oPUB
Not a member yet
298 research outputs found
Sort by
Wschodzące mocarstwo znad Bosforu
Autor omawia – na szerokim tle historycznym – ewolucję polityki międzynarodowej Turcji zachodzącą w ciągu ostatniej dekady. Proces ów determinowany jest – z jednej strony – zakończeniem zimnej wojny i głębokimi przemianami architektury bezpieczeństwa w bliższym i dalszym sąsiedztwie Turcji, z drugiej – zdobyciem władzy przez umiarkowane ugrupowanie islamskie, które zdołało zapewnić państwu szybki i stabilny wzrost gospodarczy, przekładający się na podniesienie standardu życia szerokich rzesz obywateli. W następstwie tego cywilny rząd zdołał przełamać pewien paradygmat myślenia o polityce bezpieczeństwa kultywowany przez kilka dekad przez wojskowych. Następstwem tego jest daleko idąca redefinicja pryncypiów polityki zagranicznej, z eksponowaniem interesów narodowych, kosztem sojuszniczych, wynikających z członkostwa w Sojuszu Północnoatlantyckim. Turcja staje się zatem samodzielnym uczestnikiem regionalnej i ponadregionalnej gry, dysponującym zarówno możliwościami intelektualnymi, jak i niezbędnym potencjałem do kształtowania przestrzeni międzynarodowej w swoim bezpośrednim i dalszym otoczeniu
Pytania o szkołę, edukację i wychowanie w perspektywie normatywnej
Tekst ten jest próbą rozwinięcia kilku tez. Pierwsza z nich dotyczy normatywnego charakteru pedagogiki i konsekwencji wynikających z tej specyfiki dyscypliny. Druga teza oparta jest na przekonaniu, iż edukacja i wychowanie, wraz z instytucjami, w których te procesy się odbywają i codziennymi praktykami społecznymi, które tych procesów dotyczą, mogą (powinny być?) odpowiedzią na problemy czasu, w których się rozgrywają, na dylematy związane z teraźniejszością społecznych aktorów biorących w tych procesach udział. Z tej tezy wynikają więc pytania o kontekstualność procesów edukacji i wychowania. Wynika ono z przeświadczenia, że edukacja na każdym poziomie ma zawsze wymiar czasowo-przestrzenny: dzieje się w jakimś miejscu i czasie. To miejsce i czas to podstawowe uwarunkowanie organizacyjne, formalne, a także merytoryczne dla projektowanych rozwiązań
Folksonomia w kontekście umiejętności informacyjnych – wstęp do rozważań
Systemy organizujące zasoby informacyjne, jakimi są katalogi biblioteczne, konstruowane są z myślą o odbiorcy.
Indeksowanie, służące uporządkowaniu chaosu w zbiorze zgromadzonych metainformacji, odbywa się przy pomocy wyspecjalizowanych narzędzi, jakimi są języki informacyjno-wyszukiwawcze. W Polsce czynność ta opiera się przede wszystkim na dwóch językach: JHP BN oraz JHP KABA. Kontrola słownictwa, będąca domeną przytoczonych narzędzi, zapewnić ma efektywność w procesie wyszukiwania. Wykorzystanie leksyki zaczerpniętej z języka naturalnego daje możliwość prowadzenia poszukiwań przez osoby nieposiadające odpowiedniego przygotowania teoretycznego. Owi niespecjaliści konstruują instrukcje wyszukiwawcze w sposób niemetodyczny, nie znają zasad wyodrębniania tematu, budowy rozwiniętych haseł przedmiotowych. A jednak, rozwijana od najmłodszych lat kompetencja, jaką jest umiejętność kategoryzacji obiektów w przestrzeni, a w efekcie tworzenia własnych etykiet dla wyodrębnionych kategorii, pozwala na odnajdywanie źródeł relewantnych. Kompetencja ta odpowiada źródłosłowowi pojęcia folksonomia. Termin ten wyrasta z e-przestrzeni, a więc świata wirtualnego, uruchomionego wraz z rozpowszechnieniem globalnej sieci Internet. Stosowany dla opisania czynności nadawania etykiet, tzw. tagów dla obiektów cyfrowych w internetowych serwisach społecznościowych. W niniejszym referacie postanowiono zaadaptować pojęcie folksonomii na potrzeby opisania mechanizmu poruszania się użytkowników po bibliotecznych systemach informacyjno-wyszukiwawczych
Społeczna odpowiedzialność biblioteki akademickiej
W artykule objaśniono pojęcie społecznej odpowiedzialności biznesu (Corporate Social Responsibility, CSR), zestawiając ją z odpowiedzialnością jako pojęciem etycznym, prawnym i metafizycznym. Ukazana została możliwość zastosowania zasad CSR w bibliotekach, zwłaszcza akademickich, wyeksponowano też zasady, które powinny być szczególnie przestrzegane przez szkoły wyższe i ich biblioteki
Socio-Cultural Contexts for Defining the Role of Counsellors
The authors of this paper reflect on the socio-cultural contexts for defining the role of counsellors. They indicate the differences and similarities of the role of the counsellor in different countries and cultures in the context of contemporary social changes. The authors emphasise the complexity of a counsellor’s role indicating context-related issues (social, cultural, political) in which counselling itself, understood as a social process or/and ‘culture product’ is anchored
Trajektoria uczenia się emigrantów w sytuacji doświadczania „zawieszenia” (floating). Ku rozumieniu poradnictwa międzykulturowego
Autorka artykułu dokonuje charakterystyki etapów trajektorii uczenia się emigrantów w sytuacji przeżywania przez nich zawieszenia (floating). Doświadczenie emigracji nazwane trajektorią zawieszenia (biografią zawieszenia) nie ma wyłącznie wymiaru trajektorii cierpienia (F. Schütze). Kategoria floatingu – autorstwa A. Bron – zostaje wykorzystana do przedstawienia tej sytuacji jako emancypacyjnego i edukacyjnego procesu uczenia się. Poznanie dróg i sposobów uczenia się emigrantów może być przesłanką dla organizowania poradnictwa międzykulturowego dla osiadłych cudzoziemców, nowych przybyszy z innej kultury, a także osób zamierzających opuścić własny kraj
Pedagogika inkluzji i zarządzanie piętnem – znaczenia, interpretacje, praktyki
Celem swoich rozważań czynię z jednej strony potrzebę odnowienia myślenia o istocie inkluzji i wyjście poza tradycyjne rozumienie integracji skupionej na włączaniu osób z niepełnosprawnością czy specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w szeroko rozumiane praktyki pedagogiczne. Z drugiej strony, stawiam pytanie o stan społecznej gotowości do rzeczywistej a, nie pozorowanej inkluzji społecznej gwarantowanej wieloma regulacjami prawnymi. Kwestionuję obecną jakość tzw. procesów integracyjnych i inkluzyjnych w przestrzeni społecznej, mających miejsce zarówno w specjalnie powołanych instytucjach – takich jak między innymi szkoły czy klasy integracyjne, jak i w otwartych, nieformalnych przestrzeniach publicznych, w których dochodzi do codziennych kontaktów z ludźmi o odmiennej od tej, którą uznano za przeciętną, kondycji psychofizycznej.Projekt badawczy (rozpoczęty wiosną 2011 r.): "Pedagogika inkluzji i zarządzanie piętnem"
Odsłona czy zasłona? Doświadczenie dialogiczne w cyberkulturze
Główny problem badawczy został sformułowany w temacie: czy nowe narzędzia komunikacyjne i sytuacje komunikacyjne kształtujące nasze relacje społeczne i implikujące nowy typ dialogu bardziej otwierają nas na drugiego człowieka czy też w istocie ograniczają z nim kontakt? Czy dialog w warunkach cyberkultury czyni nas sobie bliższymi, czy raczej nierozpoznawalnymi? W tekście ustalono, co należy uznać za nową sytuację komunikacyjną – wyszczególniono takie cechy cyberkultury jak apersonalizację, fragmentalizację,
odcieleśnienie, teleobecność, anonimowość i asynchroniczność, które przeniesione w przestrzeń fizyczną, w relację bezpośrednią najmocniej modyfikują doświadczenie dialogiczne. Wskazane zmiany w komunikacji społecznej zmuszają do zmierzenia się z pytaniem, czy takie doświadczenie w cyberkulturze jeszcze w ogóle miejsce. A szczególnie ważne okazuje się to pytanie, jeśli za dialogikami uznamy, że doświadczenie dialogiczne jest wydarzeniem egzystencjalnym, jako że człowiek staje się osobą w relacji do innej osoby, w przeciwstawieniu do innej osoby
Bezdomność jako przejaw bezradności życiowej czy niedostosowania społecznego
Bezdomność to odwieczny problem ludzkości występujący w każdej epoce i w każdym społeczeństwie. Najczęściej traktuje się ją jako zjawisko z pogranicza patologii lub jako zdecydowanie patologiczne, ale także jako przejaw bezradności danego człowieka. Jest ona także przykładem marginalizacji pewnej grupy ludzi, w tym niestety także ludzi niepełnosprawnych. Problem bezdomnych, ze względu na rosnące znaczenie gospodarki wolnorynkowej, może być zagrożeniem sytuacji socjalnej w państwie. Jedną z podstawowych potrzeb każdego człowieka, zarówno w sensie jednostkowym, jak i zbiorowym, jest potrzeba bycia w społeczeństwie. Jednak przynależność do społeczeństwa wyznacza pozycja jednostki w tej społeczności, m.in. przez dobro, jakim jest posiadanie mieszkania, rodziny oraz miejsca pracy. Doświadczenia licznych państw wskazują, że wielu bezdomnych nie zaliczało się od początku do tzw. ludzi z marginesu. Stali się oni natomiast ofiarami niemożności przezwyciężenia kolejno po sobie następujących zdarzeń powodujących skomplikowaną, trudną sytuację życiową