Necmettin Erbakan University Institutional Repository
Not a member yet
18430 research outputs found
Sort by
A look at the posture of respect and funeral march used in ceremonies from the perspective of Turkish music and cultur
No full textYüksek Lisans TeziBu araştırmada, ülkemizde merasimlerde kullanılan ve Kore Savaşı’yla birlikte ülkemize giren ve kültürümüze empoze edilmeye çalışılan Saygı Duruşu ve Cenaze Marşı’nın tarihsel sürecinin ve kültürel bağlamının irdelenmesi, Türk müzik kültürü bağlamında değerlendirilmesi, aynı zamanda ülkemizde şehit cenaze törenlerinde icra edilen Saygı Duruşu Marşı ve Itri’nin Segâh Tekbir’inin sosyolojik etkilerinin incelenmesi ve amaçlanmaktadır. Araştırma, amaçlanan hususlar doğrultusunda ele alındığında, Türk müziği ve resmi törenlerin simgesi haline gelen Saygı Duruşu ve Cenaze Marşı’nın bağlamlarının farklı yönlerden değerlendirilmesi açısından önem arz etmektedir. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden genel tarama modeli kullanılarak yürütülmüştür. Doküman inceleme tekniğiyle toplanan veriler, betimsel olarak analiz edilmiş ve yorumlanmıştır. Araştırmada, Saygı Duruşu Marşı’nın Kore Savaşı’yla birlikte 1950’lerden itibaren icra edildiği, diğer yandan Chopin’in bestelemiş olduğu Cenaze Marşı’nın 2017 yılına kadar resmî törenlerde uygulandığı, Batı kültürünün ürünleri olan her iki marşın da halk nezdinde kabul görmediği, özellikle ülkemizde Türk-İslâm duygularının en önde olduğu şehit cenaze törenlerinde icra edilen Saygı Duruşu Marşı yerine son dönemlerde icra edilen Itri’nin bestelemiş olduğu Segâh Tekbiri’nin sosyo-kültürel anlamda kabul gördüğü sonuçlarına ulaşılmıştır.This research aims to examine the historical process and cultural context of the Standing Silence and Funeral March, which are used in ceremonies in our country and started to be used in our country with the Korean War, to evaluate them in the context of Turkish music culture, and also to examine the sociological effects of the Standing Silence March and Itri's Segâh Tekbir, which are performed in martyr funeral ceremonies in our country. When the research is considered in line with the intended issues, it is important in terms of evaluating the Standing Silence and Funeral March contexts, which have become symbols of Turkish music and official ceremonies, from different perspectives. The research was conducted using the general screening model, one of the qualitative research methods. The data collected with the document review technique was analyzed and interpreted descriptively. In the research, it was concluded that the Standing March was performed since the 1950s together with the Korean War, on the other hand, the Funeral March composed by Chopin was performed in official ceremonies until 2017, both marches, which are products of Western culture, were not accepted by the public, and especially in our country, instead of the Standing March, which is performed in martyr funeral ceremonies where Turkish-Islamic feelings are at the forefront, the Segâh Tekbiri composed by Itri, which has been performed in recent times, has been accepted in a socio-cultural sense
Analysis and comparison of Tanburi Cemil Bey and İzzettin Ökte's tanbur taksims
Get PDFYüksek Lisans TeziTürk müziğinde gerek icrâ gerekse makam özelliklerinin ortaya konulması açısından önemli bir yere sahip olan tanburun, icrâ anlayışında bulunduğu dönem ve icrâcılara göre farklılıklar oluşmuştur. Diğer müzik türlerinden farklı olarak Türk müziği, yoruma dayalı olarak icrâ edilen bir müzik türüdür. Türk müziği icrâ eden sanatçıların kendine has bir tavırla yapmış olduğu yorumlama teknikleri, icrâcılar arasında icrâ anlayışı bakımından farklılıklar ve benzerlikler oluşmasına sebebiyet vermiştir. Bu çalışmada, Türk müziği tanbur icrâcılarından Tanbûri Cemil Bey ve İzzettin Ökte’nin icrâ etmiş olduğu Hüseyni, Hicaz ve Acemaşiran makamlarındaki taksimler notaya alınmış ve bu sayede icrâlardan hareketle duyulan tüm işitsel içerik tahlile hazır bir şekilde materyal haline getirilmiştir. Notaya alınan icrâlar Prof. Dr. Mehmet Gönül’ün “Üslûp ve Tavır Bağlamında Türk Mûsikîsi İcrâsında Yorum Unsurları” makalesi ışığında tahlil edilmiş ve kıyas edilmiştir. Bu çalışmanın sonucunda; Tanbûri Cemil Bey’in tanburu daha çok mızraplı ve çarpmalı bir şekilde icra ederek dinamik bir icrâ benimsediği, İzzettin Ökte’nin daha bağlı ve uzayan seslerle icrâyı benimsediği sonucuna varılmıştır.The tanbur, which has an important place in Turkish music in terms of both performance and makam characteristics, has differences in its performance understanding according to the period and performers. Unlike other types of music, Turkish music is a type of music that is performed based on interpretation. The interpretation techniques of the artists who perform Turkish music with a unique attitude have led to differences and similarities between the performers in terms of the understanding of performance. In this study, the taxims in Hüseyni, Hicaz and Acemaşiran maqams performed by Tanbûri Cemil Bey and İzzettin Ökte, two of the Turkish music tanbur players, were notated and in this way, all the auditory content heard from the performances was turned into material ready for analysis. The notated performances were analyzed and compared in the light of Prof. Dr. Mehmet Gönül's article “Elements of Interpretation in Turkish Music Performance in the Context of Style and Attitude”. As a result of this study, it was concluded that Tanbûri Cemil Bey adopted a dynamic performance by performing the tanbur mostly with plectrum and percussion, while İzzettin Ökte adopted a performance with more connected and extended sounds
The contribution of arterial blood gas parameters in predicting mortality in patients presenting to the emergency department with ıntracranial hemorrhage
Get PDFAmaç: Bu çalışmanın amacı, acil servise başvuran ve beyin BT’sinde intrakranial kanama
(İKK) tanısı konulan hastalarda, başvuru ve 6. saatte alınan arter kan gazı parametrelerinin (pH,
PaO₂, PaCO₂, laktat, baz açığı, iyonize kalsiyum) mortaliteyi öngörmedeki prognostik değerini
değerlendirmektir.
Yöntem: Retrospektif ve kesitsel tasarıma sahip olan çalışmamızda, 01/01/2020-23/04/2025
arasında acil servise başvuran ve çalışmaya dahil kriterleri sağlayan 299 hasta analiz edilmiştir.
Demografik veriler, klinik bulgular, görüntüleme sonuçları ve başvuru ile 6. saat arter kan gazı
parametreleri kaydedilmiştir. Veriler, mortalite ile ilişkilendirilmiş ve parametrelerin
prognostik performansı Mann-Whitney U testi ve ROC analizi ile değerlendirilmiştir.
Bulgular: Çalışmaya intrakranial kanama tanısı alan toplam 299 hasta dahil edilmiştir. İlk yedi
gün içinde mortalite oranı %7 olarak bulunmuştur. Başvuru anında alınan arter kan gazı
parametreleri incelendiğinde, ilk yedi gün içinde mortal seyreden hastalarda laktat düzeyleri
[2,50 (1,50–4,10) mmol/L] ve baz açığı [−4,30 ((−7,45)–(−1,20))] yaşayanlara göre anlamlı
olarak yüksek saptanmıştır (p=0,016; p=0,014). Buna karşın pH, PaCO₂, PaO₂ ve iCa²⁺
düzeyleri açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmemiştir (p>0,05).
Başvuru sonrası 6. saatte alınan ikinci arter kan gazı ölçümlerinde, mortal seyreden hastalarda
pH [7,33 (7,20–7,42)] ve baz açığı [−6,80 ((−12,10)–(−1,90))] değerleri anlamlı şekilde düşük
bulunmuştur (p=0,002; p=0,001). Ayrıca laktat düzeyleri [3,50 (1,90–4,35) mmol/L]
yaşayanlara göre belirgin olarak yüksek saptanmıştır (p<0,001). Ancak PaCO₂, PaO₂ ve iCa²⁺
parametrelerinde iki grup arasında anlamlı farklılık görülmemiştir (p>0,05).
Sonuç: Çalışmamız, İKK hastalarında başvuru ve erken dönemde ölçülen arter kan gazı
parametrelerinin, özellikle laktat ve baz açığının mortaliteyi öngörmede anlamlı prognostik
belirteçler olduğunu göstermektedir. Bu parametrelerin acil serviste erken değerlendirilmesi,
risk stratifikasyonu ve klinik karar süreçlerini destekleyerek hızlı tanı ve tedavi stratejilerinin
belirlenmesinde yol gösterici olabilir.Objective: The aim of this study is to evaluate the prognostic value of arterial blood gas
parameters (pH, PaO₂, PaCO₂, lactate, base deficit, ionized calcium) measured at the time of
admission and at 6 hours in patients who presented to the emergency department and were
diagnosed with intracranial hemorrhage (ICH) on brain CT scans.
Method: In our retrospective and cross-sectional study, 299 patients who visited the emergency
department between January 1, 2020, and April 23, 2025, and met the inclusion criteria were
analyzed. Demographic data, clinical findings, imaging results, and arterial blood gas
parameters at the time of presentation and at 6 hours were recorded. The data were correlated
with mortality, and the prognostic performance of the parameters was evaluated using the
Mann-Whitney U test and ROC analysis.
Findings: A total of 299 patients diagnosed with intracranial hemorrhage were included in the
study. The mortality rate within the first seven days was found to be 7%. When arterial blood
gas parameters were analyzed at the time of admission, lactate levels [2.50 (1.50–4.10) mmol/L]
and base deficit [−4.30 ((−7.45)– (−1.20))] were significantly higher than those in survivors
(p=0.016; p=0.014). However, no statistically significant differences were observed between
the groups in terms of pH, PaCO₂, PaO₂, and iCa²⁺ levels (p>0.05). In the second arterial blood
gas measurements taken 6 hours after admission, pH [7.33 (7.20–7.42)] and base deficit [−6.80
((−12.10)–(−1.90)] values were significantly lower in patients with a fatal outcome (p=0.002;
p=0.001). Additionally, lactate levels [3.50 (1.90–4.35) mmol/L] were significantly higher in
patients who died compared to those who survived (p<0.001). However, no significant
differences were observed between the two groups in terms of PaCO₂, PaO₂, and iCa²⁺
parameters (p>0.05).
Conclusion: Our study shows that arterial blood gas parameters measured at admission and in
the early period, particularly lactate and base deficit, are significant prognostic markers for
mortality in patients with IKK. Early assessment of these parameters in the emergency
department may guide rapid diagnosis and treatment strategies by supporting risk stratification
and clinical decision-making processes
Post-traumatic growth and hopelessness levels of students in a high school after the earthquake: The case of Pazarcik district of Kahramanmaraş province
Get PDFYüksek Lisans TeziBu araştırma, Kahramanmaraş ili Pazarcık ilçesinde yer alan bir lisede öğrenim gören öğrencilerin deprem sonrası travma sonrası büyüme ve umutsuzluk düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek ve her değişkeni etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı ve ilişki arayıcı olarak yapılmıştır. Evreni, Pazarcık Anadolu Lisesi’nde öğrenim gören 1007 öğrenci oluşturmuştur. Örneklem büyüklüğü, önceki benzer çalışmalardaki standart sapma değeri kullanılarak ve %95 güven düzeyiyle hesaplanmış; örnekleme 750 öğrenci dahil edilmiştir. Veriler, 2023 Kasım–2024 Ocak tarihleri arasında araştırmacı tarafından uygulanan Kişisel Bilgi Formu, Travma Sonrası Büyüme Envanteri ve Beck Umutsuzluk Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin analizi SPSS 22.0 programında yapılmıştır. Tanımlayıcı istatistiklerin yanı sıra Kolmogorov-Smirnov testi ile normal dağılım değerlendirilmiş; Student t testi, One Way ANOVA, Pearson korelasyon ve çoklu doğrusal regresyon analizleri uygulanmıştır. Katılımcıların yaş ortalaması 13,98±1,22 olup, %62,9’u kadındır. Öğrencilerin %82,5’inin kronik hastalığı olmadığı, %90,9’unun ise psikiyatrik danışmanlık almadığı tespit edilmiştir. Deprem sonrası, öğrencilerin %28,4’ünün evinin orta hasarlı, %14,8’inin ağır hasarlı ve %13,2’sinin yıkıldığı belirlenmiştir. Öğrencilerin %48,0’inin yakın akrabasını kaybettiği ve %80,8’inin psikolojik destek almadığı saptanmıştır. Travma Sonrası Büyüme Envanteri puan ortalaması 65,44±14,64, Beck Umutsuzluk Ölçeği puan ortalaması ise 11,33±2,26 olarak bulunmuştur. TSBÖ alt boyutları arasında, "Başkaları ile İlişkiler" en yüksek puanı alırken, "Manevi Değişim" en düşük puan ortalamasına sahiptir. Sosyo-demografik faktörler ve deprem sonrası ev hasar durumu ile TSBÖ puanları arasında anlamlı farklar bulunmuştur. Psikiyatrik hastalığı olan öğrenciler, TSBÖ'de daha yüksek puanlar alırken, yakın kayıplar yaşayanlar da daha yüksek puanlar elde etmiştir. Travma sonrası büyüme ile umutsuzluk düzeyi arasında negatif yönlü, düşük düzeyde ancak anlamlı bir ilişki saptanmıştır (r=-0,213; p<0,05). Çoklu doğrusal regresyon analizine göre, travma sonrası büyümeyi yordayan en güçlü değişkenin psikiyatrik hastalık öyküsü olduğu, bunu yakın akraba kaybı ve evin hasar durumu değişkenlerinin izlediği belirlenmiştir. Umutsuzluk düzeyini yordayan başlıca değişkenler ise evin ağır hasarlı ya da yıkılmış olması ve psikolojik destek almama durumu olmuştur. Öğrencilerin TSBÖ düzeylerinin başkalarına ilişkin değişimle daha belirgin olduğu gözlemlenmiştir. Bu bulgular, afet sonrası psikolojik destek hizmetlerinin güçlendirilmesi gerektiğini ve okullarda travma odaklı yardım programlarının yaygınlaştırılmasının önemli olduğunu göstermektedir. Psikolojik rehberlik hizmetlerinin, öğrencilerin travma sonrası yaşadıkları zorluklarla başa çıkmalarına yardımcı olabileceği vurgulanmaktadır.This study was conducted descriptively and correlationally to examine the relationship between post traumatic growth (PTG) and hopelessness levels among high school students in Pazarcık district of Kahramanmaraş province after the earthquake, as well as to identify factors affecting each variable. The population consisted of 1007 students attending Pazarcık Anatolian High School. The sample size was calculated using the standard deviation values from previous similar studies with a 95% confidence level, resulting in 750 students included in the sample. Data were collected between November 2023 and January 2024 by the researcher using a Personal Information Form, the Post-Traumatic Growth Inventory (PTGI), and the Beck Hopelessness Scale (BHS). Data analysis was performed with SPSS 22.0. Besides descriptive statistics, normality was assessed via the Kolmogorov-Smirnov test; Student’s t-test, One-Way ANOVA, Pearson correlation, and multiple linear regression analyses were conducted. The participants’ mean age was 13.98±1.22 years, and 62.9% were female. It was found that 82.5% of the students had no chronic illness, and 90.9% had not received psychiatric counseling. Post-earthquake, 28.4% of students’ homes were moderately damaged, 14.8% severely damaged, and 13.2% completely destroyed. Additionally, 48.0% had lost a close relative, and 80.8% had not received psychological support. The mean PTGI score was 65.44±14.64, and the mean BHS score was 11.33±2.26. Among PTGI subscales, “Relating to Others” had the highest mean score, while “Spiritual Change” had the lowest. Significant differences were found between socio-demographic factors, post-earthquake house damage status, and PTGI scores. Students with psychiatric illness scored higher on the PTGI, as did those who experienced close relative loss. A significant but weak negative correlation was observed between post-traumatic growth and hopelessness levels (r=-0.213, p<0.05). Multiple linear regression analysis identified psychiatric illness history as the strongest predictor of PTG, followed by close relative loss and house damage status. The main predictors of hopelessness were severe or complete house damage and lack of psychological support. Students’ PTG levels were more pronounced in the “Relating to Others” dimension. These findings highlight the necessity of strengthening post-disaster psychological support services and expanding trauma-focused intervention programs in schools. The importance of psychological counseling services in helping students cope with post-traumatic difficulties is emphasized
Efficacy of facilitated subcutaneous immunoglobulin therapy in patients with primary immunodeficiency
No full textBağışıklık sistemi elemanlarının bozulmuş yanıtı, yetersizliği veya yokluğundan kaynaklanan hastalıklar primer immün yetmezlik olarak adlandırılır. Primer immün yetmezlikli hastaların büyük bir kısmı için standart tedavi yöntemi immünglobulin replasmanıdır. Bu tedavi, enfeksiyonların sıklığını ve şiddetini azaltmayı, böylece organ disfonksiyonunun önlenmesini amaçlamaktadır. Kolaylaştırılmış subkutan immünglobulin tedavisi, intravenöz ve subkutan immünglobulin tedavisinin avantajlarını birleştirmek amacıyla son olarak geliştirilen immünglobulin replasman tedavisi yöntemidir. Bu çalışmada, intravenöz veya subkutan immünglobulin tedavisi alan primer immün yetmezlik hastalarının, kolaylaştırılmış subkutan immünglobulin tedavisine geçişinin klinik ve laboratuvar etkilerinin, retrospektif olarak değerlendirilmesi ve bu sayede kolaylaştırılmış subkutan immünglobulin tedavisinin etkinliği ve tolere edilebilirliğinin araştırılması amaçlandı.
Çalışmamızda, Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Alerji ve İmmünoloji Bilim Dalı'nda, primer immün yetmezlik nedeniyle takip edilen ve intravenöz veya subkutan immünglobulin tedavisi almakta iken Kasım 2020-Ocak 2023 tarihleri arasında kolaylaştırılmış subkutan immünglobulin tedavisine geçilen 38 hastanın dosyası geriye dönük olarak incelendi. Hastaların demografik ve tanısal özellikleri, immünglobulin replasman tedavileri, kolaylaştırılmış subkutan immünglobulin tedavisine geçişin hastaların immunglobulin G düzeyleri ve enfeksiyon sıklığı üzerindeki etkileri, tedavi sırasında gelişen yan etkiler ve hastaların tedaviye uyumu değerlendirildi. Çalışmaya dahil edilen 38 hastanın yaş ortalaması 18,50±4,87 yıl olup, %55,3'ü erkek (n=21),
%44,7'si kız (n=17) idi. Hastaların %60'ında antikor eksikliğinin ön planda olduğu immün yetmezlik, %15,8'inde sendromik özellikler gösteren kombine immün yetmezlik, %10,5'inde immün disregülasyonla seyreden immün yetmezlik, %7,9'unda kombine immün yetmezlik,
%2,6'sında otoinflamatuvar hastalık, %2,6'sında tanımlanmamış immün yetmezlik tanısı mevcuttu. Kolaylaştırılmış subkutan immünglobulin tedavisi öncesinde, hastaların %39,5'i (n=15) yalnızca intravenöz immünglobulin, %60,5'i (n=23) ise intravenöz ve subkutan immünglobulin tedavisi almıştı. Tedavi süreçlerinde ölçülen immünglobulin G ortalamaları intravenöz tedavi sırasında 905,60 mg/dL, subkutan tedavi sırasında 1001,60 mg/dL ve kolaylaştırılmış subkutan immünglobulin tedavisi sırasında 952,83 mg/dL olarak belirlendi. Hastaneye yatış oranları intravenöz tedavi sırasında %39,5, subkutan tedavi sırasında %39,5 ve kolaylaştırılmış subkutan tedavi sırasında %13,2 olarak belirlendi. Kolaylaştırılmış subkutan immünglobulin tedavisi sırasında hastaların %15,8’inde lokal yan etki görüldü, sistemik yan etki tespit edilmedi. Takipte kolaylaştırılmış subkutan immünglobulin tedavisi hastaların %47,4’ünde çeşitli nedenlerle sonlandırıldı.
Çalışmamız, kolaylaştırılmış subkutan immünglobulin tedavisinin serum immünglobulin G seviyelerinin korunmasında ve enfeksiyonların önlenmesinde, intravenöz ve subkutan immünglobulin tedavileriyle benzer etkinlik gösterdiğini ortaya koymuştur. Ayrıca, hastalarımızda kolaylaştırılmış subkutan immünglobulin tedavisi sırasında sistemik yan etki gözlenmemiş, gelişen lokal reaksiyonlar ise sonraki infüzyonlarda tekrar etmemiştir. Tüm veriler değerlendirildiğinde, uzun aralıklarla ve az enjeksiyon sayısıyla subkutan tedavi imkanı sunan kolaylaştırılmış subkutan immünglobulin tedavisinin, özellikle uzun dönem tedavi gerektiren primer immün yetmezlikli hastalar için etkili bir immünglobulin replasman tedavisi seçeneği olduğu sonucuna varılmaktadır.Primary immunodeficiencies are diseases caused by the impaired, insufficient, or absent response of immune system components. The standard treatment for most patients with primary immunodeficiency is immunoglobulin replacement therapy, which aims to reduce the frequency and severity of infections, thereby preventing organ dysfunction. Facilitated subcutaneous immunoglobulin therapy is the latest method developed for immunoglobulin replacement, combining the advantages of both intravenous and subcutaneous immunoglobulin therapies. In this study, we aimed to investigate the efficacy and tolerability of facilitated subcutaneous immunoglobulin therapy and evaluate the clinical and laboratory effects of switching from intravenous or subcutaneous immunoglobulin therapy to facilitated subcutaneous immunoglobulin therapy in patients with primary immunodeficiency retrospectively.
In our study, the records of 38 patients who were followed up for primary immunodeficiency at the Department of Pediatric Allergy and Immunology, Necmettin Erbakan University Faculty of Medicine, and who switched to facilitated subcutaneous immunoglobulin therapy between November 2020 and January 2023, were reviewed retrospectively. The demographic and diagnostic characteristics of the patients, their immunoglobulin replacement therapies, the effects of transitioning to facilitated subcutaneous immunoglobulin therapy on the patients' immunoglobulin G levels and infection frequency, side effects developed during treatment, and patient adherence to the therapy were evaluated.
The average age of the 38 patients included in the study was 18.50±4.87 years, with 55.3% male (n=21) and 44.7% female (n=17). In 10.5% of the patients, immunodeficiency was accompanied by immune dysregulation, in 60% of the patients, immunodeficiency in 7.9% combined immunodeficiency was observed, in 2.6% auto-inflammatory diseases were diagnosed, 2.6% had undefined immunodeficiency, and in 15.8%, combined immunodeficiency with syndromic features was found. Prior to facilitated subcutaneous immunoglobulin therapy, 39.5% of the patients (n=15) received only intravenous immunoglobulin, and 60.5% (n=23) received both intravenous and subcutaneous immunoglobulin therapy. The average immunoglobulin G levels during treatment were 905.60 mg/dL with intravenous therapy, 1001.60 mg/dL with subcutaneous therapy, and 952.83 mg/dL with facilitated subcutaneous therapy. The hospitalization rates were 39.5% with intravenous therapy, 39,5% with subcutaneous therapy, and 13,2% with facilitated subcutaneous therapy. Local side effects were observed in 15.8% of the patients during facilitated subcutaneous immunoglobulin therapy, but no systemic side effects were detected. Facilitated subcutaneous immunoglobulin therapy was discontinued in 47.4% of the patients for various reasons.
Our study demonstrated that facilitated subcutaneous immunoglobulin therapy shows similar effectiveness to intravenous immunoglobulin and subcutaneous immunoglobulin therapies in maintaining serum IgG levels and preventing infections. Additionally, no systemic side effects were observed during facilitated subcutaneous immunoglobulin therapy, and the local reactions that occurred did not recur in subsequent infusions. facilitated subcutaneous immunoglobulin therapy was discontinued in only one patient due to side effects. Based on all the data, it can be concluded that facilitated subcutaneous immunoglobulin therapy, which offers the possibility of less frequent injections with long intervals, is an effective option for immunoglobulin replacement therapy, particularly for patients with primary immunodeficiency requiring long-term treatment
Investigation of the relationship between Blastocystis hominis and colorectal cancers
No full textDoktora TeziBlastocystis hominis dışkı incelemelerinde karşılaşılan en sık parazit olarak bildirilmektedir. Kommensal mi yoksa patojen mi olduğu son yıllarda çokça tartışılan parazit, literatürde farklı hasta gruplarında araştırılmıştır. Sağlıklı bireylerde oldukça yaygın bulunmasından dolayı insan mikrobiyatasının bir ögesi olduğunu ileri süren çalışmaların yanı sıra son yıllarda patojen potansiyelini araştıran çalışmalar da dikkat çekmektedir. Bu çalışmada; kolorektal kanserler ile B. hominis enfeksiyonu arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlandı. Çalışmaya toplamda 70 kolorektal kanser tanılı hasta ve 30 sağlıklı kontrol bireyi dahil edildi. Dışkı örneklerinde mikroskobik inceleme ve gerçek zamanlı kantitatif PZR (RT-qPZR) kullanılarak B. hominis varlığı araştırıldı. B. hominis pozitif bulunan örneklerde Oxford Nanopore yeni nesil dizileme yöntemiyle alt tip tayini ve biyoinformatik analiz yapıldı. Ayrıca hasta ve kontrol grubu serumlarında, sistemik inflamasyon sitokinlerinden tümör nekroz faktörü-alfa (TNF-α) düzeyleri araştırıldı. Mikroskobik incelemede çalışma grubunun %28,6’sında, kontrol grubunun %20’sinde B. hominis pozitifliği saptandı. RT-qPZR sonuçları daha yüksek duyarlılık gösterdi; çalışma hastalarında %42,9 ve kontrol grubunda %66,7 oranında B. hominis pozitifliği tespit edildi. Gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0,029). Alt tip analizlerinde ST1, ST3, ST5, ST7 ve ST9 izolatları tespit edildi. Her iki grupta da en sık tespit edilen alt tip ST3 oldu. Alt tip dağılımları irdelendiğinde, kolorektal kanser hastalarına özgü herhangi bir alt tip öne çıkmadı. TNF-α pozitifliği yalnızca kolorektal kanser grubunda tespit edilmiş olup sağlıklı kontrollerin tamamında TNF-α negatif bulundu. Ancak B. hominis pozitifliği ile TNF-α pozitifliği arasında anlamlı bir ilişki gözlenmedi. Sonuç olarak, bu çalışmada B. hominis sıklığı kolorektal kanser hastalarında, sağlıklı kontrollere göre anlamlı oranda düşük bulundu ve parazitin TNF-α aracılığıyla inflamasyonu artırıcı bir etkisi tespit edilmedi. Çalışma sonuçları, B. hominis’in kommensal bir protozoon olabileceği görüşünü desteklemektedir. Kontrol grubunun sınırlı örnek sayısı, bu çalışmanın istatistiksel gücünü etkileyebilecek temel bir kısıtlılık olarak öne çıkmaktadır. Özellikle alt tipler arası etkileşimler ve uzun vadeli immünolojik tepkiler açısından daha büyük hasta gruplarını kapsayan ileri prospektif çalışmaların yapılması gerekmektedir.Blastocystis hominis is the most common parasite in stool examinations. Whether it is commensal or pathogenic has been widely debated in recent years, and studies have examined the parasite in different patient groups. While some studies suggest that B. hominis is a component of the human microbiota due to its prevalence in healthy individuals, other studies investigating its pathogenic potential have also attracted attention. This study aimed to investigate a possible association between colorectal cancer and B. hominis infection. The study included a total of 70 patients diagnosed with colorectal cancer and 30 healthy control individuals. The presence of B. hominis was investigated in stool samples using microscopic examination and real time quantitative PCR (RT-qPCR). Subtype identification and bioinformatic analysis were performed on B. hominis-positive samples using the Oxford Nanopore next-generation sequencing method. Additionally, tumor necrosis factor-alpha (TNF-α) levels, a cytokine associated with systemic inflammation, were investigated in the serum of both groups. Microscopic examination revealed B. hominis positivity in 28.6% of the patient group and 20% of the control group. RT-qPCR results showed higher sensitivity, with B. hominis positivity detected in 42.9% of study patients and 66.7% of the control group. The difference between the two groups was statistically significant (p = 0.029). ST1, ST3, ST5, ST7 and ST9 isolates were detected in subtype analyses. The most frequently detected subtype in both groups was ST3. However, no specific subtype showed a clear predilection for cancer patients. TNF-α positivity was only detected in the colorectal cancer group, and all healthy controls tested negative for TNF-α. However, no significant correlation was observed between B. hominis positivity and TNF-α positivity. In conclusion, this study found that the frequency of B. hominis was significantly lower in patients with colorectal cancer than in healthy controls, and no TNF-α-mediated inflammatory effect of the parasite was detected. The results of the study support the view that B. hominis may be a commensal protozoan. However, the limited sample size of the control group is a significant limitation that could affect the statistical power of this study. Further prospective studies involving larger patient groups are needed, particularly with regard to interactions between subtypes and long-term immunological responses.Bu tez çalışması Necmettin Erbakan Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri (BAP) Koordinatörlüğü tarafından 23DR18009 numaralı proje ile desteklenmiştir
Retrospective evolution of patients hospitalized due to viral pulmonary infections in post COVID-19 pandemic period
No full textAmaç: Solunum yolu enfeksiyonları dünya genelinde en sık görülen enfeksiyonlar arasındadır. Son yıllarda
solunum yolu enfeksiyonlarında viral etkenler daha sık görülürken Covid-19 pandemisiyle birlikte bu durum
daha da netleşmiştir. Solunum yolu viral enfeksiyonlarının prognozunun önceki dönemlere kıyasla daha kötü
olduğunu gösteren çalışmalar mevcuttur. Covid-19 pandemisi immün sistem, solunum sistemi gibi birçok
sistemi etkilemiş olup pandemi sonrasında da post-covid semptom ve etkilerin devam ettiği görülmektedir.
Pandeminin ilerleyen dönemlerde de etkilerinin devam edeceği düşünülmektedir. Çalışmamızda pandemi
sonrasındaki dönemde viral pulmoner enfeksiyonları nedeniyle hastane yatışı verilen hastaların retrospektif
değerlendirilmesiyle pandeminin solunum yolu viral enfeksiyonlar üzerindeki etkilerinin araştırılması
amaçlanmıştır.
Yöntem: Çalışmaya Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Hastalıkları Servis ve Yoğun Bakım
Ünitesinde Kasım 2022- Nisan 2025 tarihleri arasında yatarak tedavi edilen ve solunum yolu viral enfeksiyonu
şüphesiyle alınan burun ve boğaz sürüntülerinde solunum yolu viral panel testinde pozitiflik saptanan hastalar
dahil edilmiştir. Hastaların yaş, cinsiyet, yaşadığı yer ve meslekleri kaydedilmiştir. Hastaların hastaneye
başvurusunda ve taburculuk kararı öncesindeki enfektif parametreleri, üre, elektrolit ve karaciğer fonksiyon
testleri gibi bazı laboratuvar değerleri ve vital bulguları karşılaştırılmıştır. Hastaların merkeze başvurusu
sırasındaki radyolojik bulguları, steroid tedavisi alma durumları, solunum destek ihtiyacı, hastanede kalış
süresi ve tedavi sürecinde yoğum bakım ihtiyacı gelişme durumu belirtilmiştir. Hastaların grip aşısı, Pnömokok
aşısı ve Covid-19 aşısı ülkemizdeki aşı takip sisteminden kontrol edilmiştir.
Bulgular: Çalışmamızda 74’ü kadınlardan, 65’i erkeklerden oluşan solunum yolu viral panelinde pozitiflik
saptanan 139 hasta incelenmiştir. Araştırmaya katılan hastaların yaş ortalaması 64,41± 15,11’ dir. 139 hastanın
135’ inde en az bir ek hastalık bulunmaktadır. Hastaneye başvuru sırasında en sık görülen semptom nefes
darlığı, öksürük, balgam, ateş, miyalji, baş ve boğaz ağrısıdır. Hastaların solunum muayenesinde en sık işitilen
oskültasyon bulgusu ral ve ronküstür. Hastalarda radyolojik bulgu olarak en sık bilateral infiltrasyon
izlenmiştir. Araştırmaya katılan hastaların yatış esnasındaki lökosit ortalaması 10,89×10³ u/l ± 5,15×10³ u/l,
nötrofil ortalaması 8,43×10³ u/l ± 4,70×10³ u/l, lenfosit ortalaması 1,56×10³ u/l ± 1,42×10³ u/l, trombosit
ortalaması 261,32×10³ u/l ± 109,27×10³, u/l sedimantasyon ortalaması 26,26 ±21,50, Crp ortalaması 98,30 ±
95,64 mg/l, üre ortalaması 50,04 ± 35,62 mg/dl, kreatinin ortalaması 1,33 ± 1,34 mg/dl, AST ortalaması 42,56
± 122,23 U/l, ALT ortalaması 30,13 ± 64,07 U/l’ dir. Çalışmaya katılan hastaların 72’ si Covid-19 enfeksiyonu
geçirmiştir. Çalışmaya katılan hastalarda en sık Rhinovirüs ve İnfluenza saptanmıştır. Covid-19 enfeksiyonu geçiren ve geçirmeyen hastalar kıyaslandığında viral enfeksiyonların sıklığında, yoğun bakım ihtiyacı ve
komplikasyon gelişme oranında anlamlı farklılık saptanmadı (p>0,05). Ancak Biontech aşısı yaptıranlarda
daha az komplikasyon geliştiği görüldü (p<0,05). Lenfopeni ve trombositopeni izlenen hastalarda prognozun
daha kötü olduğu gözlemlendi (p<0,05). Prokalsitonin değeri yüksek olan hastalarda diğerlerine kıyasla yoğun
bakım destek ihtiyacının daha fazla olduğu görüldü (p<0,05).
Sonuç: Bu çalışmada, Kasım 2022- Nisan 2025 tarihleri arasında hastanede yatarak tedavi alan solunum yolu
viral panelinde viral solunum yolu enfeksiyonu tespit edilmiş 139 hastanın klinik, radyolojik ve demografik
özellikleri incelenmiştir. 65 yaş üstü ve gençler arasında komplikasyon gelişme oranında fark saptanmamıştır.
Prokalsitonin değeri yüksek olanlarda daha fazla yoğun bakım destek ihtiyacı olduğu gözlemlenmiştir
(p<0,05). Lenfopeni ve trombositopeni izlenen hastalarda daha yüksek oranda yoğun bakım destek ihtiyacı
olduğu gözlemlenmiştir (p<0,05). Bu durum trombosit, lenfosit ve prokalsitonin değerinin prognostik faktör
olarak kullanılabileceğini göstermektedir. Covid-19 enfeksiyon geçirme durumuna göre hastalar ikiye
ayrıldığında virüs çeşitliliği, komplikasyon gelişme oranı ve yoğun bakım destek ihtiyacı açısından anlamlı
fark bulunmamıştır. Ancak Biontech aşısı yaptırmış olanlarda yaptırmayanlara kıyasla daha az komplikasyon
geliştiği görülmüştür (p<0,05). Çalışmamızda İnfluenza Ocak-Mart, RSV ve Rhinovirüs Ocak-Nisan ayları
arasında daha sık görülmüştür. Pandemi öncesi döneme kıyasla virüs tiplerinin daha erken zirve yaptığı
gösterilmiştir. Bu bilgilere ek olarak influenza ağustos ayında ikinci pikini yapmıştır. Çalışmamızdaki veriler
pandeminin solunum yolu virüslerinin mevsimselliğini değiştirdiğini göstermektedir.Objective: Respiratory tract infections are among the most common infectious diseases worldwide. In recent
years, viral agents have been increasingly identified as the primary cause of these infections, a trend that
became more evident with the emergence of the Covid-19 pandemic. Previous studies have demonstrated that
the prognosis of viral respiratory tract infections has been less favorable compared to earlier periods. The
Covid-19 pandemic has affected multiple systems, including the immune and respiratory systems, and post-
Covid symptoms and sequelae continue to persist beyond the acute phase. It is anticipated that the long-term
effects of the pandemic will continue in the years ahead. The present study aims to investigate the impact of
the pandemic on viral respiratory tract infections.
Method: This retrospective study included patients who were hospitalized and treated at the Department of
Pulmonology and the Intensive Care Unit of Necmettin Erbakan University Faculty of Medicine between
November 2022 and April 2025. Patients were eligible if they had been admitted with a suspected respiratory
tract infection and were found to have a positive result in the respiratory viral panel test performed on
nasopharyngeal and oropharyngeal swab samples. Demographic characteristics including age, sex, place of
residence, and occupation were recorded. Infectious parameters, urea, electrolytes, liver function tests, other
relevant laboratory findings, and vital signs obtained at admission and prior to discharge were compared.
Radiological findings at the time of hospital presentation, corticosteroid therapy administration, need for
respiratory support, length of hospital stay, and requirement for intensive care were also evaluated. In addition,
patients’ influenza, pneumococcal, and Covid-19 vaccination status was verified using the national vaccination
tracking system.
Results: This study included 139 patients who tested positive in the respiratory viral panel, of whom 74 were
female and 65 were male. The mean age of the study population was 64.41 ± 15.11 years. At least one
comorbidity was present in 135 of the 139 patients. The most common symptoms at hospital admission were
dyspnea, cough, sputum production, fever, myalgia, headache, and sore throat. On respiratory examination,
rales and rhonchi were the most frequently detected auscultatory findings. Radiologically, bilateral infiltrations
were the most common finding. At admission, the mean laboratory values were as follows: leukocyte count
10.89 × 10³ ± 5.15 × 10³/μL, neutrophil count 8.43 × 10³ ± 4.70 × 10³/μL, lymphocyte count 1.56 × 10³ ± 1.42
× 10³/μL, platelet count 261.32 × 10³ ± 109.27 × 10³/μL, erythrocyte sedimentation rate 26.26 ± 21.50 mm/h,
C-reactive protein 98.30 ± 95,64 mg/L, urea 50.04 ± 35,62 mg/dL, creatinine 1.33 ± 1,34 mg/dL, AST 42.56
± 122.23 U/L, and ALT 30.13 ± 64.07 U/L. A total of 72 patients had a history of COVID-19 infection. The most frequently detected viral pathogens were rhinovirus and influenza. When patients with and without prior
COVID-19 infection were compared, no significant differences were found in the frequency of viral infections,
need for intensive care, or complication rates (p> 0.05). However, patients who had received the BioNTech
COVID-19 vaccine experienced fewer complications (p <0.05). A worse prognosis was observed in patients
with lymphopenia and thrombocytopenia (p <0.05). Moreover, patients with elevated procalcitonin levels had
a higher requirement for intensive care support compared to others (p <0.05).
Conclusion: In this study, the clinical, radiological, and demographic characteristics of 139 patients
hospitalized between November 2022 and April 2025 with viral respiratory tract infections confirmed by
respiratory viral panel testing were evaluated. No significant difference was observed in complication rates
between elderly patients (>65 years) and younger individuals. Patients with elevated procalcitonin levels
required intensive care support more frequently (p <0.05). Similarly, those with lymphopenia and
thrombocytopenia had a higher rate of intensive care requirement (p <0.05). These findings suggest that platelet
count, lymphocyte count, and procalcitonin levels may serve as prognostic factors in patients with viral
respiratory tract infections. When patients were stratified according to prior COVID-19 infection, no significant
differences were found regarding viral diversity, complication rates, or need for intensive care support.
However, patients who had received the BioNTech COVID-19 vaccine experienced fewer complications
compared to unvaccinated patients (p <0.05). In terms of viral seasonality, influenza was most frequently
observed between January and March, while RSV and rhinovirus were more common between January and
April. Compared to the pre-pandemic period, viral types were shown to peak earlier in the season. Additionally,
influenza demonstrated a second peak in August. These findings indicate that the COVID-19 pandemic has
altered the seasonality of respiratory viruses
Examination of the diffuculties faced by landlocked countries in the scope of their foreign trade activities: The case of Nepal
No full textYüksek Lisans TeziBu çalışma, denize kıyısı olmayan ülkelerin dış ticaret faaliyetlerinde karşılaştıkları zorlukları Nepal örneği üzerinden incelemektedir. Küresel ticaretin büyük ölçüde denizyolu taşımacılığına dayanması, kara ile çevrili ülkeleri yüksek lojistik maliyetler, yetersiz altyapı, transit ülkelere bağımlılık ve düşük lojistik performans gibi çok boyutlu dezavantajlarla karşı karşıya bırakmaktadır. Buna karşın, bazı gelişmiş Avrupa ülkelerinin bilgi teknolojileri, dijital hizmetler ve yenilenebilir enerji gibi yüksek katma değerli sektörlere yönelerek bu coğrafi dezavantajları aşabildikleri gözlemlenmektedir. Araştırma kapsamında ilişkisel tarama modeli kullanılarak 30 katılımcıdan elde edilen veriler SPSS 27 programı aracılığıyla betimsel istatistik yöntemleriyle analiz edilmiştir. Bulgular, katılımcıların büyük çoğunluğunun denize kıyısı olmayan ülkelere ihracat yaptığını, ancak ithalat oranlarının oldukça düşük olduğunu ortaya koymuştur. Nepal örneğinde ise dış ticaretin sınırlı, tek yönlü ve dengesiz bir yapıya sahip olduğu; bu durumun ise lojistik kısıtlar, gümrük süreçlerindeki zorluklar ve pazar erişimindeki sınırlılıklar gibi yapısal etkenlerden kaynaklandığı sonucuna ulaşılmıştır.This study investigates the challenges encountered by landlocked countries in their foreign trade activities, with a particular focus on the case of Nepal. The predominant reliance of global trade on maritime transportation exposes landlocked nations to multifaceted disadvantages, including elevated logistical costs, inadequate infrastructure, dependency on transit countries, and diminished logistical performance. Nevertheless, it has been observed that certain advanced European countries have mitigated these geographical disadvantages by shifting toward high-value-added sectors such as information technology, digital services, and renewable energy. The research employs a relational survey model, analyzing data collected from 30 participants using descriptive statistical methods via SPSS 27 software. The findings reveal that the majority of participants engage in exports to landlocked countries, though import levels remain notably low. In the context of Nepal, the study concludes that foreign trade exhibits a limited, unidirectional, and unbalanced structure, attributable to structural factors such as logistical constraints, challenges in customs procedures, and limitations in market access
Evaluation of the opinions of class teachers and school directors on educational program in primary schools (İYEP) (Campra district example of Konya province)
Get PDFYüksek Lisans TeziBu araştırmanın amacı, 2018-2023 yılları arasında Konya ili Çumra ilçesindeki 43 ilkokulda uygulanan İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP)’ na ilişkin sınıf öğretmeni ve okul yöneticilerinin görüşlerini değerlendirmek ve programın etkililiğini belirlemektir. Araştırmaya, İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP)’nda görev alan 66 sınıf öğretmeni ve 41 okul yöneticisi katılmıştır. Katılımcılara, İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) hakkında sınıf öğretmeni ve okul yöneticilerin görüşlerini belirlemek için 40 maddelik bir anket uygulanmıştır. Araştırmada nicel ve nitel araştırma yöntemlerinin birlikte kullanıldığı karma yöntem kullanılmıştır. Veriler, IBM SPSS 27 Statistics Paket Programı ile analiz edilmiştir. İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) değerlendirme ölçeği ve alt boyutlarının cinsiyet, branş, eğitim durumu gibi değişkenlerin karşılaştırılmasında Independent Samples T Testi, kıdem durumu değişkeni açısından karşılaştırılmasında ise One Way ANOVA Testi kullanılmıştır. Araştırma sonucuna göre öğretmenlerin ve okul yöneticilerinin özel amaçlar, ilkeler, tür ve içerik, ölçme ve değerlendirme algılarında matematiksel kavramları farklı temsil biçimleri ile ifade etme haricindeki ifadeler ortalamanın üstünde çıktığı görülmüştür. İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) Değerlendirme genel düzeyi ortalamanın üzerinde tespit edilmiştir. Alt boyutlar arasında en yüksek ölçme ve değerlendirme, alt boyutu en düşük ise özel amaçlar alt boyutu düzeyi olduğu görülmüştür. Bu durumda yöneticilerin ve öğretmenlerin algılarına göre İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) değerlendirme ölçeği ve alt boyutlarının ortalamanın üstünde çıktığı görülmüştür. Yine katılımcıların cinsiyetine, branşına, eğitim durumuna ve mesleki tecrübesine göre incelemede hem yönetici hem de öğretmen algılarında alt boyut ve ölçek genelinde istatistiki yönden fark çıkmamıştır.The aim of this study is to evaluate the the views of primary school teachers and school principals on İlkokullarda Yetiştirme Programı (İYEP) and to determine the effectiveness of the programme implemented in 43 primary schools in the Çumra district of Konya between 2018 and 2023. 66 primary school teachers and 41 school administrators participated this study. To determine the opinions of teachers and school administrators,a 40-item survey about İYEP was carried out on the participants. In the study,a mixed method was used,involving the use of qualitative and quantitavite research methods together. The data were analyzed using the system of IBM SPSS 27 Statistics Packet Programme. IYEP evaluation scale was used; the Independent Samples T Test was used to compare factors such as gender,subject,educational status in the sub-dimensions of IYEP,while the One Way ANOVA Test was used to compare the seniority factors. According to the study results, the perceptions of teachers and school administrators about special goals,principles,type and content,as well as assessment and evaluation,except for representing mathematical concepts in different representations,were above average. It was observed that the general level of IYEP was above average,while special aims sub-dimensions were below this level.In this case, according to the perceptions of administrators and teachers, it was observed that the IYEP evaluation scale and its sub-dimensions were above average. In addition to this, according to participants’ gender,subject,educational status and occupational experience, no statistical difference was found in the perceptions of both teachers and school administrators regarding the sub-dimensions and the overall scale
Examining student achievement and experiences in the teaching of the topic matter and industry art based on activities
Get PDFYüksek Lisans TeziBirçok yeniliğin yapılmasına, farklı yöntem ve tekniğin kullanılmasına uygun bir alan olan fen bilimleri dersi diğer branşlara aktarılabilir ve disiplinlerarası yaklaşımla öğretilebilir. Bu düşünceden yola çıkarak araştırmanın amacı; ortaokul 8. sınıf “Madde ve Endüstri” konusunun MEB öğretim programındaki yöntemlerin yanında eğitici şarkılarla birlikte çeşitli görsel sanat etkinlikleri ile öğretiminin öğrencilerin akademik başarısı üzerindeki etkilerini incelemek ve öğrenci deneyimlerini ortaya çıkarmaktır. Bu çalışmada karma yöntem araştırmalarından, açıklayıcı sıralı karma yöntemler araştırma deseni kullanılmıştır. Yapılan bu çalışma 2023-2024 eğitim öğretim yılında gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Konya ili Seydişehir ilçesindeki bir devlet ortaokulunda yer alan 26 sekizinci sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmanın nicel bölümünde deney ve kontrol gruplarının olduğu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Veriler başarı testi ile toplanmış, testlerin analizi IBM SPSS Statistics 22 programı ile yapılmıştır. Deney ve kontrol gruplarının son test akademik başarı puanlarına bakıldığında deneysel işlem sonrası istatistiksel olarak deney ve kontrol grupları arasında akademik başarı yönünden anlamlı bir farkın olmadığı ancak uygulama yapılan deney grubu ile uygulama yapılmayan kontrol grubu öğrencilerinin akademik ortalama artışlarının aynı olduğu tespit edilmiştir. Araştırmanın nitel desen bölümünde fenomenoloji kullanılmıştır. Veriler yarı yapılandırılmış görüşme formları ve öğrenci günlükleri ile toplanmış, elde edilen bulguların çözümlenmesinde içerik analizi ve MAXQDA 24 paket programından yararlanılmıştır. Görüşme formları ve öğrenci günlüklerinden elde edilen verilere göre sanat etkinlikleri ile planlanan fen öğretimi öğrenenlerde anlamlı ve kalıcı öğrenmeye katkı sağlayacağından bilişsel becerilere, öğrenci motivasyonu yüksek olacağından duyuşsal becerilere, model ve ürün oluşturma süreci ile psikomotor ve girişimcilik becerilerine olumlu etki ettiği görülmüştür. Elde edilen bulgular doğrultusunda sanat etkinliklerinin yer aldığı fen bilimleri öğretiminin hayal gücü, yaratıcılık becerileri ve bilgilerin kalıcılığına etkisiyle ilgili araştırmaların yapılabileceği önerilmektedir.The science course, which is a field suitable for many innovations and the use of different methods and techniques, can be transferred to other branches and taught with an interdisciplinary approach. Based on this idea, the aim of this study is to examine the effects of teaching the 8th grade ‘Matter and Industry’ subject in the 8th grade of secondary school with various visual art activities together with educational songs on students‘ academic achievement and to reveal students’ experiences. In this study, explanatory sequential mixed methods research design from mixed methods research was used. This study was carried out in the 2023-2024 academic year. The study group of the research consists of 26 eighth grade students in a public secondary school in Seydişehir district of Konya province. In the quantitative part of the study, a quasi-experimental design with experimental and control groups was used. The data were collected with achievement test and the tests were analysed with IBM SPSS Statistics 22 programme. When the post-test academic achievement scores of the experimental and control groups were analysed, it was determined that there was no statistically significant difference between the experimental and control groups in terms of academic achievement after the experimental process, but the academic average increases of the students in the experimental group and the control group without the application were the same. Phenomenology was used in the qualitative design part of the research. Data were collected through semistructured interview forms and student diaries, and content analysis and MAXQDA 24 package programme were used to analyse the findings. According to the data obtained from the interview forms and student diaries, it was seen that science teaching planned with art activities had a positive effect on cognitive skills as it would contribute to meaningful and permanent learning, on affective skills as student motivation would be high, and on psychomotor and entrepreneurial skills through the model and product creation process. In line with the findings obtained, it is suggested that researches can be conducted on the effects of science teaching involving art activities on imagination, creativity skills and retention of knowledge