200871 research outputs found
Sort by
Study of the degradation processes of retouching paints and polymer objects in the context of museum collection conservation
No full textOne ECG with 2 rare findings : wellens syndrome with prolonged QT interval in acute myocardial infarction due to LAD occlusion
No full textInterfacial electroprotic reactions of hydrogen peroxide with amorphous oxides , , , and for environmental applications : formation mechanism of reactive oxygen species
No full textRozwój małocząsteczkowych immunomodulatorów ludzkiego układu odpornościowego jako nowej terapii przeciwnowotworowej
No full text
Can artificial intelligence assist experts in evaluating new analytical methodologies? Stop-flow microscale thermophoresis assessed using the RGB model and AI-Delphi framework
No full textStop-Flow MicroScale Thermophoresis (SF-MST) enables thermophoretic analysis of highly miniaturized samples introduced into ultrathin capillaries by pressure or electrophoresis. Although successfully applied by our group in several research areas, the broader analytical potential and overall added value of SF-MST remain uncertain and require structured evaluation. To address this, the RGB_ex-ante model based on the White Analytical Chemistry (WAC) concept was applied to prospectively assess this technique in terms of analytical performance (red), environmental friendliness and safety (green), and practicality (blue), which together determine its overall “whiteness”. Seven independent experts participated to ensure objectivity, and moreover, generative artificial intelligence (ChatGPT) was incorporated as an element of the iterative consensus process (AI-Delphi). The final whiteness score obtained from experts, after considering both peer and AI assessments, was 90.5, indicating a moderate potential of SF-MST. The technique offers clear environmental and conceptual benefits, but its analytical and operational limitations still restrict broader implementation. This work presents the first integration of the RGB model with a Delphi-type expert framework and the first use of a trained large language model as a co-expert in the evaluation of whiteness. The study not only clarifies the strengths and weaknesses of SF-MST but also suggests how AI-supported assessment can enrich the methodological landscape of Green and White Analytical Chemistry
Oxygenation metrics have limited prognostic value in non-asphyxial hypothermic cardiac arrest
No full textRadiomics as a decision support tool for detecting occult periapical lesions on intraoral radiographs
No full textKierkegaard and Derrida : from existential mimesis to mimesis proper
No full textTen rozdział śledzi wpływ Kierkegaarda na sformułowanie przez Derridę pojęcia mimesis. Ten, dotąd niebadany w studium porównawczym Kierkegaarda i Derridy, temat oferuje czytelnikom wgląd w niezwykłe pokrewieństwo między myślicielami w ich unikalnym odczytaniu mimesis. Derrida przyjmuje filozoficzną metodę Kierkegaarda polegającą na rozkładaniu pojęć i przypisywaniu im nowych znaczeń, które uwzględniają dynamiczną naturę ludzkiej egzystencji. Znajduje to odzwierciedlenie w sposobie, w jaki Derrida bawi się słowami i pojęciami, próbując uchwycić to, co nazywa pharmakonem, a mianowicie dwoistą naturę mimesis. Podczas gdy Kierkegaard przedstawia mimesis w sposób pośredni, zgodnie ze swoją "dialektyką inwersji", i umiejscawia jej właściwą funkcję w złożonościach ludzkiej egzystencji, etymologiczne badania Derridy przedstawiają mimesis wymykającą się kategoryzacjom, które często sytuowane są w ramach pojęciowych antynomii. Obaj myśliciele wykorzystują pojęcie mimesis do ponownej oceny kopii. Dla Kierkegaarda idea kopii ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia, że wszyscy ludzie zostali stworzeni na obraz i podobieństwo Boga; dla Derridy kopia jest jedyną "rzeczą", do której mamy dostęp, śladem ideału, który jest dla nas nieosiągalny.This chapter traces Kierkegaard’s influence on Derrida’s formulation of the concept of mimesis. This hitherto unexplored subject in a comparative study of Kierkegaard and Derrida offers readers an insight into a remarkable affinity between the thinkers regarding their unique reading of mimesis. Derrida adopts Kierkegaard’s philosophical method of breaking down concepts and ascribing new meanings to them that account for the dynamic nature of human existence. This is reflected in the way Derrida plays with words and concepts in his attempt to grasp what he calls the pharmakon, namely, the dual nature of mimesis. While Kierkegaard presents mimesis in an indirect way according to his ‘dialectic of inversion’ and situates its proper function in the complexities of human existence, Derrida’s etymological investigations present mimesis slipping out of categorizations that are often situated in frameworks of conceptual antinomies. Both thinkers engage the concept mimesis to reevaluate the copy. For Kierkegaard, the idea of the copy is critical to our understanding that all humans are created in the image of God; for Derrida the copy is the only "thing" we have access to, a trace of the ideal that is inaccessible to us