนการผลิตเฉลี่ย 2,732 บาทต่อไร่ รายได้สุทธิเพิ่มขึ้น 1,723 บาทต่อไร่ คิดเป็นร้อยละ 15 ส่วนแปลงส่งเสริมสู่เกษตรกรเครือข่ายพื้นที่ 300 ไร่ เกษตรกรเข้าร่วม จำนวน 30 ราย พบว่า มีผลผลิตข้าวเฉลี่ย 826 กิโลกรัมต่อไร่ ต้นทุนการผลิตเฉลี่ย 2,911 บาทต่อไร่ รายได้สุทธิเพิ่มขึ้น 1,632 บาทต่อไร่ คิดเป็นร้อยละ 16 มีการจัดตั้งและพัฒนากลุ่มบริหารจัดการศัตรูข้าวพร้อมระบบเตือนภัย มีชาวนาอาสาในการสุ่มสำรวจแมลงในแปลงทุกๆ 15 วัน และการผลิตสารชีวภาพ ซึ่งการนำเทคโนโลยีต่างๆ ในการลดต้นทุนการผลิตข้าวไปใช้สามารถทำให้ได้ผลผลิตและรายได้ของเกษตรกรเพิ่มขึ้
KKN01041-23-2-1-1 : A photoperiod insensitivity non-glutinous promising line for northeastern region
No full textKKN01041-23-2-1-1 is a non-glutinous and non-photoperiod sensitive promising line derived from a three-way cross. The cross was made in 2004 at Khon Kaen Rice Research Centre, using PTT1 as a female parent and the line derived from the cross between Hawm Supanburi and Jao Hawm Nin as a male parent. The selected line; KKN01041-23-2-1-1, was evaluated in the inter-station yield trials for irrigated rice lines in north eastern Thailand during 2006-2011, and it gave an average yield of 620 kg/rai. This line was also evaluated in farmers' field trials in north eastern Thailand during 2008-2012 in both wet and dry season. It gave an average yield of 550 kg/rai for wet season and 560 kg/rai for dry season. This line can adapt well in a wide range of environment and is resistant to leaf blast. The agronomic characteristics of this line include maturity of 125-130 days, plant height of 115-120 cm, number of panicles per hill of 10, number of filled grains per panicle of 140 and 1,000-grain weight of 29.21 grams. The grain color is straw with long and slender (47% head rice). The length of brown rice is 7.66 mm. This line has a good milling quality with the percentage of head rice of 47. It has a seed dormancy period of 4 weeks. The amylose content is 15-18 percent. The cooked rice was soft and tender in texture with aroma similar to that of KDML105. The result from the preference analysis (PA) indicates that farmers accepted this line for its agronomic characteristics, physical qualities of paddy and milled grain, and cooking quality. The disadvantages of this line are that it is susceptible to brown planthopper and white-backed planthopper.KKN01041-23-2-1-1 เป็นข้าวเจ้าไม่ไวต่อช่วงแสงสายพันธุ์ดีเด่น ที่เกิดจากการผสมสามทางระหว่างพันธุ์ปทุมธานี 1 เป็นพันธุ์แม่ กับลูกผสมของข้าวเจ้าหอมสุพรรณบุรีกับข้าวเจ้าหอมนิล เป็นพันธุ์พ่อ ดำเนินการผสมที่ศูนย์วิจัยข้าวขอนแก่น ใน พ.ศ.2544 คัดเลือกจนได้สายพันธุ์ KKN01041-23-2-1-1 นำไปปลูกเปรียบเทียบผลผลิตข้าวนาสวนนาชลประทานระหว่างสถานี ที่ศูนย์วิจัยข้าวต่างๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ระหว่างฤดูนาปี 2549-2554 ให้ผลผลิตเฉลี่ย 620 กิโลกรัมต่อไร่ และเปรียบเทียบผลผลิตข้าวนาสวนนาชลประทานในนาราษฎร์ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ระหว่าง พ.ศ. 2551-2555 ในฤดูนาปีและนาปรัง ให้ผลผลิตเฉลี่ย 550 และ 560 กิโลกรัมต่อไร่ ตามลำดับ ลักษณะเด่นคือ สามารถปรับตัวได้หลายสภาพแวดล้อม ต้านทานต่อโรคไหม้ได้ดี อายุการเก็บเกี่ยว 125 -130 วัน ความสูง 115-120 เซนติเมตร มีจำนวนรวงต่อกอ 10 รวง เมล็ดดีต่อรวงเฉลี่ย 140 เมล็ด น้ำหนักเมล็ดข้าวเปลือก 1,000 เมล็ด 29.21 กรัม ข้าวเปลือกสีฟาง รูปร่างเมล็ดยาว เรียว ข้าวกล้องยาว 7.66 มิลลิเมตร คุณภาพการขัดสีดี ข้าวเต็มเมล็ดและต้นข้าว 47 เปอร์เซ็นต์ เมล็ดมีระยะพักตัว 4 สัปดาห์ ปริมาณอมิโลส ระหว่าง 15-18 เปอร์เซ็นต์ ข้าวสวยอ่อน นุ่ม และมีกลิ่นหอมคล้ายพันธุ์ขาวดอกมะลิ 105 เกษตรกรยอมรับในลักษณะทางการเกษตร และคุณภาพทางกายภาพของเมล็ดข้าวเปลือก ข้าวสาร และคุณภาพข้าวสวย ข้าวสายพันธุ์นี้มีข้อจำกัด คือ อ่อนแอต่อเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล และเพลี้ยกระโดดหลังขา
Sequence tagged sites (STSs) markers for bacterial blight resistant gene survey in Thai local rice cultivars from the national rice seed storage laboratory for genetic resources
No full textBacterial blight (BB) disease of rice, caused by Xanthomonas oryzae pv. oryzae (Xoo), is one of the most serious diseases in all major rice-growing areas of Thailand. The most effective approach to control BB is the use of resistant varieties. However, the selection pressure from the usage of resistant cultivars may result in mutation of the pathogen population to overcome the resistant genes. Therefore, using genetic resources conferring different resistant genes are more advantage in rice improvement. The aim of this research was to survey and screen for BB resistant genes in Thai local rice varieties from the National Rice Seed Storage Laboratory for Genetic Resources to gain more genetic diversity for the resistance. In this study, the Thai Local rice cultivars were screened for bacterial blight reaction against Xoo. One hundred fourteen cultivars were tested in a greenhouse at Ubon Ratchathani Rice Research Center in wet season 2009. There were 3, 93 and 18 of the tested cultivars showing highly resistant (HR), resistant (R) and moderately resistant (MR) to BB, respectively. Those Thai local cultivars showing resistant to BB were analyzed with molecular markers including PASAxA5F1/R1 and PASAxA5F2/R2, STSBB7_6F/R, STSBB13_8F/R and STSBB21_11F/R, which are linked to xa5, Xa7, xa13 and Xa21 gene, respectively. Forty-eight cultivars, such as Khao Pong Kai and Puang Ngern, having Xa7 gene were identified. Nine cultivars like Pra Than Bahn Tung and Khao Luang were found carrying Xa21 gene. Interestingly, five cultivars consisting of Leuang 11, Loi Khao, Rootj ampia, Look Daeng Pattani and Leuang Yai, were found carrying both Xa7 and Xa21 gene.โรคขอบใบแห้งของข้าว (Bacterial blight) เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย Xanthomonas oryzae pv. oryzae (Xoo) พบระบาดรุนแรงและทำความเสียหายในแหล่งปลูกข้าวที่สำคัญทุกภาคของประเทศไทย การใช้พันธุ์ต้านทานโรคขอบใบแห้งเป็นวิธีการที่มีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตาม เชื้อสาเหตุโรคสามารถเข้าทำลายพันธุ์ต้านทานได้ เนื่องจากการกลายพันธุ์ของเชื้อทำให้ได้สายพันธุ์เชื้อใหม่ๆ ที่เข้าทำลายยีนต้านทานได้ ดังนั้นการปรับปรุงพันธุ์ข้าวให้ต้านทานต่อโรคขอบใบแห้งจึงจำเป็นต้องหาแหล่งพันธุกรรมยีนต้านทานโรคที่หลากหลายมาใช้ในการปรับปรุงพันธุ์ การใช้เครื่องหมายโมเลกุลที่วางตำแหน่งอยู่ใกล้กับยีนต้านทานโรคขอบใบแห้งมาคัดเลือกหาแหล่งพันธุกรรมยีนต้านทานที่หลากหลายต่อโรคขอบใบแห้ง จะช่วยในการปรับปรุงพันธุ์ข้าวให้มีความต้านทานต่อโรคได้อย่างมีประสิทธิภาพ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจและคัดเลือกข้าวพันธุ์พื้นเมืองไทยในศูนย์ปฏิบัติการและเก็บเมล็ดเชื้อพันธุ์ข้าวแห่งชาติที่มียีนต้านทานต่อโรคขอบใบแห้ง ที่หลากหลายสำหรับใช้ในงานปรับปรุงพันธุ์ข้าว ดำเนินการคัดเลือกพันธุ์ข้าวต้านทานต่อโรคขอบใบแห้งในสภาพเรือนทดลอง ที่ศูนย์วิจัยข้าวอุบลราชธานี ฤดูปลูกปี 2552 จำนวน 114 พันธุ์ ผลการทดลองพบว่าข้าวพันธุ์พื้นเมืองไทยแสดงปฏิกิริยาต้านทานต่อโรคขอบใบแห้ง ระดับ HR จำนวน 3 พันธุ์ ระดับ R จำนวน 93 พันธุ์ และ ระดับ MR จำนวน 18 พันธุ์ หลังจากนั้นนำข้าวพันธุ์พื้นเมืองไทยที่แสดงปฏิกิริยาความต้านทานทุกพันธุ์ (HR, R และ MR) มาวิเคราะห์หายีนต้านทานต่อโรคขอบใบแห้งโดยการใช้เครื่องหมายโมเลกุล PASAxA5F1/R1, PASAxA5F2/R2, STSXa7_6F/R, STSBB13_8F/R และ STSBB21_11F/R ซึ่งวางตำแหน่งใกล้กับยีน xa5, Xa7, xa13 และ Xa21 ผลการวิเคราะห์ พบข้าวพื้นเมืองไทย จำนวน 48 พันธุ์ที่ตรวจพบยีนต้านทาน Xa7 เช่น พันธุ์ขาวโป่งไคร้ และพวงเงิน พบข้าวจำนวน 9 พันธุ์ที่ตรวจพบยีนต้านทาน Xa21 เช่น ประทานบ้านทุ่ง และ ขาวหลวง นอกจากนี้ยังตรวจพบยีนต้านทานทั้ง 2 ยีน คือ Xa7 และ Xa21 ในข้าวจำนวน 5 พันธุ์ ได้แก่ ข้าวพันธุ์เหลือง 11 ลอยขาว รูจจำเปี๊ยะ ลูกแดงปัตตานี และ เหลืองใหญ
Extending storability of foundation seed in hermatic condition (Cocoon)
No full textStorage is a major problem for foundation seed production. Occasionally, deterioration occurred before planting time and low germination was shown. The experiment on extending storability of foundation seed in hermatic condition was conducted in Phatthalung Rice Research Center between May 2011 – April 2014. The two varieties; Chiang Phatthalung and Phitsanulok 2 were used in this experiment. Seed moisture content of approximate 10 tons in each variety was reduced to 10.44 and 11.24% in Chiang Phatthalung and Phitsanulok 2, respectively. Seeds were then put in plastic bag and stored in hermatic condition (cocoon) compared to normal storage (control). It was found that Chiang Phatthalung and Phitsanulok 2 stored in cocoon showed 90 and 96% germination percentage, respectively after 24 month storage. While those rice seed stored in normal condition could keep standard germination (≥80%) only for 6 and 12 month, respectively. Seed moisture content of seeds stored in cocoon could be maintain between 10.44-11.70% whereas there were some fluctuation of seed moisture content in normal condition (10.44-13.37%) and there was no chemical control for storage pest.ปัจจุบันการเก็บรักษาเป็นปัญหาที่สำคัญของเมล็ดพันธุ์หลัก บางครั้งการเสื่อมความงอกเกิดขึ้นก่อนฤดูปลูกต่อไปแม้ว่าเป็นข้าวไวต่อช่วงแสง เช่น ข้าวพันธุ์เฉี้ยงพัทลุง มักมีอายุการเก็บรักษาน้อยกว่า 8 เดือน นับจากการเก็บเกี่ยว หรือข้าวไม่ไวต่อช่วงแสงซึ่งจำเป็นต้องผลิตทั้งฤดูนาปรังและนาปี ช่วงการเก็บเกี่ยวข้าวฤดูนาปรังมักจะมีฝนตกทำให้เกิดปัญหาความงอกไม่ผ่านมาตรฐานและพบรุนแรงในข้าวบางพันธุ์ เช่น พันธุ์พิษณุโลก 2 เพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าวจึงได้ทำการศึกษาหาวิธีการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์หลัก ในสภาพควบคุมอากาศและความชื้นให้สามารถเก็บรักษาได้นานขึ้น โดยปลูกข้าวพันธุ์เฉี้ยงพัทลุงและพันธุ์พิษณุโลก 2 หลังจากเก็บเกี่ยว ทำความสะอาด และลดความชื้นเหลือ 10.44 และ 11.24 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับจากนั้นบรรจุกระสอบพลาสติกสาน แยกจัดเก็บในโรงเก็บธรรมดา และโรงเก็บสำเร็จรูป (cocoon) ดำเนินการที่ศูนย์วิจัยข้าวพัทลุง ระหว่างเดือนพฤษภาคม 2554 ถึง เมษายน 2557 พบว่า ข้าวพันธุ์เฉี้ยงพัทลุง และพิษณุโลก 2 เก็บรักษาใน cocoon นาน 24 เดือนยังคงความงอก 90 และ 96 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ ขณะที่ข้าวทั้ง 2 พันธุ์ เก็บรักษาในสภาพปกติมีอายุการเก็บรักษาเพียง 6 และ 12 เดือน ตามลำดับ ความชื้นของเมล็ดพันธุ์ช่วงที่เก็บใน cocoon อยู่ในช่วง 10.44 – 11.70 เปอร์เซ็นต์ ของข้าวในสภาพปกติ มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ในช่วง 10.44 – 13.37 เปอร์เซ็นต์ เมล็ดพันธุ์ที่จัดเก็บโรงเก็บสำเร็จรูปที่ควบคุมอากาศและความชื้นตลอดระยะเวลาเก็บรักษา สามารถป้องกันและเปลี่ยนแปลงความชื้นของเมล็ดพันธุ์ข้าวได้ดี โดยความชื้นของเมล็ดพันธุ์ข้าวทั้ง 2 พันธุ์ มีการเปลี่ยนแปลงความชื้นสูงขึ้นเล็กน้อยจากเริ่มต้นการเก็บรักษาและไม่มีการใช้สารเคมีป้องกันและกำจัดศัตรูโรงเก็
Remote sensing-based iformation and insurance for crop in emerging economics in Thailand
No full textRemote Sensing-based Information and Insurance for Crops in Emerging Economics (RIICE) is a project to find ways of helping Asian countries which are faced with a natural disaster. Especially floods and droughts caused by the cooperation of the three organizations, namely International Research Institute (IRRI), SARMAP and Rice Department. By the year 2013-2015 in the area of responsibility of Suphanburi Rice Research Center. Nakhon Ratchasima Rice Research Center and the objective of the project is to reduce vulnerability of smallholders in rice production through better and cheaper information systems on crop growth which will in turn lead to applications such as micro-insurance schemes. On the long run rice production should have increased, thanks to better weather forecast in drought and flood prone areas and therefore better land management by farmers. In the year 2013 in Nakhon Ratchasima, using satellite COSMO Skymed, type stripmap, resolution 3-meter, width of the image 40x40 kilometers. In Suphan Buri, using satellite COSMO Skymed, type scansar resolution of 15 meters, the width of the image 100x100 kilometers. In each field survey was conducted, collecting geographic coordinates, Managing of farmers, Environment and weather of 20 plots in each province. Leaf area index, crop cutting. After the end of the growing season, we survey in the fields if it was paddy field or non-paddy, totally of 100 points with the geographic coordinates to assess the accuracy of a program MapSCAPE Performance in 2013 for satellite imagery. The result of 2013 are, getting 7 imageries from Suphan Buri, 11 imageries from Nakhon Ratchasima, They could be classified into cultivated area, flooded areas, The start of the growing season.The precision of the program by using Confusion Matrix computation, we found that the accurancy of the program in Suphan Buri is 76.1%, in Mueang Yang is 81.7%การใช้เทคโนโลยีการสำรวจระยะไกลเพื่อใช้เป็นข้อมูลในการสำรวจพื้นที่ปลูกข้าวและการประกันภัยพืชผลในประเทศไทย (Remote Sensing-based Information and Insurance for Crops in Emerging Economics; RIICE) เป็นโครงการหาแนวทางในการช่วยเหลือประเทศทางแถบเอเชียที่กำลังประสบกับปัญหาภัยธรรมชาติ โดยเฉพาะอุทกภัย และภัยแล้ง โดยเกิดจากความร่วมมือของ 3 องค์กรหลัก ได้แก่ International Research Institute (IRRI), SARMAP และกรมการข้าว ดำเนินการ พ.ศ. 2556-2558 ในพื้นที่รับผิดชอบของศูนย์วิจัยข้าวสุพรรณบุรี และศูนย์วิจัยข้าวนครราชสีมา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงของเกษตรกรรายย่อยในการผลิตข้าวโดยให้ได้รับข้อมูลด้านการผลิตพืช พื้นที่ปลูกข้าวที่ดีและแม่นยำ วิธีการดำเนินงาน พ.ศ. 2556 จังหวัดนครราชสีมา ใช้ภาพถ่ายดาวเทียม COSMO Skymed ประเภท stripmap ความละเอียดของภาพ 3 เมตร ความกว้างของภาพ 40x40 กิโลเมตร และจังหวัดสุพรรณบุรี ใช้ภาพถ่ายดาวเทียม COSMO Skymed ประเภท scansar ความละเอียดของภาพ 15 เมตร ความกว้างของภาพ 100x100 กิโลเมตร ในแต่ละจังหวัดได้ดำเนินการสำรวจ เก็บพิกัดทางภูมิศาสตร์ การจัดการแปลงของเกษตรกร สภาพแวดล้อมและสภาพอากาศ จำนวน 20 แปลง เก็บข้อมูลดัชนีพื้นที่ใบข้าว ผลผลิตข้าวในแปลงเกษตรกร หลังจากสิ้นสุดฤดูปลูก ทำการสำรวจพื้นที่นาข้าว และไม่ใช่นาข้าว จำนวน100 จุด บันทึกพิกัดทางภูมิศาสตร์ เพื่อนนำไปประเมินความแม่นยำของโปรแกรม MapSCAPE ผลการดำเนินงานใน พ.ศ. 2556 ได้ภาพถ่ายดาวเทียมของ จังหวัดสุพรรณบุรี จำนวน7 ภาพ จังหวัดนครราชสีมา จำนวน11 ภาพ ได้นำภาพถ่ายมาแปลผลเพื่อแสดงพื้นที่ปลูกข้าว พื้นที่ถูกน้ำท่วม การเริ่มฤดูปลูกข้าวของทั้ง 2 จังหวัด โดยใช้โปรแกรม MapSCAPE 5.0 ประมวลและแสดงพื้นที่ปลูกข้าว จากการวิเคราะห์ความแม่นยำจากการแปลภาพถ่ายดาวเทียม โดยใช้ Confusion Matrix Computation พบว่าการแปลภาพของจังหวัดสุพรรณบุรีมีความแม่นยำ 76.1% และการแปลภาพพื้นที่ปลูกข้าวของอำเภอเมืองยาง จังหวัดนครราชสีมา มีความแม่นยำ 81.7
A study of the in vitro protein digestibility in feed ingredients of bocourti's catfish (Pangasius bocourti)
No full textThis study was undertaken to determine the in vitro protein digestibility in feed ingredients (fish meal, soy bean meal, corn and rice bran) in bocurti’s catfish at two sizes; small size with weight 30-40 grm/fish and big size with weight 80-100 grm/fish. This information was conducted to generat data for suitable feed formulation for bocurti’s catfish culture. Protease activity had optimum pH at 8 for stomach in both size of fish. Protease activity extracted from intestine with different pH had optimum pH at 12 and pH 10 for small size and big size of fish, respectively. The protein digestibility of feed ingredients was measured in vitro using whole intestine enzyme extract from the bocurti’s catfish. The in vitro protein digestibility was shown significant differences among the feed ingredients (p<0.05). Fish meal presented the highest protein digestibility in small size of fish with enzyme extract from stomach and intestine by 81.16 ± 0.007 and 85.24 ± 0.012%, respectively. No significant differences in the in vitro protein digestibility were found among the ingredients using enzyme extract from big size of fish (p>0.05). This study indicated that protease activity in various sizes of fish may be a serine protease because serine protease generally exhibit pH optimum in the rage 7-11. The in vitro protein digestibility of different feed ingredients is found different by using crude enzyme extract of bocurti’s catfish. Protein digestibility of animal protein source (fish meal) was shown the highest in small fish but big size of fish had a good digestibility for all the feed ingredients. For this, the result can be used as a basis for suitable feed formulation for various sizes of bocurti’s catfish which has optimum nutrition value and are cost -effective.การทดลองนี้เป็นการศึกษาประสิทธิภาพการย่อยด้วยวิธี in vitro protein digestibility ในวัตถุดิบอาหารได้แก่ ปลาป่น กากถั่วเหลือง ข้าวโพด และรำ เพื่อเป็นแนวทางในการผลิตสูตรอาหารสำหรับเลี้ยงปลาโมง โดยในการศึกษานี้ทดดลองในปลาโมง 2 ขนาด คือขนาดเล็กน้ำหนักเฉลี่ย 30-40 กรัม/ตัว และขนาดใหญ่น้ำหนักเฉลี่ย 80-100 กรัม/ตัว พบว่ากิจกรรมของเอนไซม์โปรติเอสในกระเพาะอาหารของปลาโมงทั้ง 2 ขนาดมีแนวโน้มสูงที่สุดที่ pH 8 ในส่วนของลำไส้กิจกรรมของเอนไซม์โปรติเอสในลำไส้ปลาขนาดเล็กและใหญ่มีแนวโน้มสูงสุดที่ pH 12 และ pH 10 จากผลการศึกษา พบว่าประสิทธิภาพการย่อยได้ของโปรตีนในปลาป่น จากเอนไซม์ที่สกัดได้จากกระเพาะอาหาร และลำไส้ในปลาขนาดเล็ก มีค่าสูงสุดเมื่อเทียบกับวัตถุดิบอาหารชนิดอื่น (p<0.05) โดยมีค่า 81.16 ± 0.007 และ 85.24 ± 0.012 เปอร์เซ็นต์ แต่ประสิทธิภาพการย่อยได้ของโปรตีนในวัตถุดิบอาหารทุกชนิดมีค่าใกล้เคียงกันในปลาโมงขนาดใหญ่ (p>0.05) จากการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าเอนไซม์โปรติเอสที่สกัดได้จากกระเพาะและส่วนของลำไส้ปลาโมงทั้ง 2 ขนาด น่าจะเป็นเอนไซม์ในกลุ่มซีรีนโปรติเอส เนื่องจากสามารถย่อยโปรตีนได้ในสภาวะที่เป็นด่าง ในช่วง pH 7-11 และปลาโมงขนาดเล็กมีประสิทธิภาพการย่อยโปรตีนจากวัตถุดิบจากสัตว์ได้ดีกว่าวัตถุดิบจากพืช ส่วนปลาโมงขนาดใหญ่มีประสิทธิภาพในการย่อยโปรตีนจากวัตถุดิบอาหารทุกชนิด ได้ดี ดังนั้นผลจากการศึกษานี้จึงเป็นข้อมูลพื้นฐานในการสร้าง และปรับปรุงสูตรอาหารที่เหมาะสมกับขนาดของปลาโมง ทั้งด้านโภชนาการและราค
Rodent management in rice field in Thailand
No full textDamage was monitoring the situation of rice caused by the destruction of rodents in Thailand. The purpose was to consider the trend of the damage and to analyze rodent populations found in the fields all year round. Which allows farmers take preventive action to control rodents in rice field effectively. The environment in Thailand is always changing, such as temperature, rainfall, water level in rice fields, which resulting population outbreak of rat pest in rice field. The foods in nature have influence on reproductive of rats, and farmers planting rice several times a year resulting also propagation of rats increased rapidly.การติดตามสถานการณ์ความเสียหายของข้าวที่เกิดจากการทำลายของหนูในประเทศไทย มีวัตถุประสงค์เพื่อพิจารณาแนวโน้มความเสียหาย และเพื่อวิเคราะห์จำนวนประชากรหนูศัตรูข้าวที่พบในนาเกษตรกรตลอดทั้งปี ซึ่งจะช่วยให้เกษตรกรดำเนินการป้องกันกำจัดหนูในพื้นที่เพาะปลูกได้อย่างมีประสิทธิภาพ สภาพแวดล้อมที่มีการเปลี่ยนแปลงเสมอ เช่น อุณหภูมิ ปริมาณน้ำฝน ระดับน้ำในนาข้าว ส่งผลให้ประชากรหนูศัตรูข้าวมีการเปลี่ยนแปลง ส่วนอาหารที่มีอยู่ในธรรมชาตินั้นมีอิทธิพลต่อการสืบพันธุ์ของหนูเช่นกัน และการทำนาปีละหลายๆครั้ง มีผลทำให้หนูขยายพันธุ์เพิ่มปริมาณได้อย่างรวดเร็
Development of managed model to reduce the outbreak of weedy rice
No full textWeedy rice is the serious weed which can damage and reduce the yield and quality of rice if there is not more prevent or eliminate, it will be more intensity, especially in the irrigated area. Rice Department was conducted the project how to reduce the outbreak and the intensity of weedy rice. This project was conducted in 2 provinces, Pathumthani and Suphanburi. The procedures were performed by studying of the weedy rice outbreak situation, using the technology combined with well management. In Suphanburi Rice Research Center had the activities at Moo 7, Nang-buat sub-district, Dermbang Nang Buat district, Suphanburi. 12 technologies that used in this area were, 1. Reducing crops per year. 2. leaving the soil in 2-4 weeks after harvesting 3. Preparing suitable soil. 4. Removing weeds which residued in the field. 5. Using high quality seeds. 6. Using Transplanting and parachute system. 7. Controlling the water level about 5 cm. for 30-45 days. 8. Eliminating the weeds. 9. Cleaning machinery before harvesting. 10. Using the duck control after harvesting. 11. Using suitable herbicides. 12. Using microbial. The results of this project were, the number of weedy rice by using technologies (3.27 tillers/m2) was less than the farmer practice (16 tillers/m2), the average of intensity of outbreak was 0.88 percentage, the number of red rice was 2.36 grains per rice 500 grams which was less than the farmer practice (7 grains per rice 500 grams). The attitude of farmers toward the project by following 12 technologies was found that most of them agreed with using the technologies (87.8 percentage).ข้าววัชพืช เป็นวัชพืชร้ายแรงสร้างความเสียหาย ทำให้ผลผลิตข้าวลดลงและคุณภาพต่ำลง หากไม่มีการป้องกันกำจัดจะยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งพื้นที่นาชลประทานที่มีการปลูกข้าวอย่างต่อเนื่อง กรมการข้าวจึงจัดทำโครงการพัฒนาต้นแบบการบริหารจัดการเพื่อลดความเสียหายจากการระบาดของข้าววัชพืช ภายใต้การสนับสนุนงบประมาณจากกองทุนรายได้จากการดำเนินงานวิจัยและส่งเสริมด้านข้าว ในพื้นที่นำร่อง 2 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดปทุมธานีและจังหวัดสุพรรณบุรี เพื่อเป็นการศึกษาสภาพการระบาดของข้าววัชพืช และเร่งรัดส่งเสริมให้เกษตรกรใช้เทคโนโลยีควบคู่กับการบริหารจัดการ ป้องกันกำจัดข้าววัชพืช เพื่อลดความสูญเสียผลผลิตข้าวในนา เพื่อสร้างต้นแบบการบริหารจัดการเพื่อลดความเสียหายจากการระบาดของข้าววัชพืช มีขั้นตอนการดำเนินการโดยจัดทำแปลงเรียนรู้การป้องกันกำจัดข้าววัชพืช จำนวน 100 ไร่ โดยใช้ชุดเทคโนโลยีตามคำแนะนำของกรมการข้าวเป็นต้นแบบ และให้ชุมชนกำหนดมาตรการและแผนการจัดการป้องกันกำจัดข้าววัชพืชของชุมชน โดยจัดทำแผนปฏิบัติการจัดทำแปลงเรียนรู้ ประกอบด้วย ขั้นตอนการเตรียมดินการเตรียมเมล็ดพันธุ์ การปลูก การดูแลรักษาและการเก็บเกี่ยว โดยศูนย์วิจัยข้าวสุพรรณบุรี ดำเนินการที่บ้านเกาะคู หมู่ที่ 7 ตำบลนางบวช อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี ใช้ชุดเทคโนโลยีประกอบด้วย 1) ลดรอบการทำนา เป็นปีละ 2 ครั้ง 2) พักนา 2-4 สัปดาห์ หลังการเก็บเกี่ยว 3) การเตรียมดินที่ดี ปรับพื้นที่นาให้เรียบสม่ำเสมอ 4) กำจัดเมล็ดข้าววัชพืชที่มีการตกค้างในแปลงนา โดยการล่อให้งอกแล้วไถทำลายทิ้ง 5) ใช้เมล็ดพันธุ์ข้าวที่ไม่มีข้าววัชพืชปะปน 6) เปลี่ยนวิธีการปลูกเป็นการดำนาด้วยเครื่อง 7) การขังน้ำในนาช่วงข้าวอายุ 5 วัน ถึง 30-45 วัน 8) การตรวจตัด ถอนต้นข้าวปน และการทำลาย 9) การทำความสะอาดรถเกี่ยวนวด ก่อนการเก็บเกี่ยวข้าว 10) การนำเป็ดไล่ทุ่งมาเลี้ยงในแปลงนา 11) การใช้สารกำจัดวัชพืชก่อน/หลังการปลูกข้าว และ 12) การใช้สารจุลินทรีย์ย่อยสลายตอซังและฟางข้าว ผลจากการทำแปลงเรียนรู้สามารถผลิตข้าวที่มีผลผลิตและคุณภาพที่ดี จำนวนรวงข้าววัชพืชเฉลี่ย 3.27 รวง/ตารางเมตร ต่ำกว่าแปลงของเกษตรกรที่ไม่ได้ปฏิบัติตามชุดเทคโนโลยี (16 รวง/ตารางเมตร) ระดับความรุนแรงของการระบาดเฉลี่ยร้อยละ 0.88 ปริมาณข้าวแดงต่อ 500 กรัมเฉลี่ย 2.36 เมล็ด ต่ำกว่าแปลงของเกษตรกรที่ไม่ได้ปฏิบัติตามชุดเทคโนโลยี (7 เมล็ด/500 กรัม) ปริมาณข้าวปนต่อ 500 กรัม เฉลี่ย 2.36 เมล็ด ต่ำกว่าแปลงของเกษตรกรที่ไม่ได้ปฏิบัติตามชุดเทคโนโลยี (5 เมล็ด/500 กรัม) การประเมินหลังทัศนคติของเกษตรกรที่มีต่อชุดเทคโนโลยีการป้องกันกำจัดข้าววัชพืชของกรมการข้าว พบว่าเกษตรกรเกือบทั้งหมดเห็นด้วยกับชุดเทคโนโลยีดังกล่าว (ร้อยละ 87.8