National and Kapodistrian University of Athens

Pergamos : Unified Institutional Repository / Digital Library Platform of the National and Kapodistrian University of Athens
Not a member yet
    249632 research outputs found

    Η χυμική απάντηση στα mRNA εμβόλια έναντι του SARS-CoV-2 ασθενών με πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες/ The humoral response to mRNA vaccines against SARS-CoV-2 in patients with plasma cell dyscrasias

    No full text
    Η πανδημία COVID-19 έθεσε σε ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο τους ασθενείς με πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες, συμπεριλαμβανομένου του πολλαπλούν μυελώματος, του ασυμπτωματικού πολλαπλού μυελώματος κ.ά. λόγω της υποκείμενης ανοσοκαταστολής τους. Σκοπός της παρούσας βιβλιογραφικής ανασκόπησης ήταν η αποτύπωση της υφιστάμενης γνώσης σχετικά με την χυμική απάντηση αυτών των ασθενών στον εμβολιασμό με mRNA εμβόλια έναντι του SARS-CoV-2, καθώς και η αξιολόγηση παραγόντων που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα και τη διάρκεια της παρεχόμενης από τον εμβολιασμό προστασίας. Τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι, ενώ η πλειονότητα των ασθενών αναπτύσσουν χυμική ανοσία μετά τον εμβολιασμό, η απόκριση αυτή είναι περιορισμένης έντασης, ενώ είναι βραχύβια. Η ενεργός ή εντατική θεραπεία, ιδίως με παράγοντες όπως τα μονοκλωνικά αντισώματα κατά του CD38 και οι στοχευμένες θεραπείες έναντι του BCMA, σχετίζεται με σημαντική μείωση της ανοσογονικότητας. Οι ενισχυτικές δόσεις προσφέρουν μια πρόσκαιρη βελτίωση, χωρίς όμως να εξαλείφουν τον κίνδυνο για σοβαρές λοιμώξεις. Η ηλικία, η λεμφοπενία και η υπογαμμασφαιριναιμία αναγνωρίζονται ως καθοριστικοί προγνωστικοί δείκτες χαμηλής χυμικής απόκρισης στον εμβολιασμό. Τα παραπάνω ευρήματα υποδεικνύουν την ανάγκη για μια ολιστική προσέγγιση για τη διασφάλιση της επαρκούς προστασίας των ασθενών με πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες, που να συνδυάζει τον εμβολιασμό με πρόσθετα προληπτικά μέτρα και εξατομικευμένες στρατηγικές. Η μακροχρόνια ανοσολογική παρακολούθηση, η ενσωμάτωση κυτταρικών δεικτών και η χρονική προσαρμογή του εμβολιασμού τους ως προς τη θεραπεία αποτελούν βασικές κατευθύνσεις για μελλοντική έρευνα και κλινική εφαρμογή.The COVID-19 pandemic has placed patients with plasma cell dyscrasias (PCDs), including multiple myeloma (MM), smoldering multiple myeloma (SMM), etc. at particularly high risk due to their underlying immunosuppression. The aim of the present literature review was to assess the current knowledge regarding the humoral response of these patients to vaccination with mRNA vaccines against SARS-CoV-2, as well as to evaluate factors that influence the efficacy and duration of the protection provided by vaccination. The data suggest that, while the majority of patients develop humoral immunity after vaccination, this response is of limited intensity and short-lived. Active or intensive treatment, especially with agents such as monoclonal antibodies against CD38 and targeted therapies against BCMA, is associated with a significant reduction in immunogenicity. Booster doses on one hand provide a temporary improvement, but on the other hand do not eliminate the risk of serious infections. Age, lymphopenia, and hypogammaglobulinemia were found to be key predictors of poor humoral response to vaccination. These findings indicate the need for a holistic approach to ensure adequate protection of patients with plasma cell dyscrasias, combining vaccination with additional preventive measures and personalized strategies. Long-term immunological monitoring, the integration of cellular markers, and the timing of their vaccination with respect to treatment are key directions for future research and clinical application

    Corporate sustainability reporting in the European Union: a comparative analysis of the Directives 2022/2464/EU (CSRD) and 2014/95/EU (NFRD)

    No full text
    Η παρούσα διπλωματική εργασία περιέχει μία εις βάθος ανάλυση της μετάβασης από την Οδηγία περί μη χρηματοοικονομικής πληροφόρησης (Non-Financial Reporting Directive – NFRD, Οδηγία 2014/95/ΕΕ) στην Οδηγία για την υποβολή εκθέσεων βιωσιμότητας από τις εταιρίες (Corporate Sustainability Reporting Directive – CSRD, Οδηγία (ΕΕ) 2022/2464), ξεκινώντας με την εξέταση του ιστορικού πλαισίου της βιωσιμότητας, των αρχών ESG και της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης στην Ευρώπη. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην υιοθέτηση της CSRD, συμπεριλαμβανομένου του πεδίου εφαρμογής της, των απαιτήσεων που εισάγει, καθώς και του τυποποιημένου πλαισίου που θεσπίζει για την αναφορά βιωσιμότητας. Ακολουθεί συγκριτική ανάλυση των δύο Οδηγιών, με σκοπό την ανάδειξη των ομοιοτήτων και των διαφορών τους, καθώς και την αποτύπωση του τρόπου με τον οποίο η CSRD διευρύνει τόσο το πεδίο εφαρμογής όσο και το ρυθμιστικό της εύρος σε σχέση με την NFRD. Στη συνέχεια, η μελέτη εξετάζει το νομικό πλαίσιο μέσω του οποίου η CSRD έχει ενσωματωθεί στο ελληνικό δίκαιο. Τέλος, αξιολογείται ο τρόπος με τον οποίο η υιοθέτηση του πακέτου Omnibus έχει επηρεάσει τη διαδικασία εφαρμογής και τη συνολική πρακτική υλοποίηση της CSRD.This paper provides an in-depth analysis of the transition from the Non-Financial Reporting Directive (NFRD - Directive 2014/95/EU) to the Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD - Directive (EU) 2022/2464), starting with an examination of the historical context of sustainability, ESG principles, and corporate social responsibility in Europe. It places particular emphasis on the adoption of the CSRD, including its scope, the requirements it introduces, and the standardized framework it provides for sustainability reporting. This is followed by a comparative analysis of the two Directives, with the aim of highlighting similarities and differences, showing how the CSRD expands in scope and ambition compared to the NFRD. The study then examines the legal framework through which the CSRD has been transposed into Greek law. Finally, the paper assesses how the adoption of the Omnibus package has affected the implementation process and the overall application of the CSRD

    Χωροθέτηση τουριστικών λιμένων: χωροταξικές και περιβαλλοντικές διαστάσεις

    No full text
    Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το θεσμικό, διοικητικό και νομολογιακό πλαίσιο που διέπει τη χωροθέτηση των τουριστικών λιμένων στην ελληνική έννομη τάξη, με έμφαση στις χωροταξικές και περιβαλλοντικές διαστάσεις. Αφετηρία της ανάλυσης αποτελεί ο Ν. 2.160/1993, ως βασικό νομοθέτημα ρύθμισης της δημιουργίας και λειτουργίας των τουριστικών λιμένων, καθώς και οι μεταγενέστερες τροποποιήσεις του, οι οποίες διαμόρφωσαν ένα σύνθετο και πολυεπίπεδο κανονιστικό πλαίσιο. Αρχικά, αναλύεται η έννοια του τουριστικού λιμένα και οι επιμέρους κατηγορίες του (μαρίνες, καταφύγια και αγκυροβόλια), με ιδιαίτερη αναφορά στη διάκριση της χερσαίας και της θαλάσσιας ζώνης, οι οποίες συγκροτούν το λειτουργικό και νομικό πυρήνα των εν λόγω υποδομών. Στη συνέχεια, εξετάζονται τα ζητήματα διοίκησης, διαχείρισης και εκμετάλλευσης των τουριστικών λιμένων, καθώς και οι κανονισμοί λειτουργίας τους, ως βασικά εργαλεία οργάνωσης και ελέγχου των τουριστικών, εμπορικών και άλλων δραστηριοτήτων που αναπτύσσονται εντός αυτών. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στο νομοθετικό πλαίσιο της χωροθέτησης, το οποίο συνδυάζει κανόνες χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού με απαιτήσεις περιβαλλοντικής προστασίας, όπως ο καθορισμός αιγιαλού και παραλίας και η τήρηση των διαδικασιών περιβαλλοντικής αδειοδότησης. Στο πλαίσιο αυτό, αναδεικνύεται ο ρόλος της αρχής της βιώσιμης ανάπτυξης ως κατευθυντήριας αρχής για τη χωρική οργάνωση των τουριστικών λιμένων. Τέλος, η εργασία εστιάζει στη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας και τα Πρακτικά Επεξεργασίας σχεδίων προεδρικών διαταγμάτων, μέσα από τα οποία διαμορφώνονται κρίσιμες παραδοχές σχετικά με την προστασία του παρακτίου περιβάλλοντος, την αναλογικότητα των παρεμβάσεων και τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος. Η ανάλυση καταδεικνύει ότι η χωροθέτηση των τουριστικών λιμένων συνιστά μια σύνθετη διοικητική διαδικασία, στην οποία απαιτείται ισορροπία μεταξύ αναπτυξιακών στόχων και περιβαλλοντικής προστασίας.This thesis examines the institutional, administrative and case-law framework governing the siting of tourist ports in the Greek legal order, with particular emphasis on their spatial planning and environmental dimensions. The analysis is based on Law 2,160/1993, which constitutes the core legislative framework for the establishment and operation of tourist ports, as well as on its subsequent amendments that have shaped a complex and multi-layered regulatory regime. The study initially explores the concept of tourist ports and their legal classification into marinas, shelters and anchorages, highlighting the distinction between land and sea zones as the fundamental structural elements of these infrastructures. It then addresses issues of administration, management and exploitation of tourist ports, as well as the role of operating regulations as instruments of organisation and public control. Special emphasis is placed on the legal framework governing the siting of tourist ports, which combines spatial and urban planning rules with environmental protection requirements, including the delineation of the shoreline and the implementation of environmental licensing procedures. Within this context, the principle of sustainable development emerges as a guiding principle for the spatial organisation of tourist port infrastructures. Finally, the thesis focuses on the case law of the Council of State and on its advisory opinions on draft presidential decrees, through which key principles concerning the protection of the coastal environment, the proportionality of interventions and the safeguarding of the public interest are articulated. The analysis demonstrates that the siting of tourist ports constitutes a complex administrative process requiring a careful balance between developmental objectives and environmental protection

    Η εκκρεμοδικία στο πεδίο του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου της ΕΕ – Οι λύσεις των Κανονισμών 1215/2012 και 2019/1111

    No full text
    Αντικείμενο της εργασίας αποτελεί η εκκρεμοδικία στο πεδίο του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως οι υιοθετούμενες από τους κανονισμούς 1215/2012 (Βρυξέλλες Ιbis) και 2019/1111 (Bρυξέλλες ΙΙtier) λύσεις. Επιχειρείται εισαγωγικά μια σύντομη ιστορική αναδρομή στο νομοθετικό καθεστώς στο πλαίσιο του οποίου θεσπίσθηκαν διαδοχικά τα κρίσιμα νομοθετικά κείμενα. Για συστηματικούς λόγους ακολουθεί σύντομη παρουσίαση της δομής και των γενικότερων ρυθμίσεων των κανονισμών 1215/2012 (Βρυξέλλες Ιbis) και 2019/1111 (Bρυξέλλες ΙΙtier), στο πλαίσιο των οποίων εντάσσονται και οι ειδικότερες ρυθμίσεις περί εκκρεμοδικίας και έπεται αναλυτική εξέταση των ρυθμίσεων των δύο ευρωπαϊκών κειμένων αναφορικά με την εκκρεμοδικία, και ιδίως σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για λόγους δε πληρότητας της εργασίας εξετάζεται συνοπτικά ο θεσμός της συνάφειας, καθόσον ο τελευταίος λειτουργεί συμπληρωματικά προς τις ρυθμίσεις της εκκρεμοδικίας. Τέλος, επιχειρείται μια συγκριτική αποτίμηση των ρυθμίσεων των λύσεων των δύο κειμένων στο ζήτημα της εκκρεμοδικίας σε συνδυασμό με το γενικότερο πλαίσιο των ρυθμίσεων στις οποίες αυτές εντάσσονται.The subject of the paper is pending litigation in the field of private international law in the European Union, and in particular the solutions adopted by Regulations 1215/2012 (Brussels IIbis) and 2019/1111 (Brussels IIter). It begins with a brief historical overview of the legislative framework within which the key legislative texts were successively adopted. For systematic reasons, a brief presentation of the structure and general provisions of Regulations 1215/2012 (Brussels Ibis) and 2019/1111 (Brussels IIter) follows, which also include the more specific provisions on lis pendens, followed by a detailed examination of the provisions of the two European texts concerning lis pendens, in particular in accordance with the case law of the Court of Justice of the European Union. For the sake of completeness, the institution of related actions is briefly examined, as it complements the provisions on lis pendens. Finally, a comparative assessment is made of the provisions of the two texts on the issue of lis pendens in conjunction with the broader context of the provisions in which they are included

    Η προστασία του καταναλωτή στο ιδιωτικό διεθνές δίκαιο της Ε.Ε.

    No full text
    Η παρούσα εργασία αναφέρεται στην προστασία του καταναλωτή υπό το πρίσμα του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου της ευρωπαϊκής ένωσης και γίνεται ανάλυση των αντίστοιχων νομοθετικών διατάξεων του Κανονισμού Ρώμη Ι και του Κανονισμού Βρυξέλλες Ι bisThis paper refers to consumer protection in the context of the private international law of the European Union and analyses the relevant legislative provisions of the Rome I Regulation and the Brussels I bis Regulation

    Naval warfare in the cyber age: legal challenges under international humanitarian law

    No full text
    Η παρούσα διατριβή υποστηρίζει ότι το ισχύον δίκαιο του ναυτικού πολέμου δεν είναι επαρκές για τις κυβερνοεπιχειρήσεις, καθώς βασίζεται σε ένα μοντέλο κινητικού πολέμου που δεν ανταποκρίνεται στις κυβερνοπραγματικότητες. Η ένταση μεταξύ νομικής βεβαιότητας και κυβερνοπροσαρμοστικότητας δημιουργεί αβεβαιότητα για τους διοικητές και τους νομικούς συμβούλους, αυξάνοντας τον κίνδυνο λανθασμένων υπολογισμών και κλιμάκωσης. Αντί για τη δημιουργία νέων συνθηκών, η μελέτη προτείνει πρακτικές βελτιώσεις στα υπάρχοντα εγχειρίδια και ενίσχυση του άτυπου διαλόγου μεταξύ ειδικών. Τελικός στόχος είναι η διαμόρφωση ενός ισχυρότερου νομικού πλαισίου που να μπορεί να αντιμετωπίσει τις σύγχρονες κυβερνοπροκλήσεις.This thesis argues that the current law of naval warfare is inadequate for cyber operations because it is based on a kinetic warfare model that does not fit cyber realities. The tension between legal certainty and cyber adaptability creates uncertainty for commanders and legal advisors, increasing the risk of miscalculation and escalation. Instead of creating new treaties, the study proposes practical improvements to existing manuals and greater informal expert dialogue. The ultimate goal is to develop a stronger legal framework capable of addressing modern cyber challenges

    Η επάλληλη αιτιολογία στην δικαστική απόφαση

    No full text
    Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το ευρέως διαδεδομένο στους δικανικούς συλλογισμούς των αποφάσεων σχήμα της επάλληλης αιτιολογίας επιχειρώντας να αναδείξει το σύνολο των ζητημάτων και προβληματισμών που αναφύονται από την εκτεταμένη χρήση των πλειόνων διαδοχικών αιτιολογιών που στηρίζουν ισοσθενώς και εναλλακτικώς το τελικό υπαγωγικό πόρισμα των δικανικών κρίσεων.The present master’s thesis undertakes a systematic examination of the doctrinally established construct of cumulative reasoning in judicial decision-making, aiming to comprehensively identify and analyse the legal, methodological, and theoretical issues arising from the pervasive deployment of multiple successive grounds of reasoning which, possessing equal justificatory weight and operating in the alternative, collectively sustain the final subsumptive conclusion of judicial adjudication

    The impact of the termination agreement on bilateral investment treaties between the UK and EU member states post-brexit

    No full text
    Εντός της τελευταίας δεκαετίας, το νομικό καθεστώς αναφορικά με την προστασία των επενδύσεων στη Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υποστεί δραματικές αλλαγές. Η απόφαση «Achmea» και η μετέπειτα Συμφωνία για τη λήξη ισχύος των Διμερών Επενδυτικών Συμφωνιών σήμαναν το τέλος των ΔΕΣ μεταξύ κρατών μελών της ΕΕ. Παράλληλα, και πάλι εντός της τελευταίας δεκαετίας, το Ηνωμένο Βασίλειο αποχώρησε από την Ευρωπαϊκή Ένωση αποκτώντας θέση τρίτου κράτους στις σχέσεις της με την ΕΕ. Η αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ, σε συνάρτηση με το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμα ΔΕΣ μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και κρατών μελών, δημιουργεί κάποια ενδιαφέροντα ερωτήματα αναφορικά με το διεθνές επενδυτικό δίκαιο, δεδομένου ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν επηρεάζεται πλέον από τους κανόνες της Ευρωπαϊκής έννομης τάξης. Η εργασία αυτή κάνει μία ιστορική αναδρομή αναφορικά με την προστασία των επενδύσεων στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού δικαίου, αναλύει το καθεστώς προστασίας που παρέχει το ευρωπαϊκό δίκαιο στους Ευρωπαίους επενδυτές, εξετάζει τις σχέσεις μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και Ευρωπαϊκής ένωσης στο πεδίο της προώθησης και προστασίας των επενδύσεων και αναλύει τη Συμφωνία για τη λήξη ισχύος των Διμερών Επενδυτικών Συμφωνιών, τις ιδιαιτερότητες της και τις επιπτώσεις της στις ΔΕΣ μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά το Brexit.Within the past decade, the legal landscape of foreign investment protection in the European Union, has changed drastically. The Achmea Judgment and the subsequent Termination Agreement put an end to Bilateral Investment Treaties between Member States of the EU. Meanwhile, again within the past decade, the United Kingdom withdrew from the European Union and reestablished itself as an independent state vis-à-vis the EU. At the same time, there still exist Bilateral Investment Treaties between the UK and Member States that are in force. After the withdrawal of the UK from the EU, these treaties transformed from intra-EU to extra-EU BITs, since the UK was no longer a Member State of the EU. This peculiar detail of the Brexit fallout raises some interesting questions concerning international investment law, especially since, the current regime of foreign investment protection between the UK and the EU seems to be lacking. This paper examines the history of investment protection in the context of EU law, the current, post-Brexit, relationship between the UK and the EU as it relates to investment protection and promotion, as well as the Termination Agreement, its complications, and its impact on the remaining Bilateral Investment Treaties between the UK and EU Member States

    Interpretable and Efficient Music Harmonic Analysis Using Multilinear Mixture of Experts and Parameter-Efficient Fine-Tuning Methods

    No full text
    Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη της αυτόματης ανάλυσης αρμονίας με ρωμαϊκούς αριθμούς (Roman Numeral Analysis) στο πεδίο της ανάκτησης μουσικής πληροφορίας (Music Information Retrieval) και πώς αυτή μπορεί να βελτιωθεί βάσει της αποδοτικότητας και της ερμηνευσιμότητας. Τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται αύξηση στην έρευνα πάνω στην αυτόματη ανάλυση αρμονίας με ρωμαϊκούς αριθμούς, με διάφορους τύπους αρχιτεκτονικών και μεθοδολογιών. Παρατηρούμε επίσης την άνοδο της χρήσης μοντέλων μετασχηματιστών (transformer models) για την αυτόματη ανάλυσης αρμονίας, τα οποία παρουσιάζουν σημαντικές βελτιώσεις, τόσο για μηχανικούς όσο και για μουσικολόγους. Η συγκεκριμένη διεργασία απαιτεί από τα μοντέλα να αναγνωρίζουν αρμονικές λειτουργίες σε μουσικές παρτιτούρες. Ένα μοντέλο βασισμένο στην αρχιτεκτονική BERT, το RNBERT, βελτιστοποιεί το MusicBERT σε ένα πλαίσιο πολυδιεργασιακής μάθησης (Multi-task Learning), επιτυγχάνοντας ακρίβεια τεχνολογίας αιχμής (state-of-theart), αλλά λειτουργεί ως «μαύρο κουτί», χωρίς να προσφέρει εξηγήσεις για τον αναλυτικό του συλλογισμό. Στο πρώτο στάδιο της έρευνάς μας, εισάγουμε στο RNBERT διαφορετικές μεθόδους Παραμετρικά Αποδοτικής Βελτιστοποίησης, ώστε να κάνουμε το μοντέλο πιο ελαφρύ και αποδοτικό. Στο δεύτερο στάδιο, παρουσιάζουμε μια νέα αρχιτεκτονική που αντιμετωπίζει το πρόβλημα της ερμηνευσιμότητας, ενσωματώνοντας επίπεδα Πολυγραμμικού Συνδυασμού Ειδικών (Multilinear Mixture of Experts layers) στο μοντέλο RNBERT. Αυτή η προσέγγιση διατηρεί το μοντέλο αποδοτικό ως προς τις παραμέτρους, με ελάχιστες απώλειες στην απόδοση της ακρίβειας, και το καθιστά εκ φύσεως ερμηνεύσιμο. Μέσω ποσοτικής ανάλυσης και οπτικοποίησης των συνιστώσων των ειδικών, αποδεικνύουμε ότι οι ειδικοί μαθαίνουν να εξειδικεύονται σε αρμονικά χαρακτηριστικά βάση μουσικοθεωρητικών αρχών, συμπεριλαμβανομένων των σχέσεων δεσπόζουσας-τονικής με βάση τον κύκλο των πεμπτών κατά την αλλαγή τονικότητας.The purpose of this dissertation is to study the music information retrieval task of automatic Roman numeral analysis and how it can be improved based on efficiency and interpretability. Over the last years, there has been an increase in research on the task of automatic Roman numeral analysis with different types of architectures and methodologies. We also observe an emergence in the use of transformer models for automatic RNA, which show impactful results in the field for both engineers and musicologists. RNA requires models to recognize harmonic functions in musical scores, a BERT-based model, RNBERT, fine-tunes MusicBERT in a multi-task learning framework, achieving state-of-the-art accuracy, but functions as a ”black box,” without offering insights into its analytical reasoning. In the first stage of our research, we introduce to RNBERT different Parameter-efficient fine-tuning methods so that we can make the model more lightweight and efficient. In the second stage, we introduce a novel architecture that addresses the limitation of interpretability by integrating Multilinear Mixture of Experts layers into the RNBERT model. This approach keeps the model parameter-efficient, with minimal losses in accuracy, and makes it interpretable by its nature. Through quantitative analysis and visualization of expert activations, we demonstrate that individual experts learn to specialize in harmonic contexts following music-theoretical principles, including dominant-to-tonic relationships in a circle-of-fifths pattern across key changes

    ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ: ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΕΝΟΣ ΧΗΜΙΚΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ

    No full text
    Το υδρογόνο, ως το πιο ελαφρύ και άφθονο στοιχείο στο σύμπαν, παρουσιάζεται στον σύγχρονο δημόσιο λόγο ως ικανό να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στο πλαίσιο της ενεργειακής μετάβασης προς τη βιωσιμότητα. Από την ανακάλυψή του τον 18ο αιώνα, οι χρήσεις του έχουν επεκταθεί από τη βιομηχανία και την ενέργεια έως τη διαστημική τεχνολογία. Σήμερα, το «πράσινο υδρογόνο», που παράγεται μέσω ανανεώσιμων πηγών, επικοινωνείται ως βασικό εργαλείο για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Παράλληλα, αναδύονται παραλλαγές που περιγράφονται με άλλα χρώματα (μπλε, γκρι, μαύρο κ.ά.), ανάλογα με τη μέθοδο παραγωγής. Διάφορες χώρες ανταγωνίζονται για την παραγωγή και εξαγωγή του, επαναπροσδιορίζοντας τις παγκόσμιες ενεργειακές ισορροπίες. Η παρούσα εργασία δεν αντιμετωπίζει το υδρογόνο ως μια ουδέτερη τεχνολογική αναγκαιότητα, αλλά ως ένα πεδίο διαπραγμάτευσης συμφερόντων, όπου η «χρωματική» ορολογία λειτουργεί ως μηχανισμός ταξινόμησης και πολιτικής νομιμοποίησης. Αξιοποιώντας την Ιστορία της Τεχνολογίας και το πεδίο STS, επιχειρείται η κριτική αποδόμηση της παρουσίασης του υδρογόνου ως της απόλυτης λύσης για την ενεργειακή βιωσιμότητα.Hydrogen, as the lightest and most abundant element in the universe, is increasingly presented in contemporary public discourse as a technology capable of playing a central role in the energy transition towards sustainability. Since its discovery in the eighteenth century, its applications have expanded from industry and energy production to space technology. Today, “green hydrogen”, produced through renewable energy sources, is promoted as a key instrument for addressing climate change. At the same time, multiple variants described through different “colours” (blue, grey, black, etc.) have emerged, depending on the production pathway. Various countries are competing for its production and export, thereby reshaping global energy balances. This thesis does not approach hydrogen as a neutral technological necessity, but rather as a contested field of interests, in which the “chromatic” terminology operates as a mechanism of classification and political legitimization. Drawing on the History of Technology and Science and Technology Studies (STS), the study aims to critically deconstruct the representation of hydrogen as a definitive solution to energy sustainability

    16,676

    full texts

    249,632

    metadata records
    Updated in last 30 days.
    Pergamos : Unified Institutional Repository / Digital Library Platform of the National and Kapodistrian University of Athens
    Access Repository Dashboard
    Do you manage Open Research Online? Become a CORE Member to access insider analytics, issue reports and manage access to outputs from your repository in the CORE Repository Dashboard! 👇