7026 research outputs found
Sort by
Activity and voice of people with sensory dysfunctions on social media. Report on netnographic research
Get PDFPraca Socjalna, nr 6 (36) 2021, pp. 37-65.Portale społecznościowe stają się ważnym narzędziem komunikacji dla osób z niepełnosprawnościami, mogą być także dobrym źródłem wiedzy dla pracowników socjalnych. Social media jako kluczowy obszar współczesnej kultury wizualnej mogą wzmacniać podmiotowość oraz inkluzję społeczną osób z dysfunkcjami wzroku i słuchu. Celem prezentowanych badań wirtualnych prowadzonych od marca 2021 do lipca 2021 było uzyskanie odpowiedzi na główne pytanie badawcze: jakie treści związane z wyrażaniem siebie prezentują na portalach społecznościowych osoby z dysfunkcjami sensorycznymi? Dodatkowo postawiono szczegółowe pytania badawcze: w jaki sposób przedstawiane treści podejmują tematykę związaną z inkluzją społeczną? Jakie korzyści mogą osiągnąć pracownicy socjalni dzięki obserwacji kont prowadzonych na portalach społecznościowych przez osoby z dysfunkcjami wzroku i słuchu? By przeanalizować obecność osób z dysfunkcjami wzroku i słuchu na portalach społecznościowych, skorzystano z połączenia trzech metod badań jakościowych: przeszukiwania źródeł wtórnych, netnografii oraz studium przypadku. Przyjęto emiczną perspektywę analiz danych i generowania kategorii. Analiza zebranego materiału pozwoliła na wyodrębnienie dziewięciu głównych kategorii tematycznych treści publikowanych przez osoby z dysfunkcjami sensorycznymi na portalach społecznościowych: codzienność, informacje medyczne, nowoczesne technologie, formy wsparcia, tabu, humor, aktywność społeczna, relacje, czas wolny. Kategorie zostały wygenerowane w drodze kodowania i kategoryzacji w perspektywie emicznej. Analiza pozwoliła również na wykazanie, że wiele poruszanych treści odnosi się do idei inkluzji społecznej osób z dysfunkcjami sensorycznymi. W artykule wskazano także szereg korzyści z obserwacji portali społecznościowych dla pracowników socjalnych w ich praktyce zawodowej
Dziś erygowałem sobie Drogę Krzyżową. Droga krzyżowa z błogosławionym Prymasem Stefanem Wyszyńskim, s. 24.
Get PDFDroga krzyżowa ułożona w oparciu o słowa zapisane przez prymasa Stefana Wyszyńskiego w "Zapiskach więziennych". Tekst dotyczą okresu uwięzienia prymasa w klasztorze kapucynów w Rywałdzie
Błogosławiona Juta z Chełmży (ok. 1220-1260): życie, kult, duchowość
Get PDFW artykule podstawowe fakty z życia, historii kultu oraz duchowości bł. Juty z Chełmży.
Ze względu na skromny stan średniowiecznych źródeł życie bł. Juty poznajemy tylko w niewielkich odsłonach. Urodziła się prawdopodobnie około 1220 roku w Turyngii. Niestety nic nie wiemy o jej rodzicach, a także najbliższej rodzinie. Rodzina jej męża von Sangerhausen, pochodziła prawdopodobnie z warstw ministeriałów, czyli średniozamożnej grupy społecznej. Chociaż nowożytne żywoty wywodzą ją z książąt brunszwickich, to jednak trudno dać im wiarę. Niewiele możemy powiedzieć o jej wychowaniu, czy wykształceniu, zapewne nabyła umiejętności czytania i pisania.
Późniejsza błogosławiona wyszła za mąż prawdopodobnie między latami 1235-1240. Opisujący jej żywot przyjmują jednak zgodnie, że szybko owdowiała. Mąż jej zginął lub zmarł podczas pielgrzymki lub wyprawy krzyżowej do Ziemi Świętej. Nie można również wykluczyć, że przywołana wyprawa krzyżowa wiodła nie do Ziemi Świętej, ale do Prus. Wskazywałyby na to chociażby późniejsze koleje losów Juty, związane z ziemią chełmińską, czyli bliskim pograniczem z Prusami. Przypomnijmy, że od początku XIII wieku wyprawy krzyżowe właśnie do Prus cieszyły się w Europie dużą popularnością. Dawały one wielu możliwość osiągnięcia takich samych korzyści duchowych jak uczestnictwo w wyprawie do Ziemi Świętej. Dodajmy, że dominującą grupą w wyprawach krzyżowych, powiązanych także z działalnością kolonizacyjną, na obszar pogańskich Prus byli przedstawiciele z różnych obszarów państwa niemieckiego. A więc zarówno mąż Juty jak i ona sama, podejmując wyprawę misyjną do Prus, odpowiadali na zaproszenie misyjne ówczesnego Kościoła
Motor Simulation and Ostensive Inferential Communication
Get PDFThe ostensive-inferential model is a model of communication, an alternative to the code model of communication, based on pragmatic competence: it explains human communi-cation in terms of expression and recognition of informative and communicative inten-tions, founding comprehension on the distinction between literal meaning and the speaker's meaning. Through informative intentions we try to make evident the content of a message to a receiver, or to make evident what we want to communicate to him/her: communicative intentions are used to make evident the very fact that we intend to com-municate. One hypothesis is that ostensive-inferential communication is what makes hu-man language possible. Since an extensive literature has highlighted the role of the Theory of Mind in ostensive-inferential communication, this hypothesis fits with the idea that a mechanism for mentalizing underlies human communication. The aim of the pre-sent paper is to stress the role of lower-level mechanisms, specifically of motor simula-tion, in the recognition of informative and communicative intentions, in order to outline an embodied account of ostensive communication. Specifically, the hypothesis is that this process is involved in language acquisition during development, and that it plays a role in the associative learning process involved in language acquisition during childhood. To this aim, in future research it may be useful to test the involvement of motor simulation (specifically, phono-articulatory and semantic) in the recognition of informative and communicative intentions in toddlers. Since some models of language evolution focus on the role of motor simulation, a supplementary goal is to deepen its role in the biological evolution of language, focusing on the specific link between motor simulation and inten-tions in the framework of ostensive-inferential model
Housing Law in Poland—From the Cooperative Model to Flat Ownership
Get PDFIn Poland, the housing system is currently based on cooperative apartments and
the ownership of premises. This is due to historical conditions, because in the postwar period it was decided to foster cooperative housing; while the development of private property was impeded. After 1989, there were rapid economic and social
changes, which also affected the real estate sector. It became possible to buy cooperative
flats for ownership. The construction of new apartments was rapidly started
and a development market was established. The owners of tenement houses made
efforts to return the taken property, many of them regained the buildings, although
their technical condition was very bad. There is a shortage of apartments in Poland,
both available for purchase and for rent. In this chapter, I intend to present the current ownership status of apartments in Poland and the process of changes that took place, but did not solve the problems
Reaction to the Russian Aggression Against Ukraine: Cities as International Standards’ Supporters
Get PDFCities are taking part in enforcing international standards/law by humanitarian assistance to Ukraine and relief for Ukrainian refugees, severing sister cities’ ties with Russian cities and breaking other forms of cooperation with them. This enforcement consists of implementing sanctions against Russia and supporting the victim of illegal Russian aggression in the exercise of collective self-defense. The research goal of this article is to examine the reaction of 12 cities (Amsterdam, Barcelona, Berlin, Brussels, Geneva, London, Madrid, Munich, Paris, Stockholm, Strasbourg and the Hague, chosen as part of a broader research project that the authors are implementing) to Russian aggression against Ukraine and on that basis to catalogue or classify their actions as well as answer the question whether they are enforcing international standards only by following their states’ actions or by acting ahead of them. The cities had been chosen as part of a broader research project that the authors are implementing. The research methods include desk analysis and multiple case studies. The information has mostly been obtained from the websites of the respective city councils as well as via e-mails from the International Affairs offices/officers of examined cities.Narodowe Centrum Nauki, grant OPUS nr nr 2021/41/B/HS5/0052
Polska wieś na Syberii. Wierszyna w świetle historii mówionej, 330 s.
Get PDFWierszynianie są szczególnie predestynowani do roli „aktorów historii mówionej”, będąc grupą pod wieloma względami peryferyjną, jako jedna z wielu grup etnicznych Rosji, jako polska wspólnota na Syberii bez zesłańczego rodowodu, a także jako społeczność, której obraz został ukształtowany przez narracje i oczekiwania osób z zewnątrz – turystów, dziennikarzy i polityków. Zebrane w niniejszym tomie wypowiedzi pozwolą na weryfikację obiegowych poglądów i wyjaśnienie wątpliwości. Przedstawiane w narracjach informatorów wydarzenia historyczne, opisy tradycji i obyczajów, a także relacji z innymi grupami etnicznymi nie konkurują w naszym opracowaniu z wynikami dotychczasowych badań naukowych, lecz będą ich uzupełnieniem lub ilustracją. Zarys historii Wierszyny (rozdział II) oraz opis jej sytuacji kulturowej i językowej (rozdział III) stanowią stały punkt odniesienia dla zróżnicowania indywidualnych opowieści i ich cech wspólnych. Narracje prowadzone są przy pomocy języka/języków. Ich dobór oraz zmiana w trakcie wypowiedzi (przełączanie kodów) odzwierciedlają złożoną sytuację społeczno-kulturową Wierszyny.
the Vershinians are particularly predestined for the role of "oral history actors", being a peripheral group in many respects, as one of many ethnic groups in Russia, as a Polish community in Siberia without exile descent, and as a community whose image was shaped by the narratives and expectations of people from the outside - tourists, journalists and politicians. The statements collected in this volume will allow for the verification of common views and clarification of doubts. Historical events, descriptions of traditions and customs, as well as relations with other ethnic groups presented in the informants' narratives do not compete in our study with the results of previous scientific research, but will complement or illustrate them. The outline of the history of Vershina (Chapter II) and the description of its cultural and linguistic situation (Chapter III) are a constant point of reference for the diversity of individual stories and their common features. Narratives are conducted using language/languages. Their choice and change during speech (code-switching) reflect the complex socio-cultural situation of Vershina.
Вершининцы особенно предназначены для роли «актеров устной истории», будучи во многих отношениях периферийной группой, как одна из многих этнических групп в России, как польская община в Сибири без изгнанного происхождения, как община, образ которой формировался нарративы и ожидания людей со стороны - туристов, журналистов и политиков. Утверждения, собранные в этом томе, позволят проверить общие взгляды и развеять сомнения. Исторические события, описания традиций и обычаев, а также отношений с другими этносами, представленные в нарративах информантов, не конкурируют в нашем исследовании с результатами предыдущих научных исследований, а дополняют или иллюстрируют их. Очерк истории Вершины (глава II) и описание ее культурного и языкового положения (глава III) являются постоянным ориентиром для разнообразия отдельных историй и их общих черт. Рассказы ведутся с использованием языка/языков. Их выбор и изменение во время речи (кодовое переключение) отражают сложную социокультурную ситуацию Вершины.Publikacja sfinansowana ze środków Narodowego Centrum Nauki w ramach grantu Opus 12/2016/23/B/HS2/01200. Przełączanie kodów w warunkach polsko-rosyjskiego bilingwizmu w polskiej wyspie językowej na Syberii
(wieś Wierszyna k. Irkucka
Stan wojenny w świetle zapisów w kronice parafii garnizonowej w Toruniu
No full textCelem niniejszego artykułu jest zwrócenie uwagi na kronikę parafii garnizonowej w Toruniu jako na źródło, w którym spotykamy wpisy dotyczące wprowadzonego w Polsce stanu wojennego. Choć kroniki, także ta analizowana, są subiektywnym źródłem, zależnym bardzo mocno od ich twórcy (twórców), to jednak nie mamy wątpliwości, że są źródłem niezwykle wartościowym.
W świetle wpisów uczynionych w kronice toruńskiej parafii garnizonowej widać wyraźnie, że odnotowano w nich przede wszystkim podstawowe fakty dotyczące stanu wojennego. To co zwraca naszą uwagę to fakt, że w analizowanym źródle spotykamy stosunkowo częste odniesienia do atmosfery panującej w społeczeństwie. Stan wojenny, w świetle analizowanego źródła, wprowadził w życie wielu osób poczucie przygnębienia i braku nadziei. Źródło trafnie zdiagnozowało specyfikę trudnych dni stanu wojennego
Cisza i milczenie w życiu i posłudze diakona stałego
No full textPierwsze święcenia diakonatu stałego w Kościele w Polsce miały miejsce w 2008 roku. Od tamtego wydarzenia zbieramy doświadczenia obecności tego nowego powołania we wspólnocie wiary w naszym kraju. W tym momencie w 15 archidiecezjach i diecezjach w Polsce posługuje 84 diakonów stałych. Cały czas uczymy się tego powołania, i dotyczy to zarówno duchownych, wiernych świeckich, jak i samych diakonów stałych. Uczymy się je zauważać, akceptować oraz odczytywać różnorodność posługi diakonów stałych. W artykule podjęto zagadnienie obecności ciszy i milczenia w życiu oraz posłudze diakona stałego. Ukazano je w kilku wybranych perspektywach: w liturgii, w trwaniu przed Najświętszym Sakramentem, w posłudze przy chorych oraz w trudnych momentach wynikających głównie z braku akceptacji powołania diakona stałego