National and Kapodistrian University of Athens
Pergamos : Unified Institutional Repository / Digital Library Platform of the National and Kapodistrian University of AthensNot a member yet
249632 research outputs found
Sort by
Η έννοια του διαφορικού στη θεωρία δραγμάτων
No full textΣτήν παρούσα διπλωματική εργασία ασχολούμαστε με την έννοια του διαφο- ρικού μεταξύ αλγεβρο-τοπολογικών δομών που ονομάζονται δράγματα. Η έννοια του δράγματος εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1945 σε μία ερ- γασία του Jean Leray όταν αυτός ήταν στη φυλακή σαν αιχμάλωτος πολέμου. Σκοπός της εργασίας εκείνης ήταν η εφαρμογή των δραγμάτων στη θεωρία των μερικών διαφορικών εξισώσεων. Το 1948 γράφονται οι πρώτες σημειώ- σεις για την θεωρία δραγμάτων σε ένα σεμινάριο του Cartan. Αργότερα άλλοι μεγάλοι μαθηματικοί όπως ο Jean-Pierre Serre, ο Cartan, ο Oscar Zariski και ο Grothendieck ασχολήθηκαν με την θεωρία αυτή αναπτύσσοντας την με αποτέλεσμα να πάρει την σημερινή της μορφή. Αναφορικά έχουμε τον Cartan το 1947 να αποδεικνύει το θεώρημα του de Rham με μεθόδους απο την θεωρία δραγμάτων, τον Kiyoshi Oka το 1950 να εισάγει την θεωρία δραγμάτων στην μιγαδική ανάλυση πολλών μεταβλητών και τον Grothendieck το 1957 να εφαρμόζει την θεωρία δραγμάτων στην αλγεβρική γεωμετρία αλλάζοντας την ριζικά και φέρνοντας μια τελείως νέα καρποφόρα εποχή στον κλάδο αυτό. Μεταξύ άλλων, πρόσφατα τα δράγματα χρησιμοποιήθηκαν σαν ένα εργα- λείο για να γενικευθούν έννοιες και αποτελέσματα της διαφορικής γεωμετρίας σε τυχαίους τοπολογικούς χώρους. Στην εργασία αυτή ασχολούμαστε με το ερώτημα αν το διαφορικό μιας δια- φορίσιμης απεικόνισης μεταξύ πολλαπλοτήτων μπορεί να γενικευθεί στη θεω- ρία δραγμάτων. Το σύνηθες διαφορικό μιας f : M → N ορίζεται σαν μια απεικόνιση Tf : TM → TN μεταξύ των αντίστοιχων εφαπτόμενων δεσμών των πολλαπλοτήτων M και N. Η καλλίτερη δραγματο-θεωρητική προσέγγιση των εφαπτόμενων δεσμών, γίνεται μέσω των δραγμάτων που προκύπτουν από τα πλήρη προδράγματα των τομών τους (: των τοπικών διανυσματικών πεδίων τους), έστω XM και XN . Αναζητήσαμε λοιπόν ένα μορφισμό δραγμάτων που συνδέει τα ανωτέρω δράγματα, και ορίζεται μέσω της απεικόνισης Tf. Στην περίπτωση που μας ενδιαφέρει, τα εμπλεκόμενα δράγματα βρίσκονται πά- νω από διαφορετικούς χώρους-βάσεις, γι ́ αυτό και η έννοια του μορφισμού δραγμάτων τροποποιείται κατάλληλα, δίνοντας την γενικότερη έννοια του f- μορφισμού, ή μορφισμού ως προς την f. Στην παρούσα εργασία δίνουμε μια ειδική περίπτωση που το διαφορικό μιας διαφορίσιμης απεικόνισης f επάγει f-μορφισμό μεταξύ των δραγμάτων XM και XN και μετά, στην γενικότερη περίπτωση που τέτοιος μορφισμός δεν ορίζεται, μελετάμε τον τρόπο με τον ο- ποίο λειτουργεί το T f στα εν λόγω δράγματα. Τελειώνουμε χρησιμοποιώντας το διαφορικό στις συνεφαπτόμενες δέσμες, για να πάρουμε f μορφισμό με- ταξύ των δραγμάτων που προέρχονται από τα πλήρη προδράγματα των τομών τους (: τις διαφορικές 1-μορφές). Τα αποτέσματά μας αυτά παρουσιάζονται στο Κεφάλαιο 3. Για τις προαπαιτούμενες γνώσεις: Στο Κεφάλαιο 1 παρουσιάζουμε τα στοιχεία από την ́Αλγεβρα, ιδιαιτέρως την Θεωρία Κατηγοριών, που χρειαζόμαστε. Συγκεκριμένα, εισάγουμε τις έννοιες της κατηγορίας, του συναρτητή και του φυσικού μετασχηματισμού και δίνουμε παραδείγματα. Κατόπιν αναλύουμε λεπτομερώς την έννοια των συζυγών συναρτητών και αποδεικνύουμε το θεώρημα-κριτήριο της συζυγίας. Τέλος ορίζουμε τα επαγωγικά συστήματα και τα επαγωγικά όρια, και αποδεικνύουμε την ύπαρξη επαγωγικού ορίου στην κατηγορία Set των συνόλων. Στο Κεφάλαιο 2, εισάγουμε τις έννοιες του δράγματος και του προδράγ- ματος καθώς και των μορφισμών τους και κατασκευάζουμε τους συναρτητές τομής και δραγματοποίησης που συνδέουν τις δύο έννοιες. Κατόπιν ορίζουμε τους συναρτητές αλλαγής βάσης (: push-out και pull-back) και αποδεικνύουμε ότι είναι συζυγείς, πράγμα που μας επιτρέπει να ορίσουμε την έννοια του μορφισμού δραγμάτων πάνω από διαφορετική βάση με τρεις (ισοδύναμους) τρόπους
Κοινωνιακός και πολιτικός συνταγματισμός: τα πολιτικά διακυβεύματα
No full textΗ ανά χείρας εργασία εστιάζεται στην εξέταση των βασικών προκειμένων του Κοινωνιακού και Πολιτικού Συνταγματισμού. Επιχειρείται η ανάπτυξη καίριων θέσεων των προσεγγίσεων του Gunther Teubner και του Αιμίλιου Χριστοδουλίδη και σύγκρισή τους με στόχο την ανάδειξη σημείων σύγκλισης και απόκλισης, καθώς και γόνιμων σημείων κριτικής. Τέλος μέσα από την αξιοποίηση σημείων-κλειδιών της προσέγγισης του Teubner γίνεται προσπάθεια ανάδειξης της ριζοσπαστικής προοπτικής της θεωρίας του, της νέας πολιτικής που αναδύεται εντός της, καθώς και των συγκρούσεων που παρατηρούνται εντός των συστημάτων.This paper focuses on examining the fundamental arguments of Societal and Political Constitutionalism. An attempt is made to highlight key points in the theoretical approach of Gunther Teubner and Emilios Christodoulidis and compare them in an effort to distinguish points of convergence and divergence, as well as fertile points of criticism. Finaly by utilizing main concepts of Teubner’s approach, an attempt is made to highlight the radical prospective of his theory, the new form of politics the emerges, as well as the conflicts that are visible within the systems
The current securitisation framework: in need of an overhaul?
No full textΟι συμμετέχοντες στις αγορές ανέκαθεν αναζητούσαν εναλλακτικούς τρόπους για να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους. Ένα σύγχρονο παράδειγμα αυτού αποτελεί η εντυπωσιακή άνοδος της Ψηφιακής Χρηματοδότησης την τελευταία δεκαετία, με τα ψηφιακά και τα κρυπτο-περιουσιακά στοιχεία να βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος όλων των εμπλεκομένων — χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, επενδυτών και ρυθμιστικών αρχών. Πριν από αυτές τις εξελίξεις, άλλες χρηματοοικονομικές «καινοτομίες» — απλούστερες ως προς την τεχνολογία αλλά εξίσου περίπλοκες ως προς τον σχεδιασμό — είχαν ήδη επιτρέψει στις αγορές να εμβαθύνουν και να καλύψουν χρηματοδοτικές ανάγκες, μειώνοντας έτσι την εξάρτηση από το παραδοσιακό τραπεζικό σύστημα. Η τιτλοποίηση ήταν μία από αυτές τις «νέες» εναλλακτικές μορφές χρηματοδότησης, ένας μηχανισμός που σχεδιάστηκε ώστε να δημιουργήσει ένα πρόσθετο κανάλι χρηματοδότησης και να ενισχύσει την κυκλοφορία του κεφαλαίου στην οικονομία. Ωστόσο, παρά τις αρχικά θετικές προσδοκίες, η τιτλοποίηση σύντομα έγινε αντικείμενο υπερβολικής εκμετάλλευσης, αποτελώντας έναν από τους βασικούς λόγους της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2007. Η εξέλιξη αυτή επηρέασε σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο οι αγορές, οι επενδυτές και οι ρυθμιστικές αρχές αντιλαμβάνονταν τα τιτλοποιημένα περιουσιακά στοιχεία. Μετά την κρίση, οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση των αδυναμιών του παρελθόντος οδήγησαν σε τόσο εκτεταμένη ρύθμιση, ώστε η τιτλοποίηση έπαψε να είναι είτε βιώσιμη είτε - τουλάχιστον - εξίσου κερδοφόρα για τους συμμετέχοντες στην αγορά όπως ήταν παλαιότερα. Ο περιορισμός που προέκυψε αφαίρεσε ουσιαστικά ένα ισχυρό εργαλείο χρηματοδότησης μέσω των αγορών, ενισχύοντας έτσι την εξάρτηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος από παραδοσιακές μορφές δανεισμού. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ανέκαθεν - σε σύγκριση με τις ΗΠΑ - βασιζόταν περισσότερο στα πιστωτικά ιδρύματα για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, στις πρόσφατες προσπάθειές της να απομακρυνθεί από αυτήν την τάση, στο πλαίσιο τόσο της Ένωσης Κεφαλαιαγορών (Capital Markets Union – CMU) όσο και της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων (Savings and Investments Union – SIU), επιχειρεί να «αναβιώσει» την τιτλοποίηση τροποποιώντας το αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να μην αποκλίνει ουσιωδώς από τα σχετικά πρότυπα της Επιτροπής της Βασιλείας. Η προσπάθεια αυτή είχε ήδη ξεκινήσει το 2015 με την εισαγωγή του Πλαισίου STS και συνεχίζεται σήμερα με την πιο πρόσφατη πρόταση της Επιτροπής για την τροποποίηση τόσο του Κανονισμού Τιτλοποιήσεων όσο και των σχετικών διατάξεων του Κανονισμού Κεφαλαιακών Απαιτήσεων (CRR). Στόχος της παρούσας Διπλωματικής Εργασίας είναι να παράσχει μια ολοκληρωμένη επισκόπηση της τιτλοποίησης ως πρακτικής, μέσω της διενέργειας ανάλυσης κόστους–οφέλους, της παρουσίασης του σχετικού κανονιστικού πλαισίου διαχρονικά και της αξιολόγησης της πιο πρόσφατης πρότασης της Επιτροπής, προκειμένου να εκτιμηθεί κατά πόσον τα μέτρα αυτά είναι πιθανό να αναβιώσουν το εργαλείο και να ενισχύσουν ουσιαστικά τις κεφαλαιαγορές. Η Διπλωματική Εργασία διαρθρώνεται σε τρία κεφάλαια. Το Κεφάλαιο 1 εισάγει τον αναγνώστη στην τιτλοποίηση, παρουσιάζοντας το μοντέλο Originate-to-Distribute (O&D), μαζί με μια σύντομη επισκόπηση των γεγονότων της Παγκόσμιας Χρηματοπιστωτικής Κρίσης (GFC), και καταλήγει στην ανάγκη για ένα ισχυρό αλλά και ευέλικτο κανονιστικό πλαίσιο. Το Κεφάλαιο 2 παρουσιάζει το ενωσιακό πλαίσιο τιτλοποίησης, όπως διαμορφώθηκε μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2007 έως και σήμερα. Το Κεφάλαιο 3 επικεντρώνεται στην πιο πρόσφατη πρόταση της Επιτροπής για τη μεταρρύθμιση του ισχύοντος ευρωπαϊκού πλαισίου τιτλοποίησης.Market participants have always been eager to find alternative ways to expand their activities within financial markets. A current testament to that is the extreme surge that Digital Finance is experiencing in the last decade, with digital and crypto-assets being the centre of attention for all players; financial institutions, investors and regulators. Prior to those developments, other financial “innovations” -simpler in terms of technology but equally intricate in design- had already enabled markets to deepen and to meet financing needs, thereby reducing dependence on the traditional banking system. Securitisation was one of those “new” financing alternatives, a mechanism conceived to create an additional channel for funding and to enhance the circulation of capital within the economy. However, despite the initial positive expectations, securitisation soon became rather exploited, becoming one of the main reasons for the financial turmoil of 2007. That development heavily affected the way markets, investors and regulators viewed securitized assets. After the turmoil, efforts to remedy the shortcomings of the past led to such extensive regulation that securitisation ceased to be either viable or -at least- as profitable for market participants as it used to be. The resulting restriction effectively removed a powerful instrument of market-based finance, thereby reinforcing the financial system’s dependence on traditional credit institution lending. The European Union, which has always -compared to the U.S.- been more depended to credit institutions for covering the financing needs of households and businesses, in its recent efforts to divert from that tendency, in light of both the Capital Markets Union (CMU) and the Savings and Investments Union (SIU) initiatives, has been trying to “revive” securitisation by amending the strict regulatory framework, while simultaneously attempting not to substantially deviate from the Basel relevant standards. This attempt began in 2015 with the introduction of the STS Framework and is now continuing with the most recent Commission’s proposal to amend both the Securitisation Regulation and the relevant provisions of the CRR. The aim of this Thesis is to provide a comprehensive overview of securitisation as a practice, by conducting a cost-benefit analysis, presenting the relevant regulatory response over time and evaluating the Commission’s most recent proposal to assess whether these measures are likely to revive the instrument and substantially strengthen capital markets. The Thesis is structured in three chapters. Chapter 1 introduces the reader to securitisation, presenting the O&D model along with a brief overview of the events of the GFC, concluding with the need for a robust but also flexible regulatory framework. Chapter 2 presents the EU securitisation framework, as shaped after the financial turmoil of 2007, up until now. Chapter 3, then, focuses on the Commission’s newest proposal to reform the current European securitisation framework
Η συμβολή του θεάτρου και της μουσικής στην αναγνώριση κι έκφραση της χαράς και της λύπης στην προσχολική εκπαίδευση
No full textΣκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι να διερευνηθεί αν τα παιδιά προσχολικής ηλικίας έχουν την δυνατότητα να αναγνωρίσουν τη χαρά θεατρικά και τη λύπη μουσικά και να εκφράσουν τα δύο συναισθήματα μέσω θεατρικών και μουσικών τεχνικών. Επιμέρους στόχοι είναι να εξετάσει με ποιόν τρόπο η χαρά και η λύπη εκφράζονται θεατρικά και μουσικά και κατά πόσο σημαντική είναι σε ένα θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα η συνύπαρξη του θεάτρου και της μουσικής στην αναγνώριση κι έκφραση των δύο συναισθημάτων. Η εργασία περιλαμβάνει το πρώτο μέρος στο οποίο συγκαταλέγεται το θεωρητικό υπόβαθρο και το δεύτερο μέρος στο οποίο παρουσιάζεται η έρευνα των τριών παρεμβάσεων που πραγματοποιήθηκαν σε νηπιαγωγείο, η μεθοδολογία, ο σχεδιασμός των προγραμμάτων, η ανάλυση των δεδομένων, τόσο των παρεμβάσεων όσο και των ερωτηματολογίων που δόθηκαν στη νηπιαγωγό και τα αποτελέσματα – συμπεράσματα. Στο τέλος παρουσιάζονται οι περιορισμοί της έρευνας και οι μελλοντικές προτάσεις.The aim of this thesis is to investigate whether preschool children are able to recognize joy through theatrical expression and sadness through music and to express these two emotions through theatrical and musical techniques. The specific objectives include examining how joy and sadness are expressed theatrically and musically and to what extent the combination of drama and music in a theater pedagogical project is important for the recognition and expression of these two emotions. The thesis includes a first part, in which the theoretical background is presented and a second part, where the research of the three interventions conducted in a Kindergarten is presented, along with the methodology, the program design, the data analysis – both of the interventions and the questionnaires given to the Kindergarten Teacher and the results - conclusions. Finally, the limitations of the research and future suggestion are presented
Coexistence of histologically distinct intracranial tumors: case series, literature review and meta-analysis / Συνύπαρξη ιστολογικά διαφορετικών όγκων εγκεφάλου: κλινική σειρά, ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και μετα-ανάλυση
No full textΣκοπός: Η ύπαρξη πολλαπλών ενδοκρανίων όγκων διαφορετικής ιστολογικής προέλευσης σε έναν ασθενή είναι ασυνήθης. Υπολογίζεται ότι η ετήσια επίπτωση είναι λιγότερη από ένα άτομο ανά εκατομμύριο πληθυσμού κατ’ έτος και οι θεραπευτικές επιλογές παραμένουν απαιτητικές ανά περιπτώσεις, εξαιτίας του διαφορετικού παθογενετικού υπόβαθρου και βιολογικής συμπεριφοράς αυτών των νεοπλασμάτων. Μέθοδοι: Εξετάσαμε αναδρομικά έξι ασθενείς με δύο μη γειτνιάζοντες όγκους εγκεφάλου διαφορετικής κυτταρικής σειράς, ένα μηνιγγίωμα και έναν ένδο-παρεγχυματικό, που χειρουργήθηκαν στην κλινική μας από το 2011 έως το 2025. Ακολούθως, διεξήχθη ανασκόπηση της βιβλιογραφίας βάσει των κατευθυντηρίων οδηγιών “PRISMA”, καθώς και μετα-ανάλυση των επιλεχθέντων μελετών, μαζί με αναλύσεις μετα-παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Η σειρά μας είχε μέση ηλικία τα 56 έτη, με τα θήλεα να είναι δις περισσότερα από τα άρρενα‧ ο πιο συχνός συνδυασμός όγκων ήταν το μηνιγγίωμα με κάποιου είδους γλοίωμα. Στην ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν 76 μελέτες, εκ των οποίων οι 16 μετα-αναλύθηκαν. Δεν παρατηρήθηκε υπεροχή του ενός φύλλου έναντι του άλλου, και η συνοπτική μέση ηλικία ήταν 52 έτη. Ένα μηνιγγίωμα σε συνδυασμό με ένα γλοίωμα αποτελούσαν το συχνότερο συνδυασμό όγκων, και ο συχνότερος τύπος όγκων που συναντάται ήταν το μηνιγγίωμα και το αδένωμα υπόφυσης. Η θνησιμότητα ήταν χαμηλή (p<0.001) και κύρια εφαρμοσμένη θεραπεία ήταν το χειρουργείο ενός σταδίου. Συμπέρασμα: Η παρουσία αυτών των όγκων εγκεφάλου είναι μία απαιτητική θεραπευτικά παθολογική οντότητα, ενώ η παθογένεσή της παραμένει αβέβαιη. Η χειρουργική θεραπεία, σε ένα ή πολλαπλά στάδια, αποτελεί τη θεραπεία εκλογής, ενώ περαιτέρω έρευνα απαιτείται για να εξηγήσει πιθανούς παθογενετικούς μηχανισμούς και να συνεισφέρει στην εδραίωση θεραπευτικών πρωτοκόλλων.Background: Multiple intracranial tumors of different histological origin occurring in the same patient are uncommon. The annual incidence is estimated at less than one per million, and the management options remain demanding in some cases due to different pathogenesis and biological behaviors. Materials and Methods: We retrospectively reviewed six patients operated on at our department between 2011 and 2025 who presented with two concurrent non-adjacent brain tumors of distinct pathology, one meningioma and one intra-parenchymal lesion. This is followed by a literature review conducted according to PRISMA guidelines and a meta-analysis along with exploratory meta-regression analyses. Results: Our series had a mean age of 56 years, with the female sex twice as common; the most common tumor combination was a meningioma with a glioma. The literature review included 76 studies, with 16 of them getting meta-analyzed. There was no sex predilection, and the pooled mean age was 52 years. Meningioma along with a glioma is the most common tumor combination, and the most encountered tumor types are a meningioma and a pituitary adenoma. Mortality rates were low (p<0.001), and one-stage surgery was the main applied treatment; a positive trend between one-stage surgery performance and older populations was noticed (p=0.052). Conclusion: The presence of such brain neoplasms in one patient is a compelling medical entity, and its pathogenesis remains questionable. Surgical treatment, at one or two stages, remains the gold standard, while further research needs to be conducted in order to explain any possible pathogenesis and reinforce management options
Διαστάσεις της αρχής της εύνοιας στο εργατικό δίκαιο, κυρίως μέσα από τον έλεγχο των διατηρητικών ρητρών
No full textMελετάται η αρχή της εύνοιας ως προς τα ιστορικά και δογματικά της θεμέλια, παρουσι΄άζονται ορισμένα παραδείγματα ιδιαίτερης εφαρμογής της αρχής και, τέλος, παρουσιάζονται οι κατ΄ ιδίαν μορφές διατηρητικών ρητρών.Τhe favorability principle is examined in terms of its historical and doctrinal foundations followed by examples of specific applications of the principle, and finally, the various forms of reservative clauses are presented
Αποτίμηση κρυπτονομισμάτων μέσω ανάλυσης Whale Events: εμπειρική μελέτη της αγοράς του Bitcoin
No full textΗ αλματώδης ανάπτυξη των κρυπτονομισμάτων την τελευταία δεκαετία έχει μετασχηματίσει το επενδυτικό περιβάλλον, δημιουργώντας ένα σύνθετο πλαίσιο στο οποίο οι παραδοσιακές μέθοδοι αποτίμησης αποδεικνύονται συχνά ανεπαρκείς για την ερμηνεία της έντονης μεταβλητότητας που χαρακτηρίζει τις αγορές. Ιδιαίτερα στην αγορά του Bitcoin, οι κινήσεις μεγάλων κατόχων κρυπτονομισμάτων, γνωστών και ως φάλαινες (whales), φαίνεται να επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό τη διαμόρφωση των τιμών και τη ρευστότητα της αγοράς (Rasure, 2024). Η παρούσα διπλωματική εργασία επιδιώκει να διερευνήσει εμπειρικά τη σχέση μεταξύ των δραστηριοτήτων των φαλαινών και της μεταβλητότητας της τιμής του Bitcoin, λαμβάνοντας υπόψη παράλληλα μεταβλητές που αντικατοπτρίζουν το διεθνές χρηματοοικονομικό περιβάλλον. Η συμβολή της έρευνας έγκειται αφενός στην εμβάθυνση της θεωρητικής κατανόησης των μηχανισμών που διέπουν τη λειτουργία της αγοράς κρυπτονομισμάτων και αφετέρου στη δυνατότητα εφαρμογής των ευρημάτων από επενδυτές και αναλυτές ως εργαλείο υποστήριξης της διαδικασίας λήψης αποφάσεων. Στο πλαίσιο αυτό, εξετάζεται εάν υφίσταται στατιστικώς σημαντική συσχέτιση μεταξύ των μεταφορών Bitcoin από τις φάλαινες και της τιμής ή του όγκου συναλλαγών, αν η σχέση αυτή διαφοροποιείται διαχρονικά, καθώς και κατά πόσο οι κινήσεις αυτές δύνανται να αξιοποιηθούν ως προβλεπτικοί δείκτες για τη μελλοντική πορεία της αγοράς. Η μελέτη επικεντρώνεται στη συστηματική καταγραφή και ανάλυση γεγονότων που σχετίζονται με δραστηριότητες φαλαινών, στην εκτίμηση των επιπτώσεών τους μέσω προσεγγίσεων τύπου event study και time-varying parameter regressions (TVP), καθώς και στην εφαρμογή τεχνικών μηχανικής μάθησης με σκοπό την ενίσχυση της εμπειρικής ανάλυσης. Η εργασία διαρθρώνεται ως εξής: Στο δεύτερο κεφάλαιο παρατίθεται η βιβλιογραφική επισκόπηση, στο τρίτο κεφάλαιο περιγράφεται η μεθοδολογική προσέγγιση, ενώ το τέταρτο κεφάλαιο επικεντρώνεται στην ανάλυση των δεδομένων. Στο πέμπτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα εμπειρικά αποτελέσματα και, τέλος, στο έκτο κεφάλαιο διατυπώνονται τα βασικά συμπεράσματα και προτείνονται κατευθύνσεις για μελλοντική έρευνα.Επισης εχουμε στο 7ο κεφαλαιο τα References και μετέπειτα ενα παράρτημα με τους κωδικες python που χρησιμοποιήθηκαν.The rapid growth of cryptocurrencies over the past decade has significantly transformed the investment landscape, creating a complex environment in which traditional valuation methods often prove insufficient to explain the high volatility that characterizes these markets. In the Bitcoin market in particular, the actions of large cryptocurrency holders, commonly referred to as whales, appear to play a substantial role in price formation and market liquidity (Rasure, 2024). This thesis aims to empirically investigate the relationship between whale activity and Bitcoin price volatility, while also accounting for variables that reflect the broader international financial environment. The contribution of this research lies, on the one hand, in enhancing the theoretical understanding of the mechanisms governing cryptocurrency markets and, on the other hand, in providing investors and analysts with insights that may support decision-making processes. Specifically, the study examines whether there is a statistically significant relationship between Bitcoin transfers conducted by whales and changes in price or trading volume, whether this relationship varies over time, and to what extent such movements can be utilized as predictive indicators of future market dynamics. The analysis focuses on the systematic collection and examination of events related to whale activity, the estimation of their effects through event-study methodologies and time-varying parameter (TVP) regressions, as well as the application of machine-learning techniques to strengthen the empirical analysis. The thesis is structured as follows: Chapter 2 presents the literature review, Chapter 3 outlines the methodological framework, and Chapter 4 focuses on data analysis. Chapter 5 discusses the empirical findings, while Chapter 6 summarizes the main conclusions and suggests directions for future research. Chapter 7 contains the references, followed by an appendix including the Python code used in the analysis
Third Party State involvement in cyber warfare: evaluating the legal implications of cyber technology support and coordination as belligerent acts under International Law
No full textΗ αναγνώριση του κυβερνοχώρου ως ενός αυτόνομου επιχειρησιακού πεδίου έχει μεταμορφώσει ριζικά τον χαρακτήρα του πολέμου στη σύγχρονη εποχή, θέτοντας σύνθετα νομικά ζητήματα για τη διεθνή νομική κοινότητα. Οι επιχειρήσεις στον κυβερνοχώρο διεξάγονται πλέον συχνά σε συνδυασμό με ή ως εναλλακτική μορφή της συμβατικής πολεμικής δράσης, στοχεύοντας κρίσιμες υποδομές, πληροφοριακά συστήματα και κρατικούς μηχανισμούς, χωρίς να προκαλούν φυσική ζημία σε άτομα εντός του πεδίου δράσης ή ζημία που μπορεί να γίνει άμεσα αντιληπτή. Η μετάβαση αυτή έχει εντείνει τη σύγχυση σχετικά με τη νομική αξιολόγηση της κυβερνοσυμπεριφοράς βάσει των υφιστάμενων διεθνών κανόνων που αφορούν τη χρήση βίας και τη διεξαγωγή εχθροπραξιών. Η παρούσα μελέτη εξετάζει τον κυβερνοπόλεμο από τη σκοπιά του διεθνούς δικαίου, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη δυνητική εφαρμογή και προσαρμογή των αρχών του jus ad bellum και του jus in bello σε σχέση με τον κυβερνοπόλεμο. Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στην ερμηνεία των εννοιών της «χρήσης βίας» και της «ένοπλης επίθεσης», όπως αυτές περιλαμβάνονται στον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, με αναφορά στο Άρθρο 51, καθώς και στα διαχρονικά ζητήματα της απόδοσης ευθύνης και της απόδοσης απομακρυσμένης κρατικής ευθύνης στον κυβερνοχώρο. Η μελέτη καλύπτει επίσης τον αυξανόμενο ρόλο τρίτων δρώντων, όπως συμμαχικά κράτη, ιδιωτικές εταιρείες και ακόμη και ομάδες δια πληρεξουσίου (proxy groups), και αξιολογεί το νομικό τους καθεστώς υπό το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και την αρχή της ουδετερότητας. Βάσει πρόσφατων τάσεων στην κρατική πρακτική, θεωριών του εθιμικού διεθνούς δικαίου και ερμηνευτικών εργαλείων, συμπεριλαμβανομένου του Εγχειριδίου του Tallinn, αναλύεται κατά πόσον τα σύγχρονα νομικά εργαλεία μπορούν να ρυθμίσουν επαρκώς τις κυβερνοεχθροπραξίες. Μέσα από την ανάλυση πραγματικών περιστατικών, όπως οι κυβερνοεπιχειρήσεις στον πόλεμο Ρωσίας– Ουκρανίας και οι κυβερνοαλληλεπιδράσεις μέσω πληρεξουσίων μεταξύ μεγάλων δυνάμεων, η έρευνα καταδεικνύει σημαντική ασυνέπεια και εμφανείς ρυθμιστικές ελλείψεις στο υφιστάμενο νομικό σύστημα. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι το διεθνές δίκαιο αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για τη διαχείριση και εποπτεία του κυβερνοπολέμου, αλλά δεν εφαρμόζεται ευρέως και, σε πολλές περιπτώσεις, είναι ανεπαρκές για να αντιμετωπίσει τις δυναμικές τεχνολογικές εξελίξεις και την αυξανόμενη εμπλοκή δρώντων. Τελικώς, η μελέτη τονίζει την ανάγκη για σαφέστερη κανονιστική καθοδήγηση και, ενδεχομένως, για πιο εξειδικευμένα νομικά εργαλεία, προκειμένου να διασφαλιστεί η νομική βεβαιότητα και η ύπαρξη μηχανισμών λογοδοσίας, επιτρέποντας παράλληλα την αποτελεσματικότερη ρύθμιση των κυβερνοεπιχειρήσεων στο πλαίσιο μιας ένοπλης σύγκρουσης.Recognition of cyberspace as its own autonomous domain of operations has radically transformed the character of warfare for modern times, posing intricate legal questions for the international legal community. Operations in the cyber realm are now often run in conjunction with or as an alternative to conventional warfare, aimed at critical infrastructure, information systems, and state apparatus, and without inflicting physical damage on those within reach or that can be easily perceived. This transition has exacerbated the confusion about the legal categorization of cyber conduct according to existing international norms concerning the use of force and execution of hostilities. The present study explores cyber warfare from an international law perspective, paying special attention to the potential applicability and adaptation of the jus ad bellum and jus in bello principles concerning cyber warfare. Particular consideration is given to interpretation of the concepts of “use of force” and “armed attack” as found in the United Nations Charter, with reference to Article 51; and to the persistent issues around attribution and attribution of state responsibility from afar in cyberspace. It also covers the growing role of third-party actors such as allied states, private corporations, and even proxy groups and assesses their legal status under international humanitarian law and the principle of neutrality. Based upon recent trends in state practice, theories of customary international law, and interpretive instruments, including the Tallinn Manual, it analyses whether contemporary legal instruments can adequately regulate cyber hostilities. Through the case study analysis of several events like the cyber operations of the Russia–Ukraine war and proxy cyber interactions between large powers, this research shows great incoherency and regulatory deficiencies are evident in the actual legal system. The results signal the fact that international law is the cornerstone for the management and oversight of cyber-war, but is not widely applied, and in many cases inadequate, to face dynamic technical change and the increasing involvement of actors. The study eventually highlights that clearer normative guidance and, perhaps, some of the more specialized legal instruments are needed in order to provide legal certainty and accountability mechanisms, while still allowing for more effective regulation of cyber operations through an armed conflict response system
Διάγνωση διαπολιτισμικών διαστάσεων στα Αναλυτικά Προγράμματα στο ελληνικό Νηπιαγωγείο
No full textΣκοπός της εργασίας είναι η ανάλυση των Προγραμμάτων Σπουδών του Νηπιαγωγείου του 21ου αιώνα με σκοπό την διάγνωση των διαστάσεων της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης στα ελληνικά νηπιαγωγεία. Υποστηρίζεται ότι η διαπολιτισμική εκπαίδευση δεν έχει το προσδοκώμενο αντίκρισμα στην εκπαιδευτική διαδικασία. Κατά αυτόν το τρόπο κρίνεται απαραίτητη η ανάλυση των Μαθησιακών Στόχων από τέσσερα (4) Αναλυτικά Προγράμματα Νηπιαγωγείου (2002, 2011, 2014, 2021), σε πρώτη φάση, ως προς τις Διαπολιτισμικές μεθόδους που αναδεικνύουν οι Μαθησιακή Στόχοι κατά την εκπαιδευτική διαδικασία, και έπειτα, ως προς το Μοντέλο Διαχείρισης Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης που τείνουν να αναδεικνύουν οι Μαθησιακοί Στόχοι. Μέσα από τα ποσοστά της παρούσας εργασίας προκύπτει ότι τα Αναλυτικά Προγράμματα δεν εντάσσουν την έννοια της Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης στον προσδοκώμενο βαθμό που τίθεται θεσμικά, επιβεβαιώνοντας προηγούμενες έρευνες και απόψεις εκπαιδευτικών που σχετίζονται με την Διαπολιτισμική Εκπαίδευση στην Ελλάδα.The purpose of this paper is to analyze the 21st century Kindergarten Curricula in order to diagnose the dimensions of intercultural education in Greek kindergartens. It is argued that intercultural education does not have the expected impact in the educational process. In this way, it is considered necessary to analyze the Learning Objectives from four (4) Kindergarten Curricula (2002, 2011, 2014, 2021), initially in terms of the Intercultural methods that the Learning Objectives highlight during the educational process, and subsequently, in terms of the Intercultural Education Management Model that the Learning Objectives tend to highlight. Through the percentages of this paper, it emerges that the Curricula do not incorporate the concept of Intercultural Education to the expected degree set institutionally, confirming previous research and opinions of teachers related to Intercultural Education in Greece
Διατροφικές παρεμβάσεις στις οστικές μεταστάσεις των νεοπλασιών
No full textΟ καρκίνος είναι μια δυνητικά θανατηφόρα ασθένεια που ταλαιπωρεί ολόκληρο τον πληθυσμό. Συνολικά, περισσότερο από το 80% των οστικών μεταστάσεων προέρχεται από τον μαστό, τον προστάτη και τον πνεύμονα. Η διατροφή είναι ένα σημαντικό, αν και συχνά υποτιμημένο, στοιχείο της ολιστικής προσέγγισης στην υποστήριξη των ασθενών με καρκίνο. Ιδιαίτερα στις περιπτώσεις οστικών μεταστάσεων, η στοχευμένη διατροφική παρέμβαση μπορεί να ενισχύσει την οστική πυκνότητα, να μειώσει τη φλεγμονή και να περιορίσει τις επιπλοκές, βελτιώνοντας έτσι την πρόγνωση. Στην παρούσα εργασία πραγματοποιείται μια προσπάθεια μελέτης και διερεύνησης της συμβολής της διατροφής στις οστικές μεταστάσεις των νεοπλασιών. Αρχικά γίνεται αναφορά στην διατροφή και στην κακοήθεια. Στη συνέχεια παρουσιάζεται η έννοια της μετάστασης , με στοιχεία επιδημιολογικά, με τις φάσεις και τα στάδια. Επίσης , περιγράφεται η διαδικασία αξιολόγησης και διάγνωσης. Ακολουθεί η παρουσίαση του υποσιτισμού με λεπτομέρειες που αφορούν στην ανίχνευση, στην φροντίδα και στις οδηγίες αντιμετώπισης του. Επίσης, η εργασία παρουσιάζει τις έννοιες και τη σημασία του μεταβολισμού, της διατροφής και της δίαιτας κατά την περίοδο υποσιτισμού ενός ατόμου.Cancer is a potentially fatal disease which afflicts the whole population. Overall, more than 80% of bone metastases are originated from breast, prostate, and lung. Nutrition is an important, however often neglected, component in the holistic approach of support to cancer patients. In particular, in cases of bone metastases, targeted nutritional interventions can enhance bone density, reduce inflammation, and limit complications, thereby improving prognosis. In the present thesis, an attempt is made to study and investigate the relationship and contribution of nutrition to bone metastases of neoplasms. Initially, reference is made to nutrition and malignancy. The concept of metastasis is then presented, with epidemiological data, phases and stages. The evaluation and diagnosis process are also described. The following is a presentation of malnutrition with details regarding detection, care and instructions. The paper also presents the concepts of metabolism, nutrition and diet as well as improvements and procedures