National and Kapodistrian University of Athens
Pergamos : Unified Institutional Repository / Digital Library Platform of the National and Kapodistrian University of AthensNot a member yet
249632 research outputs found
Sort by
Στρατιωτικοί νόμοι (Leges Militares) στο Βυζάντιο
No full textΗ παρούσα εργασία εξετάζει τους στρατιωτικούς νόμους και το στρατιωτικό ποινικό δίκαιο στην εποχή του Βυζαντίου, αναδεικνύοντας τη σημασία του για τη διατήρηση της πειθαρχίας, της συνοχής και της ισχύος του βυζαντινού στρατού.The present study examines the military laws during the Byzantine era, highlighting their significance for maintaining the discipline, cohesion and strength of the Byzantine army
Αξιολόγηση της προδικασίας της διοικητικής επίλυσης των διαφορών του e-ΕΦΚΑ
No full textΗ παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την προδικασία διοικητικής επίλυσης διαφορών στον e-ΕΦΚΑ, με έμφαση στη λειτουργία της ενδικοφανούς προσφυγής. Στόχος είναι η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητάς της τόσο από θεσμική όσο και από πρακτική σκοπιά. Η μελέτη αναπτύσσεται, αρχικά, μέσω της ανάλυσης του ισχύοντος κανονιστικού πλαισίου και της διαδικαστικής λειτουργίας της ενδικοφανούς προσφυγής στον e-ΕΦΚΑ, ενώ ακολουθεί συγκριτική προσέγγιση με αντίστοιχους θεσμούς προδικαστικής προστασίας σε αλλοδαπές έννομες τάξεις, ιδίως στη Γαλλία και τη Γερμανία. Περαιτέρω, εξετάζεται η ενδικοφανής προσφυγή στις φορολογικές διαφορές ενώπιον της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, ως ενδοελληνικό πρότυπο προδικαστικής διοικητικής επίλυσης διαφορών, και επιχειρείται συγκριτική αποτίμησή της σε σχέση με τον e-ΕΦΚΑ. Η εργασία ολοκληρώνεται με την εξέταση της ενδικοφανούς προσφυγής υπό το πρίσμα των αρχών της χρηστής διοίκησης και με αξιολογικές παρατηρήσεις ως προς τη θεσμική της λειτουργία. Συμπερασματικά, η προδικασία διοικητικής επίλυσης διαφορών στον e-ΕΦΚΑ δεν συνιστά μορφή δικαστικού ελέγχου ούτε υποκαθιστά τη διοικητική δικαιοσύνη, δύναται όμως, υπό προϋποθέσεις, να λειτουργήσει ως ουσιαστικός μηχανισμός διοικητικού αυτοελέγχου και εξορθολογισμού της διοικητικής δράσης στον ευαίσθητο τομέα της κοινωνικής ασφάλισης.This thesis examines the pre-trial administrative procedure for dispute resolution within the e-EFKA (National Social Security Fund of Greece), focusing on the institution of the administrative appeal. The main objective is to evaluate its effectiveness both from a legal and a practical perspective. The study initially analyses the regulatory framework and procedural operation of the administrative appeal before e-EFKA, followed by a comparative approach to corresponding pre-judicial remedies in foreign legal systems, with reference to France and Germany. Furthermore, the administrative appeal in tax disputes before the Independent Authority for Public Revenue is examined as an internal comparative model within the Greek legal order, and its main features are comparatively assessed in relation to the e-EFKA system. The thesis concludes with an examination of the administrative appeal in the light of the principles of good administration and with evaluative observations regarding its institutional role. In conclusion, it is argued that the pre-trial dispute resolution procedure in e-EFKA does not constitute a form of judicial review nor does it substitute judicial protection; however, under certain conditions, it may function as an effective mechanism of administrative self-control and rationalisation of administrative action in the sensitive field of social security
Κλιματική αλλαγή και αναγκαστική μετανάστευση: συστηματική ανασκόπηση
No full textΕισαγωγή: Η κλιματική αλλαγή αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής μας και επιφέρει επιπτώσεις τόσο στο φυσικό περιβάλλον όσο και στη ζωή των ανθρώπων. Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας, οι τυφώνες, η ξηρασία, οι πλημμύρες καθώς και η άνοδος της θερμοκρασίας οδηγούν ολοένα και περισσότερους ανθρώπους να εγκαταλείπουν τις κατοικίες τους, είτε προσωρινά είτε μόνιμα, και να μεταναστεύουν σε άλλες περιοχές προκειμένου να νιώθουν ασφαλείς. Σκοπός: Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως κύριο σκοπό τη διερεύνηση του φαινομένου της αναγκαστικής μετανάστευσης που προκαλείται από την κλιματική αλλαγή, μέσα από μια συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση δημοσιευμένων μελετών στις βάσεις δεδομένων EBSCOhost, PubMed και Scopus με τις εξής λέξεις-κλειδιά: ((Climate crisis) OR (Climate catastrophe) OR (Environmental crisis) OR (Climate change) OR (Global warming crisis) OR (Planetary crisis)) AND ((migration) OR (Forced migration) OR (displacement)) AND ((Nursing Care) ΟR (Nurse) OR (Nursing role)). Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε για την περίοδο 2020-2025 και συμπεριέλαβε ακαδημαϊκές δημοσιεύσεις σε έγκριτα περιοδικά στην αγγλική και ελληνική γλώσσα. Αποτελέσματα: Από τις 4263 μελέτες που προέκυψαν από τη βιβλιογραφική αναζήτηση, μόνο οι 23 πληρούσαν τα κριτήρια εισόδου και τα κριτήρια ποιότητας και τελικά συμπεριελήφθησαν στη συστηματική ανασκόπηση. Τα φαινόμενα των πλημμυρών και της ανόδου της στάθμης της θάλασσας είναι αυτά που συναντώνται περισσότερο και οδηγούν κυρίως τους λαούς στο να εγκαταλείψουν τις χώρες τους, ενώ οι περισσότερες μελέτες πραγματοποιήθηκαν στην Αμερική και στην Ασία. Η μετανάστευση των πληθυσμών λόγω κλιματικής αλλαγής έχει συνέπειες τόσο στη σωματική όσο και στη ψυχική υγεία των μετακινούμενων πληθυσμών με κάποιες ομάδες όπως είναι τα παιδιά, οι γυναίκες και οι ηλικιωμένοι να είναι πιο ευάλωτοι. Συμπεράσματα: Η αναγκαστική μετανάστευση που προκαλείται από την κλιματική αλλαγή δεν είναι απλώς ένα περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά έχει κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές διαστάσεις. Για αυτό είναι απαραίτητο να υπάρξουν διεθνείς πολιτικές συνεργασίας που να προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, να στηρίζουν τους πληγέντες πληθυσμούς και να ενισχύουν τη δικαιοσύνη και την αλληλεγγύη ανάμεσα στις χώρες.Background: Climate change is one of the most significant current challenges, affecting both the natural environment and human life. Rising sea level, hurricanes, droughts, floods, and increasing temperatures are forcing more and more people to leave their homes, whether temporarily or permanently, and migrate to safer areas. Aim: This study aims to investigate the phenomenon of forced migration caused by climate change through a systematic review of the literature. Methods: A systematic review of published studies was conducted using the databases EBSCOhost, PubMed, and Scopus with the following keywords: ((Climate crisis) OR (Climate catastrophe) OR (Environmental crisis) OR (Climate change) OR (Global warming crisis) OR (Planetary crisis)) AND ((migration) OR (forced migration) OR (displacement)) AND ((Nursing Care) ΟR (Nurse) OR (Nursing role)). The review focused on studies published between 2020 and 2025 and included articles only from peer-reviewed scientific journals written in English or Greek. Results: Out of 4,263 studies identified through the literature search, only 23 met the inclusion criteria, and were ultimately included in the systematic review. Flooding and rising sea levels were the most common climate-related phenomena, driving people to leave their countries of origin, while most studies were conducted in the United States and Asia. Climate change related forced migration has significant effects on both the physical and mental health of displaced populations, with certain groups such as children, women, and older people being particularly vulnerable. Conclusions: Forced migration due to climate change is not only an environmental issue, but also a social, economic, and political challenge. International policy cooperation is essential to protect human rights, support affected populations, and promote justice and solidarity among nations
Advancing Corporate Responsibility for Environmental Crimes under international and regional legal instruments: Recent Developments and Future Directions
No full textΗ παρούσα διατριβή διερευνά τη δυνατότητα προσθήκης της οικοκτονίας (ecocide) στο Καταστατικό της Ρώμης ως το πέμπτο διεθνές έγκλημα, καθώς και τον αντίκτυπο μιας τέτοιας πρωτοβουλίας στην ποινική ευθύνη των νομικών προσώπων, παράλληλα με το εξελισσόμενο περιφερειακό και διεθνές νομικό πλαίσιο που αφορά την ευθύνη των εταιριών για εκτενή περιβαλλοντική ζημία. Η μελέτη εξετάζει πως οι περιφερειακές καινοτομίες θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως καταλύτης για παγκόσμια νομική μεταρρύθμιση, αντλώντας από εξελίξεις όπως ο ορισμός της οικοκτονίας που προτάθηκε από την Ανεξάρτητη Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων, η Οδηγία της ΕΕ για τα Περιβαλλοντικά Εγκλήματα του 2024 και η Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Προστασία του Περιβάλλοντος μέσω του Ποινικού Δικαίου. Άρθρα και έρευνες ακαδημαϊκών από όλο τον κόσμο, νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διεθνή νομικά κείμενα και σχετική νομολογία θα εξεταστούν προκειμένου να αποκτηθεί βαθύτερη κατανόηση των βασικών εννοιών της διατριβής (ήτοι της οικοκτονίας, των περιβαλλοντικών εγκλημάτων και της ποινικής ευθύνης των νομικών προσώπων), καθώς και του τρόπου με τον οποίο αυτές συνδέονται μεταξύ τους.This dissertation investigates the possibility of ecocide being added to the Rome Statute's list as a fifth international crime and the effect of such an initiative to criminal corporate accountability parallel to the evolving regional and international legal framework surrounding corporate criminal accountability for environmental harm. The study looks at how regional innovations could spur global legal reform, drawing on developments such as the definition of ecocide provided by the Independent Expert Panel, the 2024 EU Environmental Crime Directive, and the Convention on Environmental Protection through Criminal Law from the Council of Europe. Articles and researches from scholars around the globe, EU legislation, international legal documents, and relevant case law will be reviewed in order to gain a deeper understanding of the key concepts of the dissertation (them being ecocide, environmental crimes and corporate criminal accountability) ,as well as how they are linked to one another
Δασική Νομοθεσία και Διαχείριση της Δημόσιας Περιουσίας υπό το Πρίσμα της Οικονομικής Ανάλυσης του Δικαίου: Ισορροπία μεταξύ Περιβαλλοντικής Προστασίας και Βιώσιμης Ανάπτυξης
No full textΗ παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το πλαίσιο της δασικής νομοθεσίας και τη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας στην Ελλάδα, υιοθετώντας τη μεθοδολογική προσέγγιση της Οικονομικής Ανάλυσης του Δικαίου (Law and Economics). Κεντρικός άξονας της έρευνας είναι η αναζήτηση της βέλτιστης ισορροπίας μεταξύ της επιταγής για αυστηρή περιβαλλοντική προστασία των δασικών οικοσυστημάτων και της ανάγκης για βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη και αξιοποίηση της δημόσιας γης. Μέσω της ανάλυσης της αποτελεσματικότητας των κανόνων δικαίου, εξετάζονται εργαλεία όπως οι δασικοί χάρτες, το κτηματολόγιο και οι περιορισμοί στη χρήση γης, αξιολογώντας πώς οι θεσμικές παρεμβάσεις επηρεάζουν τα κίνητρα των ιδιωτών και του κράτους. Συμπερασματικά, η εργασία αναδεικνύει την ανάγκη για ένα σύγχρονο κανονιστικό πλαίσιο που θα ενσωματώνει οικονομικά κριτήρια για την επίτευξη κοινωνικής ευημερίας, διασφαλίζοντας παράλληλα τη διατήρηση του φυσικού κεφαλαίου για τις μελλοντικές γενιές.This master's thesis examines the framework of forestry legislation and the administration of public property in Greece through the methodological lens of Economic Analysis of Law (Law and Economics). The core focus of the research is to identify the optimal balance between the constitutional mandate for strict environmental protection of forest ecosystems and the necessity for sustainable economic development and public land exploitation. By analyzing the efficiency of legal rules, the study explores tools such as forest maps, the national cadastre, and land-use restrictions, evaluating how institutional interventions influence the incentives of both private individuals and the state. In conclusion, the thesis highlights the need for a modern regulatory framework that incorporates economic criteria to achieve social welfare while ensuring the preservation of natural capital for future generations
Brain areas responsible for music-induced analgesia - Περιοχές του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνες για την αναλγησία που προκαλείται από τη μουσική
No full textΕισαγωγή. Ο πόνος, ένα υποκειμενικό αίσθημα που βιώνει περίπου το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού, μπορεί να ανακουφιστεί με πολλούς τρόπους. Ένας οικονομικός και μη φαρμακολογικός τρόπος είναι η ακρόαση μουσικής, γνωστή ως μουσικά επαγόμενη αναλγησία. Σκοπός. Να εντοπιστούν όλες οι περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη μουσικά επαγόμενη αναλγησία. Μέθοδοι. Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, βιβλιομετρική ανάλυση, και μετα-ανάλυση στο Neurosynth. Αποτελέσματα. Στη συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, εντοπίστηκαν 2.148 αποτελέσματα στη βάση δεδομένων Scopus και 2.241 στο PubMed, εκ των οποίων 16 κρίθηκαν κατάλληλα μετά τον έλεγχο. Οι 16 αυτές μελέτες δημοσιεύτηκαν την περίοδο 2014–2023 σε 12 επιστημονικά περιοδικά. Ο αριθμός των αναφορών κυμαινόταν από 2 έως 118 (μέσος όρος = 23,8, τυπική απόκλιση = 29,4) και σχετιζόταν με το έτος δημοσίευσης (rs = -0.900, p < 0.001), τον συντελεστή απήχησης του περιοδικού (rs = 0,584, p = 0,018) και τη βαθμολογία Altmetric (rs = 0,576, p = 0,020). Οι περιοχές του εγκεφάλου που αναφέρθηκαν στις 16 μελέτες ως σχετιζόμενες με τη μουσικά επαγόμενη αναλγησία ήταν παρόμοιες με αυτές που εντοπίστηκαν μέσω της μετα-ανάλυσης στο Neurosynth. Συγκεκριμένα, η τελευταία έδειξε επικάλυψη ενεργοποιήσεων πόνου και μουσικής στις ακόλουθες περιοχές: αριστερή και δεξιά παρεγκεφαλίδα, ιππόκαμποι, αμυγδαλές, νήσος, άνω κροταφικές έλικες, άνω και κάτω μετωπιαίες έλικες, συμπληρωματική κινητική περιοχή, αριστερός θάλαμος, δεξιός φλοιός του προσαγωγίου, δεξιός επικλινής πυρήνας, και κάτω βρεγματικά λόβια. Συμπεράσματα. Σε μεγάλο βαθμό υπήρξε συμφωνία ανάμεσα στις περιοχές του εγκεφάλου που εντοπίστηκαν μέσω της συστηματικής ανασκόπησης της βιβλιογραφίας και σε εκείνες που προέκυψαν από την επικάλυψη των ενεργοποιήσεων «πόνου» και «μουσικής» στο Neurosynth. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν τη μεθοδολογία των βλαβών (lesion approach) για να προσδιορίσουν τις εγκεφαλικές περιοχές που εμπλέκονται στη μουσικά επαγόμενη αναλγησία, καθώς όλες οι μελέτες που εντοπίστηκαν μέσω της συστηματικής ανασκόπησης και της μετα-ανάλυσης Neurosynth ήταν συσχετιστικές.Introduction. Pain, a subjective feeling experienced by approximately a quarter of the world’s population, can be relieved in many different ways. One inexpensive and non-pharmacological way is by listening to music, which is known as music-induced analgesia. Aim. To identify all brain regions that are associated with music-induced analgesia. Methods. A systematic literature review, a bibliometric analysis, as well as a meta-analysis using Neurosynth were conducted. Results. In the systematic literature review, 2,148 results were found on Scopus and 2,241 on Pubmed, of which 16 were judged to be eligible after screening. These 16 studies were published between 2014 and 2023 across 12 journals. The number of citations ranged from 2 to 118 (mean = 23.8, SD = 29.4), and was associated with the year of publication (rs = -0.900, p < 0.001), the impact factor of the journal (rs = 0.584, p = 0.018), and the Altmetric score (rs = 0.576, p = 0.020). The brain regions reported in the 16 studies to be associated with music-induced analgesia were similar to those identified through the Neurosynth meta-analysis. Specifically, the latter showed an overlap of pain and music activations in the following regions: left and right cerebellum, hippocampi, amygdalae, insula, superior temporal gyri, superior and inferior frontal gyri, supplementary motor area, left thalamus, right cingulate cortex, right nucleus accumbens, and inferior parietal lobules. Conclusions. To a large extent, there was concordance in the brain regions that were found through the systematic literature review and those found when overlapping “pain” and “music” activations using Neurosynth. Future studies need to use a lesion approach to identify the brain regions involved in music-induced analgesia, as all the studies identified through the systematic literature review and the Neurosynth meta-analysis were correlational
Securitization of receivables
No full textΗ παρούσα διπλωματική εξετάζει την τιτλοποίηση απαιτήσεων ως σύγχρονη μέθοδο χρηματοδότησης και ως σύνθετο νομικό θεσμό, στο πλαίσιο του ελληνικού δικαίου και ειδικότερα του Ν. 3156/2003, εντασσόμενη παράλληλα στο ευρύτερο ευρωπαϊκό και διεθνές κανονιστικό περιβάλλον. Η ανάλυση δεν περιορίζεται σε περιγραφικό επίπεδο, αλλά εστιάζει στη λειτουργία της τιτλοποίησης ως μηχανισμού μετατροπής μη ρευστοποιήσιμων απαιτήσεων σε διαπραγματεύσιμους τίτλους, στη μεταβολή της κατανομής κινδύνων μεταξύ των συμμετεχόντων μερών και στη σημασία της για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στη δομή της τιτλοποίησης, στον ρόλο του φορέα ειδικού σκοπού (SPV), στη νομική φύση της μεταβίβασης απαιτήσεων ως αληθούς πώλησης, καθώς και στους μηχανισμούς προστασίας των επενδυτών και των οφειλετών. Παράλληλα, εξετάζονται οι προκλήσεις που ανέκυψαν από τη διαχείριση μη εξυπηρετούμενων δανείων στην Ελλάδα και η συμβολή της τιτλοποίησης στη διαδικασία εξυγίανσης του τραπεζικού συστήματος. Τέλος, αναλύεται ο ρόλος του ενωσιακού δικαίου και ιδίως του Κανονισμού (ΕΕ) 2017/2402, αναδεικνύοντας την τιτλοποίηση ως εργαλείο χρηματοδότησης που προϋποθέτει αυστηρό νομικό σχεδιασμό και εποπτεία.This thesis examines the securitization of receivables as a modern financing technique and as a complex legal construct within the framework of Greek law, with particular reference to Law 3156/2003, while situating the analysis within the broader European and international regulatory context. The study adopts an analytical rather than merely descriptive approach, focusing on securitization as a mechanism for transforming illiquid receivables into tradable securities and on the redistribution of risks among originators, investors and intermediaries, as well as its implications for financial stability. Special emphasis is placed on the structural features of securitization, the role of the Special Purpose Vehicle (SPV), the legal characterization of the transfer of receivables as a true sale, and the mechanisms designed to protect investors and debtors. The thesis further addresses the challenges arising from the securitization of non-performing loans in Greece, highlighting its contribution to bank deleveraging and the restoration of credit provision following the sovereign debt crisis. Finally, the study analyses the impact of EU law, in particular Regulation (EU) 2017/2402, demonstrating that securitization constitutes not merely a financing technique, but a normative regulatory framework that requires legal certainty, transparency and effective supervision in order to function sustainably
Οι συμφωνίες βιωσιμότητας στο δίκαιο του ανταγωνισμού
No full textΒασική αρχή του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού συνιστά ο λεγόμενος «competition on the merits» (ανταγωνισμός με βάση τα πλεονεκτήματα), βάσει του οποίου οι επιχειρήσεις πρέπει να διακρίνονται στην αγορά, προσφέροντας καλύτερα προϊόντα, υπηρεσίες ή τιμές και όχι εφαρμόζοντας καταχρηστικές πρακτικές. Σήμερα, ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση, και ολόκληρος ο πλανήτης μας, αντιμετωπίζει την πρόκληση της συνεχούς υποβάθμισης του φυσικού μας περιβάλλοντος, γεγονός που απαιτεί η αρχή αυτή να συμπεριλάβει και να προτεραιοποιήσει περιβαλλοντικούς στόχους. Το όχημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς αυτή την κατεύθυνση, είναι η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία. Βάσει αυτής, οι κανόνες του ανταγωνισμού μπορούν να προσαρμοστούν με τρόπο ώστε να ικανοποιούνται οι στόχοι βιωσιμότητας: επιχειρήσεις μπορούν να συνεργάζονται για περιβαλλοντικούς σκοπούς, χωρίς να παραβιάζουν το άρθρο 101 ΣΛΕΕ, ενώ οι συγκεντρώσεις εξετάζονται και με βάση τα οφέλη για το περιβάλλον. Ακόμη και οι επιχειρήσεις με δεσπόζουσα θέση στην αγορά καλούνται να εφαρμόζουν βιώσιμες πρακτικές, γεγονός που θα λειτουργεί υπέρ τους κατά τη διαδικασία αξιολόγησης. Οι αλλαγές αυτές σηματοδοτούν μία νέα πραγματικότητα, στην οποία η ανάπτυξη και επιδίωξη βιώσιμων πρακτικών συνδέεται με την επιχειρηματική επιτυχία. Με την παρούσα εργασία εξετάζεται η θέση που επέχουν οι συμφωνίες βιωσιμότητας στο δίκαιο ανταγωνισμού, αλλά και η θέση που μπορούν και επιβάλλεται να λάβουν ως μοχλός προώθησης της βιώσιμης ανάπτυξης και της περιβαλλοντικής προστασίας. Ειδικότερα, η εργασία εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο οι συμφωνίες βιωσιμότητας εντάσσονται στο υφιστάμενο κανονιστικό πλαίσιο του ευρωπαϊκού δικαίου ανταγωνισμού, αναλύοντας τα όρια και τις δυνατότητες που θέτουν τα άρθρα 101 και 102 ΣΛΕΕ, καθώς και τις εξαιρέσεις και τις ερμηνευτικές κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Παράλληλα, εξετάζεται κατά πόσο οι συμφωνίες αυτές μπορούν να λειτουργήσουν ως εργαλείο συνδυασμού της οικονομικής αποτελεσματικότητας με την επίτευξη περιβαλλοντικών και κοινωνικών στόχων, δίχως να υπονομεύεται ο υγιής ανταγωνισμός. Τελικός στόχος είναι να αναδειχθεί η ανάγκη διαμόρφωσης ενός σύγχρονου και συνεκτικού πλαισίου δικαίου ανταγωνισμού, στο οποίο η βιωσιμότητα ενσωματώνεται ως αναπόσπαστο στοιχείο, διασφαλίζοντας την προώθηση της περιβαλλοντικής προστασίας, των κοινωνικών στόχων και του υγιούς ανταγωνισμού.A fundamental principle of European competition law is the so-called “competition on the merits”, according to which businesses should distinguish themselves in the market by offering better products, services, or prices, rather than engaging in abusive practices. Today, however, the European Union, as well as the entire planet, faces the challenge of continuous environmental degradation, which requires that this principle also incorporates and prioritizes environmental objectives. The vehicle of the European Union for this purpose is the European Green Deal. Under this framework, competition rules can be adapted to achieve sustainability goals: businesses can cooperate for environmental purposes without violating Article 101 TFEU, while mergers are assessed also in light of their environmental benefits. Even companies holding a dominant market position are expected to adopt sustainable practices, which can work in their favor during regulatory evaluations. These developments signal a new reality, in which the development and pursuit of sustainable practices are closely linked to business success. This paper examines the role of sustainability agreements within competition law, as well as the position they can and should occupy as a tool for promoting sustainable development and environmental protection. In particular, it focuses on how sustainability agreements fit into the existing regulatory framework of European competition law, analyzing the limits and possibilities established by Articles 101 and 102 TFEU, as well as the exceptions and interpretative guidance provided by the European Commission. At the same time, it assesses whether such agreements can serve as a means to combine economic efficiency with the achievement of environmental and social objectives, without undermining healthy competition. The ultimate aim is to highlight the need to establish a modern and coherent competition law framework, in which sustainability is fully integrated as a core component, ensuring the promotion of environmental protection, social objectives, and robust competition
Οι προϋποθέσεις κύρους των συμφωνιών παρέκτασης διεθνούς δικαιοδοσίας σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) 1215/2012 και τη Σύμβαση της Χάγης 2005
No full textΑντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελούν οι προϋποθέσεις κύρους των συμφωνιών παρέκτασης διεθνούς δικαιοδοσίας, σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) 1215/2012 και τη Σύμβαση της Χάγης 2005. Αρχικά οριοθετείται η σχέση των παραπάνω νομοθετημάτων, ώστε να καταστεί σαφές το πεδίο εφαρμογής εκάστης, η σημασία των εν λόγω νομοθετημάτων και το ιστορικό θέσπισης εκάστου, ιδίως των κρίσιμων στην παρούσα εργασία διατάξεων. Ακολούθως, παρουσιάζονται οι προϋποθέσεις κύρους των συμφωνιών παρέκτασης σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) 1215/2012, καθώς και επιμέρους ζητήματα ελέγχου της ύπαρξης και του κύρους των συμφωνιών παρέκτασης (μεταξύ άλλων, τα ζητήματα του αυτεπάγγελτου ή μη ελέγχου των συμφωνιών, του εφαρμοστέου δικαίου, της εκκρεμοδικίας και της αρχής της αυτοτέλειας της συμφωνίας παρέκτασης). Εν συνεχεία, αναπτύσσονται οι προϋποθέσεις κύρους των συμφωνιών παρέκτασης, σύμφωνα με τη Σύμβαση της Χάγης 2005, καθώς και επιμέρους ειδικότερα ζητήματα, όπως το ζήτημα των θεσπιζόμενων εξαιρέσεων στην υποχρέωση μη εκδίκασης της υπόθεσης από το μη επιλεγέν δικαστήριο. Τέλος, επιχειρείται συγκριτική επισκόπηση των προϋποθέσεων κύρους στα εν λόγω νομοθετήματα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον τρόπο αντιμετώπισης των σχετικών ζητημάτων από τη θεωρία, ημεδαπή και αλλοδαπή, καθώς και τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.The present thesis examines the conditions governing the validity of choice of court agreements, as provided for under Regulation (EU) No 1215/2012 (Brussels I Recast) and the 2005 Hague Convention on Choice of Court Agreements. At the outset, the relationship between the aforementioned legal instruments is analysed, with a view to clarifying their respective scopes of application, their significance, and the historical context of their adoption, with particular emphasis on the provisions that are of critical relevance to the present study. Thereafter, the thesis addresses the conditions for the validity of choice of court agreements under Regulation (EU) No 1215/2012, along with specific issues relating to the judicial review of their existence and validity. These issues include, inter alia, the ex officio review or non-review of jurisdiction agreements, the determination of the applicable law, the treatment of situations of lis pendens, and the principle of the separability (autonomy) of the choice of court agreement. The analysis then turns to the conditions for the validity of choice of court agreements under the 2005 Hague Convention, as well as to more specific issues, such as the exceptions to the obligation imposed on non-chosen courts to decline jurisdiction. Finally, a comparative assessment of the conditions for validity under the two legal instruments is undertaken. Particular emphasis is placed on the manner in which the relevant issues are addressed in legal doctrine, both domestic and foreign, as well as in the case law of the Court of Justice of the European Union
Legal Mechanisms for Readjustment in Power Supply Agreements: A Comprehensive Analysis of Contractual Flexibility, Risk Mitigation and Adaptation Mechanisms
No full textΗ παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τους νομικούς μηχανισμούς που επιτρέπουν την αναπροσαρμογή των όρων των συμβάσεων προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας στο πλαίσιο των απελευθερωμένων αγορών ενέργειας. Διερευνά τον τρόπο με τον οποίο οι μακροπρόθεσμες συμβάσεις ενέργειας μπορούν να συνδυάσουν την αρχή της συμβατικής σταθερότητας με την ανάγκη ευελιξίας που προκύπτει από την αστάθεια της αγοράς, τις ρυθμιστικές αλλαγές και τα απρόβλεπτα οικονομικά ή γεωπολιτικά γεγονότα. Η ανάλυση συνδυάζει τις γενικές αρχές του δικαίου των συμβάσεων με τις ιδιαίτερες προβλέψεις του δικαίου της ενέργειας, εστιάζοντας σε μηχανισμούς αναπροσαρμογής όπως η ανωτέρα βία, η δυσχέρεια εκπληρώσεως, η επαναδιαπραγμάτευση όρων, καθώς και οι ρήτρες αναπροσαρμογής των τιμών. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον αντίκτυπο της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας της ΕΕ και στη μετατροπή των δομών τιμολόγησης από σταθερά τιμολόγια σε δυναμικά μοντέλα τιμολόγησης βάσει συγκεκριμένων δεικτών. Η διπλωματική εργασία παρέχει μια συγκριτική νομική ανάλυση των ελληνικών, ευρωπαϊκών και επιλεγμένων ξένων νομικών συστημάτων, αξιολογώντας τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι θεμελιώδεις νομικές αρχές που αντιμετωπίζουν απρόβλεπτες αλλαγές στις συνθήκες σε διάφορες δικαιοδοσίες. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στο ελληνικό δίκαιο, καθώς και στους κανόνες της ΕΕ για την προστασία των καταναλωτών, που διέπουν τις καταχρηστικές και αυτοματοποιημένες ρήτρες αναπροσαρμογής. Τέλος, η εργασία διακρίνει μεταξύ ιδιωτικών και δημόσιων συμβάσεων ενέργειας, επισημαίνοντας τις διαφορές στην κατανομή του κινδύνου, την εποπτεία των ρυθμιστικών αρχών και τους επιτρεπόμενους μηχανισμούς προσαρμογής. Συμπερασματικά, διαπιστώνεται ότι οι προσεκτικά διατυπωμένες ρήτρες αναπροσαρμογής αποτελούν βασικά εργαλεία για τη διατήρηση της συμβατικής ισορροπίας, τη διασφάλιση της δικαιοσύνης και τη στήριξη των μακροπρόθεσμων επενδύσεων και της ασφάλειας του εφοδιασμού στις σύγχρονες αγορές ενέργειας, ενώ ταυτόχρονα εντοπίζει τις αναδυόμενες προκλήσεις που συνδέονται με την αυξανόμενη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης όσον αφορά στην τιμολόγηση, την κατανομή του κινδύνου και τους μηχανισμούς συμβατικής προσαρμογής.This dissertation examines the legal mechanisms that allow for contractual readjustment in Power Supply Agreements within the context of liberalized energy markets. It explores how long-term energy contracts can reconcile the principle of contractual stability with the need for flexibility arising from market volatility, regulatory change, and unforeseen economic or geopolitical events. The analysis combines general contract law principles with sector-specific energy regulation, focusing on adjustment mechanisms such as force majeure, hardship, renegotiation, and price adjustment clauses. Particular emphasis is placed on the impact of EU energy market liberalization and the transformation of pricing structures from fixed tariffs to dynamic and index-linked models. The dissertation provides a comparative legal analysis of Greek, EU, and selected foreign legal systems, assessing how doctrines addressing unforeseen changes in circumstances operate across jurisdictions. Special attention is given to Greek law, as well as EU consumer protection rules governing abusive and automatic adjustment clauses. Finally, the study distinguishes between private and public energy contracts, highlighting differences in risk allocation, regulatory oversight, and permissible adjustment mechanisms. The dissertation concludes that carefully drafted adjustment clauses are essential tools for maintaining contractual equilibrium, ensuring fairness, and supporting long-term investment and security of supply in modern energy markets, while also identifying emerging challenges linked to the increasing use of artificial intelligence in pricing, risk allocation, and contractual adjustment mechanisms