6746 research outputs found
Sort by
Detecting Prayer Status With Smart Watch Sensor Data Using Deep Learning Methods
No full textHuman activity classification is the process of categorizing various movements performed by people into specific categories. With the widespread use of mobile sensors in recent years, this field has become a significant area of research. It plays a crucial role in various areas such as monitoring patients' movements in health and rehabilitation processes, analyzing athletes' performance, detecting abnormal behaviors in security systems, enhancing interaction in gaming and virtual reality applications, recognizing user movements in contactless device controls, and ensuring the safety of the elderly and disabled individuals by monitoring their daily activities. In this thesis, a new dataset called "HAR-P" has been created by collecting data from smartwatches worn by fifty different male individuals for eight different daily activity types: sitting, standing, walking, running, descending stairs, ascending stairs, typing on a keyboard, and praying. This dataset comprises data from four types of sensors: accelerometer, gyroscope, linear acceleration sensor, and magnetic field sensor. Initially, classification was performed using LSTM, ConvLSTM, and CNN-LSTM models for these four types of sensor data, and the performances of these models were compared. Subsequently, to determine which sensor or sensor group is more effective in human activity classification, sensor data were aligned and frequency synchronization was performed. The primary goal of our study is to detect the activity of praying among daily activities. For this purpose, the eight-class dataset was transformed into a two-class structure: "praying" and "not praying." Tests were then conducted using the same three models with fifteen different combinations of the four types of sensors, based on their groupings. A classification accuracy of 96.4% was achieved with the CNN-LSTM model and the combination of three sensors.İnsan hareketi sınıflandırması, insanların yaptığı çeşitli hareketleri belirli kategorilere ayırma işlemidir. Son yıllarda mobil sensörlerin yaygınlaşmasıyla birlikte bu alan önemli bir araştırma konusu haline gelmiştir. Sağlık ve rehabilitasyon süreçlerinde hastaların hareketlerini takip etmek, sporcuların performanslarını analiz etmek, güvenlik sistemlerinde anormal davranışları tespit etmek, oyun ve sanal gerçeklik uygulamalarında etkileşimi artırmak, temassız cihaz kontrollerinde kullanıcı hareketlerini algılamak ve yaşlılar ile engelli bireylerin günlük aktivitelerini izleyerek güvenliklerini sağlamak gibi çeşitli alanlarda önemli rol oynamaktadır. Bu tez çalışmasında, insan hareketi sınıflandırması için oturma, ayakta durma, yürüme, koşma, merdiven inme, merdiven çıkma, klavye ile yazı yazma ve namaz kılma gibi sekiz farklı günlük aktivite türü için elli farklı erkek bireyden akıllı saatlerle veri toplanarak yeni bir veri seti oluşturulmuştur. "HAR-P" ismini verdiğimiz bu veri seti, ivme sensörü, jiroskop sensörü, doğrusal hızlanma sensörü ve manyetik alan sensörü olmak üzere dört sensör çeşidi verisinden oluşmaktadır. Öncelikle, bu dört sensör çeşidi için LSTM, ConvLSTM ve CNN-LSTM modelleri kullanılarak sınıflandırma çalışması yapılmış ve kullanılan modellerin başarıları karşılaştırılmıştır. Daha sonra, hangi sensör veya sensör grubunun insan hareketi sınıflandırılmasında daha etkili olduğunu tespit etmek amacıyla sensör verileri hizalanmış ve frekans eşitleme işlemi gerçekleştirilmiştir. Çalışmamızın asıl amacı, günlük aktiviteler içinden namaz kılmayı tespit etmektir. Bu amaçla, sekiz sınıflı yapıdaki veri seti "namaz" ve "namaz olmayan" şeklinde iki sınıflı yapıya dönüştürülmüştür. Ardından, dört sensör çeşidinin, sensör birlikteliklerine göre oluşan on beş farklı kombinasyonu ile yine aynı üç model kullanılarak testler gerçekleştirilmiştir. %96,4'lük doğruluk değeri, CNN-LSTM modeli ve üç sensörün birlikteliği ile elde edilmiştir
Farklı Polimerler ile Kırmızı Çamur Süspansiyonlarının Flokülasyon Karakteristiklerinin Belirlenmesi
No full textThis study aims to identify alternative natural polymer types for dewatering of red mud residues, commonly using bio-polymers instead of widely used poly-electrolytes. For this purpose, Konya-Eti Alüminyum Inc., the only integrated factory in Turkey that obtains aluminum from bauxite ore, conducted dewatering studies on red mud waste with bio-polymers. Chitosan, lignin, and chitin were utilized as bio-polymers for flocculation experiments. To compare the results, experiments were also conducted with anionic, cationic, and non-ionic polymers. Additionally, experiments were carried out using Poly Aluminum Chloride Hydroxide Sulfate (PACS), which has been commonly used in dewatering in recent years. Optimum concentrations and result turbidities for anionic, cationic, and non-ionic flocculants were determined as follows (for a settling time of 10 minutes): 1,1 mg/L- 9,2 NTU; 9 mg/L- 6,6 NTU; 8 mg/L- 36 NTU, respectively. Among the studied bio-polymers, the most effective result was obtained with chitosan, and the optimum results (for a settling time of 30 minutes) were determined as 10 mg/L- 43,6 NTU (95% efficiency). Dual flocculation experiments were conducted with iron chloride and aluminum sulfate to enhance the effectiveness of chitosan, resulting in a turbidity value of 28,6 NTU with 8 mg/L chitosan + 100 mg/L Al2(SO4)3. Although PACS provided rapid sedimentation, it was observed to lead to the formation of a voluminous and loose sludge. As a result, it was concluded that bio-polymers are not as effective as poly-electrolytes, but they are worth investigating as an alternative approach for sustainable environmental practices.Bu çalışmanın amacı, kırmızı çamur artıklarının susuzlandırılmasında yaygın olarak kullanılan polielektrolitler yerine alternatif doğal polimer türlerinin belirlenmesidir. Bu amaçla Türkiye'de boksit cevherinden alüminyum elde eden tek entegre fabrika olan Konya Seydişehir Eti Alüminyum A.Ş. kırmızı çamur artıkları için biyopolimerler ile susuzlandırma çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Flokülasyon deneyleri için biyopolimer olarak: çitosan, lignin ve kitin kullanılmıştır. Sonuçların karşılaştırılması amacıyla anyonik, katyonik ve noniyonik polimerlerle de deneyler gerçekleştirilmiştir. Ayrıca susuzlandırmada son yılarda yaygın olarak kullanılan Poli Alüminyum Klorür Hidroksit Sülfat (PACS) ile de deneyler gerçekleştirilmiştir. Optimum konsantrasyonlar ve sonuç bulanıklıkları anyonik, katyonik ve noniyonik flokülantlar için sırasıyla (10 dk çökelme süresi için); 1,1mg/L-9,2NTU; 9 mg/L-6,6 NTU; 8 mg/L-36 NTU olarak belirlenmiştir. Çalışılan biyopolimerlerden en etkili sonucu çitosan vermiştir ve optimum sonuçlar (30 dk çökelme süresi için), 10 mg/L-43,6 NTU (%95 verim) olarak belirlenmiştir. Çitosan'ın etkinliğini artırmak için demir III klorür ve alüminyum sülfat ile dual flokülasyon deneyleri gerçekleştirilmiş ve 8 mg/L çitosan + 100 mg/L Al2(SO4)3 ile 28,6 NTU sonuç bulanıklık değerine ulaşılmıştır. PACS'ın genel olarak çok hızlı bir şekilde çökelme sağlamakla birlikte oldukça yüksek hacimli ve gevşek bir çamur oluşumuna neden olduğu gözlenmiştir. Sonuç olarak biyopolimerlerin polielektrolitler kadar etkin olmadığı ancak sürdürülebilir çevre için alternatif bir yaklaşım olarak araştırmaya değer olduğu sonucuna varılmıştır
Yüksek Çözünürlüklü Uydu Görüntü Verileri Kullanılarak Bina ve Yol Sınıflarının Derin Öğrenme Yöntemiyle Belirlenmesi
No full text24.01.2025 tarihine kadar kullanımı yazar tarafından kısıtlanmıştır.Buildings or road networks established on the earth's surface are geographic objects that are the subject or basis of many applications. The success of these applications depends on the currency of buildings and road networks. In their studies, researchers frequently use satellite or aerial photographs as data sources and focus on the automatic detection of these geographic objects. Various methods have been developed for the classification process from aerial photographs or satellite images. Artificial intelligence, machine learning, and deep learning methods, which have been among the most important research topics of the last century, have also been included in this development. Recently popular deep learning techniques, a subset of artificial intelligence, are used to better understand the complex relationships between data and to more accurately identify the unknown features contained within the data. The aim of this thesis study is to extract buildings and road networks automatically using convolutional neural networks, a technique within deep learning. Inria aerial images were used as training data, and the model was trained. Göktürk-1 satellite images belonging to Turkey were used as test data. The U-Net architecture was selected for the convolutional neural network model. Within this architecture, various optimizations, batch sizes, and learning rates were investigated for their effects on predicted images. SGD (Stochastic Gradient Descent), Adam (Adaptive Moment Estimation), RMSprop (Root Mean Square Propagation), Nadam (Nesterov-Accelerated Adaptive Moment Estimation), Adagrad (Adaptive Gradient Algorithm) ve Adadelta (Adaptive Delta) optimizations were used. To monitor changes in batch size and learning rate, other parameters were observed while keeping the Adam optimization constant. For this purpose, three different batch sizes (8, 16, 32) were considered. Learning rates of 1e-4 and 1e-3 were investigated. Additionally, changes in the number of training iterations were evaluated. Therefore, the number of training iterations consists of three groups: 1000, 2500, and 5000 images. All changes were examined in the results at 10 epochs, 25 epochs, 50 epochs, and 100 epochs. Precision, recall, F1 score, accuracy, Dice, and Jaccard metrics were used as accuracy criteria. Based on the obtained findings, a batch size of 16 and a learning rate of 1e-3 have been observed to be effective in optimizing model performance. After obtaining this information, the results of 6 different optimizations were evaluated for 1000 training iterations. In these optimizations, the best result belonged to Adam, followed by RMSprop optimization. At 100 epochs, the accuracy of Adam optimization was 82.23%, RMSprop optimization was 78.75%, while the other 4 optimizations were around 40-50%. The Jaccard and Dice metrics for Adam optimization were 81.89% and 88.25%, respectively. For RMSprop, these metrics were 70.84% and 85.08%, respectively. The average of Jaccard and Dice accuracy criteria for other optimizations is approximately 30-40%. It was observed that some structures could not be detected in the predicted images when the number of training iterations was 1000. This issue was resolved with an increase in the number of training iterations. Because the images consisting of 5000 training iterations and optimized with Adam yielded quite successful prediction results. This successful result was applied to images taken at different times (summer-winter) in 2018, 2019, 2020, and 2021. It was observed that the prediction results of images taken in winter were poor. It is clearly understood that buildings can be detected with the U-Net architecture. However, successful results have not been achieved for road networks. The main reason for this is that there is too much information near road networks in the image. This is because the presence of vehicles near road networks or vegetation such as trees blocking the road negatively affected the results.Yeryüzü üzerine tesis edilmiş binalar ya da yol ağları birçok uygulamaya konu ya da altlık olan coğrafi nesnelerdir. Bu uygulamaların başarısı ise, binaların ve yol ağlarının güncel olmasına bağlı bir durumdur. Araştırmacılar yapılan çalışmalarda veri kaynağı olarak çoğunlukla uydu veya hava fotoğraflarını kullanmakta olup bu coğrafi nesnelerin otomatik olarak belirlenmesi konusuna odaklanmışlardır. Hava fotoğrafı veya uydu görüntüleri üzerinden sınıflandırma işlemi için çeşitli yöntemler geliştirilmişlerdir. Son yüzyılın en önemli araştırma konularını oluşturan yapay zekâ, makine öğrenmesi ve derin öğrenme yöntemleri de bu gelişime dahil olmuştur. Yakın zamanlarda popüler olan ve yapay zekanın alt dalı olan derin öğrenme teknikleri, veriler arasındaki karmaşık ilişkileri daha iyi anlamak için kullanılmakta ve verilerin içerdiği bilinmeyen özellikleri daha doğru bir şekilde belirleyebilmektedir. Bu tez çalışmasının amacı derin öğrenme tekniği içerisinde yer alan evrişimli sinir ağlarını kullanarak, bina ve yol ağlarının otomatik olarak çıkarılmasını sağlamaktır. Eğitim verisi olarak Inria hava görüntüsü kullanılmış ve model eğitilmiştir. Test verisi olarak Türkiye'ye ait Göktürk-1 uydu görüntüleri kullanılmıştır. Evrişimsel sinir ağı modelinde U-Net mimarisi seçilmiştir. Bu mimari içerisinde çeşitli optimizasyonlar, batch boyutları ve öğrenme oranlarının tahmin görüntülerine etkisi incelenmiştir. SGD (Stokastik Gradyan İnişi), Adam (Uyarlanabilir Moment Tahmini), RMSprop (Karekök Ortalama Kare Yayılması), Nadam (Nesterov Hızlandırılmış Uyarlanabilir Moment Tahmini), Adagrad (Uyarlanabilir Gradyan Algoritması) ve Adadelta (Uyarlanabilir Delta) optimizasyonları kullanılmıştır. Batch boyutu ve öğrenme oranlarındaki değişimi izlemek amacıyla, Adam optimizasyonu sabit olacak şekilde diğer parametreler gözlemlenmiştir. Bu amaçla batch boyutu için 3 farklı durum boyutu (8,16,32) ele alınmıştır. Öğrenme oranında ise 1e-4 (10^(-4)) ve 1e-3 (10^(-3)) durumları incelenmiştir. Ayrıca, eğitim sayısının miktarındaki değişimlerin de sonuca etkileri değerlendirilmiştir. Bu nedenle eğitim sayısı 1000,2500 ve 5000 görüntü olacak şekilde 3 gruptan oluşmaktadır. Tüm değişimleri 10 epok, 25 epok, 50 epok ve 100 epoktaki sonuçları şeklinde incelenmiştir. Doğruluk ölçütleri olarak hassasiyet, duyarlık, F1 skoru, doğruluk dice ve jaccard metrikleri kullanılmıştır. Elde edilen bulgular doğrultusunda, batch boyutu 16 ve 1e-3 öğrenme oranının, model performansını optimize etmede etkili olduğu gözlemlenmiştir. Bu bilgi elde edildikten sonra eğitim sayısı 1000 için 6 farklı optimizasyon sonuçları değerlendirilmiştir. Bu optimizasyonlarda en iyi sonuç Adam, daha sonra ise RMSprop optimizasyonuna aittir. 100 epok sonucunda Adam optimizasyonunun doğruluğu %82.23, RMSprop optimizasyonun %78.76 iken diğer 4 optimizasyonun %40-50 civarında olduğu tespit edilmiştir. Adam optimizasyonunun Jaccard ve Dice metrikleri sırasıyla %81.89 ve %91.56'dir. RMSprop'ta ise bu metrikler sırasıyla %70.84 ve %85.04'dir. Diğer optimizasyonların Jaccard ve Dice doğruluk ölçütleri ortalaması yaklaşık %30-40 seviyelerindedir. Eğitim sayısı 1000 iken tahmin edilen görüntülerin içerinde bazı yapılar tesis edilemediği belirlenmiştir. Eğitim sayısının arttırılmasıyla bu durumun ortadan kalktığı anlaşılmıştır. Çünkü eğitim sayısı 5000 görüntüden oluşan ve Adam ile optimize edilen görüntülerin tahmin sonuçları gayet başarılıdır. Bu başarılı sonucu 2018,2019,2020 ve 2021 yıllarında farklı zaman dilimlerinde (yaz mevsimi-kış mevsimi) alınan görüntülere uygulanmıştır. Ve kış mevsiminde alınan görüntülerin tahmin sonuçlarının kötü olduğu tespit edilmiştir. U-Net mimarisi ile binaların tespit edilmesinin mümkün olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Yol ağlarında ise, bina gibi başarılı sonuçlar üretememiştir. Bunun temel nedeni ise, görüntü üzerinde yol ağlarına yakın çok fazla bilgi içermesindendir. Çünkü yol ağlarının, yakınında araçların olması ya da ağaç gibi bitki örtüsünün yolu kapatmasından ötürü sonuçlara negatif olarak yansımıştır
Failure Mechanisms of Interfacial Coatings (mcraly+8ysz) on High Temperature Solid Particle Erosion
No full textIn order to study the influence of the bond coat on the erosion resistance of the thermal barrier coating (TBC), two different bond coats (NiCrAlY and NiCoCrAY) were deposited onto Inconel 718 substrate by using Atmospheric Plasma Spray (APS). After that topcoat Yttria Stabilized Zirconia with the Y2O3 content of 8 weight % (8YSZ) coatings were deposited by APS method onto the bond coats also. Alternative test rig compliant with the ASTM G211-14, was used in experiments. These experiments were performed at three different air temperatures (21 degrees C, 300 degrees C and 600 degrees C), three different erosive particle impact angles (30 degrees, 60 degrees and 90 degrees), constant particle impact velocity (similar to 97 m/s) and particle size (400 mu m Al2O3) after which, the erosion rate-impact angles results were obtained. Scanning electron microscopy (SEM) images, X-ray diffraction (XRD) analysis, Energy dispersive X-ray (EDX) mapping and EDX elemental analysis were conducted to assess the effectiveness of bond coating and ceramic topcoats to reduce wear at high temperatures. The importance of adhesion at the interface between bond coatings and ceramic topcoats was determined. However, erosion resistance generally increased with temperature, and this resistance effect tended to decrease with the presence of Cobalt.We would like to thank Konya Technical University Coordinator ship of Scientific Research Projects.Konya Technical University Coordinator ship of Scientific Research Project
Kabil Bloğu'ndaki Metamorfik ve Metamagmatik Kayaçların Petrolojisi ve Jeokimyası, Kabil, Afganistan
No full text17.01.2025 tarihine kadar kullanımı yazar tarafından kısıtlanmıştır.The study area is located around Kabul Province in the north-east of Afghanistan. In this study, it was aimed to determine the stratigraphic, petrographic, geochemical and structural situation and metamorphism characteristics of the Kabul Block. The study area is located in the tectonically active Alpine-Himalayan orogenic belt, which developed due to the collision between the Indian and Arabian plates and the Eurasian plate in the Late Paleogene in Central Asia. The Kabul Block is a tectonic fragment formed at the intersection between the Indian and Eurasian continents. Basement rocks are exposed in the base of the Kabul Block. Tectonostratigraphically, the basement rocks of the Kabul Block, from bottom to top, consist of the Welayeti formation, Anjerak formation, Kasaba Mountains orthogneiss, Khair Khana Mountains orthogneiss, Sherderwaza formation, and Alghoi metagranitoid. These basement rocks are unconformably covered by the Lataband formation, composed of Miocene-Pliocene aged metasediments. In the study area, the Sherderwaza formation was observed with a tectonic contact on the Welayeti formation. Although there is no contact relationship, it is thought that the Anjerak formation, Kasaba Mountains orthogneiss, and Khair Khana Mountains orthogneiss are also tectonically in contact with the Welayeti formation. The Kasaba Mountains orthogneiss and Khair Khana Mountains orthogneiss cut through the Anjerak formation and settled in the region. The Sherderwaza formation overlies these orthogneisses with a indefinite unconformity. Welayeti formation is of Paleoproterozoic-Neoproterozoic (?) protolith age and from bottom to top; It is made up of "garnet-amphibolite and amphibole schist", "micaschist and garnet micaschists", "quartzite" and "staurolite-kyanite-garnet micaschists". The Eo-Mesoarchean (?) protolith aged Anjerak formation consists of olivine marble, tremolite marble and calcschist. It contains calcsilicate intermediate levels in some places. The Kasaba Mountains orthogneiss is of Neoarchean protolith age and consists of mesocratic orthogneisses with amphibolite interlayers and anatexis observed in some places. The protolith age of Khair Khana Mountains orthogneiss is Paleoproterozoic. This formation commonly consists of leucocratic orthogneisses. Lens-like felsic and mafic granulite blocks and amphibolite-amphibolschist layers. Additionally, anatexis formations are also observed in some places. Paleoproterozoic-Neoproterozoic (?) protolith aged Sherderwaza formation, from bottom to top; It is made up of "migmatite", "paragneiss (biotite gneiss, epidote-biotite gneiss and mica gneiss)", "quartzite", "marble", "amphibolite and amphibole schist" and "micaschist and biotite schist". Neoproterozoic (?) aged Alghoi metagranitoid is consist of metagranites. Garnet micaschists belonging to the Welayeti formation are of shale origin. Migmatites belonging to the Sherderwaza formation were exposed through metamorphism from clayey sandstone, micaschists from sandy claystone, and biotite gneisses from sandstone (arkose-graywacke). These metasedimentary rocks received material from volcanic arc granites of acidic and intermediate composition and were formed on the active continental margin. Garnet amphibolites belonging to the Welayeti formation are of gabbro origin, amphibolites in the Khair Khana Mountains orthogneiss are of dioritic gabbro origin, mesocratic orthogneisses of the Kasaba Mountains orthogneiss are of granodiorite origin, leucocratic orthogneisses of the Khair Khana Mountains orthogneiss are of granite-granodiorite/trondjemite origin, and metagranites of the Alghoi metagranitoid are granite origin. Felsic granulites observed within the Khair Khana Mountains orthogneiss were formed as a result of high-temperature metamorphism of quartzofeldspathic rocks (granite-granodiorite). Mafic granulites observed within the Khair Khana Mountains orthogneiss were formed by high temperature metamorphism from basic magmatites with gabbroic/basaltic composition. All these metamagmatites belong to the subalkaline magma series. Garnet amphibolites belonging to the Welayeti formation belong to the tholeiitic series magma. These rocks are of oceanic crust origin and present mid-ocean ridge basalt (MORB) character. The negative Nb anomaly in these indicates source material associated with subduction. Enrichments in LILE and HFSE indicate that the main magma derives from a subcontinental lithospheric/asthenospheric source. Mesocratic orthogneisses belonging to the Kasaba Mountains orthogneisses have the character of high-K calc-alkaline series magma. These show orogenic features and belong to volcanic arc granites. They show I-type granite characteristics. Mesocratic orthogneisses are close to the composition of the lower continental crust and are similar to the Late Archean-TTG gneisses formed after 3.5 Ga, formed by the partial melting of amphibolite/eclogite at the base of the thickened arc crust. Leucocratic orthogneisses belonging to the Khair Khana Mountains orthogneisses have the character of calc-alkaline series and shoshonite series magma. These show orogenic features and belong to volcanic arc granites. They show I-type granite characteristics. Leucocratic orthogneisses are close to the lower continental crust composition and belong to the Paleoproterozoic (2.3 Ga) TTG gneisses formed by partial melting of amphibolite/eclogite at the base of the thickened arc crust. Amphibolites within the Khair Khana Mountains orthogneiss belong to the "tholeiitic series" magma series. These rocks are of oceanic crust origin and present mid-ocean ridge basalt (MORB) character. Negative Nb anomaly in amphibolites indicates source material associated with subduction. Enrichments in LILE and HFSE indicate that the main magma derives from a lower continental lithospheric/asthenospheric source. Felsic granulites belonging to the Khair Khana Mountains orthogneiss have the character of calc-alkaline series magma. Felsic granulites show orogenic properties. They originate from continental crust and volcanic arcs. These belong to I-type granites. Mafic granulites belonging to the Khair Khana Mountains orthogneiss have the character of calc-alkaline series magma. Basic magmatites that form mafic granulites show mantle source and crust-mantle mixture source characteristics. Basaltic rocks forming mafic granulites belong to the subduction zone. Metagranites belonging to the Alghoi metagranitoid have the character of calc-alkaline series and shoshonite series magmas. Metagranites have I-type granite composition. These show orogenic features and belong to volcanic arc granites. Metagranites show a weak Th depletion. Additionally, they are richer in Nb, La, Ce and Pb values than orthogneisses, and these HFSEs are close to the upper crust composition. Metagranites belonging to the Alghoi metagranitoid, the leucocratic orthogneisses and felsic granulites of the Khair Khana Mountains and the mesocratic orthogneiss of the Kasaba Mountains belong to the CAG-Continental Arc Granitoids tectonic zone. The basement rocks of the Kabul Block, which shows Archean-Proterozoic age data, have been exposed to multi-phase metamorphism and deformations with different index minerals and mineral parageneses. Welayeti formation observed at the base of the Kabul Block was initially formed in the Neoproterozoic (0.83-0.90 Ga) aged has undergone metamorphism "epidote-amphibolite facies" under conditions of 509±20 - 511±20 oC temperature (peak temperature 511±20 oC) - 6.9±0.8 kbar pressure, observed in staurolite-kyanite-garnet micaschists. Later, with the progressive reactions, the formation was formed under the conditions of 616.57±40 – 640.47±30 oC temperature (peak temperature 640.47±30 oC) and 6.7±0.5 kbar pressure, which are observed in garnet amphibolites, and formed the Cambrian-Neoproterozoic (0.5-0.6 Ga) aged amphibolite facies. It has undergone metamorphism in the "kyanite-almandine-muscovite subfacies". In the last phase, the Welayeti formation shows regressive metamorphism effects in the quartz-albite-muscovite-biotite subfacies of the greenschist facies, under 375-430 oC temperature and 2-3.5 kbar pressure conditions. The Anjerak formation, which initially showed metamorphism effects in the granulite facies (>820 oC temperature and >8.2 kbar pressure) and subsequently in the amphibolite facies (520-650 oC temperature and 5.8-7.0 kbar pressure), later It has undergone a regressive metamorphism in the greenschist facies under 375-430 oC temperature and 3.2-4.2 kbar pressure. In the Anjerak formation, the initially observed granulite facies metamorphism must be 1.5-1.6 Ga (Paleoproterozoic) in age. The Kasaba Mountains orthogneiss initially underwent Paleoproterozoic (1.8 Ga) aged granulite facies metamorphism under conditions of 795.27±25 oC temperature and 7.6±1.8 kbar pressure. The orthogneisses were later subjected to Paleoproterozoic (1.77 Ga) regressive granulite facies metamorphism under conditions of 790.09±25 oC temperature and 6.6±1.8 kbar pressure. After initially developing granulite facies metamorphism, the Kasaba Mountains orthogneiss underwent regressive metamorphism in the "sillimanite-almandine-orthoclase subfacies" of the Neoproterozoic (0.82 Ga) aged amphibolite facies under the conditions of 650-690 oC temperature and 5.5-7.5 kbar pressure. The Kasaba Mountains orthogneiss was subjected to greenschist facies in a regressive manner metamorphism in the last phase. This last metamorphism, observed in the quartz-albite-muscovite-biotite subfacies of the greenschist facies, took place under 375-430 oC temperature and 2-3.5 kbar pressure conditions. Khair Khana Mountains orthogneiss underwent Paleoproterozoic (1.8 Ga) aged granulite facies metamorphism, initially under 872±30 oC temperature and 8.23±1.7 kbar pressure conditions, with maximum P-T conditions observed in felsic granulites. This unit was later subjected to Paleoproterozoic (1.77 Ga) aged regressive granulite facies metamorphism under conditions of 864±30 oC temperature and 7.52±1.7 kbar, again with maximum P-T conditions observed in felsic granulites. Khair Khana Mountains orthogneiss, after the initial granulite facies metamorphism, underwent regressive metamorphism in the "sillimanite-almandine-orthoclase subfacies" of the amphibolite facies, under the conditions of 650-690 oC temperature and 5.5-7.5 kbar pressure. The Khair Khana Mountains orthogneiss in a regressive manner was subjected to greenschist facies metamorphism in the latest phase. This last metamorphism, observed in the quartz-albite-muscovite-biotite subfacies of the greenschist facies, took place under 375-430 oC temperature and 2-3.5 kbar pressure conditions. The Sherderwaza formation initially underwent metamorphism in the epidote-amphibolite facies under the conditions of 527.40±50 oC temperature and 7-8 kbar pressure, the effects of which were observed in the epidote-biotite gneisses and biotite gneisses. With increasing temperatures in the environment The Sherderwaza formation was subjected to progressive metamorphism in the "sillimanite-almandine-orthoclase subfacies of the amphibolite facies" under conditions of maximum temperature of 656±50 oC and maximum pressure of 6.2±1.5 kbar in the Neoproterozoic (0.67-0.77 Ga), the effects of which are observed in migmatites and biotite gneisses. After these amphibolite facies metamorphisms, the Sherderwaza formation underwent regressive metamorphism in the "quartz-albite-muscovite-biotite subfacies" of the greenschist facies under the conditions of 375-430 oC temperature and 2-3.5 kbar pressure. The Alghoi metagranitoid was initially exposed to epidote-amphibolite facies metamorphism under 450-550 oC temperature and 4-7 kbar pressure conditions, and later this formation underwent regressive greenschist facies metamorphism under 375-450 oC temperature and 2-3.5 kbar pressure conditions. The Kabul Block is part of the Archean cratons. The Kabul Block is closely related to the orogenies of the supercontinents Columbia in the Paleoproterozoic and Rodinia in the Neoproterozoic. Thus, the Kabul Block is initially associated with the Grenvillian orogeny. The Kabul Block presents close lithological and age similarities with the Tarim Block and the South China Block. The Kabul Block was probably part of Gondwana located between Paleo-Tethys and Neo-Tethys during the Mesozoic. With the closure of Paleotethys in the Mesozoic and the opening of Neotethys in this period, the Kabul Block emerged as a part of Gondwana like a microcraton. The Kabul Block has continued its complex deformation-tectonic development until today, after the collision of the Indian plate with Eurasia and this process are continuing in the region.Çalışma alanı Afganistan'ın kuzey doğusunda Kabil İli civarında yer alır. Bu çalışmada, Kabil Bloğu'nun stratigrafik, petrografik, jeokimyasal ve yapısal durumu ile metamorfizma özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma alanı, Orta Asya'da Geç Paleojen'de Hint ve Arap plakaları ile Avrasya plakası arasındaki çarpışmaya bağlı olarak gelişen, tektonik olarak aktif Alp-Himalaya orojenik kuşağında yer alır. Kabil Bloğu, Hindistan ve Avrasya kıtaları arasındaki kesişme noktasında oluşan tektonik bir parçadır. Kabil Bloğu'nun çekirdeğinde temel kayaçlar açığa çıkmaktadır. Kabil Bloğu'na ait bu temel kayaçlar tektonostratigrafik olarak alttan üste doğru; Welayeti formasyonu, Anjerak formasyonu, Kasaba Dağları ortognaysı, Khair Khana Dağları ortognaysı, Sherderwaza formasyonu ve Alghoi metagranitoyidi'nden oluşur. Bu temel kayaçlar, Miyosen-Pliyosen yaşlı metasedimentlerden yapılı Lataband formasyonu tarafından uyumsuzlukla örtülür. Çalışma alanında, Sherderwaza formasyonu Welayeti formasyonu üzerinde tektonik bir dokanakla izlenmiştir. Sınır ilişkisi olmamakla birlikte, Anjerak formasyonu, Kasaba Dağları ortognaysı ve Khair Khana Dağları ortognaysının da Welayeti formasyonu üzerinde tektonik bir dokanakla yeraldığı düşünülmektedir. Kasaba Dağları ortognaysı ve Khair Khana Dağları ortognaysı Anjerak formasyonunu keserek bölgeye yerleşmiştir. Sherderwaza formasyonu ise bu ortognaysların üzerinde belli-belirsiz bir uyumsuzlukla yeralır. Welayeti formasyonu Paleoproterozoyik-Neoproterozoyik (?) protolit yaşlı olup, alttan üste doğru; "granat-amfibolit ve amfibol şist", "mikaşist ve granat mikaşistler", "kuvarsit" ve "stavrolit- disten- granat mikaşist"lerden yapılıdır. Eo-Mezoarkeen (?) protolit yaşlı Anjerak formasyonu olivinli mermer, tremolit mermer ve kalkşistden oluşur. Yer yer kalksilikatik ara seviyeler içerir. Kasaba Dağları ortognaysı Neoarkeen protolit yaşlı olup, amfibolit ara tabakalı, yer yer anateksinin izlendiği mesokratik ortognayslardan oluşur. Khair Khana Dağları ortognaysı Paleoproterozoyik protolit yaşlıdır. Birim, yaygın olarak lökokratik ortognayslardan oluşur. İçerisinde mercek görünümlü felsik ve mafik granulit blokları ve amfibolit-amfibolşist düzeyleri izlenir. Ayrıca, yer yer anateksi oluşumları da gözlenmektedir. Paleoproterozoyik-Neoproterozoyik (?) protolit yaşlı Sherderwaza formasyonu alttan üste doğru; "migmatit", "paragnays (biyotit gnays, epidot-biyotit gnays ve mika gnays)", "kuvarsit", "mermer", "amfibolit ve amfibol şist" ve "mikaşist ve biyotit şist"lerden yapılıdır. Alghoi metagranitoyidi Neoproterozoyik (?) yaşlı olup metagranitlerden yapılıdır. Welayeti formasyonuna ait granat mikaşistler şeyl kökenlidir. Sherderwaza formasyonuna ait migmatitler killi kumtaşı'ndan, mikaşistler kumlu kiltaşı'ndan, biyotit gnayslar kumtaşı'ndan (arkoz-grovak) itibaren metamorfizmayla açığa çıkmıştır. Bu metasedimanter kayaçlar, asidik ve ortaç bileşimli volkanik yay granitlerinden malzeme almıştır ve aktif kıta kenarında oluşmuştur. Welayeti formasyonuna ait granat amfibolitler gabro kökenli, Khair Khana Dağları ortognaysı içerisindeki amfibolitler diyoritik gabro kökenli, Kasaba Dağları ortognaysına ait mesokratik ortognayslar granodiyorit kökenli, Khair Khana Dağları ortognaysına ait lökokratik ortognayslar granit-granodiyorit/trondjemit kökenli ve Alghoi metagranitoyidine ait metagranitler ise granit kökenlidir. Khair Khana Dağları ortognaysı içerisinde izlenen felsik granulitler kuvarsofeldispatik kayaçların (granit-granodiyorit) yüksek sıcaklıklı metamorfizması sonucu oluşmuştur. Khair Khana Dağları ortognaysı içerisinde izlenen mafik granulitler, gabroik/bazaltik bileşimli bazik magmatitlerden itibaren yüksek sıcaklık metamorfizma ile oluşmuştur. Bütün bu metamagmatitler subalkalin magma serisine aittir. Welayeti formasyonuna ait granat amfibolitler toleyitik seri magmaya aittir. Bu kayaçlar, okyanusal kabuk kökenlidir ve okyanus ortası sırtı bazalt (MORB) karekteri sunar. Bunlardaki negatif Nb anomalisi, dalma-batma ile ilişkili kaynak materyaline işaret eder. LILE ve HFSE 'lerdeki zenginleşmeler, ana magmanın kıta altı litosferik/astenosferik bir kaynaktan türediğini gösterir. Kasaba Dağları ortognaysına ait mesokratik ortognayslar yüksek-K kalk-alkalin serisi magma karekterindedir. Bunlar, orojenik özellik gösterir ve volkanik yay granitleri ne aittir. I-tipi granit özelliği gösterirler. Mesokratik ortognayslar alt kıtasal kabuk bileşimine yakındır ve kalınlaşmış yay kabuğunun tabanında amfibolit/eklojitin kısmi erimesiyle oluşan 3.5 Ga 'dan sonra oluşmuş Geç Arkeen-TTG gnaysları ile benzerlikler gösterir. Khair Khana Dağları ortognaysına ait lökokratik ortognayslar kalk-alkalin seri ve şoşonit serisi magma karekterindedir. Bunlar, orojenik özellik gösterir ve volkanik yay granitleri ne aittir. I-tipi granit özelliği gösterirler. Lökokratik ortognayslar alt kıtasal kabuk bileşimine yakındır ve kalınlaşmış yay kabuğunun tabanında amfibolit/eklojitin kısmi ergimesiyle oluşan Paleoproterozoyik (2.3 Ga) TTG gnayslarına aittir. Khair Khana Dağları ortognaysı içerisindeki amfibolitler "toleyitik seri" magma serisine aittir. Bu kayaçlar, okyanusal kabuk kökenlidir ve okyanus ortası sırtı bazalt (MORB) karekteri sunar. Amfibolitlerde negatif Nb anomalisi, dalma-batma ile ilişkili kaynak materyaline işaret eder. LILE ve HFSE 'lerdeki zenginleşmeler, ana magmanın kıta altı litosferik/astenosferik bir kaynaktan türediğini gösterir. Khair Khana Dağları ortognaysına ait felsik granulitler kalk-alkalin serisi magma karekterindedir. Felsik granulitler orojenik özellik gösterir. Kıtasal kabuk ve volkanik yay kökenlidirler. Bunlar I-tipi granitlere aittirler. Khair Khana Dağları ortognaysına ait mafik granulitler kalk-alkalin serisi magma karekterindedir. Mafik granulitleri oluşturan bazik magmatitler manto kaynağı ve kabuk-manto karışım kaynağı özellikleri gösterir. Mafik granulitleri oluşturan bazaltik kayaçlar dalma-batma zonuna aitdir. Alghoi metagranitoyidine ait metagranitler kalk-alkalin seri ve şoşonit serisi magma karekterindedir. Metagranitler I-tipi granit bileşimindedir. Bunlar orojenik özellik gösterir ve volkanik yay granitlerine aittir. Metagranitler zayıf bir Th tükenmesi gösterir. Ayrıca, bunlar Nb, La, Ce ve Pb değerleri açısından, ortognayslardan daha zengindir ve bu HFSE 'ler üst kabuk bileşimine yakındır. Alghoi metagranitoyidine ait metagranitler, Khair Khana Dağları lökokratik ortognaysları ve felsik granulitleri ile Kasaba Dağları mesokratik ortognaysı CAG-Kıtasal Yay Granitoyidleri tektonik zonuna aittir. Arkeen – Proterozoyik yaş verileri gösteren Kabil Bloğu'nun temel kayaçları farklı indeks mineral ve mineral parajenezleri ile çok evreli metamorfizma ve deformasyonlara maruz kalmıştır. Kabil Bloğu'nun tabanında gözlenen Welayeti formasyonu başlangıçta, stavrolit-disten-granat mikaşistlerde izlenen 50920 - 51120 oC sıcaklık (pik sıcaklık 51120 oC) - 6.90.8 kbar basınç şartlarında Neoproterozoyik (0.83-0.90 Ga) yaşlı "epidot-amfibolit fasiyesi"nde metamorfizmaya uğramıştır. Daha sonra, formasyon, ilerleyen reaksiyonlarla birlikte, granat amfibolitlerde izlenen 616.5740 – 640.4730 oC sıcaklık (pik sıcaklık 640.4730 oC) ve 6.7±0.5 kbar basınç şartlarında, Kambriyen-Neoproterozoyik (0.5-0.6 Ga) yaşlı amfibolit fasiyesinin "disten-almandin-muskovit alt fasiyesi"nde metamorfizma geçirmiştir. Welayeti formasyonu, son evrede, 375-430 oC sıcaklık ve 2-3.5 kbar basınç şartlarında, yeşilşist fasiyesinin kuvars-albit-muskovit-biyotit alt fasiyesinde gerileyen metamorfizma etkileri gösterir. Başlangıçta granulit fasiyesi (>820 oC sıcaklık ve >8.2 kbar basınç) ve onu takip eden amfibolit fasiyesinde (520-650 oC sıcaklık ve 5.8-7.0 kbar basınç) metamorfizma etkileri gösteren Anjerak formasyonu, daha sonra 375-430 oC sıcaklık ve 3.2-4.2 kbar basınç şartları altında yeşilşist fasiyesinde gerileyen bir metamorfizmaya uğramıştır. Anjerak formasyonunda, başlangıçta izlenen granulit fasiyesi metamorfizması 1.5-1.6 Ga (Paleoproterozoyik) yaşlı olmalıdır. Kasaba Dağları ortognaysı, başlangıçta 795.27±25 oC sıcaklık ve 7.61.8 kbar basınç şartlarında Paleoproterozoyik (1.8 Ga) yaşlı granulit fasiyesi metamorfizmasına uğramıştır. Ortognayslar, daha sonra, 790.09±25 oC sıcaklık ve 6.61.8 kbar basınç şartlarında, Paleoproterozoyik (1.77 Ga) yaşlı gerileyen tarzda granulit fasiyesi metamorfizmasına maruz kalmıştır. Kasaba Dağları ortognaysı, başlangıçta gelişen granulit fasiyesi metamorfizmalarından sonra, 650-690 oC sıcaklık ve 5.5-7.5 kbar basınç şartlarında Neoproterozoyik (0.82 Ga) yaşlı amfibolit fasiyesinin "sillimanit-almandin-ortoklas alt fasiyesi"nde gerileyen metamorfizmaya uğramıştır. Kasaba Dağları ortognaysı, en son evrede, yine gerileyen tarzda yeşilşist fasiyesi metamorfizmasına maruz kalmıştır. Yeşilşist fasiyesinin kuvars-albit-muskovit-biyotit alt fasiyesinde izlenen bu son metamorfizma, 375-430 oC sıcaklık ve 2-3.5 kbar basınç şartlarında gerçekleşmiştir. Khair Khana Dağları
Yüzdelik Dilimler Etrafındaki İstatiksel Yayılım ile Bizans Saldırılarına Dayanıklı Federe Öğrenme
No full textArtificial intelligence training in a single center requires sharing personal data with third parties. In methods such as federated learning, where training is provided without collecting data from the participants, the security of personal data is ensured. However, in Federated learning, since no information is received from the participants about their data, imbalanced data sets may occur and become a target for attacks. Many methods in the literature that defend against security problems in federated learning work on the assumption that participants' data is distributed homogeneously and malicious users attack independently. The Federated Learning Resistant to Byzantine Attacks with Statistical Distribution Around Quantiles (QBARFL) method proposed in this study offers a Federated learning method that is resistant to Byzantine attacks without making any assumptions about the data sets and in all cases where the attacks are organized or independent. The proposed method calculates the Euclidean distances between the current model from the participants and the main model. Using the found Euclidean matrix, it finds the ideal distance with the mean absolute deviation measure (QMAD) based on percentiles. It detects outliers by examining the spread around the ideal distance on the coordinate plane. The results of two different experiments show that QBARFL achieves higher results than similar methods that use quarter gap as a statistical spread measure, even in scenarios with heterogeneous data distribution, organized attacks and a high rate of malicious participants
Developing of a New In-Situ Monitoring System To Determine the Time-Dependent Mechanical Behaviours of Underground Mine Pillars: Electrical Measurement Method
No full textIn the excavation environments of underground mining works, the balance of the original primary land stresses is disturbed and deformations occur. The original primary land stresses, which were disturbed by the fortification works, reach the secondary stress magnitudes by coming back into balance. Although stability is ensured by the fortification works in the excavation openings, the production works carried out in the nearby areas may affect this new balance again. The monitoring of the stress and deformation changes around the underground openings is made with measuring devices placed in the holes drilled in the side wall around the opening (gallery, tunnel, etc.). These gauges generally use hydraulic and/or electronic systems. Electrical Resistance Measurement System (ERMS) as an alternative to existing measurement systems was developed in this study and its first applications were carried out in TKİ-GLİ-Ömerler Underground Mine A6 production panel material gallery and A7 preparation panel transportation gallery. With this method, electrical resistance (Ω) changes in rock material around the opening exposed to dynamic loadings formed based on longwall production were measured from the measurements taken from five measurement stations established in A6 panel and fracture behaviors in heel rock material were examined. In addition, electrical resistance (Ω) behaviors explaining failures in coal material based on pressure created by hydraulic jack established in three application pockets prepared in A7 panel were determined. The measurement system (ERMS) presented in this study can be a new measurement method that can be used in determining failures and stabilities in rock materials in mining operations.Yeraltı madencilik çalışmalarının kazı ortamlarında orijinal birincil arazi gerilmelerinin dengesi bozulmakta ve deformasyonlar oluşmaktadır. Tahkimat çalışmaları ile bozulan orijinal birincil arazi gerilmeleri tekrar dengeye gelerek ikincil gerilme büyüklüklerine ulaşmaktadır. Kazı açıklıklarında tahkimat çalışmaları ile duraylılık sağlansa da yakın bölgelerde gerçekleştirilen üretim çalışmaları, bu yeni dengeyi tekrar etkileyebilmektedir. Yeraltı açıklıklarının etrafındaki gerilme ve deformasyon değişimlerinin izlenmesi, açıklık (galeri, tünel vb) etrafındaki yan duvarda açılan delikler içerisine yerleştirilen ölçüm cihazları ile yapılmaktadır. Bu ölçerler, genel olarak hidrolik ve/veya elektronik sistemleri kullanmaktadır. Mevcut ölçüm sistemlerine alternatif Elektriksel Direnç Ölçüm Sistemi (EDÖS) bu çalışmada geliştirilmiş, ilk uygulamaları TKİ-GLİ-Ömerler Yeraltı maden ocağı A6 üretim panosu malzeme galerisi ve A7 hazırlık panosu nakliye galerisinde gerçekleştirilmiştir. Bu yöntem ile A6 panosunda kurulan beş ölçüm istasyonundan alınan ölçümlerden uzunayak üretimine dayalı oluşan dinamik yüklemelere maruz kalan açıklık etrafındaki kaya malzemesindeki elektriksel direnç (Ω) değişimleri ölçülmüş ve topuk kaya malzemesindeki kırılma davranışları incelenmiştir. Ayrıca A7 panosunda hazırlanan üç uygulama cebine kurulan hidrolik kriko ile yaratılan basınca dayalı kömür malzemesindeki yenilmeleri açıklayan elektriksel direnç davranışları belirlenmiştir. Bu çalışma ile ortaya konan ölçüm sistemi (EDÖS), madencilik çalışmalarında kaya malzemelerindeki yenilmelerin ve duraylılıkların tespitinde kullanılabilecek yeni bir ölçüm yöntemi olabilecektir
Investigation of the Importance of Criteria in Potential Wind Farm Sites Via Machine Learning Algorithms
No full textWind energy has received greater attention than other energy resources due to its superior economics, low greenhouse gas emissions, and limitless wind resources. As a result, wind energy capacity has significantly increased, and the selection of the best locations for wind farms is an issue that has received extensive research. A significant step toward environmentally responsible land use planning is the site suitability assessment for the placement of wind farms. This study was conducted to determine the best locations for wind farms and to prioritize different locations and alternatives in the West of Turkey by using Maximum Entropy (MaxEnt) and Logistic Regression (LR) Methods based on Geographic Information Systems (GIS). Eight criteria were selected for creating the suitability map: air density, power density, wind speed, capacity factor, elevation, slope, aspect, and land use. Both methods were effective at choosing locations for wind farms because all the results were statistically significant in the consistency tests. MaxEnt calculated the potential wind energy fields with high accuracy and reliability with 0.915 AUC and LR multiple R square values of 0.883. Compared to the current installed power values, the MaxEnt analysis results were more consistent with the recent status. İzmir has been calculated as the province with the highest potential for wind energy area of 663 km2 by MaxEnt and 620.4 km2 by LR. © 202
Middle Devonian, Late Carboniferous, and Triassic Magmatic Flare-Ups in Eastern Armorica (sakarya Zone, Turkey) as Revealed by Detrital Zircon U-Pb Isotopic Data
No full textThe Sakarya Zone of northern Turkey contains a well-preserved Early-Middle Jurassic and Late Cretaceous submarine magmatic arc constructed over pre-Jurassic bedrocks that are considered to be the eastward extension of the Armorican Terrane Assemblage in Europe. In this study, we present U-Pb-Hf isotopic data from the detrital zircons of middle Permian and Lower Jurassic sandstones to reveal episodes of Paleozoic-early Mesozoic magmatic flare-ups. Detrital zircon ages, together with data from the literature, define three major age groups at 400-380 Ma, 326- 310 Ma, and 250-230 Ma, which indicates three distinct magmatic flare-ups. In addition, there are minor age clusters at 460-430 Ma and 215-195 Ma. Initial epsilon Hf values of the detrital zircons indicate significant juvenile input during the Triassic flare-up, the involvement of significantly reworked crustal material during the late Carboniferous magmatic flare-up, and both juvenile and reworked crustal material during the Middle Devonian magmatic flare-up. Within the pre-Jurassic continental basement rocks of the Sakarya Zone, the late Carboniferous igneous rocks are well documented and most voluminous, and the Middle Devonian rocks are known locally, while the Triassic igneous rocks-apart from those in Triassic accretionary complexes-are hardly known. Because the Sakarya Zone is a Gondwana-derived continental block that was later involved in the Variscan and Alpine orogenies, these magmatic flare-ups cannot be explained by subduction-related processes along a single subduction zone. We propose that the Sakarya Zone rifted from the northern margin of Gondwana during the Late Ordovician-Silurian, the Devonian magmatic flare-up (400-380 Ma) was related to the southward subduction of the Rheic Ocean beneath the Sakarya Zone during its northward drift, the late Carboniferous magmatic flare-up (326-310 Ma) occurred following the collision of the Sakarya Zone with Laurussia, and the Triassic flare-up (250-230 Ma) resulted from northward subduction of the Tethys Ocean beneath the Sakarya Zone. Comparison with data from the literature shows that the Triassic and late Carboniferous magmatic flare-ups are also characteristic features of neighboring Armorican domains, such as the Balkans and the Caucasus; however, the Middle Devonian flare-up appears to be restricted to the Sakarya Zone. Along with the late Carboniferous flare-up, the Late Ordovician-Silurian flare-up, which is locally recorded in the Sakarya Zone, is typical of the Armorican Terrane Assemblage as a whole.We benefited from the constructive reviews of Yann Rolland, Nurettin Kaymakc ; imath;, and two anonymous reviewers, and discussions with Aral I. Okay. We gratefully acknowledge the help of Cemre Ay, ; Idot; nal Demirkaya, Merve Dilbaz, and Mutlu OEzkan during mineral separation. Thanks also go to Evren Cubukcu and Erkan Aydar for help during scanning electron microscope work and cathodoluminescence imaging of zircon grains. This study was financially supported by a research grant from the Scientific and Technological Research Council of Turkey (TUBITAK #116Y234) and the research foundation of Istanbul Technical University (ITUBAP #39758).Scientific and Technological Research Council of Turkey (TUBITAK) [116Y234]; Istanbul Technical University (ITUBAP) [39758
Parabolic Trough Concentrator Design, Characterization, and Application: Solar Wastewater Purification Targeting Textile Industry Dyes and Pharmaceuticals-Techno Study
No full textSolar energy, along with other renewable resources, has the potential to be a major contributor to solving environmental issues in the future, as illustrated by the most recent advancements in solar photocatalytic technology. Indeed, wastewater treatment using a parabolic solar collector for industrial processes is gaining ground owing to improved system performance and economic benefits. The fabricated parabolic trough collector (PTC) incorporates reflective, parabolic panels that focus solar energy onto a transparent tube positioned along the parabolic focal line, where solar-powered photochemical reactions occur. This study investigated the design, implementation, and effectiveness of a concentrated sunlight system for removing industrial dyes and emerging large-use pharmaceutical contaminants in the presence of H2O2 at a small demonstrator scale (10 L/h). A spectrophotometric assessment revealed that subjecting Remazol Brilliant Blue (RBB, 60 ppm) and ciprofloxacin (CIP, 10 ppm) to irradiation in the presence of 0.1 M H2O2 (RBB) or 0.01 M H2O2 (CIP) for 3 h resulted in a degradation rate exceeding 60% and 80%, respectively. Furthermore, the total organic content (TOC) analysis indicates a very high total removal yield for RBB. On these bases, a techno-economic analysis is produced, and economic viability is discussed. The data reveal that the annual costs for water treatment, considering investment, electricity, and catalyst expenses over a 12-month period are significantly lower for our PTC-based prototype than for a comparable artificial UV-based equipment.This work was supported by project Waste2Fresh, funded by the European Union under the Horizon 2020 research and innovation program, grant agreement no. 958491 and project FarSol, funded by the Caritro Foundation (Research ; Development 2020 Grant). We also received support from project Produrre Idrogeno in Trentino-H2@TN (PAT-Trento). We thank EcoTop srl (Italy) for useful discussions.Fondazione Cassa Di Risparmio Di Trento E Rovereto [958491]; European Union under the Horizon 2020 research and innovation program; Caritro Foundation (Research Development