Argo (Greece)
rFASPER - Repository of the Faculty of Special Education and RehabilitationNot a member yet
5766 research outputs found
Sort by
Skrining procena afazija kao determinanta planiranja afaziološkog tretmana
Get PDFAfaziološki tretman podrazumeva primenu terapijskih postupaka i metoda
usmerenih ka restituciji jezičkih sposobnosti i rehabilitaciji ličnosti osoba s afazijom. U
ovom radu nastojali smo da istaknemo značaj skrining procene u planiranju afaziološkog
tretmana. Prisustvo afazičkog poremećaja često se evidentira na osnovu kliničkog
pregleda, identifikovanjem smetnji u govoru i izvršavanju verbalnih naloga. Međutim,
detekcija afazičkih simptoma, utvrđivanje prisustva i tipa afazičkog sindroma vrši se
primenom test-mernih instrumenata. U tu svrhu koriste se skrining testovi i dijagnostičke
baterije testova za afazije. Budući da su dijagnostičke baterije obuhvatne, te da njihova
primena traje dugo, takva vrsta ispitivanja je iscrpljujuća za mnoge pacijente, posebno u
akutnoj fazi. S obzirom na to, u afaziologiju su uvedeni skrining testovi. Skrining testovi
sadrže mnogo manje zadataka, mogu se primeniti u svim fazama oporavka, i kod
pacijenata sa različitim stepenom i oblikom afazičkog sindroma. Cilj skrining procene u
akutnom periodu je detekcija oštećenih i očuvanih jezičkih modaliteta, što omogućava
planiranje i započinjanje ranog rehabilitacionog tretmana. Nadalje, skrining procena
može da usmeri afaziologa na primenu dodatnih testova radi detaljnije eksploracije
pojedinih aspekata jezičke funkcije. Može se zaključiti da rezultati skrining procene
omogućavaju logopedu-afaziologu da oblikuje inicijalni plan i program tretmana. Budući
da simptomi afazije često variraju, u akutnoj i subakutnoj fazi skrining procena treba da
se izvodi što češće radi praćenja statusa jezičkih funkcija i korigovanja programa
afaziološkog tretmana
Mogućnosti primene onlajn alata za učenje u obrazovnovaspitnom procesu
Get PDFPandemic education, largely based on the distance learning model, has
opened up space, but also the need to use a wide range of online learning tools.
In order to consider the possibility of applying online tools in the teaching
process, the conditions and manner of use were analyzed, as well as the
advantages and limitations of more than 70 existing tools. The results of the
analysis showed that, in addition to learning management systems and social
networks, there are several important categories of learning tools, namely: tools
for collaboration and content sharing, tools for creating and editing
presentations and videos, tools for creating interactive content, platforms which
offer free content, content storage options and audio and video recording tools.
It was stated that a significant number of these tools have a wide user base, they
are easy to access and easy to use, and that, taking into account their advantages
and disadvantages, they can be useful in successfully organizing classes through
distance learning. However, in order for online tools to find their full application
in educational practice, it is necessary for teachers not only to become
acquainted with their existence, but also to master the skills of their use. To this
end, it would be desirable to prepare appropriate guides or manuals for the use
of online learning tools that would help teachers, depending on the goals they
want to achieve, select appropriate tools and successfully apply them in practice.Pandemijsko obrazovanje, zasnovano umnogome na modelu nastave na daljinu, otvorilo je prostor, ali i potrebu za korišćenjem širokog spektra alata za onlajn učenje. U cilju sagledavanja mogućnosti primene onlajn alata u procesu nastave, analizirani su uslovi i način korišćenja, kao i prednosti i ograničenja više od 70 postojećih alata. Rezultati analize pokazali su da, pored sistema za upravljanje učenjem i društvenih mreža, postoji nekoliko značajnih kategorija alata za učenje, i to: alati za saradnju i deljenje sadržaja, alati za kreiranje i uređivanje prezentacija i video materijala, alati za kreiranje interaktivnih sadržaja, platforme koje nude besplatne sadržaje, opcije za skladištenje sadržaja i alati za audio i video snimanje. Konstatovano je da značajan broj ovih alata ima široku korisničku bazu, lako im se pristupa i jednostavno se koriste, te da, uz uvažavanje njihovih prednosti i nedostataka, mogu biti od koristi u uspešnom organizovanju nastave putem učenja na daljinu. Ipak, da bi onlajn alati našli svoju punu primenu u obrazovnoj praksi neophodno je da se nastavnici ne samo upoznaju sa njihovim postojanjem, već i da ovladaju veštinama njihovog korišćenja. U te svrhe poželjno bi bilo pripremiti odgovarajuće vodiče ili priručnike za korišćenje onlajn alata u učenju koji bi pomogli nastavnicima da, u zavisnosti od ciljeva koje žele postići, izaberu adekvatne alate i sa uspehom ih primene u praksi
Görme Yetersizliği Olan Öğrencilerin Okuma Etkililiğinin Belirleyicileri
Get PDFSuccessive, serial mode of language input during tactile reading
has certain limitations compared to reading print and requires a lot
of effort during decoding. The aim of this causal-comparative
study was to identify some determinants of the students with
visual impairment reading efficiency in Serbia. The sample
consisted of 35 students of both genders, aged between 13 and 21,
who used braille as primary reading medium. Three-dimensional
Reading Test was used for the assessment. The measures of reading
efficiency were oral reading speed and reading comprehension.
Reading technique (one-handed vs. two-handed) and experience in
tactile reading were monitored as determinates which could
impede reading efficiency. ANOVA and Scheffe’s post hoc tests
were used to detect differences between various categories of
readers who have visual impairment. Results showed that in
average students with visual impairment read 51.61 words per
minute, with great variability of reading speed. Statistically
significant differences were found between the reading speed and
reading experience, as well as between the readers who have visual
impairment and use different reading techniques. Two-handed
readers achieve good reading speed, while one-handed readers are
considered as poor readers. The reading comprehension of the
students who have visual impairment ranges high regardless of the
reading speed, reading experience, or reading techniques. These
results indicated that tactile reading does not jeopardize reading
comprehension, it only threatens reading rate. Obtained findings
could serve as meaningful guidelines for educational approaches
to children with visual impairment.Dokunsal okuma sırasında ardışık ve seri dil girişi modunun, basılı yazı okumaya kıyasla belirli sınırlılıkları vardır. Bu da, okumaya ilişkin kod çözme sırasında çok daha fazla çaba gerektirir. Bu nedensel-karşılaştırmalı çalışmanın amacı, Sırbistan'daki görme yetersizliği olan öğrencilerin okuma etkililiğine tesir edebilecek bazı belirleyicileri ortaya koymaktır. Örneklem, birincil okuma yolu olarak braille alfabesini kullanan, yaşları 13 ile 21 arasında değişen, her iki cinsiyetten, görme yetersizliği olan 35 öğrenciden oluşmaktadır. Değerlendirme için Üç Boyutlu Okuma Testi kullanılmıştır. Çalışmada görme yetersizliği olan öğrencilerin okuma etkililiğini anlamak için sözlü okuma hızı ve okuduğunu anlama değerlendirilmiştir. Okuma etkililiğini engelleyebilecek belirleyiciler olarak ise okuma tekniği (tek-elli ve iki-elli) ve dokunarak okuma deneyimi (braille'in kaç yıldır kullanıldığı) incelenmiştir. Görme yetersizliği olan öğrenciler arasındaki okuma etkililiğini belirleyen etkenlerin farklılığını incelemek için ANOVA ve Scheffe post hoc testleri kullanılmıştır. Sonuçlar, görme yetersizliği olan öğrencilerin, okuma hızlarının, tüm katılımcılar için büyük bir değişkenlik gösterse de dakikada ortalama 51.61 kelime olduğunu göstermiştir. Görme yetersizliği olan öğrencilerin okuma hızları ve okuma deneyimleri arasında ve ayrıca farklı okuma teknikleri kullananlar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Buna göre, iki-elli okuma tekniğini kullanarak okuyanların okuma hızlarının yüksek, tek-elli okuma tekniğini kullanarak okuyanların okuma hızlarının ise düşük olduğu görülmüştür. Okuma hızları, okuma deneyimleri ya da okuma teknikleri ne olursa olsun, görme yetersizliği olan öğrencilerin okuduğunu anlama düzeyleri ise yüksektir. Araştırmanın bu sonuçları, dokunsal okumanın okuduğunu anlamayı tehlikeye atmadığını, sadece okuma hızını olumsuz olarak etkileyebileceğini göstermektedir. Elde edilen bulguların, görme yetersizliği olan çocukların eğitiminde yol gösterici olarak kullanılabileceği düşünülmektedir
Transdisciplinary and Intersectoral Teamwork in Early Interventions
Get PDFTransdisciplinarsnost i intersektorska saradnja se smatraju prioritetom u sprovođenju
ranih intervencija. Iako se u svetu transdisciplinarni timski pristup primenjuje poslednjih
nekoliko decenija, u našoj zemlji je tek u poslednje četiri godine započet program pilotiranja
ovakvog modela rada na pet lokacija.
Cilj ovog rada je da se prikažu profesionalne percepcije članova timova za ranu
intervenciju o transdisciplinarnom timskom radu i ulozi primarnog pružaoca usluga. Uzorkom
ovog istraživanja obuhvaćeni su profesionalci iz tri sistema (domova zdravlja, predškolskih
ustanova i centara za socijalni rad) izLeskovca, Niša, Sremske Mitrovice, Kragujevca i
Rakovice, koji su angažovani u lokalnim timovima za rane intervencije. Za potrebe ovog
israživanja korišćen je Upitnik o percepciji tima (Teaming Perception Survey, Jennings 2018).
Smatramo da će dobijeni rezultati biti korisni praktičarima, ali i donosiocima odluka u
procesu unapređivanja praksi u ranim intervencijama.Transdisciplinarity and intersectoral cooperation are considered priorities in implementing early
interventions.
Although the transdisciplinary team approach has been implemented in the world for the last few
decades, it is only in the last four years that a pilot program of this model of work has started at five
locations in our country.
The aim of this paper is to present professional perceptions of early intervention team members
about transdisciplinary teamwork and the role of primary service provider. The sample of this research
included professionals from three systems (public health centres, preschools, and social work centres)
from Leskovac, Nis, Sremska Mitrovica, Kragujevac and Rakovica, who are engaged in local early
intervention teams. For the purposes of this research, Teaming Perception Survey (Jennings 2018) was
used.
We believe that the results obtained will be useful to practitioners, but also to decision makers in
the proces of improving practices in early interventions
Attitudes of sports coaches toward deafness as an indicator of creating an inclusive climate
Get PDFUvod: Inkluzivni pristup sportu podrazumeva otvaranje mogućnosti gluvim osobama
da na ravnopravan način, zajedno sa populacijom čujućih, učestvuju u sportskim
aktivnostima. Rad se bavi stavovima prema gluvoći sportskih trenera, koji predstavljaju
bitan faktor u stvaranju inkluzivnog sportskog okruženja. Cilj: Cilj ovog istraživanja je
da se utvrde stavovi sportskih trenera prema gluvoći. U okviru zadataka istraživanja
stavovi su ispitivani u odnosu na godine starosti, pol, nivo obrazovanja i tip sporta kojim
se treneri bave. Metode: Istraživanje je sprovedeno na uzorku od 39 ispitanika u okviru
populacije sportskih trenera. Uzorak su u većem broju činili ispitanici muškog pola
(66.7%) starosti od 24 do 60 godina, pri čemu je prosečna starost 30.8 (SD = 7.61). Najveći
broj ispitanika ima završen fakultet, osnovne studije (43.6%). Većinu uzorka čine sportski
treneri iz grupe ispitanika timskih sportova (82.1%). Kao instrument je korišćena Skala
stavova prema gluvoći (Attitudes to Deafness Scale). Rezultati: Rezultati su pokazali da
sportski treneri izražavaju neutralnost u stavovima prema gluvoći. Godine starosti, pol,
nivo obrazovanja i tip sporta kojim se bave nisu se pokazali kao značajni faktori kada
je reč o stavovima prema gluvoći. Zaključak: Buduća istraživanja mogu se usmeriti na
ispitivanja koja će proveriti prisustvo i uticaj zajedničkog kontakta sportskih trenera sa
gluvim osobama na njihove stavove prema gluvoći. Dominacija neutralnih i negativnih
stavova potencijalno predstavlja prepreku socijalnoj inkluziji gluvih posredstvom sporta
i navodi stručnjake koji se bave populacijom gluvih da na adekvatne načine suptilno utiču
na promenu stavova sportskih trenera prema gluvoći.Introduction. An inclusive approach to sports means opening up opportunities for deaf
people to participate in sports activities equally to the hearing population. The paper deals
with attitudes toward deafness from the perspective of sports coaches, who represent an
important factor in creating an inclusive sports environment. Objectives. The aim of this
research was to determine the orientation of sports coaches’ attitudes toward deafness.
As part of the research tasks, attitudes were examined in relation to age, gender, level
of education and the type of sport the coaches practice. Methods. The research was
conducted on a sample of 39 participants within the population of sports coaches. The
sample consisted mostly of male subjects (66.7 %) 24 to 60 years of age, with the average
age being 30.8 (SD = 7.61). Most participants completed undergraduate academic studies
(43.6%). The majority of the sample were team sports coaches (82.1%). The Attitudes to
Deafness Scale was used as an instrument. Results. The results showed that sports coaches
were neutral in their attitudes toward deafness. Age, gender, level of education, and the
type of sport did not appear to be significant factors in their attitudes toward deafness.
Conclusion. Future research can focus on tests that will test the presence and influence of
joint contact between sports coaches and deaf people on their attitudes toward deafness.
The dominance of neutral and negative attitudes potentially represents an obstacle to the
social inclusion of the deaf through sports and challenges experts dealing with the deaf
population to subtly influence the change of attitudes of sports coaches toward deafness
in adequate ways
Učestalost dizartrije kod pacijenata s traumatskom ozljedom mozga
Get PDFTraumatic brain injury (TOM) causes a variety of speech disorders, among which dysarthria
predominates. Dysarthria is a motor speech disorder that occurs due to impaired neuro-muscular
control and mobility of muscles that are used to produce speech. Dysarthria as a speech difficulty
often persists for a very long time after a traumatic brain injury and interferes with the quality of
communication. Isolated studies on the incidence of dysarthria in individuals with TOM are very rare.
The aim of this study is to determine the incidence of dysarthria in individuals who have experienced
traumatic brain injury. The sample consisted of 60 subjects with an average age of 39,1(SD = 16,55), and
an average age of education of 12,35 (SD = 1,63), 6 women I 54 men,time of assessment of dysarthria
from injury is 1,26 month (SD=4,49). Subjects were treated in the Department of Medical Rehabilitation
of Neurological Patients at the Special Hospital for Medical Rehabilitation Krapinske Toplice in the
period from 1 September 2020 to 1 September 2021.
To determine the existence of dysarthria the Dysarthria Screening Test was used.
For the purpose of statistical data processing, descriptive statistics, Chi square test and T test were
used.
The research results showed that of the total number of subjects (N = 83) included in speech therapy,
dysarthria was present in 24 subjects, or 28.9%.
Given the high incidence of dysarthria in people with traumatic brain injury, the professional contribution
of this research would be an insight into the importance of early assessment and treatment of this
speech impairment that significantly affects the functioning and communication of a person in
everyday life.Traumatska ozljeda mozga (TOM) uzrokuje različite govorne poremećaje, među kojima dominira
dizartrija. Dizartrija je poremćaj govora koji se javlja zbog oštećenja neuro-mišićne kontrole i
pokretljivosti govornih organa. Dizartrija kao govorna teškoća često perzistira vrlo dugo nakon
zadobivene traumatske ozljede mozga i ometa kvalitetu komunikacije. Izolirane studije o učestalosti
dizartrije kod osoba sa TOM-om vrlo su rijetke.
Cilj ovog rada bio bi utvrditi učestalost dizartrije kod osoba koje su doživjele traumatsku ozljedu mozga
koji su bili na stacionarnoj rehabilitaciji u Specijalnoj bolnici za medicinsku rehabilitaciju Krapinske
Toplice u razdoblju ood 01.09.2020. do 01.09.2021. godine. Uzorak su činila 60 ispitanika prosječne
starosti 39,1 (SD=16,55), i prosječnih godina obrazovanja 12,35(SD= 1,63) i to 6 žena i 54 muškaraca,
vrijeme procjene disartrije od ozljede je 1,26 mjeseci(SD=4,49).
U određivanju postojanja dizartrije koristili smo Skrining test za dizartriju.
Od statističkih testova korištena je deskriptivna statistika, Hi kvadrat test i T test.
Dobiveni rezultati pokazali su da od ukupnog broja ispitanika njih 60 koji su bili upućeni na logopedski
tretman u navedom peiodu dizartija bila prisutna kod njih 23 ,odnosno 38,33 %.
Obzirom na visoku učestalost dizartrije kod osoba sa traumatskom ozljedom mozga stručni doprinos
ovog istarživanja bio bi uvid u značaj pravovremene procjene i tretmana navedenog govornog oštećenja
koji bitno utječe na funkcioniranje i komunikaciju osobe u svakodnevnom život
Podrška roditeljima dece sa autizmom na društvenim mrežama
No full textРодитељи деце са поремећајима из спектра аутизма (ПСА) извештавају о томе да веома често подршку добијају путем интернета. Интернет може служити родитељима да се повезују са другима кроз учешће у групама подршке које су доступне на друштвеним мрежама.
Циљ овог рада је да се направи преглед истраживања која приказују садржаје о којима најчешће разговарају родитељи деце са ПСА у групама подршке на друштвеним мрежама, као и да се прикаже перцепција родитеља о подршци коју добијају учешћем у онлајн групама на друштвеним мрежама.
У финалну селекцију увршћено је 12 радова који се односе на анализу садржаја порука које размењују родитељи деце са ПСА у групама подршке на друштвеним мрежама, као и 11 радова из области перцепције родитеља о подршци коју добијају учествовањем у наведеним групама.
Показало се да родитељи најчешће размењују поруке емоционалне подршке, савете, али и да заговарају права особа са ПСА и размењују информације о начинима решавања одређених конкретних проблема на које наилазе код своје деце. Родитељи истичу како им подршка од стране других родитеља унутар група подршке на друштвеним мрежама елиминише осећај усамљености. Уколико су групе подршке вођене од стране стручњака, учешћем у таквим групама код родитеља долази до редукције стреса и анксиозности.
Имајући у виду потребе родитеља за емоционалном подршком, неопходно је организовати групе подршке у којима би били укључени стручњаци специјализовани за решавање проблема менталног здравља са којима се могу суочавати родитељи деце са ПСА.Parents of children with autism spectrum disorders (ASD) state that frequently get support through Internet. Internet can be used by parents as a way to connect with others through involvement in support groups, which are available through social media.
The aim of this paper is to review the research regarding most frequent topics addressed by parents of children with ASD in social media, as well as to examine the perceptions of parents about the support they receive while in online support groups on social media.
In the final selection 12 papers were included regarding content analysis of messages exchanged between parents of children with ASD in social media support groups and 11 papers regarding their perception about the support they receive while included in those groups.
The most frequently addressed topics among parents were emotional support messages, exchange of advice, advocacy for rights of children with ASD and exchange of information regarding addressing certain problems in their children. The parents state that support from other parents in social media support groups eliminates the feeling of loneliness. If the support groups are guided by experts, the involvement in them reduces stress and anxiety in parents.
Having in mind the parental need for emotional support, it is necessary to organize groups conducted by experts for solving mental health issues that are frequent in parents of children with ASD
Perceptive assessmet of voice in children with dyslalia
No full textУвод: Глас представља звук којим се оглашавају сва жива бића и који је произведен специјалним органима фонације. Глас поседује одређене физичке и музичке квалитете. Глас је најзначајнији у оквиру места звукова који нас окружују. Људски глас је јединствен и сопственом флексибилношћу људима омогућава да искажу мисли, емоције и страхове. Дислалија представља артикулациони поремећај (фонетски поремећај) који се односи на поремећај продукције физичких карактеристика одређених гласова. Артикулација представља процес у ком се гласови, слогови и речи стварају када артикулациони органи мењају ток ваздушне струје. Код деце се дислалија карактерише неправилном продукцијом гласова, слогова и речи.
Циљ: Циљ истраживања је да се утврди да ли процена гласа деце са дислалијом даје статистички значајне разлике. Испитивање се спроводило кроз 6 аспеката процене гласа у односу на пол, узраст, вртић, породични статус и брачни статус родитеља.
Метод: У истраживању је учествовало 54 испитаника са поремећајем артикулације. Испитаницу су у даљем процењивању посебних аспеката дељени у складу са варијаблама пола, узраста, вртића, породичног статуса или брачног статуса родитеља. Процена је вршена брзим скринингом гласа, који процењује следеће аспекте: дисање, фонацију, резонантност и невербални распон гласа. Сваки аспект има одговарајуће квалитативне вредности за које се испитивач приликом процене опредељује.
Резултати: Резултатима је утврђено да ли постоје значајне статистичке разлике приликом процене гласа деце са дислалијом. На основу приказаних резултатa и применом одговарајућих статистичких метода постављене хипотезе су или прихваћене или одбачене. Резултати нашег истраживања су показали да постоје значајна статистичка одступања приликом процене гласа деце са дислалијом.
Закључак: Испитивање је показало значајна статистичка одступања приликом процене гласа деце са дислалијом, као што је и испитивање појединих аспеката процене гласа које у односу на одговарајућу варијаблу показало значајне статистичке разлике. Ипак би требало проширити узорак, како би се резултати могли генерализовати на ширу популацију.Introduction: Voice is the sound that all living beings make and that is produced by special phonation organs.
The voice has certain physical and musical qualities. The voice is the most important within the place of sounds that surround us. The human voice is unique and its own flexibility allows people to express their thoughts, emotions and fears. Dyslalia is an articulation disorder (phonetic disorder) that refers to a disorder in the production of the physical characteristics of certain voices. Articulation is the process by which sounds, syllables, and words are produced when the articulatory organs change the flow of air. In children, dyslalia is characterized by irregular production of sounds, syllables and words.
Objective: The aim of the study was to determine whether the voice assessment of children with dyslalia yield statistically significant differences. The survey was conducted through 6 aspects of voice assessment in relation to gender, age, kindergarten, family status and marital status of parents.
Method: The study involved 54 subjects with articulation disorders. Respondents were further assessed for specific aspects according to gender, age, kindergarten, family status, or parental marital status variables. The assessment was performed by rapid voice screening, which assesses the following aspects: respiration, phonation, resonance, and nonverbal range of voice. Each aspect has appropriate qualitative values that the examiner decides on during the assessment.
Results: The results determined whether there were significant statistical differences in the assessment of the voice of children with dyslalia. Based on the presented results and the application of appropriate statistical methods, the set hypotheses were either accepted or rejected. The results of our study showed that there are significant statistical discrepancies in the assessment of the voice of children with dyslalia.
Conclusion: The examination showed significant statistical deviations in the assessment of the voice of children with dyslaia, as well as the examination of certain aspects of the assessment of voice, which in relation to the corresponding variable showed significant statistical differences. However, the sample should be expanded so that the results can be generalized to a wider population
Awareness of kindergarten teacher about vocal hygiene
No full textУвод: Квалитетан глас пуно доприноси комуникацији међу људима, а посебно је важан вокалним професионалцима, међу које спадају и васпитачи. Многи вокални професионалци који су мање присутни у јавности такође су изложени ризику развоја неког ларингеалног поремећаја који изазива социјалну или емоционалну анксиозност, као и анксиозност условљену могућим губитком посла.
Циљ: Циљ истраживања је да се утврди у којој мери су васпитачи информисани о вокалној хигијени и поремећајима гласа и говора уз посебан осврт на испитивање разлика у информисаности у односу на пол, године , пушачки статус, образовање, радни стаж, смену рада као и узрасну групу деце коју васпитач води..
Метод: У истраживању је учествовало 46 испитаника. У сврху анализе нивоа информисаности васпитача о вокалној хигијени примењен је метод неексперименталног истраживања на основу узорка – анкетирање испитаника. У истраживању је коришћен Упитник о вокалној хигијени. Испитаници су имали задатак да одговоре на 33 питања о вокалној хигијени заокруживањем једног од три понуђена одговора (тачно, не знам и није тачно). Осим Упитника о вокалној хигијени испитаници су попуњавали упитник о социодемографским карактеристикама опште популације (пол, године , пушачки статус, образовање, радни стаж, смена рада, узрасна група деце коју васпитач води).
Резултати: Резултатима је утврђено је у којој мери су васпитачи информисани о вокалној хигијени.
За приказивање резултата коришћене су мере дескриптивне статистике. На основу приказаних резултатa и применом одговарајућих статистичких метода постављене хипотезе су или прихваћене или одбачене.
Резултати истраживања су показали да информисаност васпитача о вокалној хигијени и поремећајима гласа није на задовољавајућем нивоу.
Закључак: Због недовољне информисаности о вокалној хигијени, потребно је едуковати васпитаче, али и остале вокалне професионалце о здрављу гласа. Добијени резултати у овом истраживању се не могу генерализовати на целу популацију у Републици Србији јер је овим истраживањем обухваћен мали број испитаника.Introduction: A quality voice contributes a lot to communication between people, and is especially important for vocal professionals, among them kindergarten teachers.Many vocal professionals who are less present in public are also exposed to the risk of developing a laryngeal disorder that causes social or emotional anxiety, as well as anxiety due to possible job loss.
Objective: The goal of the research is to determine to what extent are kindergarten teachers informed about vocal hygiene and voice and speech disorders with a special reference to the examination of differences in information in relation to gender, age, smoking status, education, work experience, work shift as well as age group of children led by a kindergarten teacher.
Method: 46 respondents participated in the research. For the purpose of anylizing the level of awareness of kindergarten teachers about vocal hygiene, the method of non-experimental research was applied, based on a sample- surveying respondents. Vocal hygiene questionnaire was used in the research. Respondents had a task to answer 33 questions about vocal hygiene by marking one of the three answers offered (correct, I don’t know and not correct). Aside from Vocal hygiene questionnaire respondents filled out a questionnaire about sociodemographic characteristics of the general population (gender, age, smoking status, education, work experience, work shift, age group of children led by a kindergarten teacher).
Results: The results of the research determined the extent to which kindergarten teachers were informed about vocal hygiene. Descriptive statistics measures were used to display the results. Based on the results shown and by using appropriate statistical methods, the set hypotheses are either accepted or rejected. The research results showed that kindergarten teachers awareness about vocal hygiene and voice disorders was not on satisfactory level.
Conclusion: Because of the lack of awareness and informasion about vocal hygiene, it is necessary to educate kindergarten teachers and other vocal professionals about voice health. The results obtained in this research cannot be generalized on a population as a whole in The Republic of Serbia because this research included a small number of respondents
Fonološka svesnost kod dece predškolskog uzrasta
No full textЦиљ овог истраживања је утврђивање нивоа развијености елемената фонолошке свесности код деце типичног развоја узраста од шест до седам година и испитивање да ли постоје разлике у развијености фонолошке свесности код деце у односу на узраст и пол.
Истраживањем је обухваћено 30 деце типичног развоја која су у тренутку испитивања похађала припремни предшколски програм. Испитивани узорак обухватио је децу оба пола (15 односно 50% дечака и 15 односно 50% девојчица) узраста од 6 до 7 година (АS=2,939;SD=0,997). Истраживање је спроведено током априла, маја и јуна месеца 2022. године у предшколској установи „Миколу“ и Центру за едукацију „Speak up“ на Новом Београду. За процену фонолошке свесности коришћен је Тест фонолошке свјести (ФОНТ тест) аутора Синише Суботић (Суботић, 2011), који је сачињен од осам различитих типова задатака. Развој фонолошке свесности представља предуслов за развој способности читања и писања, а самим тим утиче и на школска постигнућа.
Резултати процене фонолошке свесности показују да постоје једноставнији и сложенији типови задатака за децу. На основу истраживања, као једноставније задатке, можемо издвојити спајање слогова (100%), задатак слоговне сегментације (100%), идентификовање почетног фонема (96,7%) и препознавање риме (96,7%). Као сложенији задаци издвојили су се елиминација почетног фонема (80%) и фонемска супституција (почетни фонем) (83,3%). Поредећи успешност дечака и девојчица, на задацима фонолошке свесности, утврђене су статистички значајне разлике из три од осам субтестова: идентификовање почетног фонема, препознавање риме и фонемска сегментација. Више вредности на субтесту идентификовање почетног фонема постижу девојчице (AS=6) него дечаци (AS=5,07), на субтесту препознавање риме дечаци (АS=6) него девојчице (AS=5,07) и на субтесту фонемска сегментација девојчице (AS=6) него дечаци (AS=5,13). Поредећи успешност на задацима фонолошке свесности у односу на узраст деце, утврђене су статистички значајне разлике из два од осам субтестова (елемената фонолошке свесности): идентификовање почетног фонема и фонемска сегментација. Више вредности на субтесту идентификовање почетног фонема постижу испитаници узраста од седам година (АS=6) него испитаници узраста од шест година (АS=5,08) и на субтесту фонемска сегментација узраста од шест година (АS=6) него узраста од седам година (АS=5,11).The goal of this research is to determine the level of development of the elements of phonological awareness in children of typical development between the ages of six and seven and to examine whether there are differences in the development of phonological awareness in children in relation to age and gender. The research included 30 children with typical development who were attending a preparatory preschool program at the time of the investigation. The examined sample included children of both sexes (15 or 50% boys and 15 or 50% girls) aged 6 to 7 years (AS=2.939; SD=0.997). The research was conducted during April, May and June 2022 in the preschool institution "Mikolu" and the Еducation center "Speak up" in New Belgrade. The Phonological Awareness Test (FONT test) by Siniša Subotić (Subotić, 2011) was used to assess phonological awareness, which consists of eight different types of tasks. The results of the assessment of phonological awareness show that there are simpler and more complex types of tasks for children. Based on the research, as simpler tasks, we can single out syllable joining (100%), syllable segmentation task (100%), identifying the initial phoneme (96.7%) and rhyme recognition (96.7%). The elimination of the initial phoneme (80%) and phonemic substitution (initial phoneme) (83.3%) stood out as more complex tasks. Comparing the performance of boys and girls on phonological awareness tasks, statistically significant differences were found in three out of eight subtests: initial phoneme identification, rhyme recognition and phonemic segmentation. Higher values on the initial phoneme identification subtest are achieved by girls (AS=6) than boys (AS=5.07), on the rhyme recognition subtest by boys (AS=6) than by girls (AS=5.07) and on the phonemic segmentation subtest by girls ( AS=6) than boys (AS=5.13). Comparing the success on the phonological awareness tasks in relation to the children's age, statistically significant differences were found in two of the eight subtests (elements of phonological awareness): initial phoneme identification, rhyme recognition and phonemic segmentation. Higher values on the initial phoneme identification subtest are achieved by girls (AS=6) than boys (AS=5.07), on the rhyme recognition subtest by boys (AS=6) than by girls (AS=5.07) and on the phonemic segmentation subtest by girls ( AS=6) than boys (AS=5.13). Comparing the success on the phonological awareness tasks in relation to the children's age, statistically significant differences were found in two of the eight subtests (elements of phonological awareness): identifying the initial phoneme and phonemic segmentation. Seven-year-old subjects (AS=6) score higher on the initial phoneme identification subtest than six-year-old subjects (AS=5.08) and on the six-year-old phoneme segmentation subtest (AS=6) than seven-year-old subjects (AS=5.11)