Panteion University
Πάνδημος Ψηφιακή Βιβλιοθήκη, Πάντειον Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών ΕπιστημώνNot a member yet
23027 research outputs found
Sort by
Τhe invasion of Artificial Intelligence in the modern workplace
Η είσοδος της Τεχνητής Νοημοσύνης στον τομέα της εργασίας και η ολοένα αυξανόμενη χρήση εργαλείων, που προσφέρει, αποτελούν ενδιαφέρον πεδίο για επιπλέον έρευνα, ιδίως λόγω του πρώιμου σταδίου που βρίσκεται, μέχρι τώρα η χρήση της από εργαζόμενους, τουλάχιστον στην περίπτωση των ελληνικών επιχειρήσεων.
Ανάμεσα στις συντελούμενες μεταρρυθμίσεις που έχουν πραγματοποιηθεί στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων, υπάγεται και η ανάδειξη ευέλικτων μορφών εργασίας σε βάρος της πλήρους και σταθερής απασχόλησης με στόχο την απόλυτη προσαρμογή του εργαζομένου στις ανάγκες της επιχείρησης.
Στο υφιστάμενο εργασιακό πλαίσιο, προστίθεται η επιβαλλόμενη ανάγκη προσαρμογής των εργαζομένων στις εκάστοτε τεχνολογικές επιταγές. Το αρχικό εγχείρημα χρήσης εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης στον τομέα των επιχειρήσεων υλοποιήθηκε αρχές του 21ου αιώνα, λόγω του αυξημένου όγκου δεδομένων, με στόχο την περαιτέρω αυτοματοποίηση των διαδικασιών.
Το αντικείμενο της παρούσης εργασίας επικεντρώνεται στη μελέτη της επιρροής της διευρυμένης χρήσης μεθόδων Τεχνητής Νοημοσύνης στις σύγχρονες μορφές απασχόλησης και στην εργασιακή ζωή των εργαζομένων.
Η υπόθεση εργασίας μας είναι πως στο, ήδη, υπάρχον ευέλικτο εργασιακό τοπίο, η ένταξη εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης, θα συνηγορήσει στην ισχυροποίηση ευέλικτων και επισφαλών μορφών απασχόλησης με αποτέλεσμα μία σειρά συνεπειών.
Μεθοδολογικά, η εργασία πρόκειται να βασιστεί αφενός στη βιβλιογραφική ανασκόπηση και μελέτη της συσχέτισης Τεχνητής Νοημοσύνης και τεκτονικών αλλαγών στο εργασιακό πλαίσιο. Αφετέρου στο εμπειρικό κομμάτι πρόκειται να διεξαχθεί συνέντευξη με εργαζόμενο εταιρίας που έχει, ήδη, εντάξει τη χρήση εργαλείου Τεχνητής Νοημοσύνης στην εργασιακή διαδικασία.The entry of AI in the field of work and the ever-increasing use of the tools it offers is an interesting field for further research, especially because of the early stage of its use by employees, at least in the case of Greek companies.
Among the reforms that have taken place in the field of industrial relations, there is the emergence of flexible forms of work at the expense of full-time and stable employment, with the aim of adapting the employee to the needs of the company.
In addition to the existing employment framework, there is also the need for workers to adapt to technological requirements. The initial project of using AI tools in the business sector was implemented at the beginning of the 21st century, due to the increasing volume of data, with the aim of further automating processes.
The scope of this paper focuses on the study of the influence of the expanded use of AI methods on modern forms of employment and the working life of employees.
Our working hypothesis is that in the already existing flexible work landscape, the integration of AI tools will advocate the strengthening of flexible and precarious forms of employment, resulting in a number of consequences.
Methodologically, the paper is going to be based on the one hand on the literature review and study of the association between AI and tectonic changes in the work context. On the other hand, in the empirical part, an interview is to be conducted with an employee of a company that has, already, integrated the use of an AI tool in the work process.Ανάλυση και Εφαρμογή Κοινωνικής Πολιτικής, κατεύθυνση Ανάλυση Κοινωνικής Πολιτική
“EU preliminary ruling procedure: issues of interpretation and application in the criminal proceedings”
Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την προδικαστική παραπομπή (άρθρο 267 ΣΛΕΕ) στην ποινική δίκη. Ειδικότερα, εξετάζονται οι ρυθμιστικές προβλέψεις της ΣΛΕΕ, οι προϋποθέσεις υποβολής προδικαστικού ερωτήματος και τα ειδικότερα ζητήματα ερμηνείας κι εφαρμογής της οικείας διαδικασίας στο πλαίσιο της ποινικής δίκης, η ειδική ρύθμιση του Κανονισμού της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, η δεσμευτικότητα των αποφάσεων του ΔΕΕ, αλλά και οι συνέπειες μη υποβολής ενός προδικαστικού ερωτήματος, όταν τούτο είναι απαραίτητο προκειμένου ένα εθνικό δικαστήριο να αχθεί σε ασφαλή δικαιοδοτική κρίση. Τέλος, γίνεται αξιολόγηση της σημασίας της διαδικασίας του άρθρου 267 ΣΛΕΕ για την ποινική δίκη και εξάγονται συμπεράσματα. Σκοπός της εργασίας είναι να αναδείξει τη σπουδαιότητα του μηχανισμού της προδικαστικής παραπομπής στην ποινική δίκη και τα ζητήματα που ανακύπτουν κατά την εφαρμογή του από τα ποινικά δικαστήρια των κρατών-μελών.This current thesis deals with the issue of EU preliminary ruling procedure (Article 267 TFEU) in criminal proceedings. Particularly, it examines the regulatory provisions of the TFEU and the specific issues of interpretation and application of the relevant procedure within the context of criminal trial, the special provision of the European Public Prosecutor's Office Regulation, the binding nature of the CJEU's decisions, as well as the consequences of not submitting a preliminary reference when the latter is necessary in order for a national court to reach a reliable judicial decision. Finally, the process under Article 267 TFEU for criminal proceedings is thoroughly assessed and conclusions are drawn. The aim of the thesis is to highlight the significance of the preliminary ruling mechanism in criminal proceedings and the issues arising during its application by the criminal courts of the member states.ΠΜΣ Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο και Διακυβέρνηση, κατεύθυνση Ευρωπαϊκό Ποινικό Δίκαιο και Πολιτικ
Η εξέλιξη της πυρηνικής τρομοκρατίας κατά τη μεταψυχροπολεμική εποχή
Βιβλιογραφία: σ. 114-117Διπλωματική εργασία - Πάντειο Πανεπιστήμιο. Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, ΠΜΣ "Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικών Σπουδών"Σκοπός της εργασίας είναι να επισημανθεί ότι η Πυρηνική Τρομοκρατία δεν είναι μία φαντασιακή πλάνη αλλά ένα φαινόμενο όπου μέσα στο σύγχρονο και ασταθές διεθνές περιβάλλον που ζούμε μπορεί να γίνει ολοκληρωμένη πράξη και γεγονός
Nikos Hadjikyriakos-Ghika Gallery: a new exhibition approach and a revised narrative framework
Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη διερεύνηση των σύγχρονων μουσειολογικών προσεγγίσεων μέσα από την ανάλυση της Πινακοθήκης Ν. Χατζηκυριάκου-Γκίκα ως μελέτη περίπτωσης. Η συλλογή της Πινακοθήκης Γκίκα συντίθεται από δύο αλληλένδετα μέρη: τον προσωπικό χώρο του καλλιτέχνη (ατελιέ και σπίτι) και τον συλλογικό κόσμο του ελληνικού πολιτισμού του 20ού αιώνα. Η έρευνα επικεντρώνεται κυρίως στον συλλογικό αυτό χώρο, όπου μέσα από περίπου 200 δημιουργούς διαφορετικών αντικειμένων συγκροτείται ένα διαθεματικό εκθεσιακό αφήγημα της πνευματικής παραγωγής της εποχής. Κεντρικά ερευνητικά ερώτημα είναι πώς η Πινακοθήκη Γκίκα συγκροτεί και προβάλλει την πολιτισμική ταυτότητα και τη «δομή αίσθησης» της εποχής, ποιες δυνατότητες υπάρχουν για ενίσχυση της εμπειρίας μέσω νέων μουσειολογικών πρακτικών, και πώς αυτές μπορούν να ενσωματωθούν στο υφιστάμενο εκθεσιακό σχήμα. Μεθοδολογικά, η μελέτη στηρίχθηκε σε ποιοτική ανάλυση περιεχομένου, εμπλουτισμένη από πρωτογενή δεδομένα: επιτόπια παρατήρηση και τρεις ημιδομημένες συνεντεύξεις με τον επιμελητή, την επιμελήτρια του αρχείου και έναν ιστορικό τέχνης. Η ανάλυση της υπάρχουσας έκθεσης ανέδειξε το διαθεματικό της πλαίσιο, με τις συλλογές να συνδέουν τα προσωπικά και συλλογικά βιογραφικά στοιχεία διά μέσου διαφορετικών τεχνών. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας υπέδειξαν την ανάγκη επανεξέτασης της μουσειακής αφήγησης και των εργαλείων ερμηνείας, καθώς και την ενίσχυση της διαδραστικότητας. Η πρόταση επανέκθεσης περιλαμβάνει την αφαίρεση εκθεμάτων ανά όροφο, την εισαγωγή νέων αφηγηματικών αξόνων και την ένταξη ψηφιακών τεχνολογιών στο εκθεσιακό σενάριο. Μέσω αυτών των προτεινόμενων παρεμβάσεων επιδιώκεται η ενίσχυση της βιωματικότητας και της πολυφωνίας της μουσειακής εμπειρίας, καθιστώντας το κοινό ενεργό συντελεστή της ερμηνείας.This study explores contemporary approaches in museum studies through the case of the Nikos Hadjikyriakos-Ghika Gallery in Athens. The Gallery's collection is composed of two interrelated parts: the artist’s personal space (atelier and residence) and the collective world of 20th-century Greek cultural production. as an active participant in the interpretive process. The research primarily focuses on the latter, where the work of approximately 200 creators from various artistic fields comes together to form an interdisciplinary narrative of the era’s intellectual and cultural output. The key research questions examine how the Ghika Gallery constructs and communicates the cultural identity and the "structure of feeling" of the time; what opportunities exist to enrich the visitor experience through contemporary museological practices; and how these practices may be integrated into the current exhibition model. Methodologically, the study is based on qualitative content analysis, enriched by primary data collected through on-site observation and three semi-structured interviews with the gallery curator, the archive curator, and an art historian. The analysis of the current exhibition highlighted its interdisciplinary framework, with the collections weaving together personal and collective biographies across various artistic media. The findings of this research indicated the need to reconsider the narrative structure and interpretive tools of the museum, as well as to enhance interactivity. The proposed redisplay suggests reducing the number of exhibits on each floor, introducing new narrative pathways, and integrating digital technologies into the exhibition scenario. These interventions aim to strengthen the experiential and polyphonic dimensions of the museum visit, positioning the audience as an active participant in the interpretive process.ΠΜΣ Πολιτιστική Διαχείριση, Επικοινωνία και Μέσα, κατεύθυνση Πολιτιστική Διαχείρισ