Necmettin Erbakan University Institutional Repository
Not a member yet
18430 research outputs found
Sort by
Examination of some topological indices of zero-divisor graphs
No full textYüksek Lisans TeziGraf Teorisi, matematiğin en geniş uygulama alanlarından birine sahip teorilerinden biridir. Ağ yapıları, veri analizi, optimizasyon problemleri ve hatta sosyal ağların modellenmesi gibi pek çok alanda kullanılmaktadır. Tez toplamda 4 ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde graf teorinin tarihçesi, tanımı, bazı özellikleri ve bazı graf çeşitleri verilmiştir. İkinci bölümde, tez kapsamında kullanılan kaynaklar detaylı bir şekilde araştırılmış ve içerik bilgileri sunulmuştur. Üçüncü bölümde sıfır bölen grafların ve bazı Zagreb indekslerin tanımları verilerek bu Zagreb indekslerin ters tepe dereceleri kanıtlanmıştır ve örneklendirilmiştir. Dördüncü bölüm çalışmanın sonuçlar ve öneriler kısmını içermektedir.Graph Theory is one of the theories with one of the widest application areas in mathematics. It is used in many areas such as network structures, data analysis, optimization problems and even modeling of social networks. The thesis consists of 4 main chapters in total. In the first chapter, the history of graph theory, its definition, some properties and some graph types are given. In the second chapter, the resources used within the scope of the thesis are researched in detail and their content information is presented. In the third chapter, the definitions of zero-dividing graphs and some Zagreb indices are given and the reverse vertex degree of these Zagreb indices are proven and exemplified. The fourth chapter includes the results and recommendations of the study
Evaluation of malignant potential in oral lichen planus cases using the micronucleus test
No full textAmaç
Liken planus; mukokutanöz lezyonlarla seyreden, etyolojisi net olmayan, kronik inflamatuar bir dermatozdur. Oral mukozal lezyonlarla seyreden formuna oral liken planus (OLP) adı verilir. OLP’de, kronik inflamasyon zemininde %0 ila %1,5 oranında zaman içinde malign dönüşüm görülebilmektedir. OLP zemininde en sık gelişen malignite, oral skuamöz hücreli karsinomdur (OSHK). Literatürde, OLP’de malign potansiyelin mikronükleus testi ile değerlendirildiği çalışmalar bulunmaktadır. Ancak OLP’de malign potansiyelin, mikronükleus ve binükleus düzeyleri birlikte incelenerek değerlendirildiği bir çalışmaya rastlanmamıştır. Çalışmamızda katılımcıların mikronükleus ve binükleus düzeyleri; basit, pratik, kolay uygulanabilen, düşük maliyetli ve non-invaziv bir yöntem olan mikronükleus testi ile değerlendirilerek, OLP olgularının OSHK’ye dönüşüm riski öngörülmeye çalışılmıştır. Böylece bu testte malignite riski yüksek saptanan olgulara biyopsi ile erken tanı konulması ve OSHK’ye bağlı gelişebilecek morbidite ve mortalitenin önüne geçilmesi hedeflenmiştir.
Gereç ve Yöntem
Çalışmaya; Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi (NEÜ) Hastanesi Dermatoloji polikliniğine başvuran, 18 yaş ve üzeri, klinik ve histopatolojik olarak OLP tanısı alan, tedavi almayan 28 olgu ile; Dermatoloji veya Kulak Burun Boğaz polikliniklerine başvuran, klinik ve histopatolojik olarak şiddetli displazik oral lökoplaki veya OSHK tanısı alan, medikal veya cerrahi bir tedavi uygulanmayan 28 olgu dahil edildi. Sağlıklı kontrol grubuna; Dermatoloji polikliniğine başvuran, yaş-cinsiyet açısından OSHK ve OLP gruplarında yer alan olgularla eşleştirilmiş, 18 yaş üstü sağlıklı bireyler dahil edildi.
Çalışmanın dışlanma kriterleri; oral mukozada başka dermatozu olanlar, başka organda malignite öyküsü bulunanlar, hamile ve emziren kadınlar, kortikosteroid, retinoid veya immünsupresif tedavi alanlar, oral çiğneme ürünü kullananlar, radyasyon ya da diğer kanserojenlere maruz kalanlar ile çalışmaya katılma onayı veya oral sürüntü örneği vermek istemeyen bireyler olarak belirlendi. Sağlıklı kontrol grubuna bunlara ek olarak, oral mukozada herhangi bir lezyonu, ek hastalığı, ilaç kullanımı, sigara-alkol kullanımı olan bireyler dahil edilmedi.
Katılımcılardan bilgilendirilmiş onam formu alındıktan sonra; yaş, cinsiyet, eşlik eden komorbiditeler ve sigara-alkol kullanımı sorgulandı. OLP olgularında bunlara ilaveten; ailede OLP varlığı, dental dolgu-kaplama varlığı, hastalık süresi, klinik tipi, yerleşim yeri ve oral mukoza hastalık şiddet skoru belirlendi. OSHK olgularında ise tümörün histopatolojik tipi, yerleşimi, grade ve evresi belirlendi. Olguların örnekleri, oral mukozada yerleşen lezyonun üzerinden; sağlıklı kontrol grubunda ise bukkal mukozadan, tek kullanımlık, steril, künt metal spatula ile nazikçe kazınarak alındı. Elde edilen materyal, yoğunluğuna göre 3 adet temiz lama yayıldı ve 24 saat havada kurutuldu. Kuruyan preparatlar %96 etil alkolde sabitlendikten sonra sudan geçirilip tekrar havada kurutuldu. Kuruyan preparatlar, önce May-Grünwald sonra Giemsa ile boyandıktan sonra sudan geçirilip yeniden kurutuldu. Hazırlanan preparatlar, NEÜ Tıp Fakültesi Hastanesi Tıbbi Genetik Laboratuvarında konvansiyonel ışık mikroskobunda iki gözlemci tarafından değerlendirildi. Gözlemcilerde yanlılığı önlemek amacıyla, preparatların hangi gruba ait olduğu bilgisi paylaşılmadı. Her slaytta, hücre membranı sağlam, çekirdekleri net şekilde görülen toplam 1000 hücre değerlendirmeye alındı. 10x büyütmede alan tarandı, 100x büyütmede mikronükleus ve binükleusların doğruluğu değerlendirildi. Elde edilen verilerin istatistiksel analizi için ‘‘SPSS for Windows version 24.0’’ programı kullanıldı.
Bulgular
Çalışmada yer alan 28 OLP olgusunun 20’si kadın, 8’i erkek cinsiyetti. OLP olgularının yaş ortalaması 50,57 ± 15,06 yıldı. Olguların ortalama hastalık süresi 43,25 ± 53,15 ay; oral mukoza şiddet skoru ise ortalama 18,64 ± 8,97 olarak hesaplandı. Olgular klinik tiplerine göre ayrıldığında; 11 olgu retiküler, 9 olgu eroziv-ülseratif, 5 olgu plak ve 1 olgu atrofik tip OLP olarak belirlendi. Olguların klinik tip, lezyon yerleşim yeri, hastalık şiddet skoru, dental dolgu/kaplama varlığı parametreleri ile mikronükleus ve binükleus düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmadı (p>0,05). Ailede OLP varlığı, hastalık süresinin uzun olması ile mikronükleus düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı; ancak bu parametreler ile binükleus düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı, pozitif bir ilişki saptandı (p0,05). Mikronükleus düzeyi en yüksek evre 3 ve grade 3 olgularda; binükleus düzeyi ise en yüksek evre 2 ve grade 3 olgularda saptandı. Ancak evreler ve gradeler arasında mikronükleus ve binükleus düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı (p>0,05).
Çalışmadaki üç grubun mikronükleus ve binükleus düzeyleri karşılaştırıldığında, yüksekten düşüğe doğru sırasıyla OSHK, OLP ve sağlıklı kontrol grubu olarak saptandı (p0,05).
Sonuç
Çalışmamızda, mikronükleus ve binükleus düzeyleri en yüksek OSHK grubunda, ardından sırasıyla OLP ve sağlıklı kontrol grubunda saptanmıştır. Ancak OLP ve sağlıklı kontrol grupları arasında mikronükleus ve binükleus düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır. İstatistiksel anlamlılık göstermemekle birlikte; eroziv-ülseratif tip, ailede OLP öyküsü, hastalık süresinin uzunluğu, eşlik eden diyabetes mellitus ve sigara kullanımının malignite riskini arttırabileceği düşünülmüştür. Bu olguların basit, pratik, kolay uygulanabilir, hızlı sonuç veren, tekrarlanabilir ve non-invaziv bir yöntem olan mikronükleus testi ile takip edilebileceği sonucuna varılmıştır. Test sonucunda mikronükleus ve binükleus düzeyleri yüksek saptanan olgularda, erken dönemde histopatolojik incelemeyle tanı konulması, OSHK’ye bağlı gelişebilecek morbidite ve mortalitenin önlenmesini mümkün kılacaktır.Objective
Lichen planus is a chronic inflammatory dermatosis of unknown etiology that presents with mucocutaneous lesions. The form involving the oral mucosa is referred to as oral lichen planus (OLP). In OLP, a malignant transformation may occur over time, at a rate ranging from 0% to 1.5%, typically on the basis of chronic inflammation. The most common malignancy arising in the setting of OLP is oral squamous cell carcinoma (OSCC). In the literature, several studies have evaluated the malignant potential of OLP using the micronucleus assay. However, to date, no study has assessed the malignant potential of OLP by jointly evaluating both micronucleus and binucleus levels.
In our study, the micronucleus and binucleus levels of participants were assessed using the micronucleus assay, which is a simple, practical, low-cost, non-invasive, and easily applicable method, to estimate the risk of malignant transformation of OLP into OSCC. This study aimed to enable early diagnosis through biopsy in cases with high malignant potential indicated by the test results and thereby reduce OSCC-related morbidity and mortality.
Materials and Methods
The study included 28 untreated patients aged 18 years and older who were clinically and histopathologically diagnosed with OLP and admitted to the Dermatology Outpatient Clinic of NEU Medical Faculty Hospital, as well as 28 patients who were admitted to the Dermatology or Otorhinolaryngology outpatient clinics and clinically and histopathologically diagnosed with either severe dysplastic oral leukoplakia or OSCC, with no medical or surgical treatment applied. The healthy control group consisted of individuals over the age of 18, matched with the OSCC and OLP groups in terms of age and sex, who presented to the Dermatology Outpatient Clinic and were considered systemically healthy.
The exclusion criteria of the study included individuals with other dermatoses involving the oral mucosa, a history of malignancy in another organ, pregnant or breastfeeding women, those receiving corticosteroid, retinoid, or immunosuppressive therapy, users of oral chewing products, those exposed to radiation or other carcinogens, and individuals who did not provide informed consent or declined to give an oral mucosal smear sample. In addition to these, individuals in the healthy control group were excluded if they had any oral mucosal lesions, systemic diseases, medication use, or tobacco/alcohol consumption.
After obtaining informed consent from the participants, data on age, sex, presence of comorbid diseases, and tobacco and alcohol use were recorded. In addition to these, for patients with OLP, the presence of OLP in the family, presence of dental fillings or prosthetic restorations, disease duration, clinical type, lesion location, and oral mucosal disease severity score were determined. For OSCC cases, the histopathological type, location, grade, and stage of the tumor were recorded.
Samples were collected by gently scraping the surface of the lesion on the oral mucosa in the patient groups, and from the buccal mucosa in the healthy control group, using a single-use, sterile, blunt metal spatula. The collected material was spread onto three clean glass slides depending on sample density and allowed to air-dry for 24 hours. The dried smears were then fixed in 96% ethyl alcohol, rinsed with distilled water, and air-dried again. Subsequently, the slides were stained first with May-Grünwald and then with Giemsa stain, rinsed again, and left to dry.
The prepared slides were evaluated under a conventional light microscope by two independent observers at the Medical Genetics Laboratory of NEU Medical Faculty Hospital. To prevent observer bias, information regarding group allocation was not disclosed to the evaluators. On each slide, a total of 1,000 cells with intact membranes and clearly visible nuclei were examined. The slides were initially scanned at 10× magnification, and the accuracy of micronucleus and binucleated cell identification was confirmed at 100× magnification. Statistical analysis of the collected data was performed using SPSS for Windows, version 24.0.
Results
Of the 28 OLP cases included in the study, 20 were female and 8 were male. The mean age of the OLP group was 50.57 ± 15.06 years. The mean disease duration was calculated as 43.25 ± 53.15 months, and the mean oral mucosal severity score was 18.64 ± 8.97. Based on clinical subtype, 11 patients had reticular, 9 had erosive-ulcerative, 5 had plaque-type, and 1 had atrophic-type OLP. No statistically significant relationship was found between micronucleus and binucleus levels and the parameters of clinical type, lesion location, disease severity score, between micronucleus levels and family history of OLP or longer disease duration, a statistically significant positive correlation was observed between these parameters and binucleus levels (p <0.05).
In the group consisting of 28 patients diagnosed with OSCC or severe dysplastic leukoplakia, 19 were male and 9 were female. The mean age was 56.46 ± 10.99 years, and the average time from lesion onset to diagnosis was 16.79 ± 16.00 months. Histopathological classification revealed that 21 cases were conventional/classical-type OSCC, 2 were spindle cell-type OSCC, and 5 were diagnosed with severe dysplastic leukoplakia. No statistically significant relationship was found between histopathological diagnosis, tumor location, and micronucleus or binucleus levels (p> 0.05). The highest micronucleus levels were observed in stage 3 and grade 3 cases, while the highest binucleus levels were observed in stage 2 and grade 3 cases. However, no statistically significant differences in micronucleus or binucleus levels were found among different tumor stages or grades (p> 0.05).
When micronucleus and binucleus levels were compared across the three groups, the levels were found to decrease in the order of OSCC, OLP, and healthy control group (p 0.05).
Conclusion
In our study, the highest levels of micronucleus and binucleus were observed in the OSCC group, followed by the OLP and healthy control groups, respectively. However, no statistically significant difference was found between the OLP and healthy control groups in terms of micronucleus and binucleus levels. Although not statistically significant, factors such as the erosive-ulcerative clinical subtype, a family history of OLP, longer disease duration, coexisting diabetes mellitus, and smoking were considered to potentially increase the risk of malignant transformation. It was concluded that such cases could be monitored using the micronucleus test, which is a simple, practical, easily applicable, rapid, reproducible, and non-invasive method. In patients with high levels of micronucleus and binucleus, early diagnosis through histopathological examination may help prevent morbidity and mortality associated with OSCC
Examination of applied to different cooking methods on changes in fatty acid, cholesterol and vitamin levels of farmed seabream
No full textYüksek Lisans TeziBalıklarda uygulanan ısıl işlem besin ögesi içeriklerini etkileyebilmektedir. Çalışmada materyal olarak yaygın tüketilen bir kültür balığı olan çipura kullanılmıştır. Çipuraya altı farklı pişirme tekniği (kızartma, fırında pişirme, buğulama, mikrodalga, ızgara ve hava fritözü) uygulanmıştır. Pişirme tekniklerinin nem, kül, yağ, yağ asidi, protein, kolesterol ve yağda çözünen vitamin düzeyi değişimlerine etkisi araştırılmıştır. Kızartma yağı olarak ayçiçek yağı kullanılmıştır. Kızartma soncundaki yağ asidi kompozisyonu da değerlendirilmiştir. Total yağ miktarı gram olarak bulunarak % lipit miktarı hesaplanmıştır. Yağ analizi Bligh & Dyer yöntemine göre yapılmış olup GC ile analiz edilmiştir. Yağ asitleri ∑PUFA/∑SFA, n-3/n-6, EPA/DHA, aterojenik indeks, trombojenik indeks, hipokolesterolemik/hiperkolesterolemik oran ve balık et lipit kalitesi kullanılarak değerlendirilmiştir. Kolesterol vitamin analizi için UHPLC kullanıldı. Protein analizi Dumas yöntemine göre yapılmıştır. Çiğ numune mineral analizi ICP-MS ile analiz edilmiştir. Elde edilen veriler tek yönlü varyans analizi (One-way ANOVA) ile değerlendirilmiştir. Anlamlılık değeri p<0,05 kabul edilmiştir. Tüm pişirme yöntemleri nem içeriğini arttırmıştır. Kül içeriği ızgarada pişirme sonucu anlamlı olarak artmıştır. Çiğ ve ızgarada pişirilmiş çipuranın yağ oranı içeriği, diğer numunelere kıyasla istatistiksel olarak yüksektir. Toplam çoklu doymamış yağ asidi içeriği diğer pişirme tekniklerine göre kızartmada daha yüksektir. Dokosaheksaenoik asit ve eikosapentanoik asit içerikleri hava fritözünde pişirmede en yüksek oranda saptanırken, kızartma pişirme tekniğinde en düşük oranda saptanmıştır. Kızartma yağında yağında %0,88±0,01 dokosaheksaenoik asit ve %0,52±0,01 eikosapentanoik asit içeriği saptanmıştır. Pişirme teknikleri arasında istatistiksel olarak en düşük aterojenik indeks değeri ve en yüksek hipokolesterolemik/hiperkolesterolemik oranı kızartılmış çipuradadır. Pişirme teknikleri ve trombojenik indeks arasında fark bulunmamıştır. En yüksek et lipit kalitesi hava fritözünde pişirmede saptanmıştır. Tüm pişirme teknikleri sonucunda protein yüzdesi artmıştır. Çiğ çipura numunesinde kolesterol içeriği 35,05±1,28 mg olarak tespit edilmiştir. Pişmiş numunelere ilişkin kolesterol ve çipurada yağda çözünebilen vitaminler tespit edilememiştir. Çiğ çipura numunesinde minerallerden demir, kalsiyum ve çinko içeriği (mg/kg) sırasıyla 4,36±0,92; 33,11±3,87; 7,72±0,49 olarak tespit edilmiştir. Kızartma pişirme tekniği yağ asitleri kompozisyonu bakımından olumsuz bir pişirme tekniğidir. Hava fritözünün yağda kızartma pişirme tekniğine göre güvenilir bir seçenek olarak tercih edilebilir.Heat treatment applied to fish can affect their nutritional content. Sea bream, a widely consumed cultured fish, was used as material in the study. Six different cooking techniques (frying, baking, steaming, microwave, grilling and air fryer) were applied to sea bream. The effects of cooking techniques on moisture, ash, fat, fatty acid, protein, cholesterol and fat-soluble vitamin levels were investigated. Sunflower oil was used as frying oil. The fatty acid composition after frying was also evaluated. Total fat amount was found in grams and % lipid amount was calculated. Fat analysis was performed according to the Bligh & Dyer method and analyzed by GC. Fatty acids were evaluated using ∑PUFA/∑SFA, n-3/n-6, EPA/DHA, atherogenic index, thrombogenic index, hypocholesterolemic/hypercholesterolemic ratio and fish meat lipid quality. UHPLC was used for cholesterol vitamin analysis. Protein analysis was performed according to the Dumas method. Raw sample mineral analysis was analyzed by ICP-MS. The obtained data were evaluated by one-way analysis of variance (One-way ANOVA). The significance value was accepted as p<0,05. All cooking methods increased the moisture content. Ash content increased significantly as a result of grilling. Fat content of raw and grilled sea bream was statistically higher compared to other samples. Total polyunsaturated fatty acid content was higher in frying compared to other cooking techniques. Docosahexaenoic acid and eicosapentanoic acid contents were determined to be highest in air fryer cooking, while it was lowest in frying cooking technique %0,88±0,01 docosahexaenoic acid and %0,52±0,01 eicosapentanoic acid content was determined in frying oil. Among the cooking techniques, the lowest atherogenic index value and the highest hypocholesterolemic/hypercholesterolemic ratio were found in fried sea bream. No difference was found between cooking techniques and thrombogenic index. The highest meat lipid quality was determined in air fryer cooking. Protein percentage increased as a result of all cooking techniques. Cholesterol content of raw sea bream sample was determined as 35,05±1,28 mg. Cholesterol and fat-soluble vitamins could not be determined in cooked samples. Minerals such as iron, calcium and zinc contents (mg/kg) in raw sea bream sample were determined as 4.36±0.92; 33.11±3.87; 7.72±0.49, respectively. Frying cooking technique is a negative cooking technique in terms of fatty acid composition. Air fryer can be preferred as a reliable option compared to oil frying cooking technique.Bu tez çalışması Necmettin Erbakan Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri (BAP) Koordinatörlüğü tarafından 23YL30007 numaralı proje ile desteklenmiştir
Long-term follow-up of patients with cystic fibrosis, a single center experience
Get PDFAmaç: Kistik Fibrozis (KF), vücutta birçok organın epitel hücrelerinde bulunan ve iyon taşınımından sorumlu olan bir proteini kodlayan Kistik Fibrozis Transmembran Regülatör (KFTR) geninde oluşan mutasyonlara bağlı gelişen, otozomal resesif geçişli kalıtsal bir hastalıktır. Bu araştırmada; çocukluk ve yetişkinlik dönemini kapsayan hasta grubunun izlem süresince karşılaşılan sağlık sorunları, klinik özellikleri ve hastalığın gidişatını etkileyen unsurlar değerlendirilerek, bu faktörler arasındaki ilişkilerin daha net biçimde anlaşılması, hastalığın uzun vadeli etkilerine dair bilgi edinilmesi ve hastaların yaşam standartlarını yükseltmeye yönelik çözüm önerileri sunulması amaçlanmıştır.
Yöntem: Bu çalışmada, Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Çocuk Göğüs Hastalıkları Polikliniği'nde izlenip tedavi edilen 156 KF hastasının demografik verileri ile laboratuvar ve klinik bulguları geriye dönük olarak değerlendirilmiştir. Araştırmaya, mutasyon analizi ve ter testi sonuçları doğrultusunda tanı kriterlerini karşılayan ve demografik bilgileri, klinik özellikleri ile laboratuvar verileri düzenli ve eksiksiz şekilde takip dosyalarına kaydedilmiş olan hastalar dahil edilmiştir.
Bulgular: Hastaların 74’ü (%47,4) erkek, 82’si (%53,6) kızdı ve ortalama tanı yaşı 3 ay olarak belirlendi. Takip süresinin ortancası 96 ay idi. Olguların 70’inde (%44,9) en az bir kez Pseudomonas aeruginosa, 31’inde (%19,9) ise en az bir kez Staphylococcus aureus üremesi tespit edildi. En sık başvuru nedenleri yenidoğan tarama programı ile yönlendirilme, PBS ve kardeş öyküsü olarak kaydedildi. Mutasyon analizlerinde en sık gözlenen varyant %37,8 oranıyla F508del olup, bunu %11,5 oranıyla N1303K izledi. Hastaların ortalama FEV1 yüzdesi 89, FVC yüzdesi 65,2 ve FEF 25–75 hacmi 2,24 litre olarak saptandı. Beslenme durumu ile FEV1/FVC oranı arasında anlamlı fark vardı (p=0,020); bu farkın, beslenme durumu yetersiz olan hastalarda FEV1/FVC oranının normal beslenme durumuna sahip hastalara göre daha düşük olmasından kaynaklandığı belirlendi. Çalışmamızda MI olanlarda, olmayanlara göre FEV1/FVC oranı ve FEV1 yüzdesi olmayanlardan anlamlı ve daha düşüktü (sırasıyla p=0,005; p=0,020). Hayatlarının herhangi bir döneminde kronik kolonizasyon gelişen hasta sayısı 48 olup, bu sayı, toplam hasta grubunun %30,8’ini oluşturmaktadır. Pseudomonas aeruginosa üremesi olan hastalarda FEV1 hacmi, FEV1 yüzdesi ve FEF 25–75 değerleri, üremesi olmayanlara göre anlamlı düzeyde düşük saptanmıştır (p<0,05). Ayrıca, hastaların yaşı ile Pseudomonas aeruginosa ilk üreme yaşı arasında anlamlı düzeyde yüksek korelasyon bulunmuştur (r=0,748; p<0,001). Modülatör tedavi alan 33 hasta mevcuttu. Bu hastalarda modülatör tedavi öncesi %48,5’inin, tedavi sonrası ise %45,5’inin beslenme durumu yetersizdi. Modülatör tedavi öncesi hastaların %36,4’ünde, sonrasında ise %21,6’sında kronik kolonizasyon olduğu belirlendi (p=0,063). Ayrıca, modülatör tedavi sonrası FEV1, FVC ve FEF 25–75 değerlerinde modülatör tedavi öncesine kıyasla anlamlı artış, ter testi sonuçlarında ise anlamlı düşüş gözlendi (sırasıyla p<0,05; <0,001).
Sonuç: Hastaların erken tanı almasının yanında nütrisyonel durum ve kültür üreme durumlarının yakın takip edilip gerekli tedavilerinin yapılması hastaların yaşam kalitesi ve yaşam süresi üzerine olumlu etki edecektir.Aim: Cystic Fibrosis (CF) is an autosomal recessive inherited disease that develops due to mutations in the Cystic Fibrosis Transmembrane Regulator (CFTR) gene, which encodes a protein responsible for ion transport in epithelial cells of many organs in the body. In this study, it was aimed to evaluate the health problems encountered during the follow-up period, clinical characteristics and factors affecting the course of the disease in the patient group covering childhood and adulthood, to understand the relationships between these factors more clearly, to obtain information about the long-term effects of the disease and to offer solutions to improve the living standards of patients.
Methods: In this study, we retrospectively evaluated the demographic data, laboratory and clinical findings of 156 CF patients who were followed up and treated in the Pediatric Chest Diseases Outpatient Clinic of the Department of Pediatrics, Necmettin Erbakan University Faculty of Medicine. Patients who met the diagnostic criteria based on mutation analysis and sweat test results and whose demographic data, clinical characteristics and laboratory data were regularly and completely recorded in the follow-up files were included in the study.
Results: Seventy-four (47.4%) of the patients were male and 82 (53.6%) were female, and the mean age at diagnosis was 3 months. The median follow-up period was 96 months. Pseudomonas aeruginosa was grown at least once in 70 (44.9%) and Staphylococcus aureus was grown at least once in 31 (19.9%) of the cases. The most common reasons for presentation were referral to the newborn screening program, PBS and sibling history. In mutation analysis, the most common variant was F508del with a rate of 37.8%, followed by N1303K with a rate of 11.5%. The mean FEV1, FVC and FEF 25-75 volumes were 89, 65.2 and 2.24 liters, respectively. There was a significant difference between nutritional status and FEV1/FVC ratio (p=0.020); this difference was determined to be due to the lower FEV1/FVC ratio in patients with inadequate nutritional status compared to patients with normal nutritional status. In our study, the FEV1/FVC ratio and FEV1 percentage were significantly lower in patients with MI compared to those without MI (p=0.005; p=0.020, respectively). The number of patients who developed chronic colonization at any point in their lives was 48, constituting 30.8% of the total patient group. FEV1 volume, FEV1 percentage and FEF 25-75 values were significantly lower in patients with Pseudomonas aeruginosa growth compared to those without growth (p<0.05). In addition, a significantly high correlation was found between the age of the patients and the age at first growth of Pseudomonas aeruginosa (r=0.748; p<0.001). There were 33 patients who received modulator therapy. The nutritional status of 48.5% of these patients before and 45.5% after modulator therapy was inadequate. Chronic colonization was found to be present in 36.4% of patients before and 21.6% after modulator therapy (p=0.063). In addition, a significant increase in FEV1, FVC and FEF 25-75 values and a significant decrease in sweat test results were observed after modulator therapy compared to before modulator therapy (p<0.05; <0.001, respectively).
Conclusion: In addition to early diagnosis, close follow-up of nutritional status and culture growth and necessary treatment will have a positive effect on the quality of life and life expectancy of the patients
Histopathological analysis of biocompatibility of chicken sternal cartilage xenografts in a rabbit model
Get PDFAmaç: Bu çalışmada, desellülarizasyon ve sterilizasyon işlemlerine tabi tutulan tavuk sternal kıkırdağının, auriküler otolog kıkırdak greftleriyle histopatolojik düzeyde karşılaştırılması ve bu materyalin biyouyumluluk özellikleri ile taşıyıcı skafold potansiyelinin deneysel hayvan modeli üzerinde değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Yöntem: Çalışmada 12 adet beyaz Yeni Zelanda tavşanı kullanıldı. Ksenogreftler, kesimhaneden temin edilen tavuklardan elde edilerek %2 sodyum dodesil sülfat içeren desellülarizasyon protokolünden geçirildi ve etilen oksit ile sterilize edildi. Her tavşana 4 otogreft ve 4 ksenogreft implante edildi. Greftler 1. hafta, 1, 3 ve 4. ayda çıkarıldı. Histopatolojik analizler Hematoksilen-Eozin, Alcian Blue, Masson Trichrome, Toluidin Blue ve Glial Fibriler Asidik Protein immünohistokimyasal boyaları ile gerçekleştirildi. Kondrosit nükleus kaybı, periferik kondrosit proliferasyonu, vaskülarizasyon, inflamasyon, fragmentasyon, dev hücre oluşumu, kemik metaplazi, kalsifikasyon, fibrozis, rezorpsiyon, glikozaminoglikan miktarı, kollajen düzeyi, metakromazi ve rejenerasyon kapasitesi parametreleri değerlendirildi.
Bulgular: Makroskopik olarak, yalnızca bir deneğe ait 1. ve 3. ay greftleri hariç tüm greftler eksplantasyon sırasında yerinde gözlendi. Otogreft ve ksenogreft gruplar karşılaştırıldığında, kondrosit nükleus kaybı, inflamasyon, greft rezorbsiyonu, GAG miktarı korunumu ve dev hücre varlığı gibi histopatolojik parametre açısından otogreft lehine anlamlı farklar saptandı (p0,05). Zamana bağlı analizlerde; kondrosit nükleus kaybı, inflamasyon, dev hücre oluşumu, greft rezorbsiyonu ve GAG miktarı gibi parametrelerde anlamlı değişiklikler izlendi ve bu değişimlerde greft tipinin de belirgin etkisi olduğu tespit edildi (p<0,001). Ancak matriks kolajen içeriği ile rejenerasyon kapasitesi dört aylık takip boyunca stabildi ve greft tipine bağlı anlamlı bir fark göstermedi (sırasıyla p=0,204, p=0,936).
Sonuç: Bu çalışma, desellülarize edilmiş tavuk sternal kıkırdağının otogreft auriküler kıkırdakla histopatolojik düzeyde karşılaştırıldığı literatürdeki ilk deneysel hayvan modelini sunmaktadır. Elde edilen bulgular, otogreftlerin biyolojik stabilite açısından üstün olduğunu göstermiştir. Ancak tavuk sternal kıkırdağı, şekillendirilebilir yapısı, morfolojik uygunluğu, biyogüvenliği ve taşıyıcı skafold potansiyeliyle klinik uygulamalar için umut vadeden bir ksenogreft alternatifi olarak öne çıkmaktadır. Bu materyalin, morfolojik stabilitesi ve şekillendirilebilir yapısı sayesinde, biyomühendislik temelli modifikasyonlarla nazal cerrahi ve rekonstrüktif prosedürlerde klinik olarak uygulanabilir bir skafold adayı olabileceği öngörülmektedir.Objective: This study aimed to histopathologically compare decellularized and sterilized chicken sternal cartilage with autologous auricular cartilage grafts and to evaluate the biocompatibility properties and scaffold potential of this material in an experimental animal model.
Methods: Twelve white New Zealand rabbits were used in the study. Xenografts were obtained from chickens sourced from a slaughterhouse, subjected to a decellularization protocol using 2% sodium dodecyl sulfate, and sterilized with ethylene oxide. Each rabbit received four autografts and four xenografts. Grafts were explanted at 1 week, and at 1, 3, and 4 months. Histopathological analyses were performed using Hematoxylin-Eosin, Alcian Blue, Masson Trichrome, Toluidine Blue, and Glial Fibrillary Acidic Protein (GFAP) immunohistochemical stains. The evaluated parameters included chondrocyte nuclear loss, peripheral chondrocyte proliferation, vascularization, inflammation, fragmentation, giant cell formation, bone metaplasia, calcification, fibrosis, resorption, glycosaminoglycan (GAG) content, collagen level, metachromasia, and regenerative capacity.
Results: Macroscopically, all grafts were observed in place at the time of explantation, except for the 1st and 3rd-month grafts in a single subject. When comparing the autograft and xenograft groups, statistically significant differences favoring autografts were found in terms of chondrocyte nuclear loss, inflammation, graft resorption, preservation of GAG content, and presence of giant cells (p0.05). Time-dependent analyses revealed significant changes in parameters such as chondrocyte nuclear loss, inflammation, giant cell formation, graft resorption, and GAG content, with the graft type having a prominent effect on these changes (p<0.001). However, matrix collagen content and regenerative capacity remained stable over the four-month follow-up and showed no significant difference based on graft type (p=0.204 and p=0.936, respectively).
Conclusion: This study presents the first experimental animal model in the literature comparing decellularized chicken sternal cartilage with autologous auricular cartilage at the histopathological level. The findings demonstrated that autografts were superior in terms of biological stability. However, chicken sternal cartilage stands out as a promising xenograft alternative for clinical use due to its moldable structure, morphological suitability, biosafety, and scaffold potential. With its morphological stability and malleable structure, this material may serve as a clinically applicable scaffold candidate in nasal and reconstructive surgical procedures, particularly when modified through bioengineering approaches
Adaptation of gothic literature to horror cinema: The example of Edgar Allan Poe
Get PDFYüksek Lisans TeziBu çalışmada, gotik sanatın ve gotik edebiyatın öncülerinden Edgar Allan Poe'nun eserlerinin korku sinemasına uyarlanma süreçleri, mizansen eleştiri çerçevesinde incelenmiştir. Poe'nun öykülerindeki karanlık atmosfer, tekinsizlik, psikolojik gerilim gibi belirgin gotik ögelerin, sinemaya uyarlanan eserlerinde de görsel ve anlatısal olarak nasıl yansıtıldığı araştırma konusu olmuştur. Çalışmada, gotik estetiğin sinematik dönüşümünü, görsel anlatı bileşenleri (sinematografi, aydınlatma, set tasarımı, kostüm, makyaj) aracılığıyla analiz edilmiş ve gotik anlatının sinemadaki işlevi irdelenmiştir. Çalışma, Türkçe akademik literatürde gotik sinema ve özellikle Poe'nun eserlerinin sinematik uyarlamaları üzerine sınırlı sayıda çalışma bulunması nedeniyle önem taşımaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinden mizansen eleştiri ve betimleyici analiz kullanılarak, seçilen filmlerdeki gotik unsurların temsil biçimleri ve anlamlarının ortaya konulması amaçlanmıştır. Örneklem olarak, Poe'nun eserlerinden uyarlanmış, gotik öğeleri yoğunlukla barındıran Black Cat (1941), The Fall of The House of Usher (1960), The Tomb of Ligeia (1964), Tales of Terror (1962), Spirits of The Dead (1968), Stonehearst Asylum (2014), Extraordinary Tales (2013) filmleri seçilmiştir. Çalışmada, Poe'nun edebi mirasının sinemadaki izleri ve gotik estetiğin korku sinemasındaki yeri ortaya konulmaktadır. Edgar Allan Poe'nun gotik anlatılarının sinemaya uyarlanmasında, mizansenin, anlatı derinliğini ve atmosfer kurulumunu sağlayan temel bir öğe olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca sinematografi, ışık, mekân, kostüm ve makyaj gibi sahneleme unsurları aracılığıyla, Poe'nun metinlerindeki delilik, çürüme ve ölüm temalarının sinemasal düzlemde etkileyici biçimde temsil edildiği gözlemlenmiştir.In this study, the adaptation processes of the works of Edgar Allan Poe, one of the pioneers of gothic art and gothic literature, to horror cinema are examined within the framework of mise-en-scene criticism. How the prominent gothic elements such as dark atmosphere, uncanny, psychological tension in Poe's stories are reflected visually and narratively in his works adapted to cinema has been the subject of research. The study analyses the cinematic transformation of gothic aesthetics through visual narrative components (cinematography, lighting, set design, costume, make-up) and examines the function of gothic narrative in cinema. The study is of importance due to the limited number of studies on gothic cinema and especially cinematic adaptations of Poe's works in Turkish academic literature. Using mise-en-scene criticism and descriptive analysis as qualitative research methods, it is aimed to reveal the representation forms and meanings of gothic elements in the selected films. Black Cat (1941), The Fall of The House of Usher (1960), The Tomb of Ligeia (1964), Tales of Terror (1962), Spirits of The Dead (1968), Stonehearst Asylum (2014), Extraordinary Tales (2013), which are adapted from Poe's works and contain gothic elements, were selected as the sample. The study reveals the traces of Poe's literary legacy in cinema and the place of gothic aesthetics in horror cinema. In the adaptation of Edgar Allan Poe's gothic narratives to cinema, it has been determined that mise-en-scene is a fundamental element that provides narrative depth and atmosphere. In addition, it has been observed that the themes of madness, decay and death in Poe's texts are effectively represented on the cinematic plane through staging elements such as cinematography, lighting, space, costume and make-up
One year changes in optical coherence tomography and correlations with cardiac and liver MRI and echocardiography in patients with Beta Thalassemia Major
Get PDFAmaç: Bu çalışmanın amacı, Beta Talasemi Majör hastalarında bir yıl süresince Optik Koherens Tomografi Anjiografi (OKTA) ile retinal mikrovasküler değişimleri incelemek ve bu bulguların kardiyak ve karaciğer Manyetik Rezonans (MR) görüntüleme sonuçları ile ekokardiyografik ölçümlerin olası korelasyonlarını değerlendirmektir.
Yöntem: Bu prospektif çalışma, Mayıs 2023 ile Ağustos 2024 tarihleri arasında kliniğimizde takip edilen 30 Beta Talasemi Majör hastasını kapsamaktadır. Başlangıçta tüm hastalara göz taraması yapılarak OKTA ölçümleri, ekokardiyografi, ve kardiyak-karaciğer MR incelemeleri gerçekleştirilmiştir. Hastalar, 6. ve 12. aylarda tekrar değerlendirilmiş; OKTA, ekokardiyografi ve MR tetkikleri yeniden uygulanmıştır. OKTA taramalarında damar yoğunluğu değerleri ölçülmüştür. Ekokardiyografik incelemeler yapılmış; kardiyak parametreler değerlendirilmiştir. Kardiyak ve karaciğer demir birikimi ile fibrozis tespiti MR cihazı kullanılarak gerçekleştirilmiştir.
Bulgular: Çalışmaya alınan 30 Beta Talasemi Majör hastasında, retinal mikrovasküler değişiklikler, kardiyak ve karaciğer fonksiyonları ile ilişkilendirildi. 1 yıllık takip sonucunda, sağ göz yüzeyel kapiller pleksus yoğunluğu (KPY) tüm alan, superior ve inferior ölçümlerinde anlamlı düşüşler; sol göz yüzeyel KPY fovea ölçümünde anlamlı düşüş; sağ göz derin KPY inferior ve perifovea ölçümlerinde anlamlı düşüşler gözlemlendi, sol göz derin kapiller pleksus dansitesinde istatistiksel anlamlı düşüş saptanmadı. Kardiyak ve karaciğer MR verilerinde, relaksasyon zamanlarında anlamlı azalmalar kaydedildi.
Sonuç: Beta Talasemi Majör hastalarında 1 yıllık takip sürecinde OKTA, retinal mikrovasküler değişikliklerin erken tespiti için potansiyel bir araç olarak değerlendirilmektedir. Özellikle kapiller pleksus yoğunluklarındaki değişiklikler ile kardiyak ve karaciğer fonksiyonları arasında bazı ilişkiler gözlemlendi. Ancak, buObjective: This study aims to investigate retinal microvascular changes over one year in patients with Beta Thalassemia Major using Optical Coherence Tomography Angiography (OCTA) and to evaluate potential correlations between these findings and cardiac-liver Magnetic Resonance Imaging (MRI) parameters as well as echocardiographic measurements.
Materials and Methods: This prospective study included 30 patients with Beta Thalassemia Major followed in our clinic between May 2023 and August 2024. At baseline, all patients underwent comprehensive ophthalmologic screening, including OCTA measurements, echocardiography, and cardiac-liver MRI. Follow-up assessments were performed at the 6th and 12th months, including repeated OCTA, echocardiographic, and MRI evaluations. Retinal vessel density values were measured using OCTA. Echocardiographic examinations were conducted, and cardiac parameters were assessed. Cardiac and hepatic iron deposition and fibrosis were evaluated using MRI.
Results: In the 30 patients included in the study, retinal microvascular changes were analyzed in relation to cardiac and liver functions. After one year of follow-up, a significant decrease was observed in the superficial capillary plexus (SCP) density of the right eye, including total area, superior, and inferior measurements. Additionally, a significant reduction was found in the foveal SCP density of the left eye and in the inferior and perifoveal deep capillary plexus (DCP) density of the right eye, while no statistically significant decrease was detected in the DCP density of the left eye. Cardiac and liver MRI findings showed significant reductions in relaxation times.
Conclusion: OCTA appears to be a promising tool for the early detection of retinal microvascular changes in patients with Beta Thalassemia Major during a one-yea
The development of the ilmihal tradition in Kyrgyz society
No full textYüksek Lisans Teziİlmihallerin Müslümanlar arasındaki genel işlevine baktığımızda görülmektedir ki, bu eserlerden beklenen temel yarar, her bir Müslüman bireye günlük dini konularda rehberlik etmeleridir. Bu sebeple, İslam dünyasının farklı bölgelerinde halkın temel dini bilgilerini karşılamak üzere çeşitli ilmihal kitapları yazılmıştır. Benzer şekilde, Kırgız toplumu da bu tür eserlere yer vermiştir. Kırgızistan’da İlmihal Geleneğinin Gelişimi konusunu ele alan bu çalışmamızda, Kırgız âlimlerinin kaleme aldığı, ilmihal niteliği taşıyan eserler üzerinden, bağımsızlık sonrası dönemde ilmihal geleneğinin ne düzeyde geliştiği ortaya konmuştur. Bu çerçevede saptanan ilmihal çalışmaları tahlil edilerek tanıtılmıştır. Çalışmamız bir giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında araştırmanın önemi, sınırlandırmaları, amacı, yöntemi ve kullanılan kaynaklara yer verilmiştir. Birinci bölümde Kırgızlar hakkında genel bilgilere; İslam öncesi ve sonrasındaki dini yaşama ve dini bilgi kaynaklarına dair açıklamalara yer verilmiştir. İkinci bölümde ise egemen Kırgızistan’da kaleme alınan ilmihal eserleri ile bu eserlerin yazarlarının hayatlarına dair bilgiler sunulmuştur. Araştırmamız, ulaşılan sonuçlara yer verilen sonuç bölümüyle nihayete ermiştir.When we examine the general function of ilmihals among Muslims, it is evident that the primary benefit expected from these works is to guide each Muslim individual in daily religious matters. For this reason, various ilmihal books have been written in different regions of the Islamic world to meet the basic religious knowledge needs of the people. Similarly, the Kyrgyz society has also contributed to such works. In this study, which addresses the topic of The Development of the Ilmihal Tradition in Kyrgyzstan the level of development of the ilmihal tradition in the post-independence period has been revealed through works written by Kyrgyz scholars that carry the characteristics of ilmihal. Within this framework, the identified ilmihal studies have been analyzed and introduced. Our study consists of an introduction and two chapters. The introduction covers the importance, limitations, purpose, methodology, and sources of the research. The first chapter provides general information about the Kyrgyz people, explanations about their religious life before and after Islam, and information about their sources of religious knowledge. The second chapter presents information about the ilmihal works written in sovereign Kyrgyzstan and the lives of their authors. Our research concludes with a conclusion section that summarizes the findings reached
Examining the current geometry knowledge of 12th grade secondary education students within the framework of the Duval cognitive development model
No full textYüksek Lisans TeziBu araştırmada, 12. sınıf öğrencilerinin benzerlik konusundaki geometrik bilgi seviyeleri Duval’in bilişsel gelişim modeli çerçevesinde incelenmiştir. Karma desen kullanılarak gerçekleştirilen çalışmada, 46 öğrenci (24 deney, 22 kontrol) yer almıştır. Deney grubunda Duval modeline uygun, kontrol grubunda ise MEB müfredatına dayalı ders anlatımı yapılmıştır. Nicel veriler, ön test ve son test puanlarıyla analiz edilmiş; nitel veriler ise deney grubu öğrencileriyle yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilmiştir. Sonuçlar, Duval modeline uygun öğretimin, özellikle şekle bakma ve teorik muhakeme becerilerinde anlamlı bir gelişim sağladığını göstermiştir. Görüşmelerde öğrenciler, görsel destekli ve uygulamalı derslerin konuyu daha anlaşılır ve kalıcı hale getirdiğini belirtmiştir. Sonuç olarak, Duval’in modeli öğrencilerin geometrik bilgi seviyelerini ve bilişsel becerilerini geliştirmiştir. Gelecekte, bu modelin farklı matematik konularında ve gruplarda test edilmesi önerilmektedir.In this study, the geometric knowledge levels of 12th-grade students on the topic of similarity were examined within the framework of Duval’s cognitive development model. The research employed a mixedmethods design and included 46 students (24 in the experimental group and 22 in the control group). In the experimental group, lessons were conducted based on Duval’s model, while the control group received instruction aligned with the MEB curriculum. Quantitative data were analyzed using pre-test and post-test scores, while qualitative data were obtained from semi-structured interviews with students in the experimental group. The results indicated that teaching based on Duval’s model led to significant improvements, particularly in shape recognition and theoretical reasoning skills. Students reported during interviews that visually supported and applied lessons made the topics more comprehensible and enduring. In conclusion, Duval’s model enhanced students’ geometric knowledge levels and cognitive skills. It is recommended that future studies test this model in different mathematical topics and with various student groups
A qualitative study on the views of vegans in Türkiye on the workship of sacrifice
No full textYüksek Lisans TeziBu araştırmanın amacı, veganların İslam dinindeki kurban ibadeti ilgili görüşlerinin incelenmesidir. Nitel olarak yapılan bu çalışmada, veganların İslam dinindeki kurban ibadetine bakış açıları araştırılmıştır. Tez konusuyla ilgili Türkçe ve yabancı dildeki kitaplar, makaleler, sosyal medya paylaşımları, online vb. kaynaklar incelenerek literatür taraması yapılmıştır. Araştırma kapsamında Türkiye’de (İstanbul, Ankara, İzmir, Muğla, Eskişehir, Antalya) yaşayan 4 erkek ve 11 kadın olmak üzere 15 yetişkin birey ile amaçlı kartopu örnekleme yöntemi kullanılarak görüşülmüştür. Yapılan mülakat görüşmelerinde en az bir yıldır vegan olarak yaşayan bireylerin müslümanlığa ve İslam dinindeki kurban ibadetine bakış açıları derinlemesine irdelenmiştir. Araştırma sonucunda; Veganların, kişinin hem vegan hem müslüman olabileceği düşüncesinde oldukları, İslam dinindeki kurban ibadetinin ise maddi yardım şeklinde yapılmasının doğru olduğu fikrini savundukları tespit edilmiştir. Sonuçların araştırmacılara ve konuyla ilgili taraflara katkı sunması beklenmektedir.The aim of this study is to examine the views of vegans on the Islamic religious practice of animal sacrifice (Qurbani). This research, designed using a qualitative approach, explores how vegans perceive and interpret the ritual of animal sacrifice in Islam. A literature review was conducted by examining Turkish and foreign-language books, academic articles, social media posts, online sources, and similar materials related to the topic. Within the scope of the study, interviews were held with 15 adult individuals (4 men and 11 women) living in Türkiye (specifically in Istanbul, Ankara, Izmir, Muğla, Eskişehir, and Antalya), using the purposive snowball sampling method. In the interviews, the views of individuals who have been living as vegans for at least one year on Islam and the practice of Qurbani were investigated in depth. The findings show that vegans believe a person can be both a Muslim and a vegan, and that the ritual of Qurbani should ideally be fulfilled in the form of financial aid rather than animal sacrifice. It is expected that the results of this study will contribute to researchers and stakeholders concerned with the topic