Oku Okut Yayınları
Not a member yet
54 research outputs found
Sort by
Big Bang ve Yaratılış
Get PDFIn this book, the issue that if the Big Bang theory supports the idea that creation from nothing is discussed in terms of hudūth evidence (Kalām cosmological argument). In the first part of the study, the history of cosmology and science prior to the Big Bang theory, the basic premise of the theory, and the anti-Big Bang universe models have been studied in detail. Accordingly, the universe began to form approximately 13,7 billion years ago from an endless dense, small and hot (singularity) state that with a sudden burst (opening = expansion). Einstein’s theory of relativity, the continuing expansion of the universe (Hubble’s Law), the discovery of the cosmic background microwave radiation, and determine quantities of substances in space are presented for this theory as the most powerful evidence. In the second part, the mutakallimūn’s (Muslim theologians) hudūth evidence has been examined and described in detail. This evidence not only endeavors to prove the existence of God; but also is a product of mutakallimūn’s efforts to understand and interpret the universe as a whole. The universe which is set forth via hudūth evidence with all parts; including movement, time, and space, is hādith, that is were created from nothing and afterward. Consisting of finite units the universe has a beginning and an end. The universe consists of essence (jawhar) and attribute (a‛rādh) has lived a process of constant change and transformation (formed-disruption). In the last part of the work, the Big Bang theory is compared with the hudūth evidence. Finally, I have reached the following conclusions: Proving that the universe is expanding along with The Big Bang theory has precisely refuted the constant, eternal, and unchanging universe concept of materialist and atheist philosophies. In addition, with the relativity theory has been expired the absolute time concept; besides it has been proven the relativity the time and has been started with the universe. However, in our opinion, the Big Bang theory has demonstrated conclusively that the universe had a beginning point (singularity), although it can not be considered as proof of creation from nothing. Only assessed “a scientific initial” that is compatible with the theories we now have. Already there is not expected the science track down the existence to absolute absence, and then to reach God. Because the absolute absence can not be subject to science and human knowledge. Even at a scientific point of this summit, humanity has reached, the most consistent explanation of the existence of the universe is shaped by religious explanations that the universe was created by God out of absolute nothing and afterward.Bu çalışmada, Big Bang teorisinin yoktan yaratılış düşüncesini destekleyip desteklemediği hususu hudûs delili açısından ele alınmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde Big Bang teorisinden önceki kozmoloji ve bilim tarihi, teorinin temel dayanakları ve Big Bang karşıtı evren modelleri detaylı bir şekilde incelenmiştir. Buna göre evren yaklaşık olarak 14,7 milyar yıl önce sonsuz yoğun, küçük ve sıcak bir durumdan (tekillik) ani bir patlamayla (açılma=genişleme) oluşmaya başlamıştır. Einstein\u27ın izafiyet teorisi, evrenin hala genişlemeye devam etmesi (Hubble Yasası), kozmik mikrodalga arkaalan ışımasının keşfedilmesi ve uzaydaki maddelerin tespit edilen miktarları bu teorinin en güçlü kanıtları olarak sunulmaktadır. İkinci bölümde ise kelâmcıların hudûs delili incelenmiş ve detaylı bir şekilde izah edilmiştir. Kelâmcıların geliştirdiği bu delil sadece Allah\u27ın varlığını ispat etmeye yönelik çabanın değil; aynı zamanda kelâmcıların bir bütün olarak evreni anlama ve anlamlandırma çabasının bir ürünüdür. Bu şekilde ortaya konan evren bütün parçalarıyla birlikte; hareket, zaman ve mekân dâhil olmak üzere hâdistir, yani sonradan ve yoktan yaratılmıştır. Sonlu birimlerden oluşan evrenin bir başlangıcı ve sonu vardır. Cevher ve arazlardan oluşan evren sürekli bir değişim ve dönüşüm (oluş-bozuluş) süreci yaşamaktadır. Çalışmanın son bölümünde Big Bang teorisi ile hudûs delili karşılaştırılmış ve şu sonuçlara ulaşılmıştır: Big Bang teorisi ile birlikte evrenin genişlediğinin kanıtlanması materyalist ve ateist felsefenin sabit, sonsuz ve değişmeyen evren tasavvurunu kesin olarak çürütmüştür. Ayrıca izafiyet teorisi ile birlikte mutlak zaman anlayışı geçerliliğini yitirmiş; zamanın göreliliği ve evrenle birlikte başladığı kanıtlanmıştır. Ancak kanaatimizce Big Bang teorisi, evrenin bir başlangıç noktası (tekillik) olduğunu kesin olarak ortaya koymakla birlikte bu, yoktan yaratılışın bir ispatı olarak değerlendirilemez. Sadece şu an sahip olduğumuz teorilerle uyumlu “bilimsel bir başlangıç” olarak değerlendirilebilir. Zaten bilimin, varlığın izini sürüp mutlak yokluğa, oradan da Tanrı\u27ya ulaşması beklenemez. Çünkü mutlak yokluk bilime insan bilgisine konu olamaz. İnsanlığın bilimsel olarak ulaştığı en son noktada bile evrenin varlığının en tutarlı açıklaması, evrenin sonradan ve mutlak yokluktan Allah tarafından yaratıldığı şeklindeki dini açıklamadır
2. Türkiye Sosyal Bilimler Sempozyumu: Bildiri Özetleri Kitabı
Get PDFThe 2nd Turkey Social Sciences Symposium was held online on 27-31 August 2022 in cooperation with Ankara Yıldırım Beyazıt University and Oku Okut Association. The Symposium received 264 paper submissions. After the pre-review, these papers were reviewed by two reviewers from the related field of science. As a result of the peer review, 92 of the applications were accepted. The symposium lasted five days, and scholars from 50 different universities and institutions attended. The Symposium\u27s opening session focused on “The Present and Future of Social Sciences”. Answers were sought to the questions of what the disciplines of philosophy, sociology, history, law, and theology have said to the present and what they can say to the future by scholars in these fields. Presentations about more effective academic research and writing in the social sciences took place in the second session. After the opening sessions held a total 31 sessions. In these sessions, presentations were made in the fields of philosophy, sociology, theology, Turkish language, Arabic language, art history, music, political science, and international relations. The 2nd Turkish Symposium of Social Sciences: The Book of Abstracts contains Turkish and English abstracts of the papers presented at this Symposium. The full texts of some of the presented papers were published in the September 2022 issue as an article in the Journal of Tetkik: Turkish-Islamic Culture. Video recordings of the entire Symposium were made available on the symposium website. The branches of science within the scope of social sciences are disciplines that focus on understanding and gain more importance today, where the value of "data" is increasing daily. In these branches of science, data evaluation becomes a skill over time with the transfer of experience. In this context, it is crucial to meet students who continue their postgraduate education with experts in a scientific event to provide an opportunity to transfer knowledge. The Social Sciences Symposium of Turkey was organized to bring together professionals and postgraduate students, enabling the transfer of experience, strengthening interdisciplinary communication and studies, and contributing to academic production, and the desired results were achieved.2. Türkiye Sosyal Bilimler Sempozyumu, Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi ile Oku Okut Derneği iş birliğinde 27-31 Ağustos 2022 tarihlerinde çevrim içi olarak gerçekleştirildi. Sempozyuma 264 bildiri başvurusu ulaştı. Ön inceleme sonrası bu çalışmalar, ilgili olduğu bilim alanından 2 hakemin incelemesine sunuldu. İnceleme sonucunda başvurulardan 92’si kabul edildi. Beş gün süren sempozyuma 50 farklı üniversite ve kurumdan katılım sağlandı. Sempozyumun açılış oturumda “Sosyal Bilimlerin Bugünü ve Geleceği” konusuna odaklanıldı. Alanında yetkin isimlerden felsefe, sosyoloji, tarih, hukuk ve ilahiyat disiplinlerinin bugüne ne söyledikleri ve geleceğe ne söyleyebilecekleri sorularının cevapları arandı. Sosyal bilimler alanında akademik araştırmanın ve yazımın daha etkin yürütülebilmesine yönelik uygulamaya dönük sunumlar ikinci oturumda yer aldı. Sosyal bilimlerin genelini ilgilendiren açılış oturumlarından sonra toplam 31 ayrı oturum düzenlendi. Bu oturumlarda felsefe, sosyoloji, ilahiyat bilimleri, Türk dili, Arap dili, sanat tarihi, müzik, siyaset bilimi ve uluslararası ilişkiler alanlarında sunumlar gerçekleştirildi. 2. Türkiye Sosyal Bilimler Sempozyumu Bildiri Özetleri Kitabı, bu sempozyumda sunulan bildirilerin Türkçe ve İngilizce özetlerini içermektedir. Sunulan bildirilerden bazılarının tam metinleri, Tetkik: Türk-İslam Kültürü Dergisi’nde hakem sürecine alınarak Eylül 2022 sayısında makale türünde yayımlandı. Sempozyumun tamamının video kayıtları ise sempozyum web sitesinde erişime açıldı. Sosyal bilimler kapsamında yer alan bilim dalları, anlamaya odaklanan ve “verinin” değerinin gün geçtikçe arttığı günümüzde daha da önem kazanan, kazanması gereken disiplinlerdir. Bu bilim dallarında verinin kıymetlendirilmesi, tecrübe aktarımı ile zaman içinde meleke hâline gelmektedir. Bu kapsamda lisansüstü eğitimlerine devam eden öğrenciler ile alanlarında uzman isimlerin bilimsel bir etkinlikte bir araya gelmeleri tecrübe aktarımına imkân sağlaması bakımından önemlidir. Türkiye Sosyal Bilimler Sempozyumu, profesyoneller ile lisansüstü öğrencileri bir araya getirerek tecrübe aktarımına imkân sağlamak, disiplinler arası iletişimi ve çalışmaları güçlendirmek ve akademik üretime katkı sağlamak düşüncesiyle düzenlenmiş ve istenilen sonuçlara ulaşılmıştır.
Big Bang ve Yaratılış
Get PDFIn this book, the issue that if the Big Bang theory supports the idea that creation from nothing is discussed in terms of hudūth evidence (Kalām cosmological argument). In the first part of the study, the history of cosmology and science prior to the Big Bang theory, the basic premise of the theory, and the anti-Big Bang universe models have been studied in detail. Accordingly, the universe began to form approximately 13,7 billion years ago from an endless dense, small and hot (singularity) state that with a sudden burst (opening = expansion). Einstein’s theory of relativity, the continuing expansion of the universe (Hubble’s Law), the discovery of the cosmic background microwave radiation, and determine quantities of substances in space are presented for this theory as the most powerful evidence. In the second part, the mutakallimūn’s (Muslim theologians) hudūth evidence has been examined and described in detail. This evidence not only endeavors to prove the existence of God; but also is a product of mutakallimūn’s efforts to understand and interpret the universe as a whole. The universe which is set forth via hudūth evidence with all parts; including movement, time, and space, is hādith, that is were created from nothing and afterward. Consisting of finite units the universe has a beginning and an end. The universe consists of essence (jawhar) and attribute (a‛rādh) has lived a process of constant change and transformation (formed-disruption). In the last part of the work, the Big Bang theory is compared with the hudūth evidence. Finally, I have reached the following conclusions: Proving that the universe is expanding along with The Big Bang theory has precisely refuted the constant, eternal, and unchanging universe concept of materialist and atheist philosophies. In addition, with the relativity theory has been expired the absolute time concept; besides it has been proven the relativity the time and has been started with the universe. However, in our opinion, the Big Bang theory has demonstrated conclusively that the universe had a beginning point (singularity), although it can not be considered as proof of creation from nothing. Only assessed “a scientific initial” that is compatible with the theories we now have. Already there is not expected the science track down the existence to absolute absence, and then to reach God. Because the absolute absence can not be subject to science and human knowledge. Even at a scientific point of this summit, humanity has reached, the most consistent explanation of the existence of the universe is shaped by religious explanations that the universe was created by God out of absolute nothing and afterward.Bu çalışmada, Big Bang teorisinin yoktan yaratılış düşüncesini destekleyip desteklemediği hususu hudûs delili açısından ele alınmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde Big Bang teorisinden önceki kozmoloji ve bilim tarihi, teorinin temel dayanakları ve Big Bang karşıtı evren modelleri detaylı bir şekilde incelenmiştir. Buna göre evren yaklaşık olarak 14,7 milyar yıl önce sonsuz yoğun, küçük ve sıcak bir durumdan (tekillik) ani bir patlamayla (açılma=genişleme) oluşmaya başlamıştır. Einstein\u27ın izafiyet teorisi, evrenin hala genişlemeye devam etmesi (Hubble Yasası), kozmik mikrodalga arkaalan ışımasının keşfedilmesi ve uzaydaki maddelerin tespit edilen miktarları bu teorinin en güçlü kanıtları olarak sunulmaktadır. İkinci bölümde ise kelâmcıların hudûs delili incelenmiş ve detaylı bir şekilde izah edilmiştir. Kelâmcıların geliştirdiği bu delil sadece Allah\u27ın varlığını ispat etmeye yönelik çabanın değil; aynı zamanda kelâmcıların bir bütün olarak evreni anlama ve anlamlandırma çabasının bir ürünüdür. Bu şekilde ortaya konan evren bütün parçalarıyla birlikte; hareket, zaman ve mekân dâhil olmak üzere hâdistir, yani sonradan ve yoktan yaratılmıştır. Sonlu birimlerden oluşan evrenin bir başlangıcı ve sonu vardır. Cevher ve arazlardan oluşan evren sürekli bir değişim ve dönüşüm (oluş-bozuluş) süreci yaşamaktadır. Çalışmanın son bölümünde Big Bang teorisi ile hudûs delili karşılaştırılmış ve şu sonuçlara ulaşılmıştır: Big Bang teorisi ile birlikte evrenin genişlediğinin kanıtlanması materyalist ve ateist felsefenin sabit, sonsuz ve değişmeyen evren tasavvurunu kesin olarak çürütmüştür. Ayrıca izafiyet teorisi ile birlikte mutlak zaman anlayışı geçerliliğini yitirmiş; zamanın göreliliği ve evrenle birlikte başladığı kanıtlanmıştır. Ancak kanaatimizce Big Bang teorisi, evrenin bir başlangıç noktası (tekillik) olduğunu kesin olarak ortaya koymakla birlikte bu, yoktan yaratılışın bir ispatı olarak değerlendirilemez. Sadece şu an sahip olduğumuz teorilerle uyumlu “bilimsel bir başlangıç” olarak değerlendirilebilir. Zaten bilimin, varlığın izini sürüp mutlak yokluğa, oradan da Tanrı\u27ya ulaşması beklenemez. Çünkü mutlak yokluk bilime insan bilgisine konu olamaz. İnsanlığın bilimsel olarak ulaştığı en son noktada bile evrenin varlığının en tutarlı açıklaması, evrenin sonradan ve mutlak yokluktan Allah tarafından yaratıldığı şeklindeki dini açıklamadır
1. Türkiye Sosyal Bilimler Sempozyumu: Bildiri Özetleri Kitabı
Get PDFOku Okut Academy organizes the Turkish Symposium of Social Sciences to bring together professionals who continue their research in the field of Social Sciences and graduate students who continue their education in the field to enable the transfer of experience and strengthen interdisciplinary studies, and contribute to the academic output. Applications to the symposium may be submitted in the fields of Archeology, Anthropology, Literature, Education, Philosophy, Philology, Law, Economics, Theology, Communication, Business, Architecture, Psychology, Art, Political Science, Social Work, Sociology, History, and International Relations. Applications are reviewed by the Symposium Scientific Committee and subjected to the evaluation of at least two referees. The summaries and full texts of accepted papers are brought to the readers by Oku Okut Publications as open access. This book contains the abstracts presented at the Turkish Symposium of Social Sciences held on August 28, 2021.Türkiye Sosyal Bilimler Sempozyumu, Sosyal Bilimler alanında araştırmalarını sürdüren profesyoneller ile bu alanda eğitimlerine devam eden lisansüstü öğrencileri bir araya getirerek tecrübe aktarımına imkân sağlamak, disiplinler arası çalışmaları güçlendirmek ve akademik üretime katkı sağlamak amacıyla Oku Okut Akademi tarafından düzenlenmektedir. Sempozyuma; Arkeoloji, Antropoloji, Edebiyat, Eğitim, Felsefe, Filoloji, Hukuk, İktisat, İlahiyat, İletişim, İşletme, Mimarlık, Psikoloji, Sanat, Siyaset Bilimi, Sosyal Hizmet, Sosyoloji, Tarih ve Uluslararası İlişkiler alanlarında hazırlanan bildiriler ile başvuru yapılabilmektedir. Başvurular, Sempozyum Bilim Kurulu tarafından incelenmekte ve en az iki hakemin değerlendirmesine sunulmaktadır. Kabul edilen bildirilerin özetleri ve tam metinleri Oku Okut Yayınları tarafından açık erişim olarak okuyucularla buluşturulmaktadır. Bu kitap, 28 Ağustos 2021 tarihinde gerçekleştirilen Türkiye Sosyal Bilimler Sempozyumu\u27nda sunulan bildiri özetleri içermektedir
Arapçada Zaman Kalıpları: Kullanım Alanları ve Türkçedeki Zamanlarla Karşılaştırılması
Get PDFoai:omp.yayin.okuokut.org:publicationFormat/5Time is a phenomenon interlinked with an act because an act must occur at a specific time. There are three foundational times in all languages. These are past, present, and future.
The time of occurrence for a specific action is indicated in Arabic by the verb because it expresses the time of action. Verbs in Arabic get separated into three forms: the perfect, the imperfect, and the imperative, a version derived from the imperfect. The basis of the time system in Arabic is composed of these three forms.
The perfect indicates the past, the imperfect indicates both the present and the future, and the imperative indicates the future time. These times expressed by verbs are morphological times which the verbs provide independent of any context.
Time can also be expressed with forms other than verbs. These forms are the active participle, the passive participle, the verbal noun, and the infinitive. Time expressions of these forms occur when used within sentences. This is called syntactical time. Syntactical time can only be understood by looking at the whole sentence. Because the factor that expresses the tense, here, is the fluency of the sentence and the context of it, rather than the forms used. When associated with syntactical time, the perfect can refer to present tense and future tense. The same goes for the imperfect as well, it may refer to the past tense. The time indicated by the verbs and the other forms -which act as verbs- can be inferred with the knowledge of their either linguistic or situational context.
Prepositions especially provide for these tense changes that occur in sentences. For example, the imperfect verb used with لَـمْ and لَمَّا indicates the past tense, and the perfect verb used with the conditional preposition إِنْ refers to the future tense. The imperfect verb; except for لَـمْ and لَمَّا, when it comes as meczum or as mansup, refers to past tense, and refers to future tense when it gets used as merfu.
Therefore, to understand the tense of a sentence in Arabic one must recognize the prepositions in it. Apart from prepositions, which provide linguistic context, the expression of time can also be determined by the situation at the moment of utterance. The situational context, which we call hâlî karine, plays a major role in determining the tense expressed by verbs and nouns which get used instead of verbs.
In the first part of our study, The Forms of the Time in Arabic, Their Places in Use and Comparison with the Times in Turkish, occurrences of the morphological and the syntactical times are observed along with their usage areas.
In the second part, Arabic counterparts of Turkish Forms of time are given and compared. By doing so, it is aimed to make learning and teaching the forms of time, in Turkish and Arabic Languages, easier.
Time is a phenomenon interlinked with an act because an act must occur at a specific time. There are three foundational times in all languages. These are past, present, and future.
The time of occurrence for a specific action is indicated in Arabic by the verb because it expresses the time of action. Verbs in Arabic get separated into three forms: the perfect, the imperfect, and the imperative, a version derived from the imperfect. The basis of the time system in Arabic is composed of these three forms.
The perfect indicates the past, the imperfect indicates both the present and the future, and the imperative indicates the future time. These times expressed by verbs are morphological times which the verbs provide independent of any context.
Time can also be expressed with forms other than verbs. These forms are the active participle, the passive participle, the verbal noun, and the infinitive. Time expressions of these forms occur when used within sentences. This is called syntactical time. Syntactical time can only be understood by looking at the whole sentence. Because the factor that expresses the tense, here, is the fluency of the sentence and the context of it, rather than the forms used. When associated with syntactical time, the perfect can refer to present tense and future tense. The same goes for the imperfect as well, it may refer to the past tense. The time indicated by the verbs and the other forms -which act as verbs- can be inferred with the knowledge of their either linguistic or situational context.
Prepositions especially provide for these tense changes that occur in sentences. For example, the imperfect verb used with لَـمْ and لَمَّا indicates the past tense, and the perfect verb used with the conditional preposition إِنْ refers to the future tense. The imperfect verb; except for لَـمْ and لَمَّا, when it comes as meczum or as mansup, refers to past tense, and refers to future tense when it gets used as merfu.
Therefore, to understand the tense of a sentence in Arabic one must recognize the prepositions in it. Apart from prepositions, which provide linguistic context, the expression of time can also be determined by the situation at the moment of utterance. The situational context, which we call hâlî karine, plays a major role in determining the tense expressed by verbs and nouns which get used instead of verbs.
In the first part of our study, The Forms of the Time in Arabic, Their Places in Use and Comparison with the Times in Turkish, occurrences of the morphological and the syntactical times are observed along with their usage areas.
In the second part, Arabic counterparts of Turkish Forms of time are given and compared. By doing so, it is aimed to make learning and teaching the forms of time, in Turkish and Arabic Languages, easier.Zaman, eylemle iç içe olan bir olgudur. Çünkü eylemlerin bir zaman içinde gerçekleşmesi gerekir. Bütün dillerde temel olan üç zaman vardır. Bunlar: Geçmiş zaman, şimdiki zaman ve gelecek zamandır.
Eylemin gerçekleştiği zaman, Arapçada fiil ile ifade edilir, zira fiiller, eylemin gerçekleştiği zamanı ifade etmek için vardır. Arapçada fiil; mazi, muzari ve muzari fiilin bir versiyonu olarak kabul edilen emir fiili olarak üçe ayrılır. Bu üç kalıp Arapçada zaman sisteminin temelini oluşturur.
Mazi fiil geçmiş zamanı, muzari fiil şimdiki ve gelecek zamanı, emir fiili ise gelecek zamanı ifade eder. Fiillerin ifade ettiği bu zamanlar, fiillerin hiç bir karine olmaksızın kendi içinde sağladıkları sarfî zamandır.
Zaman, fiil dışında bazı kalıplarla da ifade edilebilir. Bunlar: ism-i fail, ism-i meful, isim fiili ve mastardır. Bu kalıpların zaman ifadesi cümle içinde kullanıldığında ortaya çıkar. Bu ise nahvî zamandır. Nahvî zaman cümleyi bir bütün olarak ele almakla anlaşılır. Çünkü burada zamanı belirleyen faktör, zaman kalıbından çok cümlenin akışı ve cümle içindeki karinelerdir. Bu açıdan yani nahvî zaman açısından bakınca mazi fiil şimdiki ve gelecek zamana delalet edebilir. Aynı şekilde muzari fiil geçmiş zamanı da ifade edebilir. Fiillerin ve fiil dışındaki kalıpların -ki bunlar fiil gibi hüküm görürler- ifade ettikleri zamanlar, cümle içindeki -ister lafzî ister hâlî olsun- karinelerin bilinmesiyle anlaşılır.
Cümle içinde meydana gelen bu zaman değişikliklerini özellikle edatlar sağlar. Örneğin: لَـمْ ve لَمَّا ile kullanılan muzari fiil geçmiş zamana, şart edatı إِنْ ile kullanılan mazi fiil gelecek zamana delalet eder. Muzari fiil; لَـمْ ve لَمَّا dışında meczum ya da mansup olarak gelince gelecek zaman, merfu olarak gelince de geçmiş zaman ifade edebilir.
Dolayısıyla, Arapça bir cümlede zamanın anlaşılabilmesi çoğunlukla edatların bilinmesine bağlıdır. Edatlar -ki bunlar lafzî karinelerdir- dışında zaman ifadesini belirleyen diğer bir karine de sözün söylenme ânındaki durumdur. Hâlî karine olarak adlandırdığımız bu karine, fiil ve fiilimsilerin (fiil manasında kullanılabilen isimlerin) ifade ettiği zamanın belirlenmesinde büyük rol oynar.
İki bölümden oluşan “Arapçada Zaman Kalıpları, Kullanım Alanları ve Türkçedeki Zamanlarla Karşılaştırılması” adlı çalışmamızın birinci bölümünde bu sarfî ve nahvî zaman ifadelerinin ortaya çıktığı yerler, kullanım alanları ile birlikte incelenmiştir.
İkinci bölümde ise Türkçe zaman kalıplarının Arapça karşılıkları verilmiş ve karşılaştırılması yapılmıştır. Böylece zaman ifadelerinin Arapça ve Türkçe açısından öğrenim ve öğretiminin kolaylaştırılması amaçlanmıştır
Kur’ân Dilinde Yemin Üslûbu
No full textIn this study, in particular, the subject of what qasams mean in the integrity of the Qur’ān is discussed in the context of the Surah. In the introduction of the four-part study, the subject was examined in terms of scope and method. The first chapter focused on the sameness and difference of concepts such as qasam, oath and hilf within the conceptual framework. In the linguistic framework, the letters used for Qasam are explained; the oath with him (muqsamūn bih) and the answer to the oath (muqsamūn alayh). Again, in the first chapter “zahir” and “muzmar” were explained from the types of vows.
In the second part of the study, the Qasam tradition in Arabic language and culture in the pre-Islamic period was examined. Among the subjects of the oath in ignorance are Allah, the Kaaba, idols, time and many natural beings. In the pre-Islamic period, poets, wizards, oracles, along with expressions of vows to obtain material benefits, said mysterious words that made people believe and turn to themselves. In particular, oracles left their oaths in mystery because they expressed what was sworn with them according to their beliefs and cultures but did not say the answer.
In the third chapter, the forms of qasam in the Mekkī-Madanī Mekkī and Madanī surahs were compared, and in this context, it was found that the qasams in the Mekkī surahs are an example of open vows in general. In this chapter, it is also stated that Allah swears by his person and adjectives, as well as by oath to both observant and exchange beings. In this context, it has also been determined that the qasams in Madanī surahs constitute an example of closed oaths. It is certain that the oaths constitute an introduction to the answer to the oath, as well as noting that the matters that are sworn with it are important for people. Because vows are only completed and understood by their answers. An unanswered oath turns into an action that is unclear why it was sworn. In the third chapter, there are also related examples of those who are sworn in the Qur’ān in the style of “qath and those who constitute answers to the oath. In addition, examples of vows in Qur’ānic stories are also discussed in this section.
In the fourth chapter the possible causes, goals, consequences of the bowl, and the oath of Allah were thinned, and in this chapter, the fiqh dimension of the bowl was also pointed out. Those who believe that Allah Most High will not swear by beings have suggested that this cannot be considered for Allah, since the oath aims to glorify only those who are sworn. Allah\u27s oath to beings is to draw attention to the benefit and harm of the beings who are sworn. In addition, it means that Allah swears to different beings and swears to him over those beings. Because those who say that there is the word “Rab” at the beginning of the objects swore understood the oath to fig as “by the Rab of Tin”.
As a result, it was concluded that the oath was a means of linguistic communication and interaction to inculcate trust and trust between people and societies from the beginning of its history. In the period of ignorance, people swore an oath to anything they considered sacred, while in the Islamic period it was requested that the oath be made only to Allah. During the Islamic period, provisions on oaths were made, they were asked not to swear unless necessary, and Muslims were not welcome to swear unnecessarily. In this context, a false oath was considered a great sin.Bu çalışmada özelde sûre bağlamında genelde Kur’ân bütünlüğünde kasemlerin ne anlama geldiği konusu ele alınmıştır. Dört bölümden oluşan çalışmanın giriş kısmında konu; kapsam ve yöntem bakımından incelenmiştir. Birinci bölümde kavramsal çerçeve içinde kasem, yemin ve hilf gibi kavramların birbiriyle ayniliği ve farklığı üzerinde duruldu. Dilsel çerçeve içerisinde kasem için kullanılan harfler; kendisiyle yemin edilen (muksemun bih) ve yeminin cevabı (muksemun aleyh) açıklanmıştır. Yine birinci bölümde yemin çeşitlerinden “zahir” ve “muzmar”ın açıklaması yapılmıştır.
Çalışmanın ikinci bölümünde İslam öncesi dönemde Arap dili ve kültüründeki kasem geleneği incelenmiştir. Cahiliyedeki yemin konuları arasında Allah, kâbe, putlar, zaman ve birçok tabiat varlıkları bulunmaktadır. İslam öncesi dönemde maddi menfaatler elde etmek için yemin ifadeleriyle beraber şairler, sihirbazlar, kâhinler gizemli sözler söyleyerek insanların kendilerine inanmalarını ve yönelmelerini sağlıyorlardı. Özellikle kâhinler, kendi inanç ve kültürlerine göre kendisiyle yemin edilen şeyi ifade ettikleri halde cevabını söylemediklerinden yeminlerini gizemlilik içinde bırakırlardı.
Üçüncü bölümde Mekkî-Medenî sûrelerdeki kasem şekilleri mukayese edilmiş ve bu bağlamda Mekkî sûrelerdeki kasemlerin genel itibariyle açık yemine örnek teşkil ettiği tespit edilmiştir. Bu bölümde ayrıca Allah’ın zat ve sıfatlarıyla yemin ettiğine dair örneklerin yanında hem müşahhas hem de mübhem varlıklara yemin ettiği hususu belirtilmiştir. Bu bağlamda Medenî sûrelerdeki kasemlerin kapalı yeminlere örnek oluşturduğu tespiti de yapılmıştır. Yeminler, kendisiyle yemin edilen hususların insanlar açısından önemli olduğuna dikkat çektiği gibi, yeminin cevabı hakkında da bir giriş oluşturduğu muhakkaktır. Çünkü yeminler cevaplarıyla ancak tamamlanır ve anlaşılır hale gelir. Cevapsız yemin ise niçin yemin edildiği belli olmayan bir eyleme dönüşür. Üçüncü bölümde ayrıca Kur’ân’da yemin üslûbu içerisinde yemin edilenlerle yemine cevap teşkil edenlere dair ilgili örnekler yer almıştır. Ayrıca Kur’ân kıssalarındaki yemin örnekleri de bu bölümde ele alınmıştır.
Dördüncü bölümde ise kasemin muhtemel sebepleri, hedefleri, neticeleri, Allah’ın yemin etmesi incelenmiş olup bu bölümde ayrıca kasemin fıkhî boyutuna da işaret edilmiştir. Yüce Allah’ın varlıklara yemin etmeyeceği düşüncesinde olanlar, yeminin ancak yemin edileni yüceltmeyi hedeflediğinden bunun Allah için düşünülemeyeceği görüşünü ileri sürmüşlerdir. Allah’ın varlıklara yemin etmesi yemin edilen varlıkların fayda ve zararına dikkat çekmek içindir. Ayrıca Allah’ın değişik varlıklara yemin etmesi, o varlıklar üzerinden kendisine yemin etmesi anlamına gelmektedir. Zira yemin edilen nesnelerin başında “rab” lafzının olduğunu söyleyenler incir’e yapılan yemini “Tîn’in rabbine yemin olsun” şeklinde anlamışlardır.
Sonuç kısmında yeminin, tarihin başlangıcından itibaren insanlar ve toplumlar arasında güven ve itimat telkin etmek için dilsel iletişim ve etkileşim aracı olduğu sonucuna varılmıştır. Budan Buradan hareketle şunu söylemek mümkündür: Ccahiliye döneminde insanlar kendilerince kutsal saydıkları herhangi bir şeye yemin ederken, İslâmî dönemde yeminin sadece Allah’a yapılması istenmiştir. İslami dönemde yeminle ilgili hükümler konmuş, gerekmediği sürece yemin edilmemesi istenmiş ve Müslümanların gereksiz yere yemin etmeleri hoş karşılanmamıştır. Bu bağlamda yalan yere yapılan yemin büyük günahlardan sayılmıştır
İlahiyat Araştırmalarında Veri Taraması: Veri Tabanları – Kütüphaneler - Atıf Dizinleri
Get PDFThis study is aimed to introduce national and international databases which stand out specifically in the Islamic sciences, libraries and digital media that identifies citation. Moreover, databases on citation are also included in the research. The literature review is one of the pillars of academic work. Nowadays, the literature review is made mostly with databases in virtual environments that can be accessed via internet. There is not a single database which contains the literature of all disciplines of Islamic sciences in detail. It will be possible to reach a more comprehensive literature with multiple database searches. However, the upcoming developments show that databases will expand their scope day by day. In this context, classical sources, manuscripts, historical records, archives and registers, current studies (books, theses, articles), academic and popular magazines, visual materials (posters, postcards, stamps, etc.), audio and video records, newspapers, will be completely transferred to the digital media and made available to the users within the scope of these databases. Islamic sciences academia is rapidly digitalizing. Much electronic scientific software continues to develop. Our study is limited by the introduction of the databases which has been used frequently in Turkey Theology and Islamic Studies faculties. Especially it is aimed to introduce literature review and the websites that fresh postgraduates should see and know. In this study, relevant databases are introduced by obtaining introductory information from the official websites of databases and libraries widely known in the Islamic sciences field. Moreover, the answers of the following questions were tried to be given and demonstrated in practice: “How to search for a thesis, article, and journal in a digital environment or database in the field of Theology? How is it found? Where is it located?” While demonstrating the application, the database, and the part of the library that needs attention has been confirmed with the screenshots of each directory.Bu çalışma, İslami ilimler özelinde ön plana çıkan ulusal ve uluslararası veri tabanlarını, kütüphaneleri ve atıf tespit eden dijital mecraları tanıtmayı amaçlamıştır. Bunlarla birlikte atıf üzerindeki veri tabanları da araştırmanın içerisine dâhil edilmiştir. Literatür taraması, akademik çalışmanın sacayaklarından birisidir. Günümüzde literatür taraması genellikle sanal ortamlardaki veri tabanları ile yapılmaktadır. İslami ilimlerin tüm disiplinlerine ait literatürü, ayrıntılarıyla barındıran tek bir veri tabanı mevcut değildir. Birden çok veri tabanı araması ile daha kapsamlı bir literatüre ulaşılması mümkün olacaktır. Ancak önümüzdeki gelişmeler, veri tabanlarının gün geçtikçe kapsamlarını büyüteceklerini göstermektedir. Bu kapsamda klasik kaynaklar, yazmalar, tarihsel kayıtlar, arşiv ve siciller, güncel çalışmalar (kitap, tez, makaleler), akademik ve popüler dergiler, görsel malzemeler (afişler, kartpostallar, pullar vs.), sesli ve görüntülü kayıtlar, gazeteler, bütünüyle dijital ortama aktarılarak bu veri tabanlarının bünyesine kullanıcıların hizmetine sunulacaktır. İslami ilimler akademyası hızlı bir şekilde dijitalleşmektedir. Birçok elektronik ilmi program da gelişimini sürdürmektedir. Araştırmamız, Türkiye İlahiyat ve İslami ilimler fakültelerinin sıklıkla kullanması gereken veri tabanlarının tanıtılmasıyla sınırlandırılmıştır. Özellikle literatür taraması ve lisansüstü eğitime başlayanların görmesi ve bilmesi gereken sitelerin tanıtılması da amaçlanmıştır. Çalışmamızda İslami ilimler alanında yaygın olarak bilinen veri tabanları ve kütüphanelerin web sayfalarından tanıtıcı bilgiler alınarak ilgili veri tabanları tanıtılmaya çalışılmıştır. Bunun yanı sıra “İlahiyat alanında dijital bir ortamda veya veri tabanında yer alan bir tez, makale, dergi nasıl aranır? Nasıl bulunur? Nerede bulunur?” sorularının cevapları verilmeye çalışılmış, uygulamalı olarak da gösterilmiştir. Uygulamalar gösterilirken her bir dizin, veri tabanı ve kütüphanenin dikkat edilmesi gereken tarafına dair ekran görüntüleri alınarak konu teyit edilmiştir
İSNAD Atıf Sistemi 2. Edisyon Citavi Şablonu Kullanım Kılavuzu
Get PDFCitavi is a software that helps academicians in all processes, especially in the field of theology, in scientific research, and writing, from literature review to writing drafts of the research report (article, thesis, book) before the final revision. It differs from its peers with its features and tools that facilitate and accelerate research activities and processes and complete it with a solid weave. It fully supports many languages, including Arabic and Turkish, and offers error-free writing in these languages. It allows all kinds of date and page number entries to be written as written by the user. Citavi has brought together resource-reference management and information organization under the same roof. In this way, it has many features and useful tools such as creating bibliography and information slips, editing and changing the slips, dividing them into various categories, linking them to the chapters and headings shown in the table of contents of the research, and easily exporting them to a Word file. In this way, it transforms the time-consuming and tiring classical bibliography and information filing stage into an enjoyable and easily sustainable research process, thanks to its useful interface and advanced tools. In particular, the bibliography and information slips creation system will be welcomed by researchers with great pleasure and will be used with pleasure. Thanks to its features and tools, thesis, article, and book pre-edit drafts can be written directly in Citavi without the need for Word. Thus, the researcher can easily continue and complete his/her work directly through a single program without going back and forth between Citavi and Word applications. We wanted to ensure that researchers in our country benefit from this software, as it facilitates and accelerates the work of the researcher in almost all of the scientific research and writing processes in all fields, especially in the field of theology, and allows it to be built with a solid weave. For this purpose, a year ago, we presented the appropriate add-on for the ISNAD Citation System and the user guide to the use of researchers. Now, we are happy to present the same user manual to researchers as revised, supplemented, and visually improved.Citavi, başta ilahiyat alanında olmak üzere bilimsel araştırma ve yazımda literatür taramasından araştırmanın raporunun (makalenin, tezin, kitabın) son düzeltme öncesi taslaklarını yazmaya kadar olan bütün süreçlerde akademisyene yardımcı olan bir yazılımdır.
Araştırma faaliyetlerini ve süreçlerini kolaylaştıran, hızlandıran ve sağlam bir örgüyle tamamlamayı sağlayan özellikleri ve sunduğu araçlarıyla benzerlerinden ayrılır. Arapça ve Türkçe dahil birçok dili tam destekler ve bu dillerde hatasız yazma imkanı sunar. Her türlü tarih ve sayfa numarası girişlerinin kullanıcı tarafından yazıldığı şekliyle yazımına izin verir.
Citavi, kaynak-referans yönetimi ile bilgi organizasyonunu aynı çatı altında bir araya getirmiştir. Bu sayede bibliyografya ve bilgi fişleri oluşturma, fişleri düzenleme, değiştirme, çeşitli kategorilere ayırma, araştırmanın içindekiler listesinde gösterilen bölüm ve başlıklara bağlama ve bunları kolay bir şekilde Word dosyasına aktarma gibi birçok özelliğe ve kullanışlı araca sahiptir. Bu sayede uzun zaman alan ve yorucu klasik bibliyografya ve bilgi fişleme aşamasını, kullanışlı ara yüzü ve gelişmiş araçları sayesinde keyifle ve kolay sürdürülebilir bir araştırma sürecine dönüştürür. Özellikle bibliyografya ve bilgi fişleri oluşturma sistemini araştırmacılar büyük beğeniyle karşılayacaklar ve keyifle kullanacaklardır.
Sahip olduğu özellikler ve sunduğu araçlar sayesinde tez, makale ve kitabın son düzeltme öncesi taslakları Word uygulamasına gerek duyulmadan doğrudan Citavi’de yazılabilir. Araştırmacı böylece Citavi ve Word uygulamaları arasında gidip gelmeden doğrudan tek program üzerinden çalışmasını rahatlıkla sürdürebilir ve tamamlayabilir.
Özellikle ilahiyat alanında olmak üzere bütün alanlarda bilimsel araştırma ve yazım süreçlerinin neredeyse tamamında araştırmacının işlerini oldukça kolaylaştırdığı, hızlandırdığı ve sağlam bir örgüyle kurgulanmasına olanak sağladığından biz de ülkemizde araştırmacıların bu yazılımdan faydalanmalarını sağlamak istedik. Bu maksatla bir sene önce İSNAD Atıf Sistemine uygun eklentisini ve kullanım kılavuzunu araştırmacıların kullanımına sunmuştuk. Şimdi de aynı kullanım kılavuzunu gözden geçirilmiş, ilave yapılmış ve görsel yönden daha iyileştirilmiş olarak araştırmacılara sunmanın mutluluğunu yaşıyoruz
On Temel Eser Örneğinde Dinî ve Ahlâkî Değerler
Get PDFThe fairy tales, lullabies, stories and novels, which are listened during childhood, affect not only our inner World but also our religious and ethical development. In this research, it is questioned that, whether the 100 Basic Works which was recommended by Ministry of Education in 2005 affect the childern’s religious and ethical development and how these books interpret the religious and ethical values.
In this research we tried to answer these questions briefly: how the religious and ethical values were explained in these books chosed from the 100 Basic Works, which of those values were placed in Religious Culture and Ethical Knowledge educational programme? Can this literature be used in educational of religious and ethical values? Can it be used in Religious Culture and Ethical Knowledge lessons? How these works affect the students’ religious and ethical education.
In this research, some religious and ethical values were pointed with, the method of descriptive field search, then these values were interpretted. After that, the questionaires prepared basically from these Works, were applicated to 200 students who are at 1.class of different types of high schools. Then, students and teachers were interviewed and the findings have been evaluated with SPSS programs, t- test, factor analysis and chi-square techniques.
Consequently, it was seen that the religious and ethical values were pointed intensely in these works. The students read then and are affected, but the students in Religious Culture and Ethical Knowledge have some mental conflicts because of that they see these works as literal works only. Besides that, we need the Works which explain these values by connecting them to our time without limitting them to a certain group of people or term, and which take the interests and needs of students into consideration.Çocukluktan itibaren dinlenilen masallar ve ninniler, okunan hikâyeler ve romanlar ruh dünyamızı etkilemekle kalmayıp dinî ve ahlâkî gelişimimizi de etkilemektedir. Bu bağlamda araştırmada, 2005 yılında MEB tarafından tavsiye edilen 100 Temel Eser içinden öğrencilerin en çok okuduğu kitapların dinî ve ahlâkî gelişimlerini etkileyip etkilemediği, kitaplarda dinî ve ahlâkî değerlerin nasıl işlendiği incelenmeye çalışılmıştır.
Çalışmaya temel oluşturan problemleri şu şekilde özetlemek mümkündür: 100 Temel Eser içinden seçilen kitaplarda dinî ve ahlâkî değerler nasıl işlenmektedir? DKAB programlarında hangi değerlere yer verilmektedir? Dinî ve ahlâkî değerlerin öğretiminde edebi eserlerden faydalanılabilir mi? Bahsedilen eserler DKAB derslerinde kullanılabilir mi? Bahsedilen eserler öğrencilerin dinî ve ahlâkî eğitimini nasıl etkilemektedir?
Bu problemlerin incelenmeye çalışıldığı araştırmada, betimsel alan araştırması yöntemi kullanılarak bazı dinî ve ahlâkî değerler tespit edilmiş ve bu değerlerle ilgili yorumlar yapılmıştır. Daha sonra bahsedilen kitaplar temel alınarak hazırlanan anketler farklı liselerin 1. sınıfında okuyan 200 öğrenciye uygulanmıştır. Uygulamadan sonra öğrenciler ve öğretmenlerle görüşmeler yapılmıştır. Elde edilen bulgular SPSS programıyla, t-Testi, faktör analizi ve ki-kare (chi-square) teknikleriyle değerlendirilmiştir.
Sonunda, bahsedilen kitaplarda dinî ve ahlâkî değerlerin yoğun olarak işlendiği, öğrencilerin 100 Temel Eserde yer verilen kitapları okuduğu ve etkilendiği ancak DKAB derslerinde kullanılması konusunda, kitapları sanat eseri olarak görmelerinden dolayı zihinsel karmaşıklık yaşadıkları görülmüştür. Bununla birlikte dinî ve ahlâkî değerleri belirli bir kesim ya da zamanla sınırlandırmayan, günümüzle bağlantı kurabilen, öğrencilerin ilgi ile ihtiyaçlarını dikkate alan ve gerçeklik algısına uyan eserlerin yazılmasına ihtiyaç olduğu ortaya çıkmıştır
Esmâ-i Hüsnâya Dayanan Kelâm Anlayışı: Ebû İshak es-Saffâr Örneği
Get PDFThis book discusses the theological views of Abū Isḥāq al-Ṣaffār d. 534/1139), within the framework of his comments on the meanings of Allah’s names, provided in his work titled Talkhīṣ al-adilla. Abū Isḥāq al-Ṣaffār is one of the Ḥanafite-Māturīdite scholars in the 6th/12th century. In his work titled Talkhīṣ al-adilla li-qawāʿid al-tawḥīd on kalām, he spared extensive space for al-asmāʾ al-husnā. Approximately one third of this work, published in two volumes, is devoted to al-asmāʾ al-husnā. An examination of the related section reveals that al-Ṣaffār explains many issues, particularly those related to the existence, unity and attributes of Allah, based on 175 al-asmāʾ al-husnā. He mentions some of the names that he does not include in the al-asmāʾ al-husnā section under separate headings. For example, the name al-Mutakallim is addressed within the context of the attribute of kalām and in relation to subjects, such as the khalq al-Qurʾān and i‘jaz al-Qurʾān. Upon the addition of these names to the list, the number names reaches 178. This means that half of the work deals with the subject of al-asmāʾ al-husnā. See. https://yayin.okuokut.org/okuokut/catalog/book/1
al-Ṣaffār lists the divine names in alphabetical order and explains them semantically in the chapter of al-asmāʾ al-husnā. Then he goes on to clarify each divine name through a theological lens with a specific reference to the subject of kalām. In the pre-Saffar Ḥanafite-Māturīdite theological literature, there is no other work that addresses al-asmāʾ al-husnā in such an extensive way.
This book consists of three main sections. The first section titled “Methodological Framework”, elaborates on the focus, significance, purpose and method of the study, along with the sources used. The first part describes the political, social and religious status of Transoxiana (Mā-warāʾ al-Nahr) region and the cities of Bukhara and Marw, the sociocultural environment in which Saffar lived. The second chapter addresses various concepts, which promote the understanding of al-asmāʾ al-husnā, such as name, tasmiya, musammā, attribute and qualification in addition to the theological debates such as the number and iḥṣāʾ of al-asmāʾ al-husnā. Then, it provides information about the al-asmāʾ al-husnā literature produced in the pre- Ṣaffār period. The end of each chapter comes with a detailed table with the 178 divine names mentioned by al-Ṣaffār. In the third chapter, the author initially discusses the theological principles that al-Ṣaffār considered while explaining the essence of al-asmāʾ al-husnā. This section also determines and systematically categorizes the theological views and evaluations put forward by al-Ṣaffār while explaining the divine names in Talkhīṣ al-adilla. The tables with the divine names and the related discussions can be seen at the end of the discussion for each subject. The last section presents the conclusions reached, regarding the kalām method based on al-Ṣaffār’s understanding of the essence of al-asmāʾ al-husnā. The present study revealed that he made theological interpretations in 75% of the al-asmāʾ al-husnā and interpreted all theological issues ranging from the subjects of knowledge and existence to the Afterlife in connection with the al-asmāʾ al-husnā. These results indicate that al-Ṣaffār\u27s understanding of kalām is based on the interpretation of the divine names.Bu kitapta, Ebû İshâk es-Saffâr’ın (öl. 534/1139) kelâmî görüşleri, Telḫîṣü’l-edille li-ḳavâʿidi’t-tevḥîd adlı eserinde Allah’ın isimlerinin anlamlarını açıklarken yaptığı yorumlar çerçevesinde ele alınmaktadır. Ebû İshâk es-Saffâr, 6./12. yüzyıl Hanefî-Mâtürîdî âlimlerinden biridir. Kelâma dair Telḫîṣü’l-edille eserinde esmâ-i hüsnâ konusuna ayrıntılı olarak yer vermektedir. İki cilt hâlinde yayımlanan bu eserin yaklaşık üçte birlik bir kısmını esmâ-i hüsnâ konusu oluşturmaktadır. Bu kısım incelendiğinde, Saffâr’ın Allah’ın varlığı, birliği ve sıfatları ile ilgili konular başta olmak üzere pek çok konuyu 175 esmâ-i hüsnâya dayanarak izah ettiği görülmektedir. O, esmâ-i hüsnâ bölümünde yer vermediği bazı isimlere ise müstakil başlıklar altında değinmektedir. Örneğin el-Mütekkelim ismi kelâm sıfatını bağlamında ve halku’l-Kur’ân ile icâz’ul-Kur’ân gibi konularla ilişkili bir şekilde ele almaktadır. Bu isimler de listeye dahil edildiğinde sayı 178’e ulaşmaktadır. Bu durumda eserin yarısını esmâ-i hüsnâ konusu teşkil etmektedir. Saffâr, esmâ-i hüsnâ bölümünde alfabetik bir sıra içerisinde ele aldığı ilâhî isimleri öncelikle lugavî (semantik) yönden izah etmektedir. Sonrasında ise değerlendirdiği ilahî ismi, bir kelâm konusu ile bağlantı kurarak kelâmî perspektifle açıklamaktadır Esmâ-i hüsnâ temelinde ele alınan konuların hilâfet meselesi hariç diğer kelâm bahislerini kapsadığı görülmektedir. Saffâr öncesi Hanefî-Mâtürîdî kelâm literatürü içinde esmâ-i hüsnânın bu kadar kapsamlı ele alındığı başka bir eser bilinmemektedir.
Bu kitap; üç ana bölümden oluşmaktadır. “Metodolojik Çerçeve” başlıklı giriş bölümünde çalışmanın konusu, önemi, amacı, yöntemi ve kaynakları hakkında bilgi verilmiştir. Birinci bölümde Saffâr’ın yaşadığı sosyokültürel çevre olan Mâverâünnehir bölgesi ile Buhara ve Merv şehirlerinin siyasî, sosyal ve dinî durumu ortaya konulmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde esmâ-i hüsna konusunun anlaşılmasına temel oluşturan isim, tesmiye, müsemmâ, sıfat ve vasf gibi kavramlar ile esmâ-i hüsnânın sayısı ve ihsâsı gibi kelâmî tartışmalara değinilmiştir. Sonrasında Saffâr öncesi dönemde kaleme alınan esmâ-i hüsnâ litaratürü hakkında bilgi verilmiştir. Bölüm sonuna Saffâr’ın rivayet ettiği 178 ilahî isme dair ayrıntılı bir tablo eklenmiştir. Üçüncü bölümde öncelikle, Saffâr’ın esmâ-i hüsnâyı izah ederken dikkate aldığı kelâmî ilkeler tespit edilmeye çalışılmıştır. Sonrasında ise Saffâr’ın Telḫîṣü’l-edille ’de ilâhî isimleri açıklarken ortaya koyduğu kelâmî görüş ve değerlendirmeler belirlenerek sistematik bir şekilde kategorize edilmiştir. Bu kapsamda ele alınan her konunun sonuna ilgili ilâhî isimleri ve bağlantılı olduğu tartışmaları içeren tablolar eklenmiştir. Sonuç bölümünde ise Saffâr’ın esmâ-i hüsnâ anlayışına dayanan kelâm yöntemine dair ulaştığımız sonuçlara yer verilmiştir. Bu kitapta onun, esmâ-i hüsnânın %75’inde kelâmî yorumlarda bulunduğu ve bilgi-varlık bahsinden âhiret hayatına kadar bütün kelâm konularını esmâ-i hüsnâ ile bağlantılı yorumladığı tespit edilmiştir. Ulaşılan bu sonuçlar, Saffâr’ın kelâm anlayışının ilâhî isimlerin yorumuna dayandığını ortaya koymaktadır