National and Kapodistrian University of Athens
Pergamos : Unified Institutional Repository / Digital Library Platform of the National and Kapodistrian University of AthensNot a member yet
249632 research outputs found
Sort by
Αυτοαπασχόληση και κοινωνική προστασία. Η περίπτωση των διαδοχικών μεταβολών των ασφαλιστικών εισφορών των αυτοαπασχολουμένων στην Ελλάδα
No full textΗ παρούσα μελέτη εξετάζει την κοινωνική προστασία των αυτοαπασχολούμενων στην Ελλάδα, εστιάζοντας στον ρόλο των ασφαλιστικών εισφορών και στις διαδοχικές μεταρρυθμίσεις του τρόπου υπολογισμού τους κατά την τελευταία δεκαετία. Αφετηρία της ανάλυσης αποτελεί η διαπίστωση ότι οι μεταβολές στον κόσμο της εργασίας και η διεύρυνση των ευέλικτων και άτυπων μορφών απασχόλησης ανέδειξαν τα όρια των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης που σχεδιάστηκαν με σημείο αναφοράς τη μισθωτή εργασία, δημιουργώντας ιδιαίτερες προκλήσεις για τους αυτοαπασχολούμενους. Η μελέτη προσεγγίζει τις ασφαλιστικές εισφορές όχι απλώς ως τεχνικό μηχανισμό χρηματοδότησης, αλλά ως κεντρικό θεσμικό εργαλείο κοινωνικής προστασίας, μέσω του οποίου υλοποιούνται θεμελιώδεις αρχές της κοινωνικής ασφάλισης, όπως η ισότητα, η αναλογικότητα, η κοινωνική αλληλεγγύη και η βιωσιμότητα. Στο πλαίσιο αυτό, εξετάζεται η ιστορική εξέλιξη του ελληνικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης και εξετάζονται συγκριτικά οι μεταρρυθμίσεις των ν. 4387/2016, ν. 4578/2018 και ν. 4670/2020. Μέσω συνδυασμού νομικής και εμπειρικής ανάλυσης, αξιολογείται ο τρόπος με τον οποίο τα διαφορετικά μοντέλα υπολογισμού εισφορών επηρεάζουν την επιβάρυνση, την πρόσβαση στην κοινωνική προστασία και τα κίνητρα συμμόρφωσης των αυτοαπασχολούμενων. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι οι διαδοχικές μεταρρυθμίσεις παράγουν διαφοροποιημένα αποτελέσματα κοινωνικής προστασίας και αναδεικνύουν εντάσεις μεταξύ κοινωνικής δικαιοσύνης, εισφοροδοτικής συμμόρφωσης και βιωσιμότητας του συστήματος.This study examines the social protection of the self-employed in Greece, focusing on the role of social insurance contributions and the successive reforms of their calculation method over the past decade. Structural changes in the labour market, alongside the expansion of flexible, non-standard and hybrid forms of work, have exposed the limitations of social security systems originally designed around standard wage employment, placing the self-employed in a comparatively more vulnerable position. The study approached social insurance contributions not merely as a technical financing mechanism, but as a central institutional instrument through which fundamental principles of social security are implemented, including equality, proportionality, social solidarity and system sustainability. Within this framework, the historical evolution of the Greek social insurance system is examined, and a comparative analysis is conducted of the reforms introduced by Laws 4387/2016. 4578/2018 and 4670/2020. Combining legal analysis with empirical assessment, the study evaluates how different contribution models affect the level of financial burden, access to social protection and compliance incentives for self-employed workers across different income levels. The findings demonstrate that the successive reforms produce differentiated outcomes in terms of social protection and reveal persistent tensions between social justice, contribution compliance and the long-term sustainability of the social insurance system
Το έσω 1/3 (εν/τρίτο) του επιγονατιδικού τένοντα ως μόσχευμα στην πλαστική του προσθίου χιαστού συνδέσμου του γόνατος
No full textΗ παρούσα διδακτορική διατριβή αξιολογεί τα μακροχρόνια κλινικά και ακτινολογικά αποτελέσματα της πλαστικής του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου με τη χρήση του έσω 1/3 του επιγονατιδικού τένοντα. H ανάλυση ανέδειξε σημαντική μείωση του μεγέθους του MRI σήματος του ελλείμματος στη θέση του δότη ήδη από ~ 8 μήνες μετεγχειρητικά ενώ ~17 έτη μετά την επέμβαση οι ασθενείς παρουσιάζουν χαμηλή επίπτωση πρόσθιου άλγους γόνατος, εξαιρετική πρόσθιο-οπίσθια σταθερότητα, βαθμολογία IKDC πάνω από τον μέσο όρο ηλικίας για ~ 6 στους 10 συμμετέχοντες, «αποδεκτή κατάσταση συμπτωμάτων» για το 75-80% του δείγματος και χαμηλά ποσοστά οστεοαρθρίτιδας.This dissertation evaluates the long-term clinical and radiographic outcomes of anterior cruciate ligament reconstruction using the medial 1/3 of the patellar tendon. The analysis revealed a significant reduction in the size of the MRI signal of the donor site defect as early as ~8 months postoperatively, whilst ~17 years after the index operation patients show low incidence of anterior knee pain, excellent anteroposterior stability, IKDC score above age average for ~6 out of 10 participants, “acceptable symptom state” for 75-80% of the sample, and low osteoarthritis scores
Ο Ρόλος και η Σημασία του Υπουργείου Οικονομικών στα χρόνια της Κρίσης
No full textΤο Υπουργείο Οικονομικών βρίσκεται στον πυρήνα των δραστηριοτήτων των λειτουργιών του Κράτους, καθώς είναι αρμόδιο για τον σχεδιασμό, την υλοποίηση και την παρακολούθηση της δημοσιονομικής πολιτικής. Η εκδήλωση της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης του 2008 οδήγησε σε μία μεγάλου μεγέθους και έκτασης οικονομική κρίση στην Ελλάδα, η οποία με τη σειρά της είχε ως επακόλουθο την ένταξη της χώρας σε μία περίοδο ραγδαίας οικονομικής προσαρμογής διαμέσου της εφαρμογής τριών διαδοχικών προγραμμάτων οικονομικής προσαρμογής. Ο κυριότερος φορέας υλοποίησης των αλλαγών που απαιτούνταν για την έξοδο της χώρας από την κρίση ήταν το Υπουργείο Οικονομικών. Ως εκ τούτου, η παρούσα διδακτορική διατριβή εστιάζει στον ρόλο του ελληνικού Υπουργείου Οικονομικών κατά την περίοδο της ελληνικής κρίσης και το κύριο ερευνητικό ερώτημα που επιχειρείται να απαντηθεί είναι εάν κατά το διάστημα εφαρμογής των τριών προγραμμάτων οικονομικής προσαρμογής, ήτοι τα έτη 2010-2018, ενισχύθηκε ο ρόλος του Υπουργείου Οικονομικών έναντι λοιπών φορέων, αξιοποιώντας τη θεωρία του νεοθεσμισμού.The Ministry of Finance is at the core of the activities of the State's functions, as it is responsible for the planning, implementation and monitoring of fiscal policy. The outbreak of the global financial crisis of 2008 led to a large-scale and extensive economic crisis in Greece, which in turn resulted in entering a period of rapid economic adjustment through the implementation of three successive economic adjustment programs. The main implementing body for the changes required to overcome the crisis was the Ministry of Finance. Therefore, this doctoral thesis focuses on the role of the Greek Ministry of Finance during the Greek crisis and the main research question that is attempted to be answered is whether during the implementation of the three economic adjustment programs, namely in the years 2010-2018, the role of the Ministry of Finance was strengthened vis-à-vis other bodies, under the theory of neo-institutionalism
Μελέτη της επίδρασης επιφάνειο-δραστικοποιημένων νανοσφαιρών, νανοδισκίων και νανοράβδων στη θερμοδυναμική σταθερότητα, την τάξη και τις ηλεκτρο-οπτικές ιδιότητες νανοδομημένων νηματικών υγροκρυσταλλικών υλικών
No full textΗ πρόσφατη ανακάλυψη της ελικο-κωνικής (twist-bend) νηματικής φάσης (N_tb), αποτελεί ορόσημο στην επιστήμη των υγρών κρυστάλλων. Αχειρόμορφα μόρια οργανώνονται σε μια ελικοκωνική δομή σχηματίζοντας χειρόμορφες περιοχές. Με βήμα έλικας της τάξης των μερικών νανομέτρων και τάχιστη απόκριση στο ηλεκτρικό πεδίο, η N_tb-φάση προσφέρεται για εφαρμογές στη φωτονική, αισθητήρες, ηλεκτρο-οπτικές διατάξεις, μεταϋλικά. Τα τελευταία δέκα χρόνια, έχει μελετηθεί μεγάλος αριθμός μεσογόνων μορίων, καθώς και μείγματα αυτών, που εμφανίζουν την Ntb-φάση, όμως, δεν έχει διερευνηθεί η επίδραση νανοσωματιδίων στην δομή και τις ιδιότητές της. Στην παρούσα διπλωματική διατριβή μελετάται για πρώτη φορά η επίδραση νανοσωματιδίων (ΝΣ) διαφορετικής γεωμετρίας και χημικής σύνθεσης στη θερμοδυναμική και στις ηλεκτρο-οπτικές ιδιότητες του υγρού κρυστάλλου CB9CB, ο οποίος εμφανίζει την αχειρόμορφη νηματική φάση (N_u) και την N_tb-φάση σε μεγάλο θερμοκρασιακό εύρος. Παρασκευάστηκαν και μελετήθηκαν - συναρτήσει της θερμοκρασίας, του κλάσματος μάζας των ΝΣ και του ηλεκτρικού πεδίου - νανοσύνθετα συστήματα του CB9CB με νανοκυλίνδρους υδροξυαπατίτη (HAp), νανοπλακίδια CuFeS_2 και κβαντικές τελείες CdSe/ZnS. Στα πειραματικά διαγράμματα φάσης όλων των υβριδικών συστημάτων εμφανίζεται αξιοσημείωτη μείωση των θερμοκρασιών αλλαγής φάσης. Στην N_u-φάση των υβριδικών συστημάτων με κβαντικές τελείες και νανοπλακίδια, η τάση κατωφλίου (V_th) της μετάβασης 2ης τάξης του Fréedericksz και οι χαρακτηριστικοί χρόνοι απόκρισης αυξάνονται σε σύγκριση με τον καθαρό υγρό κρύσταλλο. Στο σύστημα CB9CB-HAp, η V_th μειώνεται. Στην N_tb-φάση η μετάβαση εμφανίζει βρόγχο υστέρησης, δηλαδή γίνεται 1ης τάξης, ενώ η V_th αυξάνεται κατά μια τάξη μεγέθους για όλα τα συστήματα. Η ανάλυση της V_th, με ένα φαινομενολογικό μοντέλο που αναπτύξαμε, έδωσε μια εκτίμηση της ελαστικής σταθεράς της ελικο-κωνικής δομής η οποία δεν καταστρέφεται κατά την δομική μετάβαση. Από τις μετρήσεις διπλοθλαστικότητας, υπολογίστηκε η παράμετρος τάξης προσανατολισμού όλων των υβριδικών συστημάτων και στις δύο νηματικές φάσεις, και διερευνήθηκε η εξάρτηση από την παρουσία ΝΣ του κρίσιμου εκθέτη β καθώς και της κωνικής γωνίας θ της νανο-έλικας. Επιπλέον, διερευνήθηκε ο ρόλος του μεγέθους των κβαντικών τελειών στις ιδιότητες της N_u-φάσης του υγρού κρυστάλλου 8CB, μετρήθηκε η ενέργεια αγκυροβόλησης στις κβαντικές τελείες καθώς και στις επιφάνειες της κυψελίδας. Τέλος, διερευνήθηκε η επίδραση του πάχους της κυψελίδας στις ηλεκτρο-οπτικές ιδιότητες των δύο νηματικών φάσεων.The recent discovery of the twist-bend nematic phase (N_tb) is regarded as a significant milestone in the field of liquid crystal research. Achiral molecules spontaneously self-organize into a twist-bend structure, forming chiral helical domains. With a nanoscale pitch and ultrafast response to electric fields, the N_tb-phase shows great potential for applications in photonics, sensors, electro-optical devices, and metamaterials. Over the past decade, a large number of mesogenic compounds and mixtures displaying the N_tb-phase have been synthesized and investigated. In contract, the impact of nanoparticles on the microstructure and the properties of this phase has not been explored. This thesis investigates, for the first time, the effect of nanoparticle’s geometry and chemical composition on the thermodynamic and electro-optical properties of the liquid crystal CB9CB, which exhibits the achiral nematic phase (N_u) and the N_tb-phase over a wide temperature range. Nanocomposites of CB9CB with hydroxyapatite (HAp) nanorods, CuFeS_2 nanoplatelets and CdSe/ZnS quantum dots were prepared and studied as a function of temperature, nanoparticle mass fraction and electric field. The phase diagrams of all hybrid systems show a significant decrease in the phase transition temperatures. In the N_u-phase of the nanocomposites with quantum dots and nanoplatelets, the voltage threshold (V_th) of the Fréedericksz second-order transition and the switching times increase compared to the pure liquid crystal, whereas in the CB9CB-HAp system, V_th decreases. In the N_tb-phase, the transition exhibits a hysteresis loop; it becomes a first-order transition, while V_th increases by an order of magnitude for all systems. The analysis of Vth, using a phenomenological model we developed, estimated the elastic constant of the heliconical structure, which is not destroyed during the structural transition. From the birefringence measurements, the orientational order parameter of all hybrid systems, in both nematic phases, was calculated, and the dependance of the critical exponent β and the conical angle θ of the nanohelix on the nanoparticle’s presence was investigated. Furthermore, the role of the quantum dots’ size in the properties of the N_u-phase of the liquid crystal 8CB was investigated and the anchoring energy at the quantum dots, as well as, the cell surfaces was measured. Finally, the effect of cell thickness on the electro-optical properties of the two nematic phases was investigated
Αναγνώριση μέσω αφής περίγλυφων γραφικών μεταβλητού ύψους κουκκίδας από άτομα με τύφλωση
No full textΤο κύριο ερευνητικό θέμα της παρούσας διατριβής είναι η διερεύνηση της ακρίβειας ταξινόμησης, του βαθμού δυσκολίας και της ταχύτητας των χρηστών με αναπηρία όρασης σε δοκιμές προσδιορισμού υφών απτικών γραφικών με εστιγμένες γραμμές και εστιγμένες τετράγωνες περιοχές χωρίς σημασιολογία που π αράγονται σ ε ο κτώ ύ ψη κουκκίδας και σε δύο πυκνότητες κουκκίδας. Οι υφές αυτές δημιουργήθηκαν από έναν περιγλυφιτή Tiger VP200 σε πυκνότητες 20 και σε 10 dpi αντίστοιχα. Επιπλέον, στο πλαίσιο της παρούσας έρευνας περιγράφτηκε και ο κατάλληλος συνδυασμός των υψών κουκκίδας που φαίνεται να συνιστούν το καλύτερο επίπεδο απτικής αναγνώρισης από χρήστες με τύφλωση. Συνολικά, η παρούσα διατριβή αναπτύχθηκε σε δύο φάσεις. Στην πρώτη διερευνήθηκαν τα επίπεδα διάκρισης υφών γραφικών σε συνάρτηση με το ύψος και την πυκνότητα κουκκίδων από χρήστες που είχαν τύφλωση. Η φάση αυτή χαρακτηρίστηκε ως πιλοτική και πλαισιώθηκε από τις ακόλουθες δράσεις με αντίστοιχα συμπεράσματα: α) καταγράφτηκε ο βαθμός διακριτότητας ύψους και πυκνότητας κουκκίδας χρησιμοποιώντας οκτώ ύψη κουκκίδων υπό τη μορφή εστιγμένων γραφικών με γραμμές και τετράγωνα. Παρατηρήθηκε ότι οι συμμετέχοντες που είχαν αναπηρία όρασης δεν αναγνώριζαν και τα οχτώ ύψη με τον ίδιο βαθμό ακρίβειας και ότι έχουν προτίμηση προς ένα υποσύνολο υφών και, ειδικότερα, στις υφές που έχουν δημιουργηθεί με τα χαμηλότερα ύψη κουκίδων ανεξάρτητα της πυκνότητάς τους, β) διαπιστώθηκαν τα επίπεδα σύγχυσης ως προς το προτιμώμενο υποσύνολο υφών από τους συμμετέχοντες, όταν οι υφές αυτές συνδυάστηκαν για τη δημιουργία απτικών γραφικών και γ) ο συνδυασμός δομής της παρουσίασης των υφών σε τυχαία ή ταξινομημένη διάταξη και η πυκνότητα απεικόνισης των κουκκίδων φάνηκε να επηρεάζουν σημαντικά την αναγνώρισή τους από τους χρήστες. Στη δεύτερη φάση διερευνήθηκε η συνέπεια διάκρισης υφών και αναζήτηση μοτίβων αναγνώρισης σε συγκεκριμένα υποσύνολα υφών σε συνάρτηση με το ύψος και την πυκνότητα κουκκίδων. Η φάση αυτή αποτέλεσε την κύρια φάση της έρευνας και από τα σχετικά πειράματα αναδείχθηκε ότι η συμπεριφορά των χρηστών ως προς την αναγνώριση των υφών εστιγμένων γραφικών ήταν παρόμοια και ως προς τον προσδιορισμό των καλύτερων υφών που αναγνωρίζονται – δηλαδή την επικράτηση των καλύτερων τεσσάρων υφών– αλλά και στη φάση της επικύρωσης. Επιβεβαιώθηκε ότι οι υφές που γίνονται ευκολότερα αντιληπτές είναι αυτές που παράγονται από τα χαμηλότερα ύψη κουκίδας και όσο αυξάνεται το ύψος της κουκίδας, μεγαλώνει και ο βαθμός σύγχυσης. Συνολικά, η παρούσα διατριβή φιλοδοξεί να προτείνει μια καινοτόμο προσέγγιση ενός πρωτοκόλλου χρήσης των υφών σε απτικά εστιγμένα γραφικά που παράγονται σε διαφορετικά ύψη και διαφορετικές πυκνότητες κουκκίδας από περιγλυφητές / εκτυπωτές braille και με αυτόν τον τρόπο να συμβάλει στην βελτίωση της πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία όρασης σε καλύτερη εκπαίδευσή τους στις θετικές επιστήμες, αλλά και στην καλύτερη συμπερίληψή τους κατά την εκπαιδευτική διαδικασία.The main research objective of this dissertation is the investigation of classification accuracy, task difficulty, and response speed of users with visual impairment in texture identification tests using tactile graphics which were consisted of embossed lines and embossed square areas without semantic content. These textures were created by an advanced braille embosser, a Tiger VP200, and consisted of embossed dotted lines and square areas produced at eight levels of dot heights combined with two versions of densities ( 10 and 20 dpi, respectively). Furthermore, within the framework of this study, the appropriate combination of dot heights that appears to constitute the optimal level of tactile recognition for users who are blind was determined. Overall, the present dissertation was developed in two phases. In the first phase, the levels of texture discrimination in terms of dot height and density were investigated among participants who were blind. This phase was characterized as pilot and included the following activities and corresponding outcomes: a) the degree of discriminability of dot height and density was recorded using a spectrum of eight dot heights in the form of embossed graphics consisted of lines and squares. It was observed that participants with visual impairment did not recognize all eight heights with the same level of accuracy and showed a preference for a subset of textures— specifically, those created with lower dot heights regardless of their density, b) levels of confusion were identified within the preferred subset of textures when these textures were combined to create tactile graphics, and c) the combination of the texture presentation structure ( random or ordered arrangement) combined with the dot density was found to significantly affect recognition performance. In the second phase, the consistency of texture discrimination and the identification of recognition patterns were investigated within specific subsets of textures as a function of dot height and dot density. This phase constituted the main research phase, and the related experiments demonstrated that users’ behavior regarding the recognition of embossed graphic textures was consistent, both in identifying the best- recognized textures— namely, the four most distinct textures— and during the validation stage. It was confirmed that the textures most easily perceived are those produced with the lowest dot heights, and it seems that as the dot height increases, the degree of confusion also increases. In conclusion, this dissertation aims to propose an innovative approach to a protocol for the use of textures in tactile embossed graphics produced at varying dot heights and densities by braille embossers/ printers. In doing so, it seeks to improving access to science education and fostering more effective inclusion for learners with visual impairment
Ερμηνευτικός σχολιασμός των ποιημάτων Culex, Copa, Moretum, Dirae και Lydia της Appendix Vergiliana
No full textΑντικείμενο αυτής της διδακτορικής διατριβής είναι η εκπόνηση ενός ερμηνευτικού υπομνήματος τύπου running commentary για πέντε ποιήματα της Appendix Vergiliana: τα Culex, Copa, Moretum, Dirae και Lydia. Ο στόχος της εργασίας αυτής είναι αφενός η ανάδειξη της ερμηνευτικής πυκνότητας των κειμένων αυτών και της πολύπλοκης σχέσης τους με την ελληνική και ρωμαϊκή λογοτεχνική παράδοση, αφετέρου η σημαντική συμβολή τους στη λατινική ποιητική, στη διακειμενικότητα και στη δυναμική των λογοτεχνικών ειδών στην ύστερη Δημοκρατία και στην πρώιμη Αυτοκρατορία. Η εργασία αποτελείται από την Εισαγωγή και τέσσερα κεφάλαια. Στην Εισαγωγή παρουσιάζονται συνοπτικά τα ζητήματα πατρότητας και χρονολόγησης των υπό εξέταση ποιημάτων της Appendix Vergiliana. Στη συνέχεια ακολουθούν τέσσερα κεφάλαια. Το πρώτο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στον Culex, το δεύτερο στην Copa, το τρίτο στο Moretum και στο τέταρτο εξετάζονται από κοινού οι Dirae και η Lydia, έργα τα οποία σκόπιμα διαβάζονται ως συγκοινωνούντα ποιητικά δοχεία.The present dissertation undertakes the composition of an interpretative running commentary on five poems of the Appendix Vergiliana: the Culex, Copa, Moretum, Dirae, and Lydia. The study seeks, first, to foreground the hermeneutic density of these texts and to elucidate the intricate modes of their engagement with both Greek and Roman literary traditions. Secondly, it aims to reassess their position within Latin literary culture by demonstrating their substantial contribution to Latin poetics, intertextual practice, and the fluidity of generic boundaries in the Late Republic and the Early Empire. The dissertation is structured as follows. The Introduction provides a critical overview of the longstanding debates concerning authorship and dating within the corpus of the Appendix Vergiliana. Four chapters follow: the first is devoted to the Culex, the second to the Copa, the third to the Moretum, while the fourth examines the Dirae and the Lydia conjointly, proposing a reading that treats them as mutually illuminating poetic constructs
Χτίζοντας Αυτονομία και Κίνητρο. Ο στρατηγικός ρόλος των προπονητών (managers) στην ανάπτυξη αθλητών καλαθοσφαίρισης.
No full textΣκοπός: Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση εξετάζει τον στρατηγικό ρόλο των προπονητών managers (τεχνικών διευθυντών) στην ανάπτυξη αθλητών καλαθοσφαίρισης, μέσω της οικοδόμησης αυτονομίας και κινήτρου, στο πλαίσιο της Θεωρίας Αυτοπροσδιορισμού (Self- Determination Theory, SDT). Μεθοδολογία: Συγκεντρώθηκαν ποσοτικές, ποιοτικές και μικτές μελέτες, σε επαγγελματικό επίπεδο καλαθοσφαίρισης και συναφή ομαδικά αθλήματα. Η μεθοδολογία περιέλαβε αναζήτηση σε βάσεις δεδομένων για έρευνες που εστιάζουν στις αυτόνομες υποστηρικτικές πρακτικές των προπονητών και την επίδρασή τους στο κίνητρο, την απόδοση και την εξέλιξη των αθλητών. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα, υπογραμμίζουν ότι η υποστήριξη της αυτονομίας των αθλητών από τους προπονητές, συνδέεται σταθερά με υψηλότερα επίπεδα εσωτερικής παρακίνησης, καλύτερη ικανοποίηση των βασικών ψυχολογικών αναγκών (αυτονομία, ικανότητα, συναναστροφή) και βελτιωμένες αγωνιστικές και ψυχοκοινωνικές εκβάσεις για τους αθλητές. Αντίθετα, οι ελεγκτικές/αυταρχικές συμπεριφορές, συσχετίζονται με χαμηλότερη ποιότητα κινήτρων, αυξημένη κόπωση και τάσεις εγκατάλειψης. Ποιοτικές μελέτες αναδεικνύουν τις στρατηγικές που εφαρμόζουν επιτυχημένοι προπονητές, όπως η παροχή επιλογών, η ανάθεση ευθυνών στους παίκτες και η δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης και πώς αυτές ενισχύουν την αυτονομία και το πάθος των αθλητών για βελτίωση. Οι μικτές προσεγγίσεις παρέχουν συμπληρωματικά ευρήματα, δείχνοντας ότι ενώ οι προπονητές αναγνωρίζουν τα οφέλη της αυτονομίας, αντιμετωπίζουν παράλληλα προκλήσεις στην εφαρμογή τέτοιων πρακτικών. Συνολικά, από τα στοιχεία της έρευνας τεκμαίρεται ότι οι προπονητές managers, διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στη δημιουργία υποστηρικτικού περιβάλλοντος που προάγει το αυτοκαθοριζόμενο κίνητρο και την πολύπλευρη ανάπτυξη των αθλητών καλαθοσφαίρισης. Προτείνονται πρακτικές κατευθύνσεις, όπως η εκπαίδευση των προπονητών σε αρχές της Θεωρίας Αυτοκαθορισμού, καθώς και πεδία για μελλοντική έρευνα (π.χ. παρεμβάσεις σε επαγγελματικές ομάδες), με στόχο τη βέλτιστη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού των αθλητών σε υψηλό επίπεδο.οχ
Διαχείριση Κινδύνων σε Κολυμβητικές Δεξαμενές. Μελέτη Περίπτωσης Ολυμπιακό Κέντρο Υγρού Στίβου Αθήνας - Ο.Α.Κ.Α
No full textΣκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του αντιλαμβανόμενου βαθμού κινδύνου και του αισθήματος ασφάλειας των χρηστών στο κολυμβητήριο του Ολυμπιακού Κέντρου Υγρού Στίβου του Ο.Α.Κ.Α., εστιάζοντας σε τρεις βασικούς παράγοντες: (α) τον ανθρώπινο παράγοντα, (β) τις εγκαταστάσεις και τον εξοπλισμό, (γ) την οργάνωση της δραστηριότητας. Παράλληλα, διερευνήθηκε η αξιολόγηση της υγειονομικής κατάστασης, της λειτουργικότητας και ο βαθμός συμμόρφωσης του Ολυμπιακού Κέντρου Υγρού Στίβου του Ο.Α.Κ.Α προς το ισχύον νομοθετικό και υγειονομικό πλαίσιο. Μεθοδολογία: Η παρούσα μελέτη περίπτωσης, ακολούθησε ποσοτική ερευνητική προσέγγιση με τη χρήση ερωτηματολογίου, το οποίο απαντήθηκε από Ν=101 ενήλικες χρήστες του κεντρικού κολυμβητηρίου του Ο.Α.Κ.Α., που αποτέλεσαν το δείγμα ευκολίας της έρευνας. Για την αναγνώριση και αξιολόγηση των κινδύνων αξιοποιήθηκαν το Διάγραμμα Ishikawa (Fishbone Diagram), η Μήτρα Κινδύνων (Risk Matrix) και το Δελτίο Ελέγχου Κολυμβητικής Δεξαμενής (Checklist) των Ολυμπιακών Αγώνων «Αθήνα 2004». Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας και τα αποτελέσματα αναλύθηκαν με περιγραφική στατιστική. Αποτελέσματα: Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι η συνολική λειτουργία του κολυμβητηρίου αξιολογείται ως «ικανοποιητική», ωστόσο εντοπίζονται σημαντικά περιθώρια βελτίωσης. Οι χρήστες εκφράζουν αυξημένες ανησυχίες σχετικά με την επάρκεια της επιτήρησης, την αναλογία προσωπικού προς αθλούμενους, τη συντήρηση του εξοπλισμού και τη συνεπή εφαρμογή των κανονισμών ασφαλείας. Παράλληλα, διαπιστώνεται υψηλό ποσοστό αβεβαιότητας αναφορικά με τις διαδικασίες ελέγχου, τα πρωτόκολλα έκτακτης ανάγκης και την εκπαίδευση του προσωπικού, γεγονός που υποδηλώνει ανάγκη για ενίσχυση της ενημέρωσης και της επικοινωνίας των πρακτικών ασφάλειας.Purpose: The purpose of this study was to investigate the perceived level of risk and sense of safety among users of the Olympic Aquatic Center swimming pool at the Olympic Athletic Center of Athens (OAKA), focusing on three key factors: (a) the human factor, (b) the facilities and equipment, (c) the organization of conducting the activity. At the same time, the assessment of the health status, functionality, and degree of compliance of the Olympic Aquatics Center of OAKA with the current legislative and health framework was investigated. Methodology: The present case study followed a quantitative research approach using a questionnaire, which was administered to a convenient sample of N=101 adult users of the OAKA central swimming pool. The Ishikawa Diagram (Fishbone Diagram), the Risk Matrix, and the Swimming Pool Checklist from the 2004 Athens Olympic Games were used to identify and assess the risks. Data collection was carried out via an electronic platform and the results were analyzed using descriptive statistics. Results: The findings show that the overall operation of the swimming pool is rated as "satisfactory," but there is significant room for improvement. Users express increased concerns about the adequacy of supervision, the ratio of staff to athletes, equipment maintenance, and consistent enforcement of safety regulations. At the same time, there is a high degree of uncertainty regarding control procedures, emergency protocols, and staff training, which indicates a need to improve information and communication regarding safety practices
Αποκλιμάκωση αντιβιοτικής αγωγής σε ασθενείς με ουδετεροπενικό πυρετό
No full textΣτην παρούσα εργασία πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας απο το χρονικό διάστημα 2015-2025 πάνω στην αποκλιμάκωση της αντιβιοτικής σε ασθενείς με ουδετεροπενικό πυρετό.The present paper is a review of the studies that were performed on the de-escalation of antibiotic treatment in patients with neutropenic fever during the period 2015-2025
Space-Age DevOps: Integrating ESA’s NanoSat MO Framework with Kubernetes for Seamless Satellite Operations
No full textΟ συνεχώς εξελισσόμενος τομέας της εξερεύνησης του διαστήματος απαιτεί καινοτόμες τεχνικές προσεγγίσεις στις δορυφορικές αποστολές. Ενώ οι εξελίξεις στην εποχή του «Νέου Διαστήματος» και των μικροδορυφόρων προσφέρουν μοναδικά πλεονεκτήματα, όπως μειωμένο κόστος και ταχύτερους κύκλους ανάπτυξης, παρουσιάζουν επίσης λειτουργικές προκλήσεις που απαιτούν εκσυγχρονισμό συστημάτων και αυξημένη αυτοματοποίηση στο ίδιο επίπεδο με τα επίγεια υπολογιστικά συστήματα. Εξετάζουμε τους λειτουργικούς περιορισμούς που ενυπάρχουν στις σύγχρονες αποστολές μικρών δορυφόρων, οι οποίες, παρά την αξιοποίηση τυποποιημένων προγραμματιστικών εργαλειών όπως το NanoSat MO Framework (NMF) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) στο πλαίσιο των πρωτοκόλλων της Συμβουλευτικής Επιτροπής για τα Διαστημικά Συστήματα Δεδομένων (CCSDS), δεν διαθέτουν την ευελιξία και τον αυτοματισμό των σύγχρονων επίγειων συστημάτων. Συγκεκριμένα, η παρούσα διπλωματική παρουσιάζει μια πρωτοποριακή μεθοδολογία που αξιοποιεί τη δύναμη του Kubernetes για να μετατρέψει τις δορυφορικές αποστολές σε ευέλικτες και αποτελεσματικές προσπάθειες, καθιστώντας δυνατό το edge computing απευθείας στο διάστημα. Βασικές αρχές αποτελούν ο καταμερισμός των προγραμματιστικών λειτουργιών και η θέσπιση τυποποιημένων κατευθυντήριων γραμμών για την ανάπτυξη λογισμικού. Για τον σκοπό αυτό, η παρούσα εργασία παρουσιάζει μια λεπτομερή μεθοδολογία για τον συνδυασμό του NMF με την πλατφόρμα Kubernetes για container orchestration, επιτρέποντας έτσι μια σύγχρονη προσέγγιση στο διάστημα που βασίζεται στις αρχές του DevOps. Αυτή η μετάβαση αντιπροσωπεύει όχι μόνο μια λειτουργική βελτίωση αλλά και μια αρχιτεκτονική μετατόπιση, από μια παραδοσιακή Service Oriented Aρχιτεκτονική σε ένα πλήρως containerized microservice μοντέλο. Τα αποτελέσματα που ελήφθησαν καταδεικνύουν μια παραδειγματική αλλαγή στις λειτουργίες δορυφόρων. Οι διαστημικές αποστολές με ενσωματωμένο το Kubernetes και το NanoSat MO Framework επιδεικνύουν βελτιωμένη ευελιξία, επεκτασιμότητα, δυνατότητα διαχείρισης και αξιοπιστία, ενώ παράλληλα συμμορφώνονται με τα πρότυπα CCSDS. Είναι σημαντικό ότι αυτός ο μετασχηματισμός επιτρέπει την επεξεργασία δεδομένων στο διάστημα, κατά τα πρότυπα του edge computing, αντί να βασιζόμαστε αποκλειστικά σε επίγειες υποδομές. Αυτό μειώνει την καθυστέρηση στις επικοινωνίες, βελτιστοποιεί τη χρήση εύρους ζώνης και υποστηρίζει πιο αυτόνομες και ανθεκτικές λειτουργίες αποστολών. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διπλωματική εργασία οραματίζεται την εφαρμογή των αρχών του DevOps στην εποχή του διαστήματος. Το χάσμα μεταξύ των παραδοσιακών λειτουργιών των δορυφόρων και των σύγχρονων πρακτικών DevOps μπορεί να γεφυρωθεί, εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή εξερεύνησης του διαστήματος.The ever-evolving field of space exploration demands innovative approaches to satellite mission operations. While developments within the “New Space” and small satellites era offer unique advantages, including reduced costs and faster development cycles, they also present operational challenges that require system modernization and increased automation at par with advances in general software engineering. We address the operational limitations inherent in contemporary small satellite missions, which, despite leveraging standardized frameworks like the European Space Agency’s (ESA) NanoSat MO Framework (NMF) under the Consultative Committee for Space Data Systems (CCSDS) protocols, lack the agility and automation of modern terrestrial systems. In particular, this thesis presents a pioneering methodology that leverages the power of Kubernetes container orchestrator to transform satellite missions into agile and efficient endeavors, enabling edge computing capabilities directly in space. Driving principles entail modularizing functionalities and establishing standardized guidelines for software development and deployment. To this end, this thesis presents a detailed methodology for integrating NMF with the Kubernetes container orchestration platform, thereby enabling a modern DevOps-driven approach to satellite mission operations. This transition represents not only an operational enhancement but also an architectural shift, from a traditional Service Oriented Architecture (SOA) to a fully containerized, microservice-based model. Results obtained demonstrate a paradigm shift in satellite operations. Kubernetes-powered space missions utilizing the NanoSat MO Framework could exhibit improved flexibility, scalability, observability and reliability, all while complying with CCSDS standards. Importantly, this transformation also enables edge computing capabilities onboard satellites, allowing data to be processed in space rather than relying solely on ground-based infrastructure. This reduces communication latency, optimizes bandwidth usage, and supports more autonomous and resilient mission operations. In context, this thesis envisions a space-age DevOps era; the gap between traditional satellite operations and modern DevOps practices can be bridged, ushering in a new era of space exploration