oPUB
Not a member yet
298 research outputs found
Sort by
Ku dialogowi w pedagogice
Full text linkThe article is an attempt to distinguish between two forms of dialogue: a constructive argument and a hermeneutic discourse. The author develops a theory that different understanding of conflicting views is the foundation act of each of these forms of dialogue. The argument starts from the differences perceived as the distortion of the conformity necessary for action; the discourse is initiated by the differences perceived as a testimony of a disparate sense. The double attitude to these differences may be accounted for by two orders of experience – the order of action and the order of understanding
Nauka, pytanie i dialog: wstęp do analizy hermeneutycznej koncepcji uniwersalności rozumienia
Full text linkThis article presents selected aspects of H.-G. Gadamer's hermeneutics, highlighting the context of the perception of science, and the criticism of methodological cognition embodied there. The author analyses the problem of truth and the role of philosophical self-scrutiny. Then, practical meaning of hermeneutics as well as its relation to ethics and freedom have been discussed. Presenting the importance of encounters with the difference, and of the openness of the dialogue as a basis for mutual understanding and experiencing that difference, the author analyses the aspects of the question, the statement and the answer. It leads to the comparison of distinct situations when questions are asked and of their pedagogical meaning, which indicates the interdependence of education and human sciences. Challenging the traditional opposition explaining-understanding, hermeneutics is presented as a philosophy dealing with the problem of the universality of understanding, which does not limit this category to a method in humanities. The author illustrates the proliferation of superstitions and the rooting in tradition, and discusses the aspect of non-subjective understanding and experiencing of other people. Special attention has been drawn to the problems and interpretative difficulties concerning the interest in 'things' and not intentions in the process of understanding (departure from the ’philosophy of consciousness’) and to the hesitations resulting from the perception of science
O pomaganiu nauczycielowi: alternatywa komunikacyjna
Full text linkCo trzeba robić, w jaki sposób należy pomagać nauczycielowi, aby mógł on sam pokierować własnym rozwojem, aby – mówiąc inaczej – mógł sam sobie pomóc poprzez samokształcenie? Poszukiwanie odpowiedzi na to pytanie to główny cel tego opracowania. Jest i drugi cel, może nie do końca jawny, ale nie mniej ważny. Idzie mianowicie o to, że wszystko, co zostanie tu powiedziane o pomaganiu, można było odnieść nie tylko do nauczyciela, ale także do innych ludzi, w tym także, a raczej przede wszystkim do ucznia. A więc zależy mi na tym, żeby rozważając problem pomocy – z jednej strony – pobudzić do refleksji nad sposobem pomagania nauczycielowi, a z drugiej – żeby skłonić samego nauczyciela do przemyślenia własnej koncepcji pracy z uczniami, pracy, której istotą jest właśnie pomaganie drugiemu człowiekowi w jego rozwoju
Dylematy andragogiki jako nauki
Full text link„W całokształcie nauk pedagogicznych – pisze L. Turos – andragogika zajmuje miejsce szczególne: z jednej strony, rozwój jej jest uwarunkowany ich doświadczeniami poznawczymi, jest przez te doświadczenia inspirowany i wspomagany, z drugiej zaś realizuje ona własne zadania poznawcze, mające szerszy zakres niż problemy nauk pedagogicznych” [1]. Ta konstatacja zwolennika i propagatora andragogiki jako odrębnej nauki o wychowaniu człowieka dorosłego nie usuwa jednak szeregu dylematów, przed którymi staje każdy badacz problematyki człowieka dorosłego - co więcej, już w tym stwierdzeniu zawarty jest jeden z nich, a kilka innych rodzi się przy głębszej refleksji teoretycznej i metodologicznej. Swego czasu, w roku 1985 - zastanawiając się nad andragogika jako nauką – sformułowałem kilka pytań, które nazwałem dylematami. Myślę, że owe pytania – dylematy
są wciąż aktualne i dlatego pozwalam je sobie jeszcze raz w tym miejscu przytoczyć. Zmieniona sytuacja społeczno-polityczna – odmienna od tej, która była w roku 1985 – spowodowała, że przed andragogika jako nauką pojawiają się jeszcze inne pytania. Niektóre mają również charakter dylematów, dlatego formułuję je w dalszej części
tekstu
Rzeczywistość jako byt sensu. Teza o językowym tworzeniu rzeczywistości
Full text linkPytanie, które zadajemy dziś najczęściej, a które określa swoisty dla naszych czasów sposób problematyzowania świata, ma swe źródło w nieoczywistym (znoszącym tradycyjną opozycję myśli i bytu) rozumieniu obiektywności. Pozostając w tej perspektywie przyjmujemy, że jedyną dostępną naszemu doświadczeniu formą realności świata jest sens, czyli – doznawana przez nas na różnych poziomach rozumienia (w rozumieniu słownym, przedsłownym, działaniowym, uczuciowym) – obecność wszystkiego, co jest (rzeczy, innych ludzi, siebie samych). Przy czym tak pojęty sens nie jest ani czystą subiektywnością (wyłącznym dziełem podmiotu), ani czysta˛ obiektywnością (odwzorowaniem przedmiotu w świadomości podmiotu), lecz podmiotowo-przedmiotową realnością świata. Sens jako bycie świata, czy inaczej, jako ujawniające się we wzajemnej relacji podmiotu z przedmiotem istnienia zarówno nas samych, jak i tego, co nas otacza, konstytuuje się, trwa, przemija i wyłania wciąż na nowo w określonych przez tę relacje˛ granicach możliwego rozumienia. Są więc one zarazem granicami rozumienia świata i możliwej (dla nas) jego obiektywności. O tym, czy i jaki świat jest poza tymi granicami, nie możemy nic powiedzieć
