ΒΚΠ ΕΚΠΑ - Σύστημα Ηλεκτρονικής Εκδοτικής (e-Pub)
Not a member yet
1979 research outputs found
Sort by
Διδακτική και Ιδεολογία (Σημειώσεις για μια έρευνα)
Full text linkΗ εργασία αυτή υποβάλλει σε κριτική το ιδεολόγημα για τον κοινωνικά και πολιτικά ουδέτερο χαρακτήρα της Διδακτικής το οποίο συγκροτεί μια σχολική παραλλαγή της ιδεολογίας του ουδέτερου κράτους και αναπαράγεται σήμερα σε προσεγγίσεις θεμάτων της ιστορίας της νεοελληνικής εκπαίδευσης. Αυτή η κριτική συνδέεται με τη διατύπωση συγκεκριμένων γενικών προτάσεων για τη συγκρότηση διδακτικών πρακτικών που είναι αντίπαλες στις κυρίαρχες και θεμελιώνονται στη μελέτη του έργου του Antonio Gramsci
Paracomedy in Euripides' Bacchae
Full text linkΚατ' αναλογίαν προς την «παρατραγωδία», ο όρος «παρακωμωδία», που εισήχθη το 1995, καθιερώθηκε ως δηλωτικός της εκμετάλλευσης ορισμένων κωμικών θεμάτων από την τραγωδία. Η παρατραγωδία μελετάται ασύγκριτα περισσότερο από ότι η παρακωμωδία εξαιτίας, ως ένα βαθμό, ορισμένων προκαταλήψεων αναφορικά με την δεύτερη (όπως ότι η κωμικότητα διαρρηγνύει το τραγικό αποτέλεσμα ή ότι, για να χαρακτηρίσουμε κάτι ως κωμικό, πρέπει να είναι και ξεκαρδιστικό). Στο παρόν άρθρο αναλύονται οι κύριες εκφάνσεις παρακωμωδίας στις Βάκχες του Ευριπίδη, ήτοι οι σκηνές/θέματα της ιδεατής επιστροφής στη νεότητα και της παρενδυσίας. Για να αποδείξω την ιδιότητά τους ως παρακωμικών, καταφεύγω σε προγενέστερες και μεταγενέστερες Αριστοφανικές κωμωδίες, εντοπίζοντας αναλογίες και/ή επιδράσεις. Εν συνεχεία, ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο το προσληφθέν κωμικό υλικό υπηρετεί την τραγικότητα· για το σκοπό αυτό, συζητώ τη σύνδεση των δύο παρακωμικών σκηνών. Όπως ακριβώς αναγνωρίζουμε ότι η παρατραγωδία στην κωμωδία έχει χιουμοριστικό σκοπό, πρέπει επίσης να δεχθούμε ότι η παρακωμωδία στην τραγωδία είναι κάτι που εξυπηρετεί την τραγικότητα. Και στις δύο περιπτώσεις δηλαδή, το λογοτεχνικό είδος-αποδέκτης μεταγράφει το αδελφό είδος για τους δικούς του σκοπούς. Υποστηρίζω πως, όπως η παρατραγωδία είναι εξαιρετικά αστεία, έτσι και η παρακωμωδία στις πιο δουλευμένες εκδοχές της είναι εξαιρετικά τραγική: είναι η φρικτή κλιμάκωση που χαρακτηρίζει τις οριακές καταστάσεις και τις οριακές προσωπικότητες.ABSTRACTBy analogy with paratragedy, the term paracomedy, introduced in 1995, was established to denote the appropriation of specific comic themes in tragedy. Paratragedy is studied incomparably more than paracomedy, partially due to misconceptions about the latter, such as that comicality destroys the tragic effect, or that to characterise something as comic, it must be hilarious. In the present paper, I discuss the basic manifestations of para-comedy in Euripides Bacchae, namely the themes/scenes of illusory youthfulness and transvestism. To establish their status as paracomic, I draw on earlier and later Aristophanic comedies, locating analogies and/or influences. Secondly, a special emphasis is placed on understanding how the received comic material supports the tragic effect; for this purpose, I discuss the connection of these two scenes. Just as in comedy we acknowledge that paratragedy is intended to be funny, we must also accept that paracomedy in tragedy is something facilitating the tragic effect; in both cases, the recipient-genre transcribes the counter-genre for its own purpose. I argue that as paratragedy is most funny, paracomedy in its finest versions is most tragic: it is a gruesome climax that characterises liminal moments (in terms of rites de passage) and borderline personalities (in psychiatric terms)
Το Πανεπιστήμιο Αθηνών και ο πόλεμος του 1940-1941: Η ζωή και ο θάνατος του καθηγητή Ξενοφώντος Κο- ντιάδη (Μασσαλία 1903 - Ιωάννινα 1941)
No full textΑυτό το άρθρο είναι απόπειρα απόδοσης φόρου τιμής στο έργο και τη μνήμη του καθηγητή Χειρουργικής Προπαιδευτικής και Χειρουργικής Παθολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ξενοφώντος Ι. Κοντιάδη, πεσόντος κατά τον β´ παγκόσμιο πόλεμο κατά την εκτέλεση του πατριωτικού και του επιστημονικού του καθήκοντος. Γεννήθηκε μεγάλωσε και σπούδασε στη Γαλλία. Είχε αρχίσει ήδη εκεί μια πολλά υποσχόμενη σταδιοδρομία ως χειρουργός, πριν έρθει στην Ελλάδα το 1935.Τον Ιούνιο του 1940 έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, λίγο πριν το ξέσπασμα του πολέμου. Παρότι επιστρατεύτηκε αμέσως ως αξιωματικός του υγειονομικού σώματος, ζητούσε επίμονα να υπηρετήσει την πατρίδα του στο μέτωπο. Τον Ιανουάριο του 1941 μετατέθηκε στο 2ο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, πολύ κοντά στα πεδία των μαχών. Όταν οι Ναζί πλησίαζαν στην πόλη τον Απρίλιο του 1941, αρνήθηκε να εγκαταλείψει τους τραυματίες στρατιώτες για να σωθεί, όπως και πολλοί άλλοι από το προσωπικό του νοσοκομείου. Συνέχιζε να χειρουργεί κατά τον εναέριο βομβαρδισμό της πόλης, στις 20 Απριλίου 1941, όταν τρεις βόμβες που στόχευσαν το νοσοκομείο σκότωσαν αυτόν και το άλλο προσωπικό που βρισκόταν στο χειρουργείο. ABSTRACTThis article is an attempt to pay tribute to the memory of Xenophon J. Kontiades (Marseille 1903 - Ioannina 1941), Professor of Surgical Pathology of the University of Athens, who was killed during World War II, performing his patriotic and scientific duty. He was born, grew up and studied sciences and medicine in France. He had already begun a very promising career abroad as a surgeon, before moving to Greece in 1935.He became a professor of Surgery at the University of Athens in June 1940, just before the outbreak of World War II. Although he was immediately called up as a medical officer, he also persistently sought to serve his country at the front line. In January 1941 he was transferred to 2nd Military Hospital of Ioannina, very close to the battlefield. When the Nazis were about to invade the city, in April 1941, himself and the other doctors and nurses of the hospital, refused to abandon the wounded soldiers and run for their lives. When Ionnina was bombarded, on April 20th, he was still operating the wounded, till three bombs, aimed the hospital, killed him and the other staff in the operating-room
Το παίγνιο της αληθείας και του ψεύδους στην αριστοτελική πραγματεία Περί Ψυχής και η ερμηνεία του Σιμπλικίου
Full text linkΝ. Κούρου και Γ. Μπουρογιάννης, Ρυθμοί της Κυπριακής Κεραμικής. Σύντομη επισκόπηση με βάση τη Συλλογή του Αρχαιολογικού Μουσείου του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Full text linkΒιβλιοκρισία "Ν. Κούρου και Γ. Μπουρογιάννης, Ρυθμοί της Κυπριακής Κεραμικής. Σύντομη επισκόπηση με βάση τη Συλλογή του Αρχαιολογικού Μουσείου του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών"Book Review "Ν. Κούρου και Γ. Μπουρογιάννης, Ρυθμοί της Κυπριακής Κεραμικής. Σύντομη επισκόπηση με βάση τη Συλλογή του Αρχαιολογικού Μουσείου του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
D. Katsonopoulou and E. Partida (eds), ΦΙΛΕΛΛΗΝ. Essays presented to Stephen G. Miller (The Helike Society, Athens 2016)
No full textBook Review "D. Katsonopoulou and E. Partida (eds), ΦΙΛΕΛΛΗΝ. Essays presented to Stephen G. Miller (The Helike Society, Athens 2016)
Τhe Lost Skin of the Library of Hadrian in Athens. "... κίονες φρυγίου λίθου ... ὀρόφῳ τε ἐπιχρύσῳ καὶ ἀλαβάστρῳ λίθῳ"
Full text linkΗ απολεσθείσα επιδερμίδα της Βιβλιοθήκης του Αδριανού στην Αθήνα. "... κίονες φρυγίου λίθου ... ὀρόφῳ τε ἐπιχρύσῳ καὶ ἀλαβάστρῳ λίθῳ"Το άρθρο παρουσιάζει σύντομη περιγραφή της αρχιτεκτονικής στη Βιβλιοθήκη του Αδριανού, ακολουθούμενη από λεπτομερή ανάλυση της κατασκευής των τοίχων, των χώρων στο ανατολικό μέρος του συγκροτήματος και των ορθομαρμαρώσεων. Η Βιβλιοθήκη του Αδριανού ήταν το μοναδικό κτήριο στην Αθήνα στο οποίο χρησιμοποιήθηκε το λαμπρό Φρύγιο μάρμαρο (γνωστό και ως Συννάδιο ή pavonazzetto). Η μελέτη 200 θραυσμάτων Φρυγίου μαρμάρου από κίονες, παραστάδες και ορθομαρμαρώσεις τοίχων επιτρέπει την επανεξέταση της αρχιτεκτονικής. Τρείς λύσεις προτείνονται σχετικά με την αρχιτεκτονική της μεγάλης αίθουσας με τις κόγχες, γνωστής συμβατικά ως το Βιβλιοστάσιο. Η ερμηνεία της χρήσης είτε ως βιβλιοστάσιο είτε ως αίθουσα αυτοκρατορικής λατρείας/ σηκός του Αδριανού κατά τον Δίωνα συνδυάζεται με τα νέα στοιχεία.The paper presents a brief description of the architecture of the Library of Hadrian in Athens, followed by a detailed analysis of the construction of the walls, the rooms in the east of the compound and the revetments. The Library of Hadrian was the only building in Athens that employed prestigious Phrygian marble (Synnadian or pavonazzetto). The study of 200 fragments of Phrygian marble from columns, pilasters and wall revetments allows for a reconsideration of the architecture. Three solutions are proposed with regards the architecture of the large, aedicular eastern hall, termed the Bibliostasio. Intrepretation of its function –whether a book keeping hall or a Κaisersaal /Dio’s sekos to Hadrian- is combined with the architectural features and the new data
The Sea Battle Tumulus at Salamis revisited
Full text linkThe discovery in 1884 of an inscription from the Imperial times that refers to the polyandrion of those who fell in the sea battle of Salamis in 480 BC prompted a large portion of the scientific community to take it for granted that the polyandrion was set up right after the sea battle. However, a more careful analysis of the archaeological data and of the literary sources undermines the unquestioned acceptance of that view. In the present paper, a critical approach to the ancient sources is adopted, as well as an overall assessment of the state of research and of the interpretations proposed for the area
Four Groups of Roman Pottery from the Sanctuary of Apollo at Halasarna on the Island of Kos
Full text linkΤέσσερα σύνολα ρωμαϊκής κεραμικής από το ιερό του Απόλλωνα στην Αλάσαρνα της ΚωΣτην παρούσα μελέτη παρουσιάζονται τα ευρήματα κεραμικής από τέσσερα στρωματογραφημένα σύνολα των αυτοκρατορικών χρόνων που προέρχονται από την ανασκαφή του Τομέα Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου Αθηνών στο ιερό του Απόλλωνα στην Αλάσαρνα (σημ. Καρδάμαινα) της Κω. Πρόκειται για υλικό που ήρθε στο φως κατά την ανασκαφική έρευνα του λεγόμενου Κτηρίου Δ, ενός μικρού δίστυλου εν παραστάσι ναού, στα ΒΑ του αρχαιολογικού χώρου. Τα ευρήματα παρουσιάζονται και αναλύονται σύμφωνα με τα ανασκαφικά τους συμφραζόμενα, καθώς επίσης σε συνάρτηση με τυποχρονολογικές και ποσοτικές παραμέτρους για κάθε σύνολο ξεχωριστά. Καλύπτοντας μια περίοδο 150 ετών από τα τέλη του 1ου/αρχές του 2ου αι. μ.Χ. μέχρι τα μέσα περίπου του 3ου αι. μ.Χ., τα σύνολα αυτά προσφέρουν μια ευρεία και αντιπροσωπευτική εικόνα της ποικιλίας των κεραμικών ειδών και της κυκλοφορίας τους στο ιερό σε διαχρονική κλίμακα. Τα δεδομένα αυτά δίνουν τα δυνατότητα να εξεταστεί υπό διαφορετικό πρίσμα ο αντίκτυπος στην οικονομία, το εμπόριο και το παραγωγικό δυναμικό της Αλάσαρνας που είχε ο σεισμός του 139 ή 141/142 μ.Χ., ο οποίος σύμφωνα με φιλολογικές μαρτυρίες έπληξε με σφοδρότητα το νησί και άλλες περιοχές του ΝΑ Αιγαίου και της Μ. Ασίας.This study presents and discusses the pottery from four recently investigated stratified assemblages of Roman Imperial date from the University of Athens excavations at the sanctuary of Apollo in Halasarna (modern Kardamena) on the island of Kos. The deposits come from the area of the so-called Building Δ, a distyle in antis temple of the Roman Imperial period, which is located in the northeastern part of the site. They span a period of ca. one and a half centuries, from the later first/ early second to ca. the mid-third century CE. The pottery is presented and analyzed contextually, followed by a catalogue of selected diagnostic finds. Detailed quantified data for each assemblage are presented in an appendix, allowing an understanding of the relative volume of pottery wares circulating in the sanctuary, the sources from which they came and the changes in their relative proportions over time. In addition to providing the first detailed publication of Roman pottery from the island of Kos, the paper offers an opportunity to glimpse into the economy and trade links of Halasarna in imperial times, especially for the period after the earthquake of 139 or 141/142 CE that reportedly devastated the island