OpenMETU (Middle East Technical University)
Not a member yet
110280 research outputs found
Sort by
Bourdieu’nün Habitus Kavramı Işığında Mimari ve Kentsel Mekânın Toplumsal İnşası: Ankara Örneği
No full textKonut olgusu, mekânsal özellikler ve mahalle içindeki gündelik yaşam
örüntüleri arasındaki ilişki özünde birbirine bağlıdır. Son otuz yılda,
konut çevresine dair tartışmalar fiziksel alanın ötesine geçmiş ve sakinlerin
gündelik deneyimlerini etkilemiştir. Türkiye’nin mahalle ölçeğinde kentleşme
yaklaşımını yeniden ele alan bu çalışma, Bourdieu’nün habitus kavramını
kullanarak mahalle sakinlerin yaşam biçimleriyle mimari ve kentsel mekânları
arasındaki kesişimi irdelemekte ve mahalle mekânlarını “mekânsal habitus”
olarak konumlandırmaktadır. Burada temel amaç, mimari mekânların
sakinlerin yaşamlarını nasıl şekillendirdiğini ortaya koymak, yaşam
örüntülerindeki farklılıkları incelemek ve mekânsal yapının yaşam kalitesini
nasıl etkilediğini değerlendirmektir. Habitus, insanların yaşam tarzlarını,
beğenilerini, tercihlerini ve etkileşim biçimlerini belirleyen içselleşmiş eğilimler
bütünüdür. Mimari mekân, bu eğilimlerin ortaya çıkması ve yeniden
üretilmesiyle doğrudan ilişkilidir. İkinci olarak, Bourdieu toplumsal hayatta
“sermaye” kavramının- ekonomik, kültürel, sosyal ve sembolik sermaye belirleyici olduğunu belirtir. Mimarlık kültüründe, mekânın tasarımı veya
konumu, belirli bir estetik beğeni düzeyini ve statüyü sembolize edebilir.
Bu semboller, insanlar için kültürel veya sosyal üstünlük işaretleri halinegelebilir. Mahalle ise tüm bunların şekillendiği ve bunları şekillendiren
mekanlar bütünüdür. Son olarak, yapı ve eylem arasındaki ilişki bağlamında
habitus, bir yandan toplumsal yapılar tarafından biçimlenir; diğer yandan
da bireylerin eylemlerini biçimlendirir. Mimari mekân bu strüktür ve pratik
ilişkisi açısından, kullanılması ve dönüştürülmesi sürecinde toplumsal yapının
belirlediği kalıplar ile o mekânda yaşayan insanların gündelik pratikleri
arasında çift yönlü etkileşim sunar. Bu bağlamda, çalışma mekânın
hem tipolojik hem de morfolojik yapısını şekillendiren ana unsurları bu
mekân-habitus ilişkisiyle tartışmakta ve Ankara’yı şekillendiren bahçe
şehir mahalle yapılarına odaklanarak, Yenimahalle örnekliğinde mahalle
mekânın ortaya çıkışı ve dönüşümünü incelemektedir. Böylece Türkiye’deki
mahalle olgusunun mekânsal dönüşümünü tarihsel ve tipomorfolojik analiz
yoluyla incelemekte ve bu sosyo-mekânsal dönüşümlere dair sakinlerin
perspektiflerini anlamadaki eksikliği gidermeyi amaçlamaktadır. Elde
edilen bulgular, mahallenin geçmişten gelen ve günümüze kadar hala
devam eden toplumsal inşasının varlığını, sosyal ağları ve etkileşimleri
teşvik eden ortak bir merkez işlevi gördüğünü vurgulamaktadır.
ANAHTAR KELİMELER: Habitus, Bourdieu, Mahalle, Konut Alanları,
Tipomorfoloji
YEDİNCİ SINIF ÖĞRENCİLERİNİN VE MATEMATİK ÖĞRETMENLERİNİN FERMİ PROBLEMLERİNİ ÇÖZERKEN KULLANDIKLARI ÇÖZÜM STRATEJİLERİNİN İNCELENMESİ
No full textFermi problems are a specific type of real-life, estimation-based
mathematical problems that require individuals to make reasonable approximations
and develop problem-solving strategies. These problems are widely recognized for
fostering students' mathematical modeling, reasoning, and estimation skills. While
numerous studies have examined how students, pre-service teachers, and in-service
teachers approach Fermi problems individually, there is a lack of research comparing
the solution strategies employed by both teachers and students within the same study.
Addressing this gap, the present study aims to compare the solution strategies used
by middle school mathematics teachers and their students in solving Fermi problems. The study adopts a qualitative research design and employs a structured
interview methodology. A total of four Fermi problems were presented to middle
school mathematics teachers and three seventh-grade students of each teacher
through a structured interview protocol. The solutions were analyzed to identify the
solution strategies used by teachers and students. The findings reveal that while
teachers predominantly used systematic and structured approaches, students
demonstrated a wider variety of strategies, including more intuitive and exploratory
methods. Notably, both teachers and students commonly employed the iteration of
reference unit strategy, yet students exhibited more diverse modeling techniques
overall. Additionally, some students attempted to solve problems without using a
clear strategy. These findings contribute to the literature by providing insights into
how teachers and students engage with Fermi problems differently, which may
inform instructional practices. In this regard, it is suggested that future research may
further explore how instructional interventions influence students’ strategy selection
and the role of teacher guidance in problem solving.Fermi problemleri, makul tahminler yapılmasını ve gerçek hayatla ilişkili
tahmine dayalı problem çözme stratejileri geliştirilmesini gerektiren problemler
olarak tanımlanabilir. Bu problemler, öğrencilerin matematiksel modelleme, akıl
yürütme ve tahmin becerilerini geliştirmeleri açısından önemli görülmektedir.
Alanyazında, öğrencilerin, öğretmen adaylarının ve hizmet-içi öğretmenlerin Fermi
problemlerine bireysel olarak nasıl yaklaştığını inceleyen çeşitli çalışmalar
bulunmasına rağmen, öğretmenler ve öğrencilerin modelleme stratejilerini aynı
çalışma kapsamında karşılaştıran araştırmaların sınırlı olduğu görülmektedir.
Alanyazındaki bu eksikliği ele alan bu çalışma, ortaokul matematik öğretmenleri ve
öğrencilerinin Fermi problemlerini çözerken kullandıkları problem çözme
stratejilerini karşılaştırmayı amaçlamaktadır.
Çalışma, nitel araştırma desenine sahiptir ve yapılandırılmış görüşme yöntemi
kullanılarak yürütülmüştür. Çalışma kapsamında dört ortaokul matematik
öğretmenine ve her bir öğretmenin üçer yedinci sınıf öğrencilerine dört farklı Fermi problemi sunulmuş ve yapılandırılmış görüşme protokolü aracılığıyla problem
çözme süreçleri analiz edilmiştir. Bulgular, öğretmenlerin büyük ölçüde sistematik
ve yapılandırılmış yaklaşımlar benimsediğini, öğrencilerin ise daha geniş bir strateji
yelpazesi sergileyerek daha sezgisel ve keşif temelli yöntemler kullandığını ortaya
koymuştur. Özellikle hem öğretmenlerin hem de öğrencilerin en yaygın olarak
referans birimin tekrarı stratejisini kullandığı gözlemlenmiş, ancak öğrencilerin
genel olarak daha fazla çeşitlilik gösterdiği belirlenmiştir. Ayrıca, bazı öğrencilerin
belirli bir strateji kullanmadan problem çözmeye çalıştığı tespit edilmiştir. Bu
bulgular, öğretmenlerin ve öğrencilerin Fermi problemlerine nasıl yaklaştığını
anlamaya yönelik önemli katkılar sunmakta ve uygun öğretim uygulamalarının
tasarlanması için öneriler sunmaktadır. Bu bağlamda gelecekteki araştırmaların,
öğretimsel müdahalelerin öğrencilerin strateji seçimlerini nasıl etkilediğini ve
öğretmen rehberliğinin problem çözme süreçlerindeki rolünü daha ayrıntılı bir
şekilde incelemesi önerilebilir.M.S. - Master of Scienc
Tasarrufun yükü : Türkiye’de finansal derinleşme ve bankerler krizi
No full textThis study examines the banker crisis of the 1980s in Turkey within a historical
framework, analyzing the structural causes of the crisis and its roots in the period
between 1960 and 1980. The study argues that the crisis cannot be explained solely
by individual misconduct, but must be understood within the context of the
asymmetries in the banking and funding systems of the time, as well as the
hierarchical position of the financial system in credit creation and its institutional
defense mechanisms. It analyzes the structural deficiencies that allowed banker
institutions to emerge and proliferate, and the macro-financial reality in which they
appeared, shedding light on how efforts at financial deepening and political choices
triggered crisis dynamics. The study also situates the transition from a
developmentalist model to a liberal market-oriented system within a broader
political-economic transformation, demonstrating how this transformation both
shaped and was shaped by the banker crisis. By tracing the relationship between
financial liberalization, structural voids, and quasi-banking structures such as the
bankers, the thesis provides a more nuanced understanding of the systemic fragilities
that accumulated during this period. In this context, the Turkish case serves as a lens
to reassess how financial vulnerabilities in developing countries are shaped not only
by external constraints but also by the specific policy responses to these constraints
and the distortions these responses may trigger.Bu çalışma, 1980’lerde Türkiye’de yaşanan bankerler krizini tarihsel bir çerçevede ele alarak, krizin yapısal nedenlerini ve 1960-1980 dönemi arasındaki kökenlerini incelemektedir. Çalışmada kriz, yalnızca bireysel suistimallerle açıklanmayıp; dönemin bankacılık ve fonlama sistemlerindeki asimetriler ile finansal sistemin kredi yaratımındaki hiyerarşik konumu ve kurumsal savunma mekanizmaları çerçevesinde ele alınmaktadır. Çalışma, banker kurumlarının ortaya çıkmasına ve yaygınlaşmasına olanak tanıyan yapısal eksiklikleri ve bunların ortaya çıktığı makro finansal gerçekliği analiz ederek, finansal derinleşme çabaları ile siyasi tercihlerin nasıl kriz dinamiklerini tetiklediğine ışık tutmaktadır. Çalışma ayrıca, kalkınmacı modelden liberal piyasa odaklı bir sisteme geçiş sürecini daha geniş bir politik-ekonomik dönüşüm bağlamında ele almakta, bu dönüşümün banker krizini nasıl etkilediğini ve aynı zamanda bu krizden nasıl etkilendiğini ortaya koymaktadır. Finansal serbestleşme, yapısal boşluklar ve bankerler gibi yarı-bankacılık yapıları arasındaki ilişkiyi izleyerek, tez bu dönemde biriken sistemsel kırılganlıkları daha incelikli bir şekilde anlamaya yönelik bir çerçeve sunmaktadır. Bu bağlamda Türkiye örneği, gelişmekte olan ülkelerdeki finansal kırılganlıkların yalnızca dışsal kısıtlarla değil, aynı zamanda bu kısıtlara verilen özgül politika tepkileri ve bu tepkilerin tetikleyebileceği bozulduğu nasıl şekillendiğini yeniden değerlendirmek için bir mercek işlevi görmektedir.M.S. - Master of Scienc
ÜTOPYACI SİYASAL DÜŞÜNCEYE ÇAĞDAŞ BİR KATKI: JACQUES RANCIÈRE’İN ESTETİK HETEROTOPYASI
No full textThis thesis aims to answer the question how to reclaim utopia as an emancipatory concept in our contemporary era, which constitutes a crisis of political imagination due to the dominance of dystopian narratives. As its main argument, the study offers Jacques Rancière’s philosophy, particularly his concept of aesthetic heterotopia, as a form of “enacted utopia” that presents a significant contemporary contribution to utopian political thought. Rancière’s framework for aesthetic heterotopia synthesises the process-oriented qualification of iconoclastic utopias with Michel Foucault’s concept of heterotopia in a refined way that emphasises temporality. An aesthetic heterotopia presents not a distant ideal but a temporary event when and where aesthetic-political acts create a dissensus, a rupture in the dominant “police order” that governs the “distribution of the sensible”. This rupture provides the reconfiguration of this sensible order – of what can be perceived and said – that allows for new political subjects to perform equality in the here-and-now. The thesis investigates the evolution of utopian political thought, scrutinises Rancière’s philosophy, and identifies aesthetic heterotopia’s key functions: aesthetic rupture in the sensible order, juxtaposition of incompatible elements, counter-emplacement of political subjectivation, and heterochronia, or disruption of time. Ultimately, the study explains that Rancière’s concept of aesthetic heterotopia posits how radical politics are enacted through aesthetic ruptures in the here-and-now as a response to today’s dystopic despair.Bu tez, distopik anlatıların egemenliği nedeniyle politik tahayyülde bir krize yol açan çağdaş dönemde ütopyanın özgürleştirici bir kavram olarak nasıl geri kazanılacağı sorusunu yanıtlamayı amaçlamaktadır. Çalışmanın temel argümanı olarak, Jacques Rancière’in felsefesi, özellikle de estetik heterotopya kavramı, ütopyacı siyasal düşünceye önemli bir çağdaş katkı sunan bir “gerçekleştirilen ütopya” biçimi olarak nitelendirilmektedir. Rancière’in estetik heterotopya çerçevesi, ikonoklastik ütopyaların süreç odaklı niteliğini, Michel Foucault’nun heterotopya kavramıyla zamansallığı vurgulayan rafine bir şekilde sentezler. Estetik heterotopya, uzak bir ideali değil, estetik-politik eylemlerin bir uyuşmazlık, “duyusal olanın dağıtımını” yöneten baskın “polis düzeninde” bir kopuş, yarattığı zaman ve yerde geçici bir olayı temsil eder. Bu kopuş, yeni politik öznelerin burada-ve-şimdide eşitlik sergilemesine olanak tanıyan bu duyusal düzenin – algılanabilir ve söylenebilir olanın – yeniden yapılandırılmasını sağlar. Tez, ütopyacı siyasal düşüncenin evrimini araştırır, Rancière’in felsefesini inceler ve estetik heterotopyanın temel işlevlerini belirler: duyusal düzende estetik kopuş, uyumsuz unsurların yan yana getirilmesi, politik özneleşmenin karşı-mevzilenmesi, ve heterokroni, yani zamanın kesintiye uğraması. Sonuç olarak, bu çalışma Rancière’in estetik heterotopya kavramının, günümüzün distopik umutsuzluğuna bir yanıt olarak, radikal politikanın burada-ve-şimdide estetik kopuşlar yoluyla nasıl hayata geçirildiğini ortaya koyduğunu açıklar.M.S. - Master of Scienc
Anxiety and depression in relation to anxious driving and driver behaviors: the moderating role of traffic climate
No full textThis study aims to explore for the first time how anxiety and depression as mental health indicators, and traffic climate are related to driver behaviors and anxious driving. In more detail, based on the importance of understanding the interplay between psychopathology and perceptions within the dynamic traffic context, this research examines the moderating role of the traffic climate on the relationship between mental health and aberrant or anxious driving. A total of 247 drivers actively driving in Turkey participated in this study. The participants were recruited to complete various measures, such as the Demographic Information Form, Traffic Climate Scale, Depression Anxiety Stress Scale, Driver Behavior Survey and Driver Behavior Questionnaire. Multiple regression analyses revealed significant associations, revealing a substantial relationship between anxiety and driving behaviors, although the role of depression remains ambiguous and requires further exploration. Moreover, moderation analyses revealed that traffic climate factors, including functionality and external affective demands, moderate the relationship between anxiety and driving behaviors. Thus, anxiety was strongly linked to errors and violations when drivers perceived the traffic context as stronger in terms of functionality and external affective demands. In contrast, the contribution of depression to the moderation models was insignificant. The findings could promote intervention strategies such as training programs tailored for mentally disadvantaged drivers, which could lead to the acquisition of coping strategies relevant to the traffic context, contributing to both their well-being and road safety in general
Measuring Child Empathy from Different Perspectives: A Canonical Correlation Analysis of Teacher and Parent Reports
No full textYükseköğretimde üretken yapay zekâ uygulamasına ilişkin kılavuzların geliştirilmesi: Paydaş katılımına dayalı bir yaklaşım
No full textGenerative Artificial Intelligence (Gen-AI) is reshaping teaching, assessment, and research across universities. Yet many institutions lack actionable, value-sensitive guidance that safeguards integrity, equity, and privacy. This study developed comprehensive ethical guidelines for responsible Gen-AI integration in higher education, specifically within Social Sciences, addressing the urgent governance gap and ethical uncertainties impacting academic integrity, critical thinking, and digital equity.
A qualitative investigation utilized deductive thematic analysis from three focus groups comprising Social Sciences academics and master’s/doctoral students. An initial 13 ethical values and principles, derived from meta-document analysis, guided the inquiry. Data analysis employed a “Real-Life Situation → Value-Related Concern → Solution/Policy Suggestion” schema. Thirteen ethical values and principles were consolidated into 8 core categories (e.g., Honesty and Transparency, Reliability, Equality).
Findings showed consensus on Gen-AI disclosure and concerns about cognitive laziness and creativity erosion, alongside calls for unified institutional policies. Tensions arose from divergent stakeholder priorities (academic integrity vs. efficiency) and trade-offs between equitable access to paid tools and data privacy. Educators reported increased workload for verification and assessment.
This research demonstrates the efficacy of a participatory, value-driven methodology in bridging abstract ethical principles with practical implementation. The framework offers a replicable model for institutions to foster responsible Gen-AI use. Recommendations include integrating clear Gen-AI usage policies in syllabus, mandating transparent disclosure, designing diversified assessments, providing institutional tool access, and establishing multi-layered governance frameworks.Üretken Yapay Zekâ (ÜYZ), üniversitelerde öğretimi, ölçme-değerlendirmeyi ve araştırmayı yeniden biçimlendirmektedir. Bununla birlikte birçok kurum; dürüstlük, eşitlik ve gizliliği güvence altına alan, uygulanabilir ve değerlere duyarlı bir yol haritasından yoksundur. Bu çalışma, özellikle Sosyal Bilimler içinde yükseköğretimde sorumlu ÜYZ entegrasyonuna yönelik kapsamlı etik kılavuzlar geliştirmiş; akademik dürüstlük, eleştirel düşünme ve dijital eşitliği etkileyen acil yönetişim boşluğunu ve etik belirsizlikleri ele almıştır.
Nitel bir araştırma tasarımı çerçevesinde, Sosyal Bilimler alanından akademisyenler ile yüksek lisans/doktora öğrencilerinden oluşan üç odak grup üzerinden tümdengelimci tematik analiz yürütülmüştür. Meta-belge analizinden türetilen başlangıçtaki 13 etik değer ve ilke, sorgulamayı yönlendirmiştir. Veri analizi “Gerçek Durum → Değerle İlintili Kaygı → Çözüm/Politika Önerisi” şemasına dayandırılmıştır.
On üç etik değer ve ilke, sekiz temel kategori altında (örneğin, Dürüstlük ve Şeffaflık, Güvenilirlik, Eşitlik) konsolide edilmiştir. Bulgular, Gen-AI kullanımının ifşasına ilişkin bir uzlaşı olduğunu; buna karşılık bilişsel tembellik ve yaratıcılığın aşınmasına dair kaygıların, ayrıca kurum genelinde yeknesak politika çağrılarının öne çıktığını göstermiştir. Paydaş önceliklerindeki farklılıklardan (akademik dürüstlük ile verimlilik arasındaki gerilim) ve ücretli araçlara adil erişim ile veri gizliliği arasındaki ödünleşimlerden kaynaklanan çatışmalar saptanmıştır. Eğitimciler, doğrulama ve ölçme-değerlendirme süreçlerinde artan iş yükü bildirmiştir.
Bu araştırma, soyut etik ilkeler ile pratik uygulama arasındaki boşluğu kapatmada katılımcı ve değer-odaklı bir metodolojinin etkililiğini ortaya koymaktadır. Sunulan çerçeve, kurumların sorumlu ÜYZ kullanımını teşvik etmesi için yinelenebilir bir model sunar. Öneriler; ders izlencelerine açık ÜYZ kullanım politikalarının entegrasyonu, şeffaf ifşa zorunluluğu, çeşitlendirilmiş değerlendirme tasarımları, kurumsal araç erişiminin sağlanması ve çok katmanlı yönetişim çerçevelerinin tesis edilmesini içermektedir.M.S. - Master of Scienc
Fluoxetine-induced weight change and the role of 5-HT2C receptor modulation in appetite regulation: a study in C57BL/6 mice
No full textThe Transdiagnostic Tole of Emotional Vulnerability Factors in Obsessive- Compulsive Disorder and Major Depressive Disorder
No full textÇeşitli psikopatolojilerin altında yattığı düşünülen tanılar üstü risk faktörleriyle ilgili araştırmalar,
mevcut psikiyatrik sınıflandırma sistemleri ve tedavi seçenekleri açısından önemli değişiklikleri
beraberinde getirme potansiyeline sahiptir. Bu çalışmanın amacı duygusal kırılganlık faktörleri olan
kaygı duyarlılığı, sıkıntı toleransı ve anhedoninin obsesif-kompulsif (OK) belirtiler ve depresyon
belirtileri ile ilişkilerini tespit etmek ve bu faktörlerin yaş aralığı 18-64 olan obsesif-kompulsif
bozukluk (OKB) tanılı (n=37), majör depresyon bozukluğu (MDB) tanılı (n=47) ve sağlıklı bireylerden
oluşan (n=70) üç grupta farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Çalışma deseni kesitsel ve
ilişkiseldir. Veriler Demografik Bilgi Formu, Yale-Brown Obsesyon Kompulsiyon Ölçeği-Öz Bildirim
Formu, Beck Depresyon Envanteri, Sıkıntıya Dayanma Ölçeği, Anksiyete Duyarlılığı İndeksi-3 ve
Snaith-Hamilton Keyif Alma Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Tüm örneklemde yapılan Pearson
korelasyon analizleri OK ve depresif belirtilerin tanılar üstü faktörlerle beklenen yönde ve istatistiksel
açıdan anlamlı ilişkilerine işaret ederken; yalnızca klinik örneklemde yürütülen korelasyon analizleri
farklı sonuçlara işaret etmiştir. Tanılar üstü faktörlerin OKB tanılı, MDB tanılı ve sağlıklı kişilerden
oluşan üç grupta farklılaşıp farklılaşmadığı tek yönlü varyans analizleriyle incelenmiştir. Post-hoc
testleri sağlıklı bireylerin kaygı duyarlılığı (x=16.16, SS=12.65), sıkıntı toleransı (x=54.75, SS=12.69)
ve anhedoni (x=.36, SS=1.06) puan ortalamalarının klinik grupların puanlarından istatistiksel açıdan
anlamlı düzeyde farklılaştığını gösterirken; OKB (x KD=38.78, SSKD=18.58, x ST=36.97, SSST=12.23, x
AH=4.81, SSAH=4.65) ile MDB (x KD=35.79, SSKD=15.34, x ST=36.32, SSST=10.88, x AH=4.63, SSAH=3.72)
grupları arasında tanılar üstü faktörler açısından istatistiksel olarak anlamlı fark yoktur. Bulgular ilgili
alan yazını ışığında tartışılmış ve klinik uygulama önerilerinde bulunulmuştur.Research on transdiagnostic risk factors, which underlie various psychopathologies, has the potential
to bring about significant changes in current psychiatric classification systems and treatment options.
The aim of this study was to determine the association of obsessive-compulsive (OC) and depressive
symptoms to emotional vulnerability factors of anxiety sensitivity, distress tolerance, and anhedonia
and to investigate whether these factors significantly differ across three groups of people diagnosed
with obsessive-compulsive disorder (OCD) (n=37), major depressive disorder (MDD) (n=47), and
healthy controls (n=70) whose ages ranged from 18 to 64. Study design was cross-sectional and
correlational. Data were collected using the Demographic Information Form, Yale-Brown Obsessive
Compulsive Scale-Self Report, Beck Depression Inventory, Distress Tolerance Scale, Anxiety
Sensitivity Index-3, and Snaith-Hamilton Pleasure Scale. Pearson correlation analyses calculated for
the entire sample indicated that OC and depressive symptoms were statistically significantly
associated with the transdiagnostic factors in expected directions, while correlations calculated solely
for the clinical groups yielded different results. One-way analyses of variance were run to investigate
whether the transdiagnostic factors differed significantly across the three groups of OCD, MDD, and
healthy controls. Post-hoc tests revealed that while healthy controls had significantly different anxiety
sensitivity (M=16.16, SD=12.65), distress tolerance (M=54.75, SD=12.69), and anhedonia (M=.36,
SD=1.06) mean scores compared to the clinical groups, OCD (MAS=38.78, SDAS=18.58, MDT=36.97,
SDDT=12.23, MAH=4.81, SDAH=4.65) and MDD (MAS=35.79, SDAS=15.34, MDT=36.32, SDDT=10.88,
MAH=4.63, SDAH=3.72) groups did not have significantly different scores on the transdiagnostic
variables. Findings were discussed in light of the relevant literature and recommendations for clinical
practice were provided.Publisher's Versio
Lacanian view of the ambiguous loss: The Signal series review
No full textThe Signal is a four-episode Netflix series categorized as science fiction and drama, directed by Sebastian Hilger and Philipp Leinemann. The series begins with the story of Paula, a successful scientist, returning to Earth after her mission at the International Space Station. Paula’s husband Sven and daughter Charlie eagerly await Paula’s return to Earth, but there is no news from Paula after her return. This situation puts Charlie in an uncertain situation and affects the mourning process. The analysis of Charlie’s grief in The Signal illustrates the practical application of these theoretical constructs, particularly Lacan’s perspective. Her initial denial and idealization of her mother, followed by a gradual reconciliation with her loss, demonstrate the journey from the Real to the Symbolic. This analysis demonstrates the applicability of Lacan’s theory of three orders to contemporary media analysis