1581 research outputs found
Sort by
The European Union in the Pandemics: Covid-19 crisis questioning the EU’s raison d’etre and the possible implications for further integration
Get PDFMore than sixty years ago, Ernst Haas defined political integration as the process of
shifting distinct national political loyalties, activities, and expectations towards a new
political centre. Neofunctionalists have considered crises as conducive to integration
because these would trigger politicization, which would under the specified conditions,
lead to spill-overs of integration into ever more policy sectors. In the last decade, we
have been witnessing multiple crises hitting the EU. These crises, like the one triggered
by the Covid-19 pandemics, caused different responses by the EU institutions, Member
States, and the EU citizens. These responses are inseparable from the question looming
around all previous EU crises: what is the EU’s Raison d’etre. The question of purpose
has never been posed openly by neo-functionalism nor officially by the EU elites, but it
seems unavoidable. Whether this new crisis will end in solving this issue is too early to
say. Nevertheless, we seem able to analyze the EU’s responses to this point and to give
an estimation of possible consequences for further integration. We argue that initial
responses to the Covid-19 crisis have been mixed. The Commission has been pushing
for the pro-integrationist solutions by proposing urgent funds and advocating for the
EU’s health care sovereignty. The member states, on the other hand, have been
challenging the EU’s purpose by the borders closure, re-introduction of the state aid,
and prohibition of exports. Another aspect to examine would be the narratives used
during the pandemics and the public opinion on the question of solidarity
Popular music culture and media literacy
Get PDFMuzika je neraskidivo povezana sa kontekstom u kojem se proizvodi, te se odnos između muzike i društva izučava decenijama. Sa svetom, koji se progresivno menja, menja se i položaj i značaj koji muzika ima u društvu. Popularna muzika danas je dostupnija, profitabilnija i agresivnija nego ikad. Tekstovi današnje popularne muzike prevazilaze domen zabave i ulaze duboko u prostor ideologija, rasnih, socijalnih i moralnih pitanja. Inspirisani rezultatima istraživanja sprovedenog u Srbiji, prema kojima 52% osnovaca, odnosno 70% srednjoškolaca posećuje internet svakodnevno i većinu vremena provede slušajući muziku (Popadić i Kuzmanović, 2016), u ovom radu pokušaćemo da sagledamo ulogu medijske pismenosti kada je reč o nastojanju ublažavanja uticaja koji popularna muzika ima na decu i adolescente, a koji su istovremeno njeni najveći konzumenti.Music is inseparably connected to the context it is being produced in and
relation between music and society has been studied for decades. In the world, which has been
changed, position and significance it has in society, is being changed as well. In the world
which has progressively being changed, position and significance it has in society is being
changed, as well. Popular music is more available nowadays; it is more profitable and
aggressive than ever. Texts of nowadays popular music are beyond the domain of fun and they
go deep into the space of ideology, racial, social and moral issues. Inspired by the results of
the research done in Serbia, according to which 52% of primary school students, i.e. 70% of
high school students visit the Internet every day and they spend most of the time listening to
music (Popadić & Kuzmanović, 2016), we are going to observe in this paper the role of media
literacy when we try to soften the influence of popular music on children and adolescents, and
who are their greatest consumers
Media images of the 5 October overthrow: between contestation and indifference
Get PDFPoglavlje analizira medijske diskurse o Petom oktobru u poslednjih
dvadeset godina. U radu se fokusiramo na tekstove objavljene povodom godišnjica
Petog oktobra u dva dnevna lista, Blicu i Večernjim novostima. U
analizi uočavamo tri osnovna diskursa: 1) diskurs o propuštenim šansama i
izneverenim očekivanjima; 2) diskurs o (revolucionarnom?) karakteru promena,
i 3) diskurs zaborava i povratka devedesetih. Nalazi takođe ukazuju na
dinamiku u odnosima između stranaka starog režima i stranaka pobedničke
koalicije DOS, kao i na promenu odnosa stranaka i aktera civilnog društva
bez kojih Peti oktobar nije bio moguć. Poglavlje pokazuje kako jedan snažan
simbol relativno brzo prelazi put od „zvezde vodilje” do simbola izneverenih
očekivanja i davnoprošlog vremena, ali i postaje „prazni označitelj”.This chapter explores the media discourses about the 5 October Over-
throw in Serbia in the last twenty years. We focus on the articles published in relation to
the 5 October commemoration dates in two daily newspapers Blic and Večernje novosti.
in the analysis, we observe three main discourses: 1) a discourse on missed opportunities
and betrayed expectations; 2) discourse on the (revolutionary?) character of the changes;
and 3) the discourse of indifference and the return of the 1990s. The findings also point
to the dynamics in the relations between the parties of the old regime and the parties of
the winning DOS coalition, as well as the change in relations between parties and civil
society actors without which the 5 October would not have been possible. The chapter
demonstrates how a strong symbol may easily shift from the “leading star” to the symbol
of betrayed expectations and the past, but also become an “empty signifier”
Mapiranje programa i usluga pozitivnog roditeljstva u Republici Srbiji
No full textIzveštaj Mapiranje programa i usluga pozitivnog roditeljstva u Srbiji nastao je u
okviru projekta „Pozitivno roditeljstvo“, koji Centar za prava deteta (CPD) sprovodi uz finansijsku podršku Evropske unije u okviru programa Evropski instrument
za demokratiju i ljudska prava u Srbiji. Projekat sufinansira Kancelarija za saradnju
sa civilnim društvom Vlade RS, a sprovodi se uz podršku Pravosudne akademije i
Republičkog zavoda za socijalnu zaštitu. Cilj ovog projekta jeste doprinos zaštiti
svakog deteta u Srbiji od svih oblika nasilja kroz efikasan zakonodavni okvir koji
se dosledno primenjuje u svim okruženjima.
Mapiranje je sprovedeno u periodu od marta do maja 2020. godine, a obuhvatalo je četiri faze: (1) Identifikovanje programa i usluga pozitivnog roditeljstva;
(2) Mapiranje Savetovališta za brak i porodicu u sistemu socijalne zaštite RS; (3)
Ispitivanje znanja, stavova i praksi (KAP asssessment) profesionalaca iz centara za
socijalni rad i savetovališta za brak i porodicu i (4) Izradu mape znanja i programa
podrške pozitivnom roditeljstvu i porodici.
Kao tehnike prikupljanja podataka korišćene su desk analiza akreditovanih programa obuke za profesionalce o pozitivnom roditeljstvu na platformi Republičkog zavoda za socijalnu zaštitu, i programa za podršku porodici koji su se u vidu
usluga odvijali u Srbiji u poslednjih 5 godina, na osnovu materijala koji je moguće naći na web platformama Zavoda za socijalnu zaštitu, UNICEF-a, MODS-a,
CPD, SOS Dečija sela Srbija i drugih povezanih organizacija koje imaju programe
za podršku deci i porodicama, i fokus grupe sa zaposlenima u centrima za socijalni rad i savetovalištima za brak i porodicu. Prikupljeni su podaci o ukupno 19
programa obuke koje imaju elemente pozitivnog roditeljstva
Gde počinje rijaliti - tamo gde počinje rijaliti završava se slobodno društvo
Get PDFToday, one can speak more about how reality shows are made and how they are maintained, about their chameleon perspective and their own view inwards and outwards. And it is only there that an answer to the question of where reality TV begins and where it can end can be sought. Reality TV involves a special creative uncertainty and a certain moral decay. Reality shows also involve a matter of choice: who will participate, how will they react, who will watch and evaluate the reality of the reality show and the conditions that have led to it? In reality programmes, things are always viewed from the reduced and stripped point of view of the organizer. Have fun and make money. If the rhetorical points of view that affect different perspectives of reality shows are properly considered, the effect is, in the end, always in the political field.U čije ime se odvija rijaliti? Kako gledaocu može biti zanimljivo netto što podseća na dramu, a nije drama; na film sa različitim žanrovskim oznakama, a nije film; na vodvilj, groteskni smehotres, vašarsku zabavu, a da se u tome ne nalazi gotovo nikakva estetska vrednost? Zašto su gledaocima uopšte potrebni takvi sadržaji? Šta se dešavau ljudskom iskustvu ako se svakodnevno bavi životima drugih (običnih i moguće je poznatih)? Hipoteza podrazumeva preispitivanje uticaja skrivenog političkog gledišta na rijaliti program i uticaja rijaliti programa na političko stanovište savremenog gledaoca. Rijalitijima se smišljeno prekida svakodnevni životni tok pojedinih ličnosti sa obećanjem da mogu da reše svoja materijalna pitanja i druga pitanja koja se, ponekad, doživljavaju kao "životna". Od izbora jelovnika do izbora vremena za "žurku", sve je unapred određeno. Uobičajeni tokovi se prekidaju i junaci počinju da se bave nečim drugim što malo ili nimalo zavisi od njihove volje. Ništa predviđeno ne pripada autentično njihovom životu, ali ipak postoje uporišne tačke u paralelnoj stvarnosti. Paralelna stvarnost zamenjuje političku, stvarnu. Na toj simulaciji se zasniva i nova poetika rijalitija. Sve je na simuliranoj "energiji" i "podgrevanju" emocija zasnovanih, najpre, na činjenici izdvajanja. Otuda je jedan od ključnih momenata odnos između nametnutih zadataka i tzv. opuštanja. Život se na taj način bitno siromaši i oduzima mu se pravi smisao iako se čini da je sve zanimljivo, na "posebnim zadacima", i puno smisla. Okvir tome daju namešteni aplauzi, izveštačeni smeh i isforsirane svađe. Umesto subjektima, osobe u rijalitiju se doživljavaju kao objekti pogodni za manipulaciju svake vrste, pa i medijsko-političku manipulaciju
Where a reality show begins
No full textУ чије име се одвија ријалити? Како гледаоцу може бити занимљиво нешто што подсећа на драму, а није драма; на филм са различитим жанровским ознакама, а није филм; на водвиљ, гротескни смехотрес, вашарску забаву, а да се у томе не налази готово никаква естетска вредност? Зашто су гледаоцима уопште потребни такви садржаји? Шта се дешава у људском искуству ако се свакодневно бави животима других (обичних и могуће је познатих)? Хипотеза подразумева преиспитивање утицаја скривеног политичког гледишта на ријалити програм и утицаја ријалити програма на политичко становиште савременог гледаоца. Ријалитијима се смишљено прекида свакодневни животни ток појединих личности са обећањем да могу да реше своја материјална питања и друга питања која се, понекад, доживљавају као„животна”. Од избора јеловника до избора времена за „журку”, све је унапред одређено. Уобичајени токови се прекидају и јунаци почињу да се баве нечим другим што мало или нимало зависи од њихове воље. Ништа предвиђено не припада аутентично њиховом животу, али ипак постоје упоришне тачке у паралелној стварности. Паралелна стварност замењује политичку, стварну. На тој симулацији се заснива и нова поетика ријалитија. Све је на симулираној „енергији” и „подгревању” емоција заснованих, најпре, на чињеници издвајања. Отуда је један од кључних момената однос између наметнутих задатака и тзв. опуштања. Живот сена тај начин битно сиромаши и одузима му се прави смисао иако се чини да је све занимљиво, на „посебним задацима”, и пуносмисла. Оквир томе дају намештени аплаузи, извештачени смехи исфорсиране свађе. Уместо субјектима, особе у ријалитију се доживљавају као објекти погодни за манипулацију сваке врсте, па и медијско-политичку манипулацију.Today, one can speak more about how reality shows are made and how they are maintained, about their chameleon perspective and their own view inwards and outwards. And it is only there that an answer to the question of where reality TV begins and where it can end can be sought. Reality TV involves a special creative uncertainty and a certain moral decay. Reality shows also involve a matter of choice: who will participate, how will they react, who will watch and evaluate the reality of the reality show and the conditions that have led to it? In reality programmes, things are always viewed from the reduced and stripped point of view of the organizer. Have fun and make money. If the rhetorical points of view that affect different perspectives of reality shows are properly considered, the effect is, in the end, always in the political field
Presidential TV debates in Serbia from 2002 until 2012
No full textJedan od pokazatelja demokratizacije medija i politike u Srbiji jeste uvođenje prvih organizovanih TV duela predsedničkih kandidata i TV debata pred- stavnika stranaka uoči parlamentarnih izbora. Ovi medijski događaji u Srbiji su posle 2000. godine imali značajnu ulogu u unapređenju kulture dijaloga, obezbeđivanju kvalitetnije izborne komunikacije i promociji različitih političkih pozicija i kandidata. Rad istražuje predsedničke TV duele posle 2000. godine u Srbiji u širem kontekstu sučeljavanja kandidata za predsednike širom sveta kao značajnim medijskim događajima u predizbornim kampanjama. Predsednički TV dueli u Srbiji održani su uoči drugog kruga predsedničkih izbora 2002. godine, kada su u beograd- skom Medija centru polemisali Vojislav Кoštunica i Miroljub Labus, kao i uoči drugog kruga izbora 2004, 2008. i 2012. godine između Tomislava Nikolića i Borisa Tadića. Značaj predsedničkih TV duela posle demokratskih promena 2000. godine u ovom radu se ispituje iz ugla novinara odnosno moderatora duela.Television debates between candidates for Serbia’s president are significant
in election campaigns around the world, and particularly in the context of media and poli-
tical democratization. Presidential and parliamentary TV debates have played an important
role in the development of political communication and the establishment of a dialogue
between different political options and candidates in the last twenty years in Serbia. This
paper examines presidential TV debates from the beginning of democratic transition of
Serbia, namely the debates organized in the eve of presidential elections in 2002, between
Vojislav Koštunica and Miroljub Labus, and in 2004, 2008 and 2012 between Tomislav
Nikolić and Boris Tadić. The content, organization and the role of TV debates in media and
political context of Serbia are discussed from the point of view of media, since the mode-
rators of the analysed TV debates have been interviewed for the purposes of this paper
Profesionalni razvoj socijalnih radnika u Republici Srbiji u kontekstu celoživotnog učenja
Get PDFProfesionalni razvoj je značajan za unapređenje kompetentnosti socijalnih radnika,
organizovanje i pružanje kvalitetnih usluga u socijalnom radu. Ciljevi rada su: a)
analiza ključnih aspekata profesionalnog razvoja socijalnih radnika u kontekstu
celoživotnog učenja, b) analiza međunarodnih i nacionalnih dokumenata u ovoj
oblasti i c) analiza istraživanja profesionalnog razvoja. U radu se daje pregled razvoja
koncepta celoživotnog učenja i profesionalnog razvoja, analiziraju se ključni
aspekti i njihova mesta u međunarodnim i nacionalnim dokumentima. Ukazuje se
na značaj kontinuiranog profesionalnog razvoja za obrazovanje i praksu socijalnih
radnika. Pokazuje se usaglašenost nacionalnih dokumenata Republike Srbije (RS)
sa međunarodnim kroz uvođenje sistema licenciranja i zakonske obaveze stručnog
usavršavanja socijalnih radnika s ciljem profesionalnog razvoja. Međutim, RS nedostaju
obavezujući nacionalni standardi koji regulišu profesionalni razvoj tokom
i nakon formalnog obrazovanja socijalnih radnika. Diskutuju se mogući pravci daljeg
razvoja ove oblasti. Profesionalni razvoj socijalnih radnika je slabo istražen
kod nas i u svetu. Radi usaglašavanja kvaliteta profesionalnog razvoja socijalnih
radnika potrebno je zakonski regulisati obavezno sprovođenje standarda u visokoškolskim
ustanovama za obrazovanje socijalnih radnika i u vladinom i nevladinom
sektoru koji zapošljava socijalne radnike. Interesantno bi bilo istražiti uslove za
profesionalni razvoj socijalnih radnika u RS radi unapređenja kvaliteta kontinuiranog
profesionalnog razvoja i prakse socijalnog rada
Nastavak gasnog (ne)sporazuma? Gasprom, Naftogas i tranzit ruskog gasa u Evropu nakon 2019.
Get PDFНарушени односи компанија Гаспром и Нафтогас довели су у питање будућност транзита руског гаса према европским потрошачима након истека споразума о испоруци и транзиту гаса 2019. године. У раду су анализирани односи две компаније од успостављања самосталних држава на постсовјетском подручју, али и кратак историјски преглед позиционирања Украјине као транзитне земље у совјетском периоду. Изложени су значајни догађаји који су определили односе две компаније, нарочито гасне кризе из 2006. и 2009. године. Након закључења споразума из 2009. године између Гаспрома и Нафтогаса, уследили су многи изазови који су доводили у питање одрживост споразума између страна. Поред двеју страна, значајна улога припадала је и Европској унији, односно државама чланицама којима је стизао гас у великим количинама кроз украјинску територију. Постојала је сумња међу актерима да међу Гаспромом и Нафтогасом може да дође до новог гасног (не)споразума. Пробој у преговорима је начињен тек крајем 2019. године и тиме је гасни споразум међу странама настављен, али је и даље упитна позиција Украјине као транзитне земље у будућности.Worsened relations between Gazprom and Naftogaz have questioned the future gas transit to European consumers following the expiration of gas supply and transit agreement in 2019. In this paper we are analyzing the relations of the two companies since the establishment of independent countries in the post-Soviet area, and we provide brief historical overview of Ukraine's positioning as a gas transit land in the Soviet period. Significant events are elaborated which defined the relations between the two companies, especially since the gas crisis in 2006 and 2009. Following the conclusion of agreements between Gazprom and Naftogaz in 2009, there were still many challenges that call into question sustainability of the agreement between the parties. In addition, a significant role belonged to the European Union and its Member States, which were receiving large quantities of gas through the territory of Ukraine. There was a suspicion among actors that new gas (dis)agreement could occur between Gazprom and Naftogaz. The breakthrough in the negotiations was only made at the end of 2019, so the gas agreement between the parties continues, but Ukraine's position as a gas transit country in the future remains questionable
Terrorism as a type of political communication: The use of propaganda of the deed in hegemonic struggles
Get PDFRad analizira komunikološku dimenziju terorističkog akta, polazeći od
pretpostavke da se za nasiljem poseže radi prenošenja različitih poruka neverbalnim
putem. Kroz istraživanje tehnike propagande nasilnom akcijom, na kojoj se u velikoj meri
temelji komunikaciona taktika terorista, autor teži da ispita dalekosežnije domete
komunikacione strategije pobunjeničkih formacija u borbi protiv dominantne hegemonije.
Kombinujući elemente teorijske koncepcije propagandi Žaka Elila (Jacques Ellul) sa
kulturološkim pristupom u objašnjavanju mehanizama funkcionisanja hegemonije, autor
opovrgava gledišta koja pobunjenicima negiraju mogućnost da, korišćenjem nasilnih akata,
efikasno ostvare propagandnu nameru. Autor zaključak zasniva na tri argumenta. Prvo,
da je u savremenoj propagandi uticaj na ponašanje publike (ortopraxie) korisniji cilj od
uticaja na promenu njenih stavova (ortodoxie). Drugo, da je u pretpropagandnom polju
moguće uočiti elemente na koje se nasilni akt može nadovezati, a koji izmiču hegemonskoj
kontroli, usled protivurečnosti između ideoloških naracija i realne strukture. Treće, da se
terorističkim aktom nosioci istovremeno obraćaju različitim vrstama publike, sa različitim
ciljevima. Autor zaključuje da se propagandna efikasnost može ispoljiti na dva plana: 1)
kratkoročno, kada nasilni akt deluje kao direktni „okidač” za željeno ponašanje publike; i
2) dugoročno, uključivanjem čina i izazvanog ponašanja u mrežu sećanja, koje postaje
element pretpropagande na koji se u budućnosti može referisati.
Ključne reči: terorizam, komunikacija, propaganda, nasilje, propaganda nasilnom akcijom,
Žak Elil, propaganda agitacije, propaganda integracije, pretpropaganda, hegemonija.The paper focuses on the communicological dimension of the terrorist act,
starting from the position that the violence is used to convey various messages in a
non-verbal way. Throughout the research into the propaganda of the deed, the
technique on which communicational tactics of terrorists are mostly based, the author
seeks to examine extensive ranges of communication strategies used by insurgent
groups against dominant hegemony. By combining the elements of Jacques Ellul's
theoretical conception of propaganda along with the cultural approach in the
interpretation of mechanisms in which hegemony operates, the author refutes
perspectives that deny rebellions’ possibilities for efficient realization of their
propaganda goals by using acts of violence. The author’s conclusion is based on three
arguments. Firstly, for modern propaganda, provoking the behavior of the audience
(ortopraxie) is a more important goal than influencing its attitudes (orthodoxy).
Secondly, it is possible to notice elements in the pre-propaganda field, which evade
hegemonic control, due to the contradiction between ideological narratives and the
real structure, and which insurgent propaganda may utilize. Lastly – by means of
terrorist acts, their performers address different types of audiences with different goals
simultaneously. The author concludes that the efficiency of propaganda can be
manifested in two manners: in the short term – when an act of violence represents a
direct “trigger” for the desired behavior of the audience; in the long term – by including
the act and provoked behavior in the network of memories, which becomes an element
of pre-propaganda that can be referred to in the future