Argo (Greece)
rFASPER - Repository of the Faculty of Special Education and RehabilitationNot a member yet
5766 research outputs found
Sort by
Some aspects of acquired aphasia in children
Get PDFStečena dečja afazija može nastati kao posledica dejstva niza etioloških faktora koji dovode do
oštećenja centralnog nervnog sistema. Manifestuje se gubitkom, tj. poremećajem već stečenih
jezičkih sposobnosti. Kod dece se uočavaju artikulaciono-fonološki, sintaksički, leksički,
semantički i pragmatski deficiti. Takođe se uočavaju specifični afazički simptomi, kao što su
parafazije, perseveracije, anomija i dr. U ovom radu su prikazane neke karakteristike stečenih
jezičkih poremećaja kod dece s ciljem bližeg određivanja kliničke slike afazije i adekvatnijeg
pristupa tretmanu.Acquired childhood aphasia can occur as a result of a number of etiological factors that lead to
damage to the central nervous system. It is manifested by loss, i.e. disruption of already
acquired language skills. In children, articulatory-phonological, syntactic, lexical, semantic and
pragmatic deficits are observed. Specific aphasic symptoms, such as paraphasia, perseveration,
anomia, etc., are also observed. This paper presents some features of acquired language
disorders in children with the aim of more closely determining the clinical picture of aphasia
and more appropriate treatment.XI International scientific conference Improving the quality of life of children and yout
Zbornik radova "Evaluacija efekata inkluzivnog obrazovanja u Republici Srbiji"
Get PDFNacionalni naučni skup "Evaluacija efekata inkluzivnog obrazovanja u Republici Srbiji
Correlation between transcranial contrast ultrasound and transesophageal echocardiography in detection of right-to-left cardiac shunt
Get PDFEuropean Academy of Neurolog
Komunikativne, kognitivne i motoričke sposobnosti dece sa pervazivnim razvojnim poremećajem
Get PDFU dijagnostici i tretmanu pervazivnog razvojnog poremećaja mogu biti primenjeni brojni
instrumenti za procenu kognitivnih, komunikativnih i adaptivnih sposobnosti. Cilj istraživanja
je procena sposobnosti dece sa pervazivnim razvojnim poremećajem u razvojnim oblastima:
kognitivne sposobnosti, komunikacija i gruba i fina motorika. Ispitivani uzorak obuhvata
dvadeset dvoje dece sa dijagnozom pervazivnog razvojnog poremećaja, uzrasta od četiri i po do
pet godina, od toga šesnaest dečaka i šest devojčica. U istraživanju je za procenu razvojnih
sposobnosti primenjen Vodič za procenu i izradu individualnih razvojnih programa za decu od
rođenja do treće godine (Pištoljević & Majušević, 2015). Rezultati istraživanja pokazuju da
deca u najvećoj meri imaju razvijene sposobnosti u oblasti grube motorike (66.27%), dok je
procentualna zastupljenost tačnih odgovora najmanja u oblasti komunikacije (28.91%).
Analizom dobijenih rezultata u odnosu na uzrasne norme utvrđeno je da je najveća uspešnost u
svim razvojnim oblastima, postignuta prilikom procene sposobnosti predviđenih za uzrast 0-12
meseci, zatim nešto manja uspešnost u razvijenosti sposobnosti predviđenih za uzrast 12-24
meseca, da bi na kraju razvijenost procenjenih sposobnosti bila najmanja za uzrast 24-36
meseci. Rezultati na standardizovanim testovima procene sposobnosti kod dece sa pervazivnim
razvojnim poremećajem, pružaju stručnjacima važne informacije o prirodi smetnji u pojedinim
razvojnim oblastima, kao i o potrebama za različitim oblicima tretmana.Numerous instruments for the assessment of cognitive, communicative and adaptive abilities
can be applied in diagnosis and treatment of pervasive developmental disorders. The aim of the
research is to evaluate the abilities of children with pervasive developmental disorders in
developmental areas: cognitive abilities, communication and gross and fine motor skills. The
sample included twenty-two children diagnosed with pervasive developmental disorder, aged
four and a half to five years, of which sixteen are boys and six are girls. For the developmental
abilities assessment we used a Guide for assessment and development of individual programs
for children from birth until third year (Pištoljević & Majušević, 2015). The results showed that
children achieve the best score in the field of gross motor skills (66.27%), while the percentage
of correct answers is the lowest in the field of communication (28.91%). The analysis of the
results in relation to age showed that the highest success in all developmental areas is obtained
in the assessment of abilities from the age of 0-12 months, then slightly less success is obtained in the development of abilities from the age of 12-24 months, and finally the lowest success is
obtained in the development of abilities from the age of 24-36 months. The results on
standardized assessment tests for children with pervasive developmental disorders provide
experts an important information about the nature of deficits in particular developmental areas,
as well as the informations about different forms of treatment.XI Međunarodna naučno-stručna konferencija Unapređenje kvalitete života djece i mladi
Mogući uzroci, klinička ispoljavanja i rani pokazatelji ADHD
Get PDFADHD sindrom još uvek predstavlja poseban naučni i stručni izazov s obzirom da se i dalje istražuje sa velikom pažnjom i očekivanjem da će se u potpunosti rešiti njegov mehanizam nastanka, simptomi koji još nisu otkriveni, a mogli bi biti pravi rani pokazatelji i utvrditi postupci u tretmanu koji bi bili u potpunosti delotvorni. Do sada je poznato da je kod dece sa ADHD sindromom prisutan „nizak prag tolerancije na frustraciju“ i nagle promene rasploženja, dok osnovni simptomi ADHD uključuju razvojni deficit u kognitivnoj kontroli i radnoj memoriji. Kod dece sa ADHD sindromom čeoni režnjevi i pojedine supkortikalne strukture nisu dovoljno aktivne i razvijene, njihove smetnje nisu u vezi sa nedostatkom saznajnih sposobnosti, niskom inteligencijom, nerazvijenim motoričkim sposobnostima, već su u vezi sa nemogućnošću efikasnog kontrolisanja sposobnosti koje dete poseduje, nedostatkom samoregulacije i samokontrole. S obziromm da je ADHD neurokognitivni poremećaj u kome se karakteristični simptomi ispoljavaju i kao razvojni deficit u kognitivnoj kontroli i da deca uglavnom imaju smetnje u regulisanju pažnje, inhibicije i održavanja informacija u radnoj memoriji ona i zahtevaju blagovremeni kompleksan medicinsko-logopedsko-defektološko-psihološko-pedagoški tretman.ADHD syndrome still represents special scientific and professional challenge, concerning the fact that it is still examined with great attention. There are great expectations that its mechanism of origination will be solved, that symptoms which are not discovered yet will appear and will be sound early indicators, and that actions in treatment which would be completely efficient will be determined. Till now it is known that in children with ADHD syndrome is present „low level of tolerance on frustration“, and sudden changes in mood, while basic symptoms of ADHD include deficit in cognitive control and working memory. In children with ADHD syndrome frontal lobe and certain supracortical structures are not sufficiently active and developed, their disabilities are not related with absence of cognitive abilities, low intelligence, undeveloped motoric abilities, but, they are related to the impossibility of effective control of abilities which child has, with absence of self-regulation and self-control. Concerning the fact that ADHD is neurocognitive disorder in which characteristic symptoms are developed as developmental deficits in cognitive control and that children mainly have disabilities in regulation of attention, inhibitions and maintaining information’s in working memory they also require timely timely complex medical-speech therapy-defectological-psychological-pedagogical treatment.Međunarodna naučno-stručna konferencija Unapređenje kvalitete života djece i mladi
Bilingvalni pristup u radu sa gluvom i nagluvom decom predškolskog uzrasta
Get PDFBilingvizam gluvog deteta podrazumeva poznavanje i redovnu upotrebu
znakovnog jezika, koji koristi zajednica gluvih i govornog jezika koji koristi čujuća većina.
Rani bilingvizam gluve i nagluve dece (poznavanje znakovnog jezika i
govornog/pisanog jezika) je od neprocenjive važnosti za njihov razvoj. Primerena i
efikasna rana komunikacija bez obzira u okviru kog jezičkog modaliteta se odvija
(znakovni ili govorni), zajedno sa prihvatanjem deteta i njegovog oštećenja je osnova
uspešnog kognitivnog razvoja i razvoja ličnosti deteta, što predstavlja osnovu
komunikacije i izgradnje jezičkih veština. Koji način komunikacije će gluva i nagluva deca
koristiti i razviti u velikoj meri zavisi od toga da li potiču iz porodice gluvih ili roditelja
koji čuju.
Poznavajući i koristeći znakovni i govorni jezik, gluva i nagluva deca će ostvariti
svoje pune potencijale u intelektualnom, govornom i socijalnom razvoju.
Oštećenje sluha i govora dovodi do određenih specifičnosti i teškoća u razvoju
ove dece, što zahteva adekvatne metode i pristupe u procesu rehabilitacije i edukacije,
veliku podršku i podsticaj porodice, predškolske ustanove i okoline.
Bilingvalni pristup počinje primenom ranih interventnih programa u radu s
čujućim roditeljima i malim gluvim bebama. Ranim interventnim programima
omogućava se čujućim roditeljima: učenje nacionalnog znakovnog jezika; savetodavna
pomoć u pogledu postupaka s detetom; uključivanje u život zajednice gluvih; druženje s
odraslim gluvim osobama i gluvim vršnjacima njihove gluve dece.
Na predškolskom uzrastu, zadatak vrtića je omogućiti deci da nastave da usvajaju
jezik koja su počela da usvajaju u porodici, a najbolje će ga usvojiti kroz interakcije sa
drugim fluentnim govornicima- odraslima i decomDani defektologa Srbij
Grammatical deficits of Serbian speakers with Broca's aphasia: A preliminary investigation
Get PDFIntroduction. Studies of language deficits in patients with Broca's aphasia have highlighted agrammatism as a major feature. As the nature of this language deficit is still unknown, further data collection according to the specifics of the particular language is of great importance. Objective. In this paper, we wanted to determine grammatical deficits in Serbian speakers with aphasia. Methods. Using Boston Diagnostic Aphasia Examination, we determined Broca's aphasia on a sample of 20 subjects, aged 47-70. Speech samples were obtained through two tasks: conversation and picture description. The analysis of samples involved determining the type and subtype of all words and their forms; determining the total number and types of clauses, as well as their functions in a given discourse. Also, the argument structure of the verb was identified. The primary and secondary sentence constituents were determined. Results. The results showed that nouns and full verbs dominate in the speech of patients with Broca's aphasia. Nouns are most often used in the nominative case, and verbs in the present tense. The ability to use verbs is related to the complexity of their argument structure. Speech is dominated by short utterances whose full meaning is often difficult to determine. Conclusion. Our data show that almost all patients with Broca's aphasia exhibit grammatical deficits. The general signs of agrammatism are similar to the signs described in other languages. We single out the difficulties in the use of critics as a prominent characteristic of agrammatism in our respondents.Istraživanja jezičkih defcita kod pacijenata s Brokinom afazijom istakla su agramatizam kao glavnu karakteristiku. Kako je priroda ovog jezičkog defcita još uvek nepoznata, jasan je značaj daljeg prikupljanja podataka o agramatizmu shodno specifčnostima jezika u kome se ispoljava. Cilj: U ovom radu nastojali smo da utvrdimo gramatičke defcite kod pacijenata s afazijom koji govore srpski jezik. Metode: Uzorak je činilo 20 ispitanika, starosti od 47 do 70 godina, kod kojih je Bostonskim dijagnostičkim testom za afazije utvrđena Brokina afazija. Gramatički defciti su analizirani u uzorcima govora dobijenim na osnovu dva zadatka: 1) konverzacija i 2) opis slike. Analizirane su vrste i podvrste reči i njihovi oblici; određivan je ukupan broj i vrste klauza, kao i njihove funkcije u datom diskursu. U obzir je uzeta i argumentska struktura glagola. Takođe, određeni su primarni i sekundarni rečenični konstituenti. Rezultati: Rezultati su pokazali da u govoru pacijenata s Brokinom afazijom dominiraju imenice i punoznačni glagoli. Imenice su najčešće upotrebljene u nominativu, a glagoli u prezentu. Sposobnost upotrebe glagola povezana je sa složenošću njihove argumentske strukture. U govoru dominiraju kratki iskazi, kojima je često teško odrediti puno značenje. Zaključak: Naši podaci pokazuju da skoro svi pacijenti s Brokinom afazijom ispoljavaju gramatičke defcite. Opšti znaci agramatizma slični su znacima opisanim u drugim jezicima. Izdvajamo teškoće u upotrebi klitika kao posebno značajnu karakteristiku agramatizma kod naših ispitanika
On-line support to people with autism, their families and therapists in the state of emergency
Get PDFFollowing the declaration of an international state of emergency due to the COVID-19 pandemic outbreak, in many countries, direct treatment of people with autism was suspended. With the introduction of the state of emergency in Serbia, effective from mid-March 2020, all forms of direct support to people with autism and their families were prevented. Instead, new forms of support in the virtual environment were increased and introduced. The purpose of this paper is to present forms of online support for people with autism during the state of emergency, in which the authors participated. Beneficiary users were either direct (people with autism spectrum disorder) or indirect (their parents and therapists). Depending on the time of effectuation, support was synchronous (in real-time) or asynchronous (appropriate materials available on the internet without direct contact between the support provider and client). Synchronous form of direct beneficiary users was the Youth Club, which included six people with high-functioning autism whose social skills treatment was accomplished in small groups, once a week, via video chat. Indirect beneficiary users in real-time support were parents who used online counseling services and early intervention providers who attended one-time online mentoring support. Asynchronous models included specially designed guidance for caregivers of people with autism in a state of emergency and a social story. Past experience indicates the need to create special protocols for dealing with people with autism in the state of emergency.Nakon proglašenja vanredne situacije na međunarodnom nivou zbog pandemije COVID-a-19 u mnogim zemljama obustavljen je direktan tretman osoba s autizmom. Uvođenjem vanrednog stanja u Srbiji, sredinom marta 2020. godine, onemogućeni su svi oblici direktnog pružanja podrške osobama s autizmom i njihovim porodicama. Umesto toga intenzivirani su i uvedeni novi oblici podrške u virtuelnom okruženju. Cilj ovog rada je da predstavi modele on-line podrške za osobe s autizmom tokom vanrednog stanja u kojima su autori učestvovali. Korisnici podrške su direktni (osobe s poremećajem iz spektra autizma) ili indirektni (njihovi roditelji i terapeuti). U zavisnosti od vremena realizacije podrška je mogla biti sinhrona (u realnom vremenu) ili asinhrona (prigodni materijali dostupni na internetu bez direktnog kontakta pružaoca podrške i klijenta). Sinhroni oblik podrške direktnim korisnicima je Klub za mlade, kojim je obuhvaćeno šest osoba sa visokofunkcionalnim autizmom čiji se tretman socijalnih veština realizuje u malim grupama, jednom nedeljno, preko video-konferencije. Indirektni korisnici podrške u realnom vremenu su roditelji koji koriste usluge on-line savetovališta i pružaoci usluga u ranoj inrtervenciji koji su imali jednokratnu on-line mentorsku podršku. Asinhroni modeli podrške su posebno dizajnirana uputstva za negovatelje osoba s autizmom u vanrednom stanju i socijalna priča. Dosadašnja iskustva ukazuju na potrebu da se kreiraju posebni protokoli za postupanje s osobama s autizmom u vanrednim situacijama
Uporedna analiza duplikacija i delecija u genu za distrofin u grupi bolesnika sa distrofinopatijom iz Srbije
Get PDFBackground/Aim. Duchenne muscular dystrophy (DMD) and its allelic form Becker muscular dystrophy (BMD) are X-linked diseases that affect males, characterized by progressive muscle and cardiopulmonary weakness, especially in DMD as a severe form of the disease. They result from mutations in the dystrophin gene, and the most common changes are large intragenic deletions and duplications (80%). One third of patients have de novo mutation and 2/3 of the mothers are estimated as carriers. The aim of the study was to analyze the frequency of duplications versus deletions in the dystrophin gene in patients with dystrophinopathies, as well as to analyze the phenotypic effect of large mutations obtained and to determine the carrier status of female relatives in probands with duplications. Methods. We examined 22 DMD and 35 BMD unrelated patients and 6 female relatives of the probands where duplications were found. We used polymerase chain reaction (PCR) and multiplex ligation-dependent probe amplification (MLPA) methods, according to the protocol, to detect or confirm mutations in probands and female carriers. Results. In probands, there were 34 (59.6%) large deletions (mostly affected exons 44-60) and 6 (10.5%) large duplications in 4 DMD and 2 BMD patients. Also, duplications were found in 3 out of 4 (75%) tested mothers. The distribution of duplications was heterogeneous, affecting N-terminal and central rod domain, and included more exons, except for one DMD patient who had duplication of exon 2. An exception from the Monaco rule was present in 9.5% of DMD and 15.8% of BMD probands, i.e. in 12.5% of DMD/BMD cases. Conclusion. In 57 DMD/BMD probands, we found 59.6% of large deletions and 10.5% of large duplications. The most affected region of the DMD gene was the central rod domain. An exception to Monaco's rule was present in 12.5% of DMD/BMD cases. Three out of 4 examined proband's mothers were confirmed as carriers.Uvod/Cilj. Dišenova mišićna distrofija (DMD) i njegova alelna forma, Bekerova mišićna distrofija (BMD), su Xvezane nasledne bolesti od kojih obolevaju muškarci, a karakteriše ih progresivna mišićna i kardiopulmonalna slabost, posebno kod DMD kao težeg oblika bolesti. Ove bolesti nastaju kao posledica mutacija u genu za distrofin, a najčešće su prisutne intragenske delecije i duplikacije (80%). Novonastalu mutaciju ima1/3 bolesnika, a procenjeno je da su 2/3 majki nosioci. Cilj rada je bio da se analizira učestalost duplikacija u odnosu na delecije u genu za distrofin kod bolesnika sa distrofinopatijom, kao i da se ispita efekat dobijenih mutacija na fenotip kod probanda i utvrdimo status nosioca kod ženskih srodnika probanda sa duplikacijama. Metode. Studijom je bilo obuhvaćeno 22 DMD i 35 BMD nesrodnih bolesnika i šest ženskih srodnika probanda kod kojih su bile otkrivene duplikacije. Za otkrivanje ili potvrdu mutacije, kod probanda i ženskih nosioca, korišćene su metode: lančana reakcija polimerazom (PCR) i višestruko umnožavanje vezanih sondi (MLPA), prema datom protokolu. Rezultati. Kod probanda je nađeno 34 (59,6%) velikih delecija (najčešće su bili zahvaćeni egzoni 44-60) i 6 velikih duplikacija (10,5%) kod 4 DMD i 2 BMD bolesnika. Takođe, duplikacije su nađene kod 3 od 4 (75%) testirane majke. Distribucija duplikacija je bila heterogena, obuhvatala je N-terminalni i štapićasti region i uključivala je veći broj egzona, osim kod jednog DMD bolesnika koji je imao duplikaciju egzona 2. Odstupanje od Monakovog pravila je bilo prisutno kod 9,5% DMD probanda, odnosno kod 15,8% BMD probanda, to jest kod 12,5% slučajeva. Zaključak. Kod 57 DMD/BMD probanda nađeno je 59,6% velikih delecija i 10,5% velikih duplikacija. Najčešće je bio zahvaćen štapićasti domen u DMD genu. Odstupanje od Monakovog pravila je bilo prisutno u 12,5% DMD/BMD slučajeva. Tri od četiri ispitane majke probanda su bile potvrđene kao nosioci