ePub@NKUA : Electronic Publishing platform for NKUA Journals
Not a member yet
1979 research outputs found
Sort by
Χρήστος Τσούντας. Ο Καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Full text linkThis paper concerns Christos Tsountas’ years as professor of History of Ancient Art in the School of Philosophy of the University of Athens. After a productive period of almost two decades in the Archaeological Service, and his seminal work on the Neolithic, Early Cycladic and Mycenaean Culture, Tsountas was elected professor in 1904. Until his resignation in 1925 he devoted most of his time in teaching courses and writing influential handbooks on ancient Greek art. Also, he undertook significant administrative work, and served as Dean of the School of Philosophy in 1906-07. Because of his values, justice, devotion, and hard work he was highly esteemed by his colleagues, as evidenced by their reactions when he announced his wish to resign from the university
Middle Byzantine Altars with Sculpted Decoration
Full text linkThe altar, the most sacred structure of the Middle Byzantine church, is one of the less known works of this era involving sculpture. Depending on the dimensions and the funds available to each church, the form of the Middle Byzantine altars varies from rectangular slabs based on free-standing posts to slabs placed on built bases. Sculpted decoration can be found on the frame of the upper surface of the slab, leaving the main space empty and flat, probably in order to receive safely the holy vessels. However, there are some cases where the whole surface is covered with relief. The main questions about Middle Byzantine altars concern the selection of decorative patterns in use and their function on a structure which was out of sight, hidden behind the templon screen and under the vestments
Κ. Καρακαση, Οι Αρχαϊκες Κορες (εκδοσεις Αγρα, Αθηνα 2017)
No full textΒιβλιοκρισία "Κ. Καρακαση, Οι Αρχαϊκες Κορες (εκδοσεις Αγρα, Αθηνα 2017)"Book Review "Κ. Καρακαση, Οι Αρχαϊκες Κορες (εκδοσεις Αγρα, Αθηνα 2017)
Schilardi, D.-U. 2016. Koukounaries Paros. The Excavations and History of a Most Ancient Aegean Acropolis. Athens: Paros excavations-Center of Historical and Archaeological Studies
Full text linkParacomedy in Euripides' Bacchae
Full text linkΚατ' αναλογίαν προς την «παρατραγωδία», ο όρος «παρακωμωδία», που εισήχθη το 1995, καθιερώθηκε ως δηλωτικός της εκμετάλλευσης ορισμένων κωμικών θεμάτων από την τραγωδία. Η παρατραγωδία μελετάται ασύγκριτα περισσότερο από ότι η παρακωμωδία εξαιτίας, ως ένα βαθμό, ορισμένων προκαταλήψεων αναφορικά με την δεύτερη (όπως ότι η κωμικότητα διαρρηγνύει το τραγικό αποτέλεσμα ή ότι, για να χαρακτηρίσουμε κάτι ως κωμικό, πρέπει να είναι και ξεκαρδιστικό). Στο παρόν άρθρο αναλύονται οι κύριες εκφάνσεις παρακωμωδίας στις Βάκχες του Ευριπίδη, ήτοι οι σκηνές/θέματα της ιδεατής επιστροφής στη νεότητα και της παρενδυσίας. Για να αποδείξω την ιδιότητά τους ως παρακωμικών, καταφεύγω σε προγενέστερες και μεταγενέστερες Αριστοφανικές κωμωδίες, εντοπίζοντας αναλογίες και/ή επιδράσεις. Εν συνεχεία, ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο το προσληφθέν κωμικό υλικό υπηρετεί την τραγικότητα· για το σκοπό αυτό, συζητώ τη σύνδεση των δύο παρακωμικών σκηνών. Όπως ακριβώς αναγνωρίζουμε ότι η παρατραγωδία στην κωμωδία έχει χιουμοριστικό σκοπό, πρέπει επίσης να δεχθούμε ότι η παρακωμωδία στην τραγωδία είναι κάτι που εξυπηρετεί την τραγικότητα. Και στις δύο περιπτώσεις δηλαδή, το λογοτεχνικό είδος-αποδέκτης μεταγράφει το αδελφό είδος για τους δικούς του σκοπούς. Υποστηρίζω πως, όπως η παρατραγωδία είναι εξαιρετικά αστεία, έτσι και η παρακωμωδία στις πιο δουλευμένες εκδοχές της είναι εξαιρετικά τραγική: είναι η φρικτή κλιμάκωση που χαρακτηρίζει τις οριακές καταστάσεις και τις οριακές προσωπικότητες.ABSTRACTBy analogy with paratragedy, the term paracomedy, introduced in 1995, was established to denote the appropriation of specific comic themes in tragedy. Paratragedy is studied incomparably more than paracomedy, partially due to misconceptions about the latter, such as that comicality destroys the tragic effect, or that to characterise something as comic, it must be hilarious. In the present paper, I discuss the basic manifestations of para-comedy in Euripides Bacchae, namely the themes/scenes of illusory youthfulness and transvestism. To establish their status as paracomic, I draw on earlier and later Aristophanic comedies, locating analogies and/or influences. Secondly, a special emphasis is placed on understanding how the received comic material supports the tragic effect; for this purpose, I discuss the connection of these two scenes. Just as in comedy we acknowledge that paratragedy is intended to be funny, we must also accept that paracomedy in tragedy is something facilitating the tragic effect; in both cases, the recipient-genre transcribes the counter-genre for its own purpose. I argue that as paratragedy is most funny, paracomedy in its finest versions is most tragic: it is a gruesome climax that characterises liminal moments (in terms of rites de passage) and borderline personalities (in psychiatric terms)
Victor Hugo, poète romantique au service de la guerre d' indépendance grecque : quelques réflexions sur le poème « L'Enfant »
Full text linkΎστερα από μια σύντομη αναφορά στο φιλελληνικό κίνημα που παρουσιάστηκε στην Ευρώπη, και ιδιαίτερα στη Γαλλία, γύρω στο 1820 και ενέπνευσε τα κείμενα των ρομαντικών συγγραφέων για τους οποίους γίνεται εκτενής μνεία, η μελέτη αυτή αφορά κυρίως την κυρίαρχη φυσιογνωμία της Ρομαντικής Σχολής, τον Βίκτωρα Ουγκώ. Στρατευμένος διανοούμενος ήδη από τη νεαρή του ηλικία, ο Ουγκώ χειρίστηκε με μαεστρία την πένα του για να εκφράσει τις απόψεις του σχετικά με φλέγοντα πολιτικά ή κοινωνικά θέματα της εποχής του. Όπως διαφαίνεται από τη μελέτη μας, ο αγώνας των Ελλήνων για την ανεξαρτησία τους δεν τον άφησε αδιάφορο. Εκτενής αναφορά γίνεται στα κείμενα (ποιήματα, άρθρα) που μαρτυρούν το ενδιαφέρον του, ενώ παρουσιάζεται και η ποιητική του συλλογή Τα Ανατολίτικα (Les Orientales) καθώς έξη ποιήματά της είναι αποκλειστικά αφιερωμένα στο μεγάλο αυτό ιστορικό γεγονός. Το άρθρο μας ολοκληρώνεται με την υφολογική και σημασιολογική προσέγγιση του ιδιαίτερα γνωστού ποιήματος «Το Ελληνόπουλο» (« L'Enfant ») το οποίο θεωρείται ως ένα από τα δημοφιλέστερα κείμενα του Βίκτωρος Ουγκώ.ABSTRACTAfter a short reference at the Philhellenism, which appeared in Europe, and especially in France, at about 1820, and inspired the romantic authors texts, this study concerns most of all the leading figure of the Romantic School, Victor Hugo. As an engaged writer, Hugo tried, since his youth, to express with his talented writing his point of view about political and social issues of his time. As this article is pointing out, the greek struggle for independence stimulated his interest as some of his texts, that we mention here, prove.We present especially his poetic collection Les Orientales six poems of which are inspired from this great historical event. Our study is completed with a stylistic and semantic approach of the well-known poem “The Child” which is considered as one of the most popular Hugos poem
Ἡ ἐπίδραση τῶν Ὁμηρικῶν Ἐπῶν στὸ ἔργο τοῦ Νικηφόρου Χρυσοβέργη
No full textὉ Νικηφόρος Χρυσοβέργης, δάσκαλος τῆς λεγόμενης πατριαρχικῆς σχολῆς καὶ μητροπολίτης Σάρδεων, συγκαταλέγεται στὴ χορεία τῶν σπουδαίων ρητόρων τῆς μέσης βυζαντινῆς περιόδου. Βεβαίως τὸ ἔργο του εἶναι σαφῶς ἐπηρεασμένο ἀπὸ τοὺς ἀττικοὺς ρήτορες. Ὄμως, ἔχει δεχθεῖ καὶ πολλὲς ἐπιδράσεις ἀπὸ τὰ ὁμηρικὰ ἔπη. Στίχοι αὐτούσιοι, στίχοι παραλλαγμένοι, ὁμηρικὲς φόρμουλες, λέξεις καὶ εἰκόνες παρελαύνουν μέσα ἀπὸ τὸ ἔργο τοῦ Χρυσοβέργη. Ἡ παροῦσα μελέτη ἔχει σκοπό της νὰ καταδείξει αὐτὲς τὶς ἐπιδράσεις καὶ νὰ ἐξηγήσει ὅσο εἶναι δυνατὸν τὴ λειτουργία τους μέσα στὸ ἔργο τοῦ ρήτορα. Τέλος, γίνεται μία σύντομη ἀποτίμηση τῆς ἐπίδρασης τοῦ ὁμηρικοῦ ἔργου στὰ χρυσοβέργεια κείμενα.ABSTRACTNikephoros Chrysoberges, a teacher of the so-called Patriarchal School and Metropolitan of Sardis, is one of the great rhetors of the Middle Byzantine period. His work is obviously influenced by Attic orators, however, we can identify many influences from Homeric poems. Identical verses, varied verses, Homeric formulas, words and icons, all can be found throughout the work of Chrysoberges. The present study aims to demonstrate these influences, and to explain as much as possible their function in the work of the orator. Finally, there is a brief assessment of the influence of the Homeric texts on the work of Chrysoberges
Two Middle Bronze Age Pottery Kilns at Plasi, Marathon
Full text linkThis paper publishes two pottery kilns excavated at Plasi in Marathon (Attica) in 2016-17 as part of the excavations of the Department of History and Archaeology, of the National and Kapodistrian University of Athens. The morphological and technological traits of these structures are discussed in detail and their relative dating is considered. A comparative examination of kiln construction technology is included with the aim of placing the kilns within the broader context of the late Middle Bronze Age. Special emphasis is given on the study of ‘technological choices’. Integrated in their archaeological context, these choices are then discussed within the framework of broader societal changes, particularly in relation to the introduction and spread of new know-how at Plasi. It is argued that certain technological choices associated with one of the two kilns may relate to the interest of certain individuals in the Middle Bronze Age to produce and make use of distinctive pottery, at a time when material culture appears to become an increasingly important element of social discourse