Argo (Greece)
rFASPER - Repository of the Faculty of Special Education and RehabilitationNot a member yet
5766 research outputs found
Sort by
Upotreba ilegalnih psihoaktivnih supstanci kod mladih u studentskim domovima
No full textX Međunarodna naučno-stručna konferencija Unapređenje kvalitete života djece i mladi
Presence of voice tremor in adults with hypokinetic dysarthria
Get PDFHipokinetička dizartrija se najčešće dijagnostikuje u populaciji osoba sa
Parkinsonovom bolešću. Pojave koje prate ovu bolest kao što su tremor, bradikinezije,
rigiditet i posturalne abnormalnosti utiču na procese respiracije,
fonacije i artikulacije. Navedene promene narušavaju govornu produkciju i
mogu se akustički izmeriti. Cilj istraživanja se odnosio na utvrđivanje prisustva
patološkog tremora u glasu osoba sa hipokinetičkom dizartrijom. Uzorak je
činilo 30 ispitanika sa Parkinsonovom bolešću. Ispitanici su bili oba pola (11
muškaraca i 19 žena) uzrasta od 59 do 94 godine (AS = 82). Svaki ispitanik
je sniman diktafonom prilikom neprekidne fonacije vokala /A/. Analizirani su
akustički parametri koji mere prisustvo tremora u glasu (Fftr, Fatr, FTRI, ATRI).
Analiza je rađena posebno za osobe muškog i posebno za osobe ženskog pola.
Rezultati su pokazali prisustvo patološkog tremora u glasu ispitanika sa hipokinetičkom
dizartrijom. Patološki tremor u glasu se javlja usled nevoljnih i
ritmičnih oscilatornih pokreta vokalnog trakta koji dovode do pojave ritmičnih
fluktuacija fundamentalne frekvencije i amplitude glasa. Vrednosti parametara
Fftr i Fatr kod ispitanika muškog pola nisu statistički značajno odstupale
od istih vrednosti kod tipičnih govornika muškog pola, dok su vrednosti parametara
FTRI i ATRI značajno statistički odstupale od normi koje važe za tipične
govornike. Sa druge strane, kod osoba ženskog pola iz uzorka, statistički značajna
razlika je postojala za sva četiri izmerena parametra u poređenju sa normama
koje važe za tipične govornike ženskog pola. Prednost akustičke analize
je ta što predstavlja objektivnu i neinvazivnu metodu procene. Pokazala se
kao veoma korisna metoda u proceni prisustva patološkog glasa kod osoba sa
govornim poremećajima. Takođe, omogućava utvrđivanje razlika u govornim
karakteristikama zdravih osoba i osoba sa neurološkim oštećenjima, a navodi
se i da olakšava dijagnostikovanje prvih simptoma Parkinsonove bolesti.Hypokinetic dysarthria is usually diagnosed in people with Parkinson’s disease. Clinical
symptoms of this disease, such as tremor, bradykinesia, rigidity and postural abnormalities,
affect the processes of respiration, phonation and articulation. These changes can impair
speech production and can be acoustically measured. The aim of this study was to determine
the presence of pathological voice tremor in patients with hypokinetic dysarthria using
acoustic voice analysis. The sample consisted of 11 male and 19 female participants, 59 to
96 years of age (M = 82). Voice sample of each participant was recorded during sustained
phonation of vowel /A/. Voice tremor parameters (Fftr, Fatr, FTRI, ATRI) were analyzed. Given
the gender differences in the values of acoustic parameters, the analysis was conducted
separately for men and women. The results showed the presence of pathological voice
tremor in participants with hypokinetic dysarthria. Pathological tremor in voice occurs
due to involuntary and rhythmic oscillatory movements of vocal tract that cause rhythmic
fluctuations of the fundamental frequency and amplitude. In men, values of parameters
Fftr and Fatr did not differ significantly from norms in typical population. However, values
of FTRI and ATRI parameters differ significantly from male norms in typical population. On
the other hand, all observed parameters in women significantly differ from norms in typical
population. The benefit of acoustic analysis is that it provides objective data and it is a noninvasive
method of assessment, proved to be very useful in assessing pathological voice
in people with speech impairments. Also, it is useful in determining the speech differences
between healthy individuals and those with neurological impairments, as well as in early
diagnosis of Parkinson’s disease
The investigation of paraphasias in speakers with fluent and non-fluent aphasia
Get PDFA paraphasia is a symptom of aphasia in which an intended or targeted word is substituted for
an incorrect word. Praphasias are produced unintentionally and are more typical for patients
whose speech is uttered fluently. The major types of paraphasia are the phonemic, verbal,
and neologistic. This study examines the occurrence and types of paraphasias in speakers with
fluent and non-fluent aphasia. In addition, we wanted to explore the influence of language tasks
on occurrence of paraphasia.20th International Science of Aphasia Conferenc
Characteristics and needs of Children and adolescents Using shelter services
Get PDFPrihvatilište za decu je ustanova socijalne zaštite koja pruža smeštaj
i zadovoljenje osnovnih potreba dece i adolescenata u kriznim situacijama.
Cilj istraživanja bio je sagledavanje varijabli povezanih sa smeštajem u pri-
hvatilište. Uzorak su činili svi korisnici usluga Prihvatilišta za decu
Beograda u 2018. godini: ukupno 304 dece i adolescenata, oba pola, uzrasta od
sedam do 18 godina. Podaci su prikupljeni analiziranjem Godišnjeg izveštaja
Prihvatilišta za decu Beograda. Rezultati istraživanja otkrivaju izuzet-
nu heterogenost korisnika usluga prihvatilišta u sociodemografskim karak-
teristikama i potrebama u domenu obrazovanja, porodične, socijalne i zdrav-
stvene zaštite. Prikazani rezultati impliciraju neophodnost primene raz-
novrsnih usluga i intervencija koje su usklađene sa individualnim potrebama
korisnika.The children’s shelter is a social care
facility providing accommodation and
basic needs for children and adolescents in
crisis situations. The aim of the research
was to determine the variables related to
the placement in the shelter. The sample
consisted of all users of Belgrade Children’s
Shelter services in 2018: a total of 304
children and adolescents, both sexes, aged
seven to 18 years. Data were collected by
analyzing the Annual Report of the Belgrade
Children’s Shelter. The results reveal a
remarkable heterogeneity of shelter services
users in sociodemographic characteristics
and needs in the field of education, family social and health care. The presented results
imply the necessity to implement a variety of
services and interventions that are tailored
to the individual needs of users.Nacionalni naučni skup "Edukativna i rehabilitaciona podrška detetu, porodici i instituciji
Hearing loss caused by aging – presbyacusis
Get PDFPrezbiakuzija je progresivan gubitak sluha koji nastaje starenjem, a koji se karakteriše smanjenom osetljivošću za zvučne podražaje i razumevanje govora u
bučnim okruženjima, usporenom centralnom obradom akustičkih informacija
i poremećajem lokalizacije izvora zvuka. Prezbiakuzija je veoma čest tip oštećenja sluha, koji ima značajan uticaj na kvalitet života starih osoba. Kako se
povećava broj starih osoba, očekuje se da će se u budućnosti povećati i incidencija prezbiaukuzije. Napori da se poboljša komunikacija u starosti su važni
i može se očekivati da će oni dovesti do poboljšanja kvaliteta života starijih
osoba. Cilj ovog istraživanja je bio da se utvrde neke karkteristike povezane sa
pojavom, uslovima, oblikom ispoljavanja i teškoćama koje su izazvane prezbiakuzijom. U istraživanju je učestvovalo 50 ispitanika starosti od 42 do 89
godina, oba pola, 28 muškaraca i 22 žene. Za ispitivanje je korišćen upitnik
konstruisan za ovo istraživanje koji je obuhvatao 4 grupe pitanja: opšti podaci, medicinsku istoriju, stanje sluha i korišćenje slušnih aparata. Rezultati
pokazuju da se prosečan prag sluha kod ispitanika kretao od 26,8 dB do 103,7
db sa descedentnom konfiguracijom simetrično prisutnom na oba uva. Prema
stepenu oštećenja sluha najviše je bilo umerenih (42%) a najmanje praktičnih
gluvoća (4%). Oštećenje sluha se najčešće postepeno pojavljivalo u (84%), a
tinitus je bio prisutan kod 70% ispitanika. Najveće teškoće izazvane oštećenjem sluha su prisutne prilikom gledanja TV i to u 40%. Slušni aparat koristi
samo jedna osoba (2%). Na osnovu rezultata se može zaključiti da je oštećenje
sluha izazvano starenjem prisutno kod oba pola sa tendencijom pogoršanja
sa povećanjem godina starosti. Takođe, prisutan je kormobiditet sa drugim
smetnjama i poremećajima što značajno usložnjava lečenje i rehabilitaciju
starih osoba. Mali procenat ispitinaka koji koriste slušni aparat ukazuje na
nisku svest starih osoba o mogućnostima i prednostima ovog uređaja.Presbycusis is a progressive age-related hearing loss characterized by reduced hearing
sensitivity and speech understanding in noisy environments, slowed central processing of
acoustic information, and impaired localization of sound sources. Presbycusis is a very common
type of hearing loss, often having profound effects on the quality of life of the elderly. Since
the number of elderly persons is increasing, the incidence of presbycusis is also expected to
increase in the future. Efforts to improve auditory communication in old age are important,
and can be expected to result in improved quality of life for elderly persons. The aim of this
research was to determine some characteristics related to the phenomenon, conditions, form
manifestation and difficulties caused by the presbycusis. The study included 50 subjects aged
42 to 89, of both genders, 28 men and 22 women. A questionnaire designed for this research
was used for the examination, which covered 4 groups of questions: general data, medical
history, hearing state and the use of hearing aids. The results show that the average hearing
threshold in the examinees ranged from 26.8 dB to 103.7 dB with a descendent configuration
symmetrically present on both ears. According to the degree of hearing loss, the most was
moderate (42%) and the least profound (4%). Hearing loss occurred progressively in (84%),
and tinnitus was present in 70% of subjects. The greatest difficulty caused by hearing loss
was present when watching TV, up to 40%. A hearing aid was used by only one person (2%).
Based on the results, it can be concluded that hearing loss related to aging was present in
both genders with a tendency of deterioration with an increase in age. A small percentage
of examinees using a hearing aid indicates low awareness of the elderly about the possibility
and benefits of this devic
Opportunities for enhancing the resilience of children without parental care in residential care
Get PDFRezidencijalni smeštaj, kao oblik alternativnog staranja, predstavlja krajnje
sredstvo za decu koja ne mogu ostati u svojim porodicama ili biti zbrinuta u
okruženju druge porodice. Ova deca su, pored gubitka ili odvajanja od roditelja,
doživela niz traumatskih događaja, primarno vezanih za zlostavljanje i
zanemarivanje u biološkim porodicama. Doživljena traumatska iskustva, na
koja se nadovezuje smeštaj u ustanovu, predstavljaju ozbiljan rizik za različite
probleme ponašanja i teškoće u funkcionisanju. Otuda se unapređivanje rezilijentnosti,
kao sposobnosti uspešnog prevazilaženja posledica životnih nedaća
i postizanja pozitivnih razvojnih ishoda u situacijama rizika, smatra posebno
značajnim za decu koja odrastaju u uslovima rezidencijalnog smeštaja. Na
osnovu analize rezultata različitih istraživačkih studija, izdvojeni su faktori koji
ostvaruju protektivno dejstvo i doprinose razvoju rezilijentnosti kod dece na
rezidencijalnom smeštaju, a to su: vezivanje, emocionalna regulacija, odnosi
sa siblinzima, odgovornost, talenti i snage, obrazovanje i prijateljstva. U radu
će, kroz prikaz intervencija kojima je moguće osnažiti ove faktore (održavanje
uspostavljenih pozitivnih veza sa okruženjem, razvijanje veština kontrole emocija,
održavanje odnosa sa bratom ili sestrom, pružanje mogućnosti odlučivanja
i izbora, održavanje postojećih interesovanja i podsticanje novih, motivisanje
i postavljanje visokih očekivanja i održavanje postojećih i sklapanje novih
prijateljstava), biti sagledano protektivno svojstvo ovih faktora, kao i njihov
doprinos na planu jačanja rezilijentnosti.Residential care, as a form of alternative care, represents the last resort for children
who cannot stay in their families or be taken care of in the environment of another family.
In addition to losing or being separated from parents, these children have experienced a
number of traumatic events related to abuse and neglect in biological families. Experienced
traumatic experiences, to which accommodation at an institution is added, represent a serious
risk to various behavioral problems and difficulties in functioning. Hence, the improvement
of resilience, as the ability to successfully overcome the consequences of life adversity and
achieve positive development outcomes in risk situations, is especially important for children
who are growing up in residential care. Based on the analysis of the results of various
research studies, factors that achieve protective effect and contribute to the development of
resilience in children at residential care are: attachment, emotional regulation, relationships
with siblings, responsibilities, talents and strengths, education and friendships. In this paper,
through the presentation of interventions that can strengthen these factors (maintaining
positive relationships with the environment, developing emotional control skills, maintaining
relationships with a brother or sister, providing opportunities for decision and choices
making, maintaining existing interests and encouraging new ones, motivating and setting
high expectations and maintaining existing and making new friendships), the protective
nature of these factors, as well as their contribution to the plan of strengthening resilience
will be considered
Mali kućni ljubimci u školskoj sredini
Get PDFIntervencije potpomognute životinjama predstavljaju vid
komplementarnog tretmana koji obuhvata dva ključna modaliteta – aktivnosti i
terapije. Za razliku od terapije koja je formalna, ciljano usmerena intervencija
sa treniranom životinjom koja je integralni deo procesa tretmana, aktivnosti
potpomognute životinjama su bazično neformalni metod koji spontano koristi
različite životinje u podsticanju socijalnih, obrazovnih, motivacionih,
terapijskih i/ili rekreativnih aktivnosti kako bi se unapredio kvalitet života
dece sa smetnjama u razvoju. Aktivnosti potpomognute životinjama uključuju širok
izbor životinja i mogu se primenjivati u različitim okruženjima. Inostrana
istraživanja prevalentno govore o pozitivnim efektima intervencija
potpomognutim psima, ali poslednjih godina postaju popularne i aktivnosti koje
uključuju male kućne ljubimce u školsku sredinu, jer se vrlo lako prilagođavaju
ambijentu. Stoga je cilj rada da na osnovu relevantne literature prikaže
potencijal uključivanja malih kućnih ljubimaca u školski ambijent, kao
inovativnu mogućnost stimulativnog okruženja u edukaciji dece sa smetnjama u
razvoju. Različite vrste ptica (papagaji, kanarinci, zebe) mogu se primarno
koristiti za auditivnu stimulaciju, akvarijumske ribice za vizuelnu stimulaciju,
dok mačke pružaju taktilnu stimulaciju i mogu pomoći u unapređivanju grube i
fine motorike kroz četkanje, maženje, hranjenje ili igru sa igračkama.
Svakodnevna briga, poput hranjenje i održavanje higijene prostora u kome borave
hrčak, kornjača, morsko prase ili patuljasti zec, kao i ostale sitne životinje u
školskom okruženju, doprinosi sticanju odgovornosti i navika u izvršavanju
dnevnih obaveza učenika i formiranju odnosa koji podstiče privrženost,
poverenje i viši nivo samopoštovanja. Sem toga, mali kućni ljubimci u školskoj
sredini mogu doneti osećaj spokojstva, umanjiti stres i anksioznost, podsticati
društvenu interakciju i saosećanje za druga bića, uticati na osećaj svesnosti
okruženja itd
Komunikacione sposobnosti dece sa teškoćama u mentalnom razvoju predškolskog uzrasta
No full textТешкоће у комуникацији могу водити ка фрустрацији, изолацији и неприлагођеном понашању. Један од критеријума за дијагностиковање поремећаја из спектра аутизма је дефицит комуникационих способности. Кашњења у развоју говора честа су код деце са интелектуалном ометеношћу, а код неких подгрупа уочава се и поремећај комуникације. У циљу подстицања развоја способности комункације спроводе се различити програми ране интервенције. Значај ових програма огледа се у краткорочним и другорочним ефектима које њихова примена има по развој детета.
Циљ овог истраживања је утврђивање нивоа развоја комуникационих способности деце са интелектуалном ометеношћу и деце са поремећајем из спектра аутизма предшколског узраста у односу на узраст, пол и клиничку слику.
Истраживање je спроведено на узорку од 30 испитаника, деце са интелектуалном ометеношћу и деце са поремећајем из спектра аутизма, узраста од 3 до 7 година. За процену способности комуникације код деце коришћен је суптест Комуникација из Ages and Stages-3 анкетног упитника.
Резултати истраживања указују да на способност комуникације деце са интелектуалном ометеношћу и деце са поремећајем из спектра аутизма предшколског узраста значајно утиче клиничка слика. Пронађено је и да пол и узраст немају значајан утицај на комуникационе способности ове деце.Communication difficulties can lead to frustration, isolation and maladaptive behavior. One of the criteria for diagnosing autism spectrum disorders is a lack of communication skills. Delays in speech development are common in children with intellectual disabilities, with some subgroups also experiencing communication disorders. In order to improve the development of communication skills, various early intervention programs are being implemented. The importance of these programs is reflected in the short- and second-term effects that their implementation has on the child's development.
The aim of this research is to determine the level of development of communication skills of children with intellectual disabilities and children with autism spectrum disorder of preschool age in relation to age, gender and type of disorder.
The study was conducted on a sample of 30 respondents, children with intellectual disabilities and children with autism spectrum disorders, aged 3 to 7 years. The Ages and Stages - 3 Questionnaire, subtest Communication was used to assess communication ability in children.
The results of the study indicate that communication abilities in children with intellectual disabilities and children with autism spectrum disorders is significantly influenced by the type of disorder. Gender and age were found to have no significant effect on the communication skills of these children
Aditivnost, komutativnost i asocijativnost sabiranja kod učenika sa intelektualnom ometenošću
No full textПринципи као што су адитивност, комутативност и асоцијативност основна су својства сабирања. Поставља се питање да ли решавање ових задатака код деце подразумева и схватање тих принципа.
Циљ истраживања био је да утврди да ли ученици са лаком и умереном интелектуалном ометеношћу разумеју адитивност, комутативност и асоцијативност сабирања. Посебни циљеви су: а) утврдити разлике у постигнућу у задацима адитивности, комутативности и асоцијативности код ученика са ИО у односу на узраст, б) утврдити разлике у постигнућу на задацима адитивности, комутативности и асоцијативности код ученика са ИО у односу на на школско постигнуће из наставног предмета Математика, в) утврдити разлике у постигнућу на задацима адитивности, комутативности и асоцијативности у односу на ниво интелектуалне ометености.
Узорак је обухватио 33 испитаника са интелектуалном ометеношћу, без неуролошких и вишеструких сметњи. У односу на пол, било је 20 дечака (60,6%) и 13 девојчица (39,4%).
Узраст испитаника је био од 7 до 9 година (AS=7,79 SD=0,6).
За процену разумевања адитивности, комутативности и асоцијативност користио се задатак сабирања са медведићима (Gliha, 2004; Rovan, Pavlin-Bernardić, Vlahović-Štetić, 2009; Lucić 2007).
Резултати су показали да не постоји статистички значајна разлика у постигнућима ученика у односу на узраст.
Ученици првог разреда са високом оценом су остварили значајно боље резултате на задацима адитивности, комутативности и асоцијативности у односу на ученике са нижом оценом, а код ученика другу разреда није било статистички значајне повезаности између варијабли успех на тесту и оцена из Математике.
Испитаници са лаком ИО показали су статистички значајно боље резултате на сва три типа задатака у односу на испитанике са умереном ИО.Principles such as additivity, commutativity and associativity are the basic properties of addition. The question is whether solving these tasks in children also involves understanding these principles.
The aim of the study was to determine whether students with mild and moderate intellectual disabilities understand the additivity, commutativity, and associativity of addition. The specific objectives are: a) to identify differences in achievement in the tasks of additivity, commutativity and associativity in students with IO with respect to age, b) to determine the differences in achievement on the tasks of additivity, commutativity and associativity in students with IO in relation to the school achievement in the subject Mathematics, v) identify differences in achievement on the tasks of additivity, commutativity and associativity with respect to the level of intellectual disability.
The sample included 33 subjects with intellectual disabilities, without neurological and multiple disabilities. In terms of gender, there were 20 boys (60.6%) and 13 girls (39.4%). The age of the subjects ranged from 7 to 9 years (AS = 7.79 SD = 0.6).
The task of collecting with teddy bears (Gliha, 2004; Rovan, Pavlin-Bernardić, Vlahović-Štetić, 2009; Lucić 2007) was used to assess the understanding of additivity, commutativity, and associativity.
The results showed that there was no statistically significant difference in student achievement with respect to age.
High-grade first-graders scored significantly better on additive, commutative, and associative tasks than lower-grade students, and there were no statistically significant associations between second- graders and math grades in the second-grade students.
Subjects with mild IO showed statistically significantly better results on all three types of tasks than subjects with moderate IO