ΒΚΠ ΕΚΠΑ :: Σύστημα Ηλεκτρονικής Εκδοτικής (e-Pub)
Not a member yet
1979 research outputs found
Sort by
Four Groups of Roman Pottery from the Sanctuary of Apollo at Halasarna on the Island of Kos
Get PDFΤέσσερα σύνολα ρωμαϊκής κεραμικής από το ιερό του Απόλλωνα στην Αλάσαρνα της ΚωΣτην παρούσα μελέτη παρουσιάζονται τα ευρήματα κεραμικής από τέσσερα στρωματογραφημένα σύνολα των αυτοκρατορικών χρόνων που προέρχονται από την ανασκαφή του Τομέα Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου Αθηνών στο ιερό του Απόλλωνα στην Αλάσαρνα (σημ. Καρδάμαινα) της Κω. Πρόκειται για υλικό που ήρθε στο φως κατά την ανασκαφική έρευνα του λεγόμενου Κτηρίου Δ, ενός μικρού δίστυλου εν παραστάσι ναού, στα ΒΑ του αρχαιολογικού χώρου. Τα ευρήματα παρουσιάζονται και αναλύονται σύμφωνα με τα ανασκαφικά τους συμφραζόμενα, καθώς επίσης σε συνάρτηση με τυποχρονολογικές και ποσοτικές παραμέτρους για κάθε σύνολο ξεχωριστά. Καλύπτοντας μια περίοδο 150 ετών από τα τέλη του 1ου/αρχές του 2ου αι. μ.Χ. μέχρι τα μέσα περίπου του 3ου αι. μ.Χ., τα σύνολα αυτά προσφέρουν μια ευρεία και αντιπροσωπευτική εικόνα της ποικιλίας των κεραμικών ειδών και της κυκλοφορίας τους στο ιερό σε διαχρονική κλίμακα. Τα δεδομένα αυτά δίνουν τα δυνατότητα να εξεταστεί υπό διαφορετικό πρίσμα ο αντίκτυπος στην οικονομία, το εμπόριο και το παραγωγικό δυναμικό της Αλάσαρνας που είχε ο σεισμός του 139 ή 141/142 μ.Χ., ο οποίος σύμφωνα με φιλολογικές μαρτυρίες έπληξε με σφοδρότητα το νησί και άλλες περιοχές του ΝΑ Αιγαίου και της Μ. Ασίας.This study presents and discusses the pottery from four recently investigated stratified assemblages of Roman Imperial date from the University of Athens excavations at the sanctuary of Apollo in Halasarna (modern Kardamena) on the island of Kos. The deposits come from the area of the so-called Building Δ, a distyle in antis temple of the Roman Imperial period, which is located in the northeastern part of the site. They span a period of ca. one and a half centuries, from the later first/ early second to ca. the mid-third century CE. The pottery is presented and analyzed contextually, followed by a catalogue of selected diagnostic finds. Detailed quantified data for each assemblage are presented in an appendix, allowing an understanding of the relative volume of pottery wares circulating in the sanctuary, the sources from which they came and the changes in their relative proportions over time. In addition to providing the first detailed publication of Roman pottery from the island of Kos, the paper offers an opportunity to glimpse into the economy and trade links of Halasarna in imperial times, especially for the period after the earthquake of 139 or 141/142 CE that reportedly devastated the island
Herakles or Dionysos? Some thoughts on the iconography of the krater of the Athens National Archaeological Museum no. 14902
No full textThis article reexamines an Attic red-figure calyx krater in Athens (Athens National Archaeological Museum 14902): a reclining figure in a four-column structure has been identified by previous scholarship as Herakles. The aim of this paper is to demonstrate the uniqueness of this vase among its apparent parallels, by analyzing the skin and wreath the figure wears and its pose. Another figure that had escaped the attention of researchers is considered. The imagery of the vase is analyzed in the context of the end of the 5th century BC, and compared with the Dionysos figure on Parthenon’s pediment and with textual data. This leads to the conclusion that the reclining figure should be identified as Dionysos, posing as Herakles
The Architecture of the ‘Pantheon’ in Athens. Recent Discoveries
Get PDFIn the decade of the 1960’s the remains of a large building were discovered, 65 m southeast of the Library of Hadrian in Athens. The temple-like construction with dimensions 87 m and 39 m was identified with the Pantheon built under Hadrian. Recent research in the Library of Hadrian discovered a number of architectural features that match the colossal size of the building. Column bases and drums, as well as fragments from the superstructure, mostly incorporated in second use in the Tetraconch building, allow for the reconstruction of the outer and interior orders and their association with the in situ remains. The raised panels in the ashlars of the masonry, together with the octastyle prostyle plan which was used only during Hadrian’s years confirm the suggested chronology. As the cella corresponds to the 8 columns of the facade, the interior width equals 32 m, making the ‘Pantheon’ of Athens the broadest known cella, appropriate for the worship of all gods. The article includes stylistic comparisons with other works of the Hadrianic repertoire and views the ‘Pantheon’ as the Athenian response to the Pantheon in Rome
Before Mimesis. Reflections on the Early Greek Technologies of Looking
Get PDFΠριν από την μίμησιν: σκέψεις για τις πρώιμες ελληνικές τεχνολογίες της όρασηςΤο άρθρο αναλύει την έννοια της εμπρόθετης υλικότητας, την ιδέα δηλαδή ότι τα άψυχα αντικείμενα – τα «πράγματα» – έχουν την ιδιότητα να διαδρούν με τους κατασκευαστές, τους χρήστες και τους θεατές τους. Αν και στο ουμανιστικό πλαίσιο εντός του οποίου συλλαμβάνουμε, παραδοσιακά, τις έννοιες του πολιτισμού, της τέχνης, της δημιουργίας, και της επικοινωνίας, η σκέψη ότι άψυχα αντικείμενα (τα οποία εννοούμε να βλέπουμε και να βιώνουμε ως «τέχνεργα») εκδηλώνουν πρωτογενείς πρωτοβουλίες μοιάζει εξωπραγματική, ανορθολογική και παράλογη, η πρόσφατη αρχαιολογική έρευνα, κινούμενη προς μια σαφώς μετα-ουμανιστική κατεύθυνση, αντιλαμβάνεται πλέον τα άψυχα πράγματα που μας περιβάλλουν ως εμπρόθετους δράστες. Στο άρθρο, μια σειρά από παραδείγματα επιλεγμένα από την πρώιμη ελληνική ιστορία αναλύονται υπό το πρίσμα της διάδρασής τους με τον κόσμο των ζωντανών. Με βάση ανθρωπολογικές προσεγγίσεις στις έννοιες της υλικότητας (materiality), της εμπρόθετης δράσης (agency), και της προσωποθεσίας (personhood), αναλύονται οι αρχαιοελληνικές τεχνολογίες της αναπαράστασης, και επισημαίνεται ο κοινωνικός ρόλος της ιστορικοτεχνικής κατασκευής (που παραδοσιακά προσλαμβάνουμε ως τεχνοτροπική ιδιοσυγκρασία ή «στιλ») στην πρώιμη ελληνική τέχνη.Material agency has been puzzling archaeologists for almost three decades now. The idea that artifacts, a priori perceived as passive and inert ‘creations’ subject to human volition, have the capacity to interact with their makers, users, or viewers may be seen as a challenge to archaeologists and their inherently humanist discipline. Classical archaeology, and the study of Greek and Roman art in particular, seem to have been avoiding the issue, choosing instead to privilege artistic agency or – in more recent years – a cultural-historical discourse primarily informed through linguistics and sociology. This paper explores the concepts of materiality, agency, and personhood as cultural mediators in order to investigate the ways Greeks interacted with the images they created. Through a number of case studies borrowed from the wider repertoire of early Greek ‘art’ it is argued that artifacts are invariably conceived as animate entities, at least in early Greece; moreover, that technologies of representation in early Greek art (what art historians understand as ‘styles’) are devised and promoted as cultural agents within Greek society
“Now I have sent you 500 (talents) of copper”: the Amarna Letter EA 35 from the King of Alašiya to the King of Egypt
Get PDFThe Amarna letters are often used as an information source regarding the trade of goods and raw materials in Eastern Mediterranean and the Near East during the Late Bronze Age. The Amarna archive includes a number of letters, which were exchanged between the king of Egypt and the king of Alašiya (i.e. Cyprus), one of the main copper suppliers during that period. Alašiya’s relationship with Egypt was not only diplomatic, but commercial as well, and in letter EA 35 the king of Alašiya apologises to the king of Egypt for the amount of copper he delivered. The traditional translation of the passage gave rise to much discussion and continuous debates. In this paper, it will be demonstrated that, based on the unique relationship existing between the two kingdoms, on other Egyptian and non Egyptian texts, and on philology, a different weight unit was used in this letter. This translation leads to a re-examination of letter EA 35 and the whole Alašiyan-Egyptian correspondence
An Overview on Ancient Quarries of Southeastern Attica. The Ancient Quarries of Hymettus Revisited
Get PDFBased upon the information about the quarries of southeastern Attica presented in Kokkorou-Alevras et al. (2014), the research group of the National and Kapodistrian University of Athens has tried to throw light on the quarrying activity, that took place in these quarries during the antiquity and to update, to a certain degree, the data from past publications. New investigations were conducted in areas where ancient quarries had been located in the past (e.g. in Rhamnous, Marathon, Brauron, etc.) and important knowledge has been added about the quarrying activity of that region in antiquity. Our research focused on the Hymmetus marble quarries and was based upon both a new systematic investigation of the ancient quarry-faces on mount Hymettus and a search for possible unknown and smaller quarries on the mountain. Our work led us to a re-evaluation of the attested quarry-marks and the quarrying techniques on the extensive working-faces, as well as to a better understanding of the actual scale of the extraction and thus to a re-estimation of the bulk of the extracted blocks. Furthermore, we came to new conclusions about the scale of stone extraction during the Archaic period, judging from the distinctive technical features observed on the quarried rock
Τhe Lost Skin of the Library of Hadrian in Athens. "... κίονες φρυγίου λίθου ... ὀρόφῳ τε ἐπιχρύσῳ καὶ ἀλαβάστρῳ λίθῳ"
Get PDFΗ απολεσθείσα επιδερμίδα της Βιβλιοθήκης του Αδριανού στην Αθήνα. "... κίονες φρυγίου λίθου ... ὀρόφῳ τε ἐπιχρύσῳ καὶ ἀλαβάστρῳ λίθῳ"Το άρθρο παρουσιάζει σύντομη περιγραφή της αρχιτεκτονικής στη Βιβλιοθήκη του Αδριανού, ακολουθούμενη από λεπτομερή ανάλυση της κατασκευής των τοίχων, των χώρων στο ανατολικό μέρος του συγκροτήματος και των ορθομαρμαρώσεων. Η Βιβλιοθήκη του Αδριανού ήταν το μοναδικό κτήριο στην Αθήνα στο οποίο χρησιμοποιήθηκε το λαμπρό Φρύγιο μάρμαρο (γνωστό και ως Συννάδιο ή pavonazzetto). Η μελέτη 200 θραυσμάτων Φρυγίου μαρμάρου από κίονες, παραστάδες και ορθομαρμαρώσεις τοίχων επιτρέπει την επανεξέταση της αρχιτεκτονικής. Τρείς λύσεις προτείνονται σχετικά με την αρχιτεκτονική της μεγάλης αίθουσας με τις κόγχες, γνωστής συμβατικά ως το Βιβλιοστάσιο. Η ερμηνεία της χρήσης είτε ως βιβλιοστάσιο είτε ως αίθουσα αυτοκρατορικής λατρείας/ σηκός του Αδριανού κατά τον Δίωνα συνδυάζεται με τα νέα στοιχεία.The paper presents a brief description of the architecture of the Library of Hadrian in Athens, followed by a detailed analysis of the construction of the walls, the rooms in the east of the compound and the revetments. The Library of Hadrian was the only building in Athens that employed prestigious Phrygian marble (Synnadian or pavonazzetto). The study of 200 fragments of Phrygian marble from columns, pilasters and wall revetments allows for a reconsideration of the architecture. Three solutions are proposed with regards the architecture of the large, aedicular eastern hall, termed the Bibliostasio. Intrepretation of its function –whether a book keeping hall or a Κaisersaal /Dio’s sekos to Hadrian- is combined with the architectural features and the new data
Η σύνταξη του συνδέσμου κἂν στις παραχωρητικές προτάσεις των ελληνικών μη λογοτεχνικών παπύρων της αυτοκρατορικής και της πρώιμης αραβικής εποχής
No full textΤο άρθρο ασχολείται με τη χρήση του συνδέσμου κἂν στις παραχωρητικές προτάσεις των ελληνικών παπυρικών εγγράφων της αυτοκρατορικής και της πρώιμης αραβικής περιόδου (31 π.Χ. - 800 μ.Χ.). Οι εισαγωγικές παρατηρήσεις επικεντρώνονται στη συχνότητα εμφάνισης και στον τρόπο σύνταξης αυτού του συνδέσμου. Ακολουθούν αντιπροσωπευτικά παραδείγματα της συντακτικής δομής του συνδέσμου κἄν, τα οποία απαντούν σε ένα σώμα περίπου 55.000 παπυρικών, μη λογοτεχνικών, κειμένων και 15.000 οστράκων της εξεταζόμενης περιόδου. Η σύγκριση αυτής της δομής με τη γλώσσα της κλασικής εποχής, των ελληνικών επιγραφών και της Καινής Διαθήκης μας οδηγεί σε χρήσιμα συμπεράσματα για τη γλώσσα των παπύρων της εποχής και το μορφωτικό επίπεδο των γραφέων.ABSTRACTThe article deals with the use of the conjunction κἄν in concessive clauses of Greek documentary papyri of the Imperial and early Arabic Period (31 B.C. - 800 A.D.). The introductory remarks focus on the frequency of occurrence and the syntax of this conjunction. Then, there are representative examples of the syntactic construction of the conjunction κἄν, which are found in a body of approximately 55,000 Greek non-literary papyri texts and 15,000 ostraca of the period under consideration. The comparison of this structure with the language of the Classical Period, the Greek Ιnscriptions and the New Testament leads us to useful conclusions about the language of the papyri of this era and the educational level of the writers
Κλυταιμήστρας δικαίωση (;): από την Ηλέκτρα του Σοφοκλή στο ανεπίδοτο Γράμμα του Ιάκωβου Καμπανέλλη
No full textΣτην παρούσα εργασία επιχειρείται παράλληλη ανάγνωση του μονολόγου του Ιάκωβου Καμπανέλλη Γράμμα στον Ορέστη με την Ηλέκτρα του Σοφοκλή με στόχο να καταδειχθεί σε ποιο βαθμό έχει επηρεαστεί ο νεότερος δημιουργός από αυτή τη σοφόκλεια τραγωδία. Χωρίς αμφισβήτηση το διακειμενικό υπόστρωμα του Γράμματος είναι ευρύτερο, αλλά η Ηλέκτρα του Σοφοκλή αποτελεί έναν από τους δραματικούς προγόνους του και μπορεί με τρόπο πειστικό να συμπεριληφθεί στις κύριες διακειμενικές πηγές του. Στην εργασία ανιχνεύονται και αναλύονται στοιχεία της σοφόκλειας τραγωδίας (θεματικά, μυθολογικά, ηθολογικά, δραματουργικά κ.ά.), τα οποία απαντούν ανεστραμμένα, παραλλαγμένα και σπανιότερα αυτούσια στον μονόλογο του Καμπανέλη, που επιχειρεί ένα διαφορετικό ταξίδι στον κόσμο των αρχετυπικών μορφών του μύθου με τελικό στόχο τη δικαίωση της Κλυταιμήστρας.ABSTRACTThe object of the present paper is a parallel study between Iakovos Kambanellis monologue Letter to Orestes and Sophocles Electra and aims at showing the degree of influence that the sophoclean tragedy has exerted upon the modern Greek playwright. Undoubtedly, the Letters intertextual base is wider, but Sophocles’ Electra constitutes one of its main dramatic an-cestors and can, in a convincing way, be included in its principal intertextual sources. In this study, elements of the sophoclean tragedy (mythological, dramatic, thematic, et. c.) are isolated and analyzed as they appear reversed, changed and adjusted, and, in a lesser degree, in their original form in Kambanellis monologue. It is observed that the modern playwright attempts a different voyage in the myths archetypal world and his ultimate goal is Clytaemestras justification
