1581 research outputs found
Sort by
Institucionalni uzroci krize evra
Get PDFThe dissertation explores the causes of the Euro crisis of 2009, using the institutional explanation in social sciences and the game theory. It includes discussions on the role of fiscal and monetary policies for stabilization of the economy, a brief history of monetary unions, as well as a summary of the European monetary integration process. Key findings of the dissertation are considering strategic situations in which the Member States have been involved before and after the creation of the European Economic and Monetary Union and the euro, which can be analysed using the game theory. The institutional design of the European Communities, after the breakup of the Breton Woods system, has put the Members States in the strategic situation of prisoner’s dilemma, which in turn made coordination of monetary policies and exchange rates unfeasible. The creation of the Economic and Monetary Union (EMU) made possible for the Member States to overcome the dilemma by transferring the monetary policy from national to the European level of governance. Unfortunately, the institutional design of the EMU created a specific set of the interdependence of the Member States and the institutional incentives which created a new collective action problem. The new problem can be observed as a strategic situation of the chicken game in which the Member States again does not have the incentive to act in the accordance with the rules in the same, cooperative manner. Finally, the dissertation analyses the institutional consequences of the crisis and the incentives emerged after the post-crisis reforms. The conclusion is that the reforms should prevent similar euro crisis. On the other hand, questions could be raised regarding the power shift among the main bodies of the European Union.Rad se bavi istraživanjem uzroka krize evra nastale 2009. godine, oslanjajući se na institucionalno objašnjenje u društvenim naukama i teoriju igara. Disertacija sadrži rasprave o ulozi fiskalne i monetarne politike za stabilizaciju privrede, kratku istoriju monetarnih unija pre Evropske ekonomske i monetarne unije (EMU), kao i sažetu istoriju evropske monetarne integracije. Ključni nalazi disertacije su tiču se strateških situacija koje su dovele do nastanka jedinstvene evropske valute i kasnije do njene krize, koje je moguće analizirati uz pomoć teorije igara. Institucionalni aranžman Evropskih zajednica nakon raspada Bretonvudskog sistema stavio je države članice u stratešku situaciju zatvorenikove dileme, što je činilo koordinaciju monetarnih politike i deviznog kursa neodrživim. Kako bi se prevazišao taj problem, formirana je EMU kojom je uveden evro, a monetarna politika prenesena na sa nacionalnog evropski nivo vlasti. Međutim dizajn EMU stvorio specifičan spoj međuzavisnosti i podsticaja iz koga je nastao nov problem kolektivnog delanja za države članice monetarne unije. Taj problem se ogleda u strateškoj situaciji igre kukavice u kojoj učesnici nemaju podsticaj da se ponašaju na istovetan, kooperativan način. Na kraju disertacije analizirani su podsticaji nastali sprovedenih institucionalnih reformi. Zaključak je će reforme najverovatnije sprečiti da nastanak slične krize u budućnosti, ali i da se mogu otvoriti nova pitanja u vezi sa promenom ravnoteže moći unutar organa EU
Uspon i pad demokratije posle Petog oktobra
No full textBurni događaji opisani i analizirani u ovoj knjizi govore o dramatičnom usponu i padu demokratije posle Petog oktobra – u svega deceniju i po. Posle masovnog otpora izbornoj krađi i sloma nedemokratskog režima uspostavljene su dinamične demokratske ustanove koje su opstale tokom više izbornih ciklusa, obeležene snažnim političkim takmičenjem, širokom participacijom civilnog društva i neprestanim pokušajima kontrole javnih funkcionera od strane javnosti. Ključni politički sukobi rešavani su demokratskim putem, na izborima i uglavnom unutar političkih ustanova, bitno menjajući odnose političkih snaga i određujući politiku zemlje, uprkos eksplozivne politike identiteta, institucionalnog nasleđa ličnog režima i nepovoljnih međunarodnih okolnosti. Posle prve decenije demokratizacije javljaju se prva neformalna ograničenja medijskih sloboda, koja se postepeno i sistematski pojačavaju posle povratka na vlast obnovljenih stranaka starog režima i kolapsa petooktobarskih stranaka, kulminirajući u slomu demokratije i usponu novog autoritarizma. Takva ocena izvire iz obimnog istraživanja konfliktne strane demokratizacije u ovom razdoblju, uključujući analizu sadržaja medijskog izveštavanja o ključnim političkim sukobima, razgovore sa ključnim protagonistima iz političkog i civilnog društva i istorijsko-institucionalnu analizu – u širem miljeu relevantne akademske literature i iskustava demokratizacije u našem i drugim svetskim regionima
Enlightment of Saint Sava
Get PDFProtivstavljajući Sv. Savu i Dositeja Obradovića kao dva
paradigmatska lika srpske kulture, autor nastoji ne samo da pojasni razliku između
srednjovekovnog i modernog prosvetiteljstva nego i da reafirmiše Sv. Savu kao
najvećeg srpskog prosvetitelja. U tom nastojanju on se oslanja na radove Sv. Justina
Ćelijskog i Vladimira Vujića, u kojima su ponuđeni uverljivi argumenti za primat
svetosavskog prosvetiteljstva nad dositejskim. Da bi srpski narod uspeo da sačuva
svoj verski i nacionalni identitet, neophodno je da odustane od sleđenja
zapadnoevropskog prosvetiteljstva i vrati se izvornijem svetosavskom
prosvetiteljstvu. Inače će umesto da sledi Hrista okrenuti leđa Hristu, sa svim
pogubnim posledicama takve odluke.By contrasting Saint Sava and Dositej Obradovic as two paradigmatic characters in
Serbian culture, the author aims not only to explain the difference between medieval and
modern Enlightenment, but also to reaffirm Saint Sava as the greatest Serbian luminary. In that
endeavour, he relies on works of Saint Justin of Ćelije and Vladimir Vujić, who offer cogent
arguments for primacy of Saint Sava’s Enlightenment over Dositej’s. In order for the Serbian
people to keep their religious and national identity, it is necessary to forbear the following of
West European Enlightenment and return to the more genuine Saint Sava’s Enlightenment.
Should they fail to do that, instead of following Christ, they will turn their back on Christ,
facing all destructive consequences of such decision
Субјективитет у руској култури
No full textПредметом анализа выступает путь формирования субъективности в русской культуре. Цель работы — показать основные исторические и культурные особенности, этапы и результаты этого пути. Основными теоретическими и методическими подходами исследования являются: сравнительно-исторический, литературно-критический, дискурс-анализ. Результатом исследования является обоснование наличия двойственного субъекта в русской культуре: традиционно-национального и европейского. Выводы работы предполагают необходимость и направления преодоления двойственности, формирование единого субъекта русской культуры.Субјективитет у руској култури има две димензије:
националну и западну, европску. Националну чини комплекс
психолошких и друштвених норми и карактерише се као
„индивидуалистички колективизам”. Европски субјективитет,
познато као „личност”, у Русији се формирало од 19. века као
алтернатива националноме од стране вишег, образованог слоја
друштва. Овај процес чини неколико фаза и није окончан. Два
су ентитета која чине савременог Руса: европска „личност” и
национални, историјски формиран субјективитет.
У основи националне представе о субјекту/личности у
Русији стоји индивидуална активност у посебним, изузетним
околностима – у рату, такмичењу или празновању. У социјалној
сфери, и при одсуству ових околности, он је пасиван. Питање
еманципације човека као неопходног услова за развој друштва и
државе, у Русији је постављано и решавано на различите начине
од 19. века до данас. Руска књижевност нуди најзанимљивије
виђење формирања личности у Русији. Књижевност се схвата
сакрално, она преводи људе, али из политичких разлога
(револуција 1917.) не успева да доврши овај процес. Руски
филозофи XX и XXI века говоре о потреби зближавања и
међусобног разумевања две слике руског субјективитета, да
би се превазишао унутарњи „раскол”
North Macedonia and its Neighbours: Challenges and Perspectives
Get PDFIn this paper, the author has analysed the perspectives of Macedonia's new foreign policy concept regarding its neighbours since the second half of 2017. Therefore, he points to Macedonia's numerous bilateral issues, primarily about its name with neighbouring Greece. The paper also includes a review of otheropen issues with Bulgaria and Albania, which jeopardize its path towards the EU and NATO membership. The signing of two crucial bilateral agreements with Bulgaria (2017) and Greece (2018) has significantly changed its foreign policy position and accelerated the realization of its Euro-Atlantic perspective. Additionally, Macedonia has improved relations with Albania and Kosovo. Although the relations with Serbia have oscillated, they cannot, in general, be labelled as bad. The author concludes that the determination of the new Macedonian political elite to resolve the accumulated bilateral issues with its neighbours is very significant in the broader regional context. It also represents a stimulus for the rest of the Western Balkans
Ka dostojanstvenom digitalnom radu - položaj radnika na digitalnim platformama
Get PDFThe concept of digital labour is not a new phenomenon. The new forms of employment, of which the most important is the Crowd Employment, appear as a result of the digital revolution. The Crowd Employment represents a relatively new and poorly investigated phenomenon in political sociology. This paper is trying to determine the basic characteristics of Crowd Employment based on the analysis and to find out whether the basic characteristics of Crowd Employment correspond to the current understanding of the decent work. In the purpose of answering this research question, the researcher will make an analysis of the Crowd Employment and give the basic characteristics of this kind of employment. On the other hand, the basic characteristics of decent work are also present in this paper. The researcher will make a comparison of these characteristics afterwards. The results of the research in this paper show that Crowd Employment has more negative than positive characteristics. Based on these results, the researcher gives a negative response to the research question. At the end of this paper, the main accent will be on the role of the trade unions in protection of basic rights of employees at Crowd Employment, aiming at Crowd Employment to become decent work.Pojam digitalizacije rada nije Nov fenomen. Kao posledica digitalizacije javljaju se novi oblici zaposlenja od kojih se posebno ističe rad na digitalnim platformama. Rad na digitalnim platformama, sa druge strane, predstavlja relativno Nov i slabo istražen fenomen sa stanovišta političke sociologije. U ovom radu se nastoji da se na osnovu analize utvrde osnovne karakteristike rada na digitalnim platformama i utvrdi da li karakteristike rada na digitalnim platformama odgovaraju aktuelnom shvatanju pojma dostojanstvenog rada. U svrhu odgovora na ovo istraživačko pitanje izvršiće se analiza rada na digitalnim platformama i navesti osnovne karakteristike ovog oblika rada. Sa druge strane, navešće se i osnovne karakteristike dostojanstvenog rada. Nakon toga će biti izvršeno upoređivanje ovih karakteristika. Rezultati koji će se postići u ovom radu pokazuju da rad na digitalnim platformama ima više negativnih nego pozitivnih karakteristika. Zaključak koji se ovde postiže ujedno je i negativan odgovor na postavljeno istraživačko pitanje. U zaključnim razmatranjima će biti poseban akcenat na ulozi sindikata u zaštiti osnovnih prava radnika na digitalnim platformama sa ciljem da rad na digitalnim platformama postane dostojanstven rad
Izbori za Evropski parlament u vremenu "Žutih prsluka" (Gilet jaune)
Get PDFWhat links the French "Gilet Jaunes" movement with the latest elections for the European parliament? Article aims at answering this question. The major argument is that the European elections function as a mask used by the Monnet integration method in order to hide the disintegration of a common world's constitutional foundations within the EU member states. Survival of the European order depends on a decision that will resolve the threatening either-or conflict between member states and their societies. Elections for the EP will maintain their functional justification so long as they remain able to cover the real decision maker and his accountability.Kakva je veza između pokreta "Žutih prsluka" i izbora za Evropski parlament? U radu tražimo odgovor na ovo pitanje. Osnovna teza je da izbori za Evropski parlament predstavljaju samo deo maske koju stvara Moneov metod integracije kako bi prikrio urušavanje temelja zajedničkog sveta u državama članicama. Opstanak evropskog poretka zavisiće od odluke koja će razrešiti tinjajući ili-ili sukob država članica i njihovih društava. Izbori za Evropski parlament ostaće svrsishodni samo u meri u kojoj budu uspeli da zamagle stvarnog donosioca te odluke i njegovu odgovornos
Nagodba kao kauza i posledica restriktivnog sporazuma
Get PDFThe subject of analysis of this paper is validity of application of legal institute of compromise in various stages of administrative proceedings stemming out from infringement of competition. In domain of restrictive settlement it is analysed rate between relieving of obligation of payment of monetary amount for competition protection, partial or full, restrictive settlement participants, which make possible its finding out or its further trial (immunity-compromise) in one hand and compromise, which is concluded with the aim of its more successful final conclusion (compromise-settlement) in the other hand. It is known that domestic competition expresses different relationship regarding separate categories of compromise on the level of primary protection of effective competition. The law institute of breakage of proceedings due to compromise exists from the year 2013 and justifiably it has its upside path of the application. While competition protection stemming from restrictive understanding, already comprises a significant number of cases of immunity-compromises, legislature still does not recognize a possibility of a compromise in the course of administrative proceedings, by which sanction is decreased in order to achieve admission of taking part in unallowed agreement. If this form of settlement would be implemented in a domestic lawful frame, having in mind that harmful consequences of circumstances of its nonexistence are not significant, the order of its application needs to be gradual and restrictive.Predmet istraživanja rada jeste osnovanost primene instituta nagodbe u različitim segmentima upravnog postupka zbog povrede konkurencije. U domenu restriktivnog sporazumevanja ispituje se odnos između oslobađanja od obaveze plaćanja novčanog iznosa mere zaštite konkurencije, potpunog ili delimičnog, učesnika restriktivnog sporazuma koji omogući njegovo otkrivanje ili dalje procesuiranje (imunitet-nagodba) sa jedne, i nagodbe koja se zaključuje u postupku u cilju njegovog efikasnijeg okončanja (nagodba-poravnanje), sa druge strane. Domaće pravo konkurencije iskazuje različit odnos prema pojedinim kategorijama nagodbe na nivou primarne zaštite efektivne konkurencije. Institut prekida postupka usled nagodbe postoji od 2013. godine i opravdano ima uzlaznu liniju primene. Dok praksa zaštite konkurencije od restriktivog sporazumevanja već sadrži značajan broj slučajeva imunitet-nagodbi, domaća legislativa još ne prepoznaje mogućnost nagodbe u toku postupka kojom se sankcija umanjuje zarad priznanja učešća u nedozvoljenom dogovoru. Ukoliko bi se ovaj vid poravnanja uveo u domaći zakonodavni okvir, s tim da štetne posledice okolnosti nepostojanja nisu značajne, režim njegove primene treba da bude postepen i restriktivan
Jednoroditeljske porodice i novi socijalni rizici : implikacije na socijalnu politiku i praksu u Republici Srbiji
Get PDFThe rise in single-parent families represents one of the most visible outcomes of family instability and change in the structure and distribution of risks in Europe (Millar, 2002). Therefore, it is not surprising that such families have become the subject of political, scientific and research interests both nationally and internationally. As a very heterogeneous social group, within (which) not necessarily all are jeopardized in having the same rights or in meeting the same needs, and as they quite differ in a way of coping with risks, single-parent families require a comprehensive and diverse state support, as a formal support system. The focus of this research is on the analysis of needs, risks and difficulties faced by single-parent families (single-mothers with children) in Serbia, identifying different systems of available social support (formal and informal) and their limitations, as well as their possibilities of redesigning. A specific theoretical and conceptual framework, which represents a novelty in relation to the previous perspectives in the interpretation of this phenomenon, was used for the analysis of the problem. The social investment concept and different discourses around single-parent families were complementary used as theoretical and conceptual framework, and the analysis itself included two levels, micro - individual level and macro – institutional level. The data were collected by combining complementary quantitative and qualitative methods. On the one hand, the quantitative part of the research was focused on gathering socio-demographic and socio-economic characteristics of the sample. Collection of this type of data was carried out using a questionnaire, which was specially designed for the purposes of this research, in order to create a profile of the single-mother families representing the sample. On the other hand, the qualitative part of the research is based on data obtained from in-depth, semi-structured interviews, which were conducted with both the single-mothers, as well as with representatives of the public and civil sector, in order to gain insight into the complexity of life, family and professional opportunities of single-parents in our country. ix The study involved 35 single-mothers and the sample was balanced by the type of single-parent family (widowed, divorced and unmarried single-mothers), as well as by the socio-demographic and socio-economic status of participants. Also, in order to obtain a comprehensive overview of the status, problems and challenges facing single-mothers with children in our country, 10 interviews were conducted with the representatives of the governmental and non-governmental sector, discussing the ways in which this vulnerable social group is recognized in our national legislation, the dominant social attitude towards them, programs and measures to improve their position and recommendations for enhancing policy and practice. At the individual level of analysis, our findings confirm that it comes to a highly heterogeneous social group, so that the specific life circumstances, the causes of single-parenthood, as well as the personality of the single-parents themselves influence the challenges and difficulties they are facing in everyday life, and to significant extent determinate the source, type and quality of social (formal and informal) support. The lack of sympathy and understanding of the society for the specific position in which these families are, contributes to their greater structural vulnerability than the rest of the population, especially two-parent families. Also, the social attitude towards single-parents (especially single-mothers) represents some kind of continuum, which includes values from absolute support, through an ambivalent attitude, to persuasion and lack of understanding, but the lack of understanding and persuasion are the most prevalent way our society refers to parents who raise their children alone. At the institutional level, the findings of this research indicate that the formal system of support to single-parent families in our country is to the great extent limited and that organized and planned, system’s response to the needs and problems of single-parents is missing. Although the social problem discourse around single-parent families is latently present in our institutional context, it is not accompanied by an adequate political response by the state, operationalized through concrete public policy programs and measures. The lack of a concrete state response to single-parent families, manifested through the lack of an adequate institutional framework and system’s solutions, i.e. the limited and unavailable assistance and support measures, makes them invisible subjects of social policy. Based on the identified needs and priorities of the single-parents (single-mothers), as well as the analysis of the current social and political context and the existing institutional framework, x recommendations to improve social position and further social integration of single-parent families have been defined. Hence, the results of this research can be used to enhance practice towards elimination of the existing shortcomings and the formulation of an adequate system’s response to the problems and challenges faced by single-parent families in our countryJednoroditeljske porodice predstavljaju jednu od najznačajnijih i najočiglednijih manifestacija porodične nestabilnosti i promena u strukturi i distribuciji rizika u Evropi (Millar, 2002). Stoga, ne iznenađuje činjenica da su neretko predmet političkog, naučnog i istraživačkog interesa, kako na nacionalnom, tako i na nadnacionalnom nivou. Predstavljajući izrazito heterogenu društvenu grupu, unutar koje nisu nužno svi ugroženi u ostvarivanju istih prava ili u zadovoljavanju potreba, a kako se prilično razlikuju i po načinima suočavanja sa rizicima, jednoroditeljske porodice zahtevaju sveobuhvatnu i raznovrsnu pomoć države, kao formalnog sistema podrške. Fokus ovog istraživanja je na analizi potreba, rizika i teškoća sa kojima se suočavaju jednoroditeljske porodice (porodice samih majki sa decom) u Srbiji, identifikovanju različitih sistema društvene podrške (formalnih i neformalnih) koji su im dostupni i njihovih ograničenja, kao i mogućnosti njihovog redizajniranja. Za analizu problema upotrebljen je specifičan teorijsko-konceptualni okvir, koji predstavlja novinu u odnosu na dosadašnje perspektive u tumačenju ove pojave. Reč je o komplementarnoj upotrebi koncepta socijalnih ulaganja i različitih diskursa o jednoroditeljskim porodicama, a sama analiza je obuhvatila dva nivoa, mikro - individualni nivo i makro - institucionalni i sistemski nivo. U istraživanju podaci su prikupljani kombinovanjem kvantitativnih i kvalitativnih metoda. Kvantitativni deo istraživanja bio je usmeren na prikupljanje socio-demografskih i socio-ekonomskih podataka o uzorku. Prikupljanje ove vrste podataka vršeno je uz pomoć upitnika, koji je posebno sačinjen za potrebe ovog istraživanja, i bilo je u funkciji izgradnje profila jednoroditeljskih porodica samih majki obuhvaćenih uzorkom. Sa druge strane, kvalitativni deo istraživanja zasniva se na podacima koji su dobijeni iz dubinskih, polustrukturisanih intervjua, koji su vođeni vi kako sa samim majkama, tako i sa predstavnicima javnog i civilnog sektora, kako bi se stekao uvid u kompleksnost životnih, porodičnih i profesionalnih prilika samih roditelja kod nas. U istraživanju je učestvovalo 35 samih majki, a uzorak je balansiran prema tipu jednoroditeljske porodice (udovice, razvedene i nevenčane same majke), kao i prema socio-demografskom i socio-ekonomskom statusu ispitanica. Takođe, kako bi se dobila sveobuhvatna slika o položaju, problemima i izazovima sa kojima se suočavaju same majke sa decom kod nas, realizovano je i 10 intervjua sa predstavnicima vladinog i nevladinog sektora, sa kojima je razgovarano o načinu na koji je ova osetljiva društvena grupa prepoznata u postojećem normativnom okviru, odnosu društva prema njima, merama za poboljšanje njihovog položaja i predlozima za unapređenje politike i prakse. Kada je u pitanju individualni nivo analize, nalazi do kojih se došlo u istraživanju potvrđuju da je reč o izrazito heterogenoj društvenoj grupi, tako da konkretne životne okolnosti, uzroci nastanka, kao i ličnost samih roditelja utiču na izazove i teškoće sa kojima se suočavaju u svakodnevnom životu i u značajnoj meri opredeljuju izvor, vrstu i kvalitet društvene pomoći i podrške. Nerazumevanje društva za specifičnu poziciju u kojoj se ove porodice nalaze doprinosi njihovoj većoj strukturalnoj ranjivosti u odnosu na ostatak populacije, prvenstveno dvoroditeljske porodice. Takođe, odnos okruženja prema samim roditeljima (samim majkama) predstavlja neku vrstu kontinuuma, koji obuhvata vrednosti od apsolutne podrške, preko ambivalentnog stava, sve do osude i nerazumevanja, premda nerazumevanje i osuda predstavljaju najčešće načine na koje se naše društvo odnosi prema roditeljima koji sami podižu decu. Na institucionalnom nivou, nalazi ovog istraživanja ukazuju da je formalni sistem pomoći i podrške jednoroditeljskim porodicama u našoj zemlji u značajnoj meri ograničen i da izostaje sistemski i planski odgovor društva/države na potrebe i probleme samih roditelja. Iako je u institucionalnom kontekstu latentno prisutno stanovište da jednoroditeljske porodice predstavljaju društveni problem, ono nije ispraćeno adekvatnim političkim odgovorom države, operacionalizovanim kroz konkretne mere javne politike. Izostanak konkretnog odgovora države prema ovim vii porodicama, koji se manifestuje kroz nedostatak adekvatnog institucionalnog okruženja i sistemskih rešenja, odnosno ograničenost i nedostupnost mera pomoći i podrške, čini ih nevidljivim subjektima socijalne politike. Na temelju identifikovanih potreba i prioriteta samih roditelja/majki, analizi aktuelnog društvenog i političkog konteksta, kao i postojećeg institucionalnog okvira, definisani su predlozi za unapređenje njihovog položaja i podsticanje njihove socijalne integracije, te se rezultati ovog istraživanja mogu iskoristiti za unapređenje prakse u pravcu otklanjanja nedostataka postojećeg i formulisanju adekvatnog sistemskog odgovora na probleme i izazove sa kojima se suočavaju jednoroditeljske porodice u našoj zemlj
Foreign policy priorities and ethnic return migration policies: group-level variation in Greece and Serbia
No full textWhy do ethnoculturally defined states pursue favourable policies to integrate some returnees from their historical diasporas while neglecting or excluding others? We study this question by looking at members of two historical diasporas that, in the 1990s, returned to their respective ethnic homelands, Greece and Serbia, but were not treated uniformly by their respective governments. Utilising a wide range of primary sources, we consider evidence for a number of plausible explanations for such policy variation, including the economic profile of an ethnic returnee group, its status in internal ethnic hierarchies, its lobbying power, and dynamics of party politics. We find, instead, that the observed variation is best explained by the role that each particular group played in the ruling elites’ ex ante foreign policy objectives. Elites discouraged the repatriation of co-ethnics from parts of the world they still had claims over, by pursuing unfavourable repatriation policies. Conversely, absent a revisionist claim, states adopted favourable repatriation policies to encourage their repatriation and facilitate their integration upon return. Methodologically, the article illustrates the importance of focused comparisons across dyads of states and particular sub-diaspora groups