Panteion University
Πάνδημος Ψηφιακή Βιβλιοθήκη, Πάντειον Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών ΕπιστημώνNot a member yet
23027 research outputs found
Sort by
Ο Γεώργιος Καφαντάρης και η εποχή του 1873-1946 : πρακτικά του Συνεδρίου, Καρπενήσι, 26,27,28 Μαϊου 1988
Exploring the role of rural collaborative workspace assemblages in processes of social innovation: A comparison between Austria and Greece
Η παρούσα διατριβή επιχειρεί να προσφέρει ένα καινοτόμο πλαίσιο για την κατανόηση του μετασχηματιστικού δυναμικού των συνεργατικών χώρων εργασίας στην ύπαιθρο, καθώς αυτοί εμπλέκονται σε διαδικασίες κοινωνικής καινοτομίας, αντλώντας από τη μετακαπιταλιστική βιβλιογραφία και τη σκέψη του συναρμολόγησης και μέσω μιας διεθνούς συγκριτικής μελέτης περιπτώσεων μεταξύ της ύπαιθρου της Αυστρίας και της Ελλάδας (μία περίπτωση από κάθε χώρα). Οι μέθοδοι που εφαρμόστηκαν ήταν: ημιδομημένες συνεντεύξεις (N=28), παρατήρηση συμμετεχόντων και ομάδες εστίασης (2). Τα αποτελέσματα της μελέτης καταδεικνύουν ότι οι συνεργατικοί χώροι εργασίας στην ύπαιθρο που διοικούνται από την κοινότητα συμμετέχουν πράγματι σε διαδικασίες κοινωνικής καινοτομίας, αντιμετωπίζοντας κοινωνικές ανάγκες και μεταβάλλοντας τις κοινωνικές σχέσεις. Μεταβάλλουν τις κοινωνικές σχέσεις i) σε ατομικό επίπεδο, συνδέοντας τους ντόπιους με υλικούς και άυλους πόρους που τους επιτρέπουν να (ανα)ανακαλύψουν τη δράση τους και να δημιουργήσουν ουσιαστικές σχέσεις με τον εαυτό τους και τους άλλους, και ii) σε συλλογικό επίπεδο, βοηθώντας στη δημιουργία διαφορετικών ομάδων και διοργανώνοντας εκδηλώσεις και δραστηριότητες με συλλογικό ήθος. Αυτές οι δράσεις έχουν μετασχηματιστικό δυναμικό, καθώς λειτουργούν ενάντια και παράλληλα με τα κυκλώματα του κεφαλαίου, αναπτύσσουν την ικανότητα της κοινότητας για συλλογική δράση και προδιαγράφουν τις κοινοτικές οικονομίες. Οι συνεργατικοί χώροι εργασίας συνεργάζονται επίσης με κρατικούς και αγοραίους θεσμούς και τους αναδιαμορφώνουν σύμφωνα με τον ηθικό και ανοιχτό τρόπο λειτουργίας τους. Η διατριβή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η κοινωνική καινοτομία έχει πράγματι μεγάλο δυναμικό για κοινωνικό μετασχηματισμό, αλλά ενέχει επίσης τον κίνδυνο να χρησιμοποιηθεί ως μέσο. Επομένως, αν και απαιτούν περαιτέρω θεσμοθέτηση και υποστήριξη για να προχωρήσουν πέρα από τα ενδιάμεσα και συμβιωτικά στάδια της μεταμόρφωσης, αυτό απαιτεί προσοχή. Μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να επισημάνουν τις εντάσεις μεταξύ επιχειρηματικότητας και συλλογικότητας εντός των συνόλων κοινωνικής καινοτομίας, καθώς και να συγκρίνουν αντίθετες γεωγραφικές τοποθεσίες, όπως αστικές-αγροτικές και νότιο-βόρειο ημισφαίριο, για να προωθήσουν την κατανόησή μας της κοινωνικής καινοτομίαςThis thesis attempts to provide a novel framework towards understanding the transformative potential of rural collaborative workspaces as they engage in processes of social innovation by drawing from post-capitalist literature and assemblage thinking. Collaborative Workspaces are rapidly growing and evolving across the world and are predominantly understood as an urban phenomenon. Recent years however have seen their diffusion beyond large urban agglomerations to small towns and villages, with their functions assumed to be more community orientated. At the same time, social innovation, or social innovation processes have been gaining prominence in academia, policy, and practice, as they address societal problems and hold potential for new forms of social relations. The thesis investigates the transformative potential of rural collaborative workspaces engaging in processes of social innovation through an international case study comparison between rural Austria and Greece (One case from each country). The methods applied were: semi-structured interviews (N=28), participant observation and focus groups (2).
The results of the study demonstrate that community-led rural collaborative workspaces do engage in social innovation processes by addressing social needs and changing social relations. They change social relations i) on the individual level by connecting locals with material and immaterial resources that allows them to (re)discover their agency and form meaningful connections with themselves and others, and ii) on the collective level by helping to form different groups and hosting events and activities with a collective ethos. These actions hold transformative potential as they operate against and alongside circuits of capital, build capacity within the community for collective action and prefigure community economies. The collaborative workspaces also co-operate with state and market institutions and recode them to their ethical and open way of operating. The thesis concludes that social innovation does hold a lot of potential for societal transformation, but also holds danger of being co-opted towards being used instrumentally. Therefore, although they require further institutionalization and support to move beyond the interstitial and symbiotic stages of transformation, this requires caution. Future research could highlight the tensions between entrepreneurship and collectivity within social innovation assemblages, as well as compare contrasting geographical locations such as urban-rural and global south-global north to further our understanding of social innovation
Evaluation of the quality of public services by citizens. An implementation in the first degree Local Government: the case of Municipality of Glyfada
Ένα δυναμικό σύστημα διακυβέρνησης όπως η δημόσια διοίκηση αλλάζει συνεχώς σύμφωνα με τις αυξανόμενες απαιτήσεις των πολιτών για διαφάνεια, αποτελεσματικότητα και λογοδοσία. Η αξιολόγηση των κρατικών υπηρεσιών δεν είναι απλώς ένα εργαλείο διαχείρισης, αλλά ένας δημοκρατικός πόρος που συνδέει την απόδοση του κράτους με τη συμμετοχή των πολιτών. Η παρούσα διατριβή περιγράφει τον σύνθετο σκοπό της συμμετοχής των πολιτών στην αξιολόγηση του έργου του κράτους, ως εννοιολογική προσέγγιση και ως επιχειρησιακή διοικητική διαδικασία στο πλαίσιο του τρέχοντος συστήματος διακυβέρνησης.
Η έρευνα θα ξεκινήσει δίνοντας βαρύτητα στην εννοιολογική και ιστορική εξέλιξη της αξιολόγησης της δημόσιας υπηρεσίας και στο πώς αυτή έχει μετατραπεί από μια εσωτερική γραφειοκρατική διαδικασία σε μια διαδικασία συμμετοχής που περιλαμβάνει τη φωνή του πολίτη. Με βάση τις διεθνείς πρακτικές, συμπεριλαμβανομένου του Κοινού Πλαισίου Αξιολόγησης (CAF), του Μοντέλου Αριστείας EFQM και των προτύπων ISO, η μελέτη εντοπίζει τις βέλτιστες πρακτικές που μπορούν να προσαρμοστούν στην ελληνική δημόσια διοίκηση.
Το θεσμικό πλαίσιο της αξιολόγησης στην Ελλάδα τυγχάνει ιδιαίτερης προσοχής. Παρακολουθεί τις νομικές, πολιτικές και οργανωτικές διαδικασίες σύμφωνα με τις οποίες έχει εφαρμοστεί η αξιολόγηση. Χρησιμοποιώντας τόσο θεωρητική όσο και εμπειρική εργασία, η διατριβή θα εξετάσει την εφαρμογή μηχανισμών αξιολόγησης και την προώθηση της συμμετοχής των πολιτών στην αξιολόγηση της ποιότητας των υπηρεσιών τους από τις τοπικές αυτοδιοικήσεις, στην περίπτωση του Δήμου Γλυφάδας.
Οι στόχοι της έρευνας είναι διττοί: πρώτον, να αποδείξει το γεγονός ότι η συστηματική αξιολόγηση αυξάνει την αποτελεσματικότητα και τη νομιμότητα του έργου της διοίκησης και, δεύτερον, να τονίσει ότι η ενεργός συμμετοχή των πολιτών αποτελεί προϋπόθεση για την επίτευξη πραγματικής διοικητικής διαφάνειας και κοινωνικής εμπιστοσύνης. Μέσω του συνδυασμού συγκριτικών προσεγγίσεων, των ευρημάτων της μελέτης και των συστάσεων για την πολιτική, η μελέτη ελπίζει να προσθέσει στην υπάρχουσα συζήτηση για τον εκσυγχρονισμό του δημόσιου τομέα και τη συμμετοχική διακυβέρνηση στην Ελλάδα.
Τέλος, η διατριβή υπογραμμίζει το γεγονός ότι η αξιολόγηση, όπως γίνεται αντιληπτή όχι ως μέσο ελέγχου αλλά ως μια συνεργατική διαδικασία, μπορεί να μεταμορφώσει το είδος της σχέσης που υπάρχει μεταξύ του πολίτη και του κράτους και έτσι να δημιουργήσει μια κουλτούρα ευθύνης, ανταπόκρισης και κοινής λογοδοσίας.A dynamic governance system such as public administration is constantly changing in line with citizens’ increasing demands for transparency, efficiency and accountability. The evaluation of public services is not just a management tool, but a democratic resource that links state performance with citizen participation. This thesis describes the complex purpose of citizen participation in the evaluation of state performance, as a conceptual approach and as an operational administrative process within the current governance system.
The research will begin by looking at the conceptual and historical evolution of public service evaluation and how it has transformed from an internal bureaucratic process to a participatory process that includes the voice of the citizen. Based on international practices, including the Common Assessment Framework (CAF), the EFQM Excellence Model and ISO standards, the study identifies best practices that can be adapted to the Greek public administration.
The institutional framework of evaluation in Greece has received particular attention. It traces the legal, political and organizational processes according to which evaluation has been implemented. Using both theoretical and empirical work, the thesis will examine the implementation of evaluation mechanisms and the promotion of citizen participation in the evaluation of the quality of their services by local governments, in the case of the Municipality of Glyfada. The objectives of the research are twofold: first, to demonstrate the fact that systematic evaluation increases the effectiveness and legitimacy of the work of the administration and, second, to emphasize that active citizen participation is a prerequisite for real administrative transparency and social trust. Through the combination of comparative approaches, study findings and policy recommendations, the study hopes to add to the existing debate on public sector modernization and participatory governance in Greece.
Finally, the thesis highlights the fact that evaluation, as perceived not as a means of control but as a collaborative process, can transform the type of relationship that exists between the citizen and the state and thus create a culture of responsibility, responsiveness and shared accountability.Νομική και Διοικητική Επιστήμη, κατεύθυνση Διοικητική Επιστήμη και Δημόσιο Μάνατζμεν
Long-term unemployment and active policies for intergrating the long-term unemployment into the greek labour market
Η παρούσα μελέτη αναλύει το φαινόμενο της μακροχρόνιας ανεργίας στην Ελλάδα, καθώς και τις πολιτικές ένταξης των μακροχρόνια ανέργων στην ελληνική αγορά εργασίας. Εστιάζοντας στην καταγραφή και ανάλυση των πολιτικών που εφαρμόζει ο ελληνικός δημόσιος φορέας απασχόλησης (Δ.ΥΠ.Α.), για την αντιμετώπιση του φαινομένου της μακροχρόνιας ανεργίας, εξετάζουμε τη δομή και τον τρόπο λειτουργίας των πολιτικών αυτών και στη συνέχεια κατά πόσον και με ποιους τρόπους αυτές ανταποκρίνονται στην πρόκληση της μακροχρόνιας ανεργίας. Προηγείται μια εκτενής αναφορά στα στοιχεία της ελληνικής ανεργίας και απασχόλησης, δεικτών κομβικών για την ενδελεχή κατανόηση των κρατικών Ε.Π.Α. (ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης) και των επιδράσεών τους. Για τους σκοπούς της έρευνάς μας θα βασιστούμε κυρίως στην ανάλυση των προγραμμάτων (κλειστών και ανοιχτών) τα οποία βρίσκονται αναρτημένα στον ιστότοπο της Δ.ΥΠ.Α. Από την ανάλυση μας συμπεραίνουμε ότι οι ενεργητικές πολιτικές του ελληνικού δημόσιου φορέα απασχόλησης έχουν στις στοχεύσεις τους τη μακροχρόνια ανεργία, (οργανωτικά και ποσοτικά) και ανταποκρίνονται στον σκοπό της δημιουργίας τους, που είναι να συμβάλλουν στη μείωση της μακροχρόνιας ανεργίας, έχοντας περιθώρια περαιτέρω βελτιώσεων.This study investigates the phenomenon of long-term unemployment in Greece, as well as the policies for the integration of the long-term unemployed into the Greek labour market. Focusing on a review of the policies implemented by Greece’s public employment agency (DYPA) to address the phenomenon of long-term unemployment, we examine the structure and operation of such policies, before going on to assess whether and how they effectively respond to the challenge of long-term unemployment. The analysis is supported by extensive data on unemployment and employment, as key indicators enabling an in-depth understanding of the State’s active employment policies and their impact. For the purposes of our research, we will mainly rely on an analysis of the programmes (closed and current) posted on the DYPA website. The study concludes with the finding that the active policies of the Greek public employment agency do target long-term unemployment (in both organisational and quantitative terms) and do serve their goal of helping to reduce long-term unemployment, although there is room for improvement.Ανάλυση και Εφαρμογή Κοινωνικής Πολιτικής, κατεύθυνση Κοινωνικά Προβλήματα και Κοινωνική Πολιτικ
Ψηφιακός μετασχηματισμός, τεχνητή νοημοσύνη και ψυχική υγεία: κρίσιμα ζητήματα και προϋποθέσεις για επιτυχή αποτελέσματα - μια στρατηγική επισκόπηση
Η παρούσα στρατηγική επισκόπηση διερευνά τις πολύπλοκες και πολύπλευρες πτυχές του ψηφιακού μετασχηματισμού στην ψυχιατρική περίθαλψη, συμπεριλαμβανομένης της ενσωμάτωσης εργαλείων που βασίζονται στην Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ). Υπάρχει ευρεία συμφωνία μεταξύ βασικών διεθνών οργανισμών και ακαδημαϊκών εμπειρογνωμόνων ότι ο μετασχηματισμός αυτός έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει σημαντικά την πρόσβαση στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Επιπλέον, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να βελτιώσει τις διαγνωστικές και θεραπευτικές διαδικασίες, προσφέροντας πολλές θετικές συνεισφορές. Ωστόσο, υπάρχουν επίσης ανησυχίες σχετικά με τα πιθανά μειονεκτήματα, συμπεριλαμβανομένων των ηθικών, νομικών, κλινικών και κοινωνικοπολιτισμικών προκλήσεων. Τα ζητήματα αυτά μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά μόνο μέσω της ανάπτυξης κατάλληλων πολιτικών, κανονιστικών πλαισίων και ισχυρών διαδικασιών αξιολόγησης. Για τις χώρες, το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσον μπορούν να κινητοποιήσουν την απαραίτητη πολιτική βούληση και τους πόρους για την εφαρμογή τέτοιων καινοτομιών με ενδελεχή και συστηματικό τρόπο.This strategic review explores the complex and multifaceted aspects of the digital transformation in mental health care, including the integration of Artificial Intelligence (AI)‐based tools within psychiatric practice. There is broad agreement among key international organizations and academic experts that this transformation has the potential to significantly improve access to mental health services. Additionally, AI can enhance diagnostic and therapeutic processes, offering many positive contributions. However, there are also concerns regarding potential drawbacks, including ethical, legal, clinical, and socio‐cultural challenges. These issues can only be effectively addressed through the development of appropriate policies, regulatory frameworks, and robust evaluation procedures. For countries, the critical question is whether they can mobilize the necessary political will and resources to implement such innovations in a thorough and systematic manner.Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών "Ψηφιακός Μετασχηματισμός: Διπλωματία, Επικοινωνία, Δίκαιο-MA in Digital Transformation: e-Diplomacy, e-Campaigning, and Digital Law
Επιδράσεις στα σιάμικα πράγματα της γαλλικής επανάστασης, της φιλικής εταιρείας και του συντάγματος του Ρήγα
The long-run relationship between economic growth and income inequality
Η παρούσα μελέτη διενεργεί μια συστηματική και εμπειρικά τεκμηριωμένη επισκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας, εστιάζοντας στις επιπτώσεις των εισοδηματικών ανισοτήτων στην οικονομική μεγέθυνση. Εφαρμόζοντας το ερευνητικό πρωτόκολλο PRISMA και τη μεθοδολογία μετα-ανάλυσης με υπόδειγμα τυχαίων επιδράσεων, αξιολογούνται ποσοτικά τα ευρήματα 40 εμπειρικών μελετών που δημοσιεύτηκαν στη βάση δεδομένων Scopus από το 2020 έως το 2024. Η επισκόπηση της βιβλιογραφίας αποκαλύπτει ότι η πλειονότητα των μελετών υποστηρίζει μια αρνητική επίδραση των εισοδηματικών ανισοτήτων στους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης. Παρόλο που εντοπίζονται και περιπτώσεις θετικής επίδρασης της ανισότητας στην οικονομική μεγέθυνση, αυτές παραμένουν μειοψηφικές. Η παρατηρούμενη ετερογένεια στις οικονομετρικές εκτιμήσεις των προγενέστερων μελετών, όσον αφορά την κατεύθυνση και την ένταση της σχέσης, καθιστά αναγκαία την μετα-ανάλυση και τη σύνθεση των ευρημάτων, λαμβάνοντας υπόψη το επίπεδο εισοδήματος, τη γεωγραφική θέση και την ποιότητα των θεσμών κάθε χώρας. Τα αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης τεκμηριώνουν την ύπαρξη συστημικών μηχανισμών –όπως η υποκατανάλωση- που επιβραδύνουν τη μεγέθυνση στις αναπτυγμένες οικονομίες. Αντιθέτως σε αρκετές αναπτυσσόμενες οικονομίες εντοπίζονται θετικά αποτελέσματα, ιδίως σε χώρες με εξαγωγικό προσανατολισμό και πρότυπα που βασίζονται σε χαμηλό κόστος εργασίας, επιβεβαιώνοντας την υπόθεση περί βραχυπρόθεσμης ανοχής στην ανισότητα. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν την ανάγκη για πολιτικές αναδιανομής προσαρμοσμένες στο θεσμικό και αναπτυξιακό επίπεδο κάθε χώρας, ενισχύοντας ταυτόχρονα την κοινωνική συνοχή και τη μακροοικονομική σταθερότητα.This study conducts a systematic and empirically grounded review of the contemporary literature, focusing on the effects of income inequality on economic growth. Applying the PRISMA research protocol and a random-effects meta-analytic model, the findings of 40 empirical studies published in the Scopus database between 2020 and 2024 are quantitatively evaluated. The literature review reveals that the majority of studies support a negative impact of income inequality on growth rates. Although some studies identify positive effects of inequality on economic growth, these represent a minority. The observed heterogeneity in the econometric estimates of previous studies — in terms of both the direction and magnitude of the relationship — underscores the need for a meta-analysis and a synthesis of findings that accounts for countries’ income levels, geographic regions, and institutional quality. The meta-analytic results support the existence of systemic mechanisms — such as underconsumption — that slow growth in developed economies. Conversely, several developing economies show positive effects, particularly in countries with export-oriented models and low-wage labor strategies, confirming the hypothesis of short-term tolerance of inequality. The findings highlight the need for redistributive policies tailored to each country's institutional and developmental context, while also reinforcing social cohesion and macroeconomic stability.Εφηρμοσμένα Οικονομικά και Περιφερειακή Ανάπτυξη, κατεύθυνση Εφηρμοσμένων Οικονομικών και Διοίκηση
Σε τι βαθμό η ΣΝ επηρεάζει τη διαχείριση κρίσεων & διλημμάτων των executive στις ελληνικές επιχειρήσεις : μια εμπειρική έρευνα
Η παρούσα διπλωµατική εργασία εξετάζει αν η Συναισθηµατική Νοηµοσύνη (ΣΝ) επηρεάζει την ικανότητα των στελεχών να διαχειρίζονται κρίσεις και διλήµµατα σε ελληνικές επιχειρήσεις. Στο σηµερινό ασταθές επιχειρηµατικό περιβάλλον, οι ηγέτες καλούνται όχι µόνο να λαµβάνουν σύνθετες αποφάσεις υπό πίεση, αλλά και να ρυθµίζουν τα συναισθήµατά τους, να επικοινωνούν αποτελεσµατικά και να διατηρούν την οργανωσιακή συνοχή. Η έρευνα βασίστηκε σε ποσοτική µεθοδολογία, µε συλλογή δεδοµένων από στελέχη διαφόρων κλάδων στην Ελλάδα, χρησιµοποιώντας τα εργαλεία WLEIS, Crisis Self Efficacy Scale και Decision Making Scales. Η στατιστική ανάλυση - περιγραφική, επαγωγική και παλινδρόµησης έδειξε ότι η ΣΝ αποτελεί σηµαντικό προβλεπτικό παράγοντα τόσο της αποτελεσµατικής διαχείρισης κρίσεων όσο και της ηθικής λήψης αποφάσεων σε καταστάσεις πίεσης. Πτυχές όπως η ρύθµιση συναισθηµάτων, η ενσυναίσθηση και η κοινωνική επίγνωση ενισχύουν τη διάγνωση καταστάσεων, την επίλυση συγκρούσεων και την ηθική κρίση. Τα ευρήµατα υπογραµµίζουν την ανάγκη ενσωµάτωσης της ΣΝ σε προγράµµατα ανάπτυξης ηγεσίας, οργανωσιακής εκπαίδευσης και πολιτικών. Συνολικά, η µελέτη προσφέρει εµπειρική τεκµηρίωση για τον κρίσιµο ρόλο της ΣΝ στη βελτίωση της ηγετικής αποτελεσµατικότητας σε σύνθετα και αβέβαια περιβάλλοντα.This thesis investigates if Emotional Intelligence (EI) influences executives’ ability to manage crises and dilemmas within Greek companies. In an increasingly volatile business environment, leaders are required not only to make rapid and complex decisions but also to regulate emotions, communicate effectively, and maintain organizational stability. Using a quantitative research design, the study collected data from executives across various sectors in Greece through standardized instruments, including the Wong and Law Emotional Intelligence Scale (WLEIS), the Crisis Self Efficacy Scale, and the Decision Making Scales for dilemma management. Statistical analyses - descriptive, inferential, and regression—demonstrate that EI significantly predicts both crisis management effectiveness and ethical decision making under pressure. Key EI components such as emotion regulation, empathy, and social awareness were found to enhance situational diagnosis, conflict resolution, and ethical judgment. The findings highlight the importance of integrating EI into leadership development, organizational training, and policy frameworks. Overall, the study contributes empirical evidence to the growing literature on EI and leadership, emphasizing its critical role in strengthening executive performance in complex and uncertain environments.Εφηρμοσμένα Οικονομικά και Περιφερειακή Ανάπτυξη, κατεύθυνση Εφηρμοσμένων Οικονομικών και Διοίκηση