Gazi University Dspace
Not a member yet
26981 research outputs found
Sort by
The Effectıveness Of The Teacher Traınıng Program On Provıdıng The Opportunıty Of Selectıon Wıth The Vıdeo Technology Applıed To Teachers Workıng Wıth Students Affected By Severe And Multıple Dısabılıtıes
No full textBu araştırmanın amacı, Ağır ve Çoklu Yetersizlikten Etkilenmiş (AÇYE) Öğrencilerle Çalışan Öğretmenlere Uygulanan Video Teknolojisi İle Seçim Fırsatı Sunma (SFS) Öğretmen Eğitim Programının Etkililiğini incelemektir. Ayrıca araştırmaya katılan öğretmenlerin araştırmaya ilişkin görüşlerini belirlemek için sosyal geçerlik verisi toplanmıştır. Araştırmanın katılımcılarını Niğde Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı Emin- Emine Teoman Özel Eğitim Uygulama Okulu’ nda görev yapan AÇYE öğrencilerle çalışan üç özel eğitim öğretmeni ve bu öğretmenlerin sınıflarına kayıtlı olan AÇYE dokuz öğrenci ile araştırmacı oluşturmaktadır. Araştırmada tek denekli deneysel desenlerden denekler arası çoklu yoklama deseni kullanılmıştır. Araştırmada gözlemciler arası güvenirlik ile uygulama güvenirliği verileri toplanmış ve yüksek güvenirlik bulguları elde edilmiştir. Araştırmanın deney sürecinde; başlama düzeyinin belirlenmesi, uygulama, uygulama sonu değerlendirme, genelleme ve izleme aşamalarına yer verilmiştir. Araştırmanın uygulama kısmında video teknolojisi ile öğretim yöntemlerinden video ile model olma (video modeling) ve video ile geri bildirimde (video feeedback) bulunmaya yer verilmiştir. Verilerin toplanması amacı ile başlama düzeyi, uygulama süreci, uygulama sonunda değerlendirme, genelleme ve izleme aşamaları kameraya kaydedilmiştir. Araştırma verileri grafiksel olarak analiz edilmiştir. Araştırma bulguları, AÇYE öğrencilerle çalışan öğretmenlere uygulanan video teknolojisi ile SFS öğretmen eğitim programı sonunda AÇYE olan öğrencilerle çalışan öğretmenlerin seçim fırsatı sunmayı kazandıklarını, genellediklerini ve sürdürdüklerini göstermiştir. Araştırmanın katılımcı öğretmenleri, AÇYE öğrencilerle çalışan öğretmenlere uygulanan
video teknolojisi ile SFS öğretmen eğitim programı ve programının uygulanmasına yönelik olumlu görüş bildirmişlerdir.The aim of this study is to examine the effectiveness of the Teacher Education Program on Providing the Opportunity to Choose with Video Technology Applied to Teachers Working with Students Affected by Severe and Multiple Disabilities. In addition, social validity data was collected to determine the opinions of the teachers involved in the study. The participants of the study are the researcher, three special education teachers of Emin - Emine Teoman Special Education Practice School affiliated to Niğde National Education Directorate, who are working with students affected by severe and multiple disability and nine students of these teachers who are affected by severe and multiple disabilities. Multiple probe design among subjects, which is a single subject experimental design, was used in the study. In the study, data on inter-observer reliability and application reliability were collected and high reliability findings were obtained. In the experimental process of the research, the stages of determining the starting level, application, post-application evaluation, generalization and monitoring stages were included. In the application part of the research, video modeling and video feedback, which are among the teaching methods with video technology, are included. In order to collect the data, the initial level, the application process, the evaluation, generalization and monitoring stages at the end of the application were recorded on the camera. The research data were analyzed graphically. When the findings of the study were examined, it was observed that, at the end of the teacher training program of Presenting Choice Opportunity with the video technology applied to
x
teachers working with students affected by Severe and Multiple Disability, teachers working with students affected by Severe and Multiple Disabilities had the chance to offer choice, generalize and continue to do so. Teachers participating in the study expressed a positive opinion on the implementation of the teacher training program, providing choice opportunities with video technology applied to teachers working with students affected by severe and multiple disabilities
Enhancing The Performance Of Photovoltaic Panels By Using Nanofluid
No full textFotovoltaik termal sistemler (PV/T) sahip olduğu solar hücre ve kolektör sayesinde hem elektrik enerjisi hem de ısıl enerjiyi eş zamanlı olarak üretebilmesi ile diğer güneş enerji sistemlerinden öne plana çıkmaktadır. Araştırmacıların son on yılda bu sistemlerde elektriksel ve ısıl verimliliği artırmak için çalışma akışkanı olarak konvansiyonel akışkanlar yerine tek tip nanoparçacık içeren nanoakışkanları kullanması literatürde yer bulmaktadır. Yapılan çalışmalarda nanoakışkanların bazı olumsuz etkilere de neden olduğu görülmesine rağmen ısı transfer mekanizmaları için umut vadeden sonuçlar sunulmaktadır. Son zamanlarda bu sonuçlardan yola çıkarak birden çok nanoparçacık türü içeren hibrit nanoakışkanlar kullanılmaya başlanmıştır. Hibrit nanoakışkan kullanımı ile farklı nanoparçacıkların bireysel olarak sundukları avantaj ve dezavantajların sinerjik etkiler nedeniyle daha iyi bir kombinasyonunun sunulması amaçlanmaktadır. Bu tez çalışmasında yeni bir nanoakışkan türü olan CuO+Fe/su hibrit nanoakışkan kullanımının baz akışkan ve tekli nanoakışkana oranla performans kriterlerine olan etkisi Hesaplamalı Akışkanlar Dinamiği sayısal analiz yöntemi ile araştırılmıştır. ANSYS Fluent 18.2 yazılımı ile yapılan analizlerde çalışma akışkanı olarak %2 (50:50) hacim konsantrasyonunda CuO+Fe/su, CuO/su ve su 1000 W/m2 sabit ısı akısı altında ve 0,02-0,08 m/s akış hızı aralığında değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlarda hibrit nanoakışkan kullanımının sistemin elektriksel ve ısıl verimi açısından olumlu etkiler sağladığı ancak bunun yanı sıra baz akışkan ve CuO/su’ ya oranla basınç düşüşünü de arttırdığı tespit edilmiştir.Photovoltaic thermal systems (PV/T) attract more attention than other solar energy systems with their ability to produce both electrical energy and thermal energy simultaneously with the solar cell and collector. In the last decade, researchers have used nanofluids including a single type of nanoparticle as the working fluid instead of conventional fluids to enhance the electrical and thermal efficiency in these systems. Although nanofluids have some negative effects, promising results are presented for heat transfer mechanisms. Recently, based on these results, hybrid nanofluids containing more than one type of nanoparticle have been used. With the application of hybrid nanofluids, it is aimed to provide a better combination of advantages and disadvantages offered by different nanoparticles individually due to synergistic effects. In this thesis, the effect of using a novel nanofluid, CuO+Fe/water hybrid nanofluid, on performance criteria compared to base fluid and single nanofluid was investigated by using the Computational Fluid Dynamics numerical analysis method. With the help of ANSYS Fluent 18.2 software, % 2 (50:50) volume concentration of CuO + Fe/water, CuO/water and water was analyzed under 1000 W/m2 constant heat flux and in the range of 0,02-0,08 m/s flow rate. The results showed that the use of hybrid nanofluid provides positive effects in terms of the electrical and thermal efficiency of the system, but also increases the pressure drop compared to the base fluid and CuO/water
Separatıon And Determınatıon Of Aflatoxın M1 Wıth Molecularly Imprınted Polymer
No full textAntikorlar, çeşitli proteinler, DNA ve organik moleküller gibi birçok tür, moleküler baskılama yönteminde, bu yapıya özgü ve seçici polimerler sentezlemek için kalıp olarak kullanılabilir. Bu çalışmada, aflatoksin M1 moleküllerine özgü boşluklara sahip olan baskılanmış polimer sentezlenmiş, aflatoksin M1’in karakteristik tanınması ve ortamdan ayrılabilmesi için su ve süt örneklerinde uygulamaları yapılmıştır. Moleküler baskılanmış polimerlerin (MIP) kolaylıkla ortamdan ayrılabilmesi için polimerin merkezinde çekirdek olarak manyetik nanoparçacıklar (MNP) kullanıldı. Moleküler baskılanmış manyetik nanoparçacıklar (MIP-MNP) yüzeyde baskılama yöntemi kullanılarak sentezlendi. MNP‘ler Fe2+ : Fe3+ bazik ortamında çöktürme yöntemi ile sentezlendi. MNP’lerin yüzeyinde polimerizasyonun başlatıcısı olarak viniltrimetoksisilan (VTMS) kullanıldı. Polimerizasyonda 2-hidroksietilmetakrilat (HEMA) fonksiyonel monomer olarak kullanıldı ve etilenglikoldimetakrilat (EGDMA) ise çapraz bağlayıcı olarak kullanıldı. Yüzeyde başlatılan polimerizasyon işlemi uygulanarak hazırlanan MIP-MNP’lerin hazırlanması 2 saatlik yüzeyde baskılama sonucunda tamamlandı. Elde edilen MIP-MNP'ler aflatoksin M1 moleküllerine karşı yüksek ilgi ve seçicilik gösterdiMany species such as antibodies, various proteins, DNA and organic molecules can be used as templates in molecularly imprinting to synthesize specific and selective polymers of this structure. In this study, imprinted polymer with specific spaces for aflatoxin M1 molecules was synthesized, and applications were made in water and milk samples for the characteristic recognition and separation of aflatoxin M1. Magnetic nanoparticles (MNP) were used as a core in the center of the polymer so that the molecularly imprinted polymers (MIP) can be easily separated from the medium. Molecularly imprinted magnetic nanoparticles (MIP-MNP) were synthesized using the surface imprinting method. MNPs were synthesized by precipitation method in Fe2+ : Fe3+ basic medium. Vinyltrimethoxysilane (VTMS) was used as the initiator of polymerization on the surface of MNPs. In the polymerization, 2-hydroxyethylmethacrylate (HEMA) was used as functional monomer and ethyleneglycoldimethacrylate (EGDMA) was used as crosslinker. The preparation of MIP-MNPs, which were prepared by applying the polymerization process initiated on the surface, was completed after 2 hours of printing on the surface. The resulting MIP-MNPs showed high affinity and selectivity towards aflatoxin M1 molecules
Numerıcal Analysıs Of Stone Columns Made Wıth Steel Slag
No full textSıvılaşma kaynaklı hasarları önlemede en etkin çözümlerden biri taş kolon uygulamalarıdır. Zemin iyileştirme amacıyla uygulanan taş kolon uygulamalarında hem zeminlerin drenaj kapasitesi hem de rölatif sıkılıkları arttırılmaktadır. Böylece dinamik yükler altında oluşan aşırı boşluk suyu basıncı azalmakta ve sıvılaşma nedeniyle oluşan hasarlar en aza indirilmektedir. İnşaat Mühendisliği’nde yaygın bir şekilde kullanılan sonlu elemanlar yönteminde zemin davranışı ileri düzey zemin modelleri kullanılarak modellenebilmekte, zeminde oluşan deformasyonlarla gerilme dağılımları daha gerçekçi olarak belirlenebilmektedir. Sonlu elemanlar yöntemiyle yapılmış olan bu çalışmada yapılan analizlerde dinamik yüklemeler altında boşluk suyu basıncı oluşumlarını görebilmek için hipoplastik malzeme modeli kullanılmıştır. Ancak ANSYS sonlu elemanlar programında tanımlı olmayan bu modelin kullanımına olanak sağlanması için programa üç boyutlu iki fazlı bir eleman (u20p8) tanımlanmıştır. Geliştirilen bu eleman için iki fazlı model temel alınmıştır. Çalışmada taş kolon malzemesine alternatif olarak, bazik oksijen fırınlarından (BOF) elde edilen, çelik üretim işlemi atık malzemelerinden olan, çelik cürufu kullanılmıştır. Çelik cürufu, erimiş demirin istenmeyen elementlerden arındırılması sırasında çelik üretim sürecinde elde edilen çelik fabrikalarının yan ürünlerinden biridir. Çelik cürufu kolonların dinamik yükler altında zeminlerdeki sıvılaşmayı önleyici etkisi incelenmiş ve yapılan analizlerde performanslarının taş kolonlara nazaran bir miktar daha düşük olmasına rağmen uygun tasarımlar elde edilerek kullanılması durumunda alternatif olarak kullanılabileceği görülmüştür. Ayrıca taş ve çelik cüruf kolonlar için parametrik analizler yapılarak alan oranı, hidrolik iletkenlik ve rölatif sıkılık gibi parametrelerin performanslarını arttırdığı tespit edilmiştir. Bu çalışmayla, doğada atıl olarak istiflenen çelik cürufları için yeni bir kullanım alanı açılarak endüstriyel atıkların geri dönüşümüne katkıda bulunulması hedeflenmiştirOne of the most effective solutions to prevent liquefaction-induced damage is stone column applications. With stone column applications both the drainage capacity and the relative density of the soils increase. Thus, excessive pore water pressure created under dynamic loads is reduced and damage caused by liquefaction is minimized. In the finite element method, which is widely used in Civil Engineering, soil behavior can be modeled by using advanced soil models, and stress distributions can be determined more realistically with the deformations in the soil. The hypoplastic material model was used to see pore water pressure formations under dynamic loads in the analyzes performed in this study. However, a three-dimensional two-phase element (u20p8) has been defined in the program to enable the use of this model, which is not defined in the ANSYS program. In the study, steel slag obtained from basic oxygen furnaces (BOF), which is one of the waste materials of the steel production process, was used as an alternative for the stone column material. It is one of the by-products of steel mills obtained in the steel production process during the purification of molten iron from unwanted elements. The effect of steel slag columns to prevent liquefaction in soils under dynamic loads has been investigated and it has been observed that although the performance of them is slightly lower than that of stone columns, they can be used as an alternative if appropriate designs are obtained and used. In addition, by performing parametric analysis for stone and steel slag columns, it has been determined that parameters such as area ratio, hydraulic conductivity and relative density increase their performance. With this study, it is aimed to contribute to the recycling of steel slags by opening a new area of using for them
Examınıng Of The Context Of Sustaınabılıty Indocators Of Urban Regeneratıon Projects Whıch Implemented In Turkey: The Case Study Of Ankara Aktaş Neıghborhood
No full textDünya nüfusunun hızlı bir şekilde artması ile kent nüfusu da artmış buna bağlı olarak
kentleşme oranları da artmaktadır. Bu artış ile birlikte kentlerde yayılma, plansız gelişme
veya yapılan planların yetersiz kalması gibi problemler ortaya çıkmaktadır. Kentlerde
ortaya çıkan bu problemlerden kaynaklanan olumsuz durumun farklı bir bakış açısı ile ele
alınması gerektiği açıktır. Bu yeniden ele almada kentsel dönüşüm kavramı önemli bir rol
oynamaktadır. Kentsel dönüşüm kentlerde fiziksel, çevresel ve sosyal koşullarda kalıcı bir
iyileştirme amaçlayan kapsamlı, bütünleşik vizyon ve eylemler bütünüdür. Fakat
Türkiye’de kentsel dönüşüm projeleri kentlerin fiziksel problemleriyle ilgilenmiş, sosyal,
ekonomik ve çevresel problemleri geri plana atmıştır. Başarılı bir kentsel dönüşüm projesi
fiziksel, sosyal ve ekonomik faktörlerin birlikte ele alınması ile oluşturulmaktadır. Bu
noktada kentsel dönüşüm ve sürdürülebilirlik kavramları içerikleri gereği örtüşmekte,
sürdürülebilir kentsel dönüşüm kavramı bu üç faktörün bir arada çalışmasıyla
tanımlanmaktadır. Bu çalışma Türkiye’de uygulanan kentsel dönüşüm projelerinin
sürdürülebilir olup olmadığını araştırmayı amaçlamaktadır. Kentsel dönüşüm projelerinin
sürdürülebilirliğini incelemede birçok yöntem bulunmaktadır. Bu tez kapsamında
Hemphill, Berry ve McGreal (2004)’in gösterge temelli çalışması inceleme alanı olarak
seçilen Ankara Aktaş Mahallesi için geliştirilmiştir. Aktaş Mahallesi Kentsel Dönüşüm
Projesi’nin sürdürülebilirliğinin analizi sonuçlarından, çalışma alanının sürdürülebilir
olması için neler gerektiği açıklanmış ve tüm Türkiye’de uygulanan projeler için öneriler
geliştirilmiştirWith the rapid increase of the world population, the urban population and the rates of
urbanization have increased accordingly. With this increase, expansion in cities, unplanned
development or insufficiency of plans have emerged as important problems for the urban
areas. It is clear that the negative situation arising from these problems in the cities should
be reconsidered within a different perspective. In this rethinking, urban regeneration plays
an important role. Urban regeneration is a comprehensive, integrated vision and action set
that aims a permanent improvement in physical, environmental, economic and social
conditions in the cities. But urban regeneration projects in Turkey have centered on only
the physical transformation of urban parts, excluding social, economic and environmental
problems. A good successful urban renewal regeneration project is created by considering
physical, social, economic and environmental factors together. Here, it is seen that urban
regeneration and sustainability which are also defined by these three factors are the
concepts that should be taken together to form the concept of sustainable urban
regeneration. This study aims to discuss whether a sustainable urban regeneration project is
being implemented in Turkey. There are many methods to examine the sustainability of
urban regeneration projects. Within the scope of this thesis, the indicator-based study of
Hemphill, Berry, McGreal (2004) is redeveloped for Ankara Aktaş Neighborhood. From
the analysis results of the sustainability of Aktaş Neighborhood Urban Regeneration
Project, explained what is required for the study area to be sustainable and
recommendations for all projects implemented in Turkey has improved
İnsula-Operküler Bölge Ak Madde Yollarinin Anatomisi
No full textAmaç: İnsula silvian fissür derininde çevre operkül ile çevrelenmiş kompleks bir anatomiye sahip beyin lobudur. Bölgenin radyolojik, anatomik ve elektrofizyolojik çalışmalarla son derece yüksek fonksiyonelliğe sahip olduğu gösterilmiştir. Bu kompleksite sebebiyle bölgeye yapılan girişimler beynin diğer alanlarına nazaran daha yüksek mortalite ve morbiditeye sebep olmaktadır. Bölge anatomisinin daha iyi anlaşılması amacıyla yaptığımız bu çalışmada insula ve derinindeki ak madde yollarını serebral operkülleri koruyarak incelemeyi hedefledik. Böylece insulayı çevresindeki operkülüm ile bir bütün olarak değerlendirmeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Mayıs 2020 tarihinde Gazi Üniversitesi Hızır Alp Mikroşir Laboratuvarında ardından Haziran 2020 ve Ağustos 2020 tarihleri arasında Yeditepe Üniversitesi Beyin ve Sinir Cerrahisi Anabilim Dalı Nöroşirürji Laboratuvarında Klinger metoduna uygun olarak hazırlanmış 10 adet postmortem insan beyni üzerinde yapılmıştır. Çalışmada diseksiyonlar lateralden mediale doğru presentral, postsentral girus ve operküler korteks korunarak yapılmıştır. Serebral korteks aspiratör ve spatula yardımı ile dekortike edilip daha sonra dişsiz pensetlerle U lifler kaldırılarak ak madde yolları ortaya çıkarılmıştır. Diseksiyonun her aşamasında bulunan lifler fotoğraf makinesi ile tripod ve slider kullanılarak stereoskopik (3D) çekim tekniği ile fotoğraflanmıştır.
Bulgular: Diseksiyona presentral ve postsentral giruslar korunarak başlanmış, öncelikle operkülüm çevresindeki Süperior Longutudinal Fasikül ve Arkuat Fasikül gibi lif demetleri ortaya çıkarılmış, daha sonra dekortikasyona
63
silvian fissür düzeyinde devam edilerek önce insular korteks ortaya çıkarılmış, daha sonra insula dekortike edilerek sırasıyla ekstrem kapsül, klastrum, unsinat fasikül, inferior fronto-oksipital fasikül, klastrokortikal lifler, putamen, globus pallidus, anterior komissür ve internal kapsül yapıları gösterilmiştir.
Diseksiyon sırasında ekstrem kapsül ve eksternal kapsülden çevre operküllere giden ak madde lifleri gösterilmiştir. İnferior fronto-oksipital fasikülün frontoorbital operküle gönderdiği süperfisyel dalı gösterilmiştir. Tüm bu liflerin çevre operküllerle ilişkisi gösterilmiştir.
Tartışma: Çalışmamızda insula ve derinindeki ak madde yapıları bölge anatomisiyle ilgili yapılan önceki çalışmalardan farklı olarak operküller korunarak operküler anatomiyle beraber incelenme fırsatı bulunmuştur. Ekstrem kapsülün internal ve eksternal kapsülden farklı olarak uzun bir assosiasyon lifi olmadığı yalnızca komşu insuler ve operküler girusları birbirine bağlayan U-liflerden oluştuğu gösterilmiştir. Ayrıca İnferior Fronto Oksipital Fasikülün (İFOF) diğer anatomik diseksiyonlarda gösterilmemiş, frontoorbital operküle gönderdiği dalı gösterilmiştir. Benzer bir dalın temporal operkülde olmadığı, operkül derininden posteriora doğru devamlılık gösterdiği bulunmuştur.
Sonuç: Kompleks bir anatomiye ve fonksiyonel ağa sahip insulanın daha iyi anlaşılması, yeni cerrahi tekniklere esin kaynağı olması amacıyla yapılan bu anatomik çalışma insula ve derinindeki ak maddelerin çevre operkülle bağlantısına, ekstrem kapsül ve İFOF liflerine yeni bir bakış açısı getirmiştirObjektives: The insula is a brain lobe with a complex anatomy surrounded by the surrounding operculum deep in the sylvian fissure. The region has been shown to have extremely high functionality with radiological, anatomical and electrophysiological studies. Due to this complexity, interventions in the region cause higher mortality and morbidity compared to other areas of the brain. In this study, which we conducted to better understand the anatomy of the region, we aimed to examine the insula and deep white matter pathways by protecting the cerebral operculum. Thus, we aimed to evaluate the insula as a whole with the surrounding operculum.
Material and Mehtods: This study was carried out on 10 postmortem human brains prepared in accordance with the Klinger method at Gazi University Hızır Alp Microsurgery Laboratory in May 2020 and then at Yeditepe University Neurosurgery Department Microsurgery Laboratory between June 2020 and August 2020. In the study, dissections were performed from lateral to medial, preserving the precentral, postcentral girus and opercular cortex. The cerebral cortex was decorticated with the help of an aspirator and a spatula, and then U fibers were removed with forceps and white matter paths were revealed. The fibers found at every stage of the dissection were photographed with a stereoscopic (3D) technique using a tripod and a slider with a camera.
Results: The dissection was started by preserving the precentral and postcentral giruses, firstly fiber bundles such as the Superior Longutudinal Fascicle and Arcuate Fascicle around the operculum were exposed, then the
65
decortication was continued at the level of the silvian fissure to reveal the insular cortex first, then the insula was decorticated, respectively, the extreme capsule, clastrum, uncinate fascicle. , inferior fronto-occipital fascicle, clastrocortical fibers, putamen, globus pallidus, anterior commissure and internal capsule structures are shown.
During dissection, white matter fibers from the extreme capsule and external capsule to the surrounding operculles are shown. The superficial branch of the inferior fronto-occipital fascicle sending to the frontoorbital opercle is shown. The relationship of all these fibers with the surrounding opercules has been demonstrated.
Discussion: In our study, we had the opportunity to examine the insula and deep white matter structures together with the opercular anatomy, unlike previous studies on the anatomy of the region. It has been shown that the extreme capsule is not a long association fiber, unlike the internal and external capsule, but consists of U-fibers connecting the adjacent insular and opercular giruses. In addition, the branch of the Inferior Fronto Occipital Fascicle (IFOF), which has not been shown in other anatomical dissections, has been shown to the frontoorbital operculum. It was found that a similar branch was not in the temporal operculum, but continued from the deep operculer towards the posterior.
Conclusion: This anatomical study, which was carried out to better understand the insula with a complex anatomy and functional network, and to inspire new surgical techniques, brought a new perspective to the connection of
the insula and its deep white matter with the surrounding operculum, the extreme capsule and IFOF fibers
Natal kleft in pilonidal sinus surgery is it important to recurrence?randomized prospective work
No full textPilonidal sinüs, intergluteal sulkusun kronik inflamatuar bir bozukluğudur. YaĢam kalitesi üzerindeki olumsuz etkileri nedeni ile sıklıkla cerrahi tedavi gerekmektedir. Birçok faklı teknik tariflenmiĢ olsa da standardize edilmiĢ bir tedavi algoritmi bulunmamaktadır. Pilonidal sinüs cerrahisinde flep geniĢliğinin planlanmasında naviküler bölgenin bir sınır olarak göz önünde tutulması gerektiği öne sürülmüĢtür. Bu çalıĢmada eksizyon sınırlarının ve flep geniĢliğinin naviküler bölge içinde tutulmasının hastalığın tekrarlaması ve komplikasyonlar ile iliĢkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıĢtır.
ÇalıĢmaya pilodinal sinüs hastalığı bulunan 104 hasta dahil edilmiĢtir. Hastalar PASS bilgisayar programı aracılığı ile iki randomize gruba ayrılmıĢtır (n1=52, n2=52). Bir gruba modifiye limberg flep (n1), diğer gruba ise cleft lift (n2) tekniği uygulanmıĢtır. Tüm hastalarda uygulanan flebin ameliyat öncesi çizilerek belirlenmiĢ natal cleft bölgesi sınırları içinde olması sağlandı. Hastaların demografik verileri ile birlikte postoperatif 1. hafta, 2. hafta, 1. ay, 6. ay ve 1. yıl kontrollere çağrılarak vakum drenin çekilme zamanı, hastanede kalıĢ süresi, maserasyon, dehisens, infeksiyon ve nüks açısından klinik bulguları kayıt altına alınmıĢtır. Ġstatistiksel analiz SPSS, 20, (SPSS Inc. Chicago, IL, USA) programı kullanılarak yapılmıĢ olup tüm analizler için p<0.05 değeri anlamlı kabul edilmiĢtir.
ÇalıĢmada postoperatif 1.ay, 6.ay ve 1.yıl sonunda iki cerrahi yaklaĢım arasında nüks açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıĢtır (p=0.532). Postoperatif birinci haftada maserasyon ve dehisens cleft lift grubunda anlamlı olarak daha az görülürken (p=0.017), infeksiyon yönünden iki grup
iii
arasında istatistiksel anlamlı bir fark sapanmamıĢtır (p=0.608). Postoperatif hastanede kalma süresinin kısalığı, normal aktiviteye dönüĢün daha erken olması, vakum drenin daha erken çekilmesi ve operasyon süresinin daha kısa olması cleft lift lehine anlamlı saptandı (p=0.00).
ÇalıĢmada iki cerrahi teknik arasında birinci yıla kadar olan takipler süresince nüks açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmazken postoperatif erken dönemdeki maserasyon, dehisens, hastanede kalıĢ, normal aktiviye dönüĢ, vakum drenin çekilme zamanı ve operasyon süresi parametreleri göz önüne alındığında cleft lift lehine anlamlı fark izlenmiĢtir.Pilonidal sinus is a chronic inflammatory disorder of the intergluteal sulcus. Its negative impact on quality of life often necessitates surgical treatment. Although many different techniques have been described, there is no standardized treatment algorithm for the disease. It has been suggested that the navicular region is a margin to be considered in planning flap width in pilonidal sinus surgery. In this study, it was aimed to evaluate the relationship between the limitation of the flap width within the navicular area in pilonidal sinus surgery and the recurrence and complications of the disease. 104 patients with pilodinal disease were included in the study. The patients were divided into two randomized groups (n1 = 52, n2 = 52) via the PASS computer program. Modified limberg flap (n1) was applied to one group and the cleft lift (n2) technique was applied to the other group. It was ensured that the flap applied in all patients was drawn within the natal cleft area defined preoperatively. The patients’ clinical findings in terms of recurrence, maceration, dehiscence and infection were recorded by examining them on postoperative 1st week, 2nd week, 1st month, 6th month and 1st year controls. Statistical analysis was performed using SPSS, 20, (SPSS Inc., Chicago, IL, USA) program and p <0.05 value was considered significant. In the study, no statistically significant difference was found between the two surgical approaches in terms of recurrence at the end of the postoperative 1st month, 6th month and 1st year (p=0.532). Recurrence rates in the 1st, 6th and 1st year modified limberg flap were 0.0% -3.8% -0.0%, respectively; It was found to be 0.0% -1.9% -0.0% in the cleft lift technique. While cleft lift was found to be
v
statistically superior in terms of maceration and dehiscence between the two techniques at the postoperative 1st week (p =0.017), there was no statistically significant difference between the two techniques in terms of infection (p=0.608). The cleft lift technique was found to be superior to the modified limberg flap technique in terms of shorter postoperative hospital stay, earlier return to normal activity, earlier removal of the vacuum drain and lesser operation time (p =0.00). While there was no statistically significant difference between the two surgical techniques in terms of recurrence during the follow-up up to the first year, it is seen that the cleft lift technique was found to be superior when the parameters of maceration in the early postoperative period, dehiscence, hospitalization, return to the normal activity, drain removal and operation time parameters are taken into consideration
DOCUMENTATION OF TOKAT VINEYARD HOUSES IN THE CONTEXT OF THE PRESERVATION OF RURAL ARCHITECTURE: GUMELE’S AND ALAÇIK’S
No full textBu çalışma kırsal mimarinin korunması bağlamında Tokat ilindeki bağ kültürü ve bağ
evlerini konu etmektedir. Çalışmanın amacı; Tokat il sınırlarında yer alan “Gümele” ve
“Alaçık” olarak isimlendirilmiş bağ evlerini, tek yapı ölçeğinde hazırlanan kataloglarla
belgeleyerek literatürdeki bağcılık kültürü ve bağ evleriyle alakalı az sayıda yapılan
çalışmanın bir parçasını tamamlamaktır. Çalışma kapsamında; Tokat il sınırları
içerisindeki Zile ve Kazova bölgelerinde tespit edilen 17 adet bağ evi yerinde tespit ve
analiz yöntemleri kullanılarak belgelenmiştir. Giriş ve sonuç bölümleri dâhil yedi
bölümden oluşan çalışmanın birinci bölümünde, çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi
anlatılmıştır. İkinci bölümde teze konu olan Tokat ilinin fiziksel ve tarihi özelliklerine yer
verilmiştir. Üçüncü bölümde Türkiye’deki geçici yerleşim türlerinden bağ evleri ve
bağcılık kültürü ile ilgili yapılan akademik çalışmalar sunulmuştur. Dördüncü bölümde ise
Tokat ilinde bağcılık kültürü anlatılmış olup, Gümele ve Alaçık diye adlandırılan bağ
evlerinin yer aldığı Zile ve Kazova bölgesi alanları tanımlanarak 17 adet bağ evi için tek
yapı ölçeğinde hazırlanan kataloglar sunulmuştur. Beşinci bölümde yapılan saha
çalışmaları ve hazırlanan kataloglar doğrultusunda Tokat bağ evlerinin sokak - bağ –
mesken ilişkisi, plan özellikleri, mekânsal elemanları ile yapım tekniği ve malzeme
analizleri değerlendirilerek Türkiye’deki diğer bağ yerleşmeleri ile arasındaki benzer ve
farklılıkları tespit edilmiştir. Altıncı bölümde kırsal mimari mirasın korunması üzerine
yapılan çalışmalar ve Türkiye’de uygulanan örnekler üzerinden Tokat bağ evlerinin
korunması yönelik adımlar anlatılmıştır. Yedinci bölüm olan sonuç bölümünde ise Gümele
ve Alaçık diye adlandırılan Tokat bağ evlerinin gelecek kuşaklara sahip olduğu değerler ile
bozulmadan taşınabilmesi için önerilerde bulunulmuşturThis study focuses on the vineyard culture and vineyard houses in the province of Tokat in
the context of preserving rural architecture. The aim of the study is to complete a part of
the few studies in the literature related to the viticulture and vineyard houses by
documenting the vineyard houses named "Gümele" and "Alaçık" located in the provincial
borders of Tokat with catalogs prepared on a single building scale. Scope of work; 17
vineyard houses found in Zile and Kazova regions within the borders of Tokat were
documented using on-site detection and analysis methods. In the first part of the study,
which consists of seven parts including the introduction and conclusion parts, the aim,
scope and method of the study are explained. In the second part, physical and historical
characteristics of Tokat province, which is the subject of the thesis, are given. In the third
part, academic studies on vineyard houses and viticulture, which are temporary settlement
types in Turkey, are presented. In the fourth part, the viticulture in Tokat is explained, Zile
and Kazova regions, where the vineyard houses called Gümele and Alaçık are located are
defined and catalogs prepared for 17 vineyard houses on a single building scale are
presented. In line with the field studies and catalogs prepared in the fifth chapter, streetvineyard-
dwelling relationship, plan features, spatial elements, construction technique and
material analysis of Tokat vineyard houses were evaluated and similarities and differences
between them and other vineyard settlements in Turkey were determined. In the sixth
chapter, the studies on the protection of the rural architectural heritage and the steps for the
protection of Tokat vineyard houses through the examples applied in Turkey are explained.
In the conclusion section, which is the seventh section, suggestions are made for the Tokat
vineyard houses, called Gümele and Alaçık, to be passed on to future generations without
deterioration
Eu'S '20 / 20/20 'Targets In Turkey An Investıgatıon On Applıcabılıty: Hotel Buıldıngs Wıth Almost Zero Energy
No full textEnerji politikalarının uygulamaya aktarılması amacıyla hazırlanan mevzuatlardan en öne çıkanlarından biri olan Binalarda Enerji Performansı Direktifi’nde 2010 yılında yapılan güncelleme ile ‘Neredeyse Sıfır Enerjili Bina (NSEB)’ kavramı ortaya çıkmıştır. Türkiye’de ise 2009 yılından beri, Binalarda Enerji Performansı Direktifi esaslarını yerine getirecek ulusal mevzuatlar geliştirilmiştir ve neredeyse sıfır enerjili binalara yönelik çalışmalar da sürdürülmektedir. Yapılan çalışmalar incelendiğinde ofis ve konut binalarının ağırlıklı olarak ele alındığı görülmüştür. Bu kapsamda çalışmanın amacı NSEB iyileştirme potansiyellerini araştırmak ve otel binaları iyileştirme çalışmaları süreci için kılavuz hazırlamaktır. Bu doğrultuda enerji politikaları incelenmiş, NSEB uygulama ve tasarım kriterlerine değinilmiştir. İncelenen örnekler ve kriterler çerçevesinde hazırlanan kılavuz yöntem olarak kullanmıştır. Çalışma kapsamında Antalya ilinde seçilen otel binasının mevcut tasarım parametreleri, analiz aracı olarak tercih edilen DesignBuilder programına aktarılmış ve enerji analizi yapılmıştır. Analiz sonucunda elde edilen veriler değerlendirilip geliştirilen kılavuz kapsamında iyileştirme senaryoları hazırlanmıştır. Senaryolar sınanarak en iyi senaryo seçilmiş ve enerji tüketimini açısından %31 tasarruf edildiği görülmüştür. Sonuç olarak enerji optimum senaryo iklim verileri açısından eş değer olan Kıbrıs’ın NSEB tanımıyla değerlendirilmiş ve çalışma tamamlanmıştırThe concept of ‘almost zero energy building’ emerged with the update of the energy performance directive in buildings in 2010, which is one of the most prominent of the legislation prepared for the purpose of transferring energy policies to implementation. In Turkey, since 2009, national legislation has been developed that will fulfill the principles of the energy performance directive in buildings, and work on almost zero-energy buildings is also underway. When the studies were examined, it was seen that office and residential buildings were mainly considered. In this context, the aim of the study is to investigate nseb improvement potentials and to prepare guidelines for the process of hotel buildings improvement studies. In this direction, energy policies were examined and nseb implementation and design criteria were discussed. It was used as a guide method prepared within the framework of the examples studied. As part of the study, the existing design parameters of the hotel building selected in Antalya province were transferred to the Design Builder program, which was preferred as an analysis tool, and energy analysis was performed. Data obtained as a result of the analysis were evaluated and improvement scenarios were prepared. By testing the scenarios, the best scenario was selected and 31% of energy consumption was saved. As a result, the energy optimal scenario was evaluated by the Nseb definition of Cyprus, which is equivalent in terms of climate data, and the study was complete
Szâsz-Kantorovich Operators Type Based On Bivariate Brenke Type Polynomials
No full text.Bu tez 5 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm giriş kısmına ayrılmıştır. İkinci bölümde analiz ve yaklaşımlar teorisindeki bazı temel tanımlar ve teoremler verilmiştir. Üçüncü bölümde Brenke tip polinomlar tabanlı Szâsz- Kantorovich operatörlerinin yaklaşım dereceleri, süreklilik modülü, Voronovskaja tip teorem ve Peetre-K fonksiyoneli yardımıyla incelenmiştir. Dördüncü bölümde Brenke tip polinomları tabanlı Szâsz-Kantorovich operatörlerinin iki değişkenli bir genelleştirilmesi tanımlanmıştır. Tam süreklilik, kısmi süreklilik modülü, Lipschitz sınıfından fonksiyonlar ve Peetre-K fonksiyoneli yardımıyla bu operatörlerin yaklaşım hızı hesaplanmıştır. Ayrıca bu operatörlerin ağırlıklı uzaylarda yaklaşımı incelenmiştir. Son olarak, iki değişkenli Brenke tip polinomları tabanlı Szâsz-Kantorovich operatörlerinin genelleştirilmiş Boolean toplamları tanımlanmıştır. Bu operatörlerin Bögel sürekli fonksiyonlar uzayında karma süreklilik modülü ve karma Lipschitz sınıfından fonksiyonlar yardımıyla yaklaşım hızı hesaplanmıştır. Beşinci bölüm sonuç kısmına ayrılmıştır.This thesis contains 5 chapters. The first chapter is devoted to the introduction In the second chapter, some basic definitions and theorems in analysis and approximation theory are given. In the third chapter, the rate of convergence of Szâsz-Kantorovich operators based on Brenke type polynomials is studied with the help of the modulus of continuity , Voronovskaja type theorem and Peetre's-K functional. In the fourth chapter, the bivariate generalization of Szâsz-Kantorovich operators based on Brenke type polynomials is defined and the degree of approximation of these operators is given in terms of the total and partial modulus of continuity, Lipschitz class and Peetre's-K functional. Further the approach of these operators in weighted spaces has been studied. Finally, the associated generalized Boolean sum operators of Szâsz-Kantorovich operators based on Brenke type polynomials is defined and the degree of approximation in the Bögel continuous functions space is estimated by means of the mixed modulus of smoothness and Lipschitz class. The fifth chapter is devoted to the conclusion