ΒΚΠ ΕΚΠΑ - Σύστημα Ηλεκτρονικής Εκδοτικής (e-Pub)
Not a member yet
1979 research outputs found
Sort by
Vol. 12 (2025). Nemeonikai I: A Catalogue of Nemeonikai: ca. 573 – ca. 300 BC
Το παρόν έργο αποτελεί σχολιασμένο κατάλογο (‘catalogue raisonné’) όσων Νεμεονικῶν πιθανώς χρονολογούνται από περίπου το 573 π.Χ. μέχρι περίπου το 300 π.Χ., του οποίου προτάσσεται μια εισαγωγή που εστιάζει στενά στη φύση των τεκμηρίων τόσο φιλολογικών όσο και επιγραφικών και αρχαιολογικών που αφορούν τους Νεμεονίκες και στα προβλήματα που ανακύπτουν από τέτοιες πληροφορίες όταν προσπαθεί κανείς να χρονολογήσει τους Νεμεονίκες και τις νίκες τους.Ο κατάλογος, του οποίου το πρώτο μέρος ερευνά άτομα που ήταν αναμφίβολα Νεμεονίκες, και το δεύτερο παρουσιάζει αθλητές για τους οποίους δεν είναι βέβαιο πως υπήρξαν νικητές στη Νεμέα, αποτελείται από λήμματα με επτά πεδία (1. Όνομα και πατρώνυμο του αθλητή, 2. Χρονολογία νικής / νικών στα Νέμεα, 3. Τόπος εύρεσης σχετικής/-ών επιγραφής/-ών, 4. Πόλις/-εις του αθλητή, 5. Άθλημα, 6. Αρχαίες πηγές, 7. Αναφορά σε εμφάνιση του σχετικού αθλητή σε συγχρόνους καταλόγους αρχαίων αθλητών.). Η παρουσίαση που ακολουθεί αυτά τα πεδία πρώτα συνήθως εξετάζει και αποσαφηνίζει τις τυχόν νίκες του αθλητή και στη συνέχεια προσπαθεί με έλεγχο των τεκμηρίων να προσφέρει μια χρονολογία της νίκης / των νικών στα Νέμεα. Στο δεύτερο μέρος του καταλόγου εξετάζεται η ταυτότητα δήθεν Νεμεονικών και παρουσιάζονται οι λόγοι για τους οποίους αυτοί δεν θεωρούνται γνήσιοι Νεμεονίκες. Στο παράρτημα, γίνεται προσπάθεια να υπολογισθεί ποιο ποσοστό του συνόλου αποτελεί ο αριθμός γνωστών σε μας νικών (μάλλον από 7.5% έως και 10%). *The work is a catalogue raisonné of victors in the Nemean games, from ca. 573 to ca. 300 BC, prefaced by an introduction that focusses upon the nature of the evidence and the problems that arise in efforts to date Nemean victors and their victories.The catalogue, whose first part deals with definite Nemeonikai and whose second part with doubtful Nemeonikai, consists of lemmata of seven fields (1. Competitor name, patronymic; 2. Date of victory/victories at Nemea; ca. 575 – ca. 551 BC 3. Inscription find spot; 4. Citizenship(s); 5. Discipline(s); 6. Ancient sources; 7. Catalogue entries), followed by a discussion. In the first part, the discussion usually clarifies the athletic record of the individual and in the second discusses the evidence with a view to arriving at a date for the Nemean victory or victories in question. In the second part of the catalogue, the discussion usually examines the identity of the supposed Nemeonikes and the reasons why he is unlikely to have been such.An appendix attempts to calculate what percentage of the possible total number of victories is represented by the probable number of known victories (between ca. 7.5 % and 10%).
Tracing the Provenance and Circulation of the Archaic Sculptures found on Delos
Η προέλευση και διακίνηση των αρχαϊκών γλυπών της ΔήλουΣε αυτό το άρθρο παρουσιάζονται τα πιθανά κέντρα (σχολές/ εργαστήρια) γλυπτικής από τα οποία προέρχονται τα πολυάριθμα αγάλματα κούρων, κορών και άλλων τύπων αρχαϊκής γλυπτικής, που βρέθηκαν στη Δήλο. Με μακροχρόνιες μελέτες και με βάση το υλικό δημιουργίας, τις επιγραφές, τεχνοτροπικά, τυπολογικά και εικονογραφικά κριτήρια η προέλευση αυτών των έργων έχει καθοριστεί από τη μέχρι τώρα έρευνα με μεγάλη πιθανότητα. Ως συλλογικά αναθήματα διαφόρων πόλεων-κρατών ή ως ιδιωτικά αναθήματα τα έργα αυτά οδηγούν σε ασφαλή συμπεράσματα για τη διακίνησή τους από τα κέντρα δημιουργίας τους προς το ιερό νησί της Δήλου και συνεπώς για τις εμπορικές, οικονομικές, πολιτικές και πολιτιστικές σχέσεις αυτών των κέντρων με τη Δήλο αλλά και των κέντρων αυτών μεταξύ τους. Παρεμπιπτόντως παρουσιάζεται και η διακίνηση γλυπτών έργων από τα εν λόγω κέντρα ευρύτερα στον νησιωτικό χώρο, στην ηπειρωτική Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου κατά τους ίδιους χρόνους τεκμηριώνοντας μαζί με άλλα υλικά κατάλοιπα -αρχιτεκτονική, κεραμική, κ.ά.- τα δίκτυα διακίνησης πολιτιστικών αγαθών και την πολύπλευρη διάδραση ανάμεσα σε ένα πλήθος αρχαϊκών κέντρων.This paper presents the provenance of numerous Archaic sculptures found on Delos based on preserved dedicatory inscriptions, material, and typological, stylistic and iconographic criteria. These sculptures were often either communal dedications from Archaic poleis or votive offerings from private individuals. Defining with relative precision the centers where these sculptures –primarily kouroi and korai statues, along with other types– were created, serves as a reliable basis for understanding the political, artistic, cultic and cultural interactions between the sacred island and the places of their origin. On a broader level, these sculptural dedications –alongside other material evidence such as architecture and ceramics– highlight the movement of goods, artists and ideas from sculptural centers, primarily Naxos, Paros and beyond, to Delos. On this occasion, the movement of sculptures from these centers to the wider island area, mainland Greece and the entire Mediterranean basin during the same period is concisely presented, contributing to the reconstruction of the networks of ‘traveling’ of cultural goods and the multifased interaction between a multitude of Archaic centers
Η Γενικευμένη Νόηση στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης. Μια κριτική προσέγγιση
Στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, οι ραγδαίες εξελίξεις στους τομείς της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) και των νευρωνικών δικτύων έχουν επιταχύνει μια γενικευμένη διαδικασία αυτοματισμού, που δεν αφορά αποκλειστικά τις σχέσεις παραγωγής, αλλά και κάθε τομέα της κοινωνικής πραγματικότητας. Συστήματα υψηλής τεχνολογίας, με ικανότητες επεξεργασίας χιλιάδων διακριτών ψηφιακών παραμέτρων, και εκπαιδευμένα με τη βοήθεια εκτεταμένων βάσεων δεδομένων, παρέχουν νέες δυνατότητες ελέγχου του κοινωνικού σώματος, ανάγοντάς το σε ιεραρχημένο δίκτυο αλληλεξάρτησης.Παρά ταύτα, πραγματοποιώντας μια υλιστική ανάλυση της ιστορίας της ΤΝ, μπορούμε να αναγνωρίσουμε μια πληθώρα συμβαλλόμενων πεδίων στενά συνδεδεμένων με τη νευροψυχολογία, τη νευροπλαστικότητα, το συνδετισμό, την ψυχολογία Gestalt, την κυβερνητική, κοκ. Στην πραγματικότητα, η ΤΝ δεν αντιπροσωπεύει κάποια πραγματική ικανότητα «συλλογισμού», αλλά μια σύγχρονη γενίκευση του μαρξικού «συλλογικού εργάτη» (Gesamtarbeiter), μέσα από στατιστική ανάλυση κάθε πιθανού τομέα της συλλογικής γνώσης.Αξιοποιώντας την ερευνητική εργασία του Matteo Pasquinelli The Eye of the Master ως βασική πηγή, η εργασία αυτή αναφέρεται συνοπτικά στους βασικούς πυλώνες μιας κριτικής ανάλυσης της ιστορίας της Τεχνητής Νοημοσύνης, με σκοπό την αξιοποίησή τους σε μια σειρά επίκαιρων προτάσεων για τη σύγχρονη εκπαίδευση και στόχο την επανοικειοποίηση της φαινομενικά «εξωγήινης» ΤΝ μέσα από τη χειραφετητική ισχύ της εγκύκλιας παιδείας
Tα Λουτρά του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο μετασχηματισμός μιας παρόδιας πηγής σε αρχαιολογικό χώρο
Τα Λουτρά του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι σήμερα ένας αρχαιολογικός χώρος στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας. Παρά την τοπωνυμική αναφορά, δεν συνδέονται με τον Μέγα Αλέξανδρο ούτε με συγκρότημα λουτρών. Περιλαμβάνουν μία λίθινη δεξαμενή, τμήμα νερόμυλου της ρωμαϊκής-παλαιοχριστιανικής Πέλλας. Το μνημείο ήταν ενταγμένο συνεχώς στο τοπίο και δεν ήρθε στο φως με την ανασκαφική έρευνα τον 20ό αιώνα. Η διαρκής αυτή σχέση επιτρέπει τη διερεύνηση του μετασχηματισμού από μια παρόδια, υδάτινη θέση, όπου εγγράφονταν πολυχρονικές αφηγήσεις, έθιμα και ποικίλες χρήσεις σε οριοθετημένο και άνυδρο αρχαιολογικό χώρο. Το άρθρο μελετά τον χρόνο που ο μετασχηματισμός συνέβη, καθώς και τις συνθήκες που τον διαμόρφωσαν. Τον προσεγγίζει ως ένα οργανικό μέρος στη νεωτερική βιογραφία του μνημείου, η οποία συντέθηκε τον 19ο και τον 20ό αιώνα και εντατικοποιήθηκε τις μεταπολεμικές δεκαετίες, επιχειρώντας την ιδεολογική, περιβαλλοντική και αισθητηριακή του αποτίμηση.The Baths of Alexander the Great. The transformation of a roadside spring into and archaeological site.The Baths of Alexander the Great is today an archaeological site of the Regional Unit of Pella, Greece. Despite its toponymic reference, it is not associated with Alexander the Great, nor with a bath complex. It includes a stone cistern of a watermill of Roman-Early Christian Pella. The monument was integrated into the landscape and did not come to light via excavation. The continuous interconnection with the landscape of Pella allows the exploration of its transformation from a roadside spring, where multi-temporal narratives, traditions and various uses were inscribed, to a demarcated and arid archaeological site. The article studies the time that the transformation occurred, as well as the factors that shaped it. It approaches the transformation as a part of the monument’s modern biography, which was composed in the 19th and 20th centuries and was
Aegean-style pottery from the old excavations at Alalakh: chronological and socio-historical implications
Κεραμική αιγαιακού τύπου από τις παλιές ανασκαφές στο Alalakh. Χρονολογικές και κοινωνικό-ιστορικές επιπτώσεις.Η κεραμική αιγαιακού τύπου, που παραγόταν σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο, έχει εντοπιστεί σε περιορισμένες ποσότητες στο Alalakh. Παρά τη σπανιότητά της, η κεραμική αυτή είναι καθοριστική για τη χρονολόγηση της έναρξης της Εποχής του Σιδήρου Ι (ΕΣ I), τόσο στο Alalakh όσο και στην ευρύτερη περιοχή, και συχνά ερμηνεύεται είτε ως ένδειξη μετακίνησης πληθυσμών είτε ως αποτέλεσμα κοινωνικο-οικονομικών αλληλεπιδράσεων και διαμόρφωσης ταυτότητας. Η παρούσα μελέτη εξετάζει αδημοσίευτη έως τώρα κεραμική από τις ανασκαφές του Woolley, που φυλάσσεται στο UCL, με σκοπό την επανεκτίμηση της χρονολογικής και πολιτισμικής της σημασίας. Μέσα από μακροσκοπική ανάλυση και τυπολογικές συγκρίσεις, αναγνωρίστηκαν οκτώ αγγεία, τα οποία προσφέρουν νέες πληροφορίες για την πρώιμη φάση κατοίκησης του Alalakh στην ΕΣ I. Επιπλέον, οι ερμηνείες για την λειτουργία των διαφορετικών σχημάτων αγγείων αντικατοπτρίζουν δυναμικές πολιτισμικές συνυφάνσεις τοπικών και αιγαιακών πρακτικών, αναδεικνύοντας τη σημασία της αιγαιακού τύπου κεραμικής για τη μελέτη των κοινωνικο-ιστορικών εξελίξεων της περιόδου αυτής στην περιοχή.Aegean-style pottery, produced across the Eastern Mediterranean, has been identified in limited quantities at Alalakh. Despite its scarcity, this pottery is pivotal for dating the onset of the Iron Age I (IA I) period, both at Alalakh and across the region, and is often interpreted either as evidence of migration or socioeconomic interactions and identity formation. This study examines previously unpublished Aegean-style pottery from Woolley’s excavations, housed at UCL, to reassess its chronological and cultural significance. Through macroscopic analysis and stylistic comparisons, eight vessels were identified, offering new insights into Alalakh’s earliest IA I habitation phase. Furthermore, functional interpretations of the pottery vessels’ diverse shapes reflect dynamic cultural entanglements of local and Aegean practices, highlighting the importance of Aegean-style pottery for the study of socio-historical developments in the region during this period
Book Review: Euboica II. Pithekoussai and Euboea between East and West
Βιβλιοκρισία:T. E. Cinquantaquattro, M. D’Acunto και F. Iannone (επιμ.), 2021. Euboica II. Pithekoussai and Euboea between East and West. Proceedings of the Conference, Lacco Ameno (Ischia, Naples), 14-17 May 2018, Τόμος 2 (AION, Annali di Archeologia e Storia Antica, Università degli Studi di Napoli L’Orientale, n.s. 28). Naples: Unior Press.Book Review: T. E. Cinquantaquattro, M. D’Acunto, and F. Iannone (eds), 2021. Euboica II. Pithekoussai and Euboea between East and West. Proceedings of the Conference, Lacco Ameno (Ischia, Naples), 14-17 May 2018, vol. 2 (AION, Annali di Archeologia e Storia Antica, Università degli Studi di Napoli L’Orientale, n.s. 28). Naples: Unior Press
A tale of two Homers: The discovery and significance of dedications to Homer in Farsala (ancient Pharsalos), Thessaly
Governmental reports of the late 19th century, kept in the National Archive of Monuments in Athens, contain information regarding the discovery and protection of antiquities in the region of Thessaly. Among these documents are the records detailing the fate of two inscribed statue bases, with dedications to Homer, found in the town of Farsala (ancient Pharsalos) in 1882 and 1886. Due to infrastructural challenges and episodes of military instability, the two bases were mistakenly published as a single object and have until now been treated as such. The historical sources, the two inscribed bases, and the implications of Homeric monuments in ancient Pharsalos, are presented here, together with the text of the key source documents. In an appendix, a base for a bust of Homer found 1909 in Larissa is also presented.Κυβερνητικές αναφορές από τον 19ο αιώνα, που φυλάσσονται στο Εθνικό Αρχείο Μνημείων στην Αθήνα, περιέχουν πληροφορίες σχετικές με την ανακάλυψη και την προστασία αρχαιοτήτων στη Θεσσαλία. Μεταξύ αυτών των αναφορών υπάρχουν έγγραφα που περιγράφουν λεπτομερώς την τύχη δύο ενεπίγραφων βάσεων αγαλμάτων, με αφιέρωμα στον Όμηρο, που βρέθηκαν στα Φάρσαλα (αρχαία Φάρσαλος) τα έτη 1882 και 1886. Λόγω της έλλειψης υποδομής αλλά και της κατά καιρούς στρατιωτικής αστάθειας, οι δύο αυτές βάσεις περιγράφηκαν και ορίστηκαν κατά λάθος ως ένα αντικείμενο – ένα λάθος που δεν έχει διορθωθεί μέχρι σήμερα. Οι ιστορικές πηγές, η απόδειξη των δυο βάσεων, και η σημασία των ομηρικών μνημείων στην αρχαία Φάρσαλο, παρουσιάζονται εδώ μαζί με τα κείμενα μερικών βασικών εγγράφων της μελέτης, καθώς επίσης και μια βάση προτομής του Ομήρου που βρέθηκε το 1909 στη Λάρισα
ORTHODOX SPIRITUALITY
Most all of us have heard people, especially the youth of today, say, “I am spiritual and not religious.” Whatever that phrase may mean to each person regardless, it is as if the two are diametrical opposition. One cannot be true without the other being false.This leads one to ask the question, what is spirituality? For our purposes presented in this article, what is Orthodox spirituality? In the brief space allotted here, I will attempt to summarize what Orthodox spirituality is and what it is not
From GIS to Game engines: case studies in archaeology from North Greece
Από το GIS στις μηχανές παιχνιδιών: Μελέτες περιπτώσεων στην αρχαιολογία από τη Βόρεια Ελλάδα Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, το ενδιαφέρον για την κατανόηση και εφαρμογή χωρικών εννοιών και τεχνικών στην αρχαιολογία έχει αυξηθεί σημαντικά, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της τεχνολογίας GIS ως ενός βασικού πλεονεκτήματος στη μελέτη των ανθρωπιστικών επιστημών. Η παρούσα εργασία σκοπεύει να παρουσιάσει μια επισκόπηση των εφαρμογών των ΓΣΠ στην αρχαιολογία της Βόρειας Ελλάδας, αναδεικνύοντας συγκεκριμένα τις προσπάθειες του Εργαστηρίου Αρχαιολογικών ΓΣΠ AeGIS (http://aegis.athenarc.gr/). Η μελέτη καλύπτει περιπτώσεις ενδοτοπικής ανάλυσης και διαχείρισης δεδομένων, όπως για παράδειγμα την ανασκαφή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου στο Καραμπουρνάκι, αλλά και έρευνες μακροσκοπικής κλίμακας, όπως τη μελέτη της αλληλεπίδρασης μεταξύ περιβάλλοντος και οικισμών στην Αιγαιακή Θράκη. Η εργασία εξετάζει επίσης την ενσωμάτωση δεδομένων ΓΣΠ με «μηχανές παιχνιδιών», όπως την πλατφόρμα ανοικτού κώδικα UNITY 3D, για τη διερεύνηση της κίνησης και της ορατότητας σε αρχαιολογικά τοπία. Δίνοντας έμφαση στη θεωρητική πολυπλοκότητα αυτών των χωρικών εργαλείων, οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι, καθώς η εξοικείωση με τα ΓΣΠ και τις μηχανές παιχνιδιών αυξάνει ολοένα και περισσότερο στην αρχαιολογική κοινότητα, τα συστήματα αυτά, ιδίως τα ΓΣΠ ανοικτού κώδικα, προσφέρουν μια ανεκτίμητη και προσαρμόσιμη εργαλειοθήκη. Ως αρχαιολόγοι οι ίδιοι, υποστηρίζουν ότι πλατφόρμες όπως τα διάφορα λογισμικά GIS και το Unity 3D έχουν τη δυνατότητα να εξελιχθούν σε συσκευές εύρεσης, βοηθώντας στη διαμόρφωση διεισδυτικών αρχαιολογικών ερευνών. Ο συνεργατικός και ανοικτός χαρακτήρας αυτών των εργαλείων διευκολύνει την προσαρμογή τους, ώστε να ανταποκρίνονται στις διαφορετικές απαιτήσεις και προτιμήσεις των αρχαιολόγων.Over the past two decades, there has been a surge of interest in applying spatial concepts and techniques in archaeology, underscoring the versatility of GIS technology as a crucial asset for humanities. The focus of this paper is to present an overview of GIS applications in the archaeology of North Greece, specifically highlighting the endeavors of the AeGIS Laboratory of Archaeological GIS (http://aegis.athenarc.gr/). The exploration spans from intra-site analysis and data management, exemplified by the Aristotle University excavation in Karabournaki, to macro-scale investigations, such as studying the interplay between environment and settlements in Aegean Thrace. The paper also delves into the integration of GIS data with game engines, such as Unity 3D, for reconstructing and exploring movement and visibility in archaeological landscapes. Emphasizing the theoretical complexity of these spatial tools, the authors argue that, as familiarity with GIS and game engines grows in the archaeological community, these systems, particularly open-source GIS, offer an invaluable and adaptable toolbox. As archaeologists themselves, they contend that platforms like GIS and Unity 3D possess the potential to evolve into heuristic devices, aiding in challenging assumptions and framing insightful archaeological inquiries. The collaborative and open nature of these tools facilitates customization to suit the diverse requirements and preferences of archaeologists
Narcissistic Abuse Is a Dark Spiritual Experience
Spirituality has become a word of controversy in the field of Psychology. Some psychologists argue that spiritual beliefs can become a distorted, non-realistic transference of what needs to be seen ideal within. Words like intrapsychic trauma, empathy, vulnerability and narcissism are parameters of our daily lives whether we realize it or not. It is proposed that spirituality, being a process by which one recognizes the self as part of the whole, whole being something greater than the self, has a reverse relationship to narcissism. More specifically, narcissism can be seen as a dark place of spirituality. Lack of empathy is the point of differentiation for diagnosed narcissistic personalities. Spirituality is a place of the heart where empathy is highly promoted needed and emphasized. In addition, being vulnerable willingly, is the gatekeeper of psychotherapy. Narcissism on the other hand, is a state of non-vulnerability. Narcissists do not wish to be submitted to therapeutic pain, as it threatens their pseudo-strength and persona. It is spirituality through which, we always need to keep an anchor inside, always reminding ourselves that all fundamental truth of ourselves lies within us. It is worth examining how it is related to all other psychological forms of our existence