Argo (Greece)
rFASPER - Repository of the Faculty of Special Education and RehabilitationNot a member yet
5766 research outputs found
Sort by
Квалитет живота адолесцената који су се на дечијем узрасту лечили од малигних болести
No full textМалигнитетом на дечијем узрасту сматрају се малигна обољења која су настала
између рођења и деветнаесте године живота. Малигна обољења на дечијем узрасту могу
проузроковати мношто негативних последица, који могу настати касније у животу, након
завршетка лечења. Последице лечења могу се одразити на перцепцију квалитета живота,
осећај стреса, анксиозности и депресије код адолесцената који су се на дечијем узрасту
лечили од малигних болести.
Квалитет живота, стрес, анксиозност и депресија испитани су на узорку од 46
адолесцената на узрасу од 18 до 25 година који су се на дечијем узрасту лечили од
малигних болести. Циљ истраживања био је да се утврди да ли постоји разлика у
перцепцији квалитета живота, симптома стреса, анксиозности и депресије код
адолесцената који су се на дечијем узрасту лечили од малигних болести у Србији.
Резултати истраживања нам указују да адолесценти генерално имају добар квалитет
живота. Резултати на скали стрес, анксиозност и депресија указују да нема статистички
значајне разлике између група, али је квалитативна анализа података показала да
испитаници ипак имају више скорове на свим скалама, указујући на благе до веома
озбиљних симптома стреса, анксиозности и депресије.Childhood cancer is considered to be malignant disease that occurred between birth and
nineteen years of age. Malignant diseases in childhood can cause many negative consequences,
which can arise later in life after the end of treatment. The consequences of treatment can be
reflected in the perception of quality of life, experiencing stress, anxiety and depression in
adolescents who were treated for malignant diseases during childhood.
Quality of life, stress, anxiety and depression were examined in a sample of 46 adolescents aged
18 to 25 who were treated for malignant diseases they had as children. The aim of the research
was to determine whether there is a difference in the perception of quality of life, symptoms of
stress, anxiety and depression among adolescents who were treated for malignant diseases as
children in Serbia.
The research results indicate that adolescents generally have a good quality of life. The results on
the stress, anxiety and depression scale indicate that there is no statistically significant difference
between the groups, but the qualitative data analysis showed that the respondents still have
higher scores on all scales, indicating mild to very serious symptoms of stress, anxiety and
depression
Kvalitet zatvorskog života u Republici Srbiji (ekspertski izveštaj)
No full textGlavni cilj PrisonLIFE projekta je da se identifikuju kriminološko-penološki,
psihološki, sociološki, pravni i bezbednosni aspekti kvaliteta zatvorskog života u Srbiji
kako bi se omogućila njegova objektivna procena i sveobuhvatno poboljšanje. Dodatni
naglasak je na populaciji osuđenica imajući u vidu njihovu višestruku ranjivost i
marginalizaciju. Rad na ovom projektu treba da omogući dublje ispitivanje mehanizama
koji čine zatvorski sistem složenim, a kvalitet zatvorskog života u svakom od njih
jedinstvenim. Značaj PrisonLIFE projekta se ogleda u postavljanju temelja pouzdane
procene kvaliteta zatvorskog života i rizika od njegovog pogoršanja ili zanemarivanja u
različitim zatvorskim ustanovama u Srbiji. Nakon opisa pravnog okvira, međunarodnog i nacionalnog, kojim se postavljaju
norme i standardi značajni za sagledavanje kvaliteta zatvorskog života, u istraživačkom
izveštaju je opisana metodologija empirijskog istraživanja sprovedenog u pet kaznenopopravnih zavoda u Srbiji i ključni nalazi istraživanja o kvalitetu zatvorskog života
osuđenih muškaraca i žena u Srbiji
12. Međunarodni naučni skup Specijalna edukacija i rehabilitacija danas – Zbornik rezimea
No full textSpeech and language therapy for children with phonotrauma
No full textIntroduction. Proper voice production requires coordinated,
synchronous and efficient functioning of the larynx, respira
tory, resonance and articulation mechanisms. Phonotrauma is
trauma to the laryngeal mechanism and includes any behavior
that results in injury to the vocal folds. The aim of this research
was to identify and describe the characteristics of voice disor
ders in children that occur as a result of phonotrauma, approach
es and techniques in speech and language therapy of these
speech disorders, and the effects of their application. The char
acteristics of phonotrauma in children reflect the character
istics of hyperfunctional voice disorders, as they usually arise
as a result of voice abuse. Speech and language therapy of
children with phonotrauma includes identification and reduc
tion, i.e. elimination of the vocal behavior that had caused the
voice disorder. In addition, treatment focuses on a vocal hygiene
program and the use of various direct treatment techniques to
achieve appropriate voice production. Effects of applying di
rect and indirect treatment techniques is demonstrated by
the reduction of the size of the lesion, the degree of dysphonia
and voice disorders, hoarseness, breathiness in the voice, the
absence of recurrence, and the achievement of optimal values
of the acoustic parameters of the voice. Conclusion. In most
cases, children can master the correct way of producing speech
after a short period of speech and language therapy. However,
in order to achieve this goal, it is necessary to actively involve
children, their parents, and other people from the immediate
and wider social environment.Uvod. Pravilna produkcija glasa zahteva koordinisanu, sinhro
nu i efikasnu funkciju larinksa, kao i respiratornog, rezonator
nog i artikulatornog mehanizma. Fonotrauma predstavlja traumu
laringealnog mehanizma i obuhvata svako ponašanje koje do
vodi do povrede glasnica. Cilj ovog rada bio je da se sistemat
skim pregledom dostupne i relevantne literature utvrde i opišu
karakteristike poremećaja glasa kod dece koji nastaju kao po
sledica fonotraume, pristupi i tehnike u logopedskom tretmanu
ovih govornih poremećaja, kao i efekti njihove primene. Karak
teristike fonotraume kod dece odražavaju osobine hiperfunk
cionalnih poremećaja glasa s obzirom na to da oni najčešće
nastaju kao posledica zloupotrebe glasa. Logopedski tretman
dece sa fonotraumom obuhvata identifikaciju i smanjenje, od
nosno, eliminisanje onog vokalnog ponašanja koje je izazvalo
poremećaj glasa. Pored toga, tretman je usmeren na program
vokalne higijene i primenu različitih direktnih tehnika tretmana
u cilju postizanja adekvatnog generisanja glasa. Efikasnost pri
mene direktnih i indirektnih tehnika tretmana ogleda se u
smanjenju veličine lezije, stepena disfonije i poremećaja glasa,
hrapavosti, šumnosti, izostanku recidiva, kao i u postizanju op
timalnih vrednosti akustičkih parametara glasa. Zaključak. U
većini slučajeva deca nakon kratkog perioda logopedskog tre
tmana mogu da savladaju pravilan način govorne produkcije.
Međutim, za postizanje ovog cilja neophodno je aktivno uklju
čivanje dece, njihovih roditelja, kao i drugih osoba iz neposred
nog i šireg socijalnog okruženja
Konzervacija broja kod dece predškolskog uzrasta
No full textUvod: U periodu između četvrte i šeste godine, u procesu zaključivanja
kod dece obično se javlja dilema zasnovana na različitim tipovima analize
informacija (perceptivnom ili konceptualnom). Da bi se ona prevazišla,
neophodna je reverzibilnost mišljenja, koja zaključivanje oslobađa upliva
perceptivnih svojstava.
Cilj: S obzirom na činjenicu da se utvrđeni razvojni miljokazi mogu
razlikovati od generacije do generacije, cilj ovog rada je da se utvrdi
dinamika razvoja konzervacije broja kod dece predškolskog uzrasta.
Metode: Uzorkom je obuhvaćeno sedamdeset petoro dece tipičnog
razvoja, uzrasta 4‒6,11 godina (AS=5,05; SD=0,81). Čine ga 39 (52%)
dečaka i 36 (48%) devojčica, podeljenih u tri jednake uzrasne grupe,
ujednačene prema polu (p=0,852). Konzervacija broja procenjena je
zadatkom korespondencije, u kome se od ispitanika očekuje da potvrdi
istovetnost dveju kolekcija nezavisno od promena njihovih prostornih
relacija. U statističkoj obradi podataka korišćeni su Spirmanov koeficijent
korelacije i χ2
test.
Rezultati: Prema dobijenim rezultatima, odgovori zasnovani na
numeričkoj korespondenciji javljaju se samo kod šestogodišnjaka
(44%), dok je dominacija vizuelne korespondencije prisutna kod 84%
četvorogodišnjaka, 76% petogodišnjaka i 48% šestogodišnjaka. Globalna
prostorna korespondencija javlja se kod 16% četvorogodišnjaka, 24%
petogodišnjaka i 8% šestogodišnjaka. Utvrđena je značajna korelacija
konzervacije broja s uzrastom (p=0,001), a primenom χ2
testa i značajan
odnos uzrasnih kategorija i odgovora na zadatku korespondencije
(p≤0,000).
Zaključak: Sumirajući rezultate može se zaključiti da većina ispitanika
predškolskog uzrasta podleže konfliktu ikoničke i simboličke reprezentacije,
pri čemu kod mlađe dece dominira ikonička reprezentacija, a simbolička
se razvija postepeno i često je podložna uticaju perceptivnih mehanizama
Zastupljenost teškoća u matematici među učenicima iv razreda osnovne škole
Get PDFPrema stranim istraživanjima, zastupljenost teškoća u domenu matematike se kreće u rasponu od 3-14%, a najčešće se javlja kod oko 6% školske populacije. Ove razlike u učestalosti uglavnom počivaju na primeni različitih kriterijuma definisanja teškoća (odstupanje za 2, 1,5 ili 1 standardnu devijaciju/ SD). Cilj ovog istraživanja je da se na osnovu nastavničke procene utvrdi zastupljenost teškoća u matematici među učenicima IV razreda osnovne škole.
Uzorkom je obuhvaćeno 53 učenika (50,9% devojčica) tipičnih intelektualnih sposobnosti. Za procenu učestalosti matematičkih teškoća primenjena je skala Likertovog tipa sa ocenama od 1 (uvek) do 5 (nikada) koja se sastoji od 12 izjava koje opisuju teškoće u različitim oblastima matematike. Prilikom utvrđivanja učestalosti teškoća primenjena su sva tri kriterijuma definisanja smetnji.
Analizom podataka utvrđeno je da se, prema kriterijumu odstupanja za 2 SD, matematičke teškoće registruju kod 1,9% učenika. Primenom “mekših” kriterijuma, zastupljenost učenika sa teškoćama se znatno povećava: 5,7% učenika odstupa za 1,5 SD, a 18,9% njih za 1 SD. Analizom učestalosti smetnji u odnosu na pol utvrđeno je da su dečaci i devojčice podjednako zastupljeni u grupama dece koja ispoljavaju teškoće, nezavisno od primenjenog kriterijuma (p > 0,05).
Detaljnijom analizom je utvrđeno da 9,4% dece često brka računske operacije; teškoće usmenog sabiranja i oduzimanja se javljaju kod 3,8% učenika, a 5,7% njih ne zna u potpunosti tablicu množenja. Isto toliko dece ima teškoće u razumevanju i korišćenju matematičkog jezika, pa greše u zadacima zasnovanim na terminima za označavanje matematičkih simbola, operacija ili geometrijskih figura/tela. Znatno veći broj dece ima probleme u rešavanju tekstualnih zadataka (21,8%) i crtanju geometrijskih oblika i tela (24,6%). Teškoće proceduralnog tipa se javljaju kod 9,4-15,1% učenika, a manifestuju se u vidu preskakanja obaveznog koraka, parcijalnim pristupanjem rešavanju zadatka, upornim ponavljanjem računske operacije koja je bila adekvatna u prethodnom zadatku i sl..
Dobijeni podaci su u skladu sa rezultatima stranih istraživanja iako je procena rađena indirektnim putem. Ukoliko se nekim narednim istraživanjem utvrdi visoka povezanost nastavničke i direktne procene primenom testova i zadataka za detekciju teškoća u matematici, nastavnička procena bi mogla da služi kao skrining instrument za otkrivanje dece sa rizikom za pojavu diskalkulije
Podučavanje dečaka sa autizmom, sa taktilnom hipersenzitivnošću, u korišćenju kozmetičkih preparata, iz medicinskih razloga
Get PDFHipersenzitivnost na određene podražaje se javlja u proseku kod 70% dece sa poremećajima iz spektra autizma (PSA), a najčešće se javlja u taktilnom domenu. Zbog toga se kod ove dece često javljaju problemi u ponašanju ili izbegavanje prilikom nanošenja određenih proizvoda u vidu krema na kožu. Cilj ove studije slučaja je bio ispitati efikasnost primene procedure oblikovanja na podučavanje ispitanika sa PSA tolerisanju nanošenja labela.
Ispitanik je bio desetogodišnji dečak sa PSA, koji je imao tešku alergiju na polen, usled koje je disao na usta, što bi rezultiralo ispucalim usnama koje bi često krvarile.
Prilikom nanošenja labela, ispitanik bi odgurivao drugu osobu i brisao usne sopstvenim rukavom. Sa ispitanikom je na navikavanje na tolerisanje nošenja labela na usnama korišćena procedura oblikovanja ponašanja, koja je podeljena u 15 aproksimacija.
Rezultati istraživanja su doveli do toga da je ispitanik primenom procedure oblikovanja tolerisao labelo na usnama bez ispoljavanja problema u ponašanju sa 100% uspešnosti za 48 ponavljanja navedene procedure u ukupnom trajanju od tri tretmana.
Nakon toga, ispitaniku su roditelji kod kuće svakodnevno nanosili labelo, što ukazuje na održavanje efekata intervencije.
Uspešnost procedure oblikovanja dobijena u našem istraživanju je od značaja, jer ukazuje na to da se ova procedura uspešno može primenjivati kod dece sa PSA koja ispoljavaju hipersenzitivnost na različite stimuluse. Kao preporuku za implementaciju budućih istraživanja ističemo primenu ove procedure kod dece sa različitim oblicima preosetljivosti na ostale senzorne podražaje usled koje ispoljavaju probleme u ponašanju, a koje je neophodno redukovati
Upotreba daкtilologije кod gluve i nagluve dece
Get PDFGluva i nagluva deca, uporedo sa savladavanjem procesa govora i učenjem artikulacije, koriste znakovni jezik kao svoj primarni, prvi jezik. Ovo je naročito izraženo ukoliko potiču iz porodica gluvih roditelja. Tada je i daktilologija nešto sa čim se susreću od najranijeg uzrasta.
Daktilologija je jednoručna prstna azbuka, dok daktilema predstavlja prstno slovo. U svakom jeziku ima onoliko daktilema koliko ima grafema (odnosno slova) u pismu tog jezika. Hirologija je veoma sličan pojam. To je dvoručna prstna azbuka. Ona, u Srbiji, može biti ćirilična ili latinična. Gotovo u celom svetu se koristi jednoručna, izuzev u Velikoj Britaniji i zemljama koje su bile pod njenom kolonijalnom vlašću, gde je u upotrebi dvoručna prstna azbuka.
Cilj rada je da ukaže na ulogu i značaj primene daktilologije kod gluve i nagluve dece.
Primenjene su metode analize i evaluacije relevantne dostupne literature.
Došli smo do zaključka da je značaj daktilologije u nastavi sa malom gluvom i nagluvom decom veliki. U obuci početnog čitanja i pisanja, kao autokorektor prilikom savladavanja artikulacije i izgovora glasova, kao pomoć prilikom čitanja govora sa usta i lica sagovornika (kada glasovi slabo vidljivi ili nevidljivi na usnama postaju dostupni usled korišćenja daktilologije), zatim pri učenju novih reči i pojmova. Daktolologijom se iskazuju svi oni pojmovi koji ne postoje u znakovnom jeziku. Lična imena i prezimena, nazivi gradova, država, geografski pojmovi, pojmovi iz oblasti različitih nauka (medicine, prava, matematike, filozofije, psihologije, jezika…), kao i mnogi apstraktni pojmovi kojih u znakovnom jeziku nema. Takođe, uz upotrebu znakovnog jezika, kao primarnog jezika gluvih, uvek se koristi daktilologija, kao i čitanje govora sa usana. U komunikaciji za većinskom zajednicom koja čuje, gluvoj i nagluvoj deci, daktilologija u velikoj meri olakšava komunikaciju i međusobno sporazumevanje
Perspectives and Challenges in Cognitive Enhancement Based on the Neurotechnology Approach
Get PDFCognitive enhancement or neuroenhancement implies any action or intervention that improves performance related to cognitive abilities such as learning, memory, attention, or vigilance. The whole approach is based on an understanding of the underlying neurobiology of cognitive functions and interventions through conventional methods (environmental enrichment, adequate sleep, optimized diet, physical activity, etc.), pharmacological methods (nootropics and drugs used for treating patients with neurological disorders) and neurostimulation. Due to the latest developments in the field of technology, the possibility to enhance cognitive function using computer chip implants in the brain is opened. Such devices that interface with the neural system are presently in development and engaged only for those with a therapeutic requirement. On the other hand, as for all methods of cognitive enhancement, it is really hard to draw the line between their approved and non-approved usage. Therefore, the upcoming application of brain chip implants could expand brain performance for individuals even without therapeutic prerequisite, although both the public and scientists already anticipate some negative impacts. This paper discusses perspectives and challenges in the latest development of the neurotechnology approach used to improve cognitive performance
Nutritional Impact on Brain Function: Food for Thought, Emotions and Wellbeing
Get PDFThe rate of cognitive and emotional dysfunction is increasing in the modern society, therefore nutritional impact on thebrain functioning is receiving higher attention in science and practice. In order to summarize the latest scientific knowledgeconcerning nutritional impact on the nervous system and particularly on the brain functioning we performed literature search andanalysis. Increasing number of scientific data show that macronutrients and micronutrients (vitamins and minerals) affect multiplebrain processes through control of diverse mechanisms as: synaptic transmission, neurotransmitter pathways, signal-transductionpathways, membrane fluidity, epigenetic changes, etc. Impact of specific macronutrients and micronutrients in brain functioning andtheir food source is presented in details. We believe that these data might be of interest to wide spectrum of professionals as:physicians, nutritionists, psychologists, neuroscientists etc