Panteion University
Πάνδημος Ψηφιακή Βιβλιοθήκη, Πάντειον Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών ΕπιστημώνNot a member yet
23027 research outputs found
Sort by
Energy security and the war in Ukraine
No full textΔιπλωματική εργασία - Πάντειο Πανεπιστήμιο. Τμήμα Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών, ΠΜΣ Στρατηγικές Σπουδές Ασφάλειας, 2025Βιβλιογραφία: σ. 41-47Η προσπάθεια της Ρωσίας να κρατήσει υπό τον έλεγχο και την κυριαρχία της την Ουκρανία στα χρόνια μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, μη σεβόμενη την αυτονομία της, συχνά δημιουργούσε προστριβές μεταξύ τους, με αποτέλεσμα και οι υπόλοιπες χώρες –κυρίως οι ΗΠΑ– να επεμβαίνουν στις σχέσεις των δύο αυτών χωρών ενάντια στην προσπάθεια επιβολής δύναμης της Ρωσίας. Η Ρωσία, ωστόσο, ούσα η κύρια προμηθεύτρια ενέργειας σε πολλά κράτη της Ευρώπης και στην ευρύτερη περιοχή, αντιδρώντας στην κίνηση των Αμερικανών και όσων συνεργάζονταν μαζί τους, πολλές φορές περιόριζε ή και διέκοπτε την παροχή ενέργειας σε αυτές και αυτό οδηγούσε σε μια γενικότερη ανασφάλεια για τη διασφάλισή της, είτε άμεσα (έλλειμμα ζητούμενης ποσότητας) είτε έμμεσα (δυνατότητα απόκτησης της ή έλλειμμα προσιτότητας προς αυτήν). Η υπερβολική εξάρτηση που υπήρχε στο ζήτημα της ενέργειας από ένα μόνο κράτος, πολύ συχνά έθετε σε κίνδυνο τη δυνατότητα προμήθειάς του και ήδη πολύ πριν από τον πόλεμο είχαν αρχίσει να συζητώνται ο τρόπος με τον οποίο θα προχωρήσει η συγκεκριμένη απαγκίστρωση. Ο πόλεμος που ξέσπασε τον Φεβρουάριο του 2022, έπειτα από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, επίσπευσε τις προαναφερόμενες προσπάθειες, καθώς η Ρωσία απάντησε γι’ άλλη μια φορά στην τιμωρητική διάθεση των ανεπτυγμένων χωρών με το όπλο της ενέργειας που είχε στα χέρια της. Οι επιπτώσεις που προκλήθηκαν σε τομείς από το περιβάλλον μέχρι τη σίτιση και την οικονομία ήταν τρομακτικές, βάζοντας ολόκληρο τον κόσμο σε ταλαιπωρία. Παράλληλα, ωστόσο, δημιούργησε μια νέα κατάσταση στο παγκόσμιο σύστημα, η οποία οδήγησε στην αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων, ώστε, από τη μια, να αμβλυνθούν γρήγορα οι αρνητικές συνέπειες και ο κόσμος να επανέλθει σε μια κανονικότητα, από την άλλη, να μην δημιουργηθεί ξανά ένα παρόμοιο πρόβλημα ή τουλάχιστον ένα τέτοιας έκτασης πρόβλημα, σε κάποια ανάλογη περίπτωση. Έτσι, λοιπόν, λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι το εν λόγω πρόβλημα δημιουργείται εξαιτίας της ενεργειακής ανασφάλειας που προϋπήρχε της εισβολής, ολόκληρος ο κόσμος, αλλά κυρίως τα ανεπτυγμένα κράτη, στράφηκαν προς τη μόνιμη διασφάλισή της. Τα σχέδια και οι στρατηγικές που είχαν γίνει τα τελευταία χρόνια, μετά τον πόλεμο τίθενται προς υλοποίηση, και, το ζήτημα της ενέργειας και ό,τι εξαρτάται από αυτό, παίρνει άλλη τροπή. Το σημαντικό που θα πρέπει να απαντηθεί, επομένως, το επόμενο διάστημα, είναι αν η πορεία διαγράφεται θετική και το μέλλον, τόσο το κοντινό όσο και το απώτερο, χαρακτηρίζεται ευοίωνο. Αν οι όποιες αδυναμίες χωρούν διορθωτικές κινήσεις ή πρέπει να γίνει ριζικός επανασχεδιασμός και επαναπροσδιορισμός των μέχρι σήμερα κινήσεων και δράσεων. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση των νέων τάσεων που προέκυψαν και άρχισαν να εδραιώνονται στην παγκόσμια ενέργεια μετά τη σύγκρουση Ρωσίας-Ουκρανίας τον Φεβρουάριο του 2022.Russia's attempt to keep Ukraine under its control and sovereignty in the years after the dissolution of the Soviet Union, without respecting its autonomy, often created friction between them, with the result that other countries – mainly the USA – intervened in the relations between these two countries against Russia's attempt to impose force. Russia, however, being the main supplier of energy to many countries in Europe and the wider region, reacting to the actions of the Americans and those who collaborated with them, often limited or even interrupted the supply of energy to them, and this led to a general insecurity for its security, either directly (shortage of the required quantity) or indirectly (possibility of obtaining it or lack of accessibility to it). The excessive dependence on a single state for energy often jeopardized its supply, and discussions had already begun long before the war on how this unhooking would proceed. The war that broke out in February 2022, following Russia’s invasion of Ukraine, accelerated the aforementioned efforts, as Russia once again responded to the punitive mood of developed countries with the energy weapon it had in its hands. The consequences that were caused in sectors from the environment to food and the economy were terrifying, putting the entire world in distress. At the same time, however, it created a new situation in the global system, which led to the search for alternative solutions, so that, on the one hand, the negative consequences could be quickly mitigated and the world could return to normality, and on the other hand, a similar problem, or at least a problem of such magnitude, could not arise again in a similar case. Thus, taking it as a given that the problem in question was created due to the energy insecurity that existed before the invasion, the entire world, but mainly the developed countries, turned towards its permanent security. The plans and strategies that had been made in recent years, after the war, are being put into practice, and the issue of energy and everything that depends on it, is taking a different turn. The important thing that must be answered, therefore, in the coming period, is whether the course is positive and the future, both near and far, is characterized as auspicious. If any weaknesses can be corrected or should there be a radical redesign and redefinition of the movements and actions to date. The purpose of this paper is to investigate the new trends that emerged and began to consolidate in global energy after the Russia-Ukraine conflict in February 2022.ΠΜΣ Στρατηγικές Σπουδές Ασφάλεια
Public policies and tourism: the case of the South Aegean Region
No full textΗ παρούσα διδακτορική διατριβή μελετά τις δημόσιες πολιτικές τουριστικής προβολής και προώθησης στην Ελλάδα, με έμφαση στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, αναδεικνύοντας τα προβλήματα ασυνέχειας, κατακερματισμού και έλλειψης θεσμικού συντονισμού. Εστιάζει στη συνεργασία μεταξύ των τριών επιπέδων διοίκησης, της κεντρικής κυβέρνησης, των περιφερειακών αρχών και των δήμων, καθώς και στη συμβολή των τοπικών φορέων, επαγγελματικών ενώσεων και των ΜΜΕ στη χάραξη και εφαρμογή πολιτικής για την τουριστική προβολή και προώθηση.
Μέσα από μικτή μεθοδολογική προσέγγιση (συνεντεύξεις επί τεκμηρίων και θεματική ανάλυση δελτίων τύπου), αναδεικνύεται η ανάγκη για ένα συνεκτικό, συμμετοχικό και αποκεντρωμένο μοντέλο δημόσιας πολιτικής που θα ενσωματώνει ουσιαστικά την τοπικότητα. Η έρευνα προτείνει τη δημιουργία θεσμικών μηχανισμών διαβούλευσης και διακυβέρνησης που θα γεφυρώνουν το εθνικό με το τοπικό, ενισχύοντας τη βιωσιμότητα και τη νομιμοποίηση των τουριστικών στρατηγικών.This doctoral thesis examines public policies for tourism promotion and marketing in Greece, with a particular focus on the South Aegean Region. It highlights key challenges such as discontinuity, fragmentation, and the lack of institutional coordination. The study focuses on the collaboration among the three levels of governance, central government, regional authorities, and municipalities, as well as the contribution of local stakeholders, professional associations, and the media in shaping and implementing tourism promotion policies.
Using a mixed methodological approach (Informant Interviews and thematic analysis of press releases), the research underscores the need for a coherent, participatory, and decentralized public policy model that meaningfully incorporates local perspectives. It proposes the establishment of institutional mechanisms for consultation and governance that bridge the national and local levels, enhancing the sustainability and legitimacy of tourism strategies
Εξώφυλλο και περιεχόμενα τεύχους "Σύγχρονα Θέματα : περιοδικό επιστημονικής έρευνας", χρόνος Α' τευχών 1 έως 6.
No full textAccessibility, participatory art and curation: a case study of the cultural space «Communitism»
No full textΗ παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την πρόσβαση στον πολιτισμό και τη συμμετοχή, εστιάζοντας στον ρόλο της επιμελητικής πρακτικής ως εργαλείου επίτευξης της συμμετοχής και της πολιτισμικής δημοκρατίας. Χρησιμοποιώντας θεωρητικά και εμπειρικά εργαλεία, η μελέτη αναλύει την έννοια της προσβασιμότητας στην τέχνη, εξετάζοντας τις πολιτιστικές πολιτικές που έχουν εφαρμοστεί στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, αντλώντας από τη θεωρία της Μυρσίνης Ζορμπά σχετικά με τη δημοκρατική πολιτισμική πολιτική, καθώς και από τις θεωρητικές προσεγγίσεις των Claire Bishop, Grant Kester και Miwon Kwon για τη συμμετοχική και κοινωνικά προσανατολισμένη τέχνη. Επιπλέον, η μελέτη διερευνά τον ρόλο της επιμέλειας, όχι μόνο ως πρακτικής οργάνωσης εκθέσεων, αλλά και ως μέσου ενίσχυσης της πολιτισμικής δημοκρατίας. Παράλληλα, αναδεικνύει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα εναλλακτικά πολιτιστικά εγχειρήματα σε ένα περιβάλλον, όπου η εμπορευματοποίηση της τέχνης και οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές περιορίζουν την πραγματικά δημοκρατική πολιτιστική παραγωγή. Το εμπειρικό μέρος αποτελεί μια μελέτη περίπτωσης του χώρου Communitism, ενός κοινοτικού πολιτιστικού εγχειρήματος στην Αθήνα, το οποίο βασίζεται στη συλλογική επιμέλεια και την αυτοοργάνωση. Στόχος της έρευνας είναι να εστιάσει στις δυνατότητες και τις προκλήσεις ενός εναλλακτικού μοντέλου επιμέλειας, στο οποίο η κοινότητα διαδραματίζει ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση των καλλιτεχνικών δράσεων και να προτείνει ένα εναλλακτικό μοντέλο παραγωγής πολιτιστικού κεφαλαίου.This thesis examines access to culture and participation, focusing on the role of curatorial practice as a tool for achieving participation and cultural democracy. Using theoretical and empirical tools, the study analyses the concept of accessibility in art, examining cultural policies that have been implemented in Greece and Europe. It draws from Myrsini Zorba’s theory on democratic cultural policy, as well as from the theoretical approaches of Claire Bishop, Grant Kester and Miwon Kwon on participatory and socially oriented art. The study further explores the role of curation, not only as a practice of organizing exhibitions, but also as a means of enhancing cultural democracy. At the same time, it highlights the challenges facing alternative cultural projects in an environment where the commercialization of art and neoliberal policies limit truly democratic cultural production. The empirical part is a case study of the space “Communitism”, a cultural project in Athens based on collectivism and self-organization. It aims to focus on the possibilities and challenges of an alternative model of cultural organization, where the community plays an active role in shaping the artistic actions and to propose an alternative model of cultural capital production.ΠΜΣ Πολιτιστική Διαχείριση, Επικοινωνία και Μέσα, κατεύθυνση Πολιτιστική Διαχείρισ
The housing policy in five (5) European countries: France, Germany, Italy, Holland, Sweden
No full textΔιπλωματική εργασία - Πάντειο Πανεπιστήμιο. Τμήμα Οικονομικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης, ΠΜΣ, κατεύθυνση Αστικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης, 2022Βιβλιογραφία: σ. 109-117Η παρούσα εργασία επιχειρεί να συγκεντρώσει τις κυριότερες στεγαστικές πολιτικές στις ακόλουθες πέντε (5) χώρες της Ευρώπης: Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία και Σουηδία. Σε καθεμία από αυτές περιγράφεται η δομή της στεγαστικής πολιτικής, η κατανομή των αρμοδιοτήτων σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, οι θεσμοί, ενώσεις και οργανισμοί που δραστηριοποιούνται στον τομέα της στέγασης και παρατίθεται το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, περιλαμβανομένων των σχετικών νομοθετικών και φορολογικών ρυθμίσεων, επιδοτήσεων, κινήτρων και παροχών. Επιπλέον, δίδονται στατιστικά στοιχεία περί του αποθέματος κατοικιών, των τύπων κτήσης και του κόστους στέγασης. Τέλος, γίνεται αναφορά στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της στέγασης σε κάθε χώρα, εκείνα που τη διαφοροποιούν σε σχέση με τις υπόλοιπες. Όπως καθίσταται σαφές, παρατηρούνται σημαντικές διαφορές ανά χώρα, οι οποίες σε ένα βαθμό πηγάζουν από την ιστορία της, την κουλτούρα και την εφαρμοζόμενη κοινωνική και οικονομική πολιτική.This paper attempts to focus on the main housing policies in the following five (5) European countries: France, Germany, Italy, the Netherlands and Sweden. The structure of the housing policy, the distribution of responsibilities at national, regional and local level, the institutions, associations and organizations active in the housing sector are described in each one of them, as well as the current institutional framework, including the relevant legislative and tax regulations, subsidies, incentives and benefits. In addition, statistical data on the housing stock, types of tenure and housing costs are provided. Finally, there is a reference to the specific characteristics of housing in each country, those that differentiate it from the others examined. As is clear, there are significant differences per country, which to some extent originate from its history, culture and the social and economic policy applied.ΠΜΣ Εφηρμοσμένων Οικονομικών και Περιφερειακής Ανάπτυξης, κατεύθυνση Αστικής και Περιφερειακής Ανάπτυξη
Η οικογένεια στα αναγνωστικά του δημοτικού
No full textΗ βιβλιοθήκη διαθέτει το περιοδικό σε έντυπη μορφ
Macroeconomic planning, economic programming and the role of state intervention in the post-war Greek economy
No full textΗ διατριβή εξετάζει τη σχέση του οικονομικού σχεδιασμού με την ελληνική μεταπολεμική οικονομία, στη βάση της αναλυτικής μελέτης των οικονομικών προγραμμάτων που επιχειρήθηκε να εφαρμοστούν στην Ελλάδα μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο. Η κατανόηση της σχέσης των ελληνικών οικονομικών προγραμμάτων με αυτό που θεωρητικά ή πρακτικά υπήρξε ο κεντρικός σχεδιασμός στις δυτικές οικονομίες διέρχεται αναγκαστικά μέσα από την εξέταση του οικονομικού προγραμματισμού εκεί που εφαρμόστηκε. Γι’ αυτό εξετάζονται οι θεωρητικές προϋποθέσεις στις οποίες βασίζεται τόσο η λειτουργία του κεντρικού οικονομικού σχεδιασμού γενικά ως αποτέλεσμα της διαμάχης του οικονομικού υπολογισμού όσο και ειδικότερα ο δυτικού τύπου κεντρικός σχεδιασμός όπως εφαρμόστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα στη μεταπολεμική Γαλλία - σχεδιασμός ο οποίος και εξετάζεται ως μελέτη παραδείγματος.Η εργασία αναπτύσσεται σε τρεις ενότητες :Στην πρώτη ενότητα εξετάζονται οι θεωρητικές προϋποθέσεις του κεντρικού οικονομικού σχεδιασμού όπως αυτές αναδείχθηκαν μέσα από τη διαμάχη του οικονομικού ή σοσιαλιστικού υπολογισμού. Μέσα από τη διαμάχη αυτή επιχειρήθηκε να θεμελιωθεί η δυνατότητα ύπαρξης ενός συστήματος κεντρικού οικονομικού σχεδιασμού υπό μια ορισμένη θεωρητική οπτική. Η μελέτη αναλύει τη θεωρητική στάση των βασικών συμμετεχόντων στη διαμάχη αυτή, αναδεικνύοντας τη συμβολή διανοητών, όπως ο Otto Neurath. Στη δεύτερη ενότητα αναλύεται το παράδειγμα του Γαλλικού ενδεικτικού σχεδιασμού με βάση τη συλλογιστική ότι η εις βάθος κατανόηση των ελληνικών οικονομικών προγραμμάτων ενισχύεται με την ανάλυση ενός χαρακτηριστικού παραδείγματος οικονομικού σχεδιασμού στο πλαίσιο των καπιταλιστικών οικονομιών. Πέρα από την περιγραφή της πρακτικής λειτουργίας του και της μεθοδολογίας που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια ύπαρξης του, η ενότητα παρέχει αναζητά την ύπαρξη θεωρητικής θεμελίωσης του Γαλλικού σχεδιασμού και επιχειρεί να απαντήσει στο ερώτημα γιατί ο Γαλλικός ενδεικτικός σχεδιασμός απέκτησε μεγαλύτερο βάθος και διάρκεια. Η τρίτη ενότητα διερευνά εάν υπήρξε παρόμοια προσπάθεια συνολικού σχεδιασμού της ελληνικής οικονομίας στην πρώτη μεταπολεμική περίοδο, αν χαρακτηριζόταν από αντίστοιχες θεωρητικές παραδοχές και αν μπορεί να εντοπιστεί κάποια συνάφεια με ανάλογες πρωτοβουλίες που εκδηλώθηκαν μεταπολεμικά στην Ευρώπη, με ιδιαίτερη αναφορά στον Γαλλικό ενδεικτικό σχεδιασμό. Η ενότητα αυτή θέτει αρχικά το ιστορικό πλαίσιο και αναλύει την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας αμέσως μετά τον πόλεμο, καθώς και τα δομικά χαρακτηριστικά της, τα οποία δεν ήταν μόνο συνέπεια των καταστροφικών επιπτώσεων του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και του ιστορικού της υπόβαθρου και της προηγούμενης πορείας της. Η μεταπολεμική ελληνική οικονομία, διατηρεί τα χαρακτηριστικά της «προ-πολεμικής» ανάπτυξης, τα οποία είχαν σχηματιστεί μέσω διαρθρωτικών συνθηκών και διαδικασιών πολύ πριν την έναρξη του πολέμου. Αναλύεται ο ρόλος της ξένης βοήθειας στους στόχους, στην εκπόνηση και στην προώθηση
των ελληνικών οικονομικών προγραμμάτων καθώς και η συσχέτισή τους με το λεγόμενο αναπτυξιακό πρόβλημα.Η εξέταση των ελληνικών μεταπολεμικών προγραμμάτων γίνεται στη βάση τριών περιόδων συγκρότησης τους. Στην περιοδολόγηση αυτή, προστίθεται μια επιπλέον φάση που καλύπτει το διάστημα από το τέλος της κατοχικής περιόδου έως τη σύνταξη του πρώτου στοιχειώδους προγράμματος. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, διενεργούνται διάφορες μελέτες που οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για τη μετέπειτα διαμόρφωση των οικονομικών στρατηγικών. Πέρα από το περιεχόμενο των οικονομικών προγραμμάτων, εξετάζεται ο τρόπος οργάνωσης των μηχανισμών και η μεθοδολογία εκπόνησής τους. Τέλος στην ενότητα αυτή αναζητούνται οι θεωρητικές βάσεις πίσω από την εκπόνηση αυτών των προγραμμάτων και της γενικότερης αναπτυξιακής στρατηγικής της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό, αναλύονται οι θεωρητικές και πολιτικές προσεγγίσεις της εποχής, όπως οι απόψεις του λεγόμενου «κύκλου του Δημοκρατικού σχεδιασμού», του Ξενοφώντος Ζολώτα, του Άγγελου Αγγελόπουλου, του περιοδικού Νέα Οικονομία, καθώς και του Ιωάννη Ζίγδη.This thesis investigates the role of economic planning as a form of state intervention in shaping the Greek post-war economy. It draws on a detailed analysis of the economic programs introduced in Greece following World War II. To understand the connection between Greek economic policies and central planning in Western economies, both the theoretical and practical aspects of economic planning are considered. Consequently, the study explores the foundational principles of central economic planning, particularly in light of the economic calculation debate. Additionally, it examines post-war France as a case study, illustrating how Western-style central planning was implemented over an extended period.The work is structured into three sections. The first section explores the theoretical foundations of central economic planning, as they emerged from the debate on economic or socialist calculation. Through this discussion, scholars attempted to establish the feasibility of a centrally planned economic system from a specific theoretical viewpoint. The study examines the perspectives of key figures involved in this debate, highlighting the contributions of intellectuals like Otto Neurath.The second section analyzes the example of French indicative planning, based on the premise that understanding Greek economic programs more thoroughly is facilitated by analyzing a well-established example of economic planning within capitalist economies. Beyond describing its practical implementation and the methodology employed during its existence, this explores the theoretical foundations of French planning and seeks to answer why French indicative planning gained greater depth and longevity.The third section investigates whether a similar effort was made to comprehensively plan the Greek economy during the early post-war period, whether it was based on comparable theoretical assumptions, and whether any connections can be identified with similar initiatives that emerged across Europe after the war, with a particular focus on French indicative planning.This section first establishes the historical context and examines the state of the Greek economy immediately following the war, as well as its structural characteristics. These were not merely the result of the devastating effects of World War II but were also shaped by Greece’s historical background and its previous economic trajectory. The post-war Greek economy retained features of its pre-war development, which had been shaped by structural conditions and processes long before the war began.Additionally, the role of foreign aid is analyzed in relation to the objectives, formulation, and promotion of Greek economic programs, as well as their connection to what is commonly referred to as the "developmental problem."The analysis of the Greek post-war economic programs is based on three distinct periods of their development. An additional phase is included, covering the time from the end of the occupation period to the drafting of the first basic economic program. During this phase, various studies were conducted, which later contributed to shaping economic strategies.Beyond
analyzing the content of the economic programs, the section also examines how their planning Apparatus was structured and the methodology behind their development. Finally, it investigates the theoretical foundations underlying these programs within the context of the country's development strategy. Within this framework, it explores the theoretical and political approaches of the time, including the perspectives of the so-called "Democratic Planning Circle," Xenophon Zolotas, Angelos Angelopoulos, the journal Nea Oikonomia, and Ioannis Zigdis
The restructuring of the legislative framework in the aviation sector in the EU towards achieving climate neutrality and promoting the green transition
No full textΗ παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την αναδιαμόρφωση του νομοθετικού πλαισίου στον κλάδο των αερομεταφορών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με στόχο την επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας και την προώθηση της πράσινης μετάβασης. Ο συγκεκριμένος στόχος σχετίζεται άμεσα με τη μείωση της χρήσης άνθρακα στο ενεργειακό σύστημα και απαιτεί ενέργειες σε διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένου του τομέα των αερομεταφορών, που αποτελεί μία από τις κύριες πηγές εκπομπών αερίων θερμοκηπίου.
Η έρευνα εστιάζει σε βασικές νομοθετικές πρωτοβουλίες όπως ο Κανονισμός για το Κλίμα (ΕΕ) 2021/1119 και η δέσμη «Προσαρμογή στον στόχο του 55%» («Fit for 55»), που θέτει έναν ενδιάμεσο στόχο για τη μείωση των καθαρών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 55% έως το 2030. Κεντρικό ρόλο σε αυτές τις προσπάθειες διαδραματίζει το Σύστημα Εμπορίας Εκπομπών της ΕΕ (Emissions Trading System - ETS EU), το οποίο, μέσω της τιμολόγησης των ανθρακούχων εκπομπών, παρέχει κίνητρα για τη μείωση αυτών. Η εργασία επίσης εξετάζει την πρωτοβουλία ReFuelEU Aviation, όπως καθορίστηκε στον Κανονισμό (ΕΕ) 2023/2405, που αποσκοπεί στην αύξηση της χρήσης βιώσιμων αεροπορικών καυσίμων
(SAFs) για τη μείωση της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα.
Η ανάλυση αναδεικνύει τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες για τον κλάδο των αερομεταφορών στην προσπάθειά του να υιοθετήσει πιο βιώσιμες πρακτικές. Οι επενδύσεις σε αεροσκάφη χαμηλών εκπομπών και σε υποδομές, σε συνδυασμό με τη συνεχή έρευνα και ανάπτυξη βιώσιμων καυσίμων, αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για το μέλλον του κλάδου. Η εργασία καταλήγει με την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των υφιστάμενων πολιτικών της ΕΕ και προτείνει συστάσεις για την περαιτέρω ενίσχυση της βιωσιμότητας του κλάδου των αερομεταφορών.This thesis examines the reform of the legislative framework in the European Union’s aviation sector, with the goal of achieving climate neutrality and promoting the green transition. This objective is directly related to reducing the use of carbon in the energy system and requires actions in various sectors, including aviation, which is one of the main sources of greenhouse gas emissions.
The research focuses on key legislative initiatives such as the Climate Regulation (EU) 2021/1119 and the “Fit for 55” package, which sets an intermediate target for reducing net greenhouse gas emissions by at least 55% by 2030. A central element in these efforts is the EU Emissions Trading System (ETS), which, through the pricing of carbon emissions, provides incentives for their reduction. The thesis also
examines the ReFuelEU Aviation initiative, as outlined in Regulation (EU) 2023/2405, which aims to increase the use of sustainable aviation fuels (SAFs) to reduce dependence on fossil fuels.
The analysis highlights the challenges and opportunities for the aviation sector in its efforts to adopt more sustainable practices. Investments in low-emission aircraft and infrastructure, combined with ongoing research and development of sustainable fuels, are crucial factors for the future of the industry. The thesis concludes with an evaluation of the effectiveness of existing EU policies and offers recommendations for further enhancing the sustainability of the aviation sector.ΠΜΣ Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο και Διακυβέρνηση, κατεύθυνση Δίκαιο και Πολιτική για το Περιβάλλον και την Ενέργει
Regional planning and regional policy: a post-evaluation of grant-aided interventions in the Region of Attica
No full textΗ παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον περιφερειακό προγραμματισμό και την εφαρμογή της περιφερειακής πολιτικής στην Ελλάδα, εστιάζοντας στις Προγραμματικές Περιόδους των τελευταίων είκοσι πέντε ετών από το 2000 μέχρι σήμερα. Αρχικά, παρουσιάζεται το εννοιολογικό και θεσμικό πλαίσιο του περιφερειακού προγραμματισμού, καθώς και η διαχρονική εξέλιξή του σε εθνικό επίπεδο. Δίνεται έμφαση στη μεθοδολογία σχεδιασμού των περιφερειακών προγραμμάτων, στα στάδια υλοποίησης, στους εμπλεκόμενους φορείς, καθώς και στα εργαλεία αξιολόγησης των παρεμβάσεων. Στη συνέχεια, γίνεται αναφορά στο συνολικό προϋπολογισμό κοινοτικών κονδυλίων ανά Προγραμματική Περίοδο που χορηγήθηκαν στην Ελλάδα και συγκεκριμένα κατά τις προγραμματικές περιόδους Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης 2000–2006, Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς 2007–2013, Εταιρικό Σύμφωνο για το Πλαίσιο Ανάπτυξης 2014–2020 και τις τελευταίες εξελίξεις της τρέχουσας περιόδου για το Εταιρικό Σύμφωνο Περιφερειακής Ανάπτυξης 2021–2027. Στο δεύτερο μέρος, η μελέτη επικεντρώνεται στην Περιφέρεια Αττικής, αναλύοντας τη διαχρονική πορεία των ενισχύσεων, μέσω των Επιχειρησιακών Περιφερειακών και Τομεακών Προγραμμάτων, κατά τις προγραμματικές περιόδους που αναφέρθηκαν παραπάνω, καθώς και η απορρόφηση τους ανά Άξονα Προτεραιότητας-Θεματικούς Στόχους-Στόχους Πολιτικής με καταγραφή και διαγραμματική απεικόνιση της απορρόφησης των πόρων. Τέλος, γίνεται αποτίμηση των αποτελεσμάτων των ενισχύσεων ανά προγραμματική περίοδο από το 2000 μέχρι σήμερα, αξιοποιώντας ποσοτικά δεδομένα και ποιοτικά στοιχεία από σχέδια αξιολόγησης και επίσημες εκθέσεις, αναδεικνύοντας τις προόδους που έχουν σημειωθεί διοικητικά και θεσμικά, τη βελτίωση ποιότητας ζωής των κατοίκων της Περιφέρειας Αττικής, αλλά και τις αδυναμίες-προβλήματα που εξακολουθούν να επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων.This thesis explores regional planning and the implementation of regional policy in Greece, with a particular focus on the Programming Periods of the past twenty-five years, from 2000 to the present. The study begins by outlining the conceptual and institutional framework of regional planning, as well as its historical development at the national level. Particular emphasis is placed on the methodological approach to designing regional programs, the stages of their implementation, the key stakeholders involved, and the evaluation tools employed to assess the impact of interventions. Subsequently, the analysis turns to the overall allocation of European Union funds to Greece during each Programming Period, specifically covering the 3rd Community Support Framework (2000–2006), the National Strategic Reference Framework (2007–2013), the Partnership Agreement for the Development Framework (2014–2020), and the most recent developments of the current Partnership Agreement for Regional Development (2021–2027). The second part of the study focuses on the Region of Attica, examining the evolution of funding over time through both Regional and Sectoral Operational Programs. It investigates the absorption of resources by Priority Axis, Thematic Objectives, and Policy Objectives, providing both detailed documentation and graphical representation of fund absorption patterns. Finally, the thesis assesses the outcomes of the financial support across all Programming Periods from 2000 to the present. This assessment draws on both quantitative data and qualitative insights from existing evaluations and official plans, highlighting administrative and institutional advancements, improvements in the quality of life for residents in the Region of Attica, as well as persistent challenges and inefficiencies that continue to undermine the effectiveness of policy interventions.Εφηρμοσμένα Οικονομικά και Περιφερειακή Ανάπτυξη, κατεύθυνση Αστικής και Περιφερειακής Ανάπτυξη