HELIOS Repository
Not a member yet
4528 research outputs found
Sort by
Escherichia coli genome-wide promoter analysis: Identification of additional AtoC binding target elements
Journal URL: http://www.biomedcentral.com/bmcgenomics
The Evros' “sabotage” minus the sugar: An attempt of reinvestigation
Στο άρθρο παρουσιάζεται αναλυτικά το τεκμηριωτικό υλικό και εκτίθενται τα πορίσματα των ερευνών για το λεγόμενο “σαμποτάζ του Έβρου”, την διαβόητη προβοκάτσια που έστησε το 1965 ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, ένα επεισόδιο της πορείας προς το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967.This article presents the results of historical research concerning the alleged Evros' “sabotage”, the notorious provocation staged in 1965 by Georgios Papadopoulos (the future Greek dictator), an incident on the path towards the 1967 coup. (gre
Πλοήγηση στην Τεχνογνωσία της Πλατφόρμας Epsiplus. H Ελληνική Συμμετοχή
Η περαιτέρω αξιοποίηση των δεδομένων του δημοσίου τομέα συμβάλλει στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, της καινοτομίας και της δημιουργίας θέσεων εργασίας, και αποτελεί μία από τις προτεραιότητες του Ψηφιακού Θεματολογίου της ΕΕ. Στο πλαίσιο της ενότητας θα παρουσιαστούν πολιτικές και πρωτοβουλίες για την επαναχρησιμοποίηση πληροφοριών του δημοσίου τομέα σε διεθνές, ευρωπαϊκό και ελληνικό επίπεδο, καθώς και σχετικές πρωτοβουλίες, ο αντίκτυπος και τα οφέλη από την επαναχρησιμοποίηση αυτή, καθώς και σχετικά θέματα πνευματικών δικαιωμάτων.The reuse of public data contributes to the improvement of competitiveness, innovation, the creation of new workplaces, and is one of the priorities in the digital agenda of Europe. Presentations on this topic will focus on international, European and Greek policies and initiatives for the reuse of public sector information and on relevant IPR issues
The ethnic “identity” of the Balkans (eng)
Στο άρθρο παρουσιάζεται μια σχολιασμένη βιβλιογραφική επιλογή δημοσιευμάτων που αναφέρονται στα εθνοπολιτισμικά ζητήματα των Βαλκανίων.This article presents and comments a selected bibliography on the ethnocultural questions of the Balkans
Ψυχική υγεία: Συγχρονες προσεγγίσεις - Προβληματισμοί
199 σελ., 22 κεφ.Η ψυχική διαταραχή, η οποία αντανακλά μια κοινωνική παθολογία και είναι αποτέλεσμα των αλληλεπιδράσεων του ψυχο-βιολογικού υποστρώματος και του φυσικού περιβάλλοντος, έχει αποδειχθεί πως αυξάνεται σε περιόδους οικονομικής ύφεσης και κοινωνικής κρίσης, όπως αυτή που διανύουμε τώρα. Τι γνωρίζουμε όμως για το πλήθος των ψυχικών διαταραχών, τη βιολογική τους βάση και τις πολλαπλές προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται στις μέρες μας για τη θεραπεία τους; Πώς αντιμετωπίζει η κοινωνία τους ψυχικά ασθενείς; Τι προσπάθειες γίνονται για την επανένταξή τους; Το Ινστιτούτο Βιολογικών Ερευνών & Βιοτεχνολογίας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, στην προσπάθειά του να αξιοποιήσει σε θέματα υγείας τις νέες εξελίξεις των βιολογικών ερευνών στη «Συστημική & Υπολογιστική Βιολογία», συνεργάζεται με την Ειδική Μονάδα Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης και Επαγγελματικής Επανένταξης (ΕΜΑΕΕ) του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής (ΕΠΙΨΥ). Καρπός της συνεργασίας αυτής είναι, μεταξύ άλλων, η οργάνωση ενός κύκλου ομιλιών (από 12-01 έως 23-02-2010) με γενικό τίτλο: Ψυχική Υγεία: Σύγχρονες προσεγγίσεις – Προβληματισμοί στον οποίο συμμετείχαν η Α΄ και η Β΄ Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στον παρόντα τόμο περιλαμβάνονται οι ομιλίες όλων των διαπρεπών επιστημόνων που συμμετείχαν στον ανωτέρω κύκλο με στόχο να παρουσιάσουν τις σύγχρονες απόψεις
τους στον τομέα της ειδικότητάς τους και να ευαισθητοποιήσουν το κοινό για τις ψυχικές διαταραχές, πολλές από τις οποίες δικαίως θεωρούνται ασθένειες του πολιτισμού μας.1) Διαλύοντας τον μύθο του γενετικού προκαθορισμού
2) Γενετική των ψυχικών διαταραχών
3) Το βιοψυχοκοινωνικό πρότυπο και η διασύνδεση της ψυχιατρικής με άλλες ιατρικές ειδικότητες
4) Επικινδυνότητα και ψυχική διαταραχή
5) Στρες και κατάθλιψη
6) Αγχώδεις διαταραχές και διαταραχή πανικού
7) Θέματα ηθικής και δεοντολογίας στην ψυχιατρική
8) Ψυχική υγεία στην τρίτη ηλικία
9) Συμβουλευτική ψυχολογία
10) Το στίγμα της ψυχικής ασθένειας και ο φαύλος κύκλος των επιπτώσεών του
11) Ψυχοκοινωνική και επαγγελματική αποκατάσταση
12) Η δημιουργία και η λειτουργία συλλόγων αυτοβοήθειας και αυτοδιαχείρισης ασθενών
13) Η ανάπτυξη συλλόγων των ληπτών ψυχιατρικών υπηρεσιών και των οικογενειών τους: ο δρόμος για κοινωνική ενσωμάτωση
14) H ιστορική αναδρομή της δημιουργίας του Σωματείου Ληπτών Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας «Αυτοεκπροσώπηση»
15) Ουσιοεξαρτήσεις: η κατάσταση στην Ελλάδα
16) Θεραπεία της ουσιοεξάρτησης
17) Γενικές αρχές θεραπευτικής αντιμετώπισης στην ουσιοεξάρτηση και τον αλκοολισμό
18) Η ευθραυστότητα της εφηβείας και οι συμπεριφορές κινδύνου
19) Ποιότητα ζωής: εννοιολογική προσέγγιση
20) Εγκέφαλος και κοινωνία: οι αρνητικές συνέπειες της «μετάφρασης» του επιστημονικού λόγου σε κοινωνική πρακτική
21) Ψυχική συνάντηση δύο δημιουργών: Caspar Friedrich και Mark Rothko
22) Ψυχασθένεια και Λογοτεχνία: σχέσεις αμφίδρομε
Ο πόλεμος των Βυζαντινών
Ο πόλεμος ως πράξη βίας, ως έκφραση της ανθρώπινης επιθετικότητας, ως εκδήλωση αντικρουόμενων συμφερόντων στο πλαίσιο μιας κοινωνίας ή ενός διεθνούς πολιτικού περιβάλλοντος, αποτελεί ένα σύνθετο γεγονός με πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές, ιδεολογικές και ψυχολογικές παραμέτρους. Πρόκειται για ένα φαινόμενο με ιστορική και πανανθρώπινη διάσταση, που συνοδεύει διαχρονικά την εξέλιξη του πολιτισμού.
Στους χρόνους του Βυζαντίου και γενικότερα του Μεσαίωνα έλαβε σχεδόν ενδημικές διαστάσεις και υπήρξε, πέρα από μια αναπόφευκτη και τραγική πραγματικότητα, μέσο επιβίωσης μιας αυτοκρατορίας, η οποία υπήρξε μία υπερδύναμη της εποχής. Η εξέλιξη αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ιδεολογικό οπλοστάσιο της πολιτικής θεωρίας των Βυζαντινών, που παρήγαγε μια «υψηλή» στρατηγική, υπεύθυνη για τη δημιουργία του μακροβιότερου κέντρου διεθνούς ισχύος στην ιστορία του δυτικού πολιτισμού. Η προσήλωση στην ιδέα της οικουμένης σε συνδυασμό με την πολιτική ευελιξία, η αποφυγή μετωπικών συγκρούσεων και η χρήση διπλωματικών μεθόδων και ελιγμών αποτέλεσαν τα κύρια χαρακτηριστικά της στρατηγικής αυτής. Από την άλλη πλευρά, ο βυζαντινός στρατιωτικός μηχανισμός, όσον αφορά στην οργάνωση και λειτουργία του, ανταποκρινόταν πλήρως στις πολεμικές ανάγκες.
Η διεξαγωγή και η εξέλιξη του πολέμου εκ μέρους των Βυζαντινών θα παρουσιαστούν στον Ε΄ κύκλο ομιλιών με θέμα: Ο πόλεμος στους χρόνους του Βυζαντίου. Ο κύκλος περιλαμβάνει ενότητες σχετικές με την τακτική και τη στρατηγική των Βυζαντινών, τις επιχειρησιακές δυνατότητες και τον εξοπλισμό του βυζαντινού στρατού, την πολιορκητική τέχνη και τον ναυτικό πόλεμο, καθώς και την πολεμική ιδεολογία. Ειδικότερα, θα αναλυθούν ορισμένες πτυχές της πολεμικής ιδεολογίας από τη μέση και την ύστερη βυζαντινή περίοδο, η δράση των βυζαντινών κατασκόπων, οι ναυτικές συγκρούσεις με τους Άραβες, η τακτική του θεματικού στρατού, ο εξοπλισμός του βυζαντινού στρατιώτη και οι αναπαραστάσεις του, η τεχνική των πολιορκιών και η σημασία των οχυρώσεων.
Η συγκεκριμένη θεματική θα προβάλει την πολεμική εμπειρία ως μια πλευρά του βυζαντινού πολιτισμού. Προϊόν ενός ολοκληρωμένου συστήματος παραδόσεων, πεποιθήσεων και ιδεών, ο πόλεμος στους χρόνους του Βυζαντίου διατηρεί την επικαιρότητά του ως ιστορικό παράδειγμα για τον σύγχρονο, μα όχι «απόλεμο» κόσμο
Η «τέχνη» του πολέμου: πολιορκίες και οχυρώσεις
Ο πόλεμος ως πράξη βίας, ως έκφραση της ανθρώπινης επιθετικότητας, ως εκδήλωση αντικρουόμενων συμφερόντων στο πλαίσιο μιας κοινωνίας ή ενός διεθνούς πολιτικού περιβάλλοντος, αποτελεί ένα σύνθετο γεγονός με πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές, ιδεολογικές και ψυχολογικές παραμέτρους. Πρόκειται για ένα φαινόμενο με ιστορική και πανανθρώπινη διάσταση, που συνοδεύει διαχρονικά την εξέλιξη του πολιτισμού. Στους χρόνους του Βυζαντίου και γενικότερα του Μεσαίωνα έλαβε σχεδόν ενδημικές διαστάσεις και υπήρξε, πέρα από μια αναπόφευκτη και τραγική πραγματικότητα, μέσο επιβίωσης μιας αυτοκρατορίας, η οποία υπήρξε μία υπερδύναμη της εποχής. Η εξέλιξη αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ιδεολογικό οπλοστάσιο της πολιτικής θεωρίας των Βυζαντινών, που παρήγαγε μια «υψηλή» στρατηγική, υπεύθυνη για τη δημιουργία του μακροβιότερου κέντρου διεθνούς ισχύος στην ιστορία του δυτικού πολιτισμού. Η προσήλωση στην ιδέα της οικουμένης σε συνδυασμό με την πολιτική ευελιξία, η αποφυγή μετωπικών συγκρούσεων και η χρήση διπλωματικών μεθόδων και ελιγμών αποτέλεσαν τα κύρια χαρακτηριστικά της στρατηγικής αυτής. Από την άλλη πλευρά, ο βυζαντινός στρατιωτικός μηχανισμός, όσον αφορά στην οργάνωση και λειτουργία του, ανταποκρινόταν πλήρως στις πολεμικές ανάγκες. Η διεξαγωγή και η εξέλιξη του πολέμου εκ μέρους των Βυζαντινών θα παρουσιαστούν στον Ε΄ κύκλο ομιλιών με θέμα: Ο πόλεμος στους χρόνους του Βυζαντίου. Ο κύκλος περιλαμβάνει ενότητες σχετικές με την τακτική και τη στρατηγική των Βυζαντινών, τις επιχειρησιακές δυνατότητες και τον εξοπλισμό του βυζαντινού στρατού, την πολιορκητική τέχνη και τον ναυτικό πόλεμο, καθώς και την πολεμική ιδεολογία. Ειδικότερα, θα αναλυθούν ορισμένες πτυχές της πολεμικής ιδεολογίας από τη μέση και την ύστερη βυζαντινή περίοδο, η δράση των βυζαντινών κατασκόπων, οι ναυτικές συγκρούσεις με τους Άραβες, η τακτική του θεματικού στρατού, ο εξοπλισμός του βυζαντινού στρατιώτη και οι αναπαραστάσεις του, η τεχνική των πολιορκιών και η σημασία των οχυρώσεων. Η συγκεκριμένη θεματική θα προβάλει την πολεμική εμπειρία ως μια πλευρά του βυζαντινού πολιτισμού. Προϊόν ενός ολοκληρωμένου συστήματος παραδόσεων, πεποιθήσεων και ιδεών, ο πόλεμος στους χρόνους του Βυζαντίου διατηρεί την επικαιρότητά του ως ιστορικό παράδειγμα για τον σύγχρονο, μα όχι «απόλεμο» κόσμο
Η οργάνωση και τα μέσα του πολέμου: στρατός και οπλισμός
Ο πόλεμος ως πράξη βίας, ως έκφραση της ανθρώπινης επιθετικότητας, ως εκδήλωση αντικρουόμενων συμφερόντων στο πλαίσιο μιας κοινωνίας ή ενός διεθνούς πολιτικού περιβάλλοντος, αποτελεί ένα σύνθετο γεγονός με πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές, ιδεολογικές και ψυχολογικές παραμέτρους. Πρόκειται για ένα φαινόμενο με ιστορική και πανανθρώπινη διάσταση, που συνοδεύει διαχρονικά την εξέλιξη του πολιτισμού. Στους χρόνους του Βυζαντίου και γενικότερα του Μεσαίωνα έλαβε σχεδόν ενδημικές διαστάσεις και υπήρξε, πέρα από μια αναπόφευκτη και τραγική πραγματικότητα, μέσο επιβίωσης μιας αυτοκρατορίας, η οποία υπήρξε μία υπερδύναμη της εποχής. Η εξέλιξη αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ιδεολογικό οπλοστάσιο της πολιτικής θεωρίας των Βυζαντινών, που παρήγαγε μια «υψηλή» στρατηγική, υπεύθυνη για τη δημιουργία του μακροβιότερου κέντρου διεθνούς ισχύος στην ιστορία του δυτικού πολιτισμού. Η προσήλωση στην ιδέα της οικουμένης σε συνδυασμό με την πολιτική ευελιξία, η αποφυγή μετωπικών συγκρούσεων και η χρήση διπλωματικών μεθόδων και ελιγμών αποτέλεσαν τα κύρια χαρακτηριστικά της στρατηγικής αυτής. Από την άλλη πλευρά, ο βυζαντινός στρατιωτικός μηχανισμός, όσον αφορά στην οργάνωση και λειτουργία του, ανταποκρινόταν πλήρως στις πολεμικές ανάγκες. Η διεξαγωγή και η εξέλιξη του πολέμου εκ μέρους των Βυζαντινών θα παρουσιαστούν στον Ε΄ κύκλο ομιλιών με θέμα: Ο πόλεμος στους χρόνους του Βυζαντίου. Ο κύκλος περιλαμβάνει ενότητες σχετικές με την τακτική και τη στρατηγική των Βυζαντινών, τις επιχειρησιακές δυνατότητες και τον εξοπλισμό του βυζαντινού στρατού, την πολιορκητική τέχνη και τον ναυτικό πόλεμο, καθώς και την πολεμική ιδεολογία. Ειδικότερα, θα αναλυθούν ορισμένες πτυχές της πολεμικής ιδεολογίας από τη μέση και την ύστερη βυζαντινή περίοδο, η δράση των βυζαντινών κατασκόπων, οι ναυτικές συγκρούσεις με τους Άραβες, η τακτική του θεματικού στρατού, ο εξοπλισμός του βυζαντινού στρατιώτη και οι αναπαραστάσεις του, η τεχνική των πολιορκιών και η σημασία των οχυρώσεων. Η συγκεκριμένη θεματική θα προβάλει την πολεμική εμπειρία ως μια πλευρά του βυζαντινού πολιτισμού. Προϊόν ενός ολοκληρωμένου συστήματος παραδόσεων, πεποιθήσεων και ιδεών, ο πόλεμος στους χρόνους του Βυζαντίου διατηρεί την επικαιρότητά του ως ιστορικό παράδειγμα για τον σύγχρονο, μα όχι «απόλεμο» κόσμο