ΒΚΠ ΕΚΠΑ :: Σύστημα Ηλεκτρονικής Εκδοτικής (e-Pub)
Not a member yet
1979 research outputs found
Sort by
Νέες αναγνώσεις και ερμηνείες σε δύο επιγραφές από την Αμβρακία
Full text linkΣτο άρθρο παρουσιάζονται δύο επιγραφές από την Αμβρακία, την αποικία που ίδρυσαν οι Κορίνθιοι στην ίδια θέση που βρίσκεται σήμερα η Άρτα. Η νεώτερη μελέτη των δημοσιευμένων αυτών επιγραφών οδηγεί σε διαφορετικές υποθέσεις σχετικά με το είδος τους (επιτύμβιες ή αναθηματικές), ενώ παρέχουν στοιχεία για τα ανθρωπωνύμια των κατοίκων της αρχαίας πόλης.New reading and interpretation for two Ambracian stelaeThe article deals with two published inscribed stelae of Hellenistic times from Ambracia, the Corinthian colony founded in the late 7th century BC in the region of southern Epirus, located in the same area as the modern city of Arta. These inscriptions have been studied in the past in terms of their type. The former has previously been characterized as votive, which was subsequently used as a funerary, while the latter inscription has been characterized as a funerary.The inscriptions themselves provide evidence (structure of the text, use of formal expressions, identification of fragmentary surviving names with anthroponyms or theonyms, etc.), which, in combination with the study of similar inscriptions from Ambracia, allow for a re-examination of the type of these inscriptions. Additionally, these inscriptions certainly complete our knowledge of the Ambracian citizens, individuals and public officers, during the Hellenistic period
A PSYCHOHISTORICAL APPROACH TO THE LIFE OF THE BIBLICAL JACOB: TOUCHING ON ALL MAJOR EPISODES, FROM BIRTH TO NAME CHANGE
Full text linkThis paper seeks to fruitfully combine psychology and religious studies in an attempt to decode the life of the biblical Jacob in novel ways. Jacob is an individual who walks the line between history and myth depending on the personal faith of each reader of the Old Testament. This paper chooses to approach the biblical narrative of the life of Jacob as true testimony, affording its study with all due seriousness and respect. The approach taken here is rooted in the Psychology of Religion, which is a tool springing from the discipline of Psychology. As Merkur explains in his paper on the Psychology of Religion’s origin and critical functions, this tool of Psychology allows us to re-examine the various stories narrated within the history of religion itself, that are about significant (historical or otherwise) individuals, such as Jacob, who is this paper’s research focus
Ιστορία, ιστοριογραφία, χαρτογραφία και δικαστική αρχαιολογία: τα εργαλεία, οι ενέργειες κι οι «συνέργειες» μέσα από τα προγράμματα ταυτοποίησης των θυμάτων του 1974
Full text linkΗ ανακήρυξη της Κύπρου σε επίσημο κράτος το 1960 αποτελεί ορόσημο στη σύγχρονη ιστορία του νησιού. Το δοτό όμως σύνταγμα περιείχε διατάξεις με διχοτομικό χαρακτήρα που προκαλούσαν τόσο προβλήματα στην εύρυθμη λειτουργία του κράτους, όσο και στην ειρηνική συνύπαρξη Ελληνοκυπρίων-Τουρκοκυπρίων. Οι προσπάθειες για συνταγματικές αλλαγές πυροδότησαν μια σειρά αλυσιδωτών γεγονότων που οδήγησαν στις διακοινοτικές συγκρούσεις του 1963-64, ενώ η πολιτική, κοινωνική και στρατιωτική αστάθεια της επόμενης δεκαετίας κορυφώθηκε με την τουρκική εισβολή του 1974.Η παρούσα μελέτη παρουσιάζει τις μεθόδους και τα εργαλεία της ιστορίας, ιστοριογραφίας, και χαρτογραφίας, αναδεικνύοντας τη θετική τους συμβολή στη δικαστική αρχαιολογία. Συγκεκριμένα, αναλύονται οι πτυχές, τα μεθοδολογικά εργαλεία κι η συμβολή της ιστορικής, ιστοριογραφικής, και χαρτογραφικής έρευνας, στον εντοπισμό πιθανών χώρων ταφής και στην ταυτοποίηση των θυμάτων. Αυτά, παρουσιάζονται μέσα από περιπτώσεις-μελέτης που εμπίπτουν στη δικαστική αρχαιολογία, κι αντιπαραβάλλονται τόσο στο πλαίσιο του προγράμματος ταυτοποιήσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας, όσο και σε αυτό του ανθρωπιστικού προγράμματος δικανικών ταυτοποιήσεων της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων. Σημείο αναφοράς αποτελεί η ανάδειξη αυτών των εργαλείων από τις διεθνείς ομάδες εμπειρογνωμόνων που βοήθησαν στην οργάνωση κι εδραίωση των εν λόγω προγραμμάτων, κι οι τρόποι συνεχούς ενίσχυσης αυτών των πτυχών από την έναρξη των πρώτων εκταφών το 1999 μέχρι σήμερα. Παράλληλα αναδεικνύεται ότι η λειτουργία αυτών των προγραμμάτων δε βοηθά μόνο στην επιστημονική κατοχύρωση της ταυτοποίησης των λειψάνων, αλλά μέσα από το ιστορικό υπόβαθρο της λειτουργίας τους φτάνοντας ως σήμερα, μαζί με τις προφορικές μαρτυρίες, μπορούν να λειτουργήσουν ως σημείο αναφοράς για καλές πρακτικές (τεχνικές-επιστημονικές μέθοδοι εργασίας) που ακολουθούνται για άλλα αντίστοιχα προγράμματα στο εξωτερικό
Tracing the Provenance and Circulation of the Archaic Sculptures found on Delos
Full text linkΗ προέλευση και διακίνηση των αρχαϊκών γλυπών της ΔήλουΣε αυτό το άρθρο παρουσιάζονται τα πιθανά κέντρα (σχολές/ εργαστήρια) γλυπτικής από τα οποία προέρχονται τα πολυάριθμα αγάλματα κούρων, κορών και άλλων τύπων αρχαϊκής γλυπτικής, που βρέθηκαν στη Δήλο. Με μακροχρόνιες μελέτες και με βάση το υλικό δημιουργίας, τις επιγραφές, τεχνοτροπικά, τυπολογικά και εικονογραφικά κριτήρια η προέλευση αυτών των έργων έχει καθοριστεί από τη μέχρι τώρα έρευνα με μεγάλη πιθανότητα. Ως συλλογικά αναθήματα διαφόρων πόλεων-κρατών ή ως ιδιωτικά αναθήματα τα έργα αυτά οδηγούν σε ασφαλή συμπεράσματα για τη διακίνησή τους από τα κέντρα δημιουργίας τους προς το ιερό νησί της Δήλου και συνεπώς για τις εμπορικές, οικονομικές, πολιτικές και πολιτιστικές σχέσεις αυτών των κέντρων με τη Δήλο αλλά και των κέντρων αυτών μεταξύ τους. Παρεμπιπτόντως παρουσιάζεται και η διακίνηση γλυπτών έργων από τα εν λόγω κέντρα ευρύτερα στον νησιωτικό χώρο, στην ηπειρωτική Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου κατά τους ίδιους χρόνους τεκμηριώνοντας μαζί με άλλα υλικά κατάλοιπα -αρχιτεκτονική, κεραμική, κ.ά.- τα δίκτυα διακίνησης πολιτιστικών αγαθών και την πολύπλευρη διάδραση ανάμεσα σε ένα πλήθος αρχαϊκών κέντρων.This paper presents the provenance of numerous Archaic sculptures found on Delos based on preserved dedicatory inscriptions, material, and typological, stylistic and iconographic criteria. These sculptures were often either communal dedications from Archaic poleis or votive offerings from private individuals. Defining with relative precision the centers where these sculptures –primarily kouroi and korai statues, along with other types– were created, serves as a reliable basis for understanding the political, artistic, cultic and cultural interactions between the sacred island and the places of their origin. On a broader level, these sculptural dedications –alongside other material evidence such as architecture and ceramics– highlight the movement of goods, artists and ideas from sculptural centers, primarily Naxos, Paros and beyond, to Delos. On this occasion, the movement of sculptures from these centers to the wider island area, mainland Greece and the entire Mediterranean basin during the same period is concisely presented, contributing to the reconstruction of the networks of ‘traveling’ of cultural goods and the multifased interaction between a multitude of Archaic centers
A tale of two Homers: The discovery and significance of dedications to Homer in Farsala (ancient Pharsalos), Thessaly
Full text linkGovernmental reports of the late 19th century, kept in the National Archive of Monuments in Athens, contain information regarding the discovery and protection of antiquities in the region of Thessaly. Among these documents are the records detailing the fate of two inscribed statue bases, with dedications to Homer, found in the town of Farsala (ancient Pharsalos) in 1882 and 1886. Due to infrastructural challenges and episodes of military instability, the two bases were mistakenly published as a single object and have until now been treated as such. The historical sources, the two inscribed bases, and the implications of Homeric monuments in ancient Pharsalos, are presented here, together with the text of the key source documents. In an appendix, a base for a bust of Homer found 1909 in Larissa is also presented.Κυβερνητικές αναφορές από τον 19ο αιώνα, που φυλάσσονται στο Εθνικό Αρχείο Μνημείων στην Αθήνα, περιέχουν πληροφορίες σχετικές με την ανακάλυψη και την προστασία αρχαιοτήτων στη Θεσσαλία. Μεταξύ αυτών των αναφορών υπάρχουν έγγραφα που περιγράφουν λεπτομερώς την τύχη δύο ενεπίγραφων βάσεων αγαλμάτων, με αφιέρωμα στον Όμηρο, που βρέθηκαν στα Φάρσαλα (αρχαία Φάρσαλος) τα έτη 1882 και 1886. Λόγω της έλλειψης υποδομής αλλά και της κατά καιρούς στρατιωτικής αστάθειας, οι δύο αυτές βάσεις περιγράφηκαν και ορίστηκαν κατά λάθος ως ένα αντικείμενο – ένα λάθος που δεν έχει διορθωθεί μέχρι σήμερα. Οι ιστορικές πηγές, η απόδειξη των δυο βάσεων, και η σημασία των ομηρικών μνημείων στην αρχαία Φάρσαλο, παρουσιάζονται εδώ μαζί με τα κείμενα μερικών βασικών εγγράφων της μελέτης, καθώς επίσης και μια βάση προτομής του Ομήρου που βρέθηκε το 1909 στη Λάρισα
RELIGION AND MEDICAL SCIENCE: A RELIGIO-PSYCHOLOGICAL STUDY
Full text linkThis article examines the complex and multidimensional relationship between religion and science, with particular emphasis on the psychological dimensions of religious experience. Science aims at the objective understanding of the natural world through systematic observation and methodology, while religion provides a framework of values and meaning, guiding human morality and the search for purpose. Despite the traditional perception of conflict between the two fields, contemporary research highlights a creative interaction that profoundly influences human psychology, behavior, and quality of life (Barbour, 1997).Through an interdisciplinary approach, the study examines how religiosity and spirituality contribute to mental and emotional health, often fostering psychological resilience, while also bringing forth challenges such as feelings of guilt or conflicts of belief (Dollahite, Marks & Dalton, 2018). At the same time, it traces the historical trajectory of science’s stance toward religion, from past controversies to current tendencies of cooperation, especially in the fields of medicine and psychology (Gould, 1999).The aim of this study is to contribute to the ongoing dialogue concerning the relationship between science and religion, by illuminating the role of religious beliefs in human experience and proposing new approaches for the integration of spirituality and religiosity into scientific research and mental health
Διαδικασία και οπτική σχεδιασμού, τρόποι διδασκαλίας και αξιολόγηση στα νέα Προγράμματα Σπουδών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
Full text linkΣτο παρόν κείμενο εξετάζονται η διαδικασία και η οπτική σχεδιασμού, οι τρόποι διδασκαλίας και η αξιολόγηση είκοσι ενός (21) Προγραμμάτων Σπουδών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που δημοσιεύτηκαν το 2023. Επίσης, τα Προγράμματα αυτά συγκρίνονται με οκτώ (8) Προγράμματα Σπουδών του Δημοτικού Σχολείου τα οποία αρχικά δημοσιεύτηκαν το 2021 και αναθεωρήθηκαν το 2023.
Η θέση της αφήγησης στη διδασκαλία της λογοτεχνίας στην προσχολική εκπαίδευση
Full text linkΣτο παρόν άρθρο επιχειρείται μια συνοπτική ανάλυση σχετικά με τη θέση της αφήγησης στη διδασκαλία της λογοτεχνίας στην προσχολική εκπαίδευση. Ειδικότερα, εξετάζεται κατά πόσο η αφήγηση, ως μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας, θα μπορούσε να αποτελέσει πεδίο αμφισβήτησης και διαπραγμάτευσης των αντιλήψεων που βρίσκονται σε κυκλοφορία (μέσα και γύρω από το σχολείο) και των ευρύτερων κοινωνικών δομών συσχέτισης παιδιού-ενηλίκου, όπως αυτές τείνουν να δεσμεύονται στις νόρμες και τους ρόλους εκπαιδευτικού-μαθητή, αλλά και αφηγητή-ακροατή. Στην κατεύθυνση αυτή, αφού πλαισιωθεί θεωρητικά η έννοια της αφήγησης, ως διαλεκτική και ταυτοτική διαδικασία κατανόησης και παραγωγής του κόσμου, θα προσεγγιστεί κριτικά η διαδικασία με την οποία λαμβάνει χώρα η αφήγηση εντός της σχολικής τάξης. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στα σημεία εκείνα της αφηγηματικής διαδικασίας τα οποία μπορούν να απειλήσουν τις κανονιστικές αντιλήψεις αλληλεπίδρασης εκπαιδευτικού-μαθητή, να δώσουν φωνή στις εξάρσεις δημιουργικότητας του δεύτερου και να μετασχηματίσουν τις συμβατικές νόρμες αφήγησης και, κατ’ επέκταση, τις κυρίαρχες εξουσιαστικές δομές μέσα στις οποίες το παιδί επιτρέπεται –και εκπαιδεύεται– να λειτουργεί μόνο παθητικά. Στο πλαίσιο αυτό, θίγεται το ζήτημα της απόδοσης αισθητικής διάστασης στην αφήγηση. Συγκεκριμένα, προτείνεται ότι μια ριζοσπαστικοποίηση της αισθητικής εκμετάλλευσης κάθε σημείου του κόσμου, με τρόπο που (και σκοπό να) μην παρακωλύεται η πολλαπλότητα των δράσεων των μαθητών και των τοποθετήσεων τους στον κόσμο, μέσω αφηγηματικών διαδικασιών, θα μπορούσε να συμβάλλει σε μια πολυδιάστατη και ποικιλόμορφη –και όσο γίνεται πιο ανεξάρτητη από τις κυρίαρχες κοινωνικές δομές– αισθητική και κριτική καλλιέργειά τους.
Vol. 12 (2025). Nemeonikai I: A Catalogue of Nemeonikai: ca. 573 – ca. 300 BC
No full textΤο παρόν έργο αποτελεί σχολιασμένο κατάλογο (‘catalogue raisonné’) όσων Νεμεονικῶν πιθανώς χρονολογούνται από περίπου το 573 π.Χ. μέχρι περίπου το 300 π.Χ., του οποίου προτάσσεται μια εισαγωγή που εστιάζει στενά στη φύση των τεκμηρίων τόσο φιλολογικών όσο και επιγραφικών και αρχαιολογικών που αφορούν τους Νεμεονίκες και στα προβλήματα που ανακύπτουν από τέτοιες πληροφορίες όταν προσπαθεί κανείς να χρονολογήσει τους Νεμεονίκες και τις νίκες τους.Ο κατάλογος, του οποίου το πρώτο μέρος ερευνά άτομα που ήταν αναμφίβολα Νεμεονίκες, και το δεύτερο παρουσιάζει αθλητές για τους οποίους δεν είναι βέβαιο πως υπήρξαν νικητές στη Νεμέα, αποτελείται από λήμματα με επτά πεδία (1. Όνομα και πατρώνυμο του αθλητή, 2. Χρονολογία νικής / νικών στα Νέμεα, 3. Τόπος εύρεσης σχετικής/-ών επιγραφής/-ών, 4. Πόλις/-εις του αθλητή, 5. Άθλημα, 6. Αρχαίες πηγές, 7. Αναφορά σε εμφάνιση του σχετικού αθλητή σε συγχρόνους καταλόγους αρχαίων αθλητών.). Η παρουσίαση που ακολουθεί αυτά τα πεδία πρώτα συνήθως εξετάζει και αποσαφηνίζει τις τυχόν νίκες του αθλητή και στη συνέχεια προσπαθεί με έλεγχο των τεκμηρίων να προσφέρει μια χρονολογία της νίκης / των νικών στα Νέμεα. Στο δεύτερο μέρος του καταλόγου εξετάζεται η ταυτότητα δήθεν Νεμεονικών και παρουσιάζονται οι λόγοι για τους οποίους αυτοί δεν θεωρούνται γνήσιοι Νεμεονίκες. Στο παράρτημα, γίνεται προσπάθεια να υπολογισθεί ποιο ποσοστό του συνόλου αποτελεί ο αριθμός γνωστών σε μας νικών (μάλλον από 7.5% έως και 10%). *The work is a catalogue raisonné of victors in the Nemean games, from ca. 573 to ca. 300 BC, prefaced by an introduction that focusses upon the nature of the evidence and the problems that arise in efforts to date Nemean victors and their victories.The catalogue, whose first part deals with definite Nemeonikai and whose second part with doubtful Nemeonikai, consists of lemmata of seven fields (1. Competitor name, patronymic; 2. Date of victory/victories at Nemea; ca. 575 – ca. 551 BC 3. Inscription find spot; 4. Citizenship(s); 5. Discipline(s); 6. Ancient sources; 7. Catalogue entries), followed by a discussion. In the first part, the discussion usually clarifies the athletic record of the individual and in the second discusses the evidence with a view to arriving at a date for the Nemean victory or victories in question. In the second part of the catalogue, the discussion usually examines the identity of the supposed Nemeonikes and the reasons why he is unlikely to have been such.An appendix attempts to calculate what percentage of the possible total number of victories is represented by the probable number of known victories (between ca. 7.5 % and 10%).
Πήλινες κυψέλες από την Κυδωνία: συμβολή στη μελέτη της μελισσοκομίας κατά την αρχαιότητα
Full text linkThe study deals with the ceramic beehives that came to light during excavations in the centre of Chania, in parts of the ancient city’s (Kydonia) cemetery of the 4th/3rd c. B.C. Nine beehives were found within a deep layer of sand with premature and newborn infant inhumations accompanied only by few simple grave goods. Two others were found in a cist grave with adults’ burial. They belong to the horizontal open-at-one-end type with a hole at its closed end. Five are almost cylindrical and have a ring-shaped base, while the rest are bell-shaped.Based on examples from the rest of Crete and the Greek area, the possible way of practicing beekeeping with beehives of this kind is examined. The traditional beekeeping in the Aegean islands and in Ikaria in particular, practiced up to the 20th century, seems particularly useful to this point. The Kydonia beehives, dating to the Late Classic / Early Hellenistic times, are the most ancient of the two forms of the horizontal open-at-one-end type, with a hole or holes at the closed end. They have been found in Crete and seem to be local (Cretan) variants