Necmettin Erbakan University Institutional Repository
Not a member yet
18430 research outputs found
Sort by
Tafseer studies in the Safavid period
No full textDoktora TeziTezimizin konusu, Safevîler Dönemi Tefsir Çalışmaları’dır. İran’da Safevîler döneminde, hicrî 10/16. Yüzyıl ile 12/18. Yüzyılın ortalarında Şiîliğin resmileştirilmesi ve İran’ın mezhebî atmosferinin İmamiyye (isnâaşeriyye) lehine birleştirilmesi, Müslümanlar arasında çeşitli etkiler yaratmış ve Kurʾân’ın tefsiri de dâhil olmak üzere dinî bilgiler bu alanda ortaya çıkmıştır. Safevîler döneminde: Şiî ilim geleneğinde Ahbârîlik akımının ortaya çıkması ve yaygınlaşması, rivayet tefsirlerinin çok fazla yazılması ve tefsirde kelamî yaklaşımın azalması, fıkhî tefsirlerin gelişmesi ve âlimlerin hilafet hareketine yönelik sert eleştirileri, tevil ve felsefeye yönelme ve bunların tefsirlerde uygulanması, Şiî müfessirlerin tefsirlerde masum imamların rivayetlerini kullanma konusundaki ısrarları, Sünnîler’in ilke, görüş ve tefsir yöntemlerinden uzaklaşmalar, ayetlerin tefsirlerinde tevilciliğin yaygınlaşması gibi gelişmeler yaşanmıştır. Tezimiz, bu dönemin tefsir alanındaki gelişmelerini ve tefsir eserlerini derinlemesine incelemeyi amaçlamaktadır. Tezimiz bir giriş, üç bölüm ve sonuçtan meydana gelmektedir. Çalışmamızın giriş bölümünde: araştırmanın konusu, önemi, amacı, kaynakları ve yöntemi ele alınmıştır. Birinci Bölüm’de Safevîlerde ulema ve ilmî müesseseler, ulema kapsamında Şiî ve Sünnî ulema, ulemanın Safevî Devleti’yle işbirlikleri, Safevî Şîası’nı olgunlaştıran muhacir ulema ve Safevîler döneminde eğitim ve öğretim konuları hakkında genel bilgi verilmiştir. İkinci Bölüm’de Safevîler döneminde tefsir ilminin gelişim süreci ve bu alanlarda yapılan faaliyetler, Safevî Devleti'nin oluşumu ve o dönemin kültürel durumu, Safevîler döneminde yaşanan olayların Kurʾân tefsirine etkileri, Ahbârîliğin ortaya çıkışı, Şiî rivayetlere dayanan kapsamlı fıkhî tefsirlerin yazımı ve bu tefsirlerin içerik ve yöntemleri incelenmiştir. Üçüncü Bölüm’de ise Safevîler dönemi Şiî müfessirler ve tefsirleri, Safevîler döneminde Şiî dinî kurumların oluşumu, Şîa’da tefsir tabakaları, Usûlîler ve Ahbâriler arasındaki ihtilaflar, Safevîler döneminde Usûlî ve Ahbârî müfessirler, tefsirleri, tefsirlerin içerikleri, kaynakları, tefsirlerde kullandıkları yöntemler ve Usûlî Ahbârî ve müfessirlerin yazdıkları hâşiye ve Şerhlere değinilmiştir.The subject of our thesis is tafsir studies in the Safavid period. During the Safavid period in Iran, between the 10th and mid-12th centuries, the formalisation of Shiʿism and the unification of the sectarian atmosphere in Iran in favour of the Imamiyya (Isnaashariyya) had various effects among Muslims, and religious knowledge, including the Tafsir of the Qurʾan, emerged in this field. Safavid period: The emergence and spread of Ahbārīism in the Shiʿite scholarly tradition, the spread of narrative exegesis and the decline of the theological approach in exegesis, the development of jurisprudential exegesis, and the harsh criticism of the caliphate movement by scholars, The developments in the field of tafsir in this period included the turn to tawil and philosophy and their application in tafsir, the commentators' insistence on using the narrations of the innocent Imams in tafsir, the departure from the Sunnite principles, views and methods of tafsir, and the spread of tawilism in the tafsir of verses. Our thesis aims to analyse in depth the developments in the field of tafsir and the works of tafsir of this period. The thesis consists of an introduction, three chapters and a conclusion. In the Introduction section of our study: The subject, importance, aim, sources and method of the study are discussed. In the first chapter, general information is given about the ulema and scientific institutions in the Safavids, the Shiite and Sunnite ulema within the scope of the ulema, the cooperation of the ulema with the Safavid State, the muhajir ulema who matured the Safavid Shi'a, and education and training in the Safavid period. In the second chapter, the development process of the science of tafsir during the Safavid period and the activities carried out in these fields, the formation of the Safavid State and the cultural situation of that period, the effects of the events in the Safavid period on the exegesis of the Qurʾan, the writing of comprehensive jurisprudential tafsirs based on Shiʿite narrations, and the content and methods of these tafsirs are examined. In the third chapter, Shiʿite exegetes and their exegesis in the Safavid period, the formation of Shiʿite religious institutions in the Safavid period, the layers of exegesis in Shiʿa, the emergence of Ahbariism, and the conflicts between Usulis and Ahbaris, Ahbari and Usuli exegetes during the Safavid period, their tafsirs, the contents of their tafsirs, their sources, the methods they used in their tafsirs, and the commentaries and commentaries written by Ahbari and Usuli exegetes were mentioned
Ibn Mujahid in the context of Kitab al-Sab'a and his place in the science of recitation
Full text linkDoktora TeziBu çalışma İbn Mücâhid’in kıraat ilmindeki konumunu ortaya koymak amacıyla kaleme alınmıştır. Onun yedi kıraat tercihiyle birlikte başka bir evreye geçen kıraat ilminin bundan önceki ve sonraki serüveni, ulaşılabildiğimiz kaynaklar çerçevesinde incelenmiştir. Kitâbü’s-Seb’a adlı eserinin kıraat ilmi tarihi açısından nasıl bir öneme sahip olduğu konusu çalışmanın önemli bir kısmını oluşturmaktadır. Araştırmamızın kapsamı İbn Mücâhid ve onun etrafında şekillenen bazı kıraat tartışmalarıdır. İbn Mücâhid’in kıraat ilmindeki önemi, yedi kıraatin meşru dayanağı, yedi kıraat sisteminin oluşum süreci, yedi kıraatten on kıraate geçiş süreci, yedi kıraat ve on kıraat sistemlerinin öncesi ve sonrası, şâz kıraat tanımlamalarında İbn Mücâhid’in etkisi, İbn Şenebûz ve İbn Miksem’in İbn Mücâhid’e karşı şaz kıraat mücadeleleri, Kitâbü’s-Seb’a, içeriği, yazılış amacı ve sonraki devirlere etkisi gibi konular bu çerçevede ele alınmıştır. Yukarıda belirtilen konular hem klasik dönem hem de son dönem eserlerinden ulaşabildiğimiz kaynaklardan incelenerek elde edilen bulgular tarafsız bir şekilde değerlendirmeye alınacaktır.This study aims to reveal Ibn Mujahid's position in the field of recitation. His seven recitations, which entered a new phase with his recitation, have been examined in light of the preceding and subsequent journeys of his recitation, drawing on available sources. A significant portion of this study is the significance of his work, Kitab al-Sab'a, in the history of recitation. The scope of our research covers Ibn Mujahid and some of the recitation debates that emerged around him. Topics covered within this framework include Ibn Mujahid's importance in the science of recitation, the legitimate basis for the seven recitations, the process of the formation of the seven recitation system, the transition from the seven to the ten recitations, the preceding and subsequent development of the seven and ten recitation systems, Ibn Mujahid's influence on the definition of shaz recitation, the struggles of Ibn Shanabuz and Ibn Miksam against Ibn Mujahid regarding shaz recitation, the Kitab al-Sab'a, its content, the purpose of its writing, and its influence on later periods. The aforementioned topics will be examined from available sources, both classical and late-era works, and the findings will be evaluated objectively
Evaluation of radiological results of deformity corrections with computer-aided external fixators in congenital lower extremity deficiency
Full text linkAmaç: Bu çalışmanın amacı konjenital alt ekstremite yetmezliklerinde bilgisayar destekli eksternal fiksatörler ile deformite düzeltmelerin radyolojik sonuçlarının değerlendirilmesidir
Yöntem: Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi hasta arşivinden 2014 ile 2024 tarihleri arasında fokal femoral yetmezlik, tibia hemimelia ve fibula hemimelia tanısı konup bilgisayar destekli eksternal fiksatör uygulanan hastalar retrospektif olarak tarandı. Çalışmamıza dahil edilme kriterleri18 yaş altı hastalar, konjenital anomaliler temelinde gelişen tibia hemimeli, fibula hemimeli ve fokal femoral yetmezlik tanısı alan hastalar olarak belirlendi. Dışlama kriterleri ise; Geçirilmiş alt ektremite kırığı veya travması, immun suprese hasta, seri takipleri olmayan veya klinik kayıtları yetersiz olan hastalar olarak belirlendi. Çalışma kriterlerini karşılayan 15 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların preop ve postop radyolojik xray grafilerinde femur tip-notch mesafesi, tibia apeks-pilon mesafesi ve fibula baş-lateral malleol tip ölçümleri yapılarak alt ekstremite boy farkının radyolojik ölçümü yapıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların 11’i(%73,3) erkek, 4’ü(%26,7) kadındı. Hastaların 7’sine (%46,6) sağ, 8’ine (%53,4) sol deformite düzeltme cerrahisi uygulanmıştı. Hastaların 6‘sı (%40) fibula hemimelia, 4’ü tibia hemimelia (%26,6) , 5’i (%33,4) fokal femoral yetmezlik tanısı alan hastalardan oluşmaktadır. Hastaların preop yetmezlik olan kemik uzunluğu ( femur, tibia ) sağlam taraf ile oranlanarak postop son grafilerde yapılan aynı ölçüm ile kıyaslandı. Fibula hemimeli olan 6 hastada fiksatör süresi ortalama 175 gün (dağılım 92 ile 418) boyunca olmuştur. Tibia hemimeli olan 4 hastada fiksatör süresi 240 gün (dağılım 95 ile 570) boyunca olmuştur. Ffy olan 5 hastada fiksatör süresi 192 gün (dağılım 93 ile 422) boyunca olmuştur.
Femur uzatma yapılan 5 hastanın femur trokanter major tipi- femur notch esafesindeki artış ortalaması 5,6 cm (dağılım 3,1 ile 10,2) idi. Tibia uzatma yapılan 4 hastanın tibia apeks-pilon mesafesi mesafesindeki artış ortalaması 5,5 cm (dağılım 3,2 ile 7,3) idi. Fibula uzatma yapılan 6 hastanın tibia apeks-pilon mesafesi mesafesindeki artış ortalaması 8,8 cm (dağılım 5,2 ile 17,9) idi.
Tüm hastalarda BDFU tekniği ile ortalama 6,8 cm bacak uzunluk artışı sağlandı. 4 olguda (%26) eksternal fiksatörler çıkarıldıktan sonra rejenere kırık komplikasonu görüldü. Sonuç: Bu çalışma, bilgisayar destekli eksternal fiksatör ile ektremite uzatmanın radyolojik sonuçlarını değerlendirmiştir. Pc destekli eksternal fiksatörün konjenital alt ekstremite yetmezliği vakalarında ektremite uzatmada uygun, faydalı ve güvenilir bir cerrahi teknik olduğunu düşünmekteyiz.Purpose: Evaluation Of Radiological Results Of Deformity Corrections With Computer-Aided External Fixators In Congenital Lower Extremity Deficiency İs Planned. Method: A retrospective review was conducted on patients diagnosed with focal femoral deficiency, tibial hemimelia, and fibular hemimelia who underwent computer-assisted external fixation at Necmettin Erbakan University Faculty of Medicine Hospital between 2014 and 2024. The inclusion criteria for our study were defined as patients under 18 years of age diagnosed with tibial hemimelia, fibular hemimelia, and focal femoral deficiency based on congenital anomalies. The exclusion criteria included a history of lower extremity fractures or trauma, immunosuppressed patients, and those without serial follow-up records or with insufficient clinical documentation. A total of 15 patients meeting the study criteria were included. Preoperative and postoperative radiographic X-ray evaluations were performed, measuring the femur tip-notch distance, tibia apex-pilon distance, and fibula head-lateral malleolus tip distance to assess the lower extremity length discrepancy radiologically. Results: Of the patients included in the study, 11 (73.3%) were male, and 4 (26.7%) were female. Deformity correction surgery was performed on the right side in 7 patients (46.6%) and on the left side in 8 patients (53.4%). The study population comprised 6 patients (40%) diagnosed with fibular hemimelia, 4 patients (26.6%) with tibial hemimelia, and 5 patients (33.4%) with focal femoral deficiency (FFD). The preoperative bone length (femur, tibia) of the affected limb was compared to the contralateral intact limb, and the same measurements were repeated in the postoperative radiographs for comparison.
The average duration of external fixator application in patients with fibular hemimelia was 175 days (range: 92–418 days). For patients with tibial hemimelia, the average duration was 240 days (range: 95–570 days), while for patients with FFD, the average duration was 192 days (range: 93–422 days).
In the 5 patients who underwent femoral lengthening, the mean increase in the femur trochanter major tip-to-femoral notch distance was 5.6 cm (range: 3.1–10.2 cm). In the 4 patients who underwent tibial lengthening, the mean increase in this distance was 5.5 cm (range: 3.2–7.3 cm). In the 6 patients who underwent fibular lengthening, the mean increase was 9.3 cm (range: 5.2–17.9 cm).
Overall, an average limb lengthening of 7.05 cm was achieved using the Bone-Directed Fixator Utilization (BDFU) technique. Post-removal regenerate fracture complications were observed in 4 cases (26%) following the removal of the external fixators.
Conclusion: This study evaluated the radiological outcomes of limb lengthening using a computer-assisted external fixator. We consider computer-assisted external fixation to be an appropriate, effective, and reliable surgical technique for limb lengthening in cases of congenital lower extremity deficiency
Energy production with MİKROHES for pressure breakdown in isolated areas in water networks: The case of Konya
Full text linkYüksek Lisans TeziGünümüzde enerji ihtiyacının hızlı bir şeklide artması ve sera gazı emisyonlarının yükselmesi yenilenebilir enerjiye olan ilgiyi oldukça artırmıştır. Petrol, doğalgaz gibi yenilenemeyen enerji kaynaklarının azalması da yenilenebilir enerji sistemlerine dönüşümü gerektirmektedir. Hayatımızın olmazsa olmazı temiz içme suyudur. Küresel iklim değişikliği ile yağış düzensizlikleri ve kuraklık içme suyunda temin sorunları yaşatmaktadır. Mevcut durumda yerel yönetimlerdeki su idareleri içme suyu temin ve dağıtım sistemlerinde önemli derecede elektrik enerjisine ihtiyaç duymaktadır. İçme suyu temin ve dağıtım şebekelerinde mevcut işletmede bulunan fazla basıncın düzenlenmesi, basınç kırıcı vana veya maslak yapıları ile yapılmaktadır. Şehir şebekesinde oluşturulan basınç yönetim alanları (BYA) ve bölgesel ölçüm alanları (BÖA) ile izole bölgelerdeki fazla basınç kontrol altına alınmaktadır. Bu bölgelerde kullanılan basınç kırıcı vanalar ile ciddi oranda bir kinetik enerji kaybolmaktadır. Bu tez çalışması ile Konya İli merkez içme suyu şebekesinde izole bölgelerde bulunan basıncın mikro hidroelektrik santralleri (MİKROHES) kurularak hem basınç düşürme hem de elektrik enerjisi üretme potansiyeli incelenmiştir. İnsan hayatının yaşamı için içme suyunun vazgeçilmez olması durumu göz önüne alındığında, sürekli bir akış ve enerji üretme potansiyeli olan şehir şebeke hatlarındaki kaybolan enerjinin geri kazanımı, yenilenebilir enerji sistemleri içerisinde en verimli sürdürülebilir sistemdir. Çalışma kapsamında şehir şebekesinde bulunan 61 adet izole bölgede nüfus, debi, basınç hesapları hidrolik modelleme ile yapılmış ve mevcut SCADA verileri ile karşılaştırılmıştır. Her bölge için ayrı ayrı hız, debi, basınç, basınç fazlası geri kazanılabilir enerjiler hesaplanmış ardından her bir bölgeye kurulabilecek MİKROHES türü belirlenmiştir. Debi, düşü ve enerjiye göre, Pelton ve Banki türbinleri seçilmiştir. Sonuç olarak; Konya ili şehir şebekesinde bulunan 61 adet izole bölgede yapılan çalışmaya göre kurulacak olan MİKROHES sistemleri ile 1,41 MW elektrik enerjisi üretilebileceği hesaplanmıştır. MİKROHES sistemlerinin kurulumu ile şebekedeki basınçlar yönetmelik maddelerine göre 3 bar seviyelerine düşürülmüş ve kaybolan enerji geri kazanılmıştır. Kurulan tesislerin yıllık getirisi 38,36 milyon TL ve kurulum maliyetleri 67,11 milyon TL olup geri ödeme süresi 1,75 yıl olarak hesaplanmıştır. Çıkan sonuca göre yenilenebilir enerji sistemleri arasında geri ödeme süresi en hızlı olan sistemler olarak öne çıkmıştır.Today, the rapid increase in energy demand and the increase in greenhouse gas emissions have greatly increased the interest in renewable energy. As a result of the decrease in the sources of nonrenewable energy such as oil and natural gas, the transformation to renewable energy systems is of great importance. The fact that the energy source is not continuous in solar and wind energy systems due to their installation cannot ensure sustainability in energy production. Clean drinking water is indispensable for our lives. Global climate change, precipitation irregularities and droughts cause problems in the supply of drinking water. In the current situation, water administrations in local governments need significant electrical energy in drinking water supply and distribution systems. The regulation of excess pressure in the existing operation in drinking water supply and distribution networks is carried out with pressure breaker valves or mast structures. Excess pressure in isolated regions is brought under control with pressure management areas (BYA) and regional measurement areas (BÖA) created in the city network. A significant amount of kinetic energy is lost with the pressure breaker valves used in these regions. In this thesis study, the potential of both pressure reduction and electrical energy generation by establishing micro hydroelectric power plants (MICROHES) in isolated regions of Konya city central drinking water network was investigated. Considering the indispensability of drinking water for human life, the recovery of lost energy in city network lines with a continuous flow and energy generation potential is the most efficient sustainable system among renewable energy systems. First, population, flow rate, pressure calculations in 61 isolated regions in the city network were made with hydraulic modeling and compared with the current SCADA data. Separate speed, flow rate, pressure, pressure excess recoverable energies were calculated for each region, then the MICROHES type that could be installed in each region was determined. Pelton and Banki turbines were selected according to the flow rate, head and produced energy conditions. As a result, it was calculated that 1.41 MW electrical energy could be generated with the MICROHES systems to be installed according to the study conducted in 61 isolated regions in Konya city network. With the installation of MICROHES systems, the pressures in the network were reduced to 3 bar levels according to the regulation articles and the lost energy was recovered. The annual return of the established facilities is 38.36 million TL, and the installation costs are 67.11 million TL, and the payback period is calculated as 1.75 years. According to the results, it stands out as the system with the fastest payback period among renewable energy systems
Improvement of bacterial polyhydroxybutyrate production by medium design
Full text linkYüksek Lisans TeziPlastik ürünler günlük yaşamda yaygın olarak kullanılmakta ve ihtiyaç her geçen gün artmaktadır. Ancak petrol kökenli plastiklerin doğada parçalanmaması çevre için ciddi bir tehdit oluşturmaktadır. Bu nedenle doğada kolayca bozunabilen çevre dostu biyopolimerlere olan ihtiyaç artmıştır. Polihidroksibütirat (PHB), biyouyumlu, parçalanabilir ve yenilenebilir özellikleri sayesinde geleneksel plastiklere alternatif bir termoplastiktir. PHB birikimi, bakterilerde karbon kaynağının fazla, fakat azot, oksijen ve bazı minerallerin (P, S, Mg, K, Fe) sınırlı olduğu koşullarda artar. PHB biyosentezi, β-ketotiyolaz, asetoasetil-CoA redüktaz ve PHB sentaz enzimleri ile bu enzimleri kodlayan phbA, phbB, phbC genleri tarafından kontrol edilir. PHB sentezleyen başlıca bakteriler: Alcaligenes, Azotobacter, Cereibacter, Bacillus ve Pseudomonas türleridir. Bu çalışmanın amacı, melas bazlı besiyerinde Cereibacter sphaeroides O.U. 001 (DSM5864), Rhodopseudomonas palustris 7850 (DSM 127) ve Cupriavidus necator H16 (DSM 428) türlerinin yüksek biyokütle düzeylerine ulaşmasının ardından, azot açısından sınırlı ve 70 mM asetat içeren üretim ortamına aktarılmaları yoluyla PHB birikiminin maksimize edilmesidir. Bu doğrultuda C. sphaeroides, R. palustris ve C. necator melas ve 70 mM asetat ortamına aktarıldan sonra büyüme profilleri ve PHB üretim performasnları incelendi. Melas ortamında C. sphaeroides, R. palustris ve C. necator‘da sırasıyla 4,28, 3,35, ve 3,27 maximum OD değerleri ve aynı sıra ile 8,05, 8,58 ve 8,37 maximum pH değerleri ölçüldü. Önce melas ortamında kültüre edip, sonra asetat ortamına aktarılan C. sphaeroides, R. palustris ve C. necator‘da sırasıyla 3,00, 2,94 ve 2,22 maximum OD değerleri ve aynı sıra ile 9,79, 9,87 ve 9,63 maximum pH değerleri ölçüldü. Sudan Black B ve Nile Red ile boyanan bakteriler sırasıyla ışık mikroskobu ve konfokal mikroskobu ile görüntülendi. PHB verimi incelendiğinde melas ortamında C. sphaeroides % 0,54, R. palustris % 0,29, C. necator % 0,23 verimlilikte PHB üretirken asetat ortamına aktarılan C. sphaeroides % 0,57, R. palustris % 0,56, C. necator % 0,45 verimlilikle PHB üretmiştir. Saflaştırılan PHB, nükleer manyetik rezonans spektroskopisi (H-NMR) ve Fourier dönüşümlü kızılötesi spektroskopisi (FTIR) teknikleriyle karakterize edildi. NMR pikleri 1,07-1,53, 2,40-2,85 ve 5,22-5,62 ppm aralığında kaydedildi. Fonksiyonel gruplar FTIR'da 1376-1379, 1452-1464, 2850-2921, 1647-1723, 1047-1056, 3282-3436 cm-1 dalga boylarında gözlendi. Sonuç olarak her bir bakterinin PHB veriminin besiyeri değişimi ile arttığı tespit edildi.Plastic products are widely used in daily life, and the demand for these materials continues to increase. However, the non-biodegradability of petroleum-based plastics poses a serious environmental threat. Consequently, there is a growing need for environmentally friendly biopolymers that can degrade easily in nature. Polyhydroxybutyrate (PHB) is a biocompatible, biodegradable, and renewable thermoplastic polymer, offering an alternative to conventional plastics. In bacteria, PHB accumulation is enhanced under conditions where carbon sources are abundant, but nitrogen, oxygen, and other essential minerals (P, S, Mg, K, Fe) are limited. PHB biosynthesis is regulated by the enzymes β-ketothiolase, acetoacetyl-CoA reductase, and PHB synthase, which are encoded by the genes phbA, phbB, and phbC, respectively. The primary PHB-producing bacteria include Alcaligenes, Azotobacter, Cereibacter, Bacillus, and Pseudomonas species. The aim of this study was to cultivate Cereibacter sphaeroides O.U. 001 (DSM 5864), Rhodopseudomonas palustris 7850 (DSM 127), and Cupriavidus necator H16 (DSM 428) to high biomass levels in a molasses-based medium, followed by their transfer to a nitrogen-limited production medium containing 70 mM acetate to maximize PHB accumulation. Accordingly, the growth profiles and PHB production performances of C. sphaeroides, R. palustris, and C. necator were evaluated after their transfer from molasses to acetate-containing medium. In molasses medium, the maximum optical density (OD) values obtained for C. sphaeroides, R. palustris, and C. necator were 4.28, 3.35, and 3.27, respectively, while the corresponding maximum pH values were 8.05, 8.58, and 8.37. After transfer to the acetate medium, the maximum OD values were recorded as 3.00 for C. sphaeroides, 2.94 for R. palustris, and 2.22 for C. necator, with corresponding maximum pH values of 9.79, 9.87, and 9.63, respectively. Bacterial cells were stained with Sudan Black B and Nile Red and visualized using light microscopy and confocal microscopy, respectively. In terms of PHB yield, C. sphaeroides, R. palustris, and C. necator produced PHB with efficiencies of 0.54%, 0.29%, and 0.23%, respectively, in molasses medium, whereas in the acetate medium, the yields increased to 0.57%, 0.56%, and 0.45%, respectively. The purified PHB was characterized using nuclear magnetic resonance (¹H-NMR) and Fourier-transform infrared (FTIR) spectroscopy. NMR peaks were observed in the ranges of 1.07–1.53, 2.40–2.85, and 5.22–5.62 ppm, while FTIR spectra exhibited functional group signals at wavelengths of 1376–1379, 1452–1464, 2850–2921, 1647–1723, 1047–1056, and 3282–3436 cm⁻¹. In conclusion, it was determined that PHB yield increased in all strains upon transfer from molasses to acetate-based medium.Bu tez çalışması Necmettin Erbakan Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri (BAP) Koordinatörlüğü tarafından 23YL15005 numaralı proje ile desteklenmiştir
Imu-based wearable system for abnormal gait detection: A rehabilitation assessment approach
Full text linkYüksek Lisans TeziYürüyüş bozuklukları, özellikle protez uzuvların optimal şekilde takılmaması durumunda, asimetrik yürüyüş desenleri ve uzun vadede çeşitli sağlık sorunlarıyla sonuçlanarak bireylerin günlük yaşam aktivitelerini ve rehabilitasyon süreçlerini olumsuz yönde etkileyebilmektedir. Geleneksel yürüyüş analizi yöntemleri büyük ölçüde uzman gözlemlerine dayansa da yapay zekâ ve makine öğrenimi alanındaki ilerlemeler, yürüyüşün otomatik ve nesnel bir biçimde değerlendirilmesine olanak tanıyan yenilikçi çözümler sunmaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, alt ekstremite ampute olanlarda anormal yürüyüş paternlerini tespit etmek ve biyogeribildirim aracılığıyla rehabilitasyon süreçlerini desteklemek amacıyla, atalet sensör tabanlı, yapay zekâ ve makine öğrenimi teknolojilerinden faydalanan bir giyilebilir sistem geliştirmektir. Geliştirilen sistem, dört adet atalet sensöründen oluşmakta olup, toplanan ham veriler; sıfır ortalama ve birim varyansa normalize edilerek, 5 saniyelik sabit uzunluktaki ve 4 saniyelik çakışmalı pencerelere bölünmek suretiyle kapsamlı bir ön işleme sürecinden geçirilmiştir. Aykırı değerler, Çeyrekler Arası Aralık yöntemiyle tespit edilerek veri setinden dışlanmıştır. Yürüyüş paternlerinin etiketlenmesinde, yeniden yapılandırma hatalarından faydalanan ve sıralıdan sıralıya çalışan uzun kısa süreli bellek tabanlı bir otokodlayıcı modeli içeren yarı denetimli bir yaklaşım uygulanmıştır. Bunu takiben, kapılı tekrarlayan birim modeli devreye alınmış ve bu model, amputeleri sağlıklı bireylerden ayırt etmede %99’un üzerinde doğruluk sağlamanın yanı sıra, dört sınıflı anomali sınıflandırma görevinde de ortalama %86 doğruluk oranı ile başarılı sonuçlar elde etmiş, uzun kısa süreli bellek ve çift yönlü uzun kısa süreli bellek modellerinin performansını aşmıştır. Bununla birlikte, bu çalışma, ölçeklenebilir yürüyüş değerlendirmeleri için tekrarlayan sinir ağları tabanlı modellerin uygulanabilirliğini ortaya koymakta; giyilebilir sensör teknolojisi, derin öğrenme yöntemleri ve denetimsiz etiketleme yaklaşımlarını bir araya getirmektedir.Gait disorders, particularly in cases of improper fitting of prosthetic limbs, can lead to asymmetric gait patterns and long-term various health issues, negatively impacting individuals' daily life activities and rehabilitation processes. Although traditional gait analysis methods largely rely on expert observations, advancements in artificial intelligence and machine learning offer innovative solutions for the automatic and objective evaluation of gait. The primary aim of this study is to develop a wearable system based on an inertial measurement unit that leverages artificial intelligence and machine learning technologies to detect abnormal gait patterns in lower extremity amputees and support rehabilitation processes through biofeedback. The developed system consists of four inertial sensors, and the collected raw data were subjected to a comprehensive preprocessing process, normalized to zero mean and unit variance, and segmented into fixed-length 5-second windows with 4-second overlaps. Outliers were identified and excluded from the dataset using the Interquartile Range method. For the labeling of gait patterns, a semisupervised approach was applied, incorporating a long short-term memory-based autoencoder model that utilizes reconstruction errors. Subsequently, a gated recurrent unit model was employed, achieving over 99% accuracy in distinguishing amputees from healthy individuals and successfully obtaining an average accuracy rate of 86% in a four-class anomaly classification task, surpassing the performance of long shortterm memory and bidirectional long short-term memory models. Furthermore, this study demonstrates the applicability of recurrent neural network-based models for scalable gait assessments, integrating wearable sensor technology, deep learning methods, and unsupervised labeling approaches
Use of microwave, enzymatic and acidic pretreatments in mechanically extraction of pomegranate oil
Full text linkYüksek Lisans TeziNar çekirdeği yağının soğuk pres üretiminde, nar çekirdeklerine ön işlem olarak konveksiyonla kavurma ve mikrodalga ile kavurma yöntemleri asit ve pektolitik-selülolitik ticari enzim karışımı ile birlikte uygulanarak elde edilen yağ özellikleri üzerine etkileri ortaya konmuştur. %6.06 olarak ölçülen ham nar çekirdeğinin nem içeriği mikrodalga ve konvektif kavurma işlemleri sonrasında %3-4'e kadar gerilemiştir. İşlem görmemiş nar çekirdeğinin pH değeri 4.63 olup, enzim ilavesiyle hafif bir azalma gösterirken, asit muamelesiyle pH 3.25-3.33 aralığına gerilemiştir. 0.061-0.191 U/g arasında değişen lipaz aktivitesi, en yüksek kontrol grubunda, en düşük ise mikrodalga uygulanan örneklerde gözlenmiştir. Mikrodalga ve konveksiyonla etüvde kavurma ile asit muamelesinin kombinasyonu, %11.20 ve %10.60 yağ verimi ile en yüksek oranları sağlamıştır. Mikrodalga+asit uygulaması ayrıca en düşük serbest yağ asitliğini de sağlamıştır. En düşük peroksit değeri mikrodalga+enzim uygulanan yağlarda görülmüştür. Ön işlem uygulanan nar çekirdeği yağlarının serbest yağ asitliği, peroksit ve para-anisidin değerleri kontrol numunesinden daha düşük değerlerde bulunmuştur. En yüksek karotenoid değeri 67.85 mg/kg ile mikrodalga işlemi uygulanmış numunelerde, en düşük ise enzim uygulanmış numunelerde bulunmuştur. Fenolik madde içeriği kontrol grubunda en yüksek olup, diğer tüm numunelerde daha düşük değerler tespit edilmiştir. Enzimin dahil edildiği uygulamalar yağın indüksiyon artırmıştır.In the cold press production of pomegranate seed oil, convection roasting and microwave roasting methods were applied together with acid and pectolytic-cellulolytic commercial enzyme preparate as a pretreatment to pomegranate seeds and their effects on the oil properties were revealed. The moisture content of raw pomegranate seeds, measured as 6.06%, decreased to 3-4% after microwave and convective roasting processes. The pH value of untreated pomegranate seeds was 4.63 and showed a slight decrease with enzyme addition, while it decreased to 3.25-3.33 with acid treatment. Lipase activity, ranging between 0.061-0.191 U/g, was highest in the control group and lowest in microwave-treated samples. The combination of microwave and convection oven roasting with acid treatment provided the highest oil yields of 11.20% and 10.60%. Microwave+acid application also provided the lowest free fatty acidity. The lowest peroxide value was determined in microwave+enzyme-treated oils. The free fatty acidity, peroxide and para-anisidine values of pretreated pomegranate seed oils were found to be lower than the control sample. The highest carotenoid content of 67.85 mg/kg was found in microwave treated samples, while the lowest was determined in enzyme treated samples. The total phenolics content was the highest in the control group, and lower values were found in all pretreated samples. Applications in which commercial enzyme was included increased the induction of the oil
A methodology for evaluating city centres from a panoptic perspective: Carto-linkography
No full textDoktora TeziBu araştırma, kent merkezlerine yönelik çalışmaların teorik evrimine dair bir çerçeve sunarak, tüm bu yaklaşımların günümüz dinamikleriyle ne ölçüde örtüştüğünü sorgulamakta ve bu sorgulamadan hareketle kent merkezlerine yönelik özgün ve güncel bir yaklaşımla değerlendirme modeli geliştirmeyi amaçlamaktadır. Pek çok yapının bir arada bulunduğu, yoğun nüfusa sahip ve genellikle kentin ekonomik faaliyetlerinin merkezi kabul edilen kent merkezleri; merkezî iş bölgeleri, merkezî sosyal bölgeler, tarihî kent merkezleri gibi çeşitli merkez oluşumlarını da kapsayan bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Ancak bu kapsayıcılığın, araştırmanın odaklandığı kent merkezlerinin diğer merkez oluşumlarıyla karıştırılmasına ve bu alanların kendi bağlamsal niteliklerine uygun olmayan yaklaşımlarla değerlendirilmesine neden olduğu tespit edilmiştir. Bu bağlamda, kent merkezlerinin özgün nitelikleriyle ele alınması, diğer merkez oluşumlarından kavramsal olarak ayrıştırılması ve bu alanlara yönelik derinlikli ve bütüncül bir değerlendirme perspektifinin geliştirilmesi büyük önem taşımaktadır. İhtiyaç duyulan perspektifin temel çıkış noktasını panoptik tasarım anlayışı oluşturmaktadır. Mimari bir düşünüş biçimini ifade eden, anlamsal ve biçimsel boyutları olan panoptik tasarım anlayışı ile insanın kent kurma refleksleri arasında dikkat çekici benzerlikler saptanmıştır. Bu benzerlikten hareketle, tarihsel süreçte kent merkezlerinin oluşumunu ve biçimlenmesini etkileyen unsurlar ile panoptik tasarım ilkeleri karşılaştırılmış ve panoptik bakış açısıyla kent merkezlerine yönelik değerlendirme ilkeleri ortaya konulmuştur. Bu ilkeler, tarih öncesi çağlardan başlayarak günümüze uzanan bir zaman akışı içinde ve farklı bir bakış açısının desteğiyle derlendiği için oldukça kapsayıcı, bağlama uyarlanabilir ve geliştirilmeye açık niteliklere sahiptir. Elde edilen veriler ve ilkeler doğrultusunda tezin amacına ve temel dayanağına uygun, kent merkezlerinin hem biçimsel hem de anlamsal boyutları yansıtan, “Karto-Linkografi” olarak adlandırılan özgün bir model geliştirilmiştir. Model ve ilkeler, Konya tarihî kent merkezi üzerinde test edilmiştir. Yapılan araştırmalardan ve alan çalışmasından elde edilen bulgular; mevcut yaklaşımların kent merkezlerinin anlamsal boyutunu göz ardı ederek çoğunlukla biçimsel özellikler üzerinden değerlendirdiği ve bu nedenle pek çok açıdan yetersiz kaldığı; bu tür yaklaşımların kent merkezlerine ilişkin araştırma, tespit ve karar alma süreçlerini olumsuz bir şekilde etkilediği ve tarihî ve kültürel açıdan büyük önem taşıyan kent merkezlerinin geleceği için bir tehdit olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Buna karşın, bu çalışmada geliştirilen değerlendirme ilkeleri ve “Karto-Linkografi” modeli; kent merkezlerinin biçimsel ve anlamsal bileşenlerini birlikte ele alan, bütüncül, esnek ve geliştirilebilir bir değerlendirme imkânı sunarak alana önemli bir metodolojik yenilik kazandırmaktadır.This research aims to develop an original and contemporary evaluation model for city centres by providing a framework for the theoretical evolution of urban core studies and critically examining the extent to which existing approaches align with current urban dynamics. City centers, where many buildings coexist, have dense populations and are generally considered to be the center of the city's economic activities, are a concept that encompasses various center formations such as central business districts, central social districts, and historical city centers. However, it has been determined that this inclusiveness causes the city centers that the research focuses on to be confused with other center formations and these areas to be evaluated with approaches that are not appropriate for their contextual qualities. In this context, it is of great importance to consider the specific characteristics of city centers, to conceptually separate them from other center formations, and to develop a deep and holistic evaluation perspective for these areas. The basic starting point of the needed perspective is the panoptic design concept. Remarkable similarities have been identified between the panoptic design concept, which expresses an architectural way of thinking and has semantic and formal dimensions, and the city-building reflexes of humans. Based on this similarity, the elements that affect the formation and shaping of city centers in the historical process and the principles of panoptic design were compared and the principles of evaluation for city centers from a panoptic perspective were presented. Since these principles were compiled in a time flow starting from prehistoric times and extending to the present day and with the support of a different perspective, they are quite comprehensive, adaptable to the context and open to development. In line with the obtained data and principles, an original model called “Carto-Linkography” was developed that reflects both the formal and semantic dimensions of city centers, in line with the purpose and basic basis of the thesis. The model and principles were tested on the historical city center of Konya. The findings obtained from the research and fieldwork; It was concluded that the current approaches ignore the semantic dimension of city centers and evaluate them mostly on formal features and therefore are inadequate in many respects; such approaches negatively affect the research, detection and decision-making processes regarding city centers and are a threat to the future of city centers that have great historical and cultural importance. In contrast, the evaluation principles developed in this study and the "Carto-Linkography" model; It provides an important methodological innovation to the field by offering a holistic, flexible and improvable evaluation opportunity that addresses the formal and semantic components of city centers together
Temporal and spatial analysis of precipitation data with geographic information systems: The case of Hirshabelle Somalia
No full textYüksek Lisans TeziBu çalışma, Somali’nin Hirshabelle Eyaleti'nde 1981-2020 yılları arasındaki yağışın zamansal ve mekânsal değişkenliğini istatistiksel yöntemler ve Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) kullanarak incelemektedir. Araştırmada, yağış verilerinin tutarlılığını değerlendirmek için Run Testi, Buishand Sıralama Testi, Pettitt Testi, Von Neumann Oran Testi ve Mann-Whitney U Testi gibi homojenlik testleri uygulanmıştır. Sonuçlar, çoğu ilçede istikrarlı eğilimler gözlemlenirken bazı bölgelerde önemli düzensizliklerin bulunduğunu göstermektedir. Trend analizi, yağış desenlerindeki değişiklikleri değerlendirmek amacıyla Sen’in T-Testi, Şen İstatistiksel Testi, Yenilikçi Şen Yöntemi, Mann-Kendall Testi ve Spearman’ın Rho Testi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular, Beled Weyn, Buulo Burdo ve Jalalaksi ilçelerinde yıllık yağış trendlerinde artış olduğunu, ancak Jawhar, Bal’ad, Adale ve Aadan Yabal ilçelerinde ise azalma eğilimleri gözlemlendiğini ortaya koymaktadır. Mevsimsel analiz, yaz ve sonbahar yağışlarının arttığını, kış ve ilkbahar yağışlarının ise azaldığını göstermektedir. CBS tabanlı mekânsal analiz ise bölge genelinde önemli yağış değişkenliklerini ortaya koymaktadır. En yüksek yağış değerleri 785,74 mm ile 1239,26 mm arasında değişirken, en düşük yağış miktarları 10,55 mm ile 63,28 mm arasında farklılık göstermektedir. Bal’ad ve Jawhar gibi güney ilçeleri daha fazla yağış alırken, kuzey bölgeleri nispeten daha düşük yağış almaktadır. Bu bulgular, yerelleştirilmiş su yönetimi stratejilerinin, gelişmiş sulama sistemlerinin ve iklim uyum önlemlerinin önemini vurgulamaktadır. Gelecekteki araştırmalar, uzun vadeli yağış eğilimlerini projekte etmek ve tarım, su kaynakları planlaması ile afet risk yönetimi üzerindeki etkilerini değerlendirmek için iklim modellerini içermelidir.This study examines the temporal and spatial variability of precipitation in Hirshabelle State, Somalia, from 1981 to 2020 using statistical methods and Geographic Information Systems (GIS). The research applies homogeneity tests, including the Run Test, Buishand Rank Test, Pettitt Test, Von Neumann Ratio Test, and Mann-Whitney U Test, to assess the consistency of the rainfall dataset. The results indicate that while most districts exhibit stable trends, significant inhomogeneities are detected in certain areas. Trend analysis is conducted using Sen’s T-Test, Şen Statistical Test, the Innovative Şen Method, MannKendall Test, and Spearman’s Rho Test to evaluate changes in rainfall patterns. The findings reveal increasing annual rainfall trends in Beled Weyn, Buulo Burdo, and Jalalaksi, while Jawhar, Bal’ad, Adale, and Aadan Yabal experience decreasing trends. Seasonal analysis indicates that summer and autumn rainfall has increased, whereas winter and spring precipitation has declined over time. GIS-based spatial analysis highlights significant rainfall variability across the region. Peak precipitation values range from 785.74 mm to 1239.26 mm, while minimum rainfall varies between 10.55 mm and 63.28 mm. The southern districts, particularly Bal’ad and Jawhar, receive higher rainfall, whereas the northern areas experience lower precipitation levels. These findings underscore the importance of localized water resource management strategies, improved irrigation systems, and climate adaptation measures to mitigate the impacts of rainfall variability. Future research should incorporate climate models to project long-term precipitation trends and assess their implications for agriculture, water resource planning, and disaster risk management in Hirshabelle
Diagnostic value of hypoxia inducible factor 1 alpha and adrenomedullin in acute mesenteric ischemia
No full textAkut mezenterik iskemi, oklüzyon, vazospazm veya hipoperfüzyona bağlı olabilen bağırsak kan akışında ani bir azalma olarak tanımlanmaktadır. Erken tanı ve tedavi, akut mezenterik iskeminin prognozunu belirleyen ana faktörlerdir. Özellikle yaşlıları etkileyen bir durum olan akut mezenterik iskeminin tanısı, semptomların subjektif doğası nedeniyle zordur. Sıklıkla hastaların ilk başvuru noktası olan acil servislerde kullanılabilecek objektif belirteçlere ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmanın amacı, akut mezenterik iskemi hayvan modelinde adrenomedullin ve hipoksi ile indüklenebilir faktör 1 alfa (HIF1-alfa) düzeylerinin tanısal önemini değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem
Çalışmamızda toplamda Yeni Zelanda cinsi 21 erkek tavşan kullanıldı, hayvanlar çalışma için üç gruba ayrıldı. Çalışma öncesinde tüm hayvanlardan numune alındı (0.saat). Kontrol grubundan (n=7), basit laparotomiyi takiben sham grubundan(n=7) ve superior mezenterik arter ligasyonunu takiben akut mezenterik iskemi grubundan (n=7) 1, 3 ve 6. saatlerde kan örnekleri alındı. Serum örnekleri adrenomedullin ve HIF1-alfa düzeyleri açısından analiz edildi ve belirteçlerin zamana bağlı değişimleri değerlendirildi.
Bulgular
İskemi grubunda HIF1-alfa ve adrenomedullin düzeyleri 6. saate kadar artmıştır. Kontrol ve sham gruplarında 1,3 ve 6. saatlerde HIF1-alfa ve adrenomedullin seviyelerinde istatiksel olarak anlamlı artış gözlenmedi. İskemi grubunun 3. saat ve 6. saat HIF düzeyleri sham (sırasıyla p=0.002, p<0.001) ve kontrol gruplarından (sırasıyla p=0.002, p<0.001) istatiksel olarak anlamlı daha yüksekti. İskemi grubunun 1., 3. ve 6. saat adrenomedullin düzeyleri sham (sırasıyla p=0.004, p<0.001, p<0.001) ve kontrol gruplarından (sırasıyla p<0.001, p<0.001, p<0.001) istatiksel olarak anlamlı daha yüksekti.
Sonuç
Akut mezenterik iskeminin erken teşhisinde HIF1-alfa ve adrenomedullin önemli bir potansiyele sahiptir. Acil servis ortamında, bu belirteçlerin hastanın semptom ve bulgularıyla birlikte dikkate alınması tanısal süreci kolaylaştırabilirIntroduction
Acute mesenteric ischemia is defined as a sudden decrease in intestinal blood flow, which may be due to occlusion, vasospasm or hypoperfusion. Early diagnosis and treatment are the main factors determining the prognosis of acute mesenteric ischemia. The diagnosis of acute mesenteric ischemia, a condition that particularly affects the elderly, is challenging due to the subjective nature of the symptoms. The necessity for objective markers that can be utilised in emergency departments, which frequently serve as the initial point of patient presentation, is paramount. The aim of the study was to evaluate the diagnostic significance of adrenomedullin and hypoxia inducible factor 1 alpha (HIF1-alpha) levels in an animal model of acute mesenteric ischemia.
Material and methods
A total of 21 New Zealand male rabbits were divided into three groups for the study. Samples were collected from all animals prior to the initiation of the study (0.hour). Blood samples were collected at hours 0, 1, 3, and 6 from animals in a control group (n=7); a sham group (n=7) following a simple laparotomy; and an acute mesenteric ischemia group (n=7) following superior mesenteric artery ligation. Serum samples were analysed for adrenomedullin and HIF1-alpha levels, and the time-dependent changes of the markers were evaluated.
Results
In the ischemia group, HIF1-alpha and adrenomedullin levels increased until the 6th hour. No statistically significant increase in HIF1-alpha and adrenomedullin levels was observed in control and sham groups at 1,3 and 6 hours. The 3rd hour and 6th hour HIF levels of the ischemia group were statistically significantly higher than those of the sham (p=0.002, p<0.001, respectively) and control groups (p=0.002, p<0.001, respectively. The 1st,3rd, and 6th hour adrenomedullin levels of ischemia group were statistically significantly higher than those in the sham (p=0.004, p<0.001, p<0.001, respectively) and control groups (p<0.001, p<0.001, p<0.001, respectively).
Conclusion
The utilisation of HIF1-alpha and adrenomedullin has potential for application in the early diagnosis of acute mesenteric ischemia. In the emergency department setting, the integration of these markers with the patients' symptoms and signs may facilitate the diagnostic process