OpenMETU (Middle East Technical University)
Not a member yet
110280 research outputs found
Sort by
Miocene decoupling of surface uplift of the Central Anatolian Plateau interior (Türkiye) and its modern mountainous margins
No full textThe Central Anatolian Plateau (CAP) forms the western portion of the Turkish-Iranian plateau and has mostly remained above sea level since ca. 41 Ma. However, the current topography of the CAP has predominantly developed since the Late Miocene, with mean elevations of ca. 1.0–1.5 km and northern and southern mountainous margins with peak elevations that locally exceed 3 km. To clarify patterns of surface uplift, we present paleoelevation estimates for the past 10 Ma by applying stable isotope paleoaltimetry on soil carbonates from the CAP and nearby coastal regions, as well as dual clumped isotope paleothermometry. The compiled datasets from the Aegean-Anatolian region display a sustained increase in δ18O values of soil carbonates after the Miocene, in response to increased regional aridification. Our paleoaltimetry and dual clumped isotope results indicate that the CAP has been at higher elevations than the modern coastal regions since 10 Ma. By ca. 8 − 6 Ma, our refined paleoaltimetry estimates indicate the presence of a ca. 1.5 km-high orographic barrier. However, surface uplift of the Tauride and Pontide mountains on the southern and northern plateau margin postdate surface uplift of the CAP. Therefore, surface uplift of the CAP and its mountainous margins were decoupled during the Late Miocene, implying distinct geodynamic drivers for their asynchronous formation. Given that the Tauride Mts. emerged from the Mediterranean after 7 Ma, we document outward growth of the southern plateau margin since the Late Miocene
Elementary Methods for Persistent Homotopy Groups
No full textWe study the foundational properties of persistent homotopy groups and develop elementary computational methods for their analysis. Our main theorems are persistent analogues of the Van Kampen, excision, suspension, and Hurewicz theorems. We prove a persistent excision theorem, derive from it a persistent Freudenthal suspension theorem, and obtain a persistent Hurewicz theorem relating the first nonzero persistent homotopy group of a space to its persistent homology. As an application, we compute sublevelset persistent homotopy groups of alkane energy landscapes and show these invariants capture nontrivial loops and higher-dimensional features that complement the information given by persistent homology
Yangını Öngörmek: Veri Analitiği ile Proaktif Yangın Risk Yönetimi
No full textVeri odaklı yangın riski değerlendirmesi, yapay zekâ, veri analitiği ve makine öğrenimi gibi yenilikçi teknolojilerlegeliştirilerek yangın güvenliği bilgi yönetiminin önemli bir parçası haline gelmiştir. Ancak, mevcut veri odaklıyangın riski değerlendirme modelleri, genellikle kentsel alanlar için tasarlandığından bina düzeyindeki yapısalözellikler ve kullanıcı davranışları gibi kritik yangın riski parametreleri ile entegre edilmemiştir. Bu eksiklik, yangıngüvenliği değerlendirmelerinde, yapıya özgü faktörlerin yangın riskinin analiz edilmesinde zorluklaryaratmaktadır. Bina yaşam döngüsü boyunca etkili bir yangın riski bilgi yönetimi sağlanabilmesi için veritutarlılığının, hesaplanabilirliğin ve yapı profesyonelleri arasındaki koordinasyonun sağlanması gerekmektedir.Bu doğrultuda, semantik modelleme ile standart teknik yaklaşımlar, bina verilerinin sürdürülebilir bir şekildeyönetilmesine olanak tanımaktadır. Bu çalışma, Yapı Bilgi Modellemesi (BIM) ile doğrudan elde edilebilecekyapısal ve kullanıcı temelli yangın risk parametrelerini kullanarak binalar için özelleştirilmiş bir yangın veri tabanımodeli önerisi sunmaktadır. BIM, sağladığı veri entegrasyonu ile yapı bilgilerini oluşturma, depolama, yönetme,değiştirme ve paylaşma işlevselliği sunmaktadır. Önerilen model ile yapı bilgilerini yeniden kullanılabilir bir şekildeyönetmek ve özelleştirilmiş yangın güvenliği çözümleri sunmak amaçlanmaktadır
İklim Değişikliğine Uyumda Geleneksel Su Hasadı Sistemleri: Yarı Kurak Bir Akdeniz Köyünden Çıkarımlar
No full textTraditional water harvesting systems (WHS), developed over centuries by past civilizations, have long played a crucial role in addressing water scarcity in semi-arid regions. Although these systems have been largely neglected with the expansion of modern water infrastructure, they remain a valuable heritage containing significant knowledge and practices that are still relevant today, particularly in overcoming water management challenges in the face of climate change. Although traditional WHSs have been studied across various regions, their forms and functions vary significantly due to unique climatic, geological, and cultural conditions. In the Mediterranean context, small-scale WHSs have received comparatively limited attention—particularly studies that integrate both their revitalization for contemporary use and their historical and cultural significance. This study aims to help bridge that gap and contribute the existing literature by focusing on the WHSs in Barbaros, a semi-arid village on the Aegean coast of Turkey. Barbaros is particularly unique due to its special geological conditions, as the porous soil makes water retention difficult, which adds to the importance of traditional WHSs. In this context, the main objective of this research is to comprehensively assess these systems, by considering the area’s topography, geological features, WHS construction techniques, and local knowledge transmitted across generations. This multidisciplinary approach, combining a literature review, field observations, expert surveys and interviews with long-time residents, enables a comprehensive analysis of the typologies, current state and socio-cultural evolution of these systems. A thorough understanding of these systems is essential to assess their resilience and relevance for climate change adaptation, especially with regard to drought management. The study concludes that, despite their partial abandonment, the traditional WHSs in Barbaros offer valuable insights into sustainable water management and demonstrate their potential as practical models for addressing today’s water challenges.Geçmiş medeniyetler tarafından yüzyıllar boyunca geliştirilen geleneksel su hasadı sistemleri (SHS), yarı kurak bölgelerde su kıtlığıyla baş
etmede önemli bir rol oynamıştır. Bu sistemler -modern su altyapısının yaygınlaşmasıyla birlikte ihmal edilmiş olsalar da- günümüzde özellikle iklim değişikliği karşısında su yönetimiyle ilgili zorlukların üstesinden gelmek için hâlâ geçerliliğini koruyan önemli bilgi ve uygulamaları içeren değerli bir mirastır. Geleneksel su hasadı sistemleri (SHS) farklı bölgelerde incelenmiş olsa da, bu sistemlerin biçim ve işlevleri; iklimsel, jeolojik, hidrojeolojik ve kültürel koşullardaki farklılıklardan dolayı önemli ölçüde değişiklik göstermektedir. Akdeniz bağlamında ise, küçük ölçekli SHS’ler özellikle çağdaş kullanıma yönelik yeniden işlevlendirme ile tarihî ve kültürel önemini birlikte ele alan çalışmalar açısından görece sınırlı ilgi görmüştür. Bu çalışma söz konusu boşluğu doldurmayı ve Türkiye’nin Ege kıyısında yarı kurak bir köy olan Barbaros’taki küçük ölçekli su hasadı sistemlerine odaklanarak mevcut literatüre katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Barbaros, özel jeolojik koşulları nedeniyle farklılık arz etmektedir; zira gözenekli toprak yapısı suyun tutulmasını zorlaştırmakta ve bu durum geleneksel SHS’lerin önemini artırmaktadır. Bu bağlamda, araştırmanın temel amacı alanın topoğrafya ve jeolojik özellikleri ile SHS yapım teknikleri ve nesiller boyunca aktarılan yerel bilgiyi göz önünde bulundurarak bu sistemleri kapsamlı bir şekilde değerlendirmektir. Çalışmada, literatür taraması, saha gözlemleri, uzman anketleri ve uzun süredir bölgede yaşayan bireylerle yapılan mülakatları içeren disiplinlerarası bir yaklaşım benimsenmiştir. Böylece, geleneksel SHS’lerin tipolojisi, mevcut durumu ve sosyo-kültürel evrimi detaylı olarak analiz edilmiştir. Bu sistemlerin derinlemesine anlaşılması, özellikle kuraklık yönetimi açısından, iklim değişikliğine uyum sağlamadaki dirençliliklerini ve günümüz su yönetimi bağlamındaki geçerliliklerini değerlendirmek için kritik öneme sahiptir. Çalışmanın bulguları, kısmen terk edilmiş olmalarına rağmen, Barbaros’taki geleneksel SHS’lerin sürdürülebilir su yönetimi konusunda önemli çıkarımlar sunduğunu ve günümüz su sorunlarına yönelik uygulanabilir modeller olarak değerlendirilebileceğini ortaya koymaktadır.Publisher's Versio
ÜÇ BOYUTLU TÜMÖR MİKROÇEVRESİ’NİN REKAPÜTİLASYONU İÇİN BİYO-ESİNLENMİŞ HİDROJEL KÜLTÜR SİSTEMİNİN GELİŞTİRİLMESİ
No full textThe tumor microenvironment (TME) is based on the modification of the extracellular matrix (ECM), the main component of tissue structures, including both biomechanical and biochemical modifications during tumorigenesis. Mimicking the extracellular matrix plays a crucial role in modern biomedical and translational research. These animal-derived biomaterials are limited in their tunability and reproducibility, both because their use requires harvesting from animals and because they quickly reach their limits when using bottom-up, high-precision mimicry of the TME. To overcome this limitation, engineered matrices by combining synthetic and/or natural biomaterials have become the next generation of 3D tissue engineering approaches. This thesis aims to design and optimize hydrogel systems to mimic the TME with the tunability of biomechanical and biochemical properties for implementation into 3D cell culture methods, such as spheroid formation, via supporting cell survival, proliferation, and creating 3D structures. As well as to develop 3D hydrogel systems that reduce or eliminate reliance on typical commercially available animal-based biomaterials that have been used for 3D culture. Efforts have been made to incorporate two approaches, one focused on sodium alginate (ionic cross-linking) by itself or in combination with collagen (resulting in an interpenetrating network) and another focused on PEG4MAL (covalent crosslinking) with thiolated gelatin for functionalization. These developed hydrogel systems showed that they support proliferation of breast cancer and related stromal cells, can be used as a spheroid generation platform with changing stiffness, and allow investigation of the effect of microenvironmental cues in atorvastatin drug screening. In addition, since repurposed drug studies with statins are still very limited, we carried out experiments in 3D hydrogel systems and observed that atorvastatin was effective against breast cancer spheroids.Tümör mikroçevresi (TME), doku yapılarının ana bileşeni olan hücre dışı matriksin (ECM), tümör gelişimi sırasında hem biyomekanik hem de biyokimyasal değişikliklerle modifiye edilmesine dayanmaktadır. Hücre dışı matriksin taklit edilmesi, modern biyomedikal ve translasyonel araştırmalarda kritik bir rol oynamaktadır. Hayvansal kökenli biyomalzemeler, hem hayvanlardan elde edilmeleri gerektiği için hem de TME’nin aşağıdan yukarıya, yüksek hassasiyetli bir şekilde taklit edilmesinde hızlıca sınırlara ulaştıkları için ayarlanabilirlik ve tekrarlanabilirlik açısından sınırlıdır. Bu kısıtlamanın aşılması için sentetik ve/veya doğal biyomalzemelerin birleştirilmesiyle geliştirilen matrisler, 3B doku mühendisliği yaklaşımlarının bir sonraki nesli haline gelmiştir. Bu tez, biyomekanik ve biyokimyasal özelliklerin ayarlanabilirliği ile TME’yi taklit edecek hidrojel sistemlerini tasarlamayı ve optimize etmeyi, hücrelerin hayatta kalmasını, proliferasyonunu destekleyen ve 3B yapılar oluşturan küremsi hücre topluluklarının (sferoidler) oluşumu gibi 3B hücre kültürü yöntemlerinde uygulanabilir hale getirmeyi amaçlamaktadır. Ayrıca, 3B kültürde yaygın olarak kullanılan ticari hayvan kökenli biyomalzemelere olan bağımlılığı azaltacak veya ortadan kaldıracak hidrojel sistemleri geliştirmek de hedeflenmiştir. Bu doğrultuda iki yaklaşım denenmiştir: biri tek başına veya kollajen ile birlikte kullanıldığında (birbirine geçen ağ yapısı oluşturarak) iyonik çapraz bağlanma yoluyla sodyum aljinata odaklanmış, diğeri ise fonksiyonelleştirme için tiyol gruplarıyla modifiye edilmiş jelatin ile birlikte kovalent çapraz bağlanmaya dayalı PEG4MAL sistemine odaklanmıştır. Geliştirilen bu hidrojel sistemlerinin, meme kanseri ve ilişkili stromal hücrelerin proliferasyonunu desteklediği, sertliği değiştirilebilen bir sferoid üretim platformu olarak kullanılabildiği ve atorvastatin ilaç taramalarında mikroçevresel ipuçlarının etkisinin araştırılmasına olanak sağladığı görülmüştür. Buna ek olarak, statinlerle yapılan yeniden konumlandırma (repurposing) çalışmalarının hâlâ oldukça sınırlı olması nedeniyle, 3B hidrojel sistemlerinde deneyler yürütülmüş ve atorvastatinin meme kanseri sferoidleri üzerinde etkili olduğu gözlemlenmiştir.M.S. - Master of Scienc
Kentsel Bağlamda Jeopolitik Kalıcılık: Mekansal Yansımaların Ankara Hatip Çayı İzleri Üzerinden İncelenmesi
No full textThe city, framed through binaries such as nature and culture or building and ground,
resists such fixed delineations when examined through the lens of its unfolding spatial
and ecological processes. This thesis departs from these dichotomies to interrogate the
city as a fluid, layered, and dynamic territory that is shaped as much by buried
infrastructures and ecological memory as by visible structures and formal planning.
Engaging with the conceptual framework of site, surface, ground, and agency, the
study proposes an alternative lens through which to reconsider the ways architecture
negotiates its relationship with land, infrastructure, and the unseen.
The thesis treats the ground as both mediated and political terrains, charged with
historical sediment, ecological force, and spatial contestation. The investigation
unfolds through the urban geology of Ankara, where the concealed waterscapes and
infrastructural transformations of the city’s inner core expose tensions between
presence and erasure, memory and modernity.
By tracing the obscured trajectory of the Hatip Stream (Bentderesi), this thesis does
not seek to reconstruct a lost geography, but rather to rethink architectural engagement
with what lies beneath; materially, historically, and conceptually. The stream, buried
yet persistent, becomes a medium through which the thesis questions how architecture
might respond to forms of agency that exceed the visible. In doing so, the study
positions design as a critical practice capable of revealing, reframing, and working
with the latent geographies that structure the contemporary city.Kentin, mevcudiyetini doğa ve kültür ya da bina ve zemin gibi ikili karşıtlıklar
üzerinden tanımlayan yerleşik anlatıları, onun sürekli dönüşen mekânsal ve ekolojik
süreçleri karşısında yetersiz kalır. Bu tez, kenti yalnızca görünen yapılarla değil;
gömülü altyapılar, ekolojik bellek ve zamanla silinmiş coğrafi katmanlarla da
şekillenen akışkan, çok katmanlı bir zemin olarak ele alır. “Yer”, “yüzey”, “zemin” ve
“edimsellik” kavramları etrafında örülen kuramsal çerçeve, mimarlığın toprakla,
altyapıyla ve görünmeyenle kurduğu ilişkileri yeniden düşünmek üzere eleştirel bir
zemin sunar.
Zemin, bu bağlamda pasif bir altyüzey değil; tarihsel tortular, ekolojik kuvvetler ve
mekânsal mücadelelerle yüklü, aracılı ve politik bir alandır. Ankara’nın kentsel
jeolojisi üzerinden gelişen bu inceleme, kentin tarihsel çekirdeğinde gömülmüş su
peyzajları ve altyapı dönüşümleri aracılığıyla varlık ile silinme, bellek ile
modernleşme arasındaki gerilimleri açığa çıkarır.
Hatip Çayı’nın (Bentderesi) silikleşmiş izini takip eden çalışma, kayıp bir coğrafyayı
yeniden inşa etmekten çok, mimarlığın görünmeyene, maddesel, tarihsel ve kavramsal
düzeylerde, nasıl yanıt verebileceğini sorgular. Akışkan ama kalıcı olan bu yeraltı izi,
tasarımı çağdaş kenti biçimlendiren gizil coğrafyalarla çalışan, onları açığa çıkaran ve
yeniden çerçeveleyen eleştirel bir pratik olarak konumlandırma arayışının parçasıdır.M.Arch. - Master of Architectur
İmplantlar ve kemik doku mühendisliği iskeleleri için gözenekli grafen oksit ve poly(eter) eter keton nanokompozit malzemesinin ıslak karıştırma yöntemi ile üretimi
No full textThis thesis details the creation of a composite biomaterial using sulfonated polyether ether ketone (SPEEK) as the matrix and graphene oxide (GO) as reinforcement. The degree of sulfonation for PEEK was 78.4%. Composites were prepared with GO concentrations of 0.1, 0.5, 1, 2.5, and 5 wt.%. NaCl was incorporated as a porogen with two particle sizes (>212 µm and <80 µm), yielding amorphous GO/SPEEK membranes with two porosities: 75.1% and 56.7%. No samples exhibited degradation in PBS in 8 weeks. High-porosity samples displayed the highest water uptake ratio (213%), while non-porous samples had a water uptake of approximately 27% and a lower water contact angle (average 84.8°). Conversely, highly porous samples were hydrophobic (134.9°). Ultimate tensile strength and elastic modulus increased with GO up to 1 wt.% for non-porous samples, and dramatically decreased for porous ones. Cell viability (Saos-2 cells) was most enhanced by 75.1% porosity and 5 wt.% GO. GO addition had no effects on water contact angle and water uptake ratio. Selected samples were decorated with wurtzite hexagonal ZnO crystals via a hydrothermal method. This ZnO modification didn’t affect biodegradability or water contact angle but reduced
swelling in non-porous samples. ALP activity increased in non-decorated samples with GO addition, and porosity further increased ALP activity. Intracellular calcium content rose on day 14 across all samples, aligning with early ALP upregulation. Bioactivity generally increased with porosity and gave the most crystalline HA structure on day 7. Ultimately, 5GO/SPEEK@ZnO was identified as the optimal composition for bone tissue engineering scaffolds.Bu tez, matris olarak sülfonatlı polieter eter keton (SPEEK) ve takviye olarak grafen oksit (GO) kullanılarak kompozit bir biyomateryalin oluşturulmasını detaylandırmaktadır. PEEK'in sülfonasyon derecesi %78,4 olarak belirlenmiştir. Kompozitler, %0,1, %0,5, %1, %2,5 ve %5 ağırlıkça GO konsantrasyonları ile hazırlanmıştır. İki farklı partikül boyutuna (>212 µm ve <80 µm) sahip NaCl, gözenek oluşturucu olarak dahil edilmiş ve %75,1 ve %56,7 olmak üzere iki farklı gözenekliliğe sahip amorf GO/SPEEK membranlar elde edilmiştir. 8 haftalık PBS'e daldırma süresince numunelerde bozunma tespit edilmemiştir. Yüksek gözenekli numuneler en yüksek su alma oranını (%213) gösterirken, gözeneksiz numunelerin su alma oranı yaklaşık %27 olmuş, en düşük su temas açısı (ortalama %84,8) tespit edilmiştir. Buna karşılık, yüksek poroziteli numuneler hidrofobik (%134,9) özellik göstermiştir. Nihai çekme mukavemeti ve esneklik katsayısı, gözeneksiz numunelerde %1 ağırlıkça GO ilavesine kadar artmış, gözenekli numunelerde ise önemli ölçüde azalmıştır. Hücre canlılığı (Saos-2 hücreleri), %75,1 gözeneklilik ve %5 ağırlıkça GO kombinasyonu ile en yüksek değeri vermiştir. GO ilavesi, su temas açısı ve su alma oranı üzerinde herhangi bir etki göstermemiştir. Seçilen numuneler, hidrotermal yöntemle vurtzit hekzagonal ZnO kristalleri ile dekore edilmiştir. Bu ZnO modifikasyonu, biyobozunurluğu veya su temas açısını etkilemezken, gözeneksiz numunelerde şişmeyi azaltmıştır. Dekore edilmemiş numunelerde GO ilavesiyle ALP aktivitesi artmıştır. Gözeneklilik de ALP aktivitesini artırıcı etki göstermiştir. Tüm numunelerde 14. günde hücre içi kalsiyum içeriği artmış, bu da erken ALP upregülasyonu ile uyumlu bir tablo ortaya çıkarmıştır. Biyoaktivite genellikle gözeneklilik ile artmış ve 7. günde en kristalize HA yapısını vermiştir. Sonuç olarak, kemik doku mühendisliği iskeleleri için optimal bileşim olarak 5GO/SPEEK-L@ZnO tanımlanmıştır.Ph.D. - Doctoral Progra
Income Classification Benchmark: From R (Academic Study) to Python (ML Pipeline)
No full textThe primary aim of this research is to construct a robust machine learning pipeline for income classification, predicting whether an individual earns above $50K based on demographic attributes such as work class, education, race, and gender.Initially developed as a statistical study in R-Studio to explore variable relationships and perform exploratory data analysis (EDA), the project has been significantly refactored into a production-ready Python environment to demonstrate modern MLOps standards.The methodology involves an end-to-end pipeline utilizing Scikit-Learn, incorporating advanced data cleaning, K-Nearest Neighbors (KNN) imputation for missing values, and automated feature scaling. While the initial research explored a broad range of algorithms, the current benchmark focuses on comparing the performance of Logistic Regression, Decision Trees, and Random Forest algorithms to establish a strong baseline. Model performance was rigorously assessed using Accuracy, Sensitivity, and F1-Score to account for categorical complexity. This dual-language approach highlights the transition from academic statistical inference to applied machine learning engineering
Bilim ve Doğasına Disipliner Bakış Açıları: Perspektiflerin Keşfedilmesi ve Bilimin Doğası Kavram Testi Geliştirilmesi
No full textThis study has several purposes. First, it aims to reveal how science practitioners across various fields describe science and to investigate how these descriptions align with the available approaches on the nature of science. The second purpose is to investigate the science descriptions of in-service teachers from different branches. By examining the descriptions of practitioners and teachers working in various disciplines, this research seeks to provide a holistic and interdisciplinary understanding of science and its nature. Finally, informed by these investigations, the study aims to develop an inclusive, reliable, and valid instrument that represents both the epistemic and non-epistemic aspects of the nature of science. Considering the aims, both qualitative and quantitative research designs are employed in the study. In this regard, data were collected through semi-structured interviews from 14 science practitioners and 4 teachers and with Nature of Science Concept Test that was developed from 131 science practitioners and teachers. Findings revealed that science practitioners maintained a process-oriented understanding of science, and most of them indicated that social, cultural, and economic factors influenced their scientific practices. The descriptions of practitioners align with approaches that highlight both the cognitive and empirical aspects, as well as the socio-cultural aspects of the nature of science. Teachers’ descriptions were gathered under three main and interrelated themes: science descriptions, views on scientific practice, and non-epistemic dimensions of nature of science. The validity and reliability calculations for the test showed that it can be used to investigate science practitioners’ and teachers’ conceptions of the nature of science.Bu çalışmanın birkaç amacı vardır. İlk olarak çalışma, çeşitli alanlardaki bilim uygulayıcılarının bilimi nasıl tanımladıklarını ortaya koymayı ve bu tanımların bilimin doğasıyla ilgili mevcut çerçevelerle nasıl uyumlu olduğunu araştırmayı amaçlamaktadır. İkinci amaç, farklı branşlardaki hizmet içi öğretmenlerin bilim tanımlarını araştırmaktır. Çalışma, çeşitli disiplinlerde çalışan uygulayıcıların ve öğretmenlerin tanımlarını inceleyerek, bilim ve doğası hakkında bütünsel ve disiplinler arası bir anlayış sağlamayı amaçlamaktadır. Son olarak, bu adımlardan bilgi edinerek, bilimin doğasının hem epistemik hem de epistemik olmayan boyutlarını temsil eden kapsayıcı, güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı geliştirilmesi amaçlanmaktadır. Amaçlar göz önünde bulundurulduğunda, çalışmada hem nitel hem de nicel araştırma adımları kullanılmıştır. Bu bağlamda, veriler 14 bilim uygulayıcısı ve 4 öğretmenden yarı-yapılandırılmış görüşmeler aracılığı ile, 131 bilim uygulayıcısı ve öğretmenden ise geliştirilen Bilimin Doğası Kavram Testi kullanılarak toplanmıştır. Bulgular, bilim uygulayıcılarının bilime ilişkin süreç odaklı bir anlayışa sahip olduklarını ve çoğunun bilimsel uygulamalarını sosyal, kültürel ve ekonomik faktörlerin etkilediğini ortaya koymuştur. Bilim uygulayıcıların açıklamaları, bilimin doğasının hem bilişsel ve ampirik yönlerini hem de sosyo-kültürel yönlerini vurgulayan yaklaşımlarla uyumludur. Öğretmenlerin açıklamaları bilim tanımları, bilimsel uygulamaya ilişkin görüşleri ve bilimin epistemik olmayan doğası boyutları olarak üç ana ve birbiriyle ilişkili başlık altında toplanmıştır. Test için yapılan geçerlilik ve güvenilirlik hesaplamaları, testin bilim uygulayıcılarının ve öğretmenlerin bilimin doğasına ilişkin kavramlarını ortaya çıkarmak için kullanılabileceğini göstermiştir.Ph.D. - Doctoral Progra