Argo (Greece)
rFASPER - Repository of the Faculty of Special Education and RehabilitationNot a member yet
5766 research outputs found
Sort by
Accredited training programs in the system of social protectionas a resource for prevention of displacement of disabled children from their families
Get PDFUvod: Razumevanje sistemskog odgovora na problem izmeštanja dece sa in- validitetom iz porodica u Republici Srbiji podrazumeva sagledavanje proble- matike na više nivoa. Pored normativnog okvira i nivoa dostupnosti i kvaliteta usluga socijalne zaštite u oblasti, važno je sagledati i mogućnosti za stručno usavršavanje profesionalaca koji rade sa porodicama koje se suočavaju sa višestrukim problemima i porodicama u krizi. Akreditacija programa obuke uvedena je sa ciljem uspostavljanja sistema kvaliteta u stručno usavršavanje zaposlenih u socijalnoj zaštiti, a akreditovani programi, kao način za sticanje kompetencija, predstavljaju značajan resurs za osnaživanje profesionalaca u cilju unapređenja stručnog rada i kvaliteta pruženih usluga.
Cilj: Cilj ovog rada je predstavljanje rezultata analize akreditovanih programa obuke iz perspektive njihove primenjivosti i funkcionalnosti sadržaja, odnosno, mera koje doprinose razvoju relevantnih kompetencija za osnaživanje rodite- lja i prevenciju izmeštanja dece sa invaliditetom iz porodice.
Metod: Korišćeni metod je desk analiza kojom je obuhvaćeno svih 246 rezimea akreditovanih programa obuke pri čemu je zaključeno da 84 (33,3%) imaju sadržaje relevantne za rad sa porodicama. Dokumentacija za akreditaciju, od- nosno, teorijski okvir i sinopsisi navedenih 84 programa bili su predmet produ- bljene analize sadržaja.
Rezultati: Rezultat analize je kritički pregled sadržaja programa obuke i njiho- va podela u tri kategorije u odnosu na nivo opštosti u razvoju kompetencija.
Zaključak: Ključni zaključak je da među akreditovanim programima obuke ima sadržaja relevantnih za razvoj kompetencija u oblasti osnaživanja rodi- telja dece sa invaliditetom, ali da je za prevenciju izmeštanja dece sa invali- ditetom iz porodice neophodno obogatiti opus akreditovanih programa obu- kama za primenu strukturiranih pristupa i usluga namenjenih porodicama sa višestrukim problemima i porodicama u krizi. Akreditovani programi, dakle, predstavljaju potencijalni resurs za prevenciju izmeštanja dece sa invalidite- tom iz porodice, a u kojoj meri će se aktuelizovati, zavisi od toga koliko se zaista ostvaruju ciljevi i kompetencije koje autori navode u sinopsisima obuka, kao i koliko su primenjivi i dostupni u kontekstu postojećih usluga u sistemu socijalne zaštite.Introduction: Understanding the systemic response to the problem of displacement of children with disabilities from their families in the Republic of Serbia implies considering the issue at several levels. In addition to the normative framework, which regulates the area, availability and quality of social protection services, it is important to consider opportunities for professional development of professionals working with families facing multiple problems and families in crisis. Accreditation of training programs was introduced with the aim of establishing a quality system in professional development of employees in social protection, and accredited programs, as a way to acquire competencies, represent a significant resource for empowering professionals to improve professional work and quality of services.
Aim: The aim of this paper is to present the results of the analysis of accredited training programs from the perspective of their applicability and content functionality, i.e. the extent to which they contribute to the development of relevant knowledge and skills for strengthening parents and prevention of displacement of children with disabilities from their families.
Method: The method used was desk analysis which included summaries of all 246 accredited training programs, concluding that 84 (33.3%) had content relevant to working with families. The documentation for accreditation, that is, the theoretical framework and synopses of the mentioned 84 programs were the subject of an in-depth analysis of the content.
Results: The result of the analysis is a critical review of content of accredited programs and their division into three categories in relation to the level of generality in the development of competencies.
Conclusion: The key conclusion is that among the accredited training programs there is content relevant to the development of competencies related to strengthening of parents of children with disabilities, but that to prevent the displacement of children with disabilities from the family it is necessary to enrich the quantity of accredited programs with trainings aimed at working with families with multiple problems and families in crisis. Accredited programs, therefore, represent a potential resource for the prevention of displacement of children with disabilities from their families, but to what extent this resource will be actualized depends on how much the goals and competencies stated by the authors in training synopses are achieved, as well as on how available and applicable they are in the existing services in the social protection system
Cyber crime – serious challenge during the covid-19 pandemic
Get PDFUvod: Sajber kriminal se odnosi na svako nezakonito delo izvršeno korišće- njem računara, računarskih mreža ili drugog oblika informacionih i komunika- cionih tehnologija. U zavisnosti od toga da li je tehnologija meta ili sredstvo iz- vršenja, možemo razlikovati krivična dela koja podrazumevaju napade usme- rene na uređaje i računarske mreže i različite oblike „tradicionalnih” krivičnih dela čiji se obim i domet povećavaju upotrebom digitalnih tehnologija. Usled KOVID-19 pandemije ljudi su prisiljeni da ostaju kod kuće i da se, više nego ikada pre, oslone na računare, telefone i internet, kako bi mogli da rade, uče na daljinu, kupuju, informišu se i komuniciraju sa drugima. Premeštanje sva- kodnevnih i poslovnih aktivnosti iz fizičke u digitalnu sferu otvara i mogućnost nastanka novih oblika pretnji i rizika u sajber prostoru.
Cilj: Cilj rada bio je da se eksplorativnim istraživanjem ustanove zastupljenost, raširenost i oblici ispoljavanja sajber kriminala tokom KOVID-19 pandemije.
Metod: Korišćena je metoda pretraživanja i analize velikog broja primarnih i sekundarnih izvora informacija (desk research), proučavanjem različitih nauč- nih baza podataka i sprovedenih istraživanja o zastupljenosti i različitim obli- cima sajber kriminala tokom pandemije.
Rezultati: Podaci pokazuju da je tokom KOVID-19 pandemije došlo do pove- ćanja stope raširenosti i sofisticiranosti sajber kriminala. Mete sajber napada su pored pojedinaca i malih preduzeća, sve više velike korporacije i institucije koje imaju ključnu ulogu u odgovoru na izbijanje bolesti. Pored rapidnog rasta sajber napada na računare i računarske mreže, došlo je i do povećanja broja „tradicionalnih” krivičnih dela u sajber prostoru, uz iskorišćavanje bezbedno- sne ranjivosti rada od kuće i straha i neizvesnosti zbog pandemije.
Zaključak: Enormni rast sajber kriminala tokom KOVID-19 pandemije predstav- lja ozbiljan izazov za državne strukture. Državno reagovanje na krupan porast sajber kriminala prvenstveno bi trebalo da se usmeri na sprovođenje preventiv- nih mera kroz edukacije i kampanje podizanja svesti, jer je najveći bezbednosni rizik potcenjivanje ili nedostatak svesti o pretnjama u sajber prostoru.Introduction: Cybercrime refers to any illegal act committed using computers, computer networks, or other forms of information and communication technologies.
Depending on whether the technology is a target or a means of execution, we can distinguish between crimes that involve attacks aimed at devices and computer networks, and different forms of “traditional” crimes whose scope and reach increase with the use of digital technologies. As a result of the COVID-19 pandemic, people have to stay home, rely more than ever on computers, phones, and the Internet to telework, learn on distance, buy things, get information, and communicate with others. The shift of everyday and business activities from the physical to the digital sphere also opens the possibility of the emergence of new forms of threats and risks in cyberspace.
Aim: The paper aimed to explore the prevalence and forms of manifestation of cybercrime during the COVID-19 pandemic.
Method: Desk research was conducted by gathering and analyzing a plethora of primary and secondary sources of information, various scientific databases and research findings on the prevalence and various forms of cybercrime during the pandemic.
Results: The data show that during the COVID-19 pandemic, there was an increase in the prevalence, widespread presence, and sophistication of cybercrime. In addition to individuals and small businesses, the target of cyberattacks in greater amount is large corporations and institutions that play a crucial role in responding to the outbreak. Besides the rapid growth of cyber-attacks on computers and computer networks, the rate of “traditional” crimes in cyberspace has also increased by exploiting security vulnerabilities of teleworking and fear and uncertainty due to the pandemic.
Conclusion: The enormous growth of cybercrime during the COVID-19 pandemic poses a serious challenge to government structures. The state’s response to the huge rise of cybercrime should initially focus on implementing preventive measures in the form of education and awareness-raising campaigns, as the greatest security risk is underestimation or lack of awareness of cyber threats
The importance of zinc in brain function and child development – a narrative review
Get PDFUvod: Cink je drugi najzastuplјeniji esencijalni metal u organizmu i jedini koji je prisutan u svim klasama enzima. Cink se resorbuje u tankom crevu. Nema depoa cinka u organizmu. On se izlučuje putem bubrega, kože i creva. Hrana životinjsкog porekla ima manje cinka ali nema fitata pa je dobar izvor cinka.
Cilј: Cilј rada je da se pregledom relevantne literature izdvoje istraživanja koja potvrđuju značaj cinka u radu mozga i razvoju dece.
Metod: Izvršeno je pretraživanje baze podataka Pub Med korišćenjem klјučnih reči cink, mozak, kognicija, deca.
Rezultati: Cink je neophodan za funkcionisanje centralnog nervnog sistema, učestvuje u neurotransmisiji, posebno u hipokampusu gde reguliše glutamate i gamaaminobuternu kiselinu koji su najzastuplјeniji neurotransmiteri u moz- gu. Ovim se omogućuju normalne kognitivne funkcije. Osim u prenosu infor- macija, cink u mozgu omogućava i metabolizam DNK, rast moždanog tubulina i fosforilaciju. Cink stabilizuje ćelijske membrane i druge ćelijske komponente i bitan je za transkripciju polinukleotida u procesu genetske ekspresije. Cink omogućava deobu, rast i diferencijaciju ćelija, što je bitno za intrauterini ra- zvoj ploda, stimuliše rast i razvoj organizma, a važan je i za čulo ukusa i mi- risa. Cink je kritičan za rast i razvoj mozga, u sintezi DNK, RNK i proteina, pa nedostatak cinka u intrauterinom periodu može da dovede do malformacija mozga, a kod dece do sporijeg i slabijeg razvoja. Smatra se da kao posledi- ca nedostatka cinka u svetu godišnje umre oko 800.000 dece. Manjak cinka dovodi do usporenja rasta i razvoja kod dece, usporenja seksualnog razvoja, gubitka apetita, poremećaja imuniteta, dijareje, muškog hipogonadizma, in- fertiliteta i oštećenja oka.
Zaklјučak: Cink je klјučan mikronutrijent za rad neurona i veoma je bitan u normalnom razvoju dece. Balans cinka je neophodno postići tokom celog živo- ta čoveka kako bi se omogućio normalan razvoj i kognicija.Introduction: Zinc is the second most abundant essential metal in the body and the only one present in all classes of enzymes. Zinc is absorbed in the small intestine. There is no zinc depot in the body. It is excreted through the kidneys, skin and intestines. Foods of animal origin have less zinc but no phytate so they are a good source of zinc.
Aim: The aim of this paper is to examine the importance of zinc in brain function and child development.
Method: The Pub Med database was searched using the keywords zinc, brain, cognition, children.
Results: Zinc is necessary for the functioning of the central nervous system, it participates in neurotransmission, especially in the hippocampus, where it regulates glutamate and gamma-aminobutyric acid, which are the most common neurotransmitters in the brain. This allows for normal cognitive functions. In addition to transmitting information, zinc in the brain also enables DNA metabolism, brain tubulin growth and phosphorylation.
Zinc stabilizes cell membranes and other cell components and is essential for the transcription of polynucleotides in the process of genetic expression. Zinc balance disorder occurs in Alzheimer’s disease, depression, etc. Zinc enables cell division, growth and differentiation, which is important for the intrauterine development of the fetus, stimulates the growth and development of the organism, and is also important for the sense of taste and smell. Zinc is critical for the growth and development of the brain, in the synthesis of DNA, RNA and proteins, so the lack of zinc in the intrauterine period can lead to brain malformations, and in children to slower and weaker development. It is estimated that around 800,000 children die each year as a result of zinc deficiency in the world. Zinc deficiency leads to growth retardation and development in children, slowing of sexual development, loss of appetite, immune disorders, diarrhea, male hypogonadism, infertility and eye damage.
Conclusion: Zinc is a key micronutrient for the work of neurons and is very important in the normal development of children. Zinc balance is necessary to be achieved throughout a person’s life in order to enable normal development and cognition
Manifestations of cerebral visual impairment in children with multiple disabilities
Get PDFUvod: Cerebralno oštećenje vida je neurološki poremećaj koji nastaje kao po- sledica lezije u beloj moždanoj masi. Smatra se najčešćim uzrokom oštećenja vida kod prevremeno rođene dece i dece s cerebralnom paralizom. Osim toga, medicinska stanja kod kojih se javlja ovaj tip oštećenja vida uključuju i periven- trikularnu leukomalaciju, hipoksičnu ishemičnu encefalopatiju, moždani udar, različite infekcije, strukturalne abnormalnosti, traume (npr. povrede glave), metaboličke poremećaje. Zbog kompleksne neurološke i neurooftalmološke etiologije, ovo stanje se često ne dijagnostikuje ili se dijagnostikuje pogrešno.
Cilj: Na osnovu pregleda literature opisati karakteristike vizuelnog ponašanja koje se javlja kod višestruko ometene dece i koje može ukazati na prisustvo oštećenja vida usled neuroloških smetnji.
Metod: Prikupljanje podataka je izvršeno pregledom dostupnih štampanih izvora, kao i elektronskih baza ERIC, JSTOR, Google Scholar, sa odgovrajućim ključnim rečima.
Rezultati: Cerebralno oštećenje vida najčešće se manifestuje kao neuobičaje- no zurenje u izvor svetla i nedostatak vizuelnih refleksnih odgovora. Uočena je pojava preferencije posmatranja jednobojnih i/ili poznatih predmeta, pred- meta koji se kreću ili koji reflektuju svetlo, kao i nemogućnost prepoznavanja udaljenih predmeta. Latencija u davanju adekvatnog vizuomotornog odgovo- ra i ispadi u vidnom polju takođe mogu ukazati na prisutnost promena na nivou mozga. Složenost vizuelnog okruženja (zasićenost predmetima, bojama, šarama i sl.) ima upadljivo negativan uticaj na vizuelnu percepciju dece s više- strukim smetnjama. Vizuelna disfunkcija može biti različitog stepena – teška, umerena ili laka, ali je začajno istaći da ona ne predstavlja indikaciju detetovih kognitivnih sposobnosti.
Zaključak: Bez obzira na stepen vizuelne disfunkcije, karakteristično je da vi- zuelno funkcionisanje fluktuira tokom dana u zavisnosti od sredinskih fakto- ra, doba dana, detetovog zdravstvenog stanja, terapije lekovima, što znatno otežava procenu. Iako vrlo složena, procena vizuelnog funkcionisanja dece s višestrukom ometenošću predstavlja temelj za kreiranje individualnih progra- ma intervencije. Stoga je izuzetno značajno poznavati karakteristike vizuelnog ponašanja koje koja ukazuju na ovo neurološko stanje.Introduction: Cerebral visual impairment is a neurological disorder that occurs as a consequence of a lesion in the white matter of the brain. It is considered to be the most common cause of visual impairment in premature babies and children with cerebral palsy.
In addition to brain damage, medical conditions in which this type of impairment occurs include periventricular leukomalacia, hypoxic-ischemic encephalopathy, stroke, various infections, structural abnormalities, trauma (e.g. head injuries), and metabolic disorders.
Due to the complex neurological and neuroophthalmological etiology, this condition is often undiagnosed or misdiagnosed.
Aim: Based on the literature review, to describe characteristics of visual behavior which occur in children with multiple disabilities and which could indicate the presence of visual impairment due to neurological disorders.
Method: Data was collected by reviewing available printed sources, as well as electronic databases ERIC, JSTOR, Google Scholar, with appropriate keywords.
Results: Cerebral visual impairment is most often manifested as unusual staring at a light source and lack of visual reflex responses. The preference for observing monochromatic and/or known objects, moving or reflecting objects, as well as the inability of recognizing distant objects were noted. Latency in giving an adequate visuomotor response and visual field deficits may also indicate the presence of changes at the brain level. The complexity of the visual environment (saturation with objects, colors, patterns, etc.) has a noticeable negative impact on the visual perception of children with multiple disabilities. Visual dysfunction can be of varying degrees – severe, moderate or mild, but it is important to point out that it is not an indication of the child’s cognitive abilities.
Conclusion: Regardless of the visual dysfunction degree, it is characteristic that visual functioning fluctuates during the day depending on environmental factors, part of the day child’s health condition, drug therapy, which significantly complicates the assessment.
Although very complex, the assessment of the visual functioning of children with multiple disabilities is the foundation for creating individual intervention programs. Therefore, it is extremely important to know the characteristic of visual behavior that indicate this neurological condition
Apert syndrome and the use of assistive technology in special education and rehabilitation
Get PDFUvod: Postoji stalna potreba da se upoznaju i razumeju razlike i potrebe dece sa specifičnim razvojnim problemima kako bi se obezbedio odgova- rajući tretman i mogućnost za prilagođeno i svima dostupno obrazovanje.
Asistivne tehnologije i pomagala omogućavaju osobama koje ih koriste veći stepen nezavisnosti i samostalnosti, bogatiji i aktivniji život. Takođe im omogućavaju pristup sadržajima koji bi im bili potpuno nedostupni ili teško dostupni bez upotrebe pomagala. Apertov sindrom je identifikovan kao oblik kraniosinostoze i često je udružen sa teškoćama u intelektual- nom razvoju i procesu komunikacije.
Cilj: Cilj ovog preglednog rada je da ukaže na postojanje teškoća u inici- ranju kontakta, održavanju interakcije i dvosmerne komunikacije sa soci- jalnim okruženjem kod osoba sa Apertovim sindromom kao i mogućnosti primene asistivne tehnologije pri olakšavanju ovih teškoća.
Metod: Za pretragu postojeće literature korišćen je pretraživač Google Scholar, SCIndex, ProQuest, i servis Konzorcijuma biblioteka Srbije za obje- dinjenu nabavku (KOBSON). Pretraživani su radovi na srpskom i engle- skom jeziku. Ključne reči korišćene prilikom pretrage su bile Apertov sin- drom, asistivna tehnologija, rehabilitacija, augmentativna i alternativna komunikacjia.
Rezultati: Rad je podeljen u konceptualne celine. U uvodnom delu dat je prikaz fizičkih i saznajnih karakteristika i mogućnosti njihovog tretmana.
Druga konceptualna celina rada sa teorijskog aspekta obuhvata moguć- nosti obrazovanja i rehabilitacije primenom asistivne tehnologije i asisitiv- ne augmentativne tehnike, primenjene u cilju pomoći i olakšanog razvoja i funkcionisanja osoba sa ovim sindromom. Objašnjen je i pojam asistivne tehnologije u kontekstu ciljeva istraživanja.
Zaključak: Predmet rada su deca sa Apertovim sindromom i koncept asi- stivne tehnologije, a rezultati rada obuhvataju najvažnije postavke i podat- ke dobijene komparativnom analizom i sintezom stavova različitih autora u ovoj oblasti u poslednjih nekoliko godina. Doprinos rada odnosi se na praktične vrednosti rada, oličene u mogućnostima adaptacije prepoznava- nja osnovnih karakteristika ovog sindroma u odnosu na mogućnost adap- tiranja obrazovnih, psiholoških, specijalno-pedagoških i govorno-jezičkih metoda osposobljavanja ovih lica, a u odnosu na to ponuđena konkretna rešenja iz računarske tehnologije primenljiva u nastavnim i aktivnostima svakodnevnog življenja.Introduction: There is a constant need to know and understand the differences and needs of children with specific developmental problems in order to provide appropriate treatment and the opportunity for tailored and accessible education. Assistive technologies and aids provide people who use them with a greater degree of independence and autonomy, a richer and more active life. They also give them access to content that would be completely inaccessible or difficult to access without the use of aids. Apert syndrome, which has been identified as a form of craniosynostosis, is often associated with difficulties in intellectual development and the communication process.
Aim: The aim of this review is to point out the existence of difficulties in initiating contact, maintaining interaction and two-way communication with the social environment in people with Apert syndrome, as well as the possibility of applying assistive technology to alleviate these difficulties.
Method: Google Scholar, SCIndex, ProQuest, and the service of the Serbian Library Consortium for Unified Procurement (KOBSON) were used to search the existing literature.
Papers in Serbian and English were searched. The key words used during the search were assistive technology, alternative and augmentative communication, Apert syndrome, intellectual disability.
Results: The paper is divided into conceptual units. In the introductory part, a presentation of physical and cognitive characteristics and possibilities of their treatment is given. The second conceptual unit of work from the theoretical aspect includes the possibilities of education and rehabilitation using assistive technology and assistive augmentative techniques, applied in order to help and facilitate the development and functioning of people with this syndrome. The notion of assistive technology in the context of research goals is also explained.
Conclusion: Children with Apert syndrome and the concept of assistive technology are the subject of the paper, and the results include the most important settings and data obtained by comparative analysis and synthesis of views of various authors in this field in recent years. The contribution of the work refers to the practical values of the work, embodied in the possibilities of adapting the recognition of the basic characteristics of this syndrome in relation to the possibility of adapting educational, psychological, special pedagogical and speech-language training methods of these persons in teaching and activities of daily living
Uvod u maloletničko krivično pravo
No full textKnjiga je prevashodno namenjena studentima Fakulteta za specijalnu edukaciju i rehabilitaciju koji u okviru osnovnih studija pohađaju
nastavu iz predmeta Maloletničko krivično pravo, odnosno studentima
koji u okviru drugih predmeta proučavaju sistem reakcije na maloletničku delinkvenciju. Imajući u vidu da sadrži objašnjenja osnovnih pojmova i instituta iz oblasti maloletničkog krivičnog prava, namenjena je i
ostalim čitaocima koji se u sklopu ostvarivanja sopstvenih obrazovnih i
profesionalnih ciljeva interesuju za datu problematiku.
Izlaganja su koncipirana tako da se značajnim delom nadovezuju na
važeće maloletničko krivično zakonodavstvo u Srbiji, fokusirajući se
pre svega na materijalnopravne i procesnopravne aspekte položaja maloletnih učinilaca krivičnih dela. S druge strane, imajući u vidu kompleksnost fenomena maloletničke delinkvencije koju, između ostalog,
treba suzbijati i sredstvima krivičnopravne reakcije, izlaganja su posvećena sumiranju ključnih teorijskih pogleda na uzroke ove izuzetno značajne društvene pojave. Određeni prostor posvećen je i uporednoj analizi
različitih pozitivnopravnih rešenja zastupljenih u svetu, i to pre svega
u cilju sumiranja dominantnih modela maloletničkog pravosuđ
Psihosocijalna podrška osobama sa intelektualnom ometenošću i njihovim porodicama - prikaz rezultata projekta
Get PDF„Psihosocijalna podrška osobama sa intelektualnom ometenošću i njihovim porodicama” je projekat koji je usmeren na pružanje pomoći i podrške osobama sa invaliditetom i njihovim porodicama u rešavanju praktičnih problema svakodnevnog života, koji mogu biti različite prirode uzrokovani oštećenjem, kao zdravstvenim problemom ili socijalnim nesnalaženjem i inhibiranošću. Psihosocijalna podrška zasnovana je na stvarnim potrebama osoba sa intelektualnom ometenošću i potrebama njihovih porodica. Osnovni elementi ovog projekta su edukacija pružaoca usluga, odnosno edukacija terapeuta psihosocijalne podrške, psihosocijalna podrška (kroz izradu individualnih programa i pružanja konkretnog vida podrške), integracija i inkluzija.
Rezultati istraživačkog dela projekta pokazuju da potrebu za stalnim psihosocijalnim tretmanom ima 66,7% osoba sa intelektualnom ometenošću, dok potrebu za povremenim interventnim psihosocijalnim tretmanom ima 56,3% članova porodica osoba sa intelektualnom ometenošću. Kada je reč o vrsti psihosocijalne potrebe, najveći broj osoba sa intelektualnom ometenošću navodi da je to savetovanje (66,7%), dok po 33,3% navode da im je potrebna podrška u društvenoj oblasti, u ostvarivanju prava i rešavanju zdravstvenih problema. U grupi članova porodica osoba sa intelektualnom ometenošću, najviše je onih koji imaju potrebu za savetodavnom podrškom (68,8%), zatim za psihoterapijom i motivacijom (56,3%), stručnom supervizijom (31,3%), edukacijom (25%) i podrškom u rešavanju zdravstvenih problema (18,8%). Kao najželjenija tehnika tretmana ističe se individualni rad (88,2% članova porodice i 66,7% osoba sa intelektualnom ometenošću).
Krajnji cilj ovog projekta bio je poboljšanje zdravlja, kako psihičkog tako i fizičkog, što je doprinelo povećanju kvaliteta života i socijalne uključenosti kako samih osoba sa intelektualnom ometenošću, tako i njihovih porodica
Benefits and obstacles in implementation of Neuroscientific approach in education
Get PDFAlthough relation between brain and education is known for long time, facts known about brain organization and functioning were not found to be useful in the process of education till recently. New field named as Neuroeducation, or Mind, Brain and Education is interdisciplinary scientific field that merge Neuroscience and Education in order to implement knowledge from brain science into process of education. The main scope of Neuroeducation is to investigate relations between biology of cognitive processes on one side, and learning and education on the other side. Birth of Neuroeducation as a "child" from "unnatural marriage" between Neuroscience and Education as parents, opened many questions but also great expectations. In this paper we summarize benefits and obstacles in the relatively new field of Neuroeducation trying to predict its further development and outcomes
Self-efficiency of students with mental developmental difficulties in the school context
No full textКонцепт самоефикасности представља процену појединца о сопственим способностима потребним да би се остварио одређени тип активности, као значајан фактор утиче на академска постигнућа, каријерна интересовања и доношење професионалних одлука, затим на социјални живот, а самим тим и на квалитет живота особа са тешкоћама у менталном развоју. У овом раду је приказан преглед радова који се баве испитивањем академске, каријерне, социјалне и самоефикасности у ваннаставним активностима код особа са тешкоћама у менталном развоју. Овај концепт је изузетно значајан и у процени способности које су неопходне за учење, извршавање радних задатака, као и остваривање социјалних релација.The concept of self-efficacy is an assessment of an individual's own abilities needed to accomplish a certain type of activity, as a significant factor, influences academic achievements, career interests and professional decision-making, then social life, and thus the quality of life of people with mental disabilities. This paper presents an overview of papers dealing with the examination of academic, career, social and self-efficacy in extracurricular activities in persons with mental disabilities. This concept is extremely important in the assessment of abilities that are necessary for learning, performing work tasks, as well as achieving social relations
Značaj i uloga znakovnog jezika na ranom uzrastu
No full textЈезик представља систем знакова који је карактеристичан за одређену људску заједницу. Језик је заједничка одлика свих људи и представља обележје сваког човека.
Свака нација има свој језик и своју културу по којој је препознатљива. Језик се непрестано усавршава, као и његови облици изражавања.
Знаковни језик представља облик невербалне комуникације где се одређена реч или реченица приказује знацима или покретима руку. Знаковни језик омогућава глувој деци да постигну резултате који су приближни чујућим вршњацима. Није искључено да се приликом разумевања знаковног језика могу појавити и одређене потешкоће услед коришћења синонимних знакова. Један од најчешћих примера: један знак се користи за појмове - отац, мушкарац, људи, народ. До диференцијације знакова долази додатним знаковима, или путем изговора. Српски знаковни језик нема лица, падежа, слагања по роду и броју.
Беби знаци представљају најранији вид комуникације између детета и родитеља.
Постоји велики број случајева где деца уредног слуха прво савладају знаке које касније проширују, тако да се овај вид комуникације може користити и код деце уредног развоја.
Постоје одређена правила којих се треба придржавати приликом употребе знакова. Сваки знак представља неки појам, и треба га стално понављати, и користити у складу са ситуацијом.
Родитељи који чују тешко доживаљавају дететову глувоћу, и самим тим не знају како да комуницирају са њим, те је њихова комуникација сиромашна и отежана. Као последица тога се јављају тешкоће при социјализацији.
Резултати су показали да ученици који имају тежи степен оштећења слуха показују слабије резултате у односу на друге ученике који имају блажи степен оштећења.
Резултати показују да узраст има велики утицај на усвојеност знаковног језика. Важно је да се одмах након детекције и идентификације оштећења слуха дете укључи у образовни систем и да се омогући контакт са особама које су изворни говорници знаковног језика. Узраст утиче на развој знаковног језика.Language is a system of signs that is characteristic of a particular human community.
Language is a common feature of all people and is a feature of every human being. Every nation has its own language and its own culture by which it is recognizable. Language is constantly being improved, as are its forms of expression.
Sign language is a form of non-verbal communication where a certain word or sentence is represented by signs or hand movements. Sign language enables deaf children to achieve results that are close to strange peers. It is possible that certain difficulties may arise when understanding sign language due to the use of synonymous characters. One of the most common examples: one sign is used for terms - father, man, people, people. Character differentiation occurs through additional characters or through pronunciation. Serbian sign language has no faces, cases, agreement by gender and number.
Baby signs are the earliest form of communication between a child and a parent. There are a large number of cases where children with normal hearing first master the signs that later expand, so this type of communication can also be used with children with normal development.
There are certain rules to follow when using signs. Each sign represents a term, and should be repeated constantly, and used in accordance with the situation.
Hearing parents have a hard time experiencing the child's deafness, and they themselves do not know how to communicate with him, so their communication is poor and difficult. As a result, there are difficulties in socialization.
The results showed that students who have a more severe degree of hearing impairment show poorer results compared to other students who have a milder degree of hearing impairment.
The results show that age has a great influence on the acquisition of sign language. It is important that immediately after the detection and identification of hearing impairment, the child is included in the educational system and that contact with people who are native speakers of sign language is enabled. Age affects the development of sign language