National and Kapodistrian University of Athens
Pergamos : Unified Institutional Repository / Digital Library Platform of the National and Kapodistrian University of AthensNot a member yet
249632 research outputs found
Sort by
Environment-Gene Interactions Shaping Socio-Cognitive Behaviours During DevelopmentEnvironment-Gene Interactions Shaping Socio-Cognitive Behaviours During Development
No full textΕίναι γνωστό ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες παίζουν έναν πολύπλοκο και αλληλεξαρτώμενο ρόλο μαζί με τους γενετικούς παράγοντες στη διαμόρφωση της συμπεριφοράς. Στο πλαίσιο αυτής της αλληλεπίδρασης, τα ζώα έχουν την ικανότητα να τροποποιούν προσαρμοστικά τη συμπεριφορά τους ως απόκριση στις εμπειρίες τους, επιτρέποντας στα περιβαλλοντικά ερεθίσματα να επηρεάσουν τα νευροαναπτυξιακά αποτελέσματα. Η σωστή χολινεργική σηματοδότηση είναι ζωτικής σημασίας για τη δημιουργία λειτουργικών δικτύων κατά την ανάπτυξη, ενώ διαταραχές μπορούν να επηρεάσουν τις κοινωνικο-γνωσιακές συμπεριφορές. Μέσα σε αυτό το σύστημα, η υπομονάδα α5 του νικοτινικού υποδοχέα ακετυλοχολίνης (α5-nAChR) παίζει βασικό ρόλο στη διαμόρφωση των νευρωνικών κυκλωμάτων. Αυτή η μελέτη εξέτασε πώς η διαγραφή του α5-nAChR επηρεάζει τη συμπεριφορά, λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορές φύλου, και εάν ο βραχυπρόθεσμος περιβαλλοντικός εμπλουτισμός (EΠ) μπορεί να διασώσει τον φαινότυπο. Σε διάφορες δοκιμασίες συμπεριφοράς, διαπιστώσαμε ότι τα ποντίκια με γενετική διαγραφή της α5 υπομονάδας, εμφάνισαν μειωμένη χωρική μνήμη και μειωμένη κοινωνικότητα, υποδεικνύοντας διαταραχές τόσο στον γνωσιακό όσο και στον κοινωνικό τομέα συμπεριφοράς. Αξιοσημείωτα, ο βραχυπρόθεσμος EΠ βελτίωσε τη χωρική μνήμη και ενίσχυσε την κοινωνική αλληλεπίδραση τόσο σε ποντίκια WT όσο και σε γενετικά τροποποιημένα, καταδεικνύοντας ευεργετικά αποτελέσματα του EΠ παρά τη χρόνια απουσία της υπομονάδας α5. Επιπλέον, τα δεδομένα καταδεικνύουν ότι ακόμη και σύντομες (2 εβδομάδες) περιβαλλοντικές παρεμβάσεις μπορούν τουλάχιστον εν μέρει να αποκαταστήσουν την κοινωνικο-γνωσιακή απόδοση σε γενετικά ευάλωτα άτομα. Αυτή η εργασία παρέχει πληροφορίες για την πολύπλοκη αλληλεπίδραση μεταξύ γονιδίων, ανάπτυξης, φύλου και περιβάλλοντος και υποδηλώνει ότι οι εμπλουτιστικές εμπειρίες μπορούν να προσφέρουν μια μη φαρμακολογική οδό για τον μετριασμό των γνωσιακών βλαβών που συνδέονται με τα ελλείμματα χολινεργικής σηματοδότησης.Environmental factors are known to play a complex and interdependent role with genetic factors in shaping behavioural trajectories. As part of this interaction, animals have the capacity to adaptively modify their behaviour in response to their experiences, allowing environmental inputs to influence neurodevelopmental outcomes. Proper cholinergic signaling is crucial for establishing functional networks during development, while disruptions can affect socio-cognitive behaviours. Within this system, the α5 subunit of the nicotinic acetylcholine receptor (α5-nAChR) plays a key role in neural circuit modulation. This study examined how deletion of α5-nAChR influences behaviour, considering sex differences, and whether short-term environmental enrichment (EE) can rescue the phenotype. Across multiple behavioural assays, we found that α5 knockout mice displayed impaired spatial memory and reduced sociability, indicating disruptions in both cognitive and social domains. Notably, short-term EE improved spatial memory and enhanced social interaction in both WT and KO mice, demonstrating beneficial effects of EE despite the chronic absence of the α5 subunit. Moreover, the data demonstrate that even brief (2 weeks) environmental interventions can at least partially restore socio-cognitive performance in genetically vulnerable individuals. This work provides insight into the complex interaction between genes, development, sex, and environment, and suggests that enriching experiences may offer a non-pharmacological path to mitigating cognitive impairments linked to cholinergic signaling deficits
MiCA and MiFID II: regulating crypto-assets in cross-border financial transactions across the EU
No full textΗ ραγδαία εμφάνιση των κρυπτοστοιχείων αποτελεί μια σημαντική πρόκληση για το παραδοσιακό χρηματοοικονομικό ρυθμιστικό πλαίσιο, ωθώντας την Ευρωπαϊκή Ένωση στην θέσπιση του Κανονισμού για τις Αγορές Κρυπτοστοιχείων (MiCA). Τοποθετημένο ως το πρώτο ολοκληρωμένο πλαίσιο παγκοσμίως, ο MiCA στοχεύει στην παροχή νομικής ασφάλειας, την προστασία των καταναλωτών, τη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και τη δημιουργία μιας εναρμονισμένης ενιαίας αγοράς. Η παρούσα έρευνα εξετάζει κριτικά την αποτελεσματικότητα αυτής της νέας νομικής αρχιτεκτονικής, απαντώντας στο κεντρικό ερευνητικό ερώτημα: Πόσο αποτελεσματικά συνεργάζονται τα πλαίσια MiCA και MiFID II για τη ρύθμιση των διασυνοριακών συναλλαγών κρυπτοστοιχείων, διατηρώντας παράλληλα συνεπή πρότυπα και προάγοντας την καινοτομία; Η ανάλυση που διεξήχθη οδηγεί στο οριστικό συμπέρασμα ότι το πλαίσιο, αν και αποτελεί μια μνημειώδη νομοθετική προσπάθεια, είναι θεμελιωδώς αναποτελεσματικό και αντιπαραγωγικό ως προς τους ίδιους τους διακηρυγμένους στόχους του, βλάπτοντας τελικά τη διεθνή ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης Η παρούσα διπλωματική εργασία ξεκινά θεμελιώνοντας το απαραίτητο θεσμικό πλαίσιο, παρέχοντας μια λεπτομερή επισκόπηση του πλαισίου MiCA της ΕΕ και αντιπαραβάλλοντάς το με τις ρυθμιστικές φιλοσοφίες των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ηνωμένου Βασιλείου. Η βασική ανάλυση δομείται στη συνέχεια σε δύο διακριτά στάδια. Πρώτον, επισκοπεί την καθιερωμένη ακαδημαϊκή και εξειδικευμένη βιβλιογραφία ώστε να συνθέσει τις υπάρχουσες κριτικές σχετικά με τον σχεδιασμό, το πεδίο εφαρμογής και τη διεθνή στάση του MiCA. Βασιζόμενη σε αυτό το θεμέλιο, η έρευνα παρουσιάζει στη συνέχεια μια λεπτομερή, πρωτότυπη ανάλυση που επικεντρώνεται σε μια διεξοδική μελέτη περίπτωσης (case study) της Tether, της εταιρείας με το ομώνυμο κυρίαρχο stablecoin παγκοσμίως. Αυτή η μελέτη περίπτωσης, η οποία αποδομεί τις συγκεκριμένες κανονιστικές διατάξεις που οδηγούν στην άρνηση της Tether να αναζητήσει άδεια MiCA, λειτουργεί ως ένα κρίσιμο τεστ αντοχής της βιωσιμότητας του Κανονισμού σε πραγματικές συνθήκες. Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, χρησιμοποιείται μια δογματική νομική ανάλυση του πρωτογενούς κανονισμού MiCA και των τεχνικών προτύπων του για την ανατομία των συγκεκριμένων νομικών μηχανισμών που στηρίζουν την κριτική. Τα ευρήματα αποκαλύπτουν ότι ο MiCA έχει χτιστεί πάνω σε μια ελαττωματική αρχιτεκτονική βάση. Ο σχεδιασμός «αντιγραφής-επικόλλησης» από το παραδοσιακό τραπεζικό δίκαιο οδηγεί στην «τραπεζοποίηση» των κρυπτοστοιχείων, ένα θεμελιώδες κατηγορικό σφάλμα που παραβιάζει την αρχή της τεχνολογικής ουδετερότητας και οδηγεί σε ένα πλαίσιο που ήταν ήδη ξεπερασμένο κατά την υιοθέτησή του λόγω του αποκλεισμού βασικών τομέων όπως η Αποκεντρωμένη Χρηματοδότηση (DeFi). Η ανάλυση αποδεικνύει ότι οι κανονιστικοί κανόνες για τα αποθεματικά των stablecoins είναι πρακτικά ανεφάρμοστοι για ένα stablecoin παγκόσμιας κλίμακας. Αυτό οδηγεί σε στρεβλά αποτελέσματα που αντιφάσκουν με τους στόχους ασφαλείας του Κανονισμού, δημιουργώντας νέους συστημικούς κινδύνους μέσω της αναγκαστικής συγκέντρωσης σε μια χούφτα τραπεζών της ΕΕ. Επιπλέον, η απομονωτική στάση του πλαισίου ως «Φρούριο Ευρώπη», που χαρακτηρίζεται από την έλλειψη καθεστώτος ισοδυναμίας τρίτων χωρών και την εξάρτησή του από τον κατακερματισμένο εθνικό έλεγχο εφαρμογής, υπονομεύει θανάσιμα τον στόχο του για τη δημιουργία μιας εναρμονισμένης, ανταγωνιστικής ενιαίας αγοράς. Εν κατακλείδι, η παρούσα διατριβή υποστηρίζει ότι ο MiCA, στην τρέχουσα μορφή του, αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή για το πώς μπορεί να σπαταληθεί το πλεονέκτημα του πρωτοπόρου (first-mover advantage). Επιχειρώντας να εξαναγκάσει μια νέα, παγκόσμια τεχνολογία σε ένα άκαμπτο, τραπεζοκεντρικό και γεωγραφικά περιορισμένο μοντέλο, η ΕΕ έχει δημιουργήσει ένα πλαίσιο που καταπνίγει την καινοτομία και ενθαρρύνει τη μετανάστευση της αγοράς. Η εργασία προτείνει μια σειρά διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, σχεδιασμένων για την επαναβαθμονόμηση του MiCA μακριά από την αμυντική του στάση και προς ένα πιο ευέλικτο, ανοιχτό και πραγματικά ανταγωνιστικό πλαίσιο για το μέλλον της ψηφιακής χρηματοδότησης.The rapid emergence of crypto-assets has presented a profound challenge to traditional financial regulation, prompting the European Union to enact the Markets in Crypto-Assets (MiCA) Regulation. Positioned as the world's first comprehensive framework, MiCA aims to provide legal certainty, protect consumers, ensure financial stability, and create a harmonized single market. This thesis critically examines the effectiveness of this new legal architecture, addressing the central research question: How effectively do the MiCA and MiFID II frameworks work together to regulate cross-border crypto-asset transactions while maintaining consistent standards and fostering innovation? The analysis conducted leads to the definitive conclusion that the framework, while a monumental legislative effort, is fundamentally ineffective and counterproductive to its own stated goals, ultimately harming the EU's international competitiveness. This thesis begins by establishing the necessary context, providing a detailed overview of the EU's MiCA framework and contrasting it with the regulatory philosophies of the United States and the United Kingdom. The core analysis is then constructed in two distinct stages. First, it surveys the established academic and expert literature to synthesize the existing critiques of MiCA's design, scope, and international posture. Building upon this foundation, the thesis then presents a nuanced, original analysis centred on a detailed case study of Tether, the world's dominant stablecoin. This case study, which deconstructs the specific regulatory provisions driving Tether's refusal to seek a MiCA license, serves as a critical real-world stress test of the regulation's viability. Throughout this process, a doctrinal legal analysis of the primary MiCA regulation and its technical standards is used to dissect the specific legal mechanics that underpin the critique. The findings reveal that MiCA is built upon a flawed architectural foundation. Its "copy-paste" design from traditional banking law leads to the "bankification" of crypto-assets, a fundamental category error that violates the principle of technology neutrality and results in a framework that was already outdated upon its adoption due to the exclusion of key sectors like Decentralised Finance (DeFi). The analysis proves that the prescriptive stablecoin reserve rules are practically unworkable for a global scale stablecoin. This leads to perverse outcomes that contradict the regulation's safety objectives, creating new systemic risks by forcing concentration within a handful of EU banks. Furthermore, the framework's isolationist "Fortress Europe" posture, characterized by a lack of a third-country equivalence regime, and its reliance on fragmented national enforcement, fatally undermines its goal of creating a harmonized, competitive single market. In conclusion, this thesis argues that MiCA, in its current form, is a cautionary tale of how a first-mover advantage can be squandered. By attempting to force a new, global technology into a rigid, bank-centric, and geographically bound model, the EU has created a framework that stifles innovation and encourages market migration. The thesis proposes a series of structural reforms, designed to recalibrate MiCA away from its defensive posture and towards a more flexible, open, and genuinely competitive framework for the future of digital finance
Η έκφραση των μοριακών δεικτών και ο χρόνος διάγνωσης τους σε σχέση με την αρχική ιστολογική διάγνωση σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα στην περιφέρεια της Δυτικής Ελλάδας. Η εμπειρία ενός κέντρου αναφοράς
No full textΗ μελέτη μας εξετάζει πώς η γεωγραφική τοποθεσία και οι καθυστερήσεις στη μοριακή ανάλυση μπορεί να επηρεάσουν την επιβίωση ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα. Παρατηρήσαμε ότι οι ασθενείς που διαμένουν σε μη αστικές περιοχές συχνά αντιμετωπίζουν μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα από τη στιγμή της παθολογοανατομικής διάγνωσης έως τη διενέργεια της μοριακής εξέτασης, γεγονός που μπορεί να συνδέεται με χειρότερα αποτελέσματα. Μέσα από την αναγνώριση αυτών των ανισοτήτων, τα ευρήματά μας υπογραμμίζουν την ανάγκη για βελτιστοποιημένες διαδικασίες παραπομπής και ταχύτερη πρόσβαση σε εξατομικευμένες εξετάσεις. Η βελτίωση της έγκαιρης διάγνωσης και της επακόλουθης θεραπείας θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση των ανισοτήτων και στη βελτίωση της πρόγνωσης.Οur study explοres how geοgraphic lοcation and delays in mοlecular testing may affect survival in patients with nοn-small cell lung cancer. We observed that patients living in non-urban areas οften experience lοnger times intervals frοm pathοlοgical diagnοsis tο mοlecular testing, which may be assοciated with wοrse οutcοmes. By identifying these disparities, our findings highlight the need for optimized referral pathways and faster access to individualized testing. Imprοving timely diagnοsis and subsequent treatment cοuld help reduce inequalities and improve prognosis
Ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με NSCLC και ΧΑΠ: συστηματική ανασκόπηση
No full textΣκοπός: Η ανοσοθεραπεία έχει βελτιώσει σημαντικά την πρόγνωση στον καρκίνο του πνεύμονα, όμως οι διαθέσιμοι προβλεπτικοί δείκτες παραμένουν ανεπαρκείς και δεν συμπεριλαμβάνουν κλινικές παραμέτρους, όπως οι συννοσηρότητες. Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) είναι η πιο συχνή συννοσηρότητα στους ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας των αναστολέων σημείων ελέγχου (ICI) για καρκίνο πνεύμονα στους ασθενείς με και χωρίς ΧΑΠ. Υλικό και Μέθοδοι: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τηρεί τη μεθοδολογία Cochrane, με προοπτική καταχώρηση του πρωτοκόλλου της στη βάση PROSPERO. Αναζητήθηκαν μελέτες στις βιβλιογραφικές βάσεις PubMed και Embase έως και τον Νοέμβριο 2023 βάσει προκαθορισμένων κριτηρίων καταλληλότητας. Ο κίνδυνος συστηματικού σφάλματος ανά μελέτη εκτιμήθηκε με το εργαλείο QUIPS. Πραγματοποιήθηκαν μετα-αναλύσεις με μοντέλα τυχαίων επιδράσεων για τον υπολογισμό των αναλογιών πιθανοτήτων (odds ratio, OR) και αναλογιών κινδύνου (hazard ratio, HR), με διάστημα εμπιστοσύνης 95% (95% confidence interval, 95%CI). Αποτελέσματα: Συνολικά συμπεριλήφθηκαν 22 μελέτες παρατήρησης με πληθυσμό 17.384 ασθενείς που λάμβαναν ICI για καρκίνο πνεύμονα, με ΧΑΠ στο 4,8% έως 80,8% του πληθυσμού ανά μελέτη. Οι περισσότερες μελέτες κρίθηκαν ενδιάμεσου ή υψηλού κινδύνου για συστηματικό σφάλμα. Φάνηκε ότι οι ασθενείς με ΧΑΠ είχαν ευνοϊκότερες εκβάσεις αποτελεσματικότητας συγκριτικά με τους ασθενείς χωρίς ΧΑΠ (σταθμισμένη επιβίωση ελεύθερη προόδου νόσου HR:0,53 95%CI:0,42-0,67, αντικειμενική θεραπευτική ανταπόκριση OR:2,05 95%CI:1,42-2,98, ποσοστό ελέγχου νόσου OR:1,96 95%CI:1,20-3,22), με αυξημένη, όμως, πιθανότητα εμφάνισηςανεπιθύμητων συμβάντων από ICI (OR:1,54 95%CI:1,30-1,82) και πνευμονίτιδας από ICI (OR:2,52 95%CI:1,81-3,52). Η συνολική επιβίωση δεν φάνηκε να διαφέρει σημαντικά μεταξύ των ομάδων (HR:0,77 95%CI:0,54-1,11), αλλά σε σταθμισμένη ανάλυση για δυνητικά συγχυτικούς παράγοντες προέκυψε ευνοϊκότερη έκβαση στους ασθενείς με ΧΑΠ συγκριτικά με τους ασθενείς χωρίς ΧΑΠ (HR:0,47 95%CI:0,31-0,70). Συμπεράσματα: Ο ρόλος της ΧΑΠ αναδεικνύεται καθοριστικός στην πρόγνωση των ασθενών που λαμβάνουν αναστολείς σημείων ελέγχου για καρκίνο του πνεύμονα, αλλά χρειάζονται επιπρόσθετα δεδομένα από άρτιες μεθοδολογικά μελέτες.Objective: Immunotherapy has significantly improved the prognosis of lung cancer; however, the available predictive markers are not sufficient and do not include clinical parameters such as comorbidities. Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD) is the most common comorbidity in patients with lung cancer. The purpose of this study was to evaluate the efficacy and safety of immune checkpoint inhibitors (ICIs) for lung cancer in patients with and without COPD. Methods: This systematic review and meta-analysis is concordant with Cochrane methodology and its protocol was registered in the PROSPERO database. Studies were searched in the PubMed and Embase databases up to November 2023 based on predefined eligibility criteria. The risk of bias for each study was assessed using the QUIPS tool. Meta-analyses were performed using random-effects models to calculate odds ratios (OR) and hazard ratios (HR), with 95% confidence intervals (95% CI). Results: A total of 22 observational studies were included, including 17,384 patients under immune checkpoint inhibitors (ICIs) for lung cancer. COPD prevalence ranged from 4.8% to 80.8% across studies. Most studies were considered to have a moderate or high risk of bias. It was observed that patients with COPD had more favourable efficacy outcomes compared to patients without COPD (progression-free survival HR: 0.53, 95% CI: 0.42–0.67; objective response rate OR: 2.05, 95% CI: 1.42–2.98; disease control rate OR: 1.96, 95% CI: 1.20–3.22), but they also had increased likelihood of adverse events related to ICIs (OR: 1.54, 95% CI: 1.30–1.82) and ICI-related pneumonitis (OR: 2.52, 95% CI: 1.81–3.52). Overall survival did not differ significantly between groups (HR: 0.77, 95% CI: 0.54–1.11), but in an adjusted analysis for potential confounders, patients with COPD showed a more favourable outcome compared to those without COPD (HR: 0.47, 95% CI: 0.31–0.70). Conclusions: The role of COPD is significant for the prognosis of patients receiving immune checkpoint inhibitors for lung cancer. However, additional data from methodologically robust studies are needed
Επιβάρυνση των φροντιστών στη διπολική υπομανία και μανία: Συστηματική ανασκόπηση
No full textΕισαγωγή/Σκοπός: Η διπολική διαταραχή, ιδίως στις φάσεις υπομανίας και μανίας, επιφέρει έντονη ψυχολογική και πρακτική καταπόνηση στους άτυπους φροντιστές. Σκοπός της παρούσας αφηγηματικής ανασκόπησης είναι η σύνθεση των διαθέσιμων ερευνητικών δεδομένων σχετικά με την ένταση, τις διαστάσεις και τους τροποποιήσιμους παράγοντες του βάρους φροντίδας σε αυτές τις φάσεις. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε σύνθεση ευρημάτων από πολυκεντρικές παρατηρητικές μελέτες, τόσο νοσοκομειακές όσο και εξωνοσοκομειακές, από συστηματικές και αφηγηματικές ανασκοπήσεις, ποιοτικές έρευνες και τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές παρεμβάσεων. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε σε μελέτες που χρησιμοποίησαν καθιερωμένα εργαλεία αποτίμησης της επιβάρυνσης (IEQ, GHQ-12, FBIS, SBAS), ώστε να αποτυπωθεί με συγκρίσιμο τρόπο το πολυδιάστατο προφίλ του βάρους φροντίδας. Αποτελέσματα: Τα ανωτέρω εργαλεία καταδεικνύουν ότι ο φόρτος των φροντιστών είναι πολυδιάστατος, με κύριους πυλώνες την ένταση/στρες, την ανάγκη συνεχούς επίβλεψης και διαχείρισης κινδύνων, τη διατάραξη της καθημερινής ρουτίνας και του ύπνου, καθώς και την «εκτελεστική» μέριμνα όπως η οργάνωση ραντεβού και η επιτήρηση της φαρμακευτικής αγωγής. Η μανία, σε σύγκριση με την υπομανία, συνδέεται με περισσότερες ώρες φροντίδας και υψηλότερες βαθμολογίες βάρους, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχουν εχθρικότητα, απώλεια ελέγχου, βίαια επεισόδια, ταχεία κυκλικότητα ή μικτά επεισόδια· γυναικείοι ρόλοι φροντιστών σχετίζονται συχνότερα με αυξημένη επιβάρυνση. Διαπιστώνεται επίσης ασυμμετρία ανάμεσα στο υποκειμενικό και στο αντικειμενικά μετρούμενο βάρος, καθώς το πρώτο μειώνεται σχετικά γρήγορα μετά την κλινική ύφεση, ενώ ο πρακτικός και οικονομικός φόρτος παραμένει σε σημαντικό βαθμό. Ως προστατευτικοί παράγοντες αναδεικνύονται η στοχευμένη ψυχοεκπαίδευση φροντιστών (ατομική, ομαδική ή πολυοικογενειακή), τα από κοινού διαμορφωμένα σχέδια κρίσης με σαφείς ρόλους και λειτουργικά κανάλια επικοινωνίας, η έγκαιρη αναγνώριση προδρομικών συμπτωμάτων και η «χαμηλού φραγμού» πρόσβαση σε κλινική καθοδήγηση ή ψηφιακή ομότιμη υποστήριξη. Συμπεράσματα: Η επιβάρυνση των άτυπων φροντιστών στη διπολική υπομανία και μανία εμφανίζεται ως φαινομενολογικά ευαίσθητη στην τρέχουσα φάση της νόσου και ταυτόχρονα ως παράγοντας δυνητικά τροποποιήσιμος. Οι ανυψωμένες φάσεις αυξάνουν το βάρος με τρόπο που προσεγγίζει «δοσοεξαρτώμενο» πρότυπο, ενώ οργανωμένα θεραπευτικά πρωτόκολλα, ψυχοεκπαιδευτικές παρεμβάσεις και συστηματικά σχέδια κρίσης δύνανται να το μειώσουν ουσιαστικά και να βελτιώσουν την ανθεκτικότητα του φροντιστή.Introduction/Objectives: Bipolar disorder, particularly during hypomanic and manic phases, imposes substantial psychological and practical strain on informal caregivers. This narrative review aims to synthesise available empirical evidence regarding the intensity, dimensions, and modifiable determinants of caregiver burden in these elevated phases. Methods: Findings were drawn from multicentre observational studies in inpatient and outpatient settings, systematic and narrative reviews, qualitative investigations, and randomised controlled trials of psychosocial and educational interventions. Special emphasis was placed on studies employing established burden assessment instruments (IEQ, GHQ-12, FBIS, SBAS), in order to depict the multidimensional profile of caregiver load in a comparable and structured way. Results: The above measures consistently indicate that caregiver burden is multifaceted, with key domains including psychological strain, the need for continuous supervision and risk management, disruption of daily routines and sleep, and “executive” responsibilities such as organising appointments and monitoring medication adherence. Manic episodes, compared with hypomanic states, are associated with more caregiving hours and higher burden scores, especially in the presence of hostility, loss of control, violent incidents, rapid cycling or mixed states; female caregivers are more frequently exposed to higher levels of strain. A mismatch is also observed between subjective and objectively measured burden, as the perceived emotional load tends to subside relatively quickly after clinical remission, whereas practical and financial demands remain considerable. Protective factors include targeted caregiver psychoeducation (individual, group, or multifamily formats), collaboratively developed crisis plans with clearly defined roles and communication channels, early recognition of prodromal symptoms, and “low threshold” access to clinical guidance or digital peer support. Conclusions: Informal caregiver burden in bipolar hypomania and mania appears to be both phase-sensitive and potentially modifiable. Elevated mood states increase caregiver load in a quasi–dose-dependent fashion, while structured treatment protocols, psychoeducational interventions, and systematic crisis planning can substantially alleviate this burden and enhance caregiver resilience
Παρεμβάσεις για τη συμμόρφωση των επισκεπτών δομών υγείας με την υγιεινή των χεριών
No full textΕισαγωγή: Οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις και η μικροβιακή αντοχή συνιστούν μείζονα προβλήματα Δημόσιας Υγείας. Η υγιεινή των χεριών αποτελεί διαχρονικά έναν από τους βασικότερους και πιο αποτελεσματικούς τρόπους πρόληψης της μετάδοσης λοιμώξεων. Σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα μετάδοσης των παθογόνων μικροοργανισμών αποτελούν οι επισκέπτες των δομών υγείας και η συμμόρφωσή τους με την υγιεινή των χεριών. Σκοπός: Η διερεύνηση παρεμβάσεων που βελτιώνουν τη συμμόρφωση των επισκεπτών υγειονομικών δομών με τις κατευθυντήριες οδηγίες εφαρμογής υγιεινής των χεριών. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση άρθρων δημοσιευμένων στην αγγλική γλώσσα στις βάσεις δεδομένων Pubmed, Scopus και Science Direct το χρονικό διάστημα από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο 2025. Από την αναζήτηση προέκυψαν 388 άρθρα και εφαρμόζοντας κριτήρια αποκλεισμού προέκυψαν 9 μελέτες που συμπεριλήφθηκαν στην ανασκόπηση. Αποτελέσματα: Το ποσοστό εφαρμογής υγιεινής των χεριών των επισκεπτών στις υγειονομικές δομές παραμένει σε χαμηλά επίπεδα. Πολυδιάστατες παρεμβάσεις και εκπαίδευσή τους σχετικά με τη σημασία της υγιεινής των χεριών φαίνεται να επιδρά θετικά στη μεταβολή της συμπεριφοράς τους. Συμπεράσματα: Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή κατευθυντήριων οδηγιών και εθνικών στρατηγικών για τη βελτίωση της υγιεινής των χεριών των επισκεπτών των υγειονομικών δομών είναι πρωταρχικής σημασίας για τη μείωση της μετάδοσης παθογόνων μικροοργανισμών σε υγειονομικά περιβάλλοντα και στην κοινότητα.Introduction - Background: Nosocomial infections and microbial resistance are major Public Health problems. Hand hygiene has always been one of the most basic and effective ways to prevent the spread of infections. Visitors to healthcare facilities and their compliance with hand hygiene are an important link in the chain of transmission of pathogenic microorganisms. Aim: Investigating interventions that improve compliance with hand hygiene guidelines among visitors to healthcare facilities. Methodology: A systematic literature review was conducted of articles published in English in the Pubmed, Scopus, and Science Direct databases between June and August 2025. The search yielded 388 articles, and after applying exclusion criteria, 9 studies were included in the review. Results: The rate of hand hygiene compliance among visitors to healthcare facilities remains low. Multidimensional interventions and education on the importance of hand hygiene appear to have a positive effect on changing their behavior. Conclusions: The design and implementation of guidelines and national strategies to improve hand hygiene among visitors to healthcare facilities is of paramount importance in reducing the transmission of pathogenic microorganisms in healthcare settings and in the community
Territorial annexation under contemporary international law: recent developments
No full textΑυτή η διατριβή εξετάζει την εδαφική προσάρτηση ως παραβίαση του διεθνούς δικαίου, εστιάζοντας στα κανονιστικά της θεμέλια, τη νομική της κατάταξη, τις συνέπειές της και τη συνοχή των διεθνών αντιδράσεων. Βασίζεται σε δογματική ανάλυση συνθηκών, εθιμικού διεθνούς δικαίου, νομολογίας και της κωδικοποίησης της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου, η οποία συμπληρώνεται από μία εστιασμένη μελέτη περίπτωσης που εξετάζεται υπό το πρίσμα του σύγχρονου διεθνούς δικαίου και των πρόσφατων εξελίξεωνThis thesis examines territorial annexation as a violation of international law, focusing on its normative foundations, legal classification, consequences, and the coherence of international responses. It employs doctrinal analysis of treaties, customary international law, jurisprudence, and International Law Commission codification, complemented by a focused case study examined in light of contemporary international law and recent development
Ταξινόμηση Μουσικής Διάθεσης με Βάση Τεχνικές Ομαδοποίησης και Βαθιάς Μάθησης
No full textΗ Αναγνώριση Συναισθημάτων στη Μουσική (Music Emotion Recognition - MER) αποτελεί μία από τις κύριες προκλήσεις στην Ανάκτηση Πληροφοριών Μουσικής (Music Information Retrieval - MIR) λόγω της ετερογένειας των συνόλων δεδομένων και του σημασιολογικού χάσματος μεταξύ της ανθρώπινης αντίληψης κατηγορικών ετικετών (π.χ., ”μελαγχολικό”, ”ενεργητικό”) και των ακουστικών χαρακτηριστικών των υποκείμενων διαστασιακών ανα- παραστάσεων (π.χ., ευχαρίστηση-διέγερση). Η παρούσα διπλωματική εργασία περιγράφει μία ολοκληρωμένη διαδικασία για τη μεί- ωση του απαιτητικού προβλήματος πολυετικετικής ταξινόμησης σε ένα διαχειρίσιμο και σημασιολογικά συνεκτικό έργο μονοετικετικής ταξινόμησης. Η μεθοδολογία αρχικά εντο- πίζει εγγενή μουσικά δομικά πρότυπα στο σύνολο δεδομένων MTG-Jamendo χρησιμο- ποιώντας μη επιβλεπόμενο clustering σε χαμηλού επιπέδου ακουστικά χαρακτηριστικά των ηχητικών κομματιών. Η έρευνα γεφυρώνει τους τομείς της MIR, της συναισθηματικής υπολογιστικής και της αλληλεπίδρασης ανθρώπου-υπολογιστή δημιουργώντας ένα νέο, απλοποιημένο σύνολο ερμηνεύσιμων κατηγοριών διάθεσης με τη βοήθεια Μεγάλων Μο- ντέλων Γλώσσας (Large Language Models - LLMs) για την παραγωγή κατηγοριών που είναι τόσο ακουστικά μοναδικές όσο και σημασιολογικά σημαντικές. Για την επικύρωση αυ- τής της μεθόδου, δημιουργείται ένα σύστημα διπλής αρχιτεκτονικής που περιλαμβάνει ένα προεκπαιδευμένο μοντέλο ResNet18 με αποδοτική παραμετροποίηση για το κύριο έργο ταξινόμησης διάθεσης και ένα παράλληλο μοντέλο VGGish (Visual Geometry Group audio feature extractor) για συνεχείς προβλέψεις ευχαρίστησης-διέγερσης. Τέλος, μια διαδικτυα- κή εφαρμογή παρουσιάζει την πρακτικότητα του συστήματος, δείχνοντας τη διαδικασία συμπερασματολογίας από άκρο σε άκρο. Η προτεινόμενη προσέγγιση βασισμένη σε clustering σε αυτή τη μελέτη προσφέρει α- ξιοσημείωτα οφέλη για το MER όσον αφορά την ερμηνευσιμότητα και την υπολογιστική αποδοτικότητα, ενώ επιτυγχάνει ισχυρή απόδοση ταξινόμησης τόσο σε κατηγορικά όσο και σε διαστασιακά δεδομένα που είναι ισοδύναμα με τα μοντέλα αιχμής στο ίδιο σύνολο δεδομένων. Τελικά, αυτό το έργο θέτει ένα λειτουργικό, επεκτάσιμο σύστημα MER ικανό για πραγμα- τική ανάπτυξη σε πραγματικό χρόνο, λειτουργώντας ως απόδειξη-εννοιολογικού για σε- νάρια ευαίσθητα στα συναισθήματα, ιδιαίτερα στον τομέα των εφαρμογών που απαιτούν δυναμική προσαρμογή διάθεσης και εξατομικευμένη σύσταση μέσων, όπως η διαδραστι- κή αφήγηση ιστοριών και τα επιτραπέζια παιχνίδια ρόλων (Tabletop Role-Playing Games - TTRPGs).Music Emotion Recognition (MER) is one of the main challenges in Music Information Retrieval (MIR) due to dataset heterogeneity and the semantic gap between human per- ception of categorical labels (e.g., ”melancholic”, ”energetic”) and acoustic features of underlying dimensional representations (e.g., valence-arousal). This thesis describes a complete pipeline to reduce the challenging multi-label classifica- tion problem into a manageable and semantically coherent single-label task. The method- ology initially identifies inherent musical structural patterns in the MTG-Jamendo dataset by using unsupervised clustering on low-level acoustic features of the audio tracks. The research bridges MIR, affective computing and human-computer interaction domains by creating a new, streamlined set of interpretable mood categories through the assistance of Large Language Models (LLMs) to produce categories that are both acoustically unique and semantically significant. To validate this method, a dual-architecture system is created that includes a parameter-efficient pre-trained ResNet18 model for the main mood classifi- cation task and a parallel VGGish (Visual Geometry Group audio feature extractor) model for continuous valence-arousal predictions. Finally, a web application demonstrates the system’s practicality, showing the end-to-end inference process. The proposed clustering-based approach in this study offers notable benefits to MER in terms of interpretability and computational efficiency, while achieving strong classification performance on both categorical and dimensional data that is on par with state-of-the-art models on the same dataset. Ultimately, this work lays out a workable, expandable MER system capable of real-time deployment, serving as a proof-of-concept for emotion-aware scenarios, particularly in the realm of applications requiring dynamic mood adaptation and personalized media recom- mendation, such as interactive storytelling and tabletop role-playing games (TTRPGs)
Νομικά ζητήματα ανακύπτοντα από το “Greenwashing”
No full textΣτο πλαίσιο της αυξανόμενης σημασίας της βιώσιμης ανάπτυξης και της συνακόλουθης ενίσχυσης της βιώσιμης εταιρικής πληροφόρησης και διαφάνειας, η παρούσα εργασία εξετάζει το φαινόμενο του Greenwashing υπό το πρίσμα του ενωσιακού και του εθνικού δικαίου. Ειδικότερα, η ανάλυση επικεντρώνεται στην έννοια και τις μορφές εκδήλωσης του φαινομένου, στο ισχύον κανονιστικό πλαίσιο, καθώς και στην ευθύνη και τις έννομες συνέπειες που γεννώνται από την προβολή παραπλανητικών περιβαλλοντικών ισχυρισμών. Περαιτέρω, αξιολογείται η αποτελεσματικότητα του υφιστάμενου νομικού πλαισίου και αναδεικνύονται οι δυνατότητες ενίσχυσής του μέσω μηχανισμών εποπτείας και εταιρικής λογοδοσίας, με γνώμονα την προστασία του καταναλωτικού και επενδυτικού κοινού, τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας του ανταγωνισμού και την προώθηση της ουσιαστικής βιωσιμότητας στο σύγχρονο επιχειρηματικό περιβάλλον.This thesis examines Greenwashing under European Union and Greek law, focusing on its concept, forms and regulatory framework. It analyses legal liability and remedies arising from misleading environmental claims and evaluates the effectiveness of the applicable legislation. The study also highlights potential improvements through supervisory mechanisms and corporate accountability, aiming at strengthening consumer and investor protection, safeguarding fair competition and promoting substantive sustainability in the contemporary business environment
Διαδραστικοί Πίνακες στην εκπαίδευση: Αντιλήψεις εκπαιδευτικών
No full textΗ τεχνολογία των Διαδραστικών Πινάκων είναι μια από τις πολλές τεχνολογικές εξελίξεις που βρίσκονται πλέον διαθέσιμες στα ελληνικά δημόσια σχολεία. Αποτελούν σημαντικά τεχνολογικά εργαλεία που προορίζονται για χρήση από τον εκπαιδευτικό και την τάξη του συνολικά επιταχύνοντας τους ρυθμούς παράδοσης και την επικοινωνία. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξετάσει τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών σχετικά με τη χρήση του Διαδραστικού Πίνακα (ΔΠ) στη διδασκαλία τους. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 316 εκπαιδευτικοί που υπηρετούν σε σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω ερωτηματολογίου το οποίο στηρίχθηκε στο Μοντέλο Αποδοχής της Τεχνολογίας. Τα αποτελέσματα της περιγραφικής ανάλυσης έδειξαν ότι οι εκπαιδευτικοί είχαν ισχυρή πρόθεση να αξιοποιήσουν τον ΔΠ στη διδασκαλία τους και θετικές στάσεις απέναντι σε αυτή την αξιοποίηση. Επιπρόσθετα, πίστευαν ότι ο ΔΠ είναι εύκολος στη χρήση του και χρήσιμος για τη διδασκαλία τους. Οι εκπαιδευτικοί πιστεύουν ότι ο ΔΠ ενισχύει την αποτελεσματικότητα της διδασκαλίας και αυξάνει την αποδοτικότητά της, προσφέροντας νέες ευκαιρίες μάθησης. Η διδασκαλία γίνεται ελκυστική και διασκεδαστική και πλεονεκτεί σε σύγκριση με άλλες ψηφιακές τεχνολογίες. Τα αποτελέσματα των γραμμικών παλινδρομήσεων έδειξαν ότι η Στάση εξηγεί το 25% της Πρόθεσης, η Αντιληπτή Χρησιμότητα, η Αντιληπτή Διασκέδαση και η Αντιληπτή Ευκολία Χρήσης εξηγούν το 24% της μεταβλητής Στάσεις, η Αντιληπτή Διασκέδαση και το Αντιληπτό Πλεονέκτημα εξηγούν το 28% της μεταβλητής Αντιληπτή Χρησιμότητα και οι Συνθήκες Διευκόλυνσης και η Αυτο-αποτελεσματικότητα εξηγούν το 34% της μεταβλητής Αντιληπτή Ευκολία Χρήσης. Όσον αφορά τις επιμορφωτικές τους ανάγκες η ανάλυση των δεδομένων έδειξε την ανάγκη των συμμετεχόντων για εξειδικευμένη επιμόρφωση σε όλους τους εξετασθέντες τομείς, σε όλα τα μαθήματα, και με όλους τους τύπους επιμορφώσεων, με έμφαση σε δια ζώσης σεμινάρια.The technology of Interactive Whiteboards is one of the technological developments that is already available in Greek state primary schools. They constitute significant technological tools aimed at being used by educators and their classes accelerating the degrees of lesson delivery and communication. The aim of the present study is to investigate educators’ attitudes regarding the use of Interactive Whiteboards in the teaching process. The research sample consisted of 316 participants in primary education. Data were collected through a questionnaire which was based on the Technology Acceptance Model (TAM). The results of the descriptive analysis showed that educators were more than willing to take advantage of the IW during teaching and retained a positive stance towards them. Additionally, they believed that the IW is easy to use and useful in their teaching process. Educators believe that the IW strengthens teaching efficiency and increases its effectiveness, offering new learning opportunities. Teaching becomes attractive and entertaining and presents a significant advantage compared to other digital technologies. The results of the linear regressions revealed that educators’ Stances account for 25% of their Intention, their Perceived Usefulness, Perceived Entertainment and Perceived Ease of Use account for 24% of the variable Stances, their Perceived Entertainment and Perceived Advantage account for 28% of the variable Perceived Usefulness, and their Facilitating Conditions and Self-effectiveness account for 34% of the variable Perceived Ease of Use. Regarding their in-service training needs, data analysis revealed participants’ need for specialized in-service training in all the understudy fields, in all the subjects, and in all forms, emphasizing the need for face-to-face seminars