Procter & Gamble (United Kingdom)
Veterinar - Repository of the Faculty of Veterinary MedicineNot a member yet
5141 research outputs found
Sort by
Urinarne parazitoze mesojeda – dijagnostički pristup i značaj za veterinarsku praksu
No full textU okviru parazitologije poslednjih decenija u Srbiji gotovo isključivo su se izučavale infekcije prouzrokovane endoparazitima krvi, digestivnog i respiratornog sistema, kao i artropode – ektoparaziti kože
ili pak vektori oboljenja različite etiologije. U skladu sa time, favorizovane su koprološke, hematološke i dermatološke metode dijagnostike. Urološkim metodama nije se pridavao poseban značaj, jer se polazilo od pretpostavke da na ovom području ne postoje preduslovi za
infekciju domaćih životinja parazitima urinarnog sistema. Globalno zagrevanje, povećanje prosečne temperature i obilne padavine, kao i
povećana mobilnost ljudi i životinja uslovili su stvaranje povoljnih uslova za pojavu, održavanje i širenje infekcija koje ranije nisu bile prisutne. Izvesna parazitološka ispitivanja divljih životinja rezultirala su prvim nalazom nematode Capillaria plica 2019. godine kod crvenih lisica
sa područja Kolubarskog okruga. Kasnije je utvrđeno prisustvo i potvrđena dijagnoza urinarne kapilarioze kod lovačkih pasa u različitim
delovima Srbije. Ovaj nalaz podstakao je produžetak istraživanja mogućeg prisustva drugih nematoda urinarnog sistema divljih i domaćih
mesojeda. Jedna od njih je i vrsta Dioctophyma renale, koja poseduje visok zoonozni potencijal. Zbog rizika koje D. renale može imati po
zdravlje vlasnika inficiranih pasa i mogućnosti da njeno prisustvo ne
bude zapaženo, potrebno je doktorima veterinarske medicine u maloj praksi i na terenu sugerisati da u diferencijalnoj dijagnostici parazitskih infekcija i oboljenja urinarnog trakta mesojeda obrate pažnju i
na ove helmintoze.Zbornik predavanj
Primena molekularnih metoda u dijagnostici infekcija izazvanih adenovirusima pasa
No full textLančana reakcija polimeraze (PCR) je u današnje vreme jedna
od najčešće korišćenih metoda u kliničkoj mikrobiologiji pri čemu naročito
olakšava dijagnostiku virusnih infekcija. Adenovirusi pasa 1 i 2
(CaDV1 i 2) su srodni dvolančani DNK virusi bez spoljašnjeg omotača
i predstavnici familije Adenoviridae koji ispoljavaju različit tropizam.
CaDV1 se umnožava u ćelijama endotela krvnih sudova kao i parenhima
jetre i bubrega, dok se CaDV2 vezuje za receptore ćelija respiratornog
i crevnog epitela. Infektivni hepatitis pasa karakterišu klinički
simptomi akutnog hepatitisa i posledica je infekcije adenovirusom pasa
tip 1. Adenovirus pasa tip 2 izaziva respiratorno oboljenje i jedan
je od patogena u sklopu kompleksa infektivnih respiratornih oboljenja
pasa, odnosno infektivnog traheobronhitisa. Osim pasa, na infekciju
adenovirusima prijemčivi su i divlji mesojedi koji su ujedno i rezervoari
CaDV1 u prirodi. Pojava infektivnog hepatitisa u populaciji pasa je
u današnje vreme retka zahvaljujući sprovođenju postupka vakcinacije.
Međutim, ovo oboljenje je i dalje prisutno kod nevakcinisanih pasa,
odnosno u slučajevima njihovog kontakta sa divljim mesojedima.
PCR se rutinski koristi u dijagnostici adenovirusnih infekcija pasa. Navedena
metoda obezbeđuje brzo dobijanje pouzdanih rezultata ispitivanja
što često nije moguće primenom klasičnih virusoloških metoda,
a naročito u slučajevima ispitivanja autoliziranih uzoraka tkiva divljih
mesojeda. Metoda PCR, uz upotrebu parova prajmera specifičnih za
visokokonzervirane fragmente E3 regiona genoma adenovirusa čijom
se primenom obezbeđuje detekcija i diferencijacija CaDV1 i CaDV2,
će se vršiti ispitivanjem ekstrakata DNK različitih tkiva lisica i šakala.
PCR će se vršiti po uspostavljenom protokolu uz izvođenje horizontalne
gel elektroforeze radi vizualizacije i analize dobijenih PCR produkata.Zbornik predavanj
Reliability of molecular tests in diagnosing ovine brucellosis caused by Brucella ovis
Get PDFBrucella ovis infects sheep and causes a clinical or subclinical disease characterized by
genital lesions and reduced fertility in rams, placentitis and abortions in ewes, and
increased perinatal mortality in lambs. As part of this study, analyses were conducted
on a sheep farm near Belgrade (Serbia). Of the serological tests, indirect ELISA was
performed. A total of 94 blood sera were analyzed, 33 from rams and 61 from ewes.
The results showed 23 (69.7%) positive findings in rams and 2 (3.3%) positive findings
in ewes, with an overall prevalence of 25.4% bounded by a 95% confidence interval.
Bruce-ladder multiplex PCR and Real time PCR were performed on 19 serologically
positive rams and two serologically positive ewes. The results indicate a slightly
higher sensitivity of Real time PCR compared to conventional PCR in diagnosing
B. ovis from the reproductive tissues of rams. However, the differences in sensitivity
between different nucleic acid extraction protocols were not significant. Most rams
showed a positive PCR result in only one sample of reproductive tissue, suggesting the
recommendation to take multiple samples from each animal. Further research is needed
to bring the sensitivity of molecular tests in diagnosing ram epididymitis closer to the
sensitivity of serological tests
Činioci koji utiču na primenu biosigurnosnih mera na stočarskim gazdinstvima
No full textNa primenu biosigurnosnih mera na stočarskim gazdinstvima deluje veliki broj činilaca. Pored epizootiološke situacije, koja određuje koji nivo biosigurnosnih mera će se primeniti na stočarskom gazdinstvu, od značaja su mnogi drugi činioci. Svi ti činioci mogu da se podele u dve velike grupe. Prvu grupu čine spoljašnji činioci i obuhvataju: uticaj države (postojanje propisa o biosigurnosti, agrarna politika, strategija ruralnog razvoja, podsticajne mere za stočare da obezbede biosigurnost na farmama, program edukacije veterinara i stočara, ali i svih drugih učesnika u lancu proizvodnje hrane i materijala životinjskog porekla o značaju biosigurnosti - program podizanja svesti, stručni program edukacije za veterinare o proceni rizika od pojave i širenja stočnih zaraza, izradi plana biosigurnosnih mera, načinu ocene sprovođenja i načinu ocene efikasnosti biosigurnosnih mera na stočarskim gazdinstvima, stručni program obuke stočara za primenu biosigurnosnih mera, podsticaj medija da izveštavaju o pojavi stočnih zaraza, kontrola granica i dr.) i uticaj megatrendova (globalne klimatske promene, globalna trgovina, putovanja i migracije, nove tehnologije u poljoprivredi i stočarstvu, proizvodnja biopesticida i bionano pesticida, zahtevi potrošača, agroturizam, starenje ljudske populacije i dr). Druga grupa činilaca potiče iz samog stočarskog gazdinstva i obuhvata konceptualne, strukturne i proceduralne činioce biosigurnosti i dijadu stočar - veterinar, koja je i od najvećeg značaja za uspešno sprovođenje biosigurnosnih mera.Zbornik radova i kratkih sadržaj
Assessment of health status of Balkan dairy donkeys in Serbia using haemato-biochemical profiles and acute phase proteins – A pilot study
No full textBackground: Given the stoic nature of donkeys, early clinical signs of illness may go unnoticed. Objective: Our study aimed to compare haemato-biochemical parameters and acute-phase proteins (APPs) as health status indicators in Balkan dairy donkeys in Serbia. Materials and methods: The study was conducted on two donkey farms: one located in an arid, hilly, forested area harboring 60 animals managed in a semiintensive system accounting for energy, protein, vitamin, and mineral requirements (Farm 1), and the other located in wetlands having 300 animals reared under the semi-extensive pasture-based system (Farm 2). Blood samples were collected from five (Farm 1) and 12 (Farm 2) clinically healthy randomly chosen jennies at the second half of gestational age, in the springtime. Haematology and biochemistry parameters were
determined using automated analysers, while haptoglobin (HP), ceruloplasmin (CP), and paraoxonase-1 (PON-1) were determined using spectrophotometry. Results: Haemoglobin (p=0.044), monocyte count (p=0.006), creatinine (p=0.027), urea (p=0.045), alkaline phosphatase (p=0.008), creatine kinase (p=0.020), and CP (p=0.018) were higher in Farm 1 than in Farm 2 donkeys. The values for HP and PON-1 did not differ between farms. All obtained values, including triglyceride concentration, matched reference intervals. Conclusions: Haemato-biochemical parameters and APPs indicated that despite differences that can be ascribed to the farm organization system, the donkeys did not have issues with metabolic or inflammatory diseases.Book of abstract
Morphological manifestations of listeriosis in different animal species
No full textЛистериоза је обољење људи и животиња изазванo бактеријама из рода Listeria, штапићастог облика, димензија 0,5 μm х 1-2 μm. То су мале грам-позитивне неспорулирајуће бактерије, факултативни анаероби, убиквитарни микрооорганизми у спољашњој средини, а када се нађу у домаћину имају адаптивне механизме који им омогућавају брзо умножaвање. Такође, ови механизми омогућавају искоришћавање ресурса домаћина у циљу умножавања, ширења од ћелије до ћелије тако да у том процесу избегавају имуни систем без оштећења ћелија домаћина. Род Listeria обухвата 17 признатих врста: L. monocytogenes, L. ivanovii, L. grayi, L. innocua, L. seeligeri, L. welshimeri, L. marthii, L. fleischmannii, L. floridensis, L. aquatica, L. newyorkensis, L. cornellensis, L. rocourtiae, L. weihenstephanensis, L. grandensis, L. riparia, и L. booriae. Бактерије из рода Listeria су изоловане из више од 50 домаћих и дивљих животињаa проузрокују различите облике болести у зависности од врсте домаћина.
Животиње се најчешће заражавају уношењем контаминиране хране као што су: силажа, сирово млеко, месо и риба. Код животиња инфекција је углавном субклиничка, али инвазивне врсте Listeria могу изазвати спорадичне или масовне инфекције животиња са клиничком манифестацијом. Клиничка манифестације болести се најчешће среће код домаћих преживара и људи, мада су повремени случајеви описани код живине, свиња, зечева и других врста.
Најзначајније патогене врсте бактерија из рода Listeria су L. monocytogenes, L. ivanovii, L. grayi, L. innocua, које код животиња проузрокују абортусе, септикемична стања, запаљење мозга (encefalitis) и вименa, некротичне промене у јетри. Свакако је од посебног значаја нервна форма листериозе која се карактерише нервним симптомима попут тетурајућег хода, мањежног кретања, губитка равнотеже, конвулзија, некоординисаних покрета и смртног исхода. Макроскопске промене централног нервног система обухватају замућење и хиперемију можданица и замућење цереброспиналне течности. Микроскопске промене су најизраженије у можданом стаблу и малом мозгу и карактеришу се истовременим присуством периваскуларног мононуклеарног инфилтрата и некротичним променама уз присуство неутрофилних гранулоцита у форми микроапсцеса. Ове промене се карактеришу као комбиновани гнојно-негнојни енцефалитис.Listeriosis is a disease of humans and animals caused by bacteria from the genus Listeria, which are small rod-shaped bacteria, measuring 0.5 μm x 1-2 μm. They are gram-positive bacteria, facultative anaerobes and non-sporulating. Bacteria from the genus Listeria are ubiquitous microorganisms in the external environment, and when they are found in the host, they have adaptive mechanisms that allow them to multiply rapidly. These microorganisms have developed numerous mechanisms to attack and exploit the host's resourceс for replication, cell-to-cell spread, and evading the immune system without damaging host cells. The genus Listeria includes 17 recognized species: L. monocytogenes, L. ivanovii, L. grayi, L. innocua, L. seeligeri, L. welshimeri, L. marthii, L. fleischmannii, L. floridensis, L. aquatica, L. newyorkensis, L. cornellensis, L. rocourtiae, L. weihenstephanensis, L. grandensis, L. riparia, and L. booriae. Listeria have been isolated from more than 50 animal species, both domestic and wild, and cause different forms of disease depending on the host.
Animals are most often infected by ingesting contaminated food such as: silage, raw milk, meat and fish. In animals, infections are mostly subclinical, but invasive species of Listaeria can cause sporadic or outbreaks, which manifestation as well as infections of animals with clinical manifestations. Clinical manifestations of the disease are most often found in domestic ruminants and humans, although occasional cases have been reported in poultry, pigs, rabbits and other species.
The most important pathogenic species of Listeria bacteria are L. monocytogenes, L. ivanovii, L. graii, L. innocua, which in animals cause abortions, septicemic conditions, encephalitis and inflammation of udder. Nervous form of listeriosis is of particular importance, and it is characterized by nervous symptoms such as staggering gait, circling, loss of balance, convulsions, uncoordinated movements and death. Macroscopic changes of the central nervous system include blurred appearance and hyperemia of the meninges and turbidity of the cerebrospinal fluid. Microscopic changes are most pronounced in the brainstem and cerebellum and are characterized by the simultaneous presence of perivascular mononuclear infiltrate and necrotic changes with the presence of neutrophil granulocytes in the form of microabscesses. These changes are characterized as combined purulent-non-purulent encephalitis.Zbornik kratkih sadržaj
Angiostrongylus vasorum in golden jackals (Canis aureus) and red foxes (Vulpes vulpes) from Northern Bosnia and Herzegovina
No full textIn this study, we conducted post-mortem examinations of golden jackals (Canis aureus) and red foxes (Vulpes vulpes) from the northern region of the Republic of Srpska (Bosnia and Herzegovina) to detect the presence of Angiostrongylus vasorum. An epidemiological survey was conducted in the densest golden jackal population in the country. Over two time intervals, we examined a total of 30 jackals and 16 foxes. The presence of A. vasorum was confirmed in two jackals (6.6%) and one fox (6.25%). These findings strongly suggest that the spread of A. vasorum can be facilitated by the active expansion and migration of golden jackals in Southeastern Europe. The morphological and molecular detection of A. vasorum in jackals and foxes confirmed its presence and active circulation in wildlife, while the phylogenetic analysis of the ITS-2 gene indicated a low sequence distance from European isolates
Immunoexpression of estrogen receptor α in the ovary of mice after chronic exposure to arsenic(III)-oxide
No full textIshrana priplodnih pasa i mačaka, ishrana podmlatka do zalučenja - izazovi i preporuke
No full textPotrebe kuja i mačaka u hranljivim materijama značajno se menjaju tokom
estrusa, graviditeta i laktacije. Kuje tokom graviditeta dobijaju od 15 do 25% u teles
noj masi, a mačke čak oko 40% Kuje, za razliku od mačaka nemaju potrebu za skla
dištenjem velike količine masti u telu radi zadovoljenja energetskih potreba tokom
laktacije, jer se kod njih apetit pojačava tokom laktacije. Pothranjenost zbog neadek
vatnog unosa hrane i gojaznost negativno utiču na graviditet i laktaciju. Embrionalni
mortalitet se ogleda u leglima male veličine ili rađanju mrtvih ili slabo vitalnih mladu
naca koji su skloniji hipoglikemiji, krvarenjima, pneumoniji i sepsi. Gojaznost plotki
nja dovodi do distokije i predisponira mladunce za hipoksiju i hipoglikemiju. Program
ishrane gravidnih kuja i mačaka bi trebalo da obezbedi optimalnu telesnu masu i
zadovoljenje potreba u nutrijentima pogotovo u poslednjoj trećini graviditeta tj. da
pripremi plotkinje za predstojeću laktaciju. Adekvatna količina i kvalitet kolostuma,
a kasnije i mleka je osnov za postizanje optimalnog rasta mladunaca. U poređenju
sa mladuncima drugih vrsta, štenad na svet dolaze relativno nezrela. Njihov skelet
ima veoma nizak stepen mineralizacije, razlika je još veća kod velikih rasa pasa, što
štenad čini vrlo osetljivom na nedostatke i/ili greške u ishrani i nastanak ortopedskih
bolesti tokom rapidne faze rasta.Zbornik radov
The efficacy of intravenous application of the Mycobacterium Cell Wall Fraction (AMPLIMUNE) in the treatment of subclinical mastitis caused by S. Aureus
No full textThe aim of the study was to investigate the effect of the immunostimulant Mycobacterium Cell Wall Fraction (MCWF) on
the treatment of S. aureus SCM by intravenous application. The study included 45 HF dairy cows in 2nd and 3rd month
after parturition divided into three groups (n = 15 per group): the MC + group – cows with S. aureus SCM treated with
MCWF; the MC- group – cows with S. aureus SCM, with no treatment; and the C group – the control group of healthy
cow with no treatment. Samples were collected 0th (I sample), 7th (II), and 14th day (III) from the day of SCM diagnosis
and on day 21st (IV). A greater influx of leukocytes was confirmed into milk after 7 days after MCWF treatment in
MC + group, which was followed by increase of WBC and LYM in blood. These results support the hypothesis of effective
action of MCWF, and in quarters with lower-grade infection, bacteriological cure was achieved. The MC- group had
a statistically higher concentration of TBARS and CAT activity in milk, while MC + group had lower blood serum LDH
activity, which indicates a positive effect of the MCWF application and a lower exposure of the tissue to lipide peroxidation
and inflammation caused by S. aureus. The application of MCWF would give new possibilities in the prevention and
therapy of mammary gland diseases without fear of the presence of residues and the emergence of bacterial resistance.
In future studies, the effects of local and systemic application of MCWF in the treatment of S. aureus SCM should be
compared