İstanbul Üniversitesi Açık Erişim Sistemi
Not a member yet
189344 research outputs found
Sort by
Correlation between experiences of clinical nurses in the COVID-19 pandemic with learning agility and readiness level for future pandemics
No full textAims and objectives The study aimed to determine the impact of clinical nurses' experiences during the COVID-19 pandemic on their learning agility and readiness for other future pandemics. Background It is important that nurses have high learning agility so they can successfully adapt their experience to COVID-19 and other pandemics that may occur in the future. This will positively affect the readiness of nurses to fight against possible future pandemics. Design The study is cross-sectional, descriptive, correlational research. Methods The study was carried outby data collection from 383 nurses. Data were collected via online survey using social media. The study methods were followed by the STORBE guidelines. Results The average score of nurses on the Marmara Learning Agility Scale was 4.07 +/- .030. The level of readiness of nurses for new pandemics was 96.1%. Positive but weak correlations were found between the effect of nurses' experiences in the COVID-19 pandemic with their readiness for potential future pandemics and their learning agility. Conclusions It was observed that nurses have high learning agility, gained experience during the COVID-19 pandemic and these experiences affected their readiness for other potential future pandemics. Relevance to clinical practice Health institutions to develop learning agility to support career management, manager selection and performance improvement for clinical nurses
R-CHOP Chemotherapy Including Biosimilar Rituximab (Redditux) for De-Novo Diffuse Large B-Cell Lymphoma Patients: Real-Life Single Center Experience
No full text
Akciğerin Sarkomatoid Karsinomlarının Cerrahi Rezeksiyonunda Prognostik Faktörler
No full textAkciğerin Sarkomatoid Karsinomlarının Cerrahi Rezeksiyonunda Prognostik Faktörler Berker Özkan1, Eren Erdoğdu1, Fahmin Amirov1, Salih Duman1, Yasemin Özlük2, Murat Kara1, Dilek Yılmazbayhan2, Alper Toker3 1İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi, Göğüs Cerrahis Anabilim Dalı, İstanbul 2İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi, Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı, İstanbul 3West Virginia Üniversitesi Kalp Damar Enstitüsü, Kalpdamar Cerrahisi Anabilim Dalı, Morgantown, ABDGiriş-Amaç : Sarkomatoid karsinom çok nadir görülen bir akciğer neoplazmıdır. Sarkomatoid karsinomların prognozunun, diğer küçük hücreli dışı akciğer karsinomlarına kıyasla daha kötü olduğu bildirilmiştir. Ancak sarkomatoid karsinom nedeniyle ameliyat edilen hastalarda prognostik faktörler belirsizliğini korumaktadır. Gereç ve Yöntem : İstanbul Tıp Fakültesi Göğüs Cerrahisi Anabilim Dalı’nda pulmoner sarkomatoid karsinom nedeniyle ameliyat ettiğimiz hastaları geriye dönük değerlendirildi. Bu hastalarda sağkalım sonuçlarıyla birlikte klinik ve patolojik özelliklerin prognostik etkisi istatistiksel olarak analiz edildi. Bulgular : Pulmoner rezeksiyon yapılan toplam 44 sarkomatoid karsinom hastasını değerlendirdik. Beş yıllık hastalıksız sağkalım ve genel sağkalım sırasıyla % 59 ve % 58 idi. Hastalar; T evresine (p = 0.016), N evresine (p = 0.005), patolojik TNM evresine (p < 0.0001) göre karşılaştırıldığında ve patolojik boyutu 50 mm’den büyük tümörlerde (p = 0.044) beş yıllık sağkalımda istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu saptandı. Bununla birlikte, histolojik alt tip (p = 0.628) ve adjuvan tedavinin (p = 0.804) sağkalım üzerinde anlamlı bir etkisi görülmedi. Benzer şekilde, tek değişkenli regresyon analizinde anlamlı prognostik faktörler; tümör boyutu (p = 0.085), T evresi (p = 0.005), N evresi (p = 0.028) ve patolojik TNM evresi (p = 0.0001) idi . Çok değişkenli regresyon analizinde, bağımsız prognostik faktörler sadece T evresi (p = 0.058), N evresi (p = 0.018) ve patolojik TNM evresi (p = 0.019) olarak gösterildi. Tartışma-Sonuç : Cerrahi, pulmoner sarkomatoid karsinom hastaları için iyi sonuç veren optimal bir tedavi seçeneğidir. Erken evre hastalıkta sağkalıma katkısı olduğundan dolayı histolojik alt tipine bakılmaksızın cerrahi öneriyoruz. Anahtar Kelimeler: Sarcomatoid Karsinom, Cerrahi, Kemoradyoterapi, Sağkalı
COVID-19 İLİŞKİLİ YENİ TANI DİYABET OLGULARIMIZIN KLİNİK VE LABORATUVAR ÖZELLİKLERİ
No full textGİRİŞ: COVID-19 enfeksiyonu ile insülin direncinde artış, doğrudan hepatosit hasarı, artan karşıt düzenleyici hormonlar, sitokin ve lipid salınımı ile hepatik glukoz üretimininde artış ortaya çıkmaktadır. Ek olarak inflamasyon, immobilizasyon, kas kaybı ve sitokin artışı da periferik glukoz kullanımını bozabilir. COVID-19 ile ilişkili sitokin fırtınasının oluşturduğu protrombotik durumla adacık mikrosirkülasyonunda bozulma ve SARS-CoV-2 virüsünün ACE2 reseptörü yoluyla pankreatik adacık hücrelerine girmesiyle β-hücre hasarı oluşabilmektedir. COVID-19 ilişkili aşılar da otoreaktif T hücrelerinin β-hücrelerine karşı otoimmünite kazandırması nedeniyle β-hücre hasarına yol açabilir. AMAÇ: COVID-19 ilişkili yeni başlangıçlı diyabet olgularımızın ortak klinik bulgularının otoimmünite ile olan ilişkisinin belirlenmesi ve klinik seyirlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. YÖNTEM: İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp fakültesi Diyabet polikliniğimize COVID-19 enfeksiyonu ya da aşısı sonrasında diyabet tanısı ile başvuran Tip 2Diyabetes Mellitus (DM) (n:9), Tip 1 DM (n:6) ve Erişkinde Latent Otoimmun Diyabet (LADA) (n:6) olmak üzere 21 olgunun (E:14, K:7) klinik ve laboratuvar özellikleri incelenmiştir. BULGULAR: COVID-19 ilişkili diyabet olgularımızın 13’ ü COVID-19 enfeksiyonu sonrası, 8’ i aşı sonrası gelişmişti. Tip 2, Tip 1 DM ve LADA olarak sınıflandırdığımız hastaların yaş ortalamaları sırasıyla 45.5±13.8 yıl, 25.3±5.5 yıl, 45.6±13.8 yıl; beden kitle indeksleri ortalamaları ise sırasıyla 28.6±4.2 kg/m2, 21.1±2.3 kg/m2, 21.6±2.7 kg/m2 olarak izlendi. Ortalama HbA1c düzeyi % 12.2±2.9 olup diyabet tipleri arasında HbA1c ortalamaları açısından anlamlı bir fark görülmedi. Tanı anında iki olguda diyabetik ketoasidoz, altı olguda ise ketonüri tespit edildi. Diyabet semptomlarının COVID-19 enfeksiyonu, mRNA-(Pfizer-BioNTech) aşısı ve Sinovac aşısı sonrası sırasıyla ortalama 110.7, 78.8 ve 50.5 günde ortaya çıktığı görüldü. Diyabetin ortaya çıkış süresi açısından diyabet tipleri arasında anlamlı bir fark görülmedi (p=0.205) Tablo 2’de verilen 4 numaralı olgumuzun başlangıç c-peptit düzeyi düşük olmasına rağmen tedavi sonrası 134. günde HbA1c düzeyinin %6.1›e gerilesi ve kan şeker takiplerinin normale yakın seyretmesi üzerine tedavisinin kesilmesi kararı verilmiştir. 38 gün sonraki kontrolünde HbA1c düzeyi %5.7, c-peptit ise 1.55 ng/ml olarak remisyona girmiştir. Diğer olgularımızın takibi devam etmektedir. SONUÇ: Adacık hücrelerinin SARS-CoV-2 tarafından ne derecede hasar gördüğü ve insülin sekresyonu üzerine olumsuz etkisinin kalıcı olup olmadığı henüz net değildir. COVID-19 ile ilişkili yeni başlangıçlı diyabetin mekanizmaları, diyabet gelişimi için risk faktörlerinin belirlenmesi, diyabetin hangi hastalarda kalıcı olup olmayacağını öngördüren faktörlerin belirlenmesi önemlidir. Anahtar Kelimeler: COVID-19, Diyabetes Mellitus, Aş
Petviashvili Method for the Fractional Schrödinger Equation
No full text© 2022 by the authors.In this paper, we extend the Petviashvili method (PM) to the fractional nonlinear Schrödinger equation (fNLSE) for the construction and analysis of its soliton solutions. We also investigate the temporal dynamics and stabilities of the soliton solutions of the fNLSE by implementing a spectral method, in which the fractional-order spectral derivatives are computed using FFT (Fast Fourier Transform) routines, and the time integration is performed by a 4th order Runge–Kutta time-stepping algorithm. We discuss the effects of the order of the fractional derivative, (Formula presented.), on the properties, shapes, and temporal dynamics of the soliton solutions of the fNLSE. We also examine the interaction of those soliton solutions with zero, photorefractive and q-deformed Rosen–Morse potentials. We show that for all of these potentials, the soliton solutions of the fNLSE exhibit a splitting and spreading behavior, yet their dynamics can be altered by the different forms of the potentials and noise considered
