Panteion University
Πάνδημος Ψηφιακή Βιβλιοθήκη, Πάντειον Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών ΕπιστημώνNot a member yet
23027 research outputs found
Sort by
Greek drama series and depictions of gender-based violence
No full textΗ παρούσα ερευνητική προσπάθεια ασχολείται με το ζήτημα της έμφυλης βίας, όπως αυτό παρουσιάζεται σε συγκεκριμένες σύγχρονες σειρές της ελληνικής τηλεόρασης. Μέσα από την επεξεργασία των βίαιων αναπαραστάσεων με τη βοήθεια των ερευνητικών εργαλείων της πολυτροπικής ανάλυσης, της θεματικής ανάλυσης, της σημειολογίας και της κριτικής ανάλυσης λόγου θα γίνει μία απόπειρα να αναδειχθούν μοτίβα που αφορούν τη θέση που λαμβάνει η βία στη μυθοπλαστική πραγματικότητα, οι τρόποι που αυτοί παρουσιάζεται και εάν υπάρχουν στοιχεία που να φανερώνουν μία τάση οικειοποίησης της θεματικής της έμφυλης βίας από το προσλαμβάνων κοινό. Τα δεδομένα που συλλέχτηκαν όσον αρχικά αφορά τη θέση της έμφυλης βίας, φανέρωσαν ότι αυτή άλλοτε χρησιμοποιείται ως μηχανισμός εξέλιξης της πλοκής και άλλοτε ως επιπρόσθετο στοιχείο της ιστορίας ενός χαρακτήρα, δίχως αντίκτυπο στις εξελίξεις του μυθοπλαστικού σύμπαντος. Οι αναπαραστάσεις της έμφυλης βίας φαίνεται πως ακολουθούσαν συγκεκριμένα μοτίβα όσον αφορά τη μουσική επένδυση, τη φωτεινότητα και τη γραφικότητα, με ορισμένες ωστόσο εξαιρέσεις που αφορούσαν κυρίως τη μία από τις τέσσερες τηλεοπτικές σειρές. Το ζητούμενο της οικειοποίησης δεν κατέστη εφικτό να στηριχθεί σε αρκετά δεδομένα, καθώς η έμφυλη βία στα τέσσερα σύμπαντα εν τέλει διαφοροποιούταν ως προς τη συχνότητα αλλά και τη γραφικότητα, γεγονός που επηρέασε σημαντικά τα ευρήματα και εν συνεχεία τα συμπεράσματα της ερευνητικής συζήτησης.The present research focuses on the issue of gender-based violence as it is depicted in a few selected contemporary Greek television series. Using specific research tools such as multimodal analysis, thematic analysis, semiotics, and critical discourse analysis, this study attempts to highlight recurring patterns regarding the role of gender violence within fictional narratives, the ways in which it is presented, and whether there are indications of an appropriation of the theme of gender-based violence that is affecting viewing audience. The collected data initially revealed that gender-based violence is sometimes used as a mechanism for plot development and at other times merely as an additional element of a character's story, without any substantial impact on the course of the fictional universe. The representations of gender-based violence seem to follow certain patterns when it comes to music background, lighting technics, and graphicness, with some exceptions—primarily in one of the four television series examined. The theme of appropriation could not be adequately supported by sufficient data in this research, as the representation of gender-based violence across the four fictional universes varied in both frequency and graphicness, a fact which significantly influenced the quality of the findings and, consequently, the conclusions of the research discussion.ΠΜΣ Πολιτιστική Διαχείριση, Επικοινωνία και Μέσα, κατεύθυνση Κοινωνία της Πληροφορίας, Μέσα και Τεχνολογί
Energy security and climate change in Europe: a critical analysis of the Draghi report
No full textΗ ενεργειακή ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή αποτελούν δύο αλληλένδετες προκλήσεις που καθορίζουν τη σύγχρονη ευρωπαϊκή πολιτική. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει τη διττή πρόκληση της διασφάλισης επαρκούς και προσιτής ενέργειας, ενώ παράλληλα πρωτοστατεί στη μετάβαση προς μια κλιματικά ουδέτερη οικονομία.
Η ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική καθιέρωσε επί σειρά ετών την ασφάλεια εφοδιασμού ως κεντρικό πυλώνα της στρατηγικής της, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις σχέσεις με τη Ρωσία, η οποία αποτελούσε τον κυριότερο ενεργειακό προμηθευτή της ΕΕ. Ωστόσο, η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022 προκάλεσε πρωτοφανή ενεργειακή κρίση, αναδεικνύοντας την υπερβολική εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο και τις δομικές αδυναμίες του ευρωπαϊκού ενεργειακού συστήματος.
Παράλληλα, η ΕΕ έχει δεσμευτεί να ηγηθεί της παγκόσμιας προσπάθειας κατά της κλιματικής αλλαγής. Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία στοχεύει στην κλιματική ουδετερότητα έως το 2050, ενώ το πακέτο "Fit for 55" επιδιώκει μείωση εκπομπών κατά 55% έως το 2030. Η στρατηγική "REPowerEU" προωθεί τον τερματισμό της εξάρτησης από τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα, αναγνωρίζοντας ότι η ταχύτερη μετάβαση σε καθαρή ενέργεια αποτελεί τη μακροπρόθεσμη λύση.
Η μετάβαση σε οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα απαιτεί ριζικό μετασχηματισμό του ενεργειακού συστήματος, με έμφαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την ενεργειακή αποδοτικότητα. Αυτή η μετάβαση μπορεί να ενισχύσει την ενεργειακή ασφάλεια μέσω της μείωσης της εξάρτησης από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα, αλλά εισάγει νέες προκλήσεις, όπως η διασφάλιση της σταθερότητας του δικτύου και η προμήθεια κρίσιμων πρώτων υλών για τις τεχνολογίες καθαρής ενέργειας.
Στο πλαίσιο αυτό, η Έκθεση του Mario Draghi προτείνει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας, με έμφαση στην ενεργειακή ασφάλεια και τη βιώσιμη ανάπτυξη – με τα δυνατά σημεία και τις αδυναμίες της, όπως αυτά θα επισημανθούν στα οικεία Κεφάλαια της παρούσας. Η Έκθεση προτείνει συγκεκριμένες δράσεις για την επίτευξη των στόχων της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας και τη διασφάλιση της ενεργειακής αυτονομίας της Ευρώπης.
Η επίτευξη των στόχων της ενεργειακής ασφάλειας και της κλιματικής ουδετερότητας αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις: τις κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της μετάβασης, τις διαφορετικές αφετηρίες των κρατών-μελών σε σχέση με το ενεργειακό τους μείγμα και τις οικονομικές τους δυνατότητες.
Συμπερασματικά, η ενεργειακή ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή αποτελούν δύο από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της Ευρώπης σήμερα. Η επιτυχής αντιμετώπισή τους απαιτεί ολοκληρωμένη προσέγγιση που συνδυάζει τεχνολογική καινοτομία, πολιτική βούληση, διεθνή συνεργασία και κοινωνική συναίνεση. Η Έκθεση Draghi προσφέρει σημαντικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων, αλλά η αποτελεσματική εφαρμογή των προτάσεών της απαιτεί συντονισμένη δράση σε ευρωπαϊκό, εθνικό και τοπικό επίπεδο.Energy security and climate change constitute two interlinked challenges that shape contemporary European policymaking. The European Union faces the dual task of ensuring secure and affordable energy while simultaneously leading the transition towards a climate-neutral economy.
For many years, European energy policy placed supply security at the core of its strategic agenda, with particular emphasis on its relationship with Russia, long the EU’s main energy supplier. However, Russia’s invasion of Ukraine in 2022 triggered an unprecedented energy crisis, exposing the EU’s excessive dependence on Russian natural gas and the structural vulnerabilities of the European energy system.
At the same time, the EU has committed to taking a leading role in the global fight against climate change. The European Green Deal sets the objective of climate neutrality by 2050, while the “Fit for 55” package aims to reduce emissions by 55% by 2030. The “REPowerEU” strategy seeks to end dependence on Russian fossil fuels and recognizes that accelerating the shift to clean energy is the only viable long-term solution.
The transition to a low-carbon economy requires a profound transformation of the energy system, with an emphasis on renewable energy sources and energy efficiency. This transition can enhance energy security by reducing reliance on imported fossil fuels, but it also brings new challenges, including the need to ensure grid stability and secure access to critical raw materials for clean-energy technologies.
Within this context, the Mario Draghi Report proposes a comprehensive approach to strengthening the competitiveness of the European economy, highlighting the importance of energy security and sustainable development. The Report outlines specific actions to advance the objectives of the European Green Deal and reinforce Europe’s energy autonomy.
Achieving energy security and climate neutrality nonetheless faces significant obstacles: the social and economic impacts of the transition, and the diverse starting points of Member States with respect to their energy mix and economic capacities.
In conclusion, energy security and climate change represent two of the most pressing challenges facing Europe today. Addressing them effectively requires an integrated approach that combines technological innovation, political commitment, international cooperation and societal consensus. The Draghi Report provides an important framework for tackling these issues, but the successful implementation of its proposals will depend on coordinated action at the European, national and local levels.ΠΜΣ Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο και Διακυβέρνηση, κατεύθυνση Δίκαιο και Πολιτική για το Περιβάλλον και την Ενέργει
Social and cultural integration of Pakistani and Bangladeshi immigrants
No full textΗ μετανάστευση αποτελεί ένα πολυδιάστατο φαινόμενο το οποίο διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της Ελλάδας, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα. Συνέβαλε ενεργά στην διαμόρφωση της δημογραφικής, οικονομικής, πολιτικής, πολιτισμικής και κοινωνικής της δομής. Όπως οι περισσότερες κοινωνικές αλλαγές, έτσι και οι αλλαγές που επιφέρει το φαινόμενο της μετανάστευσης δοκίμασαν τα αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας και σε πολλά σημεία χρειάστηκε να επανεξετασθεί η ετοιμότητα τους.
Ιστορικά, η Ελλάδα υπήρξε χωρά αποστολής μεταναστών ενώ τις τελευταίες δεκαετίες έχει μεταβληθεί σε μια χώρα υποδοχής. Η γεωγραφική της θέσης παίζει ρόλο υψίστης σημασίας καθώς κάποιες φορές αποτελεί το πέρασμα για τους μετανάστες προς χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Όμως, ατέρμονες γραφειοκρατικές και όχι μόνο διαδικασίες καθιστούν τους μετανάστες μέλη μιας πραγματικότητας που δεν είχαν προβλέψει. Το φαινόμενο της μετανάστευσης είναι άρρηκτα συνυφασμένο με την έννοια της κοινωνικής ενσωμάτωσης. Η κοινωνική ενσωμάτωση είναι μια έννοια, η οποία νοηματοδοτείται από τη συμμετοχή των μεταναστών σε μια σειρά θεσμών όπως είναι η εκπαίδευση και η εργασία. Επιπλέον, η διαδικασία της κοινωνικής ενσωμάτωσης περιλαμβάνει την υιοθέτηση των πολιτισμικών χαρακτηριστικών της χώρας υποδοχής και την ένταξη στην κοινωνική ζωή της. Η επιτυχία της κοινωνικής ενσωμάτωσης δεν εξαρτάται, ωστόσο, μόνο από τους ίδιους τους μετανάστες, αλλά και από την κοινωνία υποδοχής, τους κρατικούς φορείς και τις πολιτικές που υιοθετούνται για να διευκολύνουν αυτή τη διαδικασία. Η αποδοχή, η συμπερίληψη και οι ίσες ευκαιρίες είναι τα θεμέλια για την επιτυχία της ενσωμάτωσης.
Εν κατακλείδι, η διαδικασία της κοινωνικής ενσωμάτωσης είναι ένας τρόπος αμοιβαίας κατανόησης της διαφορετικότητας ενώ, παράλληλα, προτάσσει το σεβασμό μεταξύ των λαών και αποτελεί βασικό στοιχείο για τη δημιουργία μιας συνεκτικής και δίκαιης κοινωνίας.Migration was and is a multidimensional phenomenon which played an important role in shaping Greece as we know it today. It has actively contributed to the shaping of its demographic, economic, political, cultural and social structure. Like most social changes, the changes brought about by the phenomenon of immigration have tested the reflexes of Greek society and in many respects their preparedness has had to be re-examined.
Historically, Greece has been a sending country for migrants, while in recent decades it has become a receiving country. Its geographical location is of paramount importance as it is sometimes a crossing point for migrants to Western European countries. However, endless bureaucratic and other procedures make migrants part of a reality they had not foreseen.
The phenomenon of migration is inextricably intertwined with the concept of social integration. Social integration is a concept that is understood in terms of the participation of migrants in a range of institutions such as education and work. Moreover, the process of social integration involves adopting the cultural characteristics of the host country and integrating into its social life. The success of social integration depends, however, not only on the migrants themselves, but also on the host society, the state institutions and the policies adopted to facilitate this process. Acceptance, inclusion and equal opportunities are the foundations for successful integration.
In conclusion, the process of social inclusion is a way of mutually understanding diversity while promoting respect between peoples and is a key element in creating a cohesive and just society
State instrumentalization of migration flows and hybrid threat: Greek-Turkish relations and European stability from the rise of the Arab spring to 2023.
No full textΗ μεταναστευτική κρίση της περιόδου 2015-2020 αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετώπισαν η Ελλάδα, η Τουρκία και η Ευρωπαϊκή Ένωση, αποκαλύπτοντας την πολυπλοκότητα του ζητήματος και τις γεωπολιτικές του διαστάσεις. Η Τουρκία χρησιμοποίησε τις μεταναστευτικές ροές ως εργαλείο στρατηγικής, ενισχύοντας τη διαπραγματευτική της θέση απέναντι στην Ε.Ε., ενώ η Ελλάδα, ως χώρα πρώτης γραμμής, βρέθηκε αντιμέτωπη με δυσανάλογες ανθρωπιστικές και πολιτικές πιέσεις. Παράλληλα, η Ε.Ε. κατέβαλε προσπάθειες να αντιμετωπίσει το ζήτημα μέσω συνεργασιών, όπως η Συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας του 2016, αλλά οι ανισότητες και οι διαιρέσεις μεταξύ των κρατών-μελών υπονόμευσαν την αποτελεσματικότητα της ευρωπαϊκής στρατηγικής.
Η μελέτη εξετάζει τη χρήση του μεταναστευτικού ως μέσο υβριδικής απειλής, αναλύοντας τις επιπτώσεις του στην εσωτερική συνοχή της Ε.Ε., την άνοδο του ευρωσκεπτικισμού και τη γεωπολιτική δυναμική στην Ανατολική Μεσόγειο. Επίσης, αναδεικνύει τη σύνδεση της μεταναστευτικής πολιτικής με τη διπλωματία, υπογραμμίζοντας τη σημασία της συνεργασίας με τις τρίτες χώρες και της ενίσχυσης των ευρωπαϊκών θεσμών για τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών.
Η κρίση ανέδειξε την ανάγκη για μια συνεκτική και δίκαιη μεταναστευτική πολιτική, βασισμένη στην αλληλεγγύη, τη συνεργασία και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το μέλλον της μεταναστευτικής πολιτικής στην Ε.Ε. εξαρτάται από την ικανότητα της να εξισορροπήσει τις ανθρωπιστικές αξίες με την ασφάλεια, διασφαλίζοντας τη συνοχή και τη σταθερότητα της Ένωσης. Συνολικά, το μεταναστευτικό παραμένει ένας κρίσιμος παράγοντας που συνεχίζει να διαμορφώνει την ευρωπαϊκή πολιτική, τις σχέσεις της με τρίτες χώρες και τη γεωπολιτική δυναμική στην περιοχή.The migration crisis of 2015-2020 is one of the biggest challenges faced by Greece, Turkey and the European Union, revealing the complexity of the issue and its geopolitical dimensions. Turkey used migration flows as a strategic tool, strengthening its negotiating position vis-à-vis the EU, while Greece, as a frontline country, faced disproportionate humanitarian and political pressures. At the same time, the EU has made efforts to address the issue through partnerships such as the 2016 EU-Turkey deal, but inequalities and divisions among member states have undermined the effectiveness of the European strategy.
The study examines the use of migration as a means of hybrid threat, analyzing its impact on the internal cohesion of the EU, the rise of Euroscepticism and geopolitical dynamics in the Eastern Mediterranean. It also highlights the link between migration policy and diplomacy, underlining the importance of cooperation with third countries and the strengthening of European institutions for the management of migration flows.
The crisis has highlighted the need for a coherent and fair migration policy, based on solidarity, cooperation and respect for human rights. The future of migration policy in the EU depends on its ability to balance humanitarian values with security, ensuring the cohesion and stability of the Union. Overall, migration remains a crucial factor that continues to shape European policy, its relations with third countries and the geopolitical dynamics in the region.ΠΜΣ Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδέ
Disruptive technologies and smart cities: trends, challenges and best practices
No full textΗ παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εξετάζει τον ρόλο των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνίας (ΤΠΕ) του Διαδικτύου των Πραγμάτων, των Μεγάλων Δεδομένων, του Υπολογιστικού Νέφους, της Τεχνητής Νοημοσύνης και του Blockchain, με έμφαση στη χρήση του τελευταίου, στις Έξυπνες Πόλεις. Στόχος της μελέτης είναι να εξεταστεί πώς το Blockchain συμβάλλει στην αντιμετώπιση των προκλήσεων της ασφάλειας και της ιδιωτικότητας των μεγάλων όγκων δεδομένων που παράγονται και συλλέγονται στις Έξυπνες Πόλεις, ενώ παράλληλα να διερευνηθούν οι προκλήσεις και οι δυνατότητες περαιτέρω ανάπτυξης. Για να επιτευχθεί αυτό, αρχικά παρουσιάζονται οι ανωτέρω αναφερόμενες τεχνολογίες πλην του Blockchain και μερικά παραδείγματα συνεργασίας, εστιάζοντας στην συμβολή τους στις Έξυπνες Πόλεις. Η συνεισφορά αυτών των τεχνολογιών εξετάζεται στο πλαίσιο της διαμόρφωσης ενός πιο αποδοτικού και ασφαλούς αστικού περιβάλλοντος, ενώ, παράλληλα, διερευνώνται οι προκλήσεις που τις συνοδεύουν, με κύριες εκείνες της ασφάλειας και της ιδιωτικότητας των ευαίσθητων δεδομένων που παράγονται και συλλέγονται συστηματικά. Στην συνέχεια, εξετάζονται εφαρμογές της αναδυόμενης τεχνολογίας Blockchain για τη βελτίωση της ασφάλειας και της ιδιωτικότητας στις Έξυπνες Πόλεις, καθώς και οι πιθανές συνέργειές της με τις υπόλοιπες τεχνολογίες. Η ανάλυση δείχνει ότι το Blockchain αποτελεί μία καινοτόμο και αξιόπιστη προσέγγιση στη διαχείριση δεδομένων στις Έξυπνες Πόλεις, ενισχύοντας ταυτόχρονα την εμπιστοσύνη των πολιτών. Αναδεικνύεται, επίσης, η χρήση Έξυπνων Συμβολαίων (Smart Contracts), μέσω της οποίας παρέχεται αυτοματοποίηση διαδικασιών και περιορίζεται η ανάγκη για μεσάζοντες, αυξάνοντας την αποδοτικότητα και μειώνοντας τα κόστη. Συνολικά, το Blockchain λειτουργεί ως ο πυλώνας ασφάλειας και διαφάνειας στις συνέργειες με το Διαδίκτυο των Πραγμάτων, τα Μεγάλα Δεδομένα, το Υπολογιστικό Νέφος και την Τεχνητή Νοημοσύνη, ενισχύοντας την αποδοτικότητα, την ανθεκτικότητα και τη βιωσιμότητα των Έξυπνων Πόλεων. Στο πλαίσιο πρακτικής εφαρμογής, η μελέτη επισημαίνει την περίπτωση του Ντουμπάι ως προτύπου Έξυπνης Πόλης που επιχειρεί να ισορροπήσει μεταξύ καινοτομίας και συμπεριληπτικότητας. Το Ντουμπάι έχει υιοθετήσει το Blockchain σε πρωτοβουλίες όπου η αποκεντρωμένη διαχείριση δεδομένων μειώνει τη γραφειοκρατία και ενισχύει την εμπιστοσύνη των επενδυτών. Επιπλέον, συνδυάζει τη διαχείριση μεταφορών με τις υπόλοιπες αναφερόμενες τεχνολογίες, αναδεικνύοντας τη σημασία τους για την ανάπτυξη ενός βιώσιμου περιβάλλοντος και ανοίγοντας το δρόμο για την πλήρη ενσωμάτωση των ΤΠΕ στις πόλεις. Συνοπτικά, η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το Blockchain δεν είναι απλώς μια τεχνολογία, αλλά ένα οικοσύστημα που ενισχύει συστημικά τις Έξυπνες Πόλεις. Για να αξιοποιηθεί πλήρως, απαιτείται συνεργασία μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών φορέων και πολιτών, καθώς και συνεχής προσαρμογή στις εκκολαπτόμενες τεχνολογικές και κοινωνικές ανάγκες. Υπογραμμίζεται η ανάγκη για βελτίωση της συνεργασίας των τεχνολογιών, ενσωματώνοντας τις δυνατότητές τους σε ένα ενιαίο, λειτουργικό οικοσύστημα. Το μέλλον των αστικών κέντρων εξαρτάται από την ικανότητά τους να ενσωματώσουν αυτές τις τεχνολογίες σε μια ολιστική προσέγγιση που προάγει την ασφάλεια, τη βιωσιμότητα και τη δημοκρατική συμμετοχή. Παράλληλα, προτείνονται μελλοντικές κατευθύνσεις για την έρευνα, όπως η εφαρμογή πιλοτικών προγραμμάτων σε διάφορες γεωγραφικές περιοχές, η δημιουργία νέων προτύπων και η εκπαίδευση των πολιτών. Επιπλέον, διερευνάται η ανάδυση του οικοσυστήματος Blockchain στην Ελλάδα, αναλύοντας πέντε πιλοτικά έργα σε δήμους και φορείς που εφαρμόζουν την τεχνολογία για διαφανή διαχείριση προσόντων, ψηφιακή πιστοποίηση εγγράφων, συμμετοχικές διαδικασίες και ασφαλή δημόσια διακυβέρνηση και υπογραμμίζουν το δυναμικό της χώρας να αναπτύξει τοπικές λύσεις έξυπνων πόλεων βασισμένες σε αποκεντρωμένες τεχνολογίες.This master's thesis examines the role of the Internet of Things, Big Data, Cloud Computing and Artificial Intelligence Information and Communication Technologies (ICT) and Blockchain, with emphasis on the use of the latter, in Smart Cities. The aim of the study is to examine how Blockchain contributes to addressing the security and privacy challenges of the large volumes of data generated and collected in Smart Cities, while at the same time exploring the challenges and possibilities for further development. To achieve this, the above-mentioned technologies other than Blockchain are initially presented along with some collaboration examples, focusing on their contribution to Smart Cities. The contribution of these technologies is examined in the context of shaping a more efficient and secure urban environment, while, at the same time, the challenges that accompany them are explored, mainly those of the security and privacy of sensitive data that are systematically generated and collected. Subsequently, applications of the emerging Blockchain technology to improve security and privacy in Smart Cities are examined, as well as its possible synergies with other technologies. The analysis shows that Blockchain is an innovative and reliable approach to data management in Smart Cities, while strengthening citizen trust. The use of Smart Contracts is also highlighted, through which automation is provided and the need for intermediaries is limited, increasing efficiency and reducing costs. Overall, Blockchain acts as the pillar of security and transparency in synergies with the Internet of Things, Big Data, Cloud Computing and Artificial Intelligence, enhancing the efficiency, resilience and sustainability of Smart Cities. In the context of practical applications, the study highlights the case of Dubai as Smart City model that attempts to balance innovation and inclusiveness. Dubai has adopted Blockchain initiatives where decentralized data management reduces bureaucracy and enhances investors’ confidence. Furthermore, it combines transport management with the other mentioned technologies, highlighting their importance for the development of a sustainable environment and paving the way for the full integration of ICT in cities. In summary, the paper concludes that Blockchain is not just a technology, but an ecosystem that systemically enhances Smart Cities. To be fully utilized, collaboration between public and private actors and citizens is required, as well as continuous adaptation to emerging technological and social needs. The need to improve the collaboration of technologies, integrating their capabilities into a single, functional ecosystem is highlighted. The future of urban centers depends on their ability to integrate these technologies in a holistic approach that promotes security, sustainability and democratic participation. At the same time, future directions for research, such as the implementation of pilot programs in different geographical areas, the creation of new standards and the education of citizens, are proposed. Furthermore, the study explores the emergence of the Blockchain ecosystem in Greece, analyzing five pilot projects in municipalities and public bodies that leverage the technology for transparent credential management, digital document certification, participatory processes, and secure public governance and highlight Greece’s potential to develop localized smart city solutions based on decentralized technologies.Νομική και Διοικητική Επιστήμη, κατεύθυνση Διοικητική Επιστήμη και Δημόσιο Μάνατζμεν
