16372 research outputs found
Sort by
Modifiye Ters Çapraz Parmak Flebi: Retikülodermo-Adipofasyal Flep
No full textObjective: The reverse cross finger flap is a modified crossed finger flap with the advantages of the heterodigital island flap. Local flap reconstruction techniques have been used predominantly to repair small to medium-sized finger defects. This flap is considered suitable for all fingers except the thumb. The subdermal plexus provides the main blood supply of this flap. The aim of this study is to present the characteristics and results of patients treated in our clinic. Method: In our clinic, 11 patients with exposed bone, tendon, nerve or vessels on the dorsum of the finger; skin and soft tissue defects; and the need for reconstruction after tumoral mass excision were retrospectively investigated with the 'Modified Reverse Cross Finger Flap: Reticulodermo-Adipofascial Flap' technique. Results were evaluated. Results: The mean age of the patients was 57.2 years. 7 patients had a finger dorsal defect after trauma, 2 patients had a finger dorsal defect after tumoral mass excision, 1 patient had a finger dorsal defect after chronic wound excision, and 1 patient had a finger dorsal defect after burn scar revision. Modified Reticulodermo-Adipofascial Reverse Cross Finger Flap technique was applied to these defects. No flap loss was observed in any patient. No inclusion cyst was seen in the flap area. 2 patients had minimal, mild joint motion limitation at the distal interphalangeal joint. Wound site appearance and functional gain were acceptable and good. Conclusion: We prepared a stronger flap by incorporating only the reticular dermis into the adipofascial tissue. We also prevented the damage of the subdermal vascular plexus by couring the reticular dermis. In previous applications, the design of the reverse cross finger flap was planned as dermoadipofascial after the epidermis was de-epithelialized or as adipofascial after the epidermis and dermis were de-epithelialized. This flap design prevents the formation of cysts originating from hair, oil and sweat glands. In addition, this flap design prevents cyst formation and contributes to the blood supply of the flap.Amaç: Ters çapraz parmak flebi, heterodijital ada flebinin avantajlarına sahip modifiye edilmiş bir çapraz parmak flebidir. Lokal flep rekonstrüksiyon teknikleri, ağırlıklı olarak küçük ve orta boyuttaki parmak defektlerini onarmak için kullanılmıştır. Bu flebi baş parmak hariç diğer parmaklar için uygun görülmüştür. Subdermal pleksus, bu flebin ana kanlanmasını sağlar. Bu çalışmanın amacı kliniğimizde tedavi edilen hastaların özellikerini ve sonuçlarını sunmaktır. Metod: Kliniğimizde el parmak dorsumunda ekspoze kemik, tendon, sinir veya damarlar olan; cilt ve yumuşak doku defekti olan; tümöral kitle eksizyonu sonrası rekonstrüksiyon gereği olan ‘Modifiye Ters Çapraz Parmak Flebi: Retikülodermo-Adipofasyal Flep’ tekniği yapılan 11 hasta retrospektif olarak araştırıldı. Sonuçları değerlendirildi. Bulgular: Hastaların yaş ortalamaları 57,2 idi. 7 Hastada travma sonrası el parmak dorsalinde defekt, 2 hastada tümöral kitle eksizyonu sonrası el parmak dorsalinde defekt, 1 hastada kronik yara eksizyonu sonrası el parmak dorsalinde defekt ve 1 hastada yanık skarı revizyonu sonrası el parmak dorsalinde defekti mevcut idi. Bu defektlere Modifiye Retikülodermo-Adipofasyal Ters Çapraz Parmak Flebi tekniği uygulandı. Hiçbir hastada flep kaybı görülmedi. Flep uygulanan bölgede inklüzyon kisti görülmedi. 2 hastada distal interfalangeal eklemde minimal, hafif eklem hareket kısıtlılığı mevcut idi. Yara yeri görünümü ve fonksiyonel kazanç kabul edilebilir ve iyi idi. Sonuç: Sadece retiküler dermisi adipofasyal dokuya dahil ederek daha güçlü bir flep hazırlandı. Retiküler dermisi kouryarak subdermal vasküler pleksusun hasarlanmasını da önlemiş olduk. Daha önceki uygulamalarda ters çapraz parmak flebi tasarımı; epidermis de-epitelize edildikten sonera dermoadipofasyal şeklinde planlanmış yada epidermis ve dermis de-epitelize edildikten sonra adipofasyal şeklinde tasarlanmış. Bu flep dizaynı; kıl, yağ ve ter bezi kaynaklı kistlerinin oluşma ihtimalini engel olmaktır. Ayrıca bu flep dizaynı kist oluşumuna engel olurken flebin kanlanmasına da katkı sağlamaktır
Personnel empowerment in the health sector: An example of a public institution in Tekirdağ
Get PDFHızla değişen ve gelişen günümüz koşulları, farklı alanlarda göründüğü gibi sağlık alanında da etkisini hızla göstermiş ve sağlık sunumunun kaliteli ve yüksek düzeyde, etkili, verimli bir nitelikte verilebilmesi, hizmet alanların beklentilerinin karşılanabilmesi ihtiyacını doğurmuştur. Bu ihtiyaçların karşılanabilmesi için sağlık personellerinin özerkliklerinin çoğaltılması, kendi uzmanlık alanlarında kararlarını kendilerinin alabilmesinin sağlanması kısaca güçlendirilmesi gerekmektedir. Örgütsel amaçlar ile ilgili bilgilerin çalışanlarla paylaşıldığı yaptıkları işler ile ilgili yetkinliklerinin artırıldığı, risk alıp karar vermeleri konusunda çalışanların desteklendiği ve ihtisaslarına destek olacak kaynakların kullanılmasının desteklendiği bir süreç olan güçlendirme anlayışı son zamanlarda yaratıcılık, yenilik ve esneklik ihtiyacıyla, kuruluşların işleyişine nasıl empoze edileceği sorunuyla karşılaşan kurum ve idarecilerin, bu sorunları çözümlemelerinde kullandıkları bir yöntemdir. Bu sebeple, yoğun rekabet koşullarında bilinçli hizmet alanların ihtiyaçlarının karşılanabilmesi ve sunulan fırsatların kullanılabilmesi, çalışanların karar verme iradesini kullanabilmesine olanak sağlayan personel güçlendirme kavramıyla mümkün olabilmektedir. Bu kapsamda çalışmanın amacı da; Sağlık sektöründİe İpersonel güçlendirme kavramını incelemek ve sağlık alanında yapılabilecek faydalı yenilikler için farklı bakış açıları getirmekti. Bu amaç doğrultusunda, çalışmada istatistiksel analiz aşamaları incelenmiş olup, Örgütsel Güçlendirme Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması ve ölçek skorlarının belirli sosyo demografik özelliklere göre kıyaslanmasına yönelik istatistiksel uygulamalar gerçekleştirilmiştir. Mevcut yazar güçlendirmenin makro-çevresel kolaylaştırılmasıyla kavramsal olarak bağlantılı olan önerdiği, dinamik yapısal çerçeve, işyeri kararlarının kontrolü, bilgi paylaşımında akışkanlık gibi üç örgütsel faktör önermiştir. Bunlar ışığında analizler gerçekleştirilmiştir.The rapidly changing and developing conditions of contemporary life have shown their impact in management as well as health care. The need to provide quality and high level health care effectively and efficiently and to meet the expectations of service recipients has become a necessity. In order to meet these needs, the autonomy of healthcare personnel must be increased and their ability to make autonomous decisions in their own fields of expertise must be strengthened. Empowerment is a process where information about organizational goals are shared with employees, their competencies regarding their work are increased, employees are supported in taking risks and decision-making, and the use of resources that will support their specializations is supported, is an institution that has recently encountered the need for creativity, innovation and flexibility and the problem of how to impose it on the functioning of organizations. It is a method used by managers to solve these problems. For this reason, in intense competition conditions, meeting the needs of conscious service recipients and using the opportunities offered is possible with the concept of personnel empowerment, which allows employees to use their decision-making will. This study aimed to analyze personnel empowerment in the health care sector and to check the different perspectives for useful innovations that can be applied to the health care. For this purpose, the Organizational Empowerment Scale by Mathews at all (2003) is used for the survey and statistical analyses were carried. The previous results of Organizational Empowerment Scale and our results for Tekirdağ are compared with respect to certain socio-demographic characteristics and the findings are liste
Exact soliton solutions for the (n+1)-dimensional generalized Kadomtsev-Petviashvili equation via two novel methods
No full textIn this study, we deal with the (n + 1)-dimensional generalized Kadomtsev-Petviashvili equation (gKPE). This equation is an extension of the classical KP equation to higher dimensions, allowing for the study of nonlinear wave propagation in (n + 1) dimensions. Like the original KP equation, the (n+ 1)-dimensional version can support soliton solutions, which are stable waveforms that retain their shape while traveling. The (n+1)- dimensional gKPE has several applications in different physical systems, such as optical fibers, Bose-Einstein condensates, fluid physics, and plasma physics. We use two efficient methods to search for analytical solutions to the equation we consider. One of these methods is the generalized unified method and the improved F-expansion method. Using these techniques, we obtain many soliton solutions of rational, hyperbolic, and trigonometric types. We present 3D, contour, and density plots to observe the behavior of some of the solutions we obtained. The acquired results constitute an essential resource for the study of hydrodynamic waves, plasma fluctuations, and optical solitons and offer useful information for understanding the behavior of the KPE under different physical situations. The methodologies used in this study are robust, influential, and practicable for diverse nonlinear partial differential equations; to our knowledge, these methods of investigation have not been explored before for this equation. The accuracy of each solution has been verified using the Maple software program
Educational Aspects of Nasreddin Hodja in Turkish Cinema from Oral Culture to Visual Culture
No full textKültür, geçmişten geleceğe toplumların taşıdığı maddi ve manevi birikimlerin bütünüdür. Halk bilimi (folklor) maddi ve manevi birikimlerin içerdiği kültür ürünlerini diğer disiplinlerin de yararlanabileceği bir şekilde bilgiye çevirir. Halk biliminin önemli bir parçası olan sözlü kültür, halk kültürünün bireyden bireye toplumdan topluma aktarılmasını sağlar. XIII. yüzyılda Anadolu coğrafyasında yaşamış önemli şahsiyetlerden biri olan Nasreddin Hoca, Türk kültürünün ve sözlü geleneğin önemli bir parçasıdır. Yaşamı, fıkraları, hikâyeleri ve insanlığa mâl olmuş özellikleriyle evrensel bir kimlik kazanan Nasreddin Hoca, kıtalar arası boyutta değer görmüştür. Nasreddin Hoca fıkralarıyla mizahı bir eğitim aracı olarak kullanarak toplumun eğitimine önemli ölçüde katkı sunmuştur. Fıkraların büyük bölümü, insanları güldürürken düşündürtmekte ya da onlara ders vermektedir. Sözlü kültür ve halk bilimi diğer disiplinlerle ilişki içindedir. Sinema, halk kültürünün sağladığı imkânlardan yararlanan sanat dallarındandır. Türk sözlü kültürünün parçası olan Nasreddin Hoca, Türk sineması tarihi incelendiğinde beş kez beyaz perdeye aktarılmış olsa da sinemacılar tarafından hak ettiği ilgiyi görememiştir. Ulaşılan filmler incelendiğinde Hoca’ya ait değerlerin tam olarak yansıtılamadığı, filmlerin içerik açısından ve teknik bakımdan bir yetkinlik gösteremediği dikkat çekmiştir. Çalışmada sözlü kültür ve sinema sanatı ilişkisi ekseninde amaca yönelik örneklem çerçevesinde Nasreddin Hoca’nın Türk sinemasındaki imgesinin ve eğitsel yönünün deskriptif (betimleyici) yöntemle ele alınması amaçlanmaktadır. Bu noktada Emel Koç’un 16 maddelik eğitim ilkeleri belirleyici olmuştur. İncelenen iki filmde de Nasreddin Hoca tiplemesinin eğitsel yönünün yeterli düzeyde olmasa da ön plana çıkarıldığı görülmüştür.Culture is defined as the totality of material and spiritual accumulations transmitted by societies from past to future.Folklore, understood as traditional oral or written stories, plays a pivotal role in the transmission of cultural products from one generation to the next. It serves as a conduit for the dissemination of knowledge that can be utilised by other disciplines. Oral culture, a significant component of folklore, facilitates the transmission of folk culture from individual to individual and from society to society. Nasreddin Hodja, a prominent XIII-century Anatolian figure, exemplifies this cultural legacy. His life, anecdotes, and features have transcended national boundaries, garnering universal recognition. Utilising humour as an educational tool, Nasreddin Hodja has made significant contributions to society. His jokes are characterised by a duality: they provoke laughter while simultaneously imparting a lesson or thought.The relationship between oral culture and folklore, on the one hand, and other disciplines, on the other, is well-documented. Indeed, cinema, as a branch of the arts, has much to gain from the rich seam of folklore.Despite this, however, it is a matter of some regret that, as far as is possible to ascertain from an examination of the history of Turkish cinema, very few filmmakers have made any attempt to capture the essence of Nasreddin Hodja, despite the fact that he has already appeared on screen on no less than five occasions. A close examination of these films reveals that the values embodied by Hodja are not fully reflected, and that the films demonstrate a lack of proficiency in terms of content and technical competence.This study aims to examine the image and educational aspect of Nasreddin Hodja in Turkish cinema through a descriptive method, within the framework of a purpose-oriented sample that explores the relationship between oral culture and cinematic art. At this juncture, it is imperative to acknowledge the pivotal role of Emel Koç's 16-item educational principles, which have emerged as a pivotal element in this study. A meticulous examination of the two films under scrutiny reveals that the educational facet of Nasreddin Hodja has been accorded a prominent position, albeit not to the extent that was originally intended
Kur’ân-ı Kerîm’de İstifhâm-ı İnkârî Üslûbu: Anlam ve Etki Analizi
No full textThe Qur'an employs a distinctive rhetorical style, characterized by multi-layers of meaning and various modes of address in its communication with the audience. Among its various rhetorical strategies, the istifham (interrogative) style holds a significant position. Approximately 1,260 verses in the Qur'an contain istifham expressions, accounting for nearly one-fifth of the total verses. Although istifham, in its primary linguistic sense, refers to seeking information or clarifying the unknown, its usage in the Qur'an often transcends the basic definition, acquiring a range of figurative connotations. Given Allah’s attribute as the Omniscient, it is logically inconceivable for Him to seek knowledge; hence, the Qur'anic usage of istifham typically serves purposes that extend well beyond its literal meaning. These include, functions such as rejection, reproach, affirmation, questioning, irony, and objection. Two primary rhetorical forms of figurative istifham emerge in the Qur'an: istifham-i inkari (interrogative of rejection) and istifham-i takriri (interrogative of affirmation). The former is employed to express disapproval, dissent, or rejection, revealing that the question itself serves the purpose of refuting or challenging a given idea or situation. Conversely, istifham-i takriri aims to elicit acknowledgment or affirmation of a truth by guiding the audience toward its acceptance. The istifham-i inkari expressions are designed to provoke reflection, encourage critical evaluation of events, and ultimately direct the audience toward a recognition of truth. Additionally, istifham serves as a powerful rhetorical device to awaken intellectual awareness, dismantle false beliefs, emphasize moral truths, highlight societal issues, and inspire the pursuit of justice. This study critically analyzes the conceptual framework, interpretative impact, and rhetorical purposes of the istifham-i inkari style within the Qur'an, employing a methodological lens grounded Arabic linguistics and rhetoric.Kur’ân-ı Kerîm, kendine has bir üslûbla, çok katmanlı anlam derinlikleri barındıran çeşitli hitap tarzları kullanarak muhataplarına seslenir. Bu üslûblar arasında istifhâm üslûbu önemli bir konuma sahiptir. Kur’ân’da istifhâm içerikli 1260 civarında âyet bulunmaktadır ki bu, toplam âyet sayısının yaklaşık beşte birine tekabül etmektedir. İstifhâm, temel anlamında bilgi talep etmeyi veya bilmediğini öğrenmeyi ifade ederken, Kur’ân’daki kullanımı çoğunlukla bu temel anlamın ötesine geçerek farklı anlamlar kazanır. Allah’ın her şeyi bilen sıfatına sahip olması sebebiyle, Kur’ân’da Allah’ın bilgi talep etmesi mantıken mümkün görülmez. Dolayısıyla Kur’ân’daki istifhâm ifadeleri genellikle temel anlamının ötesinde reddetme, kınama, kabullendirme, sorgulama, ironi ve itiraz gibi farklı manalara hizmet eder. Kur’ân’da istifhâm-ı inkârî ve istifhâm-ı takrîrî olmak üzere istifhâmın hakîkî anlamının dışında kullanıldığı iki temel üslûp öne çıkmaktadır. İstifhâm-ı inkârî, bir durumu kabullenmemek, hoş görmemek veya onaylamamak anlamında kullanılır ve bir durumun ya da düşüncenin sorgulanırken aslında o durumu reddetmek amacı taşıdığını gösterir. İstifhâm-ı takrîrî ise muhatabın bir gerçeği kabul etmesini sağlamak üzere, onu itiraf ettiren veya onaylatan bir anlam taşır. Kur’ân’da yer alan istifhâm-ı inkârî ifadeler, muhatapları düşündürerek olaylara eleştirel bir gözle bakmalarını teşvik amacına matuftur ve onları doğruya yönlendirme iradesini ortaya koymaktadır. Ayrıca muhataplarda zihinsel uyanışını sağlamak, yanlış inançları çürütmek, ahlâkî doğruları vurgulamak, toplumsal sorunlara vurgu yapmak ve doğru olanı bulmayı teşvik etmek gibi amaçlara yönelik olarak istifhâmın etkili bir belâgat aracı olduğu görülmektedir. Bu çalışmada, Arap dili ve belâgati çerçevesinde istifhâm-ı inkârî üslûbunun kavramsal çerçevesi, anlama yansıması, Kur’ân’da nasıl ve hangi amaçlarla kullanıldığı analiz edilmiştir
Computational analysis of virus-host protein-protein interactions using gene ontology and natural language processing
Get PDFThe role of in-silico computational methods in identifying protein-protein interactions (PPIs) between target and host proteins is crucial for developing effective infection treatments. These methods are essential for quickly determining high-quality and accurate PPIs, predicting protein pairs with the highest likelihood of physical interaction from a large pool, and reducing the need for experimental confirmation or prioritizing pairs for experiments. This study proposes using gene ontology and natural language processing (NLP) approaches to extract and quantify features from protein sequences. In the first step, proteins were represented using gene ontology terms, and a set of features was generated. In the second step, NLP techniques treated gene ontology terms as a word dictionary, creating numerical vectors using the bag of words (BoW), count vector, term frequency-inverse document frequency (TF-IDF), and information content methods. In the third step, different machine learning methods, including Decision Tree, Random Forest, Bagging-RepTree, Bagging-RF, BayesNet, Deep Neural Network (DNN), Logistic Regression, Support Vector Machine (SVM), and VotedPerceptron, were employed to predict protein interactions in the datasets. In the fourth step, the Max-Min Parents and Children (MMPC) feature selection algorithm was applied to improve predictions using fewer features. The performance of the developed method was tested on the SARS-CoV-2 protein interaction dataset. The MMPC algorithm reduced the feature count by over 99%, enhancing protein interaction prediction. After feature selection, the DNN method achieved the highest predictive performance, with an AUC of 0.878 and an F-Measure of 0.793. Sequence-based protein encoding methods AAC, APAAC, CKSAAPP, CTriad, DC, and PAAC were applied to proteins in the SARS-CoV-2 interaction dataset and their performance was compared with GO-NLP. The performance of the relevant methods was measured separately and combined. The highest performance was obtained from the combined dataset with an AUC value of 0.888. This study demonstrates that the proposed gene ontology and NLP approach can successfully predict protein-protein interactions for antiviral drug design with significantly fewer features using the MMPC-DNN model.Turkish Scientific and Technical Research Council-TUBITAK [122E114]; Scientific and Technological Research Council of Turkiye (TUBITAK); TUBITAK; SIPRINGER NATUREThis work was supported by the Turkish Scientific and Technical Research Council-TUBITAK (Grant Number: 122E114). Open access funding provided by the Scientific and Technological Research Council of Turkiye (TUBITAK). The open access fee for this study was provided by the open access agreement between TUBITAK and SIPRINGER NATURE
Epidemiology and prognosis of sepsis in cancer patients: A multicenter prospective observational study
No full textObjectives: To determine the epidemiology and prognosis of sepsis in cancer patients and the influence of sepsis on the mortality of cancer patients. Methods: In this multicenter, prospective, observational study, cancer patients hospitalized without sepsis followed up until discharge or a maximum of 90 days were included. The incidence of sepsis in the follow-up period, risk factors for sepsis, risk factors for 28-day mortality in patients with sepsis and 90-day mortality in the entire group were determined. Results: During the study, 790 cancer patients were included. Sepsis developed in 72 patients (9.1 %) during the follow-up. Older age, hospitalization due to any infection, graft versus host diseases (GVHD), the presence of a urethral catheter, and previous bacterial infection in the last three months were risk factors of sepsis. Among all cancer patients, sepsis was found to be the most important factor influencing 90-day mortality (OR 13.42(1.79–6.83)). Mortality among the sepsis cohort was independently associated with an infection with a carbapenem-resistant bacterium (OR 15.47(1.45–64.17)), appropriateness of empirical treatment (OR 5.02 (0.17–7.61) and having a clinical improvement on the fifth day of the treatment (OR 10.58(0.39–28.25). Conclusions: Sepsis was documented in one out of 11 hospitalized cancer patients and the mortality rate increases 13-fold when sepsis develops. Invasive devices, GVHD, and previous bacterial infections were related to sepsis and antibiotic resistance were the most important driver for mortality. Antimicrobial stewardship, rational use of catheters (if necessary, in accordance with asepsis/antisepsis, short-term use) is important to save lives in cancer patients. © 202
Sustainable green corridor planning in Tekirdağ, Turkey, using the least-cost path approach
No full textThe rapid expansion of urban areas and the increasing impacts of climate change have intensified pressures on natural ecosystems worldwide. These challenges disrupt biodiversity, fragment habitats, and undermine ecosystem services critical for human well-being. As urbanization accelerates, innovative approaches are needed to maintain connectivity between natural and urban areas while addressing ecological, socio-economic, and recreational needs. This study focuses on Tekirdağ Province as a case study to explore the potential of sustainable green corridor planning in a region facing significant urban and agricultural pressures. Using the Least-Cost Path (LCP) method, spatial data layers including slope, stream networks, transportation routes, and land use were analyzed with GIS to design corridors connecting core natural areas with urban centers. The proposed green corridors prioritize low-gradient terrains and first-and second-order streams, utilizing agricultural lands as multifunctional transition zones to enhance recreational accessibility while preserving natural habitats and minimizing environmental degradation. This study contributes to the literature by demonstrating the effectiveness of the LCP method for local-scale green corridor planning. It demonstrates how this method effectively addresses regional challenges in areas facing the dual pressures of urbanization and agricultural activity. Detailed GIS-based analyses advance data-driven decision-making in corridor design. The proposed network offers a balanced model for conserving natural habitats while accommodating urban demands, contributing to sustainable urban development. Conducted in the Turkish context, this study provides a replicable framework for other regions. Future research should evaluate the long-term sustainability of these corridors, incorporating stakeholder input and real-time data to further optimize connectivity and multifunctionality. © 2025 by the authors; licensee Learning Gate
Determination of some physicochemical, microbiological and rheological properties of vegan ice cream produced with oat milk
Get PDFBu araştırmada, ksantan gam ve yulaf sütü kullanılarak, vegan, laktoz intoleransı olan veya bitkisel seçenekleri tercih eden bireyler için bitkisel laktozsuz dondurma alternatifi geliştirilmiştir. Besinsel avantajları nedeniyle yulaf sütü ve reolojik özelliklerini geliştirmek amacıyla ksantan gam kullanılarak laktozsuz dondurma formülasyonu, yanıt yüzey yöntemi (RSM) kullanılarak optimize edilmiştir. Optimal reolojik özelliklere ve erime stabilitesine sahip olan en etkili kombinasyon (O20), %20 yulaf (O), %0,5 ksantan gam (XG) ve 65°C'de pastörizasyon işlemi olarak belirlenmiştir. En iyi duyusal özelliklere sahip örnek (O40) ise %40 yulaf (O), %0,37 XG ve 60°C'de pastörizasyon işlemi uygulanmış olan formülasyon olmuştur. O ve XG'nin artan konsantrasyonları, daha kompleks bir ağ yapısı oluşturarak dondurmaların kesme incelme davranışını iyileştirmiş ve daha düşük bir akış davranışı indeksi sağlamıştır. Histerezis döngüsü alanı 246 ile 10,999 (Pa/s) arasında değişmekte olup, O ve XG oranları arttıkça daha belirgin bir tiksotropik davranış göstermiştir. O ve XG yüzdelerinin dondurmanın erime stabilitesi üzerinde olumlu bir etkisi olmuştur. Yulaf sütü ve XG formülasyonuyla elde edilen dondurma, yüksek bir duyusal kabul seviyesine ulaşmıştır. Bu araştırma, bitkisel bazlı dondurma alternatifleri üretmek için formülasyon seçenekleri sunarak vegan gıda sektörüne katkı sağlayabilir.This study investigates the development of a vegan ice cream substitute suitable for vegans and lactose intolerant people using xanthan gum and oat milk. The lactose-free ice cream formulation using oat milk for its nutritional advantages and xanthan gum for its rheological properties to improve the texture and sensory appeal of the ice cream was optimised by the response surface method (RSM). The most effective combination with optimal rheological characteristics and melting stability consisted of 20% Oat (O), 0,5% xanthan gum (XG), and pasteurization at 65°C (O20). The most favorable sample with excellent sensory properties consisted of 40% O, 0,37% XG, and pasteurization at 60°C (O40). Higher concentrations of O and XG improved the shear thinning behavior of ice creams by creating a more complex network structure, leading to lower flow behavior index. The hysteresis loop area varied between 246 and 10,999 (Pa/s) and showed a more pronounced thixotropic behaviour as the O and XG ratios increased. O and XG percentages had a positive effect on the melting stability of ice cream. Ice cream with oat milk and XG formulation achieved a high level of sensory acceptance. This research may contribute to the vegan food industry by providing formulation options to produce plant-based ice cream alternatives
Comparative analysis of women's political representation in Türkiye in terms of the parliamentary elections of the 24 june 2018 and 14 may 2023
Get PDFBir bireyin veya topluluğun yerine hareket edebilme yetkisi vermesi olarak tanımlanan ve devlet kurumunun var oluşu kadar eskiye dayandığı kabul edilen temsil kavramı, tarih boyunca daima dönüşüme uğramıştır. Dinamik bir yapıda olup; hukuki, toplumsal ve siyasal olarak yaşanan gelişmelerden etkilenerek çeşitlenen bu kavram, demokrasinin temeli olan halkın egemenliğinin gerçekleşmesini sağlayan siyasal temsil kavramının da özü olmuştur. Dünyada temsil ve siyasal temsil kavramının tarihi bu kadar eskiyken; kadınların karar alma süreçlerindeki siyasal temsiliyeti 20. yüzyıl kadar günümüze yakın bir döneme denk gelmektedir. Kadınların siyasal hayata katılımı en nihayetinde gerçekleşse de, ülkelerin parlamentolarında kadın temsilci sayısının az oluşu bugün de var olan bir sorundur. Türkiye'de kadınların siyasal hayata katılımı birçok ülkeye göre daha erken gerçekleşmiş olsa da, kadınların milletvekili olarak parlamentoda yer alma oranı oldukça düşüktür. Kadın milletvekili sayısı incelendiğinde git gide artan bir grafiğe sahip olunduğu görülse de bu oran halen yetersiz durumdadır. Halkın eşit bir şekilde katılımı ve temsiliyle demokrasinin ne kadar güçlü olduğu nitelendirilebildiği için, kadın milletvekili sayısının erkek milletvekili sayısına göre daha az oluşu rakamsal bir veriden çok daha fazlasını ifade etmektedir. Kadın temsilci sayısının arttırılması hem siyaseten hem de toplumsal açıdan oldukça büyük önem taşımaktadır. Türkiye'de son yapılan 24 Haziran 2018 ve 14 Mayıs 2023 milletvekili seçimlerinde kadın temsilci oranının giderek arttığı ve bugüne kadar kadın milletvekili çıkarmayan illerimizin dahi kadın temsilci çıkarttığı görülmektedir. Bu çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılarak; siyasi partilerin kadın milletvekillerinin seçilebilmesi için kadın temsilci adaylarına ne kadar olanak tanıdıkları değerlendirilecektir. Türkiye Büyük Millet Meclisi içerisindeki kadın milletvekili sayıları aynı zamanda ulusal ve uluslararası komisyonlardaki kadın temsilcilerin görevleri ve sayıları, kadın adayların siyasi parti içerisinde birinci sıradan aday gösterilebilme fırsatları ve siyasi parti merkez kurullarındaki sayıları üzerinden incelenerek; 24 Haziran 2018 ve 14 Mayıs 2023 Seçimleri üzerinden karşılaştırmalı analizi yapılacaktır. Çalışmada yükselmekte olan bu grafiği koruyup arttırmanın ve kadının parlamentoda eksik temsilinin önüne geçilmesinin gerekliliğinin vurgulanması amaçlanmaktadır.The concept of representation, which is defined as giving the authority to act in place of an individual or a community and is considered to be as old as the existence of a state institution, has always undergone transformation throughout history. This concept, which is in a dynamic structure and has been diversified by being influenced by legal, social and political developments, has also become the essence of the concept of political representation, which ensures the realization of the sovereignty of the people, which is the basis of democracy. While the history of the concept of representation and political representation in the world is so old; women's participation in decision-making mechanisms as political representatives is 20. it corresponds to a period as close as a century to the present day. Although women's participation in political life will eventually be realized, the low number of female representatives in the parliaments of countries is a problem that still exists today. Although women's participation in political life has taken place earlier in Turkey than in many countries, the rate of women's participation in parliament as deputies is quite low. When the number of women member of parliaments is examined, it can be seen that there is an increasing graph, but this ratio is still insufficient. Since it can be characterized how strong democracy is with the equal participation and representation of the people, the fact that the number of female deputies is less than the number of male deputies means much more than a numerical data. Increasing the number of women representatives is of great importance both politically and socially. May June 24, 2018 and May 14, 2023 parliamentary elections held in Turkey, it is observed that the proportion of women representatives has increased gradually and even our provinces that have not elected women deputies have elected women representatives so far. In this study, using the qualitative research method, it will be evaluated how much opportunities political parties provide to women representative candidates in order to elect women deputies. The number of women deputies in the Grand National Assembly of Turkey is also examined through the duties and numbers of women representatives on national and international commissions, opportunities for women candidates to be nominated from the first place in a political party, and the number of women in the central boards of a political party; June May 24, 2018 and May 14, 2023 elections will be analyzed on a comparative basis. The aim of the study is to emphasize the need to maintain and increase this rising graph and to prevent women's incomplete representation in parliament