ΒΚΠ ΕΚΠΑ :: Σύστημα Ηλεκτρονικής Εκδοτικής (e-Pub)
Not a member yet
1979 research outputs found
Sort by
The Sea Battle Tumulus at Salamis revisited
Get PDFThe discovery in 1884 of an inscription from the Imperial times that refers to the polyandrion of those who fell in the sea battle of Salamis in 480 BC prompted a large portion of the scientific community to take it for granted that the polyandrion was set up right after the sea battle. However, a more careful analysis of the archaeological data and of the literary sources undermines the unquestioned acceptance of that view. In the present paper, a critical approach to the ancient sources is adopted, as well as an overall assessment of the state of research and of the interpretations proposed for the area
N. Dimakis και T. M. Dijkstra (eds), Mortuary Variability and Social Diversity in Ancient Greece: Studies on Ancient Greek Death and Burial
No full textΒιβλιοκρισία "N. Dimakis και T. M. Dijkstra (eds), Mortuary Variability and Social Diversity in Ancient Greece: Studies on Ancient Greek Death and Burial"Book Review "N. Dimakis και T. M. Dijkstra (eds), Mortuary Variability and Social Diversity in Ancient Greece: Studies on Ancient Greek Death and Burial
Ν. Κούρου και Γ. Μπουρογιάννης, Ρυθμοί της Κυπριακής Κεραμικής. Σύντομη επισκόπηση με βάση τη Συλλογή του Αρχαιολογικού Μουσείου του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Get PDFΒιβλιοκρισία "Ν. Κούρου και Γ. Μπουρογιάννης, Ρυθμοί της Κυπριακής Κεραμικής. Σύντομη επισκόπηση με βάση τη Συλλογή του Αρχαιολογικού Μουσείου του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών"Book Review "Ν. Κούρου και Γ. Μπουρογιάννης, Ρυθμοί της Κυπριακής Κεραμικής. Σύντομη επισκόπηση με βάση τη Συλλογή του Αρχαιολογικού Μουσείου του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Sherds from around the Church: Pottery from the Panayia Church at Chonika, Argolis
Get PDFLately, attention has been drawn to the glazed pottery of the two main Argolic centers, Argos and Nauplio. However, our knowledge of the material culture of the rest of Argolis remains seriously limited. This paper aims to narrow that gap by examining the unpublished pottery dating from as early as the 10th century right up to the 19th, found in the area around the Byzantine church of Chonika
Desacralised Eleusis. Contemplating the Impacts of Non-Restoration on a Major Classical and Poetic Locus
Get PDFΑπο-ιεροποιημένη Ελευσίνα. Ένας κριτικός στοχασμός πάνω στις επιπτώσειςτης έλλειψης αναστηλώσεων σε μείζονα κλασικό και ποιητικό τόποΤο ιερό της Ελευσίνας, ο εξέχων αυτός αρχαιολογικός χώρος της Αττικής και της Ελλάδας, που γνώρισε μεγάλη φήμη στην αρχαιότητα ως επίκεντρο των Ελευσινίων Μυστηρίων και της μακραίωνης λατρείας της Δήμητρας και της Περσεφόνης, αντιμετωπίσθηκε με ασέβεια από το Ελληνικό κράτος, αρχής γενομένης από το τελευταίο τέταρτο του 19ου αι. Η Ελευσίνα φαίνεται ότι έπεσε θύμα ενός ιδιαίτερου, σιωπηρού συμβιβασμού μεταξύ αφενός, της εγχώριας καπιταλιστικής τάξης, και αφετέρου, του αρχαιολογικού κατεστημένου, το οποίο ανέχθηκε την άνευ όρων εκβιομηχάνιση του Θριασίου πεδίου, περιλαμβανομένου του αμέσου περιβάλλοντος του θυσιαστηρίου. Πιο συγκεκριμένα, ενόσω η όμορη και ευρύτερη περιοχή του ιερού μετατρεπόταν σε επίκεντρο της εθνικής βιομηχανικής ανάπτυξης, ο αρχαιολογικός τόπος ανεσκάπτετο μέχρι πλήρους αποκάλυψης. Στη ροή αυτής της σπουδής «συμβιβασμού και αποτυχίας», όμως, πρέπει να θυμόμαστε ότι το Ελληνικό κράτος έχει από την ίδρυσή του καταβάλει τεράστια και συνεχή προσπάθεια για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς.Προκειμένου να εξερευνηθεί ο παλμός του Ελευσινιακού χώρου ως η ‘πλήρης θεών’ οντότητα που είναι, ακολουθείται εδώ μία συνθέτουσα, ποιητικής τάξεως μεθοδολογία, που υπάγεται στη σφαίρα της γεωγραφίας του πολιτισμού και κρίνεται κατάλληλη για το Ελευσινιακό genius loci (πνεύμα του τόπου), ενώ αποφεύγεται η μονοδιάστατη μέθοδος της αρχιτεκτονικής ιστορίας, των αρχαιολογικών δεδομένων, της αναστηλωτικής προσέγγισης και των οικοδομικών λεπτομερειών. Πιο συγκεκριμένα, στο κείμενο πρώτον, μελετάται η βεβήλωση της περιοχής ως περίπτωση αρνητικής αλληλεπίδρασης μεταξύ νεωτερικότητας και αρχαιότητας. Δεύτερον, αποκαλύπτονται μερικές σημαντικές χωρικές ποιότητες της Ελευσίνας και της Ιεράς Οδού, όπως η προτεινόμενη έννοια της «χωρικής ευλυγισίας» και η ποιητική εμπειρία, οι οποίες είτε έχουν υποβαθμισθεί, είτε ολότελα καταστραφεί. Τρίτον, διερευνάται η δυνατότητα μερικής αποκατάστασης του συγκεκριμένου χώρου και του περιβάλλοντός του μέσω πολιτιστικού και αστικού σχεδιασμού και διαχείρισης. Τέλος, προτείνεται μια νέα, βιώσιμη προσέγγιση σε αρχαιολογικά τοπία και χώρους, που βασίζεται στον καλλιτεχνικό μετασχηματισμό ή ‘μετάφραση’ των χωρικών τους ιδιοτήτων, και, κυρίως, στην έγκαιρη αναστηλωτική δράση, ιδιαίτερα όταν απειλούνται από τη βιομηχανική ανάπτυξη ή από άλλες επιβλαβείς χρήσεις γης.Classical Eleusis is a major archaeological site of Greece and Greater Athens which enjoyed global fame in antiquity as hub of the Eleusinian Mysteries plus as seat of the age-long worship of goddess Demeter and her daughter Persephone. Following its irreverent treatment, which began after the establishment of Modern Greece in 1830, this paper proposes a new, sustainable approach to archaeological landscapes and sites based on restoration plus the artistic 'translation' of their spatial qualities. The Eleusis sanctuary appears to have fallen victim to a special, implicit compromise between, on the one hand, the national industrialist class, and on the other, the archaeological establishment, which has tolerated manufacturing in the Thriasian Plain, including the immediate vicinity of the Eleusinian sanctuary. As the area was being turned into the core location of Greek industrial development, the Eleusinian sanctuary was being fully recovered. However, throughout this ‘compromise and failure discourse,’ it should be remembered that enormous as well as continuous effort has been bestowed upon the protection of cultural heritage since the establishment of the Greek State. Embracing a ‘poetic’ methodology, deemed suitable to the genius loci of Eleusis, the outlook here eschews the isolated straightforwardness of architectural history, archaeological data, restoration precedents and building details, to explore the pulsations of Eleusinian space as a Thalesian entity 'full of gods.' The paper first, discusses the area’s profanation as illustration of a specific interaction between modernity and antiquity. Second, it unveils some important spatial qualities, including what is proposed here as ‘spatial pliability,’ which were destroyed around Eleusis and the Sacred Road linking it to classical Athens. Third, it enquires if partial restitution is still possible through cultural and urban design policies. Finally, it advances the hypothesis that timely restorations could potentially safeguard heritage sites threatened by industrial development or other noxious land uses
Two Middle Bronze Age Pottery Kilns at Plasi, Marathon
Get PDFThis paper publishes two pottery kilns excavated at Plasi in Marathon (Attica) in 2016-17 as part of the excavations of the Department of History and Archaeology, of the National and Kapodistrian University of Athens. The morphological and technological traits of these structures are discussed in detail and their relative dating is considered. A comparative examination of kiln construction technology is included with the aim of placing the kilns within the broader context of the late Middle Bronze Age. Special emphasis is given on the study of ‘technological choices’. Integrated in their archaeological context, these choices are then discussed within the framework of broader societal changes, particularly in relation to the introduction and spread of new know-how at Plasi. It is argued that certain technological choices associated with one of the two kilns may relate to the interest of certain individuals in the Middle Bronze Age to produce and make use of distinctive pottery, at a time when material culture appears to become an increasingly important element of social discourse
Στα ίχνη των κλεμμένων ελληνικών αρχαιοτήτων απο τις κατοχικές δυνάμεις (1940-1945): η συμβολή του Σπύρου Μαρινάτου
Get PDFAfter a short introduction referring to the most significant characteristics of the late Professor Spyros Marinatos’s personality as an excavator, an academic and in general as a public persona of his times, this paper deals with his contribution to the repatriation of Greek antiquities to their homeland. The antiquities under discussion were stolen from Crete by the German occupation forces during the 2nd World War. The paper is mainly based on documents kept in the Archives of the Greek Ministry of Culture, namely The Directorate of the National Archive of Monuments. These documents include the correspondence between various public services, regarding, among other matters, the preparation of Spyros Marinatos’s trip to Austria, Italy and Germany, as well as catalogues of the stolen and repatriated antiquities. The whole undertaking, which was adventurous, highlights his persistence and devotion to duty and his country as well as his love for archaeology