ΒΚΠ ΕΚΠΑ - Σύστημα Ηλεκτρονικής Εκδοτικής (e-Pub)
Not a member yet
1979 research outputs found
Sort by
Κοινωνικά Κριτική Διαχείριση Τάξης. Μια μελέτη περίπτωσης προς εμπειρική - ερμηνευτική αποσαφήνιση
Full text linkΜε διατυπωμένη την προοπτική της Κοινωνικά Κριτικής Διαχείρισης Τάξης (ΚΚΔΤ) ως επέκταση της Πολιτισμικά Ανταποκρινόμενης Διαχείρισης Τάξης (Culturally Responsive Classroom Management ‒ CRCM), τέθηκε το ερευνητικό ερώτημα κατά πόσο επιβεβαιώνονται οι βασικές αρχές που έχουν διατυπωθεί. Με βάση αυτό, επιλέχθηκε σκόπιμα ένας εκπαιδευτικός της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για τη διαχείριση τάξης του οποίου υπήρχαν ενδείξεις ότι παρουσιάζει υψηλή κοινωνική ανταπόκριση. Καταγράφηκαν και αναλύθηκαν οι πεποιθήσεις, πρακτικές και προκλήσεις που αντιμετωπίζει, με σκοπό την εμπειρική-ερμηνευτική αποσαφήνιση του όρου της ΚΚΔΤ. Η συλλογή δεδομένων έγινε μέσω ημι-δομημένης συνέντευξης. Στην εργασία αυτή παρουσιάζεται μια γενίκευση των συμπερασμάτων που εξήχθησαν από τη συνέντευξη αυτή και μια εκ νέου κωδικοποίηση αρχών της ΚΚΔΤ.Οι διαστάσεις της ΚΚΔΤ που επιβεβαιώνονται μέσα από τη συνέντευξη είναι: 1. Η επιρροή που δέχεται ο εκπαιδευτικός από το κοινωνικό συγκείμενο. 2. Η αξιοποίηση της κοινωνικής πείρας και καταγωγής των μαθητών. 3. Οι κοινότητες συλλογικής μάθησης, δράσης και διεκδίκησης. 4. Το ενδιαφέρον του εκπαιδευτικού προς τους μαθητές. 5. Η διαχείριση της αποκλίνουσας συμπεριφοράς. 6. Οι μαθητές που εργάζονται ή/και βιώνουν κοινωνικές ανισότητες. 7. Η ανάπτυξη πολιτικών συζητήσεων στην τάξη. 8. Η ΚΚΔΤ ως πολυ-διαχείριση τάξης. 9. Οι ‒μέσω του προσαρμοσμένου λόγου‒- γέφυρες επικοινωνίας. 10. Ο εκπαιδευτικός ως αναμορφωτής διανοούμενος. 11. Η ακαδημαϊκή επίδοση των μαθητών μέσω της ΚΚΔΤ. 12. Η υποστήριξη των εκπαιδευτικών.Στη διάθεσή μας βρίσκεται μικρός όγκος ερευνών σχετικών με τη CRCM. Εκ των πραγμάτων, η παρούσα εργασία, παρά τον πλούσιο όγκο δεδομένων που είχε στη διάθεσή της, δεν μπορεί παρά να αποτελεί μόνο μια κρούση σε σχέση με το ζήτημα της ΚΚΔΤ
Vol. 7 (2021). M.W. Baldwin Bowsky, Lissos. Inscriptions found in Excavations of the Asklepieion
Full text linkISBN: 978-618-85619-1-5 (εκτύπωση)ISBN: 978-618-85619-2-2 (ψηφιακό)This study presents 29 inscriptions – and a summary and updated edition of an imperial libellus-subscriptio – all revealed during excavations at the temple of Asklepios at Lissos, on the southwest coast of Crete. The catalog of inscriptions proceeds from public to private genres: three architectural inscriptions and an imperial intervention; 13 civic decrees; three dedications, one of which includes a sacred law; four manumision inscriptions; an inscribed loomweight; a fragment of unidentified type; and four unlocated fragments. These inscriptions are best studied as not only as documents but monuments on display in the sanctuary. Adding a chronological element to the spatial display of inscriptions suggests how they contributed to the appearance of the temple and sanctuary over time. Not one but two types of writing were visible: (1) public texts pertaining to institutional life reveal a markedly political character and aspects of the imperial cult; (2) private texts pertaining to the Asklepieion’s main function as a cult center document particular concern with the health of women, infants, and the young. The Asklepieion at Lissos was no less important than that at Lebena, on the south-central coast of Crete; each continued to play an important role in the religious life of the island in the Roman period.ISBN: 978-618-85619-1-5 (print)ISBN: 978-618-85619-2-2 (digital)This study presents 29 inscriptions – and a summary and updated edition of an imperial libellus-subscriptio – all revealed during excavations at the temple of Asklepios at Lissos, on the southwest coast of Crete. The catalog of inscriptions proceeds from public to private genres: three architectural inscriptions and an imperial intervention; 13 civic decrees; three dedications, one of which includes a sacred law; four manumision inscriptions; an inscribed loomweight; a fragment of unidentified type; and four unlocated fragments. These inscriptions are best studied as not only as documents but monuments on display in the sanctuary. Adding a chronological element to the spatial display of inscriptions suggests how they contributed to the appearance of the temple and sanctuary over time. Not one but two types of writing were visible: (1) public texts pertaining to institutional life reveal a markedly political character and aspects of the imperial cult; (2) private texts pertaining to the Asklepieion’s main function as a cult center document particular concern with the health of women, infants, and the young. The Asklepieion at Lissos was no less important than that at Lebena, on the south-central coast of Crete; each continued to play an important role in the religious life of the island in the Roman period
Strontium isotopes and human mobility in Ceramic Neolithic-Middle Chalcolithic Cyprus (ca. 5200/5000–3000/2800 BC): a pilot study
Full text linkThe present study discusses aspects of human mobility in Ceramic Neolithic (ca. 5200/5000–4000 BC) and Middle Chalcolithic Cyprus (ca. 3500–2800 BC) through the application of strontium isotope analysis. Small-scale intra-island movement in prehistoric Cypriot contexts is usually inferred by the circulation of finished artefacts and raw materials, while several researchers in the past supported large-scale migrations based exclusively on the ostensibly abrupt changes in the material culture. Focusing on the strontium isotopic values of sampled human teeth from sites of the Limassol district, this pilot study attempts to demonstrate the potential of this methodology for the identification of non-local individuals and/or groups. The results provide fresh insights on prehistoric mobility patterns in Cyprus, while also discussing some of the methodological limitations in archaeological contexts
Hyria on Naxos. Tracing the connectivity of an insular sanctuary with the Aegean and beyond
Full text linkΎρια Νάξου. Συνδεσιμότητα ενός νησιωτικού ιερού με το Αιγαίο και την ευρύτερη περιοχήTo ιερό των Υρίων, που ανασκάφηκε στη Νάξο μεταξύ των ετών 1986-1998, έχει από μακρού απασχολήσει την έρευνα κυρίως για τη σημασία του στην ιστορία και εξέλιξη της αρχαίας Ελληνικής ναοδομίας. Πέραν όμως του αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος, η μελέτη του αρχαιολογικού υλικού που έφεραν σε φως οι πολύχρονες ανασκαφές, μας διαφωτίζει για τη συνδεσιμότητα του ιερού με περιοχές του Αιγαίου και της Εγγύς Ανατολής στη διάρκεια πολλών αιώνων και αυξάνει τις γνώσεις μας για όψεις της ναξιακής κοινωνίας, ιδίως κατά τις πρώιμες φάσεις των ιστορικών χρόνων.Εκτεταμένη έρευνα σε πανελλήνια ιερά επιβεβαίωσε ότι οι γραπτές μαρτυρίες, φιλολογικές και επιγραφικές, σε συνδυασμό με εντυπωσιακά και πολυδάπανα αφιερώματα, αποτελούν θεμελιώδεις πηγές πληροφόρησης για την καταγωγή των αφιερωτών και για το δίκτυο των αλληλεπιδράσεων. Και τα δύο απουσιάζουν εντελώς από τα Ύρια καθώς και από τα περισσότερα ιερά των Κυκλάδων. Είμαστε, έτσι, υποχρεωμένοι να αρκεστούμε στα μικρά αντικείμενα/αναθήματα που βρέθηκαν σε αυτές τις θέσεις. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ιερό των Υρίων υπερέχει των άλλων ιερών της Νάξου όσον αφορά το πλήθος των μικρών αναθηματικών προσφορών, είτε πρόκειται για ντόπιες μιμήσεις είτε για «εξωτικές» δημιουργίες, κεραμικές όσο και από πολυτιμότερα υλικά. Εξετάζεται το κατά πόσον τα μικρά εξωχώρια αναθήματα προσφέρονταν από αλλοδαπούς επισκέπτες, οι οποίοι, με τη σειρά τους, ενθάρρυναν τη συνδεσιμότητα της Νάξου με μακρινές περιοχές. Αν και ο τόπος κατασκευής της ανάθεσης σχεδόν ποτέ δεν μας διαφωτίζει για την πατρίδα του αναθέτη, αποτελεί όμως ισχυρή ένδειξη για έντονη διαπεριφερειακή δραστηριότητα, ειδικά κατά το τελευταίο τέταρτο του 8ου και μέχρι τον 6ο αιώνα π.Χ.Στην εργασία αυτή καταβάλλεται προσπάθεια να αναγνωρισθούν πολιτιστικές και εμπορικές σχέσεις με τον ευρύτερο χώρο του Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου, όπως αυτές τεκμηριώνονται μέσω της ανάλυσης της κεραμικής και των μικρών κινητών ευρημάτων από το ιερό και να φανεί σε ποιο βαθμό η εικόνα που αναδύεται συμπληρώνει τις γνώσεις μας από παλαιότερες σχετικές μελέτες.The sanctuary of Hyria on Naxos, excavated between the years 1986–1998, has long attracted academic attention,mainly because of its importance for the history and evolution of ancient Greek temple-architecture. Apart from thearchitectural interest, however, the study of the archaeological material brought to light enlightens us about the connectivity of the sanctuary with areas of the Aegean and the Near East over the centuries and increases our knowledge on aspects of Naxian society, especially during the early phases of historical times. Extensive research on Panhellenic sanctuaries confirmed that written testimonies, literary and epigraphic, combinedwith impressive and costly dedications, are fundamental sources of information about the origin of the donors and the network of interactions. Unfortunately, both the above are completely missing from Hyria, as well as from most of the sanctuaries of the Cyclades. We are, therefore, obliged to settle for the imported pottery and the minor objects/offerings found in these sites. There is no doubt that the sanctuary of Hyria takes precedence over the other sanctuaries of Naxos in terms of the quantity of small dedications, be they local imitations or imported, in clay or in more valuable materials. This paper attempts to identify cultural and commercial relations of the islanders with the wider Aegean and the Eastern Mediterranean areas, as documented by the analysis of pottery and of the minor objects found in the sanctuary and to show to what extent the emerging image complements our knowledge from previous relevant studies
Book Review "Constanze Graml. 2020. The sanctuary of Artemis Soteira in the Kerameikos of Athens"
No full textBook Review "Constanze Graml. 2020. The sanctuary of Artemis Soteira in the Kerameikos of Athens. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag. PHILIPPIKA - Altertumswissenschaftliche Abhandlungen / Contributions to the Study of Ancient World Cultures 136. 226 pages, 63 plates, 5 foldouts (printed on both sides), hardcover. ISBN 978-3-447-11286-4.
Vol. 8 (2021). The transition from Late Bronze Age to Early Iron Age in Elis. THe case of Agios Georgios of Persaina
Full text linkΤο νεκροταφείο του Αγ. Γεωργίου της Πέρσαινας εντοπίστηκε στην περιοχή της ΑΒΑ Ηλείας, στις ΝΔ υπώρειες του όρους Ερύμανθος. Αποτελείται από εννέα θαλαμωτούς τάφους, οι οποίοι αφενός εντάσσονται απόλυτα στο ευρύτερο μυκηναϊκό, πολιτισμικό περιβάλλον, αφετέρου παρουσιάζουν ορισμένες ιδιαιτερότητες σε σχέση με τους άλλους θαλαμωτούς τάφους της γύρω περιοχής, τόσο ως προς τα ευρήματα, όσο και ως προς τα ταφικά έθιμα.Το σημαντικότερο στοιχείο του νεκροταφείου του Αγ. Γεωργίου της Πέρσαινας ανιχνεύεται στη διάρκεια χρήσης του. Ορισμένοι τάφοι ξεκινούν να χρησιμοποιούνται στην Υστεροελλαδική ΙΙΙΑ2 περίοδο, αλλά οι κύριες περίοδοι χρήσης τους είναι η ΥΕΙΙΙΓ, η Υπομυκηναϊκή, καθώς και μέρος της Πρωτογεωμετρικής περιόδου.Αυτή ακριβώς η διάρκεια αποτελεί και το μοναδικό χαρακτηριστικό του νεκροταφείου, καθώς είναι το μόνο που όντας σε χρήση από τη μυκηναϊκή, ανακτορική περίοδο, «εισβάλει» στους ιστορικούς χρόνους και είναι σύγχρονο με νεκροταφεία κιβωτιόσχημων τάφων της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου και τη γένεση του λατρευτικού ιερού της Ολυμπίας. Παρέχει, επομένως, εξαιρετικές πληροφορίες, σχετικά με τη μετάβαση από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού, στους πρώιμους Ιστορικούς χρόνους, στην περιοχή της ΒΔ Πελοποννήσου.The nine, Mycenaean, chamber tomb cemetery of Aghios Georghios of Persaina is situated on a hillside at the mountainous NE part of Elis, among Goumero and Persaina villages. The excavations that were held at the beginning of the 2010s, as a part of the salvage work of Greek Archaeological Service, shed light to an area that was almost unknown for its Mycenaean history. The excavation of the cemetery raised important issues about the cultural backround, the chronological range concerning the use of the tombs, probable differences from other Elian chamber tomb cemeteries and contacts with Greek mainland and adjacent areas. The pottery dates the time span of use of the cemetery from Late Helladic IIIA2 until the Submycenaean/Early Protogeometric period. Its final use is contemporary with the cist tomb cemetery of Ancient Elis and the beginning of the formation of the Panhellenic sanctuary of Olympia.This chronological parallelism gives evidence for the conversation about the transition from Bronze to Iron Age and the theories about the coming of new tribes and “ethnic” groups in mainland Greece and the Aegean world, during the Early Historical Period. It is clear, according to the material from Aghios Georghios of Persaina tombs, that during the Late Helladic IIIC period there wasn’t a sudden change or an intrusion of “foreign” characteristics in the cultural environment of 12th century BC. Furthermore, one can see a smooth cultural transition to the Early Protogeometric period. As far as the burial architecture and rituals are concerned, the chamber tombs of Aghios Georghios of Persaina have the same characteristics with other Mycenaean chamber tomb cemeteries of Elis and NW Peloponnese. Some minor differences, such as the larger percentage of kylikes and craters, compared to other Elian and Achaean cemeteries, help us to understand the local diversification that it is expected to exist in a period that the centralization of palatial times in no longer present. The inhabitants of the site that the cemetery of Aghios Georghios of Persaina belonged seemed to participate to the wide trading network that was built after the fall of the Mycenaean palaces. Contacts with Elis, Achaea, Messenia, Arcadia, Ionian islands, Attica, Phocis and Italy can be concluded by the parallels of the artifacts found in the tombs. Some thoughts about the post palatial system of government of such sites can be made for Elis, a territory that didn’t have palatial past. Families or persons seem to stand out from the rest of the group and have the responsibility –political or/and military– of ruling the site and be a part of the economical and cultural relationships that were reformed in the Aegean world after the collapse of Mycenaean rulers at the end of the 13th century BC.This paper tried to answer to these questions, giving logical explanations to some peculiar findings. Generous assistance from my professors, colleagues and friends made this effort easier and fruitful and I would like to thank them very much.The nine, Mycenaean, chamber tomb cemetery of Aghios Georghios of Persaina is situated on a hillside at the mountainous NE part of Elis, among Goumero and Persaina villages. The excavations that were held at the beginning of the 2010s, as a part of the salvage work of Greek Archaeological Service, shed light to an area that was almost unknown for its Mycenaean history. The excavation of the cemetery raised important issues about the cultural backround, the chronological range concerning the use of the tombs, probable differences from other Elian chamber tomb cemeteries and contacts with Greek mainland and adjacent areas.The pottery dates the time span of use of the cemetery from Late Helladic IIIA2 until the Submycenaean/Early Protogeometric period. Its final use is contemporary with the cist tomb cemetery of Ancient Elis and the beginning of the formation of the Panhellenic sanctuary of Olympia. This chronological parallelism gives evidence for the conversation about the transition from Bronze to Iron Age and the theories about the coming of new tribes and “ethnic” groups in mainland Greece and the Aegean world, during the Early Historical Period. It is clear, according to the material from Aghios Georghios of Persaina tombs, that during the Late Helladic IIIC period there wasn’t a sudden change or an intrusion of “foreign” characteristics in the cultural environment of 12th century BC. Furthermore, one can see a smooth cultural transition to the Early Protogeometric period.As far as the burial architecture and rituals are concerned, the chamber tombs of Aghios Georghios of Persaina have the same characteristics with other Mycenaean chamber tomb cemeteries of Elis and NW Peloponnese. Some minor differences, such as the larger percentage of kylikes and craters, compared to other Elian and Achaean cemeteries, help us to understand the local diversification that it is expected to exist in a period that the centralization of palatial times in no longer present.The inhabitants of the site that the cemetery of Aghios Georghios of Persaina belonged seemed to participate to the wide trading network that was built after the fall of the Mycenaean palaces. Contacts with Elis, Achaea, Messenia, Arcadia, Ionian islands, Attica, Phocis and Italy can be concluded by the parallels of the artifacts found in the tombs.Some thoughts about the post palatial system of government of such sites can be made for Elis, a territory that didn’t have palatial past. Families or persons seem to stand out from the rest of the group and have the responsibility –political or/and military– of ruling the site and be a part of the economical and cultural relationships that were reformed in the Aegean world after the collapse of Mycenaean rulers at the end of the 13th century BC. This paper[HI1] tried to answer to these questions, giving logical explanations to some peculiar findings. Generous assistance from my professors, colleagues and friends made this effort easier and fruitful and I would like to thank them very much. [HI1]Paper ή πως αλλιώς
