National and Kapodistrian University of Athens
Pergamos : Unified Institutional Repository / Digital Library Platform of the National and Kapodistrian University of AthensNot a member yet
249632 research outputs found
Sort by
Επιμόρφωση δημοσίων υπαλλήλων. Ανάπτυξη δεξιοτήτων και ο ρόλος του ΕΚΔΔΑ
No full textΗ επιμόρφωση των δημοσίων υπαλλήλων αποτελεί έναν θεμελιώδη παράγοντα για τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης, αφού η συνεχής ανάπτυξη των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού ενισχύει την αποτελεσματικότητα και οδηγεί στη λειτουργική βελτίωση του δημόσιου τομέα. Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στη διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο οι πολιτικές εκπαίδευσης και επιμόρφωσης του ανθρώπινου δυναμικού στον δημόσιο τομέα, καθώς και το Ενιαίο Πλαίσιο Δεξιοτήτων (ν. 4940/2022), συμβάλλουν στην ενίσχυση της επαγγελματικής επάρκειας, της οργανωσιακής αποτελεσματικότητας και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών. Παράλληλα, αναλύεται ο ρόλος του ΕΚΔΔΑ ως κεντρικού φορέα επιμόρφωσης και εξετάζονται οι προκλήσεις που ανακύπτουν κατά την εφαρμογή των σχετικών παρεμβάσεων, όπως η καλλιέργεια κουλτούρας μάθησης, η ευθυγράμμιση των προγραμμάτων με τις υπηρεσιακές ανάγκες και η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων. Μέσω βιβλιογραφικής ανασκόπησης και επιλεγμένης μελέτης περίπτωσης, η έρευνα στοχεύει στην ανάλυση των προκλήσεων και των προοπτικών αυτών των προγραμμάτων, εξετάζοντας τη συνεισφορά τους στην επαγγελματική ανάπτυξη των εργαζομένων στη Διοίκηση όπως και στην αναβάθμισή της. Η μελέτη επιδιώκει να αναδείξει ότι η ενίσχυση της επαγγελματικής κατάρτισης των υπαλλήλων μέσω σύγχρονων εκπαιδευτικών μοντέλων και πρακτικών μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία μιας πιο ευέλικτης και αποδοτικής Δημόσιας Διοίκησης.The continuous upskilling of public servants is increasingly recognized as a strategic lever for strengthening state capacity and driving public-sector transformation. This study examines the impact of training policies and the Unified Skills Framework (Law 4940/2022) on professional competence, organizational performance and service quality within Greek Public Administration. By analyzing the role of the National Centre for Public Administration and Local Government (EKDDA) as the central training authority, the research identifies key implementation challenges—including the cultivation of a learning culture, the alignment of training to real administrative needs and the assessment of learning outcomes. Combining a targeted literature review with an illustrative case study, the study provides insights into how structured competency-based approaches can enhance workforce development and accelerate administrative modernization. The findings underscore that investing in evidence-informed, skills-oriented training models is essential for building a more agile, resilient and citizen-focused Public Administration
Ρατσισμός και Σχολικός Εκφοβισμός στο Πολυπολιτισμικό Σχολείο: Απόψεις Εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
No full textΗ ραγδαία αύξηση των μεταναστευτικών ροών των τελευταίων ετών έχει διαμορφώσει πολυπολιτισμικές σχολικές τάξεις, στις οποίες αναδύονται νέες προκλήσεις που συνδέονται με φαινόμενα εθνοπολιτισμικής ετερότητας και εκφοβισμού. Η ελληνική βιβλιογραφία παραμένει περιορισμένη ως προς τη διερεύνηση του εκφοβισμού με ρατσιστικό περιεχόμενο, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη μελέτη της σχέσης ανάμεσα στην πολυπολιτισμικότητα και τις μορφές ρατσιστικής βίας στο σχολικό περιβάλλον. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αποτύπωση των αντιλήψεων εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, συγκεκριμένα εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε Γενικά Λύκεια, σχετικά με τον ρατσισμό και τον σχολικό εκφοβισμό σε μαθητές μεταναστευτικής προέλευσης σε πολυπολιτισμικά σχολεία. Στην έρευνα συμμετείχαν δέκα εκπαιδευτικοί δύο Γενικών Λυκείων της Θεσσαλονίκης, με εμπειρία διδασκαλίας σε πολυπολιτισμικές τάξεις. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων που διερεύνησαν τις μορφές και αιτίες ρατσιστικής βίας, τις συνέπειες για το σχολικό κλίμα, τη στάση των γονέων, τον ρόλο της επιμορφωτικής προετοιμασίας των εκπαιδευτικών και τις πρακτικές πρόληψης που υιοθετούνται από τη σχολική ηγεσία. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι εθνικές μειονότητες διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο θυματοποίησης, κυρίως με βάση τη θρησκεία και το πολιτισμικό υπόβαθρο, με μεγαλύτερη ένταση όταν οι μαθητές προέρχονται από χώρες χαμηλού κύρους. Η στάση των γονέων φάνηκε καθοριστική, καθώς αρκετοί εξέφρασαν φόβους υποβάθμισης του επιπέδου της τάξης. Επιπλέον, αναδείχθηκαν ελλείψεις στη συνεργασία μεταξύ εκπαιδευτικών, αδράνεια της Πολιτείας και κρίσιμη συμβολή της σχολικής ηγεσίας στη διαχείριση της ετερότητας. Τέλος, καταγράφηκε περιορισμένη ενσυναίσθηση από την ευρύτερη κοινωνία και απουσία συστηματικών δράσεων αποδόμησης ρατσιστικών στάσεων. Τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν την ανάγκη περαιτέρω έρευνας και ενίσχυσης παρεμβάσεων για την κατανόηση και αντιμετώπιση του ρατσιστικού εκφοβισμού σε πολυπολιτισμικά σχολεία.In recent years, the significant increase in migration flows has shaped culturally diverse classrooms in Greek schools, bringing forth new challenges related to bullying and ethnocultural diversity. The Greek literature remains limited regarding racist bullying, highlighting the need to investigate the relationship between multiculturalism and incidents of racist violence within school environments. The present study aims to explore secondary school teachers’ perceptions of the racist victimization of students of migrant background in multicultural schools. The research involved ten secondary education teachers from two high schools in Thessaloniki, who already have teaching experience in multicultural classrooms. Data were collected through semi-structured interviews, focusing on forms and causes of racist violence, its consequences on school climate, parental attitudes, the role of teacher training in diversity management, and the preventive practices adopted by school leadership. Findings indicate that ethnic minority students are at greater risk of victimization, particularly on the basis of religion and cultural background, with heightened vulnerability for students originating from low-status countries. Parental attitudes proved influential, as several parents expressed concerns regarding an alleged decline in the academic level of the class. The study also revealed limited collaboration among teachers, insufficient institutional response from the State, and the pivotal role of school leadership in shaping an inclusive school culture. Furthermore, a lack of empathy in the broader community and the absence of systematic school-based initiatives to challenge racist attitudes were identified. Overall, the results underline the need for further research and enhanced interventions aimed at better understanding and effectively addressing racist bullying in multicultural school settings
Το οξειδωτικό στρες και ο φόβος υποτροπής σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού. Ο ρόλος της διαχείρισης του στρες
No full textΣκοπός: Οι επιζώσες από καρκίνο του μαστού συχνά βιώνουν ψυχολογική δυσφορία, ιδίως φόβο υποτροπής, ο οποίος μπορεί να συνδέεται με βιολογικούς μηχανισμούς, όπως το οξειδωτικό στρες. Η παρούσα μελέτη είχε ως στόχο να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα μίας ολιστικής παρέμβασης διαχείρισης του στρες και γνωσιακής Αναδόμησης < της Πυθαγορείου Αυτογνωσίας > στη μείωση του φόβου υποτροπής και του οξειδωτικού στρες, καθώς και τη βελτίωση του τρόπου ζωής και επιπρόσθετων ψυχολογικών και φυσιολογικών δεικτών σε γυναίκες με ιστορικό καρκίνου του μαστού. Υλικό-Μέθοδος: Σε αυτήν τη μη τυφλή τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή, οι επιλέξιμες συμμετέχουσες κατανεμήθηκαν είτε σε ένα πρόγραμμα διαχείρισης του στρες έξι εβδομάδων (ομάδα παρέμβασης), είτε σε ομάδα ελέγχου που έλαβε σύντομη συμβουλευτική για τον τρόπο ζωής και εκπαίδευση στη διαφραγματική αναπνοή. Οι αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν πριν και αμέσως μετά την παρέμβαση, χρησιμοποιώντας σταθμισμένα ερωτηματολόγια για τον υγιεινό τρόπο ζωής, την ποιότητα ύπνου, τις ανησυχίες για υποτροπή, το αντιλαμβανόμενο στρες, την κατάθλιψη, το άγχος, το στρες και την αυτό-αποτελεσματικότητα. Οι βιολογικές μετρήσεις περιλάμβαναν οξειδωτικό στρες και την αντιοξειδωτική ικανότητα ορού, τη συγκέντρωση κορτιζόλης στα μαλλιά και τον Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ). Αποτελέσματα: Συνολικά, 68 γυναίκες (ομάδα παρέμβασης: n = 35 και ομάδα ελέγχου: n = 33) ολοκλήρωσαν τη μελέτη. Σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, οι συμμετέχουσες στην ομάδα παρέμβασης παρουσίασαν σημαντικά μεγαλύτερες βελτιώσεις στο οξειδωτικό στρες (p = 0,018), την αντιοξειδωτική ικανότητα (p < 0,001) και τις ανησυχίες που σχετίζονται με την υγεία (p = 0,034). Οι ανησυχίες που σχετίζονται με τη θηλυκότητα μειώθηκαν σημαντικά και στις δύο ομάδες, χωρίς διαφορές μεταξύ τους (p = 0,034). Επιπλέον, παρατηρήθηκαν σημαντικές θετικές αλλαγές στις υγιεινές συμπεριφορές (p < 0,001), την ποιότητα ύπνου (p = 0,009), το αντιλαμβανόμενο στρες (p < 0,001), τα καταθλιπτικά συμπτώματα (p = 0,035), το στρες (p = 0,006) και την αυτό-αποτελεσματικότητα (p = 0,001), ενώ ο ΔΜΣ μειώθηκε (p < 0,001). Δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων για το άγχος, τα επίπεδα κορτιζόλης στα μαλλιά ή άλλες ανησυχίες σχετικά με την υποτροπή. Συμπεράσματα: Η ολιστική παρέμβαση παρείχε σημαντικά οφέλη στον τρόπο ζωής, τους ψυχολογικούς και βιολογικούς δείκτες μεταξύ των γυναικών που επέζησαν από καρκίνο του μαστού. Μελλοντικές μελέτες μεγαλύτερης κλίμακας με μακροχρόνια παρακολούθηση είναι απαραίτητες για την επιβεβαίωση και περαιτέρω διερεύνηση αυτών των ενθαρρυντικών αποτελεσμάτων.Aim: Breast cancer survivors often experience psychological distress, particularly fear of recurrence, which may be linked to biological mechanisms such as oxidative stress. The present study aimed to evaluate the effectiveness of a holistic stress-management and cognitive Reconstruction of < Pythagorean Self-Awareness >intervention in reducing fear of recurrence and oxidative stress, as well as improving lifestyle and additional psychological and physiological indicators in women with a history of breast cancer. Material–Methods: In this non-blinded randomized clinical trial, eligible participants were assigned either to a six-week stress-management program (intervention group) or to a control group that received brief lifestyle counselling and diaphragmatic breathing training. Assessments were conducted before and immediately after the intervention using validated questionnaires on healthy lifestyle, sleep quality, fear of recurrence, perceived stress, depression, anxiety, stress, and self-efficacy. Biological measurements included serum oxidative stress and antioxidant capacity, hair cortisol concentration, and Body Mass Index (BMI). Results: A total of 68 women (intervention group: n = 35; control group: n = 33) completed the study. Compared to the control group, participants in the intervention group showed significantly greater improvements in oxidative stress (p = 0.018), antioxidant capacity (p < 0.001), and health-related worries (p = 0.034). Concerns related to femininity decreased significantly in both groups, with no between-group differences (p = 0.034). Additionally, significant positive changes were observed in healthy lifestyle behaviors (p < 0.001), sleep quality (p = 0.009), perceived stress (p < 0.001), depressive symptoms (p = 0.035), stress (p = 0.006), and self-efficacy (p = 0.001), while BMI decreased (p < 0.001). No significant differences between groups were found for anxiety, hair cortisol levels, or other recurrence-related concerns. Conclusions: The holistic intervention provided significant benefits in lifestyle, psychological and biological indicators among breast cancer survivors. Larger-scale studies with long-term follow-up need to confirm and further explore these promising results
Ned Block's Critique of Michael Tye's Representationalist Theory of Phenomenal Concsiousness
No full textΣκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει τις δυσκολίες που θέτει η φαινόμενη συνείδηση σε μια φυσικαλιστική θεωρία της συνείδησης και να εκτιμήσει κατά πόσον η αναπαραστασιοκρατία του Michael Tye μπορεί να τις αντιμετωπίσει επαρκώς. Στα δύο πρώτα μέρη, παρέχω μια γενική επισκόπηση του αναγωγικού λειτουργισμού και των αιτιακών θεωριών της αναπαράστασης. Στη συνέχεια, στρέφομαι στις αντι-φυσικαλιστικές ενστάσεις κατά των αναγωγιστικών θεωριών της φαινόμενης συνείδησης. Στο τρίτο μέρος, εξετάζω την αναπαραστασιοκρατική (representationalist) θεωρία του Michael Tye και εξετάζω τις ενστάσεις του Ned Block. Καταλήγω με ορισμένες παρατηρήσεις σχετικά με την αναπαραστασιοκρατική θεωρία του Tye.The aim of this essay is to explore the difficulties phenomenal consciousness poses for a physicalist account of phenomenal consciousness and to assess whether Michael Tye’s representationalism can adequately address them. In the first two parts, I provide a general survey of reductive functionalism and causal theories of representation. I then turn to the anti-physicalist objections to a reductive theory of phenomenal consciousness. In the third part, I examine Michael Tye’s representationalist theory and assess Block’s antirepresentationalist objections. I conclude with some remarks about Tye’s representationalist theory
Ανάπτυξη υδρογονοτρόφων (hydrogen-oxidizing bacteria) μικροοργανισμών για παραγωγή βιομάζας
No full textΟ αυξανόμενος πληθυσμός, η επισιτιστική κρίση των τελευταίων ετών, καθώς και οι σοβαρές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής έχουν ενισχύσει τη δημοφιλία εναλλακτικών πηγών πρωτείνης. Οι νέοι στόχοι που έχουν τεθεί νομοθετικά στην ευρωπαϊκή ένωση αποσκοπούν στη μείωση των ρύπων και των αποβλήτων από τις βιομηχανίες, καθώς και στην επίτευξη της κυκλικής οικονομίας. Η μικροβιακή πρωτεϊνη αποτελεί ίσως το μέλλον της παραγωγής πρωτείνης. Ειδικότερα, οι καλλιέργειες φυκών και βακτηρίων είναι οι αποδοτικότερες μέθοδοι παραγωγής μικροβιακής πρωτεϊνης λόγω των σχετικά χαμηλών αναγκών τους κατά τη διάρκεια της καλλιέργειας, του υψηλού τους πρωτεϊνικού περιεχομένου και του πλούσιου αμινοξικού προφίλ τους. Ένα είδος βακτηρίων, τα υδρογονοτρόφα βακτήρια παρουσιάζουν προοπτικές, ως μία βιώσιμη πηγή μικροβιακής πρωτεϊνης που χρησιμοποιεί το μοριακό υδρογόνο που παράγεται από την ηλεκτρόλυση του νερού Στην παρούσα πτυχιακή εργασία μελετήθηκαν καλλιέργειες μικροοργανισμών σε διαφορετικά δείγματα, με συνθήκες ευνοικές προς τα υδρογονοτρόφα βακτήρια, με σκοπό την παραγωγή μικροβιακής πρωτεϊνης. Η διάρκεια των καλλιεργειών ήταν 10 ημέρες για τα δείγματα 2 και 3, και για τα δείγματα 1,4 και 5 ήταν 6 ημέρες. Μετά το πέρας των καλλιεργειών η βιομάζα λυοφιλιώθηκε, και ύστερα διενεργήθηκαν αναλύσεις υδατανθράκων, πρωτεϊνων, λιπιδίων, και αμινοξικού προφίλ. Στα δείγματα 1,3 και 5 παρατηρήθηκε μειωμένη παραγωγή βιομάζας, και γι’αυτό διακόπηκαν πρόωρα οι καλλιέργειες τους, ενώ στα δείγματα 2 και 3 οι καλλιέργειες συνεχίστηκαν, και πραγματοποιήθηκαν οι προαναφερθείσες αναλύσεις προκειμένου να συγκριθούν με τα ήδη υπάρχοντα επιστημονικά αποτελέσματα.The growing global population, the food shortage of recent years along with the serious consequences of climate change, have led to the enhancement of research for alternative protein sources. The new goals that have been put by the legislation of the E.U. target to the decrease of industrial waste and pollutants hence to the fullfilment of cycle economy. Microbial protein may constitute the future of protein production. In particular the cultures of algae and bacteria are the most efficient production methods for microbial protein due to their relatively low demands and needs during the culture period, their high protein level and their rich amino acid content. Hydrogen oxidizing bacteria appear as a promising sustainable source of microbial protein that uses molecular hydrogen, which is produced by water electrolysis. This bachelor thesis focuses on the culture of microorganisms in varied samples, under positive conditions for hydrogen oxidizing bacteria in order to produce bacteria protein. The culture for samples 2 and 3 lasted 10 days while for samples 1, 4 and 5, 6 days. After the culture completion the biomass was lyophilisized (freeze-dried). The next step was to conduct the analytical methods for proteins, lipids, amino acids and carbohydrates. In samples 1,3 and 5 there was low biomass produce, so their culture was shut down prematurely while the cultures of samples 2 and 3 continued unobstructed. The biomass analysis results conform with the references
Το θεσμικό πλαίσιο για την αξιοποίηση των διατηρητέων κτιρίων: Υποχρεώσεις, δικαιώματα και παροχή κινήτρων
No full textΗ εργασία αποσκοπεί στην παρουσίαση του θεσμικού πλαισίου προστασίας των διατηρητέων κτιρίων, καθώς και στην ανάδειξη της σημασίας της ουσιαστικής αξιοποίησής τους. Επιδιώκεται η συστηματική ανάλυση των συνταγματικών, νομοθετικών και νομολογιακών πτυχών που διέπουν την προστασία των ακινήτων που συγκροτούν την πολιτιστική κληρονομιά. Κεντρικός στόχος της εργασίας είναι η ανάδειξη της βασικής πρόκλησης η οποία έγκειται στην επίτευξη της δίκαιης ισορροπίας μεταξύ αφενός της διατήρησης του ιστορικού και αρχιτεκτονικού χαρακτήρα των διατηρητέων κτιρίων και αφετέρου της ουσιαστική ένταξη τους στη σύγχρονη ζωή.The thesis aims to present the institutional framework for the protection of listed buildings, as well as to highlight the importance of their effective reuse. It seeks to provide a systematic analysis of the constitutional, legislative, and case-law aspects governing the protection of properties that constitute cultural heritage. The central objective of the thesis is to highlight the core challenge of achieving a balance: on the one hand, preserving their historical and architectural character and, on the other, ensuring their meaningful integration into contemporary life
Διασκευές Παραμυθιών του Charles Perrault και των αδελφών Grimm
No full textΣτόχος της εν λόγω εργασίας είναι η διερεύνηση των διαφοροποιήσεων των παραμυθιών και μύθων ανά τους αιώνες. Τόσο οι κοινωνικές μεταβολές , οι διαφορές από λαό σε λαό, όσο και η εξελικτική πορεία των γλωσσών συνέβαλαν σημαντικά στο τρόπο διάδοσης των παραμυθιών αλλά και στη δημιουργία διαφορετικών εκδοχών τους. Συνεπώς, με το πέρασμα των αιώνων προσαρμόστηκε και το περιεχόμενο τους σε νέα δεδομένα. Ωστόσο, ξεκινώντας ένα τόσο σημαντικό εγχείρημα, δε μπορεί κανείς παρά να αναρωτηθεί και τη συμβολή των παραμυθιών στα πλαίσια της κοινωνίας. Πρωταρχικός σκοπός των παραμυθιών ήταν η τέρψη, η ψυχαγωγία. Πώς όμως κατέληξαν να έχουν ηθικοπλαστικό χαρακτήρα και που διαφαίνεται αυτό; Αυτά τα ζητήματα μας απασχόλησαν περισσότερο , και αυτοί οι τομείς θα διερευνηθούν και αναλυθούν περαιτέρω στην εν λόγω εργασία.The aim of this work is to investigate the variations of fairy tales and myths over the centuries. Both social changes, differences between cultures, and the evolution of languages have contributed significantly to the way fairy tales have been disseminated and to the creation of different versions of them. Consequently, over the centuries their content has also adapted. However, in embarking on such an important task, one cannot help but wonder about the contribution of fairy tales within the framework of society. The primary purpose of fairy tales was pleasure and entertainment. But how did they end up having a moralizing character? These issues concerned us the most, and these areas will be explored and analyzed further in this work
Ψηφιακά παιχνίδια και συναισθήματα
No full textΗ παρούσα έρευνα εξετάζει τον ρόλο των δομικών χαρακτηριστικών των ψηφιακών παιχνιδιών στη διαμόρφωση των συναισθηματικών αντιδράσεων των παικτών / -τριών, καθώς και την επίδραση δημογραφικών παραγόντων όπως το φύλο και η εμπειρία. Ο σκοπός της έρευνας ήταν να διερευνηθεί πώς και ποια χαρακτηριστικά του παιχνιδιού επιδρούν στον συναισθηματισμό των συμμετεχόντων και ποια συναισθήματα προκαλούνται κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Οι στόχοι περιλάμβαναν την αποτύπωση διαφοροποιήσεων φύλου και εμπειρίας, ηλικίας, ωρών ενασχόλησης και βαθμού προτίμησης των ψηφιακών παιχνιδιών τόσο στα συναισθήματα όσο και στην αξιολόγηση των πτυχών των παιχνιδιών. Η μεθοδολογία βασίστηκε σε ποσοτική έρευνα (επισκόπηση). Το δείγμα αποτελούνταν από 100 άτομα —φοιτητές / -τριες παιδαγωγικών τμημάτων και εν ενεργεία εκπαιδευτικούς— οι οποίοι επιλέχθηκαν με βολική δειγματοληψία. Συλλέχθηκαν δημογραφικά στοιχεία όπως φύλο, ηλικία, επαγγελματική εμπειρία, είδος παίκτη / -τριας και ώρες ενασχόλησης με ψηφιακά παιχνίδια. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι τα ψηφιακά παιχνίδια προκαλούν ποικίλες συναισθηματικές αντιδράσεις στους παίκτες, οι οποίες δεν επηρεάζονται αποκλειστικά από το φύλο, αλλά κυρίως από τον συνδυασμό φύλου και επιπέδου εμπειρίας. Διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφοροποιήσεις τόσο στις συναισθηματικές αποκρίσεις όσο και στην αξιολόγηση των χαρακτηριστικών των παιχνιδιών, ιδίως όταν συνεξετάστηκαν οι ομάδες παικτών με διαφορετικό βαθμό εξοικείωσης. Συνολικά, τα παιχνίδια αξιολογήθηκαν θετικά ως προς την ευχρηστία, τη διασκέδαση και τη δημιουργική ελευθερία, ενώ η κοινωνική συνδεσιμότητα συγκέντρωσε χαμηλότερες βαθμολογίες. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι η εμπειρία του παίκτη αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στη συναισθηματική εμπλοκή και ότι τα παιχνίδια λειτουργούν ως ισχυροί μηχανισμοί συναισθηματικής ενεργοποίησης με διαφοροποιημένη επίδραση ανάλογα με το προφίλ του χρήστη. Συνολικά, η έρευνα καταλήγει ότι τα ψηφιακά παιχνίδια λειτουργούν ως δυναμικοί μηχανισμοί συναισθηματικής εμπλοκής. Ωστόσο, η επίδρασή τους δεν είναι ομοιογενής· διαμορφώνεται από τον συνδυασμό δημογραφικών και εμπειρικών παραγόντων. Οι διαπιστώσεις αυτές προσφέρουν πολύτιμες ενδείξεις για την ενσωμάτωση των ψηφιακών παιχνιδιών στην εκπαίδευση, και υποδεικνύουν την ανάγκη σχεδιασμού παρεμβάσεων που λαμβάνουν υπόψη την εμπειρία και το προφίλ των παικτών.This study examines the role of the structural features of digital games in shaping players’ emotional responses, as well as the influence of demographic factors such as gender and experience. The aim of the research was to investigate how and which game characteristics affect participants’ emotional engagement and which emotions are elicited during gameplay. The objectives included identifying variations related to gender and experience, age, time spent gaming, and degree of preference for digital games, both in terms of emotional responses and in the evaluation of game features. The methodology was based on a quantitative research design (survey). The sample consisted of 100 individuals—students of education departments and in-service primary school teachers—selected through convenience sampling. Demographic data were collected, including gender, age, professional experience, player type, and hours of engagement with digital games. The findings revealed that digital games trigger a wide range of emotional reactions in players, which are not influenced solely by gender but primarily by the interaction between gender and level of experience. Statistically significant differences were identified both in emotional responses and in the evaluation of game characteristics, particularly when groups with varying degrees of gaming familiarity were examined concurrently. Overall, the games were evaluated positively in terms of usability, enjoyment, and creative freedom, whereas social connectivity received lower ratings. The results highlight that player experience constitutes a decisive factor in emotional engagement and that digital games operate as powerful mechanisms of emotional activation, with differentiated effects depending on user profile. In sum, the study concludes that digital games function as dynamic mechanisms of emotional involvement. However, their impact is not uniform; rather, it is shaped by the combination of demographic and experiential factors. These findings provide valuable insights for the integration of digital games into educational contexts and underscore the need to design interventions that consider players’ experience and individual profiles
Οι δίκες περί την εκτέλεση και τα δικονομικά ζητήματα
No full textΗ παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη της έννοιας των δικών περί την εκτέλεση, όπως αυτές ρυθμίζονται στο άρθρο 937 ΚΠολΔ. Συγκεκριμένα, διερευνάται το συστηματικό κριτήριο που προσδιορίζει τις δίκες περί την εκτέλεση και τις διαχωρίζει από τις λοιπές δίκες, όπως επίσης η τελολογία των δικών αυτών. Ακόμη, επιχειρείται να δοθεί απάντηση στο ερώτημα «ποιες δίκες εντάσσονται στην έννοια αυτή και ποιες αποκλείονται», ενώ συγχρόνως διερευνώνται οι λόγοι του αποκλεισμού αυτού. Αυτό γιατί για ποικίλες δίκες, που ανακύπτουν στο πλαίσιο της εκτελέσεως, με χαρακτηριστική περίπτωση την ανακοπή κατά της δήλωσης τρίτου του άρθρου 986 ΚΠολΔ, έχουν διατυπωθεί, ανά τα χρόνια, αντικρουόμενες απόψεις, υποστηριζόμενες με ισχυρά επιχειρήματα από την κάθε πλευρά. Στο πλαίσιο αυτό, λοιπόν, παρατίθεται, κατ’ αρχάς, μία σύντομη ιστορική αναδρομή της πορείας του άρθρου 937 ΚΠολΔ και επιχειρείται παράλληλα μία πρώτη προσπάθεια προσδιορισμού των δικών περί την εκτέλεση, με την παράθεση του ορισμού αυτών και των επιμέρους διατάξεων που εντάσσονται στην εν λόγω κατηγορία. Κατόπιν, σχολιάζονται τα ειδικότερα δικονομικά ζητήματα που προβλέπονται στο άρθρο 937 ΚΠολΔ, όπως η διαδικασία εκδίκασης των δικών περί την εκτέλεση, η δυνατότητα παρέμβασης, η απαγόρευση της ανακοπής ερημοδικίας, καθώς και η μη αναστολή της εκτελέσεως, με την προθεσμία και την άσκηση των ενδίκων μέσων. Τέλος, ακολουθεί η μελέτη κάποιων ιδιαίτερων ρυθμίσεων ορισμένων δικών περί την εκτέλεση, που αποκλίνουν από τη γενική πρόβλεψη του μελετώμενου άρθρου.The present diploma thesis focuses on the study of the concept of proceedings relating to enforcement, as regulated in Article 937 of the Greek Code of Civil Procedure (GCCP). Specifically, it examines the systematic criterion that defines proceedings relating to enforcement and distinguishes them from other proceedings, as well as the teleology of such proceedings. Furthermore, it seeks to provide an answer to the question “which proceedings fall within this concept and which are excluded”, while, at the same time, examining the reasons for such exclusion. This is because, with regard to various proceedings arising within the framework of enforcement, with the characteristic case being the opposition against the third party’s statement under Article 986 GCCP, conflicting views have been advanced over the years, supported by strong arguments on each side. Within this framework, therefore, a brief historical review of the course of Article 937 GCCP is first set out, and, in parallel, an initial attempt is made to determine proceedings relating to enforcement, by setting out their definition and the individual provisions that fall within the said category. Thereafter, the more specific procedural issues provided for in Article 937 GCCP are commented upon, such as the procedure for the adjudication of proceedings relating to enforcement, the possibility of intervention, the prohibition of an opposition on the ground of default, as well as the non-suspension of enforcement, together with the time limit and the lodging of legal remedies. Finally, a study follows of certain special provisions governing certain proceedings relating to enforcement, which derogate from the general provision of the article under study
Challenges in implementing Directive NIS2 in Greece: a focus on MyHealth application of Gov.gr and the national electronic health record
No full textΗ παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τις νομικές, θεσμικές και διοικητικές προκλήσεις που ανακύπτουν από την εφαρμογή της Οδηγίας (ΕΕ) 2022/2555 (NIS2) στον ελληνικό τομέα της ψηφιακής υγείας, με έμφαση στην εφαρμογή MyHealth του Gov.gr και στον Εθνικό Ηλεκτρονικό Φάκελο Υγείας. Δεδομένου ότι οι υποδομές υγείας χαρακτηρίζονται ως κρίσιμες εξ ορισμού από την Οδηγία NIS2, οι δημόσιες ψηφιακές πλατφόρμες υγείας υπάγονται σε αυξημένες υποχρεώσεις κυβερνοασφάλειας, ιδίως ως προς τη διακυβέρνηση, τη διαχείριση κινδύνων και την αναφορά περιστατικών. Η έρευνα εντάσσει την Οδηγία NIS2 στο ευρύτερο ενωσιακό πλαίσιο κυβερνοασφάλειας και αναλύει τη μεταφορά της στο ελληνικό δίκαιο μέσω του ν. 5160/2024, σε συνδυασμό με το ισχύον εθνικό κανονιστικό πλαίσιο για την ψηφιακή διακυβέρνηση και την προστασία δεδομένων. Υποστηρίζεται ότι, παρά την τυπική ενσωμάτωση της Οδηγίας, η τομεακή εφαρμογή της NIS2 στον χώρο της υγείας παραμένει ελλιπής. Κεντρικά προβλήματα αποτελούν ο θεσμικός κατακερματισμός, η περιορισμένη συντονισμένη δράση μεταξύ της Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας, του Υπουργείου Υγείας και της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, καθώς και η απουσία εξειδικευμένων εποπτικών μηχανισμών και δεσμευτικών τεχνικών προτύπων για τις ψηφιακές υποδομές υγείας. Μέσα από τη μελέτη περίπτωσης της εφαρμογής MyHealth και του Εθνικού Ηλεκτρονικού Φακέλου Υγείας, η εργασία αξιολογεί κατά πόσον οι βασικές δημόσιες πλατφόρμες ηλεκτρονικής υγείας στην Ελλάδα μπορούν να εφαρμόσουν ουσιαστικά τις υποχρεώσεις της NIS2. Η ανάλυση αναδεικνύει κενά στη νομική και διοικητική διακυβέρνηση, ιδίως ως προς την ευθύνη των διοικητικών οργάνων, τις διαδικασίες διαχείρισης περιστατικών, την ασφάλεια της εφοδιαστικής αλυσίδας και τον συντονισμό των υποχρεώσεων κυβερνοασφάλειας με εκείνες της προστασίας δεδομένων. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στη σχέση μεταξύ NIS2 και ΓΚΠΔ, καθώς και στις δυσχέρειες συμμόρφωσης που προκύπτουν από τα παράλληλα καθεστώτα αναφοράς και εποπτείας. Τέλος, η εργασία διατυπώνει τεκμηριωμένη πρόταση για τη δημιουργία ενός τομεακού CSIRT Υγείας στην Ελλάδα, σύμφωνα με το πνεύμα και τις απαιτήσεις της NIS2, με στόχο την ενίσχυση του επιχειρησιακού συντονισμού και της ανθεκτικότητας του συστήματος. Καταλήγει σε έναν νομικο-θεσμικό οδικό χάρτη για την αποτελεσματική εφαρμογή της NIS2 στον τομέα της ψηφιακής υγείας, αντιμετωπίζοντας την κυβερνοασφάλεια όχι απλώς ως τεχνική απαίτηση, αλλά ως προϋπόθεση για την προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων, την εμπιστοσύνη των πολιτών και τη νόμιμη λειτουργία των ψηφιακών υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα.This thesis examines the legal, institutional, and governance challenges involved in implementing Directive (EU) 2022/2555 (NIS2) in the Greek digital health sector, with particular emphasis on the MyHealth application of Gov.gr and the National Electronic Health Record (EHR). As healthcare infrastructure is classified as critical by default under NIS2, public digital health platforms are subject to enhanced cybersecurity obligations relating to governance accountability, risk management, and incident reporting. The research situates NIS2 within the broader EU cybersecurity framework and analyses its transposition into Greek law through Law 5160/2024, in conjunction with related national legislation on digital governance and data protection. It argues that, although Greece has formally adopted the Directive, the sector-specific implementation of NIS2 in healthcare remains underdeveloped. Key shortcomings include institutional fragmentation, limited coordination between the National Cybersecurity Authority, the Ministry of Health, and the Hellenic Data Protection Authority, as well as the absence of tailored supervisory mechanisms and binding technical baselines for digital health platforms. Using MyHealth and the National EHR as case studies, the thesis evaluates the capacity of Greece’s core public e-health infrastructures to operationalise NIS2 obligations in practice. The analysis identifies legal and governance gaps relating to management accountability, incident response procedures, supply-chain security, and the alignment of cybersecurity and data-protection duties. Particular attention is paid to the interaction between NIS2 and the GDPR, highlighting the compliance challenges arising from parallel notification regimes and overlapping supervisory competences. The thesis further advances the normative case for establishing a sector-specific Healthcare CSIRT in Greece, as envisaged under NIS2, in order to enhance incident coordination, sectoral expertise, and operational resilience. It concludes by proposing a legal-institutional roadmap for effective NIS2 compliance in the digital health sector, framing cybersecurity not merely as a technical requirement but as a legal condition for the protection of fundamental rights, public trust, and the lawful operation of digital healthcare services in Greece