CNS Czasopisma Naukowe w Sieci
Not a member yet
16863 research outputs found
Sort by
Autonomia prawa w krytycznej teorii prawa
No full textThe subject of analysis in this article is the concept of the autonomy of law in critical legal theory. In my considerations, I refer to both traditional and contemporary understandings of legal autonomy. The central research hypothesis asserts that the concept of the autonomy of law in critical legal theory remains significant, although its understanding has undergone transformation. To provide context for the transformation of the understanding of autonomy, I begin with a brief commentary on the traditional, analytical approach to the autonomy of law as understood within the framework of legal theory and philosophy. The central focus of the article, however, is the analysis of the assumptions and fundamental conclusions of critical legal theory regarding the concept of autonomy of law. The purpose of the article is to examine how critical legal theory challenges and reinterprets the traditional understanding of the autonomy of law.
Przedmiotem analizy niniejszego artykułu jest koncepcja autonomii prawa w krytycznej teorii prawa. W swoich rozważaniach odnoszę się zarówno do tradycyjnych, jak i najnowszych sposobów rozumienia autonomii prawa. Główna hipoteza badawcza głosi, że pojęcie autonomii prawa w krytycznej teorii prawa jest nadal istotne, choć samo rozumienie tego pojęcia uległo transformacji. Gwoli nakreślenia tła transformacji rozumienia autonomii, rozpoczynam rozważania od krótkiego komentarza wobec – na gruncie teorii i filozofii prawa – tradycyjnego, czyli analitycznego pojmowania autonomii prawa. Momentem centralnym artykułu jest jednak analiza założeń oraz podstawowych konkluzji krytycznej teorii prawa względem tytułowego pojęcia. Celem artykułu i przedmiotem zainteresowania w drugiej jego części jest bowiem zbadanie tego, w jaki sposób krytyczna teoria prawa podważa oraz reinterpretuje tradycyjne rozumienie autonomii prawa.
 
Wiarygodność kryminalistycznych metod identyfikacji człowieka w świetle nauki i badań ankietowych
No full textForensic science and other scientific fields have developed numerous methods for human identification. These are used to determine and verify identity in criminal, civil, and administrative proceedings. The decision to select the appropriate method should enable reliable identification of a person or a corpse. Assessing the credibility of evidence is one of the criteria for assessing the probative value of evidence. Therefore, the procedural body should review expert opinions or identification results with this criterion in mind. Sources of information on this topic include empirical research, analysis of expert opinion practice, descriptions of research methodologies in the literature, and the expert himself who issues the opinion in a given case. Empirical research and analysis of investigative and judicial practice indicate that DNA identification is the most reliable method. The opinions of the surveyed students and science in this regard are consistent. Convergent assessments concern methods of human identification based on scent and presentation of person, which were assessed as unreliable. Students’ knowledge of human identification methods should be continually deepened and professionally updated. Only then will they be able to correctly assess the probative value of the results of identifying a person or body, thus minimizing the risk of a miscarriage of justice.Kryminalistyka oraz inne dziedziny naukowe wypracowały wiele metod identyfikacji człowieka. Są one stosowane na potrzeby ustalania oraz weryfikowania jego tożsamości na potrzeby zwyczajnych czynności prawnych, podejmowanych na co dzień, jak również na potrzeby postępowań karnych, cywilnych czy administracyjnych. Decyzja o wyborze odpowiedniej metody powinna umożliwić wiarygodną identyfikację osoby lub zwłok. Celem niniejszej publikacji jest przedstawienie zagadnienia problematyki wiarygodności metod identyfikacji człowieka z perspektywy nauki, jak i w świetle badań ankietowych przeprowadzonych na grupie studentów − potencjalnych przyszłych przedstawicieli zawodów prawniczych
Bezpieczeństwo studenckich imprez masowych
No full textThe paper analyses the safety rules for student mass events. To determine the content of this problem, three questions will be examined. Whether the act on the safety of mass events should be applied to such events, who can be their operator, and whether delegating them to a professional releases universities from liability for damages? The discussion will be structured as follows. First, the objective aspect will be discussed, followed by the subjective element, and then the principles of responsibility for student mass events. The findings indicate that such events must be carried out in accordance with the Act on the Safety of Mass Events, and their operator should be a university that cannot be exempt from liability for damages caused by such events simply because it has delegated the obligation to ensure safety to a professional.
Artykuł analizuje zasady bezpieczeństwa studenckich imprez masowych. W tym celu trzy pytania zostaną zbadane. Czy należy stosować ustawę o bezpieczeństwie imprez masowych do takich wydarzeń, kto może być ich organizatorem oraz czy ich powierzenie profesjonaliście zwalnia uczelnie z odpowiedzialności za szkody powstałe w ich czasie. Tak postawione pytania wymagały przyjęcia następującej struktury badań. W pierwszej kolejności zostanie omówiona strona przedmiotowa, następnie strona podmiotowa i w końcu zasady odpowiedzialności za studenckie imprezy masowe. Z ustaleń wynika, że takie wydarzenia muszą być realizowane pod rządami ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, ich organizatorem powinna być uczelnia, która nie może zwolnić się z odpowiedzialności za ich szkody tylko z tego powodu, że obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa powierzyła profesjonaliście.
 
Wykroczenia i przestępstwa anarchistyczne w świetle prawa austriackiego drugiej połowy XIX wieku
No full textAnarchism as a political activity developed in the second half of the 19th century. In the Austro-Hungarian Empire, the heyday of anarchist activity was in the 1880s and 1890s. This activity manifested itself in deed propaganda aimed at overthrowing the institutions of the state and introducing a stateless regime. To achieve this goal, anarchists committed crimes, misdemeanours and felonies. Among the most serious misdemeanours and crimes committed by anarchists were participation in secret societies or forbidden associations; concealment of members of societies; insulting the orders of the authorities; rioting and sedition; insulting the state-recognised church and religion; insulting the institutions of marriage, family and property; making public false and secret information; and illegally maintaining printing houses.
Anarchizm jako działalność polityczna rozwinął się w drugiej połowie XIX wieku. W Cesarstwie Austro‑Węgierskim rozkwit działalności anarchistycznej przypadał na lata osiemdziesiąte i dziewięćdziesiąte XIX wieku. Działalność ta przejawiała się w propagandzie czynu mającej na celu obalenie instytucji państwa i wprowadzenie ustroju bezpaństwowego. Dla realizacji tego celu anarchiści dopuszczali się zbrodni, wykroczeń i przestępstw. Do najpoważniejszych wykroczeń i zbrodni popełnianych przez anarchistów należały uczestnictwo w towarzystwach tajemnych lub związkach zakazanych, zatajenie członków towarzystw; znieważenie zarządzeń władz; zbiegowisko i podburzanie; obraza uznanego w państwie kościoła i religii; znieważanie instytucji małżeństwa, rodziny i własności; upublicznianie nieprawdziwych i tajnych informacji; nielegalne utrzymywanie drukarni.
 
Pomoc publiczna — granice kompetencji państw członkowskich do wspierania przedsiębiorców ze środków publicznych
No full textModele wieloletniego planowania budżetowego w prawie Unii Europejskiej oraz w państwach członkowskich
No full textPrzystąpienie Polski do ścisłego mechanizmu współpracy Prokuratury Europejskiej w świetle bezpieczeństwa unijnych finansów
No full text
