Argo (Greece)
rFASPER - Repository of the Faculty of Special Education and RehabilitationNot a member yet
5766 research outputs found
Sort by
Obrazovanje dece sa CHARGE sindromom
No full textCHARGE sindrom jе gеnеtski porеmеćaj sa izuzеtno tеškom kliničkom slikom. Postoji širok spеktar anomalija uključеnih u ovo stanjе, kojе sе višеstruko nеpovoljno odražavaju na funkcionisanjе pojеdinca. Dеca rođеna sa ovim sindromom zahtеvaju dugu hospitalizaciju i niz mеdicinskih intеrvеncija i uključivanjе u različitе oblikе trеtmana. Ponašanjе dеcе sa CHARGE sindromom jе vеoma promеnljivo, tako da jе planiranjе njihovog obrazovanja izazovan zadatak. Postoji mali broj studija čiji sе rеzultati sa vеćom sigurnošću mogu implеmеntirati u procеs rеhabilitacijе i obrazovanja dеcе sa CHARGE sindromom. Zbog uvеk prisutnih problеma sa vidom, sluhom i motorikom, porеd nеophodnе mеdicinskе brigе, prеporuka jе da sе u radu sa ovom dеcom planiraju aktivnosti kojе su usmеrеnе na sеnzomotoričku intеgraciju i stratеgijе kojе sе primеnjuju u radu sa slеpogluvom dеcom
Contemporary approaches to the affective examination of well-being
Get PDFIn this paper, the issues of examining affective well-being in contemporary social research are presented. Affective well-being may be defined as a balance between experienced positive and negative affects. In the first part of the paper, findings on the nature of affects, their mutual association and some cognitive biases related to self assessment of affective experience are presented. Then, the most commonly used measurement methods are chronologically presented and the advantages and disadvantages of each are highlighted. These include measurement instruments containing only one or more items, instruments for measuring the intensity as well as the frequency and the duration of affective experience, instruments based on self-assessments as well as assessments of other people, and subjective as well as some objective measuring instruments. Also, some cases are presented of extensive international researches involving affective well being measurements on nationally representative samples. In the final part, some recommendations for further research as well as concluding considerations are derived.U radu su predstavljena metodološka pitanja u ispitivanju afektivnog blagostanja u savremenim društvenim istraživanjima. Afektivno blagostanje se može odrediti kao balans između doživljenih pozitivnih i negativnih afekata. U prvom delu rada su izneti dosadašnji nalazi o prirodi afekata, njihovoj međusobnoj povezanosti i o pojedinim kognitivnim predrasudama vezanim za samoprocenjivanje doživljavanja afekata. Zatim su hronološki predstavljeni najčešče korišćeni metodi merenja i istaknute prednosti i nedostaci svakog od njih. Tu spadaju merni instrumenti koji sadrže i samo jedan i više ajtema, instrumenti za merenje kako intenziteta, tako i učestalosti i trajanja doživljavanja afekata, instrumenti koji se zasnivaju kako na samoprocenama, tako i na procenama drugih ljudi, i kako subjektivni tako i različiti objektivi merni instrumenti. U radu su predstavljeni i primeri velikih međunarodnih istraživanja koja uključuju ispitivanje afektivnog blagostanja na nacionalno reprezentativnim uzorcima. U završnom delu su iznete neke od preporuka za dalja istraživanja i zaključna razmatranja
Učitelj i specifičnosti njegovog rada na izvođenju inkluzivne nastave iz predmeta prirode i društva u redovnim odeljenjima
Get PDFThe main aim of this paper is to point out the specifics of teachers' work in teaching the subject Nature and Society, using different forms of teaching, learning and assessment, which ensure equal access to education for all children in accordance with developmental and personal educational affinities, and age. The paper focuses on a teachers' need for education, expertise, knowledge and the skills necessary for inclusive teaching of the subject Nature and Society in regular classes with students with disabilities. The importance of the teachers' role in the teaching process with students with disabilities has been emphasized, in relation to their integration and inclusion into normal life. The success of an education system is reflected in attracting, and choosing the right candidates, capable people for work in the classroom, which contributes to greater and better student achievement.Cilj rada je da se ukaže na specifičnosti rada učitelja u nastavi prirode i društva, primenom različitih oblika nastave, učenja i ocenjivanja, što obezbeđuje jednako pravo i dostupnost obrazovanju i vaspitanju za svu decu, a u skladu sa razvojnim, ličnim obrazovnim i starosnim afinitetima. Rad se bavi potrebom učitelja za obrazovanjem, stručnošću, posedovanjem znanja i sposobnostima za izvođenje inkluzivne nastave kroz predmet prirode i društva u redovnim odeljenjima sa učenicima sa posebnim potrebama. Istaknut je značaj uloge učitelja u nastavnom procesu sa učenicima sa posebnim potrebama, u odnosu na njihovu integraciju i inkluziju i normalan život. Uspešnost jednog obrazovnog sistema ogleda u privlačenju i u odabiru pravih kandidata, sposobnih ljudi za rad u nastavi, koji će doprineti većim i boljim postignućima učenika
Znanje i stavovi prema osobama sa depresivnim poremećajem i načini tretmana u uzorku osoba opšte populacije u Srbiji
Get PDFIntroduction/Objective the objective of this paper was to examine the mental health literacy of the general population in Serbia and their attitudes towards persons with a mental illness. Methods This was a cross-sectional study with structured interview using the vignette of a person with major depressive disorder (MDD). The attitudes towards people with mental illness were assessed by the Department of Health Attitudes to Mental Illness Questionnaire. A convenient sample consisted of 504 participants. Results A total of 72% of the sample recognized the presence of some sort of mental health problem, of which 40.9% correctly labeled the symptoms as MDD. The majority of participants believed that MDD was caused more by stress than by biological factors. A psychologist, a close friend, and a psychiatrist were often rated as helpful for the person described by the vignette. Vitamins and healing herbs were rated as the most helpful remedy. Antidepressants were considered both helpful and harmful. The attitudes towards people with mental illness were moderately positive. Conclusion Mental health literacy in Serbia is moderate. Risk factors for negative attitudes included older age and lower education.Uvod/Cilj Cilj studije je ispitati pismenost u oblasti mentalnog zdravlja kod uzorka osoba opšte populacije u Srbiji, kao i stavove prema osobama sa mentalnim bolestima. Metode Primenjena je studija poprečnog preseka, sa strukturisanim intervjuom i vinjetom koja prikazuje osobu sa simptomima depresije. Stavovi su procenjeni Upitnikom o stavovima prema osobama sa mentalnim bolestima britanskog sektora zdravlja. Prigodan uzorak osoba opšte populacije se sastojao od 504 učesnika. Rezultati Rezultati su ukazali da je 72% ispitanika prepoznalo da je u pitanju neki problem mentalnog zdravlja, dok je 40,9% tačno identifikovalo osobu sa depresivnim poremećajem. Više ispitanika je verovalo da je depresija uzrokovana stresom nego biološkim faktorima. Kao najkorisnija pomoć za osobu prikazanu u vinjeti izabrana je pomoć psihologa, bliskog prijatelja i psihijatra. Upotreba vitamina i lekovitih biljaka je procenjena kao najkorisniji vid lečenja. Antidepresivi se smatraju i korisnim i štetnim. Stavovi prema osobama sa mentalnim bolestima su umereno pozitivni. Zaključak Pismenost u oblasti mentalnog zdravlja u Srbiji je umerena. Faktori rizika za negativne stavove uključuju stariji uzrast i niži stepen obrazovanja
An Empirical Verification of the Integral Development Method for Deaf Children
No full textEmpirical findings on the difficulties deaf children face in certain areas of cognitive, conative, emotional, and social development served as a basis for the Integral Development Method for Deaf Children. The principles of the World Federation of the Deaf (WFD) relating to the importance of sign language, neglected for a long time, provided a wider basis of this method. The first part of the article presents the method in a general way. The research part of the article examined the results of two experimentally controlled workshops. The first workshop examined the effects of various non-verbal stimulation techniques on cognitive development. The second workshop examined the effects of a systematic application of sign language on communicative and educative development. Data in Study 1 were collected by Piaget's test and in Study 2 by the Communication Competence Scale. The sample consisted of 50 subjects in Study 1 and 60 subjects in Study 2. The subjects were deaf children aged 8 to 12. The results confirmed that a systematic application of various non-verbal workshop techniques that are suitable for deaf children significantly contributes to the promotion of cognitive development and that they effectively enhance and accelerate the concrete operational stage. A systematic application of Serbian sign language influenced the promotion of Serbian speech-language and complete communicative competence, as well as higher cohesion of sign language and speech-language communication skills. Sign language also influenced school achievement
Safety of adjunctive treatment with cenobamate in patients with uncontrolled focal seizures Reply
No full textFactors Related to Personal Resiliency in Deaf and Hard-of-Hearing Adolescents
No full textHearing loss is a risk factor for a child's appropriate psychosocial development but is not a risk factor for the development of resiliency. Thus, the aim of this research was to determine the level of resiliency, as well as its relation to internal and external factors, in deaf and hard-of-hearing (DHH) adolescents. The sample included 55 DHH students, 12-14 years of age. Resiliency Scales for Children & Adolescents was used in this research. The obtained results showed that DHH students perceived their resiliency in the average range, except in subscales: Self-efficacy (within Sense of Mastery Scale), Social Support (within Sense of Relatedness Scale), Impairment (within Emotional Reactivity Scale) in which the results were within a higher range, and Recovery (within Emotional Reactivity Scale) in which the results were in a lower range
Parenting and externalising problems in adolescents: results of factor analysis
Get PDFBackground/Aim. Modern conceptualising of parenting in relation to manifesting adolescence externalising problems is based on parent-child two-way communication, mutual trust and parental involvement. A lot of research reports prove independent contribution of parental variables on expressing externalising problems in middle and late adolescence while data about their mutual relationship are missing. The aim of this study was to determine the relationships of parental variables and variables of externalising problems in a common space. Methods. The study included 507 students, both boys and girls, of Belgrade secondary schools, aged from fifteen to eighteen. Parental monitoring was studied using the Parental Monitoring Scale, affective attachment to parents by the Inventory of Parents and Peers Attachment, parenting practices using the Alabama Parenting Questionnaire and externalising problems by the Achenbach System of Empirically Based Assessment, Youth Self-Report. Results. Factor analysis indicated the existence of 4 factors (components) which together accounted for 65.5% of variance. The first factor (positive parenting and affective attachment to mother) accounted for 38.1%, the second (externalising problems and negative parenting) accounted for 11.26%, the third (affective attachment to father) accounted for 8.93% and the fourth (negative discipline and inadequate affective attachment to mother) accounted for 7.22% of variance. The most important discovery arised from matrix correlation was a negative correlation of the second component with the first (-0.539) and the third (-0.481) one. Conclusion. A positive relationship between parents and adolescents except for a positive parenting practices of parents characterize all the subscales of parental monitoring except for the parental control. Compared to fathers, mothers are generally more involved in life of adolescents and have better mutual relationship with them, but in relation to externalising problems the affective attachment to fathers proved to be very significant even independently of their parenting role
Sociodemografske i porodične karakteristike dece bez roditeljskog staranja na domskom i porodičnom smeštaju
Get PDFU Republici Srbiji zaštita dece bez roditeljskog staranja podrazumeva njihovo
zbrinjavanje u okruženje druge porodice ili institucije sve dok se ne obezbede uslovi za
povratak u biološku porodicu ili se mlada osoba ne osamostali. U cilju sticanja uvida u
sociodemografske i porodične karakteristike dece bez roditeljskog staranja koja se nalaze
na domskom i porodičnom smeštaju, te uočavanja razlika u karakteristikama u odnosu
na vrstu smeštaja, analizirani su, primenom metode analize sadržaja, podaci iz Izveštaja
o radu ustanova za smeštaj dece i mladih u Srbiji i Sintetizovanih izveštaja o radu Centara
za porodični smeštaj i usvojenje, za period od 2010. do 2016. godine.
Rezultati analize ukazuju na kontinuirano smanjenje ukupnog broja korisnika
usluge domskog smeštaja i intenzivno povećanje broja dece na hraniteljstvu. Distribucija
broja dece različitog pola je gotovo podjednaka na obe vrste smeštaja (sa neznatno većim
udelom dečaka na domskom i devojčica na porodičnom smeštaju), dok je po pitanju
uzrasta najzastupljenija kategorija dece od 6 do 17 godina (60%-70%), pri čemu broj dece
mlađe od 6 godina na domskom smeštaju opada, dok je na porodičnom u blagom
porastu. Na domskom smeštaju zabeleženo je veće prisustvo dece sa smetnjama u
razvoju (50%-60%) nego na porodičnom smeštaju (30%), te se više dece koja koriste
uslugu domskog smeštaja obrazuje u specijalnim školama. Kada su u pitanju porodične
karakteristike, zapaža se da neadekvatno roditeljsko staranje predstavlja najčešći razlog
smeštaja dece u hraniteljske porodice i ustanove za decu i mlade (30%-40%), a podaci o
dinamici odnosa sa roditeljima ukazuju da značajan broj korisnika usluge domskog (40%-
50%) i porodičnog smeštaja (20%-30%) retko ili uopšte ne ostvaruje ove kontakte.
Na osnovu prikazanih podataka zaključuje se da, u skladu sa aktuelnim procesom
deinstitucionalizacije, postoji pozitivan trend smanjenja ukupnog broja dece na domskom
smeštaju. Međutim, prisustvo značajnog broja dece sa smetnjama u razvoju na domskom
smeštaju ukazuje na nedovoljnu primenu specijalizovanog hraniteljstva i potrebu za
unapređivanjem ove vrste porodičnog smeštaja. Dodatno, ukoliko se uzme u obzir da je
reunifikacija prvi cilj stalnosti za decu izmeštenu iz porodice, trebalo bi bliže razmotriti
razloge nedovoljnog ostvarivanja kontakata dece bez roditeljskog staranja sa roditeljima
ili srodnicima.Dani defektologa Srbij
Društveno osetljive grupe: perspektive i politike
No full textMonografija Društveno osetljive grupe: perspektive i politike nastala je kao ishod mog naučnog i akademskog rada u poslednjih osam godina. Preciznije, ona je rezultat rada na naučno istraživačkom projektu "Kriminal u Srbiji: fenomenologija, rizici i mogućnosti socijalne intervencije", koji je finansiralo Ministarstvo prosvete, nauke i tehnološkog razvoja Republike Srbije, u izvođenju Instituta za kriminološka i sociološka istraživanja iz Beograda. S druge strane, ova knjiga je imala svoja izvorišta i u mom akademskom radu na predavanjima koje sam držao iz predmeta Socijalna politika na Fakultetu za specijalnu edukaciju i rehabilitaciju Univerziteta u Beogradu i Siromaštvo i socijalna uključenost na Fakultetu političkih nauka Univerziteta u Banjoj Luci. Iz tog razloga ova monografija može poslužiti i kao deo programa sadržaja ovih akademskih disciplina, pogotovo što je usklađena s delovima njihovih silabusa.
No, šira namera autora ove monografije jeste da svim zainteresovanim javnostima pruži jednu jezgrovitu sliku obeležja ključnih društveno osetljivih grupa u našem širem i užem okruženju, kao i da predstavi i analizira osnovne pravce i ideologije politika koje su usmerene ka njima. Veliki izazov s kojim sam se suočio tokom pisanja bio je da na relativno ograničenom prostoru analiziram 13 društveno osetljivih grupa, s obzirom na to da se radi o kompleksnim društvenim fenomenima i politikama gde bi svaka oblast mogla da bude predmet posebne naučne studije ili više studija.
Moja namera je bila i da pokušam da javnostima na jednom objedinjenom mestu ukažem na ključne fenomenološke osobenosti ovih grupa i aktuelnih pravaca i izazova u politikama društva. Sigurno da mnoge dimenzije nisam spomenuo ili dovoljno široko obradio. Zato bi monografiju trebalo razumeti kao „osnove nauke o društveno osetljivim grupama“. Verujem da će naredna izdanja, nakon suda javnosti, biti još bolja, uz moju nameru da pod „jednim krovom“ razumemo opšte odlike društveno osetljivih grupa i političke odgovore na važne socijalne i društvene probleme u vezi s njima.
Fokus koji je opredelio moja polazišta prevashodno jeste socijalna politika u kojoj sam akademski obrazovan i kojom se naučno bavim, iako sam u svim oblastima analizirao i druge politike usmerene ka društveno osetljivim grupama: obrazovnu, zdravstvenu, pravnu, bezbednosnu, kulturnu, stambenu itd. To je bilo neminovno jer se ove politike presecaju kroz prizmu društvenog odgovora na uzroke i posledice socijalnih problema.
U publikovanju ove naučne knjige posebnu zahvalnost dugujem sledećim organizacijama i pojedincima: IP Partenon i IP Zavodu za udžbenike iz Beograda na odluci da zajednički izdaju ovu monografiju; gospodinu Momčilu Mitroviću, vlasniku izdavačkog preduzeća Partenon; odgovornom uredniku u Zavodu za udžbenike, prof. dr Urošu Šuvakoviću; Naučnom veću Instituta za kriminološka i sociološka istraživanja iz Beograda koje je donelo odluku da usvoji recenzije i podrži izdavanje ove naučne knjige i direktorki ovog Instituta dr Ivani Stevanović na nesebičnoj naučnoj podršci; recenzentima knjige, dr Ivani Stevanović, prof. dr Mirku Filipoviću i prof. dr Nataliji Perišić na odvojenom vremenu, dobroj volji, kolegijalnosti i pozitivnim ocenama rukopisa; asistentkinji Dragici Bogetić, s kojom sam poslednjih nekoliko godina intenzivno sarađivao u akademskom, istraživačkom i naučnom polju, jer su pojedini pogledi koje sam iznosio u ovoj monografiji bazirani na našem zajedničkom radu; mr Jasmini Milašinović na važnoj ljudskoj podršci da se ova knjiga realizuje.
Veliku zahvalnost dugujem i mojim studentima u Beogradu i Banjoj Luci, koji su mi uvek davali motivaciju da materiju iz oblasti socijalne politike učinim pristupačnom i korisnom za njihovu buduću profesionalnu praksu. Najveću zahvalnost dugujem mojoj porodici, koja je imala strpljenja i ljubavi da bude „dobri duh“ mog naučnog putovanja