9301 research outputs found
Sort by
Randomized controlled pilot study among earthquake survivors who traumatic stress, depression and anxiety of EMDR 2.0 in effect on symptoms
No full textBu çalışma, deprem yaşamış bireylerde travmatik stres, depresyon ve kaygı belirtileri üzerine EMDR 2.0 müdahalesinin etkilerini incelemeyi amaçlayan bir pilot çalışmadır. Çalışmaya, 6 Şubat 2023 tarihinde gerçekleşen depremin psikolojik etkilerini yaşayan 18 yaş üstü 50 katılımcı dahil edilmiştir. Katılımcılar rastgele iki gruba ayrılmış; deney grubuna EMDR 2.0 uygulaması yapılırken kontrol grubuna herhangi bir müdahale uygulanmamıştır. Çalışmada kullanılan veri toplama araçları arasında Sosyo-Demografik Veri Formu, Depresyon-Anksiyete-Stres Ölçeği (DASS-21), Travma Sonrası Stres Bozukluğu Kontrol Listesi (PCL-5) ve Duygusal İşlemleme Ölçeği (DİÖ) yer almaktadır. EMDR 2.0 uygulaması öncesinde ve sonrasında bu ölçekler katılımcılara uygulanmış ve elde edilen veriler istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Araştırma sonuçları, EMDR 2.0 müdahalesinin deney grubunda travmatik stres, depresyon ve kaygı belirtilerinde anlamlı bir azalma sağladığını göstermiştir. Bu bulgular, EMDR 2.0'ın deprem gibi travmatik olaylara maruz kalan bireylerde psikolojik iyileşme sürecine olumlu katkılar sağlayabileceğini ortaya koymaktadır. Çalışma, EMDR 2.0 yönteminin etkinliğini araştırarak literatüre katkı sağlamayı ve Türkiye'deki deprem sonrası ruh sağlığı müdahalelerine dair farkındalık oluşturmayı hedeflemektedir.This study is a pilot study that aims to examine the effects of EMDR 2.0 intervention on the symptoms of traumatic stress, depression and anxiety in individuals who have experienced an earthquake. The study included 50 participants over the age of 18 who experienced the psychological effects of the earthquake that occurred on February 6, 2023. The participants were randomly divided into two groups; EMDR 2.0 was applied to the experimental group, while no intervention was applied to the control group. The data collection tools used in the study included the Socio-Demographic Data Form, Depression-Anxiety-Stress Scale (DASS-21), Posttraumatic Stress Disorder Checklist (PCL-5) and Emotional Processing Scale (EPS). These scales were administered to the participants before and after the EMDR 2.0 application and the data obtained were statistically analyzed. The results of the study showed that EMDR 2.0 intervention provided a significant reduction in traumatic stress, depression and anxiety symptoms in the experimental group. These findings suggest that EMDR 2.0 may contribute positively to the psychological recovery process in individuals exposed to traumatic events such as earthquakes. The study aims to contribute to the literature by investigating the effectiveness of EMDR 2.0 and to raise awareness about post-earthquake mental health interventions in Turkey
Pınar BEDİRHANOGLU, Çağlar DÖLEK, Funda HÜLAGÜ and Özlem KAYGUSUZ (Eds.), Turkey’s New State in the Making: Transformations in Legality, Economy, and Coercion (London, Bloomsbury Publishing, 2020)
No full textTurkey’s political history has seen recurring shifts between democratic ideals and authoritarian tendencies, notably during the two decades of the Justice and Development Party’s (Adalet ve Kalkınma Partisi, AKP) rule. This transition marked a departure from a relatively democratic façade that emerged in response to the European Union (EU) accession process towards a more authoritarian regime characterized by increased government control and curtailment of civil liberties. It is a shift accentuated after the 2013 Gezi protests which culminated in a significant regime change in 2018. This transformation was marked by President Recep Tayyip Erdoğan’s consolidation of power through constitutional amendments, leading to the transition from a parliamentary democracy to a presidential system. To comprehend this transformation, it is imperative to examine the interplay between economic dynamics and the state within the neo-liberal capitalist system, aligning with Poulantzas’ observations on global trends. It can be argued that the accumulation and state crises, exacerbated by the 2008 global economic crisis, have contributed to Turkey’s authoritarian shift in parallel with global developments.Turkey’s political history has seen recurring shifts between democratic ideals and authoritarian tendencies, notably during the two decades of the Justice and Development Party’s (Adalet ve Kalkınma Partisi, AKP) rule. This transition marked a departure from a relatively democratic façade that emerged in response to the European Union (EU) accession process towards a more authoritarian regime characterized by increased government control and curtailment of civil liberties. It is a shift accentuated after the 2013 Gezi protests which culminated in a significant regime change in 2018. This transformation was marked by President Recep Tayyip Erdoğan’s consolidation of power through constitutional amendments, leading to the transition from a parliamentary democracy to a presidential system. To comprehend this transformation, it is imperative to examine the interplay between economic dynamics and the state within the neo-liberal capitalist system, aligning with Poulantzas’ observations on global trends. It can be argued that the accumulation and state crises, exacerbated by the 2008 global economic crisis, have contributed to Turkey’s authoritarian shift in parallel with global developments
Tim Burton sinemasında Memento Mori
No full textLisansüstü Programlar Enstitüsü, Sinema Televizyon Ana Bilim DalıBu tezde, Tim Burton'ın ölüm teması çevresinde gelişen üç filminde —The Nightmare Before Christmas (1993), Corpse Bride (2005), Frankenweenie (2012) — tekrarlayan gotik elementler, dekor, kostüm tasarımı ve olay örgüsü bakımından felsefedeki memento mori kavramı bağlamında incelenmiştir. Bu nedenle tez, memento mori kavramının felsefedeki karşılığının ne olduğunu inceleyerek başlar ve Tim Burton'ın seçilmiş üç filminin görsel analizleriyle devam eder. Memento mori'nin Latince karşılığı kısaca "öleceğini hatırla" anlamına gelmektedir ve Tim Burton'ın incelediğim filmlerinde memento mori kavramının görsel imgelerini bulmak mümkündür. Son bölümde Tim Burton'ın yönetmen incelemesi mevcuttur. Görsel analizi yapılan filmlerde sıklıkla kullanılmış ve tekrar eden görsel elementler; temel olarak kafatası ve iskelet, çiçek ve hayvan, saat ve mum olmakla birlikte mezarlık ve koyu renkteki kıyafet seçimi de memento mori'yi güçlendiren elementlerdendir. Tim Burton, çoğu filminde; hikâye, sinematografi, sanat yönetimi, kostüm tasarımı gibi birçok açıdan seyirciye ölümü hatırlatmaktadır. Bu tezde de Tim Burton'ın memento mori kavramını nasıl ele aldığı, hangi imgeleri sıklıkla kullandığı, memento mori'nin felsefedeki tarihsel yolculuğundan başlayarak, filmlerin görsel analizleriyle derinlemesine incelenmiştir.In this thesis, the recurring gothic elements in three of Tim Burton's films centred around the theme of death—The Nightmare Before Christmas (1993), Corpse Bride (2005), and Frankenweenie (2012)—are examined in the context of the philosophical concept of memento mori, considering aspects of set design, costume design, and plot. Therefore, the thesis begins by examining the philosophical significance of the memento mori concept and continues with visual analyses of the three selected films by Tim Burton. The Latin phrase "memento mori" translates to "remember that you will die," and it is possible to find visual representations of the memento mori concept in the films of Tim Burton that I have studied. The final section includes an examination of Tim Burton as a director. The frequently used and recurring visual elements in the visually analysed films include primarily skulls, skeletons, flowers, animals, clocks, and candles, as well as graveyards and dark-coloured clothing, which are elements that reinforce the memento mori theme. In most of his films, Tim Burton reminds the audience of death through various aspects such as story, cinematography, art direction, and costume design. This thesis deeply analyses how Tim Burton addresses the concept of memento mori, which images he frequently uses, starting from the historical journey of memento mori in philosophy and continuing with the visual analyses of the films
Vicarious traumatization in human rights defenders
No full textLisansüstü Programlar Enstitüsü, Travma ve Afet Çalışmaları Uygulamalı Ruh Sağlığı Ana Bilim DalıBu çalışmada insan hakları savunucularının ihlallerle mücadelelerinde olası dolaylı travmatik etkiyi araştırmak hedeflenmiştir. Kesitsel ve nicel araştırma desenine entegre edilen bu çalışmada kullanılan veri araçları, Sosyodemografik Bilgi Formu, Yaşam Olayları Kontrol Listesi, Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Travma ve Bağlanma İnanç Ölçeği'dir. Türkiye'de herhangi bir hak örgütüyle bağı olan ve bu hak örgütlerinde faaliyet yürüten insan hakları savunucularına ulaşıldı. Optimum örneklem büyüklüğü 120 olarak belirlenmişken, 107 hak savunucusuna erişildi. Katılımcıların yaş ortalaması 41,8±14,1'dir. Baro merkez ve komisyonları, dernek, vakıf ve platformdan oluşan toplam 20 hak örgütünden hak savunucusuna ulaşılmıştır. Katılımcıların meslekleri avukat, ruh sağlığı çalışanı, sağlık uzmanları, araştırmacı- akademisyen, sivil toplum çalışanı ve medya çalışanıdır. Yapılan niceliksel analiz sonucuna göre insan hakları savunucularını %30,4'ünü çok yüksek düzey dolaylı travma yaşadıklarını bildirmişlerdir. İkili analizlerde dolaylı travmatizasyonla ilişkili bulunan bağımsız değişkenlere çoklu regresyon analizi uygulandığında, insan hakları savunucularının travmatik olay yaşaması dolaylı travmatizasyonu arttırırken, deneyim ve algılanan aile ve arkadaş sosyal desteği dolaylı travmatizasyonu anlamlı ölçüde azalttığı saptanmıştır (p <0.05). Analiz verilerine göre bu değişkenlerin dolaylı travmatizasyonun yaklaşık %34,1'ini açıkladığı bulgulanmıştır. İkili analizlerde dolaylı travmatizasyon ile anlamlı ilişki bulunan gelir düzeyi, hak savunuculuğu yapılan kurum, psikoterapi desteği alma (p<0.05) ve ruhsal rahatsızlığa sahip olma (p<0.001) durumu dolaylı travmatizasyonu istatistiksel olarak anlamlı olarak yordamaktadır. Bu çalışma, elde edilen bulgulara dayanarak insan hakları savunucularının maruz kaldığı dolaylı travmatizasyonun yaygınlığını belirlemekte önemli bir katkı sağlamıştır.This study aims to investigate the potential indirect traumatic impact on human rights defenders in their efforts to combat violations. Integrated into a cross-sectional and quantitative research design, the data tools utilized in this study include the Sociodemographic Information Form, Life Events Control List, Perceived Social Support Scale, and Trauma and Attachment Belief Scale. Participants were reached who have an affiliation with any human rights organization and are actively involved in these organizations in Turkey. While the optimum sample size was determined as 120, access was gained to 107 human rights advocates. The average age of the participants is 41.8±14.1. A total of 20 human rights organizations, consisting of bar association centers and commissions, associations, foundations, and platforms, were approached. The professions of the participants include lawyers, mental health professionals, healthcare specialists, researchers-academicians, civil society workers, and media professionals. According to the results of quantitative analysis, 30.4% of human rights defenders reported experiencing a very high level of indirect trauma. Multiple regression analysis applied to independent variables associated with indirect traumatization in binary analyses revealed that the occurrence of traumatic events increases indirect traumatization among human rights advocates, while experience and perceived social support from family and friends significantly reduce indirect traumatization (p <0.05). According to the analysis data, these variables explain approximately 34.1% of indirect traumatization. Income level, the institution where advocacy is conducted, receiving psychotherapy support (p<0.05), and having a mental disorder (p<0.001) are statistically significant predictors of indirect traumatization, as found in binary analyses demonstrating a meaningful relationship with indirect traumatization. This study has made a significant contribution by determining the prevalence of indirect traumatization among human rights advocates based on the findings obtained
Kemik doku mühendisliği için kalsiyum fruktoboratın bölgesel salımına yönelik PCL/PVA/PCL taşıyıcı geliştirilmesi
No full textCalcium fructoborate (CaFB) has gathered attention due to its boron and calcium content, both of which are known to support bone health, deposition and regeneration. Previous studies have shown that CaFB has a positive effect on bone health and has been proven to promote bone-like properties. In light of this information, a local CaFB delivering scaffold could improve bone regeneration in cases of bone tissue loss. This study aimed to design a layer-by-layer polymeric sponge capable of achieving controlled local delivery of CaFB to improve bone tissue healing. The dose-dependent effect of CaFB on the cell viability of the Saos-2 cell line was investigated in vitro. Layer by-layer structure of the polymeric scaffold supported controlled release of CaFB, with 33.9±7.4% released after 7 days of incubation. CaFB at 31.25 µg/mL concentration was able to improve Saos-2 cell viability up to 174.7±24.1% and 127.7±8.7% after 1 and 4 days of incubation. After 7 days of incubation CaFB treatment at concentrations of 250, 125, 62.5 and 31.25 µg/mL improved cell viability up to 194.3±47.7, 155.3±17.7, 149.4±5.4 and 132.5±13.3%. The polycaprolactone/polyvinyl alcohol/polycaprolactonen(PCL/PVA/PCL) scaffold supported the viability of cells for 7 days and was shown to be biocompatible. The results of this study showed that CaFB is a potential compound thatncan be locally delivered within a scaffold system to improve bone tissue regeneration.Kalsiyum fruktoborat (CaFB), bor ve kalsiyum içeriğinin kemik sağlığını, oluşumunu ve yenilenmesini desteklediği bilindiği için dikkat çekmektedir. Önceki çalışmalar CaFB'nin kemik sağlığı üzerinde olumlu etkisi olduğunu ve kemik benzeri özellikleri desteklediğini kanıtlamıştır. Bu bilgilerin ışığında, bölgesel CaFB salımı yapan hücre taşıyıcı, kemik dokusu kaybı durumunda kemik yenilenmesini iyileştirecektir. Bu çalışma, kemik dokusu iyileşmesini teşvik etmek için CaFB'nin kontrollü lokal salımını yapabilen, katman katman polimerik bir sünger tasarlamayı amaçlamaktadır. CaFB'nin Saos-2 hücre hattının hücre canlılığı üzerindeki doza bağlı etkisi in vitro olarak araştırılmıştır. Polimerik taşıyıcının katman katman yapısı, 7 günlük inkübasyonun ardından %33,9±7,4 salımı gerçekleşen CaFB'nin kontrollü salımını desteklemiştir. 31,25 µg/mL konsantrasyonundaki CaFB, 1 ve 4 günlük inkübasyondan sonra Saos-2 hücre canlılığını %174,7±24,1 ve %127,7±8,7'ye kadar iyileştirmeyi başarmıştır. 7 günlük inkübasyondan sonra 250, 125, 62,5 ve 31,25 µg/mL konsantrasyondaki CaFB dozu hücre canlılığını %194,3±47,7, 155,3±17,7, 149,4±5,4 ve 132,5±13,3'e kadar arttırmıştır. PCL/PVA/PCL taşıyıcı hücrelerin canlılığını 7 gün boyunca desteklemiş ve taşıyıcının biyouyumlu olduğu gösterilmiştir. Bu çalışmanın sonuçları, CaFB'nin kemik doku rejenerasyonunu iyileştirmek için bir taşıyıcı sistemi içerisinde lokal olarak uygulanabilecek potansiyel bir bileşik olduğunu göstermiştir
TOZ BEZİ (2015, AHU ÖZTÜRK): KARŞILAŞMALAR, ÇATIŞMALAR, İŞ BİRLİKLERİ
No full textBu makale yönetmenliğini Ahu Öztürk’ün yaptığı Toz Bezi filmindeki ana karakterler Nesrin ve Hatun’un toplumsal cinsiyet, sınıf ve etnik kimlik üzerinden deneyimledikleri toplumsal eşitsizlikleri kesişimsellik perspektifinden inceler. İstanbul’da göçmen, eş, kadın, Kürt, ve ev işçisi gibi çeşitli ‘ötekilik’ hallerinin taşıyıcıları olan kadınların birbirleri, işverenleri ve eşleriyle karşılaşmaları, çatışmaları ve işbirlikleri analiz edilir. Farklı ötekilik hallerinin taşıyıcıları olarak ekonomi, aile ve devlet gibi sistemlere uyumlanmak için gündelik yaşam stratejileri geliştiren kadınlar, bir yandan kurdukları iş birlikleri ve dayanışma ağları sayesinde iktidarların yönetimsellik aygıtlarından kaçmanın da yollarını ararlar. Makale yönetmenin bakışı ve ana karakterlerle kurduğu ilişkiyi de kesişimselliğin bir parçası olarak ele alır. Yönetmenin karakterleri temsili ve hikayeyi anlatım biçimi de kadın karakterlerle kurduğu iş birliğinin bir nişanesidir. Yönetmen bakışının da kesişimsellik analizinin, karşılaşmalar ve iş birliklerinin bir unsuru olarak değerlendirilmesi sosyolojik film okumaları, toplumsal cinsiyet çalışmaları ve feminist film analizi literatürüne özgün bir katkı sunar
Examining the exposure to the February 6th Kahramanmaraş - centered earthquakes through social media in terms of secondary traumatization
No full textEnstitüler, Lisansüstü Programlar Enstitüsü, Travma ve Afet Çalışmaları Uygulamalı Ruh Sağlığı Ana Bilim DalıBu çalışmada 6 Şubat Kahramanmaraş merkezli depremlere sosyal medya kanalları üzerinden maruziyetin ikincil travmatizasyon açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini 6 Şubat depremlerine kendisi veya bir yakını aracılığıyla maruz kalmamış 18 yaşından büyük bireyler oluşturmaktadır. Kesitsel tipte yürütülen bu araştırmanın optimum örnek büyüklüğü 384 olarak hesaplanmış ve çevrimiçi yöntemlerle 248 kişiye ulaşılmıştır (örneğe erişim hızı %64,6). Veri toplamada Sosyo-demografik bilgi formu, Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği ve Sosyal Medya Kullanıcıları İçin İkincil Travmatik Stres Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın veri analizinde IBM SPSS 26.0 İstatistik Programı kullanılmıştır. Araştırmaya katılan kişilerin %64,1'i kadın ve yaş ortalaması 39,4 ± 14,8'dir.. Tekli analizlerde ikincil travmatizasyonla ilişkili olduğu bulunan bağımsız değişkenlere çoklu regresyon analizi uygulandığında, yaş, cinsiyet, görüntülere maruziyet süresi, duygusal empati düzeyi, depremi takip eden 6 ay içerisinde ruh sağlığı hizmeti almış olma, travmatik yaşantı öyküsü ve algılanan sosyal destek düzeyi ikincil travmatizasyonu bağımsız olarak açıklamaktadır (p 0,05). Bu çalışmada elde edilen bulgulara dayalı olarak, sosyal medya aracılığıyla travmatik olaya maruz kalan kadınlara, gençlere, ruhsal bozukluğu olan ve sosyal destek ağları zayıf olan bireylere hızlı erişimin sağlanıp ruh sağlığı hizmetlerinin ulaştırılması ve afet sonrası yardım ağlarının iletişim ve koordinasyon açısından güçlendirilmesiyle birlikte, sosyal medya kullanımına yönelik düzenlemeler ve eğitimler ile travmatize edici görüntülere erişimin kontrol altına alınmasının yararlı olacağı düşünülmektedir.This study aims to examine the exposure to the February 6th Kahramanmaraş-centered earthquakes through social media channels in terms of secondary traumatization. The participants of this research consists of individuals over the age of 18 who have not directly experienced the February 6th earthquakes by themselves or through a relative. The optimum sample size of this cross-sectional study was calculated as 384 and 248 people were reached through online methods (response rate 92.9%). Socio-demographic Information Form, Brief Psychological Resilience Scale and Secondary Traumatic Stress Scale for Social Media Users were used in data collection. IBM SPSS 26.0 Statistics Program was used in the data analysis of the research. 64.1% of the participants are women and the average age is 39.4 ± 14.8 years. Multiple regression analysis was applied to the independent variables and they were found to be associated with secondary traumatization in bivariate analyses, age, sex, duration of exposure to images, emotional empathy, having received mental health services within 6 months following the earthquake, having a history of traumatic experiences and level of perceived social support have found to be independently explaining secondary traumatization (p 0.05). Based on the findings of this study, it is believed that it would be useful to provide rapid access to women, young people, people with mental disorders and weak social support networks who are exposed to traumatic events through social media, to provide mental health services, to strengthen post-disaster relief networks in terms of communication and coordination, and to control access to traumatizing images through regulations and training on the use of social media
'Yeni İstanbul Çarşısı' atölye işçilerinin sınıf deneyimi ve günlük direnişi
No full textLisansüstü Programlar Enstitüsü, Siyaset Bilimi Ana Bilim Dalı, Siyaset Bilimi Bilim DalıBu tez, Ümraniye Yeni İstanbul Çarşısı'ndaki düşük ücretli tekstil atölyesi işçilerinin maddi ve mental koşulları ile gündelik mücadeleleri üzerinedir. Sınıf analizinin küresel ve Türkiye literatüründe süregelen canlanmasına katkıda bulunmayı amaçlayan araştırma, sınıfın ilişkisel ve duygusal deneyimine ve direnişin gündelik biçimlerine odaklanıyor. Katılımcı gözlem, bir tekstil atölyesinde altı hafta iplikçi olarak çalışma ve 31 işçiyle yapılan derinlemesine görüşmelerden oluşan kapsamlı saha çalışması, işçiler nasıl hayatta kalıyor/başa çıkıyor/direniyor sorusuna cevap bulmaya çalışırken, işçilerin maddi koşullarını, algılarını, duygularını, davranışlarını ve gündelik direnişlerini anlamak için zengin bir etnografik temel sağlıyor. Sınıf bilincine ilişkin geleneksel bakış açılarına meydan okuyan araştırma, örgütsüz, sendikasız işçiler arasında sınıf kimliğinin ve muhalefetin oluşumuna odaklanıyor. Sembolik sınırların ve sınıf etkisinin araştırılması, işçilerin ekonomik güvensizlik ve kötü çalışma koşullarından kaynaklanan değersizliğe ilişkin deneyimlerini ve (öz)algılarını ortaya çıkararak, sınıfın hem maddi hem de kültürel alanları şekillendirmedeki duygusal sonuçlarını vurgulamaktadır. Çalışma, günlük (işyeri) direnişin çeşitli türlerini kategorize ediyor ve bunların vakaya özgü etkilerini araştırıyor; işçilerin günlük yaşamlarında güç yapılarına nasıl uyum sağladıklarını ve bunlara nasıl karşı çıktıklarını gösteriyor.This dissertation is on the material and mental conditions, and the daily struggles of the low waged textile workshop workers of Umraniye, Yeni Istanbul Çarşısı. Aiming to contribute to the ongoing revival of class analysis within the global and Turkish literature, the research focuses on the relational and affective experience of class, and everyday forms of resistance. The comprehensive fieldwork, consisting of participant observation, working in a textile workshop as an "iplikçi" for six weeks, and in-depth interviews with 31 workers, trying to find the answer to the question of how does the workers survive/cope/resist, provides a rich ethnographic foundation for understanding the workers' material conditions, perceptions, feelings, and everyday resistance. In challenging traditional perspectives on class consciousness, the research focuses on the formation of class identity and opposition among unorganized, non-unionized workers. The exploration of symbolic boundaries and class affect reveals the workers' experience and (self)perceptions of worthlessness is rooted in economic insecurity and poor working conditions, highlighting the affective outcomes of class in shaping both material and cultural domains. The study categorizes various types of everyday (workplace) resistance and explores their case-specific effects, illustrating how workers adapt and contest power structures within their daily lives
Sustainable human resource management and job satisfaction-Unlocking the power of organizational identification: A cross-cultural perspective from 54 countries
No full textSustainable human resource management is gaining importance in organizations due to its role in developing a sustainable work environment and well-being. This paper discusses the relationship between employee perceptions of sustainable human resource management and job satisfaction in 54 countries. We propose that sustainable HRM is positively associated with job satisfaction but that this relationship is moderated by employees' identification with the organization and country-level individualism–collectivism. Thus, we suggest national culture functions as a second-level moderator of the relationship of sustainable HRM with organizational identification on job satisfaction. Findings from the multi-level analyses using data from 14,502 employees nested within 54 countries provided support for our hypotheses, namely that employee perceptions of sustainable HRM were positively associated with job satisfaction and that this relationship was more pronounced for employees with lower levels compared to higher levels of organizational identification in individualistic rather than collectivistic countries. These findings bear important implications for both theory and practice
Bacı Gang: Türkiye'de hip-hop aracılığıyla kadın kimliğini tartışmak
No full textLisansüstü Programlar Enstitüsü, İletişim Ana Bilim Dalı, İletişim Bilimleri Bilim DalıSon yıllarda hip-hop, Türkiye'de en popüler müzik türlerinden biri haline geldi. Birçok açıdan kadınlar için dışlayıcı, aşağılayıcı ve erkek egemen bir alan olarak görülmesine rağmen, kadın rapçilerin sayısı önemli ölçüde arttı. Ancak, Türkiye'de hip-hop gençler arasında göç, erkeklik ve kimlik inşası gibi konuları kapsayan bir alan olarak incelenmiş olsa da, özellikle kadınlara odaklanan araştırmaların eksikliği göze çarpmaktadır. Bu tez, kadın rap sanatçılarının hip-hop kültürü içinde cinsiyetlerini ve cinselliklerini nasıl müzakere ettiklerini hip-hop feminist bir çerçeve aracılığıyla inceleyerek bu boşluğu doldurmayı amaçlamaktadır. Bunu başarmak için, 150 şarkının içerik analizi, altı kadın rapçiyle yapılan derinlemesine görüşmeler ve hem çevrimiçi hem de çevrimdışı ortamlarda çeşitli katılımcı gözlemleri ve etnografik yaklaşımları içeren çeşitli araştırma yöntemlerini birleştirerek bir veri üçgenlemesi geliştirdim. Bulgular, Türkiye'deki kadın rapçilerin karşılaştıkları eşitsizlikleri ve zorlukları, hip-hop aracılığıyla sergiledikleri direnişi ve kadın kimliğine dair söylemlerinde ve temsillerinde bulunan çelişkileri ortaya koymaktadır. Kadın rapçilerin hip-hop'a katılımının kültürel endüstrideki hegemonik güç ilişkilerinin bir dişlisi olduğunu kabul ederken, tartışma, hip-hop'un kadınlar için kendilerini ifade etmeleri, feminist öfkelerini dile getirmeleri ve üzerlerine dayatılan toplumsal cinsiyet normlarına meydan okumaları için güçlendirici ve özgürleştirici bir alan sağladığını sonucuna varmaktadır. Varılan bu sonuçlar doğrultusunda, tez, yerel bağlamın benzersiz özelliklerini göstererek Türkiye'de hip-hop feminizm için olası bir çerçeve belirlemeyi amaçlamakta ve böylece Türkiye hip-hop literatürüne ve küresel hip-hop feminist çalışmalara katkıda bulunmaktadır.In recent years, hip-hop has become one of Türkiye's most popular music genres. Despite being widely regarded as an exclusionary, demeaning, and masculine domain for women in many respects, the number of female rappers has notably increased. While hip-hop in Türkiye has been examined as a field encompassing issues such as migration, masculinity, and identity construction among youth, the gender aspect has been understudied. This research addresses the gap through the question of how female rap artists negotiate their gender and sexuality within hip-hop culture by benefiting from the theoretical framework of hip-hop feminism. Multiple research methods, including content analysis of 150 songs, in-depth interviews with six female rappers, and participant observation in various online and offline settings have been applied. The findings reveal the inequalities and challenges encountered by female rappers in Türkiye, the resistance they exhibit through hip-hop, and the contradictions present in both their discourses and representations of female identity. While acknowledging that female rappers' participation in hip-hop serves as a cog in the wheel of hegemonic power relations within the cultural industry, it is argued that hip-hop provides an empowering and liberating space for women to express themselves, articulate feminist anger, and challenge gender norms imposed on them. Consequently, the thesis seeks to identify a potential framework for hip-hop feminism in Türkiye by illustrating the unique characteristics of the local context, thereby contributing to the literature in Turkish hip-hop, as well as to global hip-hop feminist studies