Necmettin Erbakan University Institutional Repository
Not a member yet
18430 research outputs found
Sort by
Detection of defective plastic injection parts with PLC based automatic image processing
No full textYüksek Lisans TeziGünümüz endüstriyel üretim süreçlerinde, verimlilik ve kalite kontrolünün optimizasyonu kritik bir gereklilik haline gelmiştir. Plastik enjeksiyon sektöründe, ürün kalitesinin tutarlılığını sağlamak, üretim verimliliği açısından büyük öneme sahiptir. Geleneksel kalite kontrol yöntemlerinin yetersiz kaldığı ve insan kaynaklı hataların yüksek olduğu durumlarda, otomasyon tabanlı sistemlerin geliştirilmesi kaçınılmazdır. Bu çalışmada, plastik enjeksiyon üretim hattında kalite kontrolünü otomatikleştirmek amacıyla PLC (Programlanabilir Lojik Kontrolör) tabanlı bir görüntü işleme sistemi tasarlanmış ve uygulanmıştır. Sistem, üretim bandındaki parçaların renk ve şekil analizini gerçek zamanlı olarak yaparak hatalı ürünlerin tespitini ve ayrıştırılmasını sağlamaktadır. OpenCV kütüphanesi kullanılarak geliştirilen görüntü işleme algoritmaları, web kamera ile elde edilen görüntüler üzerinde renk eşleştirme (HSV tabanlı segmentasyon) ve kontur analizi (kenar tespiti, geometrik şekil tanıma) işlemlerini gerçekleştirir. Tespit edilen nesneler, önceden tanımlanmış tolerans değerlerine göre sınıflandırılır. Sistemin kullanıcı arayüzü, Python Tkinter ile geliştirilmiş olup, operatörlerin; şekil ve renk eşik değerlerini ayarlamasına, algılama parametrelerini optimize etmesine, gerçek zamanlı proses izleme ve veri loglama yapmasına olanak tanımaktadır. Hatalı parçalar, PLC’ye seri haberleşme üzerinden gönderilen dijital sinyallerle otomatik olarak ayıklanarak üretim sürekliliği sağlanır. Sonuç, sistem 5 adet numune parça üzerinde 50 tekrarla test edilmiştir. Mavi daire, sarı üçgen ve turuncu kare sınıflarında %100 doğruluk ile başarı oranı sağlamıştır. Yeşil yıldız sınıfında ise doğruluk oranı %80 olarak hesaplanmıştır. Sonuçlar, geliştirilen sistemin endüstriyel ölçekte yüksek hassasiyetle çalıştığını ve insan hatalarını minimize ettiğini göstermiştir. Bu tez çalışması, geliştirilen sistemin tasarımını, algoritmaların işleyişini ve endüstriyel kalite kontrol uygulamalarındaki potansiyel kullanım alanlarını detaylı bir şekilde sunmaktadır.In today's industrial manufacturing processes, optimizing efficiency and quality control has great importance. In the plastic injection molding sector, ensuring consistent product quality is vital for production efficiency. In cases where traditional quality control methods prove inadequate and human induced error rates remain high, the development of automation-based systems becomes inevitable. In this study, a Programmable Logic Controller (PLC)-based machine vision system was designed and implemented to automate quality control in a plastic injection molding production line. The system performs real-time color and shape analysis of parts on the conveyor belt, enabling the detection and segregation of defective products. The image processing algorithms, developed using the OpenCV library, perform color matching (HSV-based segmentation) and contour analysis (edge detection, geometric shape recognition) on images captured by an web camera. Detected objects are classified according to predefined tolerance thresholds. The system’s user interface, developed with Python Tkinter, allows operators to: adjust shape and color threshold values, optimize detection parameters, monitor the process in real time and log data. Defective parts are automatically removed via digital signals transmitted to the PLC through serial communication, ensuring uninterrupted production. As a result, the system was tested with 5 sample parts over 50 repetitions. It achieved 100% accuracy in the classes of blue circle, yellow triangle, and orange square. In the green star class, the accuracy was calculated as 80%. The results show that the developed system operates at industrial scale with high precision and minimizes human errors. This thesis presents in detail the design of the developed system, the operation of the algorithms and its potential applications in industrial quality control applications.The results demonstrate that the developed system operates with high precision on an industrial scale, significantly reducing human errors
Analysis of cream cake production processes in boutique pastry: A qualitative research
No full textYüksek Lisans TeziGünümüz rekabetçi gıda sektöründe, kişiselleştirilmiş ve sanatsal yaklaşımlarla öne çıkan butik pastacılık, tüketicilerin artan beklentilerini karşılamada kritik bir rol oynamaktadır. Bu bağlamda bu çalışma, butik pastacılık sektörünün temel taşlarından biri olan kremalı pasta üretim süreçlerinin derinlemesine analizini yaparak, operasyonel etkinliği ve verimliliği artırmaya yönelik stratejiler geliştirmeyi hedeflemektedir. Nitel araştırma deseniyle yürütülen çalışmada, butik pastacılık alanında faaliyet gösteren 21 kadın girişimciyle yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmış ve veriler MAXQDA yazılımı kullanılarak çözümlenmiştir. Bulgular, kremalı pasta üretim süreçlerinin "kek hazırlığı", "krema hazırlığı", "dinlendirme", "katman yerleştirme" ve "süsleme teknikleri" gibi birbirini tamamlayan aşamalardan oluştuğunu göstermektedir. Katılımcılar, özellikle malzeme kalitesi, hijyen standartları ve doğru teknik ekipman kullanımının (stand mikser, pasta sıvama standı) ürün kalitesi ve operasyonel verimlilik üzerindeki kritik etkisini vurgulamışlardır. Ayrıca yüksek katlı pastaların taşınması ve kremanın sıcak havalardaki stabilitesi gibi zorluklar da tespit edilmiştir. İnovasyon, sosyal medya trendlerinin takibi ve müşteri geri bildirimlerinin dikkate alınmasıyla şekillenirken, sürdürülebilirlik çabaları mevsimsel ve yerel ürün kullanımına odaklanmaktadır. Gelecek hedefleri arasında ürün çeşitliliğini artırma, markalaşma ve devlet desteği beklentisi yer almaktadır. Müşteri memnuniyeti, kişiye özel tasarımlar ve geri bildirim mekanizmalarıyla sağlanmaktadır. Bu çalışma, butik pastacılık sektörünün mevcut durumuna kapsamlı bir bakış sunarak, sektördeki gelişim alanlarına ve girişimcilere yönelik pratik önerilere zemin hazırlamaktadır.In today's competitive food sector, boutique patisserie, distinguished by its personalized and artistic approaches, plays a critical role in meeting consumers' rising expectations. In this context, this study aims to develop strategies for enhancing operational efficiency and productivity by thoroughly analyzing the cream cake production processes, which form a cornerstone of the boutique patisserie industry. Conducted with a qualitative research design, the study involved semi-structured interviews with 21 women entrepreneurs operating in the boutique patisserie field, and the collected data were analyzed using MAXQDA software. The findings indicate that cream cake production processes comprise complementary stages such as "cake preparation," "cream preparation," "resting," "layering," and "decoration techniques." Participants emphasized the critical impact of material quality, hygiene standards, and the use of appropriate technical equipment (stand mixer, cake decorating turntable) on product quality and operational efficiency. Furthermore, challenges such as transporting multi-tiered cakes and the stability of cream in hot weather were identified. Innovation is shaped by following social media trends and incorporating customer feedback, while sustainability efforts focus on the use of seasonal and local products. Future goals include increasing product variety, branding, and an expectation of government support. Customer satisfaction is ensured through personalized designs and feedback mechanisms. This study offers a comprehensive overview of the current state of the boutique patisserie sector, laying the groundwork for identifying areas of development within the industry and providing practical recommendations for entrepreneurs
Norm staff practices in metropolitan municipalities: A model proposal within the framework of the legality and integrity of the administration
Get PDFDoktora TeziKamu hizmetlerinin üretiminde ve sunulmasında yerel ve merkezi yönetim arasında birlik ve bütünlüğün sağlanması, iletişim ve işbirliğinin geliştirilmesi ve bu bağlamda belediyelerin idari teşkilat yapısının yalınlaştırılması, görev ve yetki bölüşümünün yeniden kurgulanması gibi hususlar kamu yönetimi ile ilgili güncel tartışmaların merkezinde yer almaya devam etmektedir. Belediyeleri kapsayan ve hali hazırda yürürlükte olan teşkilatlanmayı düzenleyen mevzuat ile norm kadro uygulamasına ilişkin bir takım kurallar belirlenmiş olsa da bu kuralların belediyelerin teşkilatlanmasında ve hizmet sunumunda beklenen standartlaşmayı yeterince sağlamadığı görülmektedir. Belediyelerde idari birimler bakımından norm kadronun belirlenmesine yönelik bir insan kaynakları yönetimi anlayışının gelişmemiş olması yerel siyasi etkileşimle bütünleşince, aynı ölçekte olsalar bile belediyelerin teşkilat yapılarının birbirlerinden farklı şekilde oluşmasına neden olmaktadır. Bu bağlamda farklı şekillerde yorumlanarak uygulanan norm kadro mevzuatının amaçlarının ve hedeflerinin tam anlamıyla gerçekleştiğini söylemek pek mümkün değildir. Bu nedenle mevcut uygulamalara yön veren norm kadro düzenlemesinin güncellenerek standart bir uygulamaya imkân verecek şekilde iyileştirilmesinin gerektiği düşünülmektedir. Bu çalışma; büyükşehir ve büyükşehir ilçe belediyelerinin teşkilat yapılarındaki farklılıklardan yola çıkarak ve Türk kamu yönetimi tarihinde önemli bir yere sahip olan idari reform çalışmalarının gerekçeleri ve sonuçları da göz önünde bulundurularak, geleneksel ve/veya yeni yönetim yaklaşımları ve norm kadro uygulamalarına yönelik mevzuatta yer alan esaslar çerçevesinde bir teşkilatlanma modeli önerisi geliştirme amacıyla yapılmıştır. Bu bağlamda gerçekleştirilen alan araştırmasında merkezi yönetimin denetim görevlileri ile büyükşehir ve büyükşehir ilçe belediyelerinin insan kaynakları ile ilgili görevlilerinin tutum ve görüşlerinin belirlenmesi amacıyla bir anket uygulanmıştır. Bunun yanında belediyelerdeki mevcut kurumsal yapılar incelenerek analiz edilmiş ve anket verilerinin analiz sonuçları ile karşılaştırılarak belediyelerin idari teşkilatlarının standartlaştırılmasının gerekliliği ortaya konulmuş ve bu bağlamda bir büyükşehir belediyesi idari teşkilatı model önerisi sunulmuştur.The establishment of unity and integrity between local and central government in the production and delivery of public services, the development of communication and cooperation, and in this context, the simplification of the administrative organizational structure of municipalities, as well as the reconfiguration of the distribution of duties and powers, continue to be at the center of current discussions related to public administration. Although some rules have been established regarding the legislation regulating the organization of municipalities and the norm staffing practices currently in force, it appears that these rules do not sufficiently ensure the expected standardization in the organization of municipalities and the delivery of services. The lack of a developed human resources management approach for determining the norm staffing in administrative units of municipalities, combined with local political interactions, causes municipalities to have different organizational structures even if they are of the same scale. In this context, it is difficult to say that the objectives and goals of the norm staffing legislation, which is interpreted and applied in various ways, have been fully achieved. Therefore, it is believed that the current norm staffing regulations guiding existing practices need to be updated and improved to allow for a standardized application. This study aims to develop an organizational model based on the differences in the organizational structures of metropolitan and metropolitan district municipalities, while also considering the justifications and results of administrative reform efforts that hold significant importance in the history of Turkish public administration, within the framework of traditional and/or new management approaches and the principles included in the norm staffing legislation. In this context, a survey was conducted to determine the attitudes and opinions of the central government’s supervisory officials and the human resources officials of metropolitan and metropolitan district municipalities. Additionally, the existing institutional structures in municipalities were examined and analyzed, and the results of the analysis of the survey data were compared, revealing the necessity of standardizing the administrative organizations of municipalities. In this regard, a model proposal for the administrative organization of a metropolitan municipality has been presented
The great game in south Turkestan within the framework of British foreign policy in the XIXth century and its echoes
Get PDFDoktora TeziBu çalışma, XIX. yüzyılda İngiltere ve Rusya arasında Asya'daki hâkimiyet mücadelesi olarak tanımlanan Büyük Oyun'u, Afganistan merkezli bir bakış açısıyla ele almaktadır. Çalışma, bu dönemdeki siyasi, iktisadî ve askerî rekabetin etkilerini kapsamlı bir şekilde incelemektedir. İngiltere, Hindistan'ın güvenliğini sağlama adına Afganistan ve İran'da nüfuz politikaları izlerken, Rusya Kafkasya üzerinden güneye doğru yayılma stratejisi benimsemiştir. İngiliz Doğu Hindistan Şirketi, İngiltere'nin bölgedeki ekonomik hakimiyetini pekiştirmiş, Rusya ise ekonomik bağımsızlık ve genişleme amacıyla Kafkasya'nın ardından Türkistan'a yönelmiştir. Afganistan bu süreçte, Türkistan ve Hindistan arasında stratejik bir bağlantı noktası olmuş, İngiltere ve Rusya'nın çıkar çatışmalarına sahne olmuştur. İngilizler, Kafkasya, İran ve Türkistan'daki Rus nüfuzunun ardından Afganistan'ı Rus etkisinden uzak tutmayı amaçlamıştır. XIX. yüzyılın sonlarına doğru Almanya'nın Weltpolitik ve Drang Nach Osten politikaları ile 1905 Rus-Japon Savaşı, İngiltere ve Rusya'yı Türkistan, İran ve Afganistan'da iş birliğine zorlamıştır. Tüm bu gelişmelerin nihayetinde, 1907 Antlaşmasıyla Büyük Oyun sona ermiştir. Çalışma, Büyük Oyun'un jeopolitik dinamiklerini ve Afganistan'ı etkisi altına almaya çalışan bir deniz gücü -İngiltere- ile bir kara gücünün -Rusya- rekabetinin Asya'daki etkilerini inceleyerek, bu mücadelenin XX. yüzyılın başında yeni bir paradigmayla sonlandığını ortaya koymaktadır.This study examines the Great Game, defined as the struggle for dominance in Asia between Britain and Russia in the nineteenth century, from an Afghanistan-centred perspective. The study comprehensively analyses the effects of political, economic and military rivalry in this period. While Britain pursued influence policies in Afghanistan and Iran to ensure the security of India, Russia adopted a strategy of expansion towards the south through the Caucasus. The British East India Company consolidated Britain's economic dominance in the region, while Russia turned to Turkestan after the Caucasus for economic independence and expansion. In this process, Afghanistan became a strategic connection point between Turkestan and India, and was the scene of conflicts of interest between Britain and Russia. Following the Russian influence in the Caucasus, Iran and Turkestan, the British aimed to keep Afghanistan away from Russian influence. Towards the end of the 19th century, Germany's Weltpolitik and Drang Nach Osten policies and the Russo-Japanese War of 1905 forced Britain and Russia to cooperate in Turkestan, Iran and Afghanistan. At the end of all these developments, the Great Game came to an end with the Treaty of 1907. By analysing the geopolitical dynamics of the Great Game and the effects of the rivalry between a maritime/naval power -Britain- and a land power -Russia- in Asia, the study reveals that this struggle ended with a new paradigm at the beginning of the twentieth century
Adoption of artificial intelligence applications in improving customer experience and its effect on risk perception of quality
Get PDFYüksek Lisans TeziBu çalışma, yapay zekâ (YZ) uygulamalarının müşteri deneyimlerini iyileştirmedeki rolünü ve tüketicilerin algıladığı kalite ve risk üzerindeki etkileri incelemektedir. Araştırma, Teknoloji Kabul Modeli (TKM) çerçevesinde yürütülmüş ve teknolojinin kabul düzeyinin algılanan kalite ve riskle olan ilişkisi analiz edilmiştir. TKM’nin bileşenleri olan algılanan fayda, kullanım kolaylığı ve sosyal etkiler gibi unsurların, müşteri davranışlarını nasıl şekillendirdiği ele alınmıştır. Çalışma, müşterilerin YZ tabanlı hizmetleri benimseme düzeyleri ile bu hizmetlerin güvenlik, gizlilik ve etik gibi faktörler çerçevesinde nasıl değerlendirildiğini anlamayı amaçlamıştır. Araştırmada, yapay zekâ uygulaması olarak yürütüldüğü dönemde, dijital sitil danışmanı Elsiva uygulaması yeni geliştirilmiş ve yaygınlaşmış olması nedeniyle tercih edilmiştir. Bu kapsamda 438 katılımcıdan Google Forms aracılığıyla veri toplanmıştır. Katılımcılar, Likert ölçeğiyle hazırlanan bir anketi yanıtlamış ve elde edilen veriler, SPSS 27 ve AMOS 25 yazılımları kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin güvenilirliği ve geçerliliği test edilmiş; hipotezlerin değerlendirilmesi için Yapısal Eşitlik Modelleme (SEM) yöntemi kullanılmıştır. Ayrıca, açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri gerçekleştirilerek ölçeklerin uygunluğu doğrulanmıştır. Araştırma bulgularına göre, teknoloji kabulü algılanan kalite üzerinde doğrudan ve pozitif bir etkiye sahiptir. Katılımcıların YZ uygulamalarını kabul düzeyleri arttıkça, algıladıkları kalite de artmaktadır. Ancak, risk algısının bu ilişkide aracılık rolü oynamadığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, YZ uygulamalarının müşteri memnuniyetini ve kalite algısını artırma potansiyeline sahip olduğu ortaya konmuştur. Ancak, güvenlik ve etik risklerin yönetimi, bu süreçte kritik bir önem taşımaktadır. Bu sonuçlar, YZ’nın müşteri odaklı stratejik bir araç olarak kullanılması gerektiğini ve müşteri algılarını şekillendiren risk faktörlerinin etkin şekilde yönetilmesinin gerekliliğini vurgulamaktadır.This study examines the role of artificial intelligence (AI) applications in enhancing customer experiences and their effects on perceived quality and risk. The research is conducted within the framework of the Technology Acceptance Model (TKM) and analyzes the relationship between the level of technology acceptance and perceived quality and risk. Elements of, such as perceived usefulness, ease of use, and social influences, are explored to understand how they shape consumer behavior. The study aims to comprehend the extent to which consumers adopt AI-based services and how these services are evaluated in terms of security, privacy, and ethical considerations. In the research, the digital style consultant Elsiva application was preferred because it was newly developed and widespread during the period when it was conducted as an artificial intelligence application. In this context, data was collected from 438 participants via Google Forms. Participants responded to a survey prepared using a Likert scale, and the obtained data was analyzed using SPSS 27 and AMOS 25 software. The reliability and validity of the data were tested, and Structural Equation Modeling (SEM) was employed to evaluate the hypotheses. Additionally, exploratory and confirmatory factor analyses were conducted to verify the appropriateness of the scales. The research findings indicate that technology acceptance has a direct and positive impact on perceived quality. As participants' acceptance of AI applications increases, their perceived quality also rises. However, it was found that perceived risk does not mediate this relationship. Consequently, AI applications have the potential to enhance customer satisfaction and perceived quality. Nevertheless, the management of security and ethical risks is crucial in this process. These results highlight the necessity of using AI as a customer-centric strategic tool and emphasize the importance of effectively managing risk factors that shape customer perceptions
Ibn Abraham Karitski's Kitabı Miraçname in the context of mythology and intertextual relations
Get PDFYüksek Lisans TeziBu çalışma, İbn Abraham Karitski’ye atfedilen Miraçname’yi edebi, dini, mitolojik ve kültürel boyutlarıyla incelemektedir. Miraçname türü, İslam edebiyatında Hz. Muhammed’in İsra ve Miraç mucizesini konu alan, tasavvufi, ahlaki ve sembolik öğeler içeren önemli bir türdür. İbn Abraham Karitski’nin eseri, Litvanya Tatarları arasında korunmuş olmasıyla farklı coğrafyalardaki dinî metin üretimini anlamak açısından değerli bir örnektir. Çalışmada, eser tarihsel ve edebi bağlamında ele alınmış, diğer miraçname türleri ve farklı kültürlerdeki göğe yükseliş anlatılarıyla karşılaştırılmıştır. Araştırmanın amacı, Miraçname türünün dinler tarihi ve mitoloji açısından evrensel bir anlatı formu taşıyıp taşımadığını ortaya koymaktır. Bulgular, göğe yükseliş motifinin yalnızca İslam kültürüne özgü olmadığını; Hristiyanlık, Yahudilik, Antik Yunan, Hindu ve Zerdüşt mitolojileri gibi geleneklerde benzer unsurların bulunduğunu göstermektedir. Burak figürü ile Pegasus, Garuda ve diğer kutsal varlıklar arasında işlevsel benzerlikler saptanmıştır. Melekler, gök katmanları ve ilahi ışık metaforu, farklı din ve mitolojilerdeki kutsal yolculuk anlatılarıyla paralellik göstermektedir. Metin, Campbell’ın Kahramanın Yolculuğu kuramıyla da uyumludur; Hz. Muhammed’in yolculuğu ilahi bilgiye erişme ve bunu topluma aktarma sürecini yansıtmaktadır. Eserdeki mistik öğeler, tasavvufta nefsin arınması ve ruhsal yükseliş temalarıyla ilişkilidir. Halk edebiyatında ise miraç anlatılarının destansı bir üslup ve sözlü gelenek aracılığıyla aktarıldığı görülmektedir. Osmanlı döneminde miraciye türü, Miraç olayını hem sanatsal hem de dinî yönleriyle işleyen önemli bir edebi form olarak öne çıkmıştır.This study examines the Miracname, attributed to Ibn Abraham Karitski, in its literary, religious, mythological, and cultural dimensions. The Miracname genre is a significant genre in Islamic literature, depicting the miracles of the Prophet Muhammad's journey to Isra and Mirac, encompassing Sufi, moral, and symbolic elements. Ibn Abraham Karitski's work, preserved among the Lithuanian Tatars, is a valuable example for understanding the production of religious texts across different geographies. This study examines the work within its historical and literary context and compares it with other Miracname genres and ascension narratives from various cultures. The aim of the study is to reveal whether the Miracname genre represents a universal narrative form in terms of religious history and mythology. The findings demonstrate that the Ascension motif is not unique to Islamic culture; similar elements are found in traditions such as Christianity, Judaism, Ancient Greece, Hinduism, and Zoroastrian mythology. Functional similarities have been identified between the Buraq figure and Pegasus, Garuda, and other sacred beings. The metaphor of angels, celestial spheres, and divine light parallels sacred journey narratives in various religions and mythologies. The text is also consistent with Campbell's theory of the Hero's Journey; the Prophet Muhammad's journey reflects the process of attaining divine knowledge and imparting it to society. The mystical elements in the work are related to Sufi themes of self-purification and spiritual ascension. In folk literature, miraculous narratives are transmitted through an epic style and oral tradition. During the Ottoman period, the miraciye genre emerged as a significant literary form that explored the miraculous event in both artistic and religious aspects
An investigation of classroom teachers' digital literacy levels andtechnological pedagogical content knowledge according to variousvariables
No full textYüksek Lisans TeziGelecekte başarılı olabilecek bireylerin, 21. yüzyıl becerilerine sahip ve teknolojik gelişmelere uyum sağlayabilen kişiler olmaları beklenmektedir. Geleceğin bireylerini yetiştirecek öğretmenlerin eğitim ve öğretim süreçlerinde teknolojik yeniliklerden yararlanmaları ve bu bilgileri öğrencilere etkin bir şekilde aktarabilmeleri büyük önem taşımaktadır. Araştırmada sınıf öğretmenlerinin dijital okuryazarlık düzeyleri ile teknolojik pedagojik alan bilgilerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Konya İlinde Millî Eğitim Bakanlığına bağlı çeşitli devlet okullarında görev yapan ve araştırmaya gönüllülük esasıyla katılım sağlayan 324 sınıf öğretmeniyle gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubunun belirlenmesinde kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Ng (2012) tarafından geliştirilen Üstündağ, Güneş ve Bahçivan (2017) tarafından Türkçeye uyarlanan “Dijital Okuryazarlık Ölçeği”, Liang ve arkadaşları (2013) tarafından geliştirilen, Demirezen (2021) tarafından Türkçeye uyarlanan “Okul Öncesi Öğretmenlerinin Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi Ölçeği” ile araştırmacı tarafından geliştirilen demografik bilgiler formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS istatistik programı kullanılarak analiz edilmiştir. Veri toplama aracında yer alan değişkenlerin analizinde parametrik veya non-parametrik testlerin kullanım durumunun belirlenmesi için dağılım normalliği testi gerçekleştirilmiştir. Verilerin çarpıklık ve basıklık değerleri incelenerek, verilerin normal dağılım gösterdiği tespit edilmiştir. Buna göre “cinsiyet, bilgisayar eğitimi alma ve derste teknoloji kullanımı” değişkenlerinin analizinde Bağımsız Örneklemler için t-Testi, “yaş, mesleki kıdem” değişkenlerinin analizinde ise Tek Yönlü Varyans Analizi ANOVA kullanılmıştır. Araştırma sonucunda sınıf öğretmenlerinin dijital okuryazarlık düzeyleri ile teknolojik pedagojik alan bilgi düzeyleri arasında pozitif yönlü yüksek düzeyde anlamlı bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Sınıf öğretmenlerinin dijital okuryazarlık düzeylerinde cinsiyet değişkeninde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık görülmezken, yaş, mesleki kıdem, bilgisayar eğitimi ve derste teknoloji kullanımı değişkenlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu belirlenmiştir. Sınıf öğretmenlerinin teknolojik pedagojik alan bilgi düzeylerinde ise cinsiyet değişkeninde anlamlı bir farklılık tespit edilmemiş ancak yaş, mesleki kıdem, bilgisayar eğitimi ve derste teknoloji kullanımı değişkenlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu sonucuna ulaşılmıştır.Individuals who will be successful in the future are expected to have 21st century skills and be able to adapt to technological developments. It is of great importance that teachers who will educate the individuals of the future benefit from technological innovations in education and training processes and can effectively transfer this knowledge to students. In this study, it was aimed to examine the digital literacy levels and technological pedagogical content knowledge of classroom teachers according to various variables. Relational survey model, one of the quantitative research methods, was used. The study group of the research was carried out with 324 classroom teachers working in various public schools affiliated to the Ministry of National Education in Konya Province and participating in the research voluntarily. The convenience sampling method was used to determine the study group. ‘Digital Literacy Scale’ developed by Ng (2012) and adapted into Turkish by Üstündağ, Güneş, and Bahçivan (2017), “Technological Pedagogical Content Knowledge of Preschool Teachers Scale” developed by Liang et al. (2013) and adapted into Turkish by Demirezen (2021), and demographic information form developed by the researcher were used as data collection tools. The data obtained were analysed using SPSS statistical software. Distribution normality test was performed to determine the use of parametric or non-parametric tests in the analysis of the variables in the data collection tool. Skewness and kurtosis values of the data were analysed and it was determined that the data showed normal distribution. Accordingly, t-Test for Independent Samples was used to analyse the variables of ‘gender, computer education and technology use in the lesson’ and One-Way Analysis of Variance ANOVA was used to analyse the variables of ‘age and professional seniority’. As a result of the research, it was determined that there was a positive and highly significant relationship between the digital literacy levels of classroom teachers and their technological pedagogical content knowledge levels. While there was no statistically significant difference in the gender variable in the digital literacy levels of classroom teachers, it was determined that there was a statistically significant difference in the variables of age, professional seniority, computer education and technology use in the lesson. In the technological pedagogical content knowledge levels of classroom teachers, no significant difference was found in the gender variable, but it was concluded that there was a statistically significant difference in the variables of age, professional seniority, computer education and technology use in the lesson
The relationship between the natural decision making process of organizational employees and inclusive leadership and meaningfulness of work: A research on Konya industrial zone
Get PDFYüksek Lisans TeziGünümüz iş dünyasında örgüt çalışanlarının performanslarında çalışan memnuniyeti, örgütsel başarı ve hedef açısından kritik öneme sahiptir. Çalışan memnuniyeti ise çeşitli faktörler ile artış veya azalış gösterebilmektedir. Bu araştırma ise çalışan memnuniyetini etkileyebileceği düşünülen doğal karar verme, kapsayıcı liderlik ve işin anlamlılığı konuları temel alınarak kavramsal çerçeve açısından değerlendirilmiştir. Örgüt çalışanlarının doğal karar verme sürecinin, kapsayıcı liderliğin ve işin anlamlılığının cinsiyet, yaş, mesleki tecrübe ve eğitim durumu değişkenleri ile değerlendirilip; kapsayıcı liderliğin ve işin anlamlılığının doğal karar verme süreci ile ilişkisi olup olmadığı ile ilgili sonuçlar paylaşılmıştır.In today's business world, employee satisfaction is of critical importance in terms of organizational success and goals in the performance of organizational employees. Employee satisfaction can increase or decrease with various factors. This research has been evaluated in terms of conceptual framework based on the issues of natural decision-making, inclusive leadership and meaningfulness of work, which are thought to affect employee satisfaction. The natural decision making process of organizational employees, inclusive leadership and meaningfulness of work were evaluated with the variables of gender, age, professional experience and education status; and the results regarding whether inclusive leadership and meaningfulness of work are related to the natural decision-making process were shared
Investigation of the formability and mechanical properties of nano reinforced thermoplastic materials produced with various parameters
Get PDFDoktora TeziBu doktora tez çalışmasında, savunma sanayi, havacılık ve otomotiv endüstrilerinde yüksek kullanım potansiyeline sahip, elyaf takviyeli polietilen (PE) matrisli kompozit malzemelerin mekanik ve şekillendirilebilirlik özellikleri kapsamlı olarak incelemiştir. Karbon nanotüp (KNT) takviyeli kompozit malzemeler, üstün mukavemet/ağırlık oranları ve gelişmiş mekanik özellikleri nedeniyle modern mühendislik uygulamalarında giderek artan bir ilgi görmektedir. Bu kapsamda, farklı dokuma türlerine (düz, dimi, ±45°) ve takviye elyaflarına (cam, karbon) sahip PE matrisli kompozit numuneler üretilmiş düz ve dimi dokuma içeren yapıların ayrıca KNT takviyeli versiyonları hazırlanarak toplamda on farklı numune grubu oluşturulmuştur. Üretilen numunelere çekme, üç nokta eğme, sertlik (Shore-D), ve Erichsen şekillendirme testleri uygulanmış, elde edilen sonuçlar karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Çekme testlerinde, KNT takviyeli dimi dokuma karbon elyaf takviyeli kompozitler, 240,32 MPa ile en yüksek çekme mukavemetini göstermiştir. Üç nokta eğme testlerinde, KNT takviyeli düz dokuma cam elyaf takviyeli kompozitler 43,19 MPa maksimum gerilme değeri sergilemiştir. Sertlik testlerinde KNT takviyeli dimi dokuma karbon elyaf takviyeli kompozitler 66,8 Shore-D değeri ile en yüksek yüzey sertlik değeri sunmuştur. Erichsen şekillendirme testleri, dimi dokuma karbon elyaf takviyeli kompozitlerin hem mukavemet hem de şekil alabilme kabiliyeti açısından üstün performans sergilediğini ortaya koymuştur. KNT takviyesiyle tüm numunelerde %4,44 ile %151,96 arasında artan şekillendirme kuvvetleri ve %24,21’e kadar varan oranda daha fazla deformasyon kapasitesi elde edilmiştir. Bu gelişmiş mekanik özelliklerin temel nedenleri arasında, karbon nanotüplerin matris içinde homojen dağılması, yük transferini iyileştirmesi ve çatlak ilerlemesini baskılaması yer almaktadır. Bu çalışma, karbon nanotüp takviyesinin kompozit malzeme performansındaki belirleyici rolünü ortaya koymakta, uygulanan test metodolojisinin önemine dikkat çekmekte ve literatürdeki önemli bir boşluğu doldurmaktadır. Elde edilen bulgular, karbon nanotüp takviyeli dimi dokuma karbon elyaf takviyeli kompozitlerin genel mekanik performans açısından optimum çözüm sunduğunu kanıtlamakta ve bu teknolojinin kompozit malzeme geliştirme alanındaki yüksek potansiyeline işaret ederek gelecekte yapılacak araştırmalar için değerli bir kaynak oluşturmaktadır.In this doctoral thesis, the mechanical and formability properties of fiber reinforced polyethylene (PE) matrix composite materials with high potential for use in the defense, aerospace and automotive industries were extensively investigated. Carbon nanotube (CNT) reinforced composite materials are receiving increasing attention in modern engineering applications due to their superior strength-to-weight ratios and enhanced mechanical properties. Within this scope, composite samples with a PE matrix were produced using different weave types (plain, twill, ±45°) and reinforcement fibers (glass, carbon). Additionally, CNT reinforced versions of the structures with plain and twill weaves were prepared, resulting in a total of ten different sample groups. The specimens were subjected to tensile, three-point bending, hardness (Shore-D) and Erichsen forming tests and the results were analyzed comparatively. In tensile tests, CNT reinforced twill woven carbon fiber composites exhibited the highest tensile strength of 240.32 MPa. In three-point bending tests, CNT reinforced plain woven glass fiber composites demonstrated a maximum tensile value of 43.19 MPa. In the hardness tests, CNT reinforced twill woven carbon fiber composites exhibited the highest surface hardness value with 66.8 Shore-D. Erichsen formability tests revealed that twill woven carbon fiber composites showed superior performance in both strength and formability. With CNT reinforcement, the forming forces increased by 4.44% to 151.96% and up to 24.21% more deformation capacity was achieved. The main reasons behind these improved mechanical properties include homogeneous dispersion of CNTs in the matrix, enhanced load transfer and suppression of crack propagation. This study highlights the critical role of carbon nanotube reinforcement in determining composite material performance, emphasizes the importance of the applied testing methodology and fills an important gap in literature. The findings confirm that CNT reinforced twill woven carbon fiber composites offer an optimal solution in terms of overall mechanical performance and provide a valuable reference for further research, underlining the high potential of this technology for future composite material development.Bu tez çalışması Necmettin Erbakan Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri (BAP) Koordinatörlüğü tarafından 231419001 numaralı proje ile desteklenmiştir
Serum Dickkopf-1 protein level in retinopathy of prematurity
No full textAmaç: Prematüre retinopatisi (ROP), prematüre bebeklerde retinanın normal
vaskülarizasyon sürecinin bozulması sonucu gelişen, kalıcı görme kaybına yol açabilen
ciddi bir komplikasyondur. Bu çalışmanın amacı, ROP tanısı almış prematüre bebeklerde
serum Dickkopf-1 (DKK-1) protein düzeylerini belirleyerek, bu düzeylerin Wnt/β-katenin
sinyal yolağıyla ilişkisini incelemek ve DKK-1’in ROP tanısında potansiyel bir
biyobelirteç olarak kullanılabilirliğini ortaya koymaktır.
Yöntem: Çalışma, yenidoğan yoğun bakım ünitesinde takip edilen üç grup prematüre
bebek üzerinde gerçekleştirilmiştir. Tedavi gerektiren ROP tanısı almış bebekler, ROP
tanısı almış ancak tedavi gerektirmeyen bebekler ve ROP tanısı almayan kontrol grubu.
Toplamda 63 prematüre bebekten (24 tedavi gerektiren, 16 tedavi gerektirmeyen ve 23
kontrol) elde edilen serum örnekleri, ELISA yöntemi kullanılarak DKK-1 protein
düzeylerinin tayini amacıyla analiz edilmiştir. Elde edilen veriler, grup karşılaştırmaları,
ROC analizi ile cut-off değerlerinin belirlenmesi, duyarlılık, özgüllük ve pozitif/negatif
prediktif değer hesaplamaları gibi istatistiksel yöntemlerle değerlendirilmiştir.
Bulgular: Analizler, toplam 63 prematüre bebek üzerinde yapılan çalışmada, ROP tanısı
almış bebeklerin serum DKK-1 düzeylerinin, ROP tanısı almayan kontrol grubuna göre
anlamlı derecede düşük olduğunu ortaya koymuştur. Özellikle, tedavi gerektiren ROP
vakalarında DKK-1 düzeylerindeki düşüklük daha belirgin olup, ROC analizi kapsamında
elde edilen cut-off değerleri yüksek duyarlılık ve özgüllük oranları ile desteklenmiştir. Bu
bulgular, DKK-1 düzeylerinin ROP gelişiminde önemli bir rol oynayabileceğine dair
ipuçları vermektedir.
Sonuç: Elde edilen sonuçlar, ROP tanısı alan hastalarda serum DKK-1 düzeylerinin
kontrol grubuna göre düşük bulunduğunu göstermektedir. Bu durum, DKK-1’in Wnt/β-
katenin sinyal yolağının düzenlenmesinde etkili olabileceğini ve ROP patogenezinde etkili
olabileceğini düşündürmektedir; ancak, DKK-1’in tek başına tanısal bir biyobelirteç olarak
kullanılması sınırlı kalmakta; klinik ve diğer biyokimyasal parametrelerle birlikte değerlendirilmesi önerilmektedir. Gelecekte yapılacak geniş ölçekli ve çok merkezli
çalışmalar, DKK-1’in ROP tanısındaki rolünü daha net ortaya koyacaktırAim: Premature retinopathy of prematurity (ROP) is a serious complication that develops
as a result of a disruption in the normal vascularization process of the retina in premature
infants and can lead to permanent vision loss. The aim of this study is to determine serum
Dickkopf-1 (DKK-1) protein levels in premature infants diagnosed with ROP, to
investigate the association of these levels with the Wnt/β-catenin signaling pathway, and to
assess the potential utility of DKK-1 as a biomarker for ROP diagnosis.
Methods: The study was conducted on three groups of premature infants monitored in the
neonatal intensive care unit: infants diagnosed with ROP requiring treatment, infants
diagnosed with ROP not requiring treatment, and a control group without an ROP
diagnosis. Serum samples were obtained from a total of 63 premature infants (24
treatment-requiring, 16 non-treatment-requiring, and 23 controls) and analyzed using the
ELISA method to determine DKK-1 protein levels. The data were evaluated using
statistical methods, including group comparisons, ROC analysis to determine cut-off
values, and calculations of sensitivity, specificity and positive/negative predictive values.
Results: Analyses conducted on the total of 63 premature infants revealed that serum
DKK-1 levels in infants diagnosed with ROP were significantly lower compared to those
in the control group. Notably, in treatment-requiring ROP cases, the decrease in DKK-1
levels was more pronounced, and the cut-off values determined via ROC analysis were
supported by high sensitivity and specificity rates. These findings suggest that DKK-1
levels may play an important role in the development of ROP.
Conclusion: The results indicate that serum DKK-1 levels in infants diagnosed with ROP
are lower than those in the control group. This suggests that DKK-1 may influence the
regulation of the Wnt/β-catenin signaling pathway and contribute to the pathogenesis of
ROP. However, the use of DKK-1 as a sole diagnostic biomarker is limited; it is
recommended that DKK-1 be evaluated in conjunction with clinical and other biochemical
parameters. Future large-scale, multicenter studies will further elucidate the role of DKK-1
in ROP diagnosis