Argo (Greece)
rFASPER - Repository of the Faculty of Special Education and RehabilitationNot a member yet
5766 research outputs found
Sort by
Is the level of executive functioning important for academic success among university students?
Get PDFCilj ovog istraživanja je da se utvrdi povezanost između bazičnih egzekutiv- nih funkcija i uspeha u studiranju (prosečne ocene i dužine studiranja). Uzorkom je obuhvaćen 101 student Fakulteta za specijalnu edukaciju i rehabilitaciju sa dva studijska programa: Logopedija i Prevencija i tretman poremećaja ponašanja. Za procenu egzekutivnih funkcija upotrebljeni su Dodrilova verzija Strup testa, Test praćenja traga i Raspon cifara unazad.
Rezultati istraživanja ukazuju na to da su radna memorija i kognitivna flek- sibilnost značajno povezani sa prosečnom ocenom tokom studiranja. Za uspeh studenata Logopedije je značajniji kapacitet radne memorije, a za studente Prevencije kognitivna fleksibilnost. Egzekutivne funkcije se nisu pokazale kao značajan činilac dužine studiranja.The aim of this research is to determine the relation between basic executive functions and success in studying (overall average grade and length of study). The sample included 101 students of the Faculty of Special Education and Rehabilitation attending two study programs: Speech Therapy and Prevention and Treatment of Behavioral
Disorders. Dodrill’s version of the Stroop Test, Trail Making Test, and Backward Digit Span were used to assess executive functions.
The research results indicate that working memory and cognitive flexibility are significantly related to the overall average grade of students. Working memory capacity is more important for the success of Speech Therapy students, and cognitive flexibility for students studying “Prevention“ program.
Executive functions did not prove to be a significant factor of the length of study
The significance of the development of aftercare programs in Serbia
Get PDFPostpenalna pomoć nije inovativna praksa, ali dugo vremena u Srbiji nije postojao stabilan, sveobuhvatan i umrežen sistem. Danas se ovoj temi pristu- pa sistematično, uz razvoj kvalitetnih programa pripreme za otpust i post- penalne pomoći i podrške. Osnovu predstavljaju zakoni, ali i najbolje evropske prakse i preporuke Evropskih probacionih pravila. U ovom radu su prikazani na- pori koji su preduzeti poslednjih godina u postpenalnoj praksi, a koji se odnose na razvoj novih programa i uključivanje Povereničke službe i udruženja građana.
Cilj ovog rada je predstavljanje dostignuća postpenalne prakse u Srbiji i ukazivanje na značaj razvoja programa postpenalnog prihvata i saradnje držav- nih institucija sa lokalnom zajednicom.Aftercare is not an innovative practice, but for a long time there was no stable, comprehensive and networked system in Serbia. Today, this topic is approached systematically, with the development of quality programs of resettlement and aftercare. The basis is the laws, but also the best European practices and recommendations of the European Probation Rules. This paper presents the efforts undertaken in recent years in aftercare practice, which relate to the development of new programs and the involvement of the Probation Service and citizens associations.
The aim of this paper is to present the achievements of aftercare practice in Serbia and to point out the importance of the development of the aftercare programs and the cooperation of state institutions with the local community
Application of the principles of systemic resilience in offender treatment programs
Get PDFSavremeni autori rezilijentnost široko određuju kao kapacitet sistema da anticipira, adaptira i reorganizuje sebe u uslovima nedaća na načine koji promovišu i održavaju njegovo uspešno funkcionisanje. Težište pažnje je na interakciji sa kopostojećim podređenim i nadređenim sistemima koji omogućavaju da sistem ili njegovi delovi dobro funkcionišu tokom i nakon napada, poremećaja ili stresa. U kontekstu tretmana prestupnika, ovakva perspektiva rezilijentnosti omogućava posmatranje sistema podrške (siste- ma izvršenja krivičnih sankcija) kao sastavnog dela rezilijentnosti samih prestupnika koji se uključuju u tretman. Kako bi programi tretmana uspešno gradili rezilijentnost prestupnika, odnosno osnaživali njihov sistem za suočavanje sa budućim nedaćama, potrebno je da integrišu ključne principe si- stemske rezilijentnosti. U radu će biti predstavljeni principi efektivnih programa izgradnje rezilijentnosti i analizirani potencijali njihove prime- ne u programima tretmana prestupnika.In order to successfully achieve the purpose of punishing offenders, and in order to successfully reintegrate convicted persons into society, treatment interventions are aimed at reducing the risk and improving the strengths of the convicted. Strengthening resilience therefore represents one of the integrative elements of treatment, which, if present, provides an effective mechanism for dealing with future adversity.
Respecting modern scientific knowledge about resilience, the paper will present the implications that the application of this approach can have in the field of treatment of offenders. Appreciating modern efforts to approach justice system through respecting the multisystem approach, in the central part of the paper, for purposes of improving the building of resilience through programs for treatment of offenders, recommendations significant for designing effective programs of building resilience will be shown
Use of assistive technology in adults with intellectual disabilities in work environment
Get PDFRad ili zaposlenost ima značajnu vrednost u životima odraslih osoba sa in-
telektualnom ometenošću. Uprkos velikom napretku u oblasti zapošljavanja
ove populacije još uvek postoje mnogobrojne prepreke koje ometaju njihov pri-
stup socijalnom i radnom domenu. Prevazilaženje barijera može se obezbediti
razumnim adaptacijama radnih mesta, čija je centralna komponenta upotre-
ba asistivne tehnologije. Cilj rada je da se pregledom dostupne literature iz
poslednje dve decenije predstave benefiti upotrebe različitih sredstava asi-
stivne tehnologije kod osoba sa intelektualnom ometenošću u radnoj sredini.
Upotreba širokog spektra različitih uređaja, sistema, aplikacija i softvera
omogućava poboljšavanja veština organizacije vremena, povećanja radnih per-
formansi, efikasnosti, tačnosti i samostalnosti u izvršavanju radnih za-
dataka. Primena asistivne tehnologije kod odraslih osoba sa intelektualnom
ometenošću u radnoj sredini može doprineti prevazilaženju unutrašnjih i
spoljašnjih barijera, povećati zadovoljstvo ovih osoba u radu, ali i smanjiti
troškove i povećati profite preduzeća.Employment has a significant value in the
lives of adults with intellectual disabilities.
Despite the great progress in employment of this population there are still a lot of
barriers that hinder their access to the
social and work domain. Overcoming of
the barriers can be ensured by reasonable
workplace accommodations, which the
central component of the use is assistive
technology. The aim of this paper is to
review the available literature from the
last two decades to present the benefits of
using different assistive technology tools for
people with intellectual disabilities in the
work environment. The use of wide range
of different devices, systems, applications
and software enables the improvement
of time-management skills, increase of
work performances, efficiency, accuracy
and independence in accomplishing the
work tasks. The use of assistive technology
with adults with intellectual disabilities in
the work environment can contribute to
overcoming internal and external barriers,
increase the satisfaction with work of these
persons, but also reduce costs and increase
the company’s profit
Cognitive pragmatics skills in young people and adults with high-functioning autism
No full textПрема дефиницији Америчке асоцијације психијатара (APA, 2013) поремећај из спектра аутизма (ПСА) је неуроразвојни поремећај присутан од раног узраста. Одликује се тешкоћама социјалне комуникације и социјалне интеракције, уз присуство понављајућих и ограничених образаца у понашању, интересовањима и активностима. У зависности од комбинације и тежине симптома, различито се манифестује код различитих особа.
Особе са аутизмом могу имати различите нивое интелектуалног функционисања, а за особе које су просечне или натпросечне интелигенције кажемо да су високофункционалне.
Иако су очуване интелигенције, појединци са високофункционалним аутизмом имају дефиците социјалних вештина, ограничених су способности за учествовање у реципрочној комуникацији и често не разумеју правила понашања и комуникације у социјалним ситуацијама. Комуникација представља основ друштвене активности, у њој учествују најмање два учесника – комуникатора који свесно и намерно сарађују како би својој интеракцији дали неко одређено значење у складу са контекстом ситуације. Когнитивна прагматика се бави проучавањем менталног стања комуникатора, односно процесима који су укључени у намерну комуникацију.
Циљ овог истраживања је да се утврди у којој су мери присутни дефицити когнитивне прагматике код особа са високофункционалним аутизмом, као и да ли су повезани са степеном аутизма, емпатијом и егзекутивним функцијама.
Узорак обухвата 10 младих и одраслих особа узраста од 15 до 29 година (осам момака и две девојке) од којих су неки чланови Клуба младих, а неки ученици Средње занатске школе у Београду. Прагматске способности су процењиване ABaCo батеријом (Assesment Battery for Communication, Sacco et al., 2008), а емпатија Инструментом за процену коефицијента емпатије (The Empathy Quotient Instrument, EQ, Baron-Cohen & Wheelwright, 2004). Степен аутизма је одређиван на основу DSM–5 критеријума. Инвентар бихевиоралних егзекутивних функција
(The Behavior Rating Inventory of Executive Function – BRIEF, Gioia et al., 2000) је коришћен за
процену егзекутивних функција.
Добијени резултати недвосмислено указују на постојање значајних прагматских тешкоћа код младих и одраслих са високофункционалним аутизмом. Тешкоће су најизраженије у паралингвистичким и екстралингвистичким аспектима језика, као и у задацима у којима је потребно да испитаници разумеју или репродукују иронију и превару. Примећене су и тешкоће у задацима препознавања емоција. Резултати указују на то да одговори добијени коришћењем ABaCo батерије нису условљени узрастом испитаника.
Осим тога, установљена је статистички значајна корелација између степена аутизма на ком сваки појединачни испитаник функционише и нивоа когнитивне прагматике. Испитаници који имају мање тешкоћа када су у питању социјални и комуникациони дефицити, као и мање ограничених, понављајућих образаца понашања, интересовања или активности постижу боље резултате на задацима ABaCo батерије.
Када је у питању повезаност емпатије (процењиване самовредновањем испитаника) и когнитивне прагматике, нису добијене статистички значајне корелације. Међутим, установљена је статистички значајна позитивна корелација између емпатије испитаника и паралингвистичког разумевања емоција.
Корелација егзекутивних функција и когнитивне прагматике у целости није била статистички значајна у овом истраживању. Без обзира на то, установљена је значајна корелација између егзекутивних функција и паралингвистичких аспеката језика, екстралингвистичких аспеката језика, као и контекстуалне продукције.
На основу свега наведеног може се закључити да младе и одрасле особе са високофункционалним аутизмом имају прагматске тешкоће које су у тесној вези са степеном аутизма, као и са њиховим егзекутивним функцијама и емпатијом. Наредним истраживањима би на већем узорку и уз додатне инструменте процене требало проверити ове односе.According to the definition of the American Psychiatric Association (APA, 2013) autism spectrum disorder (ASD) is a neurodevelopmental disorder present from an early age. It is characterised by difficulties in social communication and social interaction with the presence of repetitive and limited patterns in behavior, interests and activities. Depending on the combination and severity of symptoms, it can manifest itself differently in different people.
People with autism can have different levels of intellectual functioning and we say that people with average or above average intelligence are high functioning. Although intelligence is preserved, individuals with high-functioning autism do not have adequate social skills but have limited ability to participate in reciprocal communication and often do not understand the rules of behavior and communication in social situations. Communication is the basis of social activity involving at least two participants – communicators who consciously and intentionally cooperate in order to give their interaction some specific meaning in accordance with the context of the situation. Cognitive pragmatics deals with the study of the communicator's mental state, that is, the processes involved in intentional communication.
The aim of this research is to determine the extent to which deficits in cognitive pragmatics are present in individuals with high-functioning autism, as well as whether they are related to the degree of autism, empathy and executive functions.
The sample consisted of 10 young people and adults between the ages 15 and 29 (eight boys and two girls) some of whom are the members of the Youth Club and some students of the Secondary Vocational School in Belgrade. Pragmatic abilities were assessed with the ABaCo battery
(Assessment Battery for Communication, Sacco et al., 2008) and empathy with the Empathy Quotient
Instrument (Baron-Cohen & Wheelwright, 2004). The degree of autism was determined based on the
DSM–5 criterion. The Behavior Rating Inventory of Executive Function – BRIEF (Gioia et al., 2000)
was used to assess executive functions.
The obtained results unequivocally indicate the existence of significant pragmatic difficulties in young people and adults with high-functioning autism. Difficulties are most pronounced in paralinguistic and extralinguistic aspects of the language, as well as in tasks that require respondents to understand or reproduce irony and deceit. Difficulties in emotion recognition tasks were also noted.
The results indicate that the answers obtained using the ABaCo battery are not conditioned by the age of the respondents. Furthermore, a statistically significant correlation was established between the degree of autism at which each individual participant functions and the level of cognitive pragmatics.
Participants who have less difficulties when it comes to social and communication deficits, as well as limited repetitive patterns of behavior, interests or activities achieve better results on the tasks of the ABaCo battery.
When it comes to the relation between empathy (assessed by the self-evaluation of the participants) and cognitive pragmatics, no statistically significant correlations were obtained.
However, a statistically significant positive correlation was found between the participants empathy and paralinguistic understanding of emotions.
The correlation of executive functions and cognitive pragmatics in general was not statistically significant in this research. Regardless, a significant correlation between executive functions and paralinguistic aspects of language was established, extralinguistic aspects of language, as well as contextual production.
On the basis of all of the above, it can be concluded that young people and adults with high- functioning autism have pragmatic difficulties that are closely related to the level of autism as well as to their executive functions and empathy. Further research should verify these relationships on a larger sample and with additional assessment instruments
Educational standards of achievement in lower primary education: class teachers’ opinions
Get PDFThe quality of education dictates the stability of social development and global economic competitiveness of a country. Namely, “the measure of success for any education and training system should be what people actually learn from it, and how effectively” (Jessup, 1991: 2). Educational standards constitute one of the solutions for raising the quality of education. Uncontestably, they bear immense importance for the general improvement of an education system. However, they are no less crucial for achieving excellence and providing equal opportunities to all students. Likewise, it should be emphasized that educational standards represent a distinctive feature of what is known as the new concept of education or education based on standards. This manner of organizing primary and secondary education originated in America. More specifically, it emerged in the USA, Great Britain, and Australia, but was soon adopted by many countries (e.g., China,India, South Korea, Brazil, Germany, France, and Russia) In fact, over the past three decades, the application of educational standards has spread across the world.Book of proceedings: 28th International Scientific Conference “Educational Research and School Practice”, December 9th , 2022 Belgrade”
Book of proceedings is available online: https://www.ipisr.org.rs/images/naucni-skupovi/book-of-proceedings.pd
Some aspects of moral education of hearing-impaired children
Get PDFVaspitanje predstavlja delovanje odraslih na telo, um i osećanja dece, podstičući razvoj i jedinstvo telesnog, intelektualnog, moralnog i estetskog vaspitanja od najranijeg uzrasta. Moralno vaspitanje određuje osnovu vaspitanja pojedinca i njegovog delovanja jer ga ono usme-rava da sva područja ličnosti i kapacitete uskladi sa društvenom zajed-nicom i ostvari sopstvenu autentičnost, koja nije u sukobu sa univerzal-nim, trajnim i nepromenljivim vrednostima, koje proklamuju vrline, dobrotu, čovekoljublje i usmeravanje ka višim duhovnim vrednostima i dobrobiti za sve. Moralno vaspitanje ostvaruje se saznavanjem o onome što je dobro, koje potkrepljuje telesne akcije i činjenje koje je usklađeno sa moralnim i estetskim vrednostima. Deca oštećenog sluha imaju teškoće sa ostvarivanjem moralnog vaspitanja na sva tri navedena stupnja, usled teškoća u razvoju govora, komunikacije i socijalizacije, te će u radu biti obrazložene specifičnosti moralnog vaspitanja koje su određene karakte-ristikama ličnosti gluve dece koje treba uzeti u obzir prilikom sprovo-đenja vaspitne prakse sa decom predškolskog uzrasta.Education is the result of the adults’ impact on the body, mind and feelings of children, thus encouraging the child development and unity of his/her physical, intellectual, moral, and aesthetic education from an early age. Moral education determines the basis of an individual's upbringing and his/her actions because it directs individuals to harmonize all aspects of their personality and capacities with the social community and achieve their own authenticity, which is not in conflict with universal, lasting and unchanging values that proclaim virtues, kindness, philanthropy and higher spiritual values and benefits for all. Moral education is achieved by learning what is good, which supports bodily actions as well as the actions that are in line with moral and aesthetic values. Hearing-impaired children have difficulties with moral education at all three levels, due to difficulties in speech development, communication and socialization. The paper will therefore explain the specific features of moral education that are determined by the personality characteristics of deaf children, and which should be considered when implementing educational practice with preschool children
Identitet dece gluvih odraslih
No full textZa decu gluvih odraslih (Children of Deaf Adults) koristi se akronim ''CODAs''. Termin
''CODA'' se odnosi na bilo koju osobu koja čuje rođenu od jednog ili dva gluva
roditelja. Deca gluvih odraslih koriste znakovni i govorni jezik. Oni su bilingvalni i
identifikuju se sa kulturom čujućih i kulturom gluvih. Istraživanja pokazuju da je 90%
dece gluvih roditelja čujuće. Deca gluvih odraslih formiraju svoj identitet u zajednici
Gluvih kojoj pripadaju njihovi roditelji i zajednici čujućih. S obzirom da svakodnevno
komuniciraju sa svojim roditeljima, oni dobro poznaju znakovni jezik.
Jezik utiče na društveni razvoj i afektivne odnose, bliskost porodice i njenih članova.
Gluvi roditelji i čujuća deca koja su dvojezična u govornom i znakovnom jeziku, grade
kvalitetnije odnose u svojim porodicama.
Deca gluvih roditelja se često osećaju mentalno i emocionalno preopterećeni,
pokušavajući da zaštite svoje roditelje. Kada komuniciraju znakovnim jezikom na
javnim mestima, mogu da čuju neprijatne komentare ljudi koji misle da su gluvi.
Često se osećaju odbačenim i mogu se vremenom izolovati od čujućih osoba. Zbog
gluvoće svojih roditelja od njih se traži da preuzmu veću odgovornost u porodici.
Roditelji treba otvoreno da razgovaraju sa svojom decom o situacijama sa kojima se
mogu susresti. Potrebno je da im objasne da se mogu suočiti sa diskriminacijom jer
čujuća deca slabo razumeju kulturu Gluvih. Neophodno ih je ohrabriti da otkriju sva
negativna osećanja koja doživljavaju. Deca Gluvih odraslih rastu i formiraju identitet
u jednom specifičnom i jedinstvenom okruženju. Njihiva komunikacija i interakcija
se odvija u dva različita kulturološka, društvena i jezička okruženja: zajednici Gluvih
i zajednici čujućih.The acronym ''CODAs'' (Children of Deaf Adults) is used for the children of deaf
adults. The term ''CODA'' relates to any hearing person born from one or both deaf
parents. The children of deaf adults use sign and spoken language. They are bilingual
and they identify with the culture of the hearing and the culture of the deaf.
The research shows that 90% children of deaf parents can hear. The children of deaf
adults form their identity in the community of the Deaf, which their parents belong
to, and in the community of the hearing persons. Considering the fact that they
communicate with their parents on a daily basis, they know sign language well. The
language affects social development and affective relations, closeness to family and
their members. Deaf parents and normally hearing children who are bilingual in
spoken and sign language build better quality relationships in their families.
The children of deaf parents frequently feel mentally and emotionally burdened,
attempting to protect their parents. When they communicate in sign language in
public places, they may hear unpleasant comments from the people who think they
are deaf. They often feel outcast and over time they may isolate from hearing
persons. They are required to take over greater responsibility in the family for the
deafness of their parents. Parents should speak with their children openly about the
situations they may encounter. They need to explain to them that they may face
discrimination as normally hearing children understand poorly the culture of the
deaf. It is necessary to encourage them to reveal all negative feelings they
experience. The children of deaf adults grow up and form identity in specific and
unique surroundings. Their communication and interaction takes place in two
different cultural, social and linguistic environments: the community of the deaf and
the community of the hearing
Structure of the team for selection and application of assistive technology in persons with communication disorders
No full textTim predstavlja grupu ljudi koji poseduju komplementarne veštine i koji su posveceni
zajedničkom cilju za čije ostvarenje dele podjednaku odgovornost. U oblasti augmentativne i alternativne
komunikacije tim pruža podršku korisniku da ostane ili postane kompetentan komunikator.
Cilj ovog rada je bio da se pregledom savremene literature opišu postojeće strukture tima za
izbor i primenu asistivne tehnologije (AT) za komunikaciju. Takođe, istaknute su prednosti i nedostaci
različitih timskih strukura, uloge članova tima, kao i stavovi članova tima prema timskog radu.
Postojeće strukture tima za implementaciju AT međusobno se razlikuju prema načinu saradnje
između članova tima i načinu postizanja zajedničkog cilja. Ističe se prednost transdisciplinarne strukture
tima koja ima holistički pristup i u kojoj se prevazilaze razlike među disciplinama, a fokus se usmerava ka
korisniku i njegovoj porodici. Iste odlike ima i integrisana struktura tima, koja dodatno deluje u kontekstu
prirodnog okruženja korisnika i uz prirodnu podršku.
Kako bi se potrebe korisnika AT namenjene komunikaciji razumele iz različitih perspektiva,
poželjno je da tim čine stručnjaci iz različitih disciplina. Koji stručnjaci će biti članovi tima zavisi od
velikog broja faktora, ali osnovu svakog tima moraju da čine korisnik i njegova porodica. Rukovodilac
tima je logoped, koji u saradnji sa okupacionim terapeutom, stručnjacima iz oblasti obrazovanja,
medicine, socijalnog rada, i AT sprovodi proces izbora i primene odgovarajuće AT za komunikaciju.
Velikom broju osoba sa poremećajima komunikacije podrška je potrebna tokom čitavog života, pa samim
tim može doći do promene članova, ali i strukture tima.
Uspešan tim je onaj koji ima jasne smernice za definisanje uloga svakog člana i koji se zasniva
na pozitivnoj međuzavisnosti i jednakom doprinosu članova tima bez obzira na to o kojoj se strukturi tima
radi. Takođe, na uspešnost rada tima utiču i stavovi članova tima o sopstvenim ulogama, značaju timskog
rada i iskustvu u timskom radu.The team is a group of people who possess complementary skills and who are committed to a
common goal for which they share equal responsibility. In the field of augmentative and alternative
communication, the team provides support to the user to stay or become a competent communicator.
The goal of this paper was through review of the modern literature to describe the existing team
structures for the selection and application of assistive technology (AT) for communication. It also
highlighted the advantages and disadvantages of different team structures, the roles of team members as
well as their attitudes towards teamwork.
The existing structures of the AT implementation team differ in terms of the way of cooperation
between the team members and the way of achieving the common goal. The advantage of a
transdisciplinary team structure that has a holistic approach and in which differences between disciplines
are overcome is emphasized, and the focus is directed towards the user and his/her family. The integrated
team structure has the same characteristics, which additionally acts in the context of the natural
environment of the user and with natural support.
In order to understand the needs of AT users intended for communication from different
perspectives, it is desirable that the team consists of experts from different disciplines. Which experts will
be members of the team depends on a large number of factors, but the user and his/her family must be the
core of each team. The team leader is a speech and language therapist, who in cooperation with the
occupational therapist, experts in the field of education, medicine, social work, and AT conducts the
process of selection and application of the appropriate AT for communication. Many people with
communication disorders need support throughout their lives, so there may be a change in members, but
also in the structure of the team.
A successful team is the one which has clear guidelines for defining the roles of each member and
that is based on positive interdependence and equal contribution of team members regardless of the team
structure. Also, the success of team work is impacted by the attitudes of team members about their own
roles, the importance of teamwork and experience in teamwork
Mogućnosti formalnog obrazovanja omladinskih radnika: rezultati komparativne analize
Get PDFPozicija omladinskog rada u Republici Srbiji, posmatrano sa aspekta
profesionalizacije zanimanja i definisanja standarda kompetencija omladinskih radnika,
značajno je unapređena tokom poslednje decenije. Međutim, primena procesa
kvalifikacije kao formalnog priznavanja stečenih kompetencija i procesa validacije
neformalnog i informalnog učenja kojim su, kroz životno ili radno iskustvo, stečena
potrebna znanja, veštine i sposobnosti, odvijaju se daleko sporije nego što to aktuelni
nivo razvijenosti prakse omladinskog rada zahteva. Otuda se sve više aktuelizuje pitanje
formalnog obrazovanja omladinskih radnika u okviru nastavnih programa na studijama
prvog i drugog stepena. U cilju sagledavanja mogućnosti uvođenja nacionalnih studijskih
programa omladinskog rada u okvirima visokog obrazovanja, sprovedena je
komparativna analiza formalnog obrazovanja omladinskih radnika na evropskom nivou.
Rezultati analize pokazali su da veći broj evropskih zemalja ima dostupno formalno
obrazovanje omladinskih radnika na osnovnim i/ili master studijama, i to u jednom od
dva modaliteta. Prvi čine studijski programi specifično i usko vezani za omladinski rad
(npr. „youth work management“, „youth work“, „civic activities and youth work“), koji
postoje u Estoniji, Finskoj, Irskoj, Malti, Rusiji, Škotskoj i Ujedinjenom kraljevstvu
(Engleskoj i Velsu). Drugu grupu čine studijski programi koji su vezani za oblasti srodne
omladinskom radu, poput socijalnog rada ili socijalne pedagogije, ali koji daju formalni
„legitimitet“ osobama da se bave i omladinskim radom (npr. „social culture work“,
„social work“, „leisure studies and social education“), što je slučaj u Bugarskoj, Belgiji
(Flandriji), Francuskoj, Nemačkoj, Grčkoj, Islandu, Letoniji, Luksemburgu, Holandiji i
Rumuniji. U kom pravcu će se usmeravati ovaj proces u Srbiji u velikoj meri zavisi od
struktura odgovornih za kreiranje okvira i implementaciju omladinske politike,
nacionalne legislative vezane za omladinski rad, društvene prepoznatljivosti i nacionalnog
okvira osiguranja kvaliteta omladinskog rada, okvira kompetencija omladinskih radnika,
statusa omladinskog rada kao profesije, kao i karijernog razvoja i mogućnosti zaposlenja
omladinskih radnika. Identifikacija primera dobre prakse na evropskom nivou može biti
polazna osnova za postavljanje realno dosežnih ciljeva i selekciju studijskih programa koji
u najvećoj meri odgovaraju ne samo aktuelnoj poziciji omladinskog rada u Srbiji, već i
nacionalnom sistemu visokog obrazovanja, potrebama tržišta rada, te kulturalnim,
ekonomskim i političkim specifičnostima naše zemlje