ePub@NKUA : Electronic Publishing platform for NKUA Journals
Not a member yet
1979 research outputs found
Sort by
Το λογοτεχνικό υπόβαθρο του θέματος της φιλίας στο μυθιστόρημα του Χαρίτωνα
No full textΤο άρθρο μελετά διεξοδικά τις πολυπληθείς λογοτεχνικές οφειλές που είναι αναγνωρίσιμες στον τρόπο με τον οποίο ο Χαρίτων αξιοποιεί το παραδοσιακό θέμα της φιλίας. Η εδώ εξεταζόμενη ιδιωτικού τύπου φιλία του ήρωα Χαιρέα με τον Πολύχαρμο αντιδιαστέλλεται καταρχήν προς άλλες λιγότερο σημαντικές μορφές φιλίας στις οποίες περιστασιακά αναφέρεται ο συγγραφέας. Εν συνεχεία συνοψίζεται η θέση που έχει στην πλοκή του έργου η μορφή του Πολύχαρμου και η άρρηκτη σύνδεσή της με την δράση του κεντρικού ήρωα. Από τις πλούσιες λογοτεχνικές καταβολές του επίμαχου θέματος εξετάζονται καταρχήν αυτές που αφορούν στην ομηρική ποίηση, από την οποία ο Χαρίτων αντλεί ως βασικό πρότυπό του την φιλία ανάμεσα στον Αχιλλέα και τον Πάτροκλο. Ακολούθως εξετάζεται η αξιοποίηση από τον Χαρίτωνα δύο αντλημένων από τον Ευριπίδη περιπτώσεων φιλίας, αυτής μεταξύ Άδμητου και Ηρακλή στη Άλκηστη και κυρίως εκείνης μεταξύ Ορέστη και Πυλάδη στην Ιφιγένεια εν Ταύροις. Τέλος, αναλύεται η πρόσληψη στο έργο αυτό του θέματος της φιλίας στη Νέα Κωμωδία, με έμφαση στον καθοριστικής σημασίας εν προκειμένω Δύσκολο του Μενάνδρου.ABSTRACT This paper studies the rich literary background of the theme of friendship in the novel of Chariton. More specifically, the focus of the present discussion is the friendship of the novelistic hero Chaereas with Polycharmus, a relationship far more important than other kinds of friendship occasionally mentioned by Chariton. The paper sets out the role of Polycharmus in the plot of the novel and how closely he is linked to the deeds of Chariton’s protagonist. It is suggested that the literary pedigree of the theme in question goes back to Homer, particularly to the friendship of Achilles with Patroclus. Additionally, Chariton seems to engage in a dialogue with two Euripidean treatments of the same theme, namely the friendship of Admetus with Heracles in the Alcestis and especially that of Orestes with Pylades in Iphigenia in Tauris. Finally, the paper analyses Chariton’s reworking of the theme of friendship in the New Comedy with particular emphasis on Menander’s Dyskolos, which appears to be of crucial importance in this connection
Προσωποποιήσεις ποταμών στα ψηφιδωτά των ρωμαϊκών αυτοκρατορικών χρόνων
Full text linkΗ εικονογραφία των ποταμών στη ρωμαϊκή τέχνη και ιδιαίτερα στα ψηφιδωτά έρχεται ξανά στο προσκήνιο, ειδικά μετά την πρόσφατη ανακάλυψη του ψηφιδωτού με την παράσταση ενός νεαρού ποταμού στην Πλωτινόπολη της Θράκης (Διδυμότειχο). Στο άρθρο αυτό συγκεντρώνονται οι παραστάσεις προσωποποιημένων ποταμών στα ψηφιδωτά της ρωμαϊκής αυτοκρατορικής περιόδου, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονται από τη Μεσόγειο. Αρχικά, στο άρθρο γίνεται προσπάθεια παρουσίασης της εικονογραφίας των ποταμών και των μεθόδων ταύτισης, ενώ επιχειρείται και η ένταξη της υπάρχουσας εικονογραφίας σε μια πιο λεπτομερή τυπολογία. Ακόμα, το άρθρο επιχειρεί να απαντήσει στο ερώτημα γιατί επιλέχθηκαν οι συγκεκριμένοι ποταμοί για τη διακόσμηση συγκεκριμένων κτηρίων και δωματίων, όπως και σε ποιο βαθμό η γεωγραφία επηρεάζει αυτή την επιλογή. Τέλος, γίνεται μια προσπάθεια να ανιχνευθούν οι τοπικές προτιμήσεις, ειδικά στις ανατολικές επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ενώ επισημαίνεται η χαμηλή απήχηση των προσωποποιημένων ποταμών στον ελλαδικό χώρο.The iconography of rivers in Roman Art, and particularly on mosaics, comes on the forefront, especially after the recent discovery of a mosaic with the personification of a young river in Plotinipolis of Thrace (Didymoteicho). This article gathers the representations of personified rivers on mosaics dated from the Roman imperial period, most of which are located across the Mediterranean given the universal character of this Art. In the first place, the article deals with the presentation of the typical iconography of the represented rivers and the methods of identification. Moreover, it is attempted to refine the existing iconography to a more detailed typology. Furthermore, the article aims to answer to the question why these rivers were chosen for the decoration of certain buildings and rooms, as well as in which degree the geography affects their selection. Finally, an effort is made to retrace regional preferences, especially at the eastern provinces of the Roman Empire and the low popularity of the personified rivers in Roman Greece
Pioneering Potters. Early Neolithic Ceramics from Mavropigi-Fillotsairi, Western Macedonia
Full text linkΠρωτοπόροι αγγειοπλάστες. Η κεραμική της Πρώιμης Νεολιθικής περιόδου από τη θέση Μαυροπηγή Φιλοτσαΐρη στη Δυτική ΜακεδονίαΤο υλικό που παρουσιάζεται στο παρόν άρθρο περιλαμβένι περίπου 60.000 όστρακα από οικίες και λάκκους οι οποίοι ανακαλύφθηκαν κατά τη σωστική ανασκαφή της θέσης Μαυροπηγή Φιλοτσαΐρι τα έτη 2005 και 2006. Η προκαταρκτική μελέτη μέρους της κεραμικής είχε στόχο την αναγνώριση και την καταγραφή της μορφολογίας των αγγείων, την ανασύνθεση των παραμέτρων της τεχνολογίας κατασκευής τους (κατασκευαστικές τεχνικές, κεραμικές ύλες, τύπος όπτησης και διαμόρφωση επιφάνειας) και την διατύπωση συμπερασμάτων σχετικά με την χρήση και την απόρριψή τους. Τα υπό μελέτη ανασκαφικά περιβάλλοντα επιλέχθηκαν με στόχο τον έλεγχο των στρωματογραφικών παρατηρήσεων που έγιναν κατά τη διεξαγωγή της ανασκαφής, ιδιαιτέρως δε για την εξακρίβωση της ακολουθίας των κτηρίων στο νοτιοανατολικό τμήμα της θέσης. Στο παρόν άρθρο γίνεται μια τυπολογική και τεχνολογική επισκόπηση του κεραμικού συνόλου, η οποία αποτελεί τη βάση για τη μελέτη της σχέσης μεταξύ της βιογραφίας των κεραμικών και των αποθετικών διαδικασιών στη θέση, και για την ερμηνεία του κεραμικού συνόλου στο πλαίσιο του ευρύτερου φαινομένου της Νεολιθικοποίησης στην Ευρώπη. The material discussed in this paper consists of c. 60,000 sherds from houses and their associated pits recovered from rescue excavations conducted at Mavropigi-Fillotsairi between 2005 and 2006. The preliminary pottery study was a sample of the extant pottery aimed at the documentation and establishment of vessel morphology, identifying technological aspects of ceramic production (construction techniques, fabrics, firing type, and surface treatment), and deducing vessel consumption and disposal. The contexts under study were chosen to check the stratigraphic observations made at the time of the excavation, particularly to establish the sequence of buildings in the northeastern part of the site. This paper thus presents a typological and technological overview of the ceramic assemblage and provides a case study for examining the relationship of pottery biographies, site depositional processes, and their interpretation in connection with the larger discussion of the Neolithisation of Europe.
Four Groups of Roman Pottery from the Sanctuary of Apollo at Halasarna on the Island of Kos
Full text linkΤέσσερα σύνολα ρωμαϊκής κεραμικής από το ιερό του Απόλλωνα στην Αλάσαρνα της ΚωΣτην παρούσα μελέτη παρουσιάζονται τα ευρήματα κεραμικής από τέσσερα στρωματογραφημένα σύνολα των αυτοκρατορικών χρόνων που προέρχονται από την ανασκαφή του Τομέα Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου Αθηνών στο ιερό του Απόλλωνα στην Αλάσαρνα (σημ. Καρδάμαινα) της Κω. Πρόκειται για υλικό που ήρθε στο φως κατά την ανασκαφική έρευνα του λεγόμενου Κτηρίου Δ, ενός μικρού δίστυλου εν παραστάσι ναού, στα ΒΑ του αρχαιολογικού χώρου. Τα ευρήματα παρουσιάζονται και αναλύονται σύμφωνα με τα ανασκαφικά τους συμφραζόμενα, καθώς επίσης σε συνάρτηση με τυποχρονολογικές και ποσοτικές παραμέτρους για κάθε σύνολο ξεχωριστά. Καλύπτοντας μια περίοδο 150 ετών από τα τέλη του 1ου/αρχές του 2ου αι. μ.Χ. μέχρι τα μέσα περίπου του 3ου αι. μ.Χ., τα σύνολα αυτά προσφέρουν μια ευρεία και αντιπροσωπευτική εικόνα της ποικιλίας των κεραμικών ειδών και της κυκλοφορίας τους στο ιερό σε διαχρονική κλίμακα. Τα δεδομένα αυτά δίνουν τα δυνατότητα να εξεταστεί υπό διαφορετικό πρίσμα ο αντίκτυπος στην οικονομία, το εμπόριο και το παραγωγικό δυναμικό της Αλάσαρνας που είχε ο σεισμός του 139 ή 141/142 μ.Χ., ο οποίος σύμφωνα με φιλολογικές μαρτυρίες έπληξε με σφοδρότητα το νησί και άλλες περιοχές του ΝΑ Αιγαίου και της Μ. Ασίας.This study presents and discusses the pottery from four recently investigated stratified assemblages of Roman Imperial date from the University of Athens excavations at the sanctuary of Apollo in Halasarna (modern Kardamena) on the island of Kos. The deposits come from the area of the so-called Building Δ, a distyle in antis temple of the Roman Imperial period, which is located in the northeastern part of the site. They span a period of ca. one and a half centuries, from the later first/ early second to ca. the mid-third century CE. The pottery is presented and analyzed contextually, followed by a catalogue of selected diagnostic finds. Detailed quantified data for each assemblage are presented in an appendix, allowing an understanding of the relative volume of pottery wares circulating in the sanctuary, the sources from which they came and the changes in their relative proportions over time. In addition to providing the first detailed publication of Roman pottery from the island of Kos, the paper offers an opportunity to glimpse into the economy and trade links of Halasarna in imperial times, especially for the period after the earthquake of 139 or 141/142 CE that reportedly devastated the island
