Istanbul Ticaret University Institutional Repository (DSpace@Ticaret)
Not a member yet
8409 research outputs found
Sort by
Digital transformation of the Organization of Turkic States: A performance analysis using CRITIC and ARAS
No full textBu çalışma, Türk Devletler Teşkilatı (TDT) üye ülkelerinin dijital hazırlık seviyelerini sistematik ve objektif bir biçimde değerlendirmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Dijital dönüşüm, ekonomik büyüme, toplumsal kalkınma ve küresel rekabet gücü açısından kritik bir unsur haline gelmiş olup, ülkelerin bu sürece ne kadar hazır olduğu büyük önem taşımaktadır. TDT üye ülkelerinin dijital dönüşüm süreçlerinde hangi aşamada olduklarının, güçlü ve zayıf yönlerinin belirlenmesi ve küresel düzeyde rekabetçiliklerinin değerlendirilmesi, bu araştırmanın temel amaçlarını oluşturmaktadır. Literatürde dijital hazırlık seviyelerinin ölçülmesine yönelik çalışmaların sınırlı olması, bu araştırmayı daha da anlamlı kılmaktadır. Çalışmada, CISCO Dijital Hazırlık İndeksi’nin (CDHİ) 2019 ve 2021 verileri kullanılarak, CRITIC ve ARAS yöntemleriyle bir analiz gerçekleştirilmiştir. CRITIC yöntemi, dijital hazırlık kriterlerinin ağırlıklarını nesnel bir şekilde belirlerken, ARAS yöntemi, bu ağırlıkları kullanarak ülkelerin dijital performanslarını sıralamaktadır. Ayrıca, TDT üye ülkelerinin küresel dijital rekabet içerisindeki konumları değerlendirilmektedir. Elde edilen bulgular, 2019 yılında "Temel İhtiyaçlar" kriterinin dijital hazırlık açısından en önemli faktör olduğunu, 2021 yılında ise "Beşer Sermaye" unsurunun öne çıktığını göstermektedir. 2019’da Azerbaycan dijital hazırlık açısından lider konumda yer alırken, 2021’de Türkiye en üst sıraya yükselmiştir. Küresel düzeyde yapılan karşılaştırmalar, TDT üye ülkelerinin dijitalleşme yolunda ilerleme kaydettiğini, ancak dünya liderleriyle aralarındaki farkın sürdüğünü ortaya koymaktadır. Sonuçlar, TDT üye ülkelerinin dijital dönüşüm süreçlerinde daha kapsamlı ve stratejik bir yaklaşıma ihtiyaç duyduğunu göstermektedir. Özellikle beşerî sermayenin geliştirilmesi, start-up ekosisteminin güçlendirilmesi, iş yapma kolaylığının artırılması ve teknolojik altyapının iyileştirilmesi zaruret ön plana çıkmaktadır. Bu doğrultuda, bölgesel iş birliğinin artırılması, ortak stratejiler geliştirilmesi ve dijital politikaların uyumlu hale getirilmesi, sürdürülebilir dijital dönüşüm için kritik bir gereklilik olarak öne çıkmaktadır.This study aims to evaluate systematically and objectively the digital readiness levels of the member countries of the Organization of Turkic States (OTS). Digital transformation has become a crucial factor in economic growth, social development, and global competiteveness, making the assesment of countries’ readiness fort his process increasingly significant. Understanding the current state of digital transformation among OTS member states, identifying their strenghts and weaknesses, and assessing their global competitiveness constitute the primary objectives of this research. Given the limited number of studies measuring digital readiness levels, this study contributes to filling a critical gap in the literature. Using 2019 and 2021 data from the CISCO Digital Readiness Index (CDRI), this study applies the CRITIC and ARAS methods to analyze the digital readiness criteria, while the ARAS method ranks the digital performance of countries based on these weighted criteria. Additionally, OTS member states evaluated in comparison with global digital leaders to provide a broader perspective on their digital transformation progress. The findings indicate that in 2019, “Basic Needs” was the most critical factor for digital readiness, whereas in 2021, “Human Capital” emerged as the most significant element. Azarbaijan ranked first in digital readiness among OTS members in 2019, whereas Türkiye took the lead in 2021. A global comparison reveals tha while OTS member states have made progress in their digitalization efforts, they still lag behind leading nations in digital transformation. The results highlight the need for a more states. Particularly, investing in human capital, strengthening the startup ecosystem, improving ease of doing business, and enchancing technological infrastructure are identified as key priorities. To ensure sustainable digital transformation. It is essential to increase regional cooperation, develop jeoint strategies, and harmonize digital policies among OTS countries
Türkiye sağlık sistemi performansının değerlendirilmesi: Uluslararası karşılaştırmalı tanımlayıcı bir analiz
No full textThis article aims to provide an assessment of the Turkish health system, which has been reformed with the Health Transformation Program 2003-2013 (HTP). The comparative performance of the transformed Turkish health system has been descriptively investigated using a sample of country-level data covering the years 2000-2023. The analyses, which contain both developed and emerging countries, reveal the level of progress and trends across the globe in the commonly used indicators about healthcare expenditure, health insurance coverage, healthcare inputs, healthcare utilization, health outcomes, and risk factors. As a result of the evaluations in this article, it has been revealed that despite lower healthcare spending, Türkiye has significantly improved the population health outcomes with relatively less healthcare spending, particularly during the HTP reform period; however, continuity of this progress has not been observed after the reform period. The findings of the article call for more investigations to address the question of whether the Turkish health system has spent less on healthcare over the last twenty years while getting more better health outcomes. Thus, this policy-relevant article points out the importance of continued investment to healthcare as well as the efficiency and productivity issues in Türkiye's healthcare system as topics that need to be researched further.Bu makale, Sağlıkta Dönüşüm Programı 2003-2013 (SDP) ile reform edilen Türkiye sağlık sisteminin bir değerlendirmesini yapmayı amaçlamaktadır. Dönüşen Türkiye sağlık sisteminin karşılaştırmalı performansı, 2000-2023 yıllarını kapsayan ülke düzeyinde veriler yardımıyla betimleyici değerlendirmeler ile incelenmiştir. Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin durumuna dair makaledeki analizler, sağlık harcamaları, sağlık sigortası kapsamı, sağlık girdileri, sağlık hizmetlerinin kullanımı, sağlık sonuçları ve sağlık riski faktörleri ile ilgili yaygın olarak kullanılan göstergelerde dünya genelindeki ilerleme düzeyini ve eğilimlerini de ortaya koymaktadır. Makaledeki değerlendirmeler sonucunda, daha düşük sağlık harcamalarına rağmen Türkiye'nin özellikle SDP reform döneminde karşılaştırılan ülkelere nispeten daha az ülke sağlık harcamasıyla nüfusun sağlık istatistiklerini önemli ölçüde iyileştirdiği; ancak reform döneminden sonra bu ilerlemenin devamlılığının sağlanamadığı ortaya çıkmıştır. Makalenin bulguları, Türkiye sağlık sisteminin son yirmi yılda sağlık hizmetlerine daha az harcama yaparak daha iyi sağlık sonuçları elde edip etmediği sorusunu ele almak için araştırmaların yapılmasının gerekliliğini işaret etmektedir. Böylece, ülke sağlık politikaları açısından önemli değerlendirmeler içeren bu makale, sağlık hizmetlerine sürekli yatırım yapmanın önemini ve Türkiye sağlık sistemindeki verimlilik ve üretkenlik konularının daha fazla incelenmesi gereken konular olduğunu ortaya koymaktadır
Firma düzeyinde yerli girdi kullanımı ve firmaların karşılaştıkları engeller
No full textBu çalışmanın amacı Türkiye imalat sektöründe (gıda, tekstil, hazır giyim, metal ürünler, makine teçhizat ve diğer imalat) faaliyet gösteren firmaların karşılaştıkları engellerin yerli girdi kullanımlarına göre nasıl farklılaştığını analiz etmektir. Çalışmada 2019 yılına ait Dünya Bankası Girişimcilik Anket (WBES) verileri ve lojit tahmin yöntem kullanılmıştır. Çalışmanın bulguları, tamamen yerli olan ve olmayan firmaların faaliyetlerinde karşılaştıkları engellerin farklılaştığını göstermektedir. Elektrik, suç ve düzensizlik ile politik belirsizlik gibi konularda karşılaşılan engellerle firmanın yerli olup olmaması arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Bununla birlikte, yüzde yüz yerli firmaların ulaşım, gümrük ve ticaret, kayıt dışı sektör, araziye erişim, finansa erişim, vergi dairesi, işletme lisansı, yolsuzluk, mahkemeler, işgücü düzenlemeler ve eğitimli işgücüne erişim gibi alanlarda daha fazla engelle karşılaştıkları tespit edilmiştir. Son olarak, yüzde yüz yerli firmaların elektrik konusunda daha az engelle karşılaştığı bulgusuna ulaşılmıştır. Bu çalışma, literatüre iki önemli katkı sağlamaktadır. İlk olarak, bildiğimiz kadarıyla Türkiye’de faaliyet gösteren firmaların yerlilik oranlarını hesaplayan bir çalışma bulunmamaktadır. İkinci olarak, çalışma, Türkiye'deki firmaların karşılaştıkları engeller ele alan sınırlı sayıda araştırmayı genişleterek bu alana yen bir perspektif kazandırmaktadır.This study aims to analyze how the obstacles faced by firms operating in the Turkish manufacturing secto (food, textiles, apparel, metal products, machinery and equipment, and other manufacturing) vary according to their use of domestic inputs. This study uses data from the 2019 World Bank Enterprise Survey (WBES) and logit estimation method. The findings of the study indicate that the obstacles faced by fully domestic and non-domestic firms differ in their operations. No statistically significant relationship was found between the obstacles related to electricity, crime and disorder, or political uncertainty, and whether the firm is domestic or not. However, fully domestic firms were found to encounter more obstacles in areas such as transportation, business licensing, corruption, courts, labor regulations, and Access to skilled labor. Finally, it was observed that fully domestic firms face fewer obstacles concerning electricity. The contribution of this study is twofold. First, to our knowledge, there is no existing research that calculates the domestic ownership ratios of firms operating in Türkiye. Second, the study expands the limited body of research addressing the obstacles faced by firms in Türkiye, providing a new perspective on this topic
Bibliometric analysis of graduate theses on digital marketing
No full textBu çalışma, dijital pazarlama alanındaki akademik araştırmaların bibliyometrik analizini yaparak mevcut literatürdeki eğilimleri, boşlukları ve metodolojik tercihleri ortaya koymayı amaçlamaktadır. 2002-2024 yılları arasında YÖKTEZ arşivinde yer alan lisansüstü tezler, tür, yıl, üniversite, üniversite türü, enstitü, ana bilim dalı, konu, yöntemler ve anahtar kelimeler gibi dokuz kategoride incelenmiştir. Çalışmada, dijital pazarlama araştırmalarının büyük ölçüde işletme ve halkla ilişkiler alanlarında yoğunlaştığı, ancak eğitim, sağlık, kültür ve kamu sektörü gibi alanlarda sınırlı kaldığı görülmüştür. Akademik trendler incelendiğinde, araştırmaların çoğunlukla işletme yönetimi ve marka stratejileriyle ilgili olduğu, ancak tüketici davranışları ve kamu sektörüne yönelik çalışmaların eksik olduğu tespit edilmiştir. Üniversiteler arasında ise Marmara Üniversitesi, dijital pazarlama üzerine en fazla tez üreten kurum olarak öne çıkmaktadır. Metodolojik çerçeve açısından, bibliyometrik analiz kapsamında atıf analizi, ortak kelime analizi ve sosyal ağ analizi gibi teknikler kullanılmıştır. Çalışmada, dijital pazarlama araştırmalarının büyük ölçüde nicel yöntemlerle yapıldığı, anketlerin en sık kullanılan veri toplama tekniği olduğu belirlenmiştir. Ancak bireysel deneyimler, tutumlar ve derinlemesine analizleri içeren nitel çalışmaların sınırlı olduğu görülmüştür. Bu durum, dijital pazarlama araştırmalarının daha geniş bir perspektifle ele alınmasını gerektirdiğini göstermektedir. Sonuç olarak, bu çalışma, literatürdeki metodolojik eğilimleri ve konu bazlı yoğunlaşmaları ortaya koyarak, dijital pazarlama alanında daha kapsamlı ve disiplinler arası çalışmaların teşvik edilmesi gerektiğine işaret etmektedir. Gelecekte özellikle kamu sektörü, eğitim ve sağlık alanlarında dijital pazarlamanın etkisini değerlendiren nitel araştırmaların artırılması, literatüre önemli katkılar sağlayacaktır.This study aims to conduct a bibliometric analysis of academic research in the field of digital marketing, revealing trends, gaps, and methodological preferences in the existing literature. Graduate theses archived in YÖKTEZ between 2002 and 2024 were examined in nine categories: type, year, university, university type, institute, department, subject, methods, and keywords. The study found that digital marketing research is largely concentrated in business and public relations fıelds, while it remains limited in areas such as education, healthcare, culture, and the public sector.An analysis of academic trends indicates that most research focuses on business management and brand strategies, whereas studies on consumer behavior and the public sector are lacking. Among universities, Marmara University stands out as the institution producing the most theses on digital marketing. From a methodological perspective, techniques such as citation analysis, co-word analysis, and social network analysis were employed within the bibliometric framework. The study determined that digital marketing research is predominantly conducted using quantitative methods, with surveys being the most frequently used data collection technique. However, qualitative studies that explore individual experiences, attitudes, and in-depth analyses are limited. This fınding highlights the need for a broader perspective in digital marketing research.In conclusion, this study identifıes methodological trends and subject-based concentrations in the literature, emphasizing the importance of fostering more comprehensive and interdisciplinary studies in digital marketing. In the future, increasing qualitative research on the impact of digital marketing in the public sector, education, and healthcare will provide valuable contributions to the literature
A current approach to the effects of road freight transportation on the Turkish economy in SWOT perspective
No full textİç piyasada veya diğer ülkelerle gerçekleşen ticari işlemlerde kullanılan dağıtım süreçlerinde “karayolu yük taşımacılığı” oldukça önemli bir noktada bulunmaktadır. Karayolu yük taşımacılığı, özellikle ithalat ve ihracat operasyonlarında Türkiye ekonomisinin aktörlerle rekabet edebilmesinin kaldıracı olarak kullanılabilecek bir potansiyel olarak görülmektedir. Taşımacılığın bu biçiminin geliştirilmesi; fırsatların, tehditlerin, avantajların farkına varılması şüphesiz Türkiye ekonomisinin küresel ölçekte pazarda rekabet etme durumunu olgunlaştıracaktır. Küreselleşmeyle birlikte zaman, pek çok parametrenin önüne geçmiştir. Sermayenin birikimi üretim ve tüketim süreçleri arasındaki mesafenin kısalmasıyla doğru orantılı olarak gerçekleşerek, ülke ekonomisini geliştirmektedir. Bu makalenin amacı, karayolu yük taşımacılığının avantaj ve dezavantajlarının ne olduğunun analiz edilmesi, fırsat ve tehditlerin mevcut dönemde farkına varılmasını sağlayarak söz konusu taşımacılığın geliştirilmesi gereken yönlerini öne çıkarmaktır. Makalede araştırma yöntemi olarak SWOT perspektifi kullanılmıştır.Road freight transportation is at a very important point in the distribution processes used in the domestic market or in commercial transactions with other countries. Road freight transportation is seen as a potential that can be used as a leverage for the Turkish economy to compete with other actors, especially in import and export operations. Development of this form of transport; Realizing the opportunities, threats and advantages will undoubtedly mature the Turkish economy's ability to compete in the market on a global scale. With globalization, time has taken precedence over many parameters. The accumulation of capital takes place in direct proportion to the shortening of the distance between production and consumption processes, thus improving the country's economy. The purpose of this article is to analyze the advantages and disadvantages of road freight transportation, to highlight the aspects of this transportation that need to be improved by making the opportunities and threats aware in the current period. SWOT perspective was used as the research method in the article
A systematic review on software reliability prediction via swarm intelligence algorithms
No full textThe widespread integration of software into all parts of our lives has led to the need for software of higher reliability. Ensuring reliable software usually necessitates some form of formal methods in the early stages of the development process which requires strenuous effort. Hence, researchers in the field of software reliability introduced Software Reliability Growth Models (SRGMs) as a relatively inexpensive approach to software reliability prediction. Conventional parameter estimation methods of SRGMs were ineffective and left more to be desired. Consequently, researchers sought out swarm intelligence to combat its flaws, resulting in significant improvements. While similar surveys exist within the domain, the surveys are broader in scope and do not cover many swarm intelligence algorithms. Moreover, the broader scope has resulted in the occasional omission of information regarding the design for reliability predictions. A more comprehensive survey containing 38 studies and 18 different swarm intelligence algorithms in the domain is presented. Each design proposed by the studies was systematically analyzed where relevant information including the measures used, datasets used, SRGMs used, and the effectiveness of each proposed design, were extracted and organized into tables and taxonomies to be able to identify the current trends within the domain. Some notable findings include the distance-based approach providing a high prediction accuracy and an increasing trend in hybridized variants of swarm intelligence algorithms designs to predict software reliability. Future researchers are encouraged to include Mean Square Error (MSE) or Root MSE as the measures offer the largest sample size for comparison.Sunway UniversityThe authors present their appreciation to Sunway University for funding the publication of this research through Sunway University Publication Support Scheme
Dampening energy security-related uncertainties in the United States: The role of green energy-technology investment and operation of transnational corporations
No full textSeveral studies provide that the green energy transition is critical to attaining environmental sustainability.
However, the extent to which investment in green energy technologies influence energy-related uncertainties is
not well known. This study set out to investigate the effect of green energy-technology investment and operation
of Transnational Corporations (TNCs) on the United States energy security uncertainties over the period
1974–2020. Applying econometric techniques using the Kernel-based regularized least squares (KRLS) and
nonparametric multivariate quantile-on-quantile regression (MQQR), we show that green energy-technology
investment dampens uncertainties related to energy security. The results also demonstrate that while eco nomic expansion is negatively associated with the United States’ energy security uncertainties, the operational
behaviours of TNCs via direct investment by foreigners and trade openness amplify energy security uncertainty
matrices. Furthermore, the effects of green energy-technology investment, operational behaviours of TNCs,
economic expansion, and trade openness exhibit an inherent heterogeneity, leading to the asymmetric pattern in
the distribution of the United States energy security-related uncertainties. Notably, these results are confirmed by
the disaggregated models for energy security uncertainties with the exception of the environmental-related risks
sub-index which dampens as a result of the operation of TNCs. Given these findings, the study suggests, among
others, the need for government and policymakers to increase investment in renewable energy R&D technology
to dampen energy security-related uncertainties and achieve a sustainable environment
Ottoman constitutionalism: Concepts, documents, principles
No full textXIX. yüzyılın başında Batı’da kanunlaştırma ile birlikte anayasacılık hareketi iyice belirginleşmiştir. Çeşitli ülkelerde, bir yanda temel hukuk yasaları diğer yanda anayasal metinler kabul ve ilan edilmeye başlanmıştır. Osmanlı Devleti, bu dönem askerî ıslâhat süreciyle karşı karşıya kalmıştır. İç ve dış şartların etkisiyle ıslâhatlar zamanla idarî, siyasî ve hukukî alana yansımıştır. Batı ile iletişim ve etkileşim sürecinde anayasacılık hareketi, düşünce, metin ve kurumlar boyutuyla Osmanlı coğrafyasının tümünde etkili olmuştur. Osmanlı Devleti’nde genel olarak ilk anayasal metinler statüsü iki veya çok taraflı antlaşmalarla belirlenen ayrıcalıklı eyâletlerde (eyâlet-i mümtâze) kabul edilmiştir. Bu vilâyetlere idarî, malî ve hukukî açıdan özerklik tanınmıştı. Tanınan özerklik kapsamında bu vilâyetlerin statüsünü belirleyen anayasal metinler ilan edilmiştir. Bu metinlerde, eyâletin temel yapısı, işleyişi, organlar arası ilişkiler ve temel hak ve hürriyetler düzenlenmiştir. Zaman zaman metinlerde eyâlet-merkez ilişkisine de yer verilmiştir. Osmanlı coğrafyasında ilk anayasal metinler 1800 ile 1803 yıllarında Osmanlı-Rus ittifakı ile kurulan ve Osmanlı Devleti’ne bağlı olan Cezâyir-i Seb’a-i Müctemia Cumhuru’nda (Birleşik Yedi Ada Cumhuriyeti) görülmektedir. Osmanlı başşehrinde 1876’da anayasa ilan edildiğinde, ona bağlı olan Eflak-Boğdan, Sırbistan, Tunus, Romanya anayasal belgeler ya da anayasalar kabul edeli çok zaman olmuştu. 1879’da bunlar arasına Bulgaristan Emâreti ve Şarkî Rumeli Vilâyeti Anayasaları da eklenecektir. Osmanlı Devleti’ne hukuken bağlı bu bölgelerin anayasal metinlerinin müzâkereleri, kabulleri ve onlarla ilgili yazışmalar sürecinde Osmanlı devlet adamları önemli bir anayasal birikime sahip olmuştu. Hatta zamanla merkez-vilâyet ilişkileri çerçevesinde geleneksel değerlerle uyumluluğuna özen gösterilen bir anayasacılık (meşrutiyet) hareketinin ve taraftarlarının ortaya çıktığından bahsedilebilir. Osmanlı Devleti merkezde ilk anayasasını ilan ettiğinde ayrıcalıklı vilâyetler dikkate alındığında yaklaşık 75 yıllık anayasal tecrübeye sahipti. Bu tecrübe kapsamında anayasal kavramlar, belgeler, ilkeler ve kurumlar geliştirmişti.At the beginning of the 19th century, with the codification in the West, the constitutionalism movement became very prominent. In various countries, fundamental legal laws, on the one hand, and constitutional texts, on the other hand, have begun to be accepted and declared. The Ottoman Empire was faced with a military reform process during this period. Under the influence of internal and external conditions, reforms were reflected in the administrative, political and legal fields over time. In the process of communication and interaction with the West, the constitutionalism movement was influential throughout the Ottoman geography with its dimensions of thought, text and institutions. In the Ottoman Empire, the first constitutional texts were generally adopted in the privileged states (eyalet-i mümtâze) whose status was determined by bilateral or multilateral agreements. These provinces were granted administrative, financial and legal autonomy. In these texts, the basic structure of the state, its functioning, relations between organs and fundamental rights and freedoms are regulated. From time to time, the province-center relationship is also included in the texts. The first constitutional texts in the Ottoman geography were seen between 1800 and 1803 in the Cezâyir-i Seb'a-i Müctemia Cumhuru (United Seven Island Republic), which was established with the Ottoman-Russian alliance and was affiliated to the Ottoman Empire. When the constitution was declared in the Ottoman capital in 1876, a long time had passed since Wallachia-Moldova, Serbia, Tunisia and Romania, which were affiliated with it, had adopted constitutional documents or constitutions. In 1879, the Constitutions of the Bulgaristan Emâreti and Şarkî Rumeli Vilayeti (Eastern Rumelia Province) would be added to these. During the negotiations and adoption of the constitutional texts of these regions legally affiliated with the Ottoman Empire and the correspondence regarding them, Ottoman statesmen had acquired a significant constitutional accumulation. It can even be mentioned that over time, within the framework of central-provincial relations, a constitutionalism (meşrutiyet) movement and its supporters emerged, whose compatibility with traditional values was taken care of. When the Ottoman Empire declared its first constitution in the center, it had approximately 75 years of constitutional experience, considering the privileged provinces. Within the scope of this experience, It developed constitutional concepts, documents, principles and institutions
The effect of technological unemployment anxiety on employee burnout
Get PDFIn this research, the effect of technological unemployment anxiety on employee burnout has been examined. Structural equation modelling method was chosen to analyse multidimensional models with both direct and indirect interactions. The hypotheses have been tested by using structural equation modelling method. As the result of the analyses performed, out of nine hypotheses, six of them were supported. It has been empirically proven that lack of technical skill has a direct effect on emotional exhaustion and depersonalisation, incremental technological improvements have a direct effect on all dimensions of burnout and emotional exhaustion is directly impacted by technological disruption. Although employee burnout is a subject that has been researched for years, this research is an original study investigating how the burnout perception of employees is affected within the framework of technological advances. Therefore, research demystifies the mechanism behind employee burnout linked to technological unemployment anxiety